ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

 

Υπόθεση Αρ.: T346/26

11 Σεπτεμβρίου, 2026

[Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ:

 

 

S.A.

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Προϊσταμένου Υπηρεσίας Ασύλου

 

Καθ’ ων η αίτηση

 …………………….

 

O Αιτητής εμφανίζεται αυτοπροσώπως

Θ. Βασιλάκη (κα.), Δικηγόρος για τους Καθ’ ων η Αίτηση

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.: Ο Αιτητής με την παρούσα προσφυγή στρέφεται κατά της απόφασης των Καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 15.7.2026, με την οποία απορρίφθηκε η δεύτερη μεταγενέστερη αίτησή του  για διεθνή προστασία, καθώς η εν λόγω αίτηση κρίθηκε ως απαράδεκτη δυνάμει των άρθρων 16Δ και 12Βτετράκις των περί Προσφύγων Νόμων 2000 έως 2025.

 

Γεγονότα

1.             Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως ακολούθως: Ο Αιτητής, υπήκοος Μαρόκου, εισήλθε παράτυπα στη Δημοκρατία και στις 23.7.2018 υπέβαλε αίτηση διεθνούς προστασίας. Στις 25.8.2020 πραγματοποιήθηκε η συνέντευξή του από λειτουργό. Στις 5.7.2021 ετοιμάστηκε Έκθεση–Εισήγηση, με την οποία προτάθηκε η απόρριψη της αίτησής του και η έκδοση απόφασης επιστροφής, η οποία εγκρίθηκε από τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου (στο εξής: o Προϊστάμενος) στις 14.7.2021. Η σχετική απορριπτική απόφαση, ημερομηνίας 20.7.2021, απεστάλη ταχυδρομικώς στον Αιτητή στις 9.8.2021 και παραλήφθηκε από τον ίδιο στις 27.10.2021. Στις 17.11.2021, ο Αιτητής καταχώρισε την προσφυγή υπ’ αριθμό 7805/21 ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας. Ακολούθως, στις 6.4.2026, υπέβαλε αίτημα για επανάνοιγμα του διοικητικού του φακέλου, επί του οποίου ετοιμάστηκε, στις 6.7.2026, Σημείωμα–Εισήγηση προς τον Προϊστάμενο. Στις 15.7.2026 ο Προϊστάμενος ενέκρινε την εισήγηση περί απόρριψης της μεταγενέστερης αίτησης ως απαράδεκτης και έκδοσης απόφασης επιστροφής στο Μαρόκο. Στις 12.8.2026 η εν λόγω απορριπτική απόφαση κοινοποιήθηκε στον Αιτητή. Κατά της εν λόγω απόφασης καταχωρίστηκε, επίσης στις 12.8.2026, η υπό εξέταση προσφυγή υπ’ αριθμό Τ346/26.

 

Νομικοί Ισχυρισμοί

2.             Ο Αιτητής στο εισαγωγικό δικόγραφο της διαδικασίας αναφέρει λακωνικώς ότι δεν μπορεί να επιστρέψει στη χώρα του για τους ίδιους λόγους που ανέφερε στη συνέντευξή του.

 

3.             Κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου ακροαματική διαδικασία, ο Αιτητής επανέλαβε ότι κινδυνεύει στη χώρα καταγωγής του και ότι, επειδή οι αρχές δεν μπορούν να εντοπίσουν τον ίδιο, παρενοχλούν τους οικείους του. Ερωτηθείς αναφορικά με τα έγγραφα που προσκόμισε, ανέφερε ότι αυτά δεν αφορούν τον ίδιο αλλά τον αποβιώσαντα αδελφό του, επιχειρώντας να εξηγήσει ότι μέσω αυτών καταδεικνύεται ο κίνδυνος που διατρέχει και ο ίδιος.

 

4.             Από την πλευρά τους οι Καθ’ ων η αίτηση προωθούν τα ευρήματά τους κατά τη διοικητικήδιαδικασία .

 

5.             Κατ’ εφαρμογή του Κανονισμού 3(ε) των περί της λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019, ως έχει τροποποιηθεί, οι Καθ’ ων η αίτηση συμμετέχουν στην παρούσα διαδικασία δια της καταχωρίσεως υπομνήματος, αλλά δεν συμμετέχουν στην ακροαματική διαδικασία. Εντούτοις, στην παρούσα υπόθεση το παρόν Δικαστήριο έκρινε σκόπιμη την κλήση των Καθ’ ων η αίτηση και τη συμμετοχή τους και κατά την ακροαματική διαδικασία.

Το νομικό πλαίσιο

6.             Η Σύμβαση περί του καθεστώτος των προσφύγων, η οποία υπογράφηκε στη Γενεύη στις 28 Ιουλίου 1951 και τέθηκε σε ισχύ στις 22 Απριλίου 1954 [Recueil des traités des Nations unies, τόμος 189, σ. 150, αριθ. 2545 (1954)], όπως συμπληρώθηκε με το Πρωτόκολλο περί του καθεστώτος των προσφύγων, το οποίο συνήφθη στη Νέα Υόρκη στις 31 Ιανουαρίου 1967 και τέθηκε σε ισχύ στις 4 Οκτωβρίου 1967 (στο εξής: Σύμβαση της Γενεύης), ορίζει, στο άρθρο 1, τμήμα Α, σημείο 2, πρώτο εδάφιο, ότι ο όρος «πρόσφυγας» εφαρμόζεται επί παντός προσώπου το οποίο, «συνεπεία δικαιολογημένου φόβου διώξεως λόγω φυλής, θρησκείας, εθνικότητος, κοινωνικής τάξεως ή πολιτικών πεποιθήσεων, ευρίσκεται εκτός της χώρας της οποίας έχει την ιθαγένεια και δεν δύναται ή, λόγω του φόβου τούτου, δεν επιθυμεί να απολαύη της προστασίας της χώρας ταύτης».

7.             Ο Κανονισμός 2 των περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019, ως έχουν τροποποιηθεί μέχρι και τον περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας (Τροποποιητικό) (Αρ. 1) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2026, έχει ως ακολούθως:

«Ο Διαδικαστικός Κανονισμός του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου 1962, και οι περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διαδικαστικοί Κανονισμοί (Αρ.1) Διαδικαστικοί Κανονισμοί του 2015, τυγχάνουν εφαρμογής σε όλες τις προσφυγές που καταχωρούνται στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας από 18.6.2019, με τις αναγκαίες τροποποιήσεις που αναφέρονται στη συνέχεια και κατ’ ανάλογη εφαρμογή των δικονομικών κανόνων και πρακτικής που ακολουθούνται και εφαρμόζονται στις ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου προσφυγές εκτός αν ήθελε άλλως ορίσει το Δικαστήριο.».

8.             Το άρθρο 11 των περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2026 (στο εξής: o περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμος) καθορίζει τη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου.

9.             Ο Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1347 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 2024, σχετικά με τις απαιτήσεις για την αναγνώριση των υπηκόων τρίτων χωρών ή των ανιθαγενών ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας, για ένα ενιαίο καθεστώς για τους πρόσφυγες ή για τα άτομα που δικαιούνται επικουρική προστασία και για το περιεχόμενο της παρεχόμενης προστασίας, για την τροποποίηση της οδηγίας 2003/109/ΕΚ του Συμβουλίου και για την κατάργηση της οδηγίας 2011/95/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (στο εξής: Κανονισμός αναγνώρισης/Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1347), δυνάμει του άρθρου 42 αυτού, εφαρμόζεται από την 1η Ιουλίου 2026.

10.          Το άρθρο 3 στοιχείο 5) του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347 ορίζει τον όρο «πρόσφυγας».

11.          Ο όρος «πρόσφυγας» ορίζεται και στο ερμηνευτικό άρθρο 2 του περί Προσφύγων Νόμου του 2026 (στο εξής: o περί Προσφύγων Νόμος).

12.          Το καθεστώς του πρόσφυγα χορηγείται σε υπηκόους τρίτων χωρών ή σε ανιθαγενείς που πληρούν τις οικείες προϋποθέσεις σύμφωνα με τα κεφάλαια ΙΙ και ΙΙΙ του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347.

13.          Το άρθρο 3 στοιχείο 6) του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347 ορίζει τον όρο «πρόσωπο που δικαιούται επικουρική προστασία».

14.          Το καθεστώς επικουρικής προστασίας χορηγείται σε υπηκόους τρίτων χωρών ή σε ανιθαγενείς που πληρούν τις οικείες προϋποθέσεις σύμφωνα με τα κεφάλαια ΙΙ και V του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347.

15.          Αντιστοίχως, οι εφαρμοστικές του ενωτικού νομοθετικού πλαισίου διατάξεις του περί Προσφύγων Νόμου, ορίζουν τα εξής:

16.          Το άρθρο 51 του περί Προσφύγων Νόμου προβλέπει ότι:

«51. Ο Προϊστάμενος με απόφασή του χορηγεί το καθεστώς πρόσφυγα σε αιτητή, εάν κατά τη διοικητική διαδικασία εξέτασης της αίτησής του έχει αποδειχθεί ότι πληροί τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στις διατάξεις των Κεφαλαίων ΙΙ και ΙΙΙ του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347».

17.          Το άρθρο 53 του περί Προσφύγων Νόμου ορίζει ότι:

 «53. Ο Προϊστάμενος, με απόφασή του, χορηγεί το καθεστώς επικουρικής προστασίας σε αιτητή εάν, κατά τη διοικητική διαδικασία εξέτασης της αίτησής του, έχει αποδείξει ότι πληροί τις προϋποθέσεις των Κεφαλαίων ΙΙ και V του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347».

18.          Το άρθρο 4 παράγραφος 1 του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347, το οποίο τιτλοφορείται «Υποβολή πληροφοριών και αξιολόγηση γεγονότων και περιστάσεων» προβλέπει τα εξής:

«1.   Οι αιτούντες υποβάλλουν όλα τα στοιχεία που διαθέτουν και τα οποία τεκμηριώνουν την αίτηση διεθνούς προστασίας. Για τον σκοπό αυτό, οι αιτούντες συνεργάζονται πλήρως με την αποφαινόμενη αρχή και με άλλες αρμόδιες αρχές και παραμένουν παρόντες και διαθέσιμοι στο έδαφος του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση της αίτησής τους καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας, μεταξύ άλλων κατά την αξιολόγηση των σχετικών στοιχείων της αίτησης.[…]».

19.          Επισημαίνεται συναφώς ότι, ως προς τις ουσιαστικές προϋποθέσεις αναγνώρισης της ιδιότητας του πρόσφυγα και χορήγησης καθεστώτος επικουρικής προστασίας, το νέο ενωσιακό κανονιστικό πλαίσιο δεν επέφερε ουσιώδεις μεταβολές σε σχέση με το προϊσχύσαν καθεστώς της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13ης Δεκεμβρίου 2011 σχετικά με τις απαιτήσεις για την αναγνώριση των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας, για ένα ενιαίο καθεστώς για τους πρόσφυγες ή για τα άτομα που δικαιούνται επικουρική προστασία και για το περιεχόμενο της παρεχόμενης προστασίας και των αντίστοιχων εθνικών εναρμονιστικών ρυθμίσεων, αλλά διατήρησε, κατ’ ουσίαν, τα ίδια κριτήρια υπαγωγής στα δύο καθεστώτα διεθνούς προστασίας.

20.          Το άρθρο 12Βτετράκις των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2025 προβλέπει τα ακόλουθα:[1]

«Απαράδεκτες αιτήσεις

12Βτετράκις.-(1) Χωρίς επηρεασμό των περιπτώσεων κατά τις οποίες μια αίτηση δεν εξετάζεται σύμφωνα με τον Κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 604/2013, σε περίπτωση που αίτηση θεωρείται απαράδεκτη δυνάμει του εδαφίου (2), ο Προϊστάμενος κλείνει το φάκελο και διακόπτει τη διαδικασία εξέτασης της αίτησης με απόφασή του την οποία λαμβάνει και καταχωρίζει στον φάκελο χωρίς να εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 12Δ και 13 και επί της οποίας απόφασης εφαρμόζονται οι διατάξεις των εδαφίων (7) μέχρι (7Ε) του άρθρου 18.

(2) Με την επιφύλαξη της Σύμβασης, η Υπηρεσία Ασύλου δύναται να θεωρήσει αίτηση ως απαράδεκτη μόνον εάν- (α) [...] (β) [...] (γ) [...]

(δ) η αίτηση είναι μεταγενέστερη αίτηση στο πλαίσιο της οποίας δεν υποβλήθηκαν από τον αιτητή ή δεν προέκυψαν νέα στοιχεία ή πορίσματα σχετικά με την εξέταση του κατά πόσο ο αιτητής πληροί τις προϋποθέσεις για να χαρακτηριστεί ως δικαιούχος διεθνούς προστασίας∙ ή

(ε) [...]».

21.    Το άρθρο 16Δ του των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2025 ορίζει τα εξής:

«Υποβολή νέων στοιχείων ή πορισμάτων ή μεταγενέστερης αίτησης

16Δ.-(1)(α) Σε περίπτωση που αιτητής υποβάλει στον Προϊστάμενο -

(i) Μεταγενέστερη αίτηση, ή

(ii) νέα στοιχεία ή πορίσματα κατά ή μετά την ημερομηνία στην οποία καθίσταται εκτελεστή απόφαση του Προϊσταμένου επί πρότερης αίτησης του αιτητή,

ο Προϊστάμενος εξετάζει το συντομότερο δυνατό οτιδήποτε ούτως υποβληθέν σύμφωνα με το παρόν άρθρο.

(β) Στην παράγραφο (α), ο όρος «απόφαση» περιλαμβάνει απόφαση που λαμβάνεται από τον Προϊστάμενο δυνάμει του άρθρου 16Β ή 16Γ.

(2) Σε περίπτωση που αιτητής υποβάλει στον Προϊστάμενο είτε μεταγενέστερη αίτηση είτε νέα στοιχεία ή πορίσματα, σύμφωνα με το εδάφιο (1), ο Προϊστάμενος δεν μεταχειρίζεται οτιδήποτε υποβληθέν ως νέα αίτηση αλλά ως περαιτέρω διαβήματα στα πλαίσια της αποφασισθείσας αίτησης. Ο Προϊστάμενος λαμβάνει υπόψη όλα τα στοιχεία των προαναφερόμενων περαιτέρω διαβημάτων χωρίς να πραγματοποιηθεί συνέντευξη.

(3)(α) Κατά τη λήψη απόφασης σχετικά με το παραδεκτό της αίτησης σύμφωνα με την παράγραφο (δ) του εδαφίου (2) του άρθρου 12Βτετράκις, ο Προϊστάμενος προβαίνει σε προκαταρτική εξέταση προκειμένου να διαπιστώσει κατά πόσο προέκυψαν ή υποβλήθηκαν από τον αιτητή νέα στοιχεία ή πορίσματα τα οποία ο Προϊστάμενος δεν έλαβε υπόψη κατά την έκδοση της εκδοθείσας απόφασής του, σχετικά με την εξέταση του κατά πόσο ο αιτητής πληροί τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για τον χαρακτηρισμό του ως δικαιούχου διεθνούς προστασίας:

Νοείται ότι, σε περίπτωση που ο Προϊστάμενος διαπιστώσει ότι ο αιτητής δεν έχει προσκομίσει νέα στοιχεία ή πορίσματα, η μεταγενέστερη αίτηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη, με βάση την αρχή του δεδικασμένου, χωρίς να πραγματοποιηθεί συνέντευξη.

(β) Σε περίπτωση που ο Προϊστάμενος διαπιστώνει ότι προέκυψαν ή υποβλήθηκαν τα προαναφερόμενα στην παράγραφο (α) νέα στοιχεία ή πορίσματα, προβαίνει σε ουσιαστική εξέτασή τους, αφού προηγουμένως ενημερώσει σχετικά τον αιτητή, και εκδίδει νέα εκτελεστή απόφαση, μόνο εφόσον -

(i) Τα εν λόγω στοιχεία ή πορίσματα αυξάνουν σημαντικά τις πιθανότητες χορήγησης στον αιτητή διεθνούς προστασίας∙ και

(ii) ικανοποιείται πως ο αιτητής, άνευ δικής του υπαιτιότητας, αδυνατούσε να υποβάλει τα εν λόγω στοιχεία ή πορίσματα κατά την προηγούμενη διαδικασία και ιδίως μέσω της προσφυγής στο Διοικητικό Δικαστήριο δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος.

(γ) Επί της νέας εκτελεστής απόφασης που αναφέρεται στην παράγραφο (β) εφαρμόζονται τα εδάφια (7) μέχρι (7Ε) του άρθρου 18.

(δ) Σε περίπτωση που μεταγενέστερη αίτηση δεν εξετάζεται περαιτέρω δυνάμει του παρόντος άρθρου, αυτή θεωρείται απαράδεκτη σύμφωνα με την παράγραφο (δ) του εδαφίου (2) του άρθρου 12Βτετράκις και σε τέτοια περίπτωση ο Προϊστάμενος εκδίδει σχετική απόφαση επί της οποίας εφαρμόζονται κατ' αναλογία τα εδάφια (7) και (7Ε) του άρθρου 18. Η εν λόγω απόφαση παραθέτει την αιτιολογία της και ενημερώνει τον αιτητή για το δικαίωμα που έχει να την προσβάλει στο Διοικητικό Δικαστήριο δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος, καθώς και για την προθεσμία άσκησης τέτοιας προσφυγής[...]».

 

Κατάληξη

22.          Ως προς τους εγειρόμενους λόγους προσφυγής, επισημαίνεται εκ προοιμίου ότι το παρόν Δικαστήριο, ως δικαστήριο ουσίας, δικάζει την ενώπιόν του προσφυγή αξιολογώντας εξ υπαρχής την αίτηση του Αιτητή για διεθνή προστασία, τόσο κατά το νόμο όσο και κατ’ ουσίαν. Δεν περιορίζεται, συνεπώς, μόνο στην εξέταση της διαδικασίας και των στοιχείων κρίσης της διοικητικής αρχής που εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη, αλλά εξετάζει την ουσιαστική ορθότητά της de novo και ex nunc.  (βλ. Aπόφαση του ΔΕΕ της 3ης Απριλίου 2025, C‑283/24 [Barouk], B. F. κατά Κυπριακής Δημοκρατίας, ECLI:EU:C:2025:236, απόφαση του ΔΕΕ ημερομηνίας 29 Ιουλίου 2019, Torubarov, C-556/17, EU:C:2019:626, σκέψεις 50 έως 53 (σύμφωνα με την οποία το δικαστήριο πραγματοποιεί «πλήρη και ex nunc εξέταση τόσο των πραγματικών όσο και των νομικών ζητημάτων, ιδίως, κατά περίπτωση, εξέταση των αναγκών διεθνούς προστασίας) Έφεση κατά Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Aρ. 107/2023, Δημοκρατία ν. Q.B.T., απόφαση ημερ. 11.2.2025, Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 17/2021 Janelidze ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερ. 21.9.2021· Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 35/2023 Lubangamu ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερ. 5.12.2024). Ο εκάστοτε αιτητής αναμένεται να προβάλει, στο πλαίσιο της διοικητικής ή και της παρούσας δικαστικής διαδικασίας, τέτοιους συγκεκριμένους και ειδικούς ισχυρισμούς, οι οποίοι εν δυνάμει θα δικαιολογούσαν την υπαγωγή του στο καθεστώς διεθνούς προστασίας και εν προκειμένω την αξιολόγηση της μεταγενέστερης αίτησης ως παραδεκτής.

 

23.          Επισημαίνεται ότι η επίδικη πράξη αποτελεί απόφαση εκδιδόμενη δυνάμει της παραγράφου (δ) του εδαφίου (2) του άρθρου 12Βτετράκις των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2025. Σύμφωνα με την εν λόγω διάταξη, ο Προϊστάμενος κλείνει το φάκελο και διακόπτει τη διαδικασία εξέτασης της αίτησης χωρίς να εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 12Δ (ταχύρρυθμη διαδικασία εξέτασης αιτήσεων) και 13 (κανονική διαδικασία εξέτασης αιτήσεων), όταν η αίτηση είναι μεταγενέστερη αίτηση στο πλαίσιο της οποίας δεν υποβλήθηκαν από τον Αιτητή ή δεν προέκυψαν νέα στοιχεία ή πορίσματα σχετικά με την εξέταση του κατά πόσο ο Αιτητής πληροί τις προϋποθέσεις για να χαρακτηριστεί ως δικαιούχος διεθνούς προστασίας. Υπογραμμίζεται δε ότι καταρχήν ο Προϊστάμενος στο στάδιο αυτό δεν έχει υποχρέωση εκ νέου διενέργειας συνέντευξης (άρθρο 16Δ(2) του περί Προσφύγων Νόμου).

 

24.          Το ζήτημα της εξέτασης των μεταγενέστερων αιτήσεων και ειδικότερα της έννοιας των νέων στοιχείων και πορισμάτων εξετάστηκε στην απόφαση του ΔΕΕ της 9ης Σεπτεμβρίου 2021 στην υπόθεση C-18/20, XY κατά Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl, ECLI:EU:C:2021:710, σκέψεις 31 έως 44. Η εξέταση των μεταγενέστερων αιτήσεων διενεργείται  σε δύο στάδια: Το πρώτο στάδιο, προκαταρκτικής φύσεως, έχει ως αντικείμενο τον έλεγχο του παραδεκτού των αιτήσεων αυτών, ενώ το δεύτερο στάδιο αφορά την επί της ουσίας εξέταση των εν λόγω αιτήσεων (βλ. επίσης απόφαση της 10ης Ιουνίου 2021, Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (Νέα στοιχεία ή πορίσματα), C-921/19, EU:C:2021:478, σκέψη 34).

 

25.          Οι προϋποθέσεις παραδεκτού της αίτησης, συνεπώς, οι οποίες ανήκουν στο πρώτο στάδιο εξέτασης μίας μεταγενέστερης αίτησης, όπως μεταφέρθηκαν στην εθνική έννομη τάξη είναι οι ακόλουθες:

 

26.          Πρώτον, καθορίζεται εάν προέκυψαν ή υποβλήθηκαν από τον αιτούντα νέα στοιχεία ή πορίσματα σχετικά με την εξέταση του εάν ο αιτών πληροί τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για το χαρακτηρισμό του ως δικαιούχου διεθνούς προστασίας.

 

27.          Δεύτερον, εάν τα νέα στοιχεία ή πορίσματα που έχουν προκύψει ή υποβληθεί από τον αιτούντα αυξάνουν σημαντικά τις πιθανότητες χαρακτηρισμού του αιτούντος ως δικαιούχου διεθνούς προστασίας.

 

28.          Τρίτον, εάν ο συγκεκριμένος αιτών, χωρίς δική του υπαιτιότητα, δεν μπόρεσε να επικαλεσθεί τα εν λόγω νέα στοιχεία ή πορίσματα κατά την προηγούμενη διαδικασία, που αφορούσε την εξέταση της αίτησής του. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις θα πρέπει να συντρέχουν σωρευτικά.  

 

29.          Ως εκ τούτου, σε αυτές τις περιπτώσεις, όπου δεν υφίσταται ουσιαστική κρίση επί της βασιμότητας της αίτησης ασύλου, αλλά κρίση επί του παραδεκτού της μεταγενέστερης αίτησης για διεθνή προστασία, το Δικαστήριο καλείται να εξετάσει μόνο κατά πόσον ευλόγως η αρμόδια αρχή έκρινε ως απαράδεκτο το αίτημα του Αιτητή για επανάνοιγμα της υπόθεσής του. Όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, η διαδικασία ουσιαστικής εξέτασης της μεταγενέστερης αίτησης επαφίεται πλέον στην δικονομική αυτονομία των κρατών μελών.

 

30.          Εν προκειμένω, ο Αιτητής, κατά την καταγραφή της αίτησής του, δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του λόγω θρησκευτικών διαφορών, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα να μην είναι αποδεκτός από την οικογένειά του και την κοινωνία. Κατά τον ίδιο, ανάλογη αντιμετώπιση υφίσταται κάθε πρόσωπο που ασπάζεται τον Χριστιανισμό. Μετά την ολοκλήρωση της συνέντευξής του, οι Καθ’ ων η αίτηση διαμόρφωσαν τρεις ουσιώδεις ισχυρισμούς: (α) την ταυτότητα, τη χώρα καταγωγής και τα προσωπικά στοιχεία και το προφίλ του Αιτητή, (β) τις διακρίσεις που φέρεται να υφίσταται από τη μαροκινή κοινωνία λόγω της εθνοτικής καταγωγής του και (γ) τη σύλληψή του εξαιτίας των μουσικών του δραστηριοτήτων. Κατά την αξιολόγηση των ισχυρισμών αυτών, αποδέχθηκαν μόνον τον πρώτο, απορρίπτοντας τους άλλους δύο.

 

31.          Κατά την εκτίμηση του μελλοντικού κινδύνου, οι Καθ’ ων η αίτηση έκριναν ότι κανένα στοιχείο του προσωπικού προφίλ του Αιτητή, εξεταζόμενο σε συνάρτηση με την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα καταγωγής του, δεν θεμελίωνε πραγματικό κίνδυνο σε περίπτωση επιστροφής του. Ιδιαίτερη έμφαση αποδόθηκε στην εθνοτική καταγωγή του ως Amazigh. Στη βάση εξωτερικών πηγών πληροφόρησης διαπιστώθηκε ότι οι Amazigh δεν υφίστανται γενικευμένες διακρίσεις, αλλά αποτελούν σημαντικό τμήμα της μαροκινής κοινωνίας, ενώ πρόσωπα καταγωγής Amazigh κατέχουν εξέχουσες θέσεις και παρουσιάζουν υψηλά ποσοστά γραμματισμού σε σύγκριση με άλλες εθνοτικές ομάδες της χώρας. Υπό το φως των ευρημάτων αυτών, οι Καθ’ ων η αίτηση κατέληξαν ότι ο Αιτητής δεν δικαιούται διεθνή προστασία.

 

32.          Με την απόφαση στην υπ’ αριθμόν 7805/21 προσφυγή του, το Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας διαπίστωσε ότι ο Αιτητής δεν είχε προβάλει οποιονδήποτε νέο ισχυρισμό ενώπιόν του και επικύρωσε την κατάληξη των Καθ’ ων η αίτηση περί μη χορήγησης καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

33.          Στο πλαίσιο της υπό εξέταση μεταγενέστερης αίτησής του, ο Αιτητής επανέφερε τον ισχυρισμό ότι υπέστη κακοποιητική και δυσμενή μεταχείριση λόγω της εθνοτικής καταγωγής του ως Amazigh, η οποία, κατά τον ίδιο, δεν του επέτρεψε να εξελιχθεί επαγγελματικά και να προαχθεί ανάλογα με τις ικανότητές του. Προς υποστήριξη της μεταγενέστερης αίτησής του προσκόμισε διοικητικής φύσεως έγγραφα του έτους 2020, στα οποία, κατά τον ίδιο, περιλαμβανόταν διαταγή αναστολής των οικοδομικών εργασιών του αδελφού του, καθώς και άλλα έγγραφα που αφορούσαν τον αδελφό του και συνδέονταν με πολεοδομικές ή οικοδομικές παραβάσεις.

 

34.          Κατά την αξιολόγηση της μεταγενέστερης αίτησης του Αιτητή, οι Καθ’ ων η αίτηση κατέληξαν στα ακόλουθα. Αρχικώς, διαπίστωσαν ότι ο Αιτητής επανέφερε, κατ’ ουσίαν, τους ίδιους ισχυρισμούς που είχε προβάλει κατά την αρχική διαδικασία, ήτοι ότι, λόγω της καλλιτεχνικής του δραστηριότητας ως μουσικού της ραπ και της πολιτικής και κοινωνικής κριτικής που ασκούσε μέσω των τραγουδιών του, παρακολουθείτο και παρενοχλείτο από τις μαροκινές αρχές και κινδύνευε να συλληφθεί σε περίπτωση επιστροφής του. Οι εν λόγω ισχυρισμοί είχαν ήδη εξεταστεί και απορριφθεί κατά την αρχική διαδικασία λόγω έλλειψης συνοχής, εξειδίκευσης και επαρκών λεπτομερειών, ενώ η σχετική προσφυγή του ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας είχε επίσης απορριφθεί.

 

35.          Περαιτέρω, οι Καθ’ ων η αίτηση εξέτασαν τα έγγραφα που προσκόμισε ο Αιτητής προς υποστήριξη της μεταγενέστερης αίτησής του, ήτοι δύο κλήσεις που φέρονταν να έχουν εκδοθεί από τις μαροκινές αρχές, καθώς και έγγραφα σχετικά με πολεοδομικές ή οικοδομικές παραβάσεις που αφορούσαν τον αδελφό του. Ως προς τις κλήσεις, έκριναν ότι αυτές προσκομίστηκαν υπό μορφή απλών φωτοαντιγράφων, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η εξακρίβωση της γνησιότητάς τους. Περαιτέρω, το περιεχόμενό τους ήταν γενικό και δεν προσδιόριζε συγκεκριμένο αδίκημα, κατηγορία ή ένταλμα σύλληψης ούτε παρουσίαζε σαφή σύνδεση με τη μουσική δραστηριότητα ή τις πολιτικές πεποιθήσεις του Αιτητή. Αντίστοιχα, τα λοιπά έγγραφα κρίθηκε ότι αφορούσαν διοικητικές ή πολεοδομικές διαδικασίες σχετικές με οικοδομικές εργασίες του αδελφού του και όχι προσωπικά τον ίδιο ή τους λόγους για τους οποίους ισχυρίζεται ότι διώκεται. Λήφθηκε επίσης υπόψη ότι τα έγγραφα του 2020 προϋπήρχαν της προσωπικής του συνέντευξης, η οποία πραγματοποιήθηκε το 2021, χωρίς να έχουν προσκομιστεί κατά τον χρόνο εκείνο και χωρίς να δοθεί επαρκής εξήγηση για την καθυστερημένη υποβολή τους

 

36.          Κατόπιν συνολικής αξιολόγησης, οι Καθ’ ων η αίτηση έκριναν ότι ούτε οι επαναλαμβανόμενοι ισχυρισμοί ούτε τα προσκομισθέντα έγγραφα συνιστούσαν νέα στοιχεία ή πορίσματα ικανά να αυξήσουν ουσιωδώς τις πιθανότητες αναγνώρισης του Αιτητή ως δικαιούχου διεθνούς προστασίας. Έκριναν, επιπλέον, ότι δεν προέκυπταν ενδείξεις πραγματικού κινδύνου υποβολής του σε μεταχείριση αντίθετη προς το άρθρο 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου σε περίπτωση επιστροφής του στο Μαρόκο. Ως εκ τούτου, εισηγήθηκαν την απόρριψη της μεταγενέστερης αίτησης ως απαράδεκτης και τη διατήρηση σε ισχύ της προηγούμενης απόφασης επιστροφής.

 

37.          Κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία, ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι οι ενέργειες των μαροκινών αρχών ήταν εκδικητικής φύσεως και στρέφονταν προσωπικά εναντίον του.

 

38.          Από τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία διαπιστώνεται ότι ο Αιτητής, προς υποστήριξη της υπό εξέταση μεταγενέστερης αίτησής του, δεν προσκόμισε οποιοδήποτε νέο στοιχείο ή πόρισμα ικανό να αυξήσει ουσιωδώς τις πιθανότητες αναγνώρισής του ως δικαιούχου διεθνούς προστασίας. Όπως ορθώς διαπίστωσαν οι Καθ’ ων η αίτηση, ως προς την επαναφορά των ισχυρισμών του περί δυσμενούς μεταχείρισης λόγω της εθνοτικής καταγωγής του ως Amazigh και ως μουσικού, ο Αιτητής δεν προσκόμισε οποιοδήποτε νέο στοιχείο που να δικαιολογεί την επανεξέταση ισχυρισμών οι οποίοι είχαν ήδη αξιολογηθεί και απορριφθεί στο πλαίσιο της αρχικής διαδικασίας.

 

39.          Ομοίως, τα έγγραφα που προσκόμισε αφορούν πολεοδομικές ή οικοδομικές παραβάσεις σχετικές με τον αδελφό του. Ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να καταδείξει οποιαδήποτε άμεση ή έμμεση, αντικειμενικώς διαπιστώσιμη σύνδεση μεταξύ των εγγράφων αυτών και του ιδίου ούτε να εξηγήσει κατά ποιον τρόπο το περιεχόμενό τους θεμελιώνει προσωπικό κίνδυνο δίωξης ή σοβαρής βλάβης. Η γενική αναφορά του ότι οι ενέργειες των αρχών ήταν εκδικητικές και στόχευαν τον ίδιο δεν αρκεί, χωρίς περαιτέρω συγκεκριμένα και αξιόπιστα στοιχεία, για να προσδώσει στα εν λόγω έγγραφα τον χαρακτήρα νέων στοιχείων ή πορισμάτων.

 

40.          Πριν από την τελική κατάληξη επί της προσφυγής, ωστόσο, επιβάλλεται η επικαιροποιημένη εξέταση της κατάστασης ασφαλείας στον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή, ήτοι στην περιοχή Boulemane του Μαρόκου, ζήτημα το οποίο δεν εξετάστηκε ειδικώς στην προσβαλλόμενη απόφαση. Προς τον σκοπό αυτό, το Δικαστήριο, ανατρέχοντας σε επικαιροποιημένες εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, διαπιστώνει τα ακόλουθα:

 

41.          Το War Watch [πρώην Rule of Law in Armed Conflicts project (RULAC)] της Ακαδημίας Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Γενεύης, στην επισκόπησή του για την κατάσταση ασφαλείας στο Μαρόκο αναφέρει ότι υφίσταται διεθνής ένοπλη σύγκρουση μεταξύ του Μαρόκου και του Polisario, η οποία περιλαμβάνει τη στρατιωτική κατοχή της Δυτικής Σαχάρας από το Μαρόκο και τις ενεργές εχθροπραξίες, οι οποίες επαναλήφθηκαν τον Νοέμβριο 2020, έπειτα από κατάπαυση του πυρός διάρκειας είκοσι εννέα ετών.^[2] Η Δυτική Σαχάρα είναι μη αυτοδιοικούμενη περιοχή στις ακτές του Ατλαντικού, στη βορειοδυτική Αφρική, που συνορεύει με το Μαρόκο, την Αλγερία και τη Μαυριτανία.^[3] Το Μέτωπο Polisario υποστηρίζει ότι η στρατιωτική του δράση συνδέεται με το ζήτημα της κατοχής της Δυτικής Σαχάρας και αποσκοπεί στην προώθηση του δικαιώματος των Sahrawi στην αυτοδιάθεση, το οποίο έχει αναγνωριστεί επανειλημμένα στο πλαίσιο της διεθνούς πρακτικής.^[4]

 

42.          Μεταξύ 2023 και 2025, συνεχίστηκαν εχθροπραξίες χαμηλής έντασης.^[5] Τα περιστατικά περιλαμβάνουν μαροκινά πλήγματα σε περιοχές που ελέγχονται από το Polisario και επανειλημμένες επιθέσεις του Polisario σε περιοχές της Δυτικής Σαχάρας που ελέγχονται από το Μαρόκο, συμπεριλαμβανομένων περιοχών κοντά σε εγκαταστάσεις της MINURSO, με αμφισβητούμενες αναφορές σχετικά με τις απώλειες.^[6] Το Μαρόκο ανέπτυξε πυροβολικό και εγκατέστησε θέσεις εντός της ζώνης ασφαλείας του ΟΗΕ, ενώ οι επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) έγιναν ολοένα και συχνότερες.^[7]

 

43.          Το Region Alert, μία εταιρεία παροχής επιχειρησιακών πληροφοριών,^[8] επισημαίνει ότι οι κύριες ανησυχίες όσον αφορά την ασφάλεια στο Μαρόκο τον Μάρτιο 2026 αφορούν την υπολειπόμενη τρομοκρατική απειλή, τη διαμάχη για τη Δυτική Σαχάρα, τα κλειστά σύνορα με την Αλγερία, την μικροεγκληματικότητα και τον συνεχιζόμενο κίνδυνο σεισμών.^[9]

 

44.          Η Boulemane συνιστά πόλη στο βόρειο-κεντρικό Μαρόκο, στην οροσειρά του Μέσου Άτλαντα.^[10] Η επαρχία Boulemane είναι μια επαρχία στο βόρειο Μαρόκο, που βρίσκεται στην περιοχή Fes-Meknes.[11]

 

45.          Σύμφωνα με πρόσφατα αριθμητικά δεδομένα της βάσης δεδομένων ACLED (The Armed Conflict Location & Event Data Project), κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 3.9.2026), στην περιοχή Fes-Meknes όπου εντοπίζεται η Boulemane, καταγράφηκε 1 περιστατικό πολιτικής βίας (“Political violence”, που περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), από το οποίο δεν προκλήθηκε κανένας θάνατος.^[12] Σημειώνεται πως σύμφωνα με δημογραφικά στοιχεία του 2024 ο πληθυσμός στην περιφέρεια Boulemane ανέρχεται σε 205,411 κατοίκους.^[13]

 

46.          Από τα ανωτέρω επικαιροποιημένα στοιχεία προκύπτει ότι, μολονότι υφίσταται ένοπλη σύγκρουση μεταξύ του Μαρόκου και του Μετώπου Polisario, οι σχετικές εχθροπραξίες εντοπίζονται στη Δυτική Σαχάρα και στις άμεσα επηρεαζόμενες από τη σύγκρουση περιοχές. Η Boulemane, τόπος καταγωγής και τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή, βρίσκεται στην περιφέρεια Fes-Meknes, στο βόρειο-κεντρικό Μαρόκο, και δεν εμπίπτει στις περιοχές που επηρεάζονται από τις εν λόγω εχθροπραξίες. Τούτο επιβεβαιώνεται και από τα διαθέσιμα ποσοτικά δεδομένα, σύμφωνα με τα οποία στην περιφέρεια Fes-Meknes καταγράφηκε, κατά το τελευταίο έτος, μόλις ένα περιστατικό πολιτικής βίας, χωρίς οποιαδήποτε απώλεια ανθρώπινης ζωής. Υπό τα δεδομένα αυτά, δεν προκύπτει ότι η κατάσταση ασφαλείας που συνδέεται με τη σύγκρουση στη Δυτική Σαχάρα εκτείνεται ή επηρεάζει την περιοχή Boulemane κατά τρόπο που να δημιουργεί, αφ’ εαυτής, πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης για τον Αιτητή σε περίπτωση επιστροφής του.

 

47.          Υπό το φως του συνόλου των ανωτέρω δεδομένων και εφόσον από την επικαιροποιημένη εξέταση της κατάστασης ασφαλείας δεν προκύπτει πραγματικός κίνδυνος δίωξης ή σοβαρής βλάβης για τον Αιτητή σε περίπτωση επιστροφής του, η υπό εξέταση μεταγενέστερη αίτησή του κρίνεται απαράδεκτη.

 

Ως εκ τούτου, η παρούσα προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται, με έξοδα €500 εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ’ ων η αίτηση.                           

 

 Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.