ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ 

                                                                                      Υπόθεση αρ.137/25

 

27 Οκτωβρίου 2026

 

[Α. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

Α. D. B.

                                                                                                                        Αιτητής

Και

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

                                                                                                                        Καθ’ ων η αίτηση

 

Κος Μ. Παπαλοΐζου, δικηγόρος για Αιτητή

Κα Π. Βρυωνίδου, Δικηγόρος για τους καθ’ ων η αίτηση

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την προσφυγή ο αιτητής αιτείται την ακύρωση της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου η οποία του κοινοποιήθηκε δι’ επιστολής στις 23/12/24 ως άκυρης, στερούμενης έννομου αποτελέσματος (Αιτητικό Α), απόφαση «με την οποία να αναγνωρίζεται ως δικαιούχος καθεστώτος ασύλου και/ή συμπληρωματικής προστασίας» (Αιτητικό Β) και απόφαση «με την οποία να αναγνωρίζεται στον Αιτητή καθεστώς διεθνούς προστασίας» (Αιτητικό Γ).   

Ως εκτίθεται στην Ένσταση που καταχωρήθηκε από τους καθ' ων η αίτηση και προκύπτει από το περιεχόμενο του σχετικού Διοικητικού Φάκελου που κατατέθηκε στα πλαίσια των διευκρινήσεων, ο αιτητής κατάγεται από τη Γουινέα, εισήλθε στις ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές μέσω κατεχομένων στις 04/11/24 και υπέβαλε την επίδικη αίτηση διεθνούς προστασίας στις 11/11/24 (ερ.1-3, 30).

Στις 21/11/24 διεξήχθη συνέντευξη με τον αιτητή προς εξέταση του αιτήματός ασύλου, όπου του δόθηκε η ευκαιρία, μέσα από σχετικές ερωτήσεις, μεταξύ άλλων, να εκθέσει τους λόγους στους οποίους στηρίζει το αίτημα του (ερ.20-30) μετά δε τη συνέντευξη ετοιμάστηκε σχετική Έκθεση και στις 25/11/24 η αίτηση διεθνή προστασία απορρίφθηκε (ερ.39-47). Ακολούθως, ετοιμάστηκε σχετική επιστολή ενημέρωσης του αιτητή για την απόφαση της Υπηρεσίας, η οποία του δόθηκε διά χειρός στις 23/12/24 και μεταφράστηκε στην μητρική του γλώσσα (ερ.49, 3).

Στην επίδικη αίτηση ο αιτητής καταγράφει ότι έφυγε από τη χώρα καταγωγής του επειδή αντιμετώπισε απειλές και κακομεταχείριση από τον πατέρα της κοπέλας με την οποία είχε σχέση μεταξύ του 2019-2022, που ήταν λοχαγός του στρατού και έμαθε για τη σχέση τους αυτή, αλλά δεν την ενέκρινε. Ως περαιτέρω αναφέρει ο αιτητής, πριν φύγει από τη χώρα  έμαθε από την κοπέλα του ότι αυτή ήταν έγκυος και φοβόταν από τον πατέρα της, ο οποίος έστειλε (τότε) άτομα για να συλλάβουν τον ίδιο και τον κρατούσαν για έναν μήνα, κτυπώντας τον καθημερινά, ενώ όταν αφέθηκε ελεύθερος έμαθε από την κοπέλα του πως είχε υποβληθεί σε έκτρωση. Έκτοτε δεν είχε συναντήσει ξανά τον πατέρα της (πρώην) κοπέλας του, ενώ μετά έμαθε πως εκείνη είχε παντρευτεί με κάποιον άλλον τον Νοέμβριο (2022) και τον Οκτώβριο του 2023 ο πατέρας της (πρώην) κοπέλας του είχε επισκεφθεί την οικία της μητέρας του και ρωτούσε για το που βρίσκεται ο αιτητής.

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης ο αιτητής ανέφερε ότι είναι υγιής, γεννήθηκε και διέμενε στο Conakry, ο πατέρας του είχε αποβιώσει το 2009, η μητέρα του διαμένει στην πόλη Conakry, έχει 4 αδελφούς και 4 αδελφές, εκ των οποίων 1 αδελφή και 1 αδελφός μένουν στο εξωτερικό, οι δε υπόλοιποι στο Conakry. Ο αιτητής ολοκλήρωσε το σχολείο το 2021, από το 2019 έως το 2022 ασχολείτο με το εμπόριο τροφίμων, έφυγε νόμιμα από τη χώρα καταγωγής του και δεν αντιμετώπισε οποιαδήποτε προβλήματα κατά την έξοδο του από τη χώρα του.

Ερωτώμενος σχετικά ο αιτητής ισχυρίστηκε πως τον είχαν συλλάβει δύο φορές, κατόπιν οδηγιών του πατέρα της (πρώην) κοπέλας του, ο οποίος ήταν λοχαγός του στρατού, την πρώτη φορά τον Νοέμβριο του 2021, όπου οι φύλακες του πατέρα της κοπέλας του, τον συνέλαβαν έξω από το σπίτι του εν λόγω ατόμου και τον είχαν κλείσει στη φυλακή για 2 εβδομάδες, βάζοντας τον να ασχολείται με το καθάρισμα (χωρίς να του συμβεί οτιδήποτε άλλο), και τη δεύτερη φορά τον Μάρτιο του 2022, όπου πήγαν στο σπίτι του ιδίου και τον συνέλαβαν εκεί, οδηγώντας τον στον αστυνομικό σταθμό.

Ερωτώμενος περαιτέρω ο αιτητής ανέφερε ότι έφυγε από τη Γουινέα εξαιτίας της σχέσης που ο ίδιος είχε με μια κοπέλα, την οποία δεν ενέκρινε ο πατέρα της ο οποίος και είχε απειλήσει τον ίδιο πως ‘θα τον σκότωνε εάν τον έβλεπε ξανά’, ενώ τη δεύτερη φορά που τον συνέλαβαν και τον κρατούσαν για 1 μήνα, τον κτυπούσαν κάθε πρωί. Ερωτώμενος περαιτέρω ο αιτητής δήλωσε ότι η μεταξύ τους σχέση ξεκίνησε το 2019, όταν τη γνώρισε σε μία νυκτερινή έξοδο, καθώς και ότι η πρώτη φορά που ο ίδιος αντιμετώπισε πρόβλημα με τον πατέρα της ήταν τον Νοέμβριο του 2021, όταν ο ίδιος βρισκόταν έξω από το σπίτι της κοπέλας του και τότε είχε οδηγηθεί σε αστυνομικό σταθμό για πρώτη φορά. Κληθείς να επεξηγήσει τη δήλωση του στην αίτηση αναφέρει ότι η πρώτη φορά που συναντήθηκε με τον πατέρα της (πρώην) κοπέλας του και τον συνέλαβαν ήταν τον Δεκέμβριο του 2021 (ενώ στη συνέντευξη είπε ότι ήταν τον Νοέμβριο του 2021), ο αιτητής δήλωσε ότι αυτό έγινε τον Νοέμβριο του 2021.

Κληθείς στη συνέχεια να περιγράψει τις δύο φορές που τον είχαν συλλάβει και φυλακίσει, ο αιτητής ανέφερε πως και τις δύο φορές παρέμεινε στα κρατητήρια αστυνομικού σταθμού της περιοχής Bambeto. Την πρώτη φορά έμεινε κρατούμενος για δύο εβδομάδες, όπου τον έβαζαν να πλένει ρούχα, και τη δεύτερη φορά παρέμεινε υπό κράτηση για 1 μήνα και κατά τη διάρκεια αυτής τον κτυπούσαν κάθε πρωί με τα όπλα τους. Δήλωσε ότι η δεύτερη φορά ήταν τον Μάρτιο του 2022, ενώ κληθείς να επεξηγήσει τη δήλωση του στην αρχική του αίτηση περί ότι είχε συλληφθεί για δεύτερη φορά τον Απρίλιο του 2022, ανέφερε πως τον Απρίλιο του 2022 είχε αφεθεί ελεύθερος. Ερωτώμενος σχετικά ο αιτητής δήλωσε ότι το έμαθε ότι η κοπέλα του κυοφορούσε τον Φεβρουάριο του 2022, ωστόσο, κληθείς να επεξηγήσει τη δήλωση του στην αρχική του αίτηση περί ότι ο ίδιος έμαθε για τούτο τον Μάρτιο του 2022, δήλωσε ότι ο πατέρας της είχε μάθει για την εν λόγω εγκυμοσύνη τον Μάρτιο του 2022, ενώ κληθείς ακολούθως να επεξηγήσει τη δήλωση του στην αρχική του αίτηση περί του ότι ο πατέρας της έμαθε για την εγκυμοσύνη τον Απρίλιο 2022, ο αιτητής δεν ήταν σε θέση να ανταποκριθεί.

Σε σειρά διευκρινιστικών ερωτήσεων ο αιτητής δήλωσε ότι ο ίδιος είχε επικοινωνήσει για τελευταία φορά με την (πρώην) κοπέλα του τον Απρίλιο του 2022 και έκτοτε ουδέποτε είχε ξανά επαφή μαζί της, ενώ δεν γνώριζε να αναφέρει ποιο είναι πλέον το ζήτημα, αφού δεν είναι πια σε σχέση με την εν λόγω κοπέλα. Όσον αφορά την επίσκεψη του πατέρα της (πρώην) κοπέλας του στην οικία της μητέρας του τον Οκτώβριο του 2023, ο αιτητής ισχυρίστηκε πως εκείνος ήθελε απλά να μάθει εάν βρίσκονταν ακόμα σε σχέση με την κόρη του. Ερωτηθείς σχετικά ο αιτητής δήλωσε πως από τον Απρίλιο του 2022 μέχρι και που έφυγε από τη χώρα του δεν συνέβη οτιδήποτε στον ίδιο σε σχέση με τον πατέρα της (πρώην) κοπέλας του, προσθέτοντας (χωρίς να εξηγεί περαιτέρω) ότι τότε έγιναν αρκετές διαδηλώσεις στη χώρα του και ότι ο ίδιος διέμενε για κάποιες μέρες στο χωριό Labe.

Οι καθ’ ων η αίτηση, εξετάζοντας τα λεγόμενα του αιτητή στην αίτηση και τη συνέντευξη, κατέταξαν αυτούς στους ακόλουθους ουσιώδεις ισχυρισμούς.

1.    Ταυτότητα, χώρα καταγωγής, προφίλ και τόπος διαμονής του αιτητή

2.    Ισχυριζόμενη σχέση με ένα κορίτσι και ο αιτητής δεν ήταν αποδεκτός από τον πατέρα της

Οι καθ’ ων η αίτηση αποδέχθηκαν τον 1^ο ουσιώδη ισχυρισμό, απέρριψαν όμως τον 2^ο ουσιώδη ισχυρισμό, καθώς, ως κρίθηκε, στερούνταν συνοχής.

Επί του ως άνω 2^ου ουσιώδους ισχυρισμού κρίθηκε ότι οι δηλώσεις του αιτητή υπήρξαν αντιφατικές και δεν ήταν σε θέση να δώσει ικανοποιητικές πληροφορίες. Συγκεκριμένα, ως κρίθηκε, ο αιτητής υπέπεσε σε χρονικές αντιφάσεις σε σχέση με τα προβλήματα που είχε εξαιτίας του πατέρα της (πρώην) κοπέλας του, αφού, ως εντοπίστηκε, δήλωσε κατά τη διάρκεια της συνέντευξης πως είχε συλληφθεί για πρώτη φορά τον Νοέμβριο του 2021, ενώ στην αίτηση του για διεθνή προστασία κατέγραψε πως η εν λόγω σύλληψη του έγινε τον Δεκέμβριο του 2021, όταν δε του επισημάνθηκε η αντίφαση, ο αιτητής αποκρίθηκε πως η πρώτη φορά που τον συνέλαβαν ήταν τον Νοέμβριο του 2021. Περαιτέρω, ενώ στην αίτηση του ο αιτητής κατέγραψε πως είχε συλληφθεί για δεύτερη φορά τον Απρίλιο του 2022, κατά τη συνέντευξη ανέφερε πως η εν λόγω σύλληψη του έγινε τον Μάρτιο του 2022, σε δε διευκρινιστική ερώτηση σχετικά με την εν λόγω αντίφαση, ανέφερε ότι τον Απρίλιο του 2022 είχε αφεθεί ελεύθερος. Επιπλέον, ο αιτητής στην αίτηση του για διεθνή προστασία ανέφερε ότι έμαθε από την (πρώην) κοπέλα του ότι ήταν έγκυος τον Μάρτιο του 2022, ενώ στη συνέντευξη δήλωσε πως ο ίδιος έμαθε για τούτο τον Φεβρουάριο του 2022, και όταν του τέθηκε η εν λόγω αντίφαση προς διευκρίνηση, ο αιτητής δήλωσε πως ο πατέρας της κοπέλας του είχε μάθει για την εγκυμοσύνη της τον Μάρτιο του 2022, ήτοι σε αντίθεση με τα όσα κατέγραψε στην αρχική του αίτηση για διεθνή προστασία, όπου ανέφερε ότι ο πατέρας της (πρώην) κοπέλας του είχε μάθει για την εγκυμοσύνη της τον Απρίλιο του 2022, ενώ σε διευκρινιστική ερώτηση που του τέθηκε για τη διαδοχική αυτή (δεύτερη) αντίφαση, ο αιτητής δεν ήταν σε θέση να απαντήσει. Περαιτέρω κρίθηκε ότι ο αιτητής δεν γνώριζε να αναφέρει συγκεκριμένα το πρόβλημα που ο ίδιος είχε πλέον, αφού δεν ήταν πια σε σχέση με την εν λόγω κοπέλα. Καταληκτικά δε σημειώθηκε ότι σύμφωνα με δηλώσεις του, ο αιτητής πλέον δεν διατηρεί καμία επαφή με την εν λόγω κοπέλα, αφού από τον Απρίλιο του 2022 (ως ο ίδιος δήλωσε) δεν έχουν επικοινωνία, ούτε και βρίσκονται πλέον σε σχέση, αλλά ούτε και ο ίδιος είχε συναντηθεί (ξανά, μετά από τον Απρίλιο του 2022) με τον πατέρα της, καθώς επίσης, ο ίδιος επιβεβαίωσε ότι από τον Απρίλιο του 2022 μέχρι και που έφυγε από τη χώρα του δεν του είχε συμβεί οτιδήποτε. Δεδομένης δε της αμιγώς προσωπικής φύσης των όσων ο αιτητής ανέφερε δεν κρίθηκε σκόπιμο να αναζητηθούν διαθέσιμες πληροφορίες και, δεδομένων των ελλείψεων που εντοπίστηκαν στην εσωτερική συνοχή των λεγομένων του, ο 2^ος ουσιώδης ισχυρισμός απορρίφθηκε ως αναξιόπιστος.

Κατά την αξιολόγηση κινδύνου, κατόπιν ανασκόπησης της κατάστασης ασφαλείας στον τόπο διαμονής (Conakry) και λαμβανομένου υπόψη του προφίλ του αιτητή, οι καθ’ ων η αίτηση κατέληξαν ότι δεν υφίσταται εύλογη πιθανότητα να εκτεθεί σε κίνδυνο δίωξης ή σοβαρής βλάβης κατά την επιστροφή του.

Συνεπεία των ως άνω η επίδικη αίτηση απορρίφθηκε ως αβάσιμη και εκδόθηκε απόφαση επιστροφής του αιτητή στη χώρα καταγωγής του.

Κατά τις διευκρινήσεις ο συνήγορος του αιτητή απέσυρε ρητά τους λοιπούς νομικούς ισχυρισμούς, προωθώντας τελικά μόνο τον ισχυρισμό περί μη δέουσας έρευνας κατά την επίδικη διαδικασία.

Οι καθ' ων η αίτηση αντέταξαν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι καθ' όλα νόμιμη, λήφθηκαν υπόψη και αξιολογήθηκαν άπαντες οι ισχυρισμοί του αιτητή, είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη και ορθή επί της ουσίας αυτής, ζητώντας γι’ αυτό απόρριψη της προσφυγής.

Δεδομένου ότι οι ως άνω μόνοι προωθούμενοι από τον αιτητή ισχυρισμοί συμπλέκονται άρρηκτα με την επί της ουσίας ορθότητα της επίδικης απόφασης, προχωρώ λοιπών με επί της ουσίας εξέταση της, εξ υπαρχής και επί όλων των ενώπιον μου στοιχείων, η οποία τελείται σε κάθε περίπτωση (βλ. και Ε.Δ.Δ.Δ.Π. Αρ.107/2023, Q. B. T. v. Κυπριακής Δημοκρατίας, ημ.11/02/25).

Προχωρώ λοιπόν με αξιολόγηση των ενώπιον μου στοιχείων και ισχυρισμών.

Στο εγχειρίδιο του EASO «Αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων και αξιοπιστίας στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου», Δικαστική ανάλυση, 2018, αναφέρεται στην σελ.98, ότι «[...] απαιτείται ισορροπημένη και αντικειμενική αξιολόγηση του αν η αφήγηση του αιτούντος αντικατοπτρίζει την αφήγηση που αναμένεται από ένα πρόσωπο στην κατάσταση του αιτούντος το οποίο αφηγείται μια πραγματική προσωπική εμπειρία.». Στην σελ.102 του ιδίου εγχειριδίου, αναφέρεται ότι «[…] οι δείκτες αξιοπιστίας είναι απλοί δείκτες και δεν συνιστούν αυστηρά κριτήρια ή προϋποθέσεις. Παρότι οι τέσσερις δείκτες που προσδιορίστηκαν ανωτέρω (εσωτερική και εξωτερική συνέπεια, επαρκώς λεπτομερείς πληροφορίες και ευλογοφάνεια) αποτυπώνουν τους δείκτες που εφαρμόζουν στην πράξη τα δικαστήρια, κανένας από αυτούς δεν μπορεί να θεωρηθεί καθοριστικός. Η σημασία τους από υπόθεση σε υπόθεση ποικίλλει σημαντικά. Σε κάθε περίπτωση είναι αναγκαία η εξέταση του σωρευτικού τους αντίκτυπου ⁽³⁰⁵⁾.  […] Από την ανωτέρω ανάλυση προκύπτει ότι δεν υπάρχει απλή απάντηση στο ερώτημα που αφορά τον τρόπο αξιολόγησης της αξιοπιστίας σε υποθέσεις διεθνούς προστασίας. Το μόνο που μπορεί να ειπωθεί είναι ότι η αξιολόγηση πρέπει να διενεργείται με βάση το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων, λαμβανομένων υπόψη των αρχών, των μεθόδων και των δεικτών που αναφέρονται στην παρούσα ανάλυση. Οι αρχές, οι μέθοδοι και οι δείκτες αυτοί θα πρέπει να εφαρμόζονται με προσοχή ⁽³⁰⁷⁾, αντικειμενικότητα και αμεροληψία, ώστε να αποφευχθεί τυχόν εσφαλμένη και απλοϊκή απόρριψη, ή αφελής και ανεπιφύλακτη αποδοχή μιας συγκεκριμένης αφήγησης.»

Ενόψει των ως άνω θα συμφωνήσω με την κατάληξη τους επί της αξιοπιστίας του 2^ου ουσιώδους ισχυρισμού του αιτητή, καθώς όσα ανέφερε στην επίδικη συνέντευξη, ως οι καθ’ ων η αίτηση καταγράφουν λεπτομερώς στην επίδικη έκθεση (ερ.42-44), στερούνταν κάθε ψήγματος αναμενόμενης λεπτομέρειας ή βιωματικού στοιχείου και περιείχαν κενά και πολλές αντιφάσεις. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι, ακόμα και γίνονταν δεκτοί οι ισχυρισμοί του αιτητή, δεν αποκαλύπτουν βάσιμο φόβο δίωξης ή και σοβαρής βλάβης για το μέλλον, δεδομένου ότι η κοπέλα (που ήταν η γενεσιουργός αιτία των όσων ανέφερε) έχει πλέον παντρευτεί άλλον και ο ίδιος ουδεμία σχέση ή επικοινωνία διατηρεί μαζί της από τότε.

Ενόψει των ως άνω δεν έχω τίποτε να προσθέσω αναφορικά με την εσωτερική συνοχή των λεγομένων του αιτητή που άπτονται του 2^ου ισχυρισμού, πέραν των όσων επί τούτου ενδελεχώς καταγράφονται στην επίδικη έκθεση, τα οποία και παρατίθενται πιο πάνω, στα πλαίσια της παρούσης, τα οποία υιοθετώ και δεν θεωρώ σκόπιμο να τα επαναλάβω.

Σημειώνω περαιτέρω ότι, δεδομένης της παντελούς έλλειψης εσωτερικής συνοχής των λεγομένων του αιτητή αλλά και της αμιγώς προσωπικής φύσης τους, δεν θεωρώ ότι ήταν απαραίτητη η αναζήτηση πληροφορίων αναφορικά με την εξωτερική αξιοπιστία τους, αφού, ως και στο εγχειρίδιο «Αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων και αξιοπιστίας στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου», του EASO, σελ.132, αναφέρεται, η έρευνα ΠΧΚ «ενδέχεται να μην είναι απαραίτητ[η] σε περίπτωση αρνητικής διαπίστωσης περί της αξιοπιστίας βάσει καταφανούς έλλειψης εσωτερικής συνοχής».

Απομένει εδώ μια έρευνα για την κατάσταση ασφαλείας στον τόπο διαμονής του αιτητή (Conakry) σε επικαιροποιημένη βάση.

Σύμφωνα με στοιχεία από τη βάση δεδομένων της πλατφόρμας ACLED (Armed Conflict Location & Event Data), κατά τους τελευταίους 12 μήνες καταγράφηκαν (συνολικά) στην (ευρύτερη) περιοχή της διοικητικής περιφέρειας Conakry της Γουινέας, 88 περιστατικά[1] με 7 θανάτους[2], ο δε πληθυσμός στην εν λόγω διοικητική περιφέρεια εκτιμάται περί τα 3.5 εκατομμύρια κατοίκων[3]. Στην πόλη Conakry, κατά ίδιο διάστημα, καταγράφηκαν 85 περιστατικά[4] και 7 θάνατοι[5], ο δε πληθυσμός της πόλης εκτιμάται περί τα 2.2 εκατομμύρια κατοίκων[6].

Είναι κατάληξη μου εκ των ως άνω ότι δεν καταδεικνύεται εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετωπίσει κατά την επιστροφή του κίνδυνο σοβαρής βλάβης καθότι η συχνότητα περιστατικών ασφαλείας και η ένταση στον τόπο διαμονής του δεν είναι του επιπέδου που απαιτείται προκειμένου να αποδοθεί συμπληρωματική προστασία, δεδομένου ότι δεν θεωρώ πως υφίστανται εν προκειμένω ιδιαίτερες περιστάσεις που θα μπορούσαν να επιτείνουν τον κίνδυνο για τον αιτητή, σε σύγκρισή με τον γενικό πληθυσμό της περιοχής, στη βάση της «αναπροσαρμοζόμενης κλίμακας» [7] (C-901/19, CF and DN, ημ.10/06/21, ΔΕΕ).

Σημειώνω ότι ο αιτητής είναι 22 ετών σήμερα, υγιής, με δευτεροβάθμια εκπαίδευση και εργασιακή εμπειρία και διατηρεί εκτενές οικογενειακό δίκτυο (μητέρα/αδέλφια) στον τόπο διαμονής του (Conakry), με τους οποίους διατηρεί επικοινωνία, τα οποία και δεικνύουν – ευλόγως – ότι αναμένεται να λάβει, έστω προσωρινά, στήριξη και στέγαση, μέχρις ότου βιοποριστεί και εξασφαλίσει στέγαση, καθώς και τα αναγκαία χρειώδη, παρά τις όποιες αντιξοότητες ήθελε αντιμετωπίσει.

Έπεται ότι ο αιτητής δεν κατάφερε να τεκμηριώσει βάσιμο φόβο «καταδίωξης του για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων» και δεν υφίστανται «ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη», ως οι έννοιες αυτές ορίζονται στα αρ.3 και 19 του περί Προσφύγων Νόμου [αντίστοιχα αρ.3 (5) και (6) του Κανονισμού 2024/1347/ΕΕ]. Δεδομένων δε και των ως άνω διαπιστώσεων μου δεν θεωρώ ότι τυχόν επιστροφή του συνιστά επαναπροώθηση.

Ουδέν ετέθη ενώπιον μου στα πλαίσια της παρούσης που να ανατρέπει τα ως άνω.

Η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται με έξοδα €1000 υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον του αιτητή.

 

Α. Χριστοφόρου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.