G.L.Z. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω του Διευθυντή της Υπηρεσίας Ασύλου, Υπόθεση Αρ. 388/25, 20/10/2026
print
Τίτλος:
G.L.Z. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω του Διευθυντή της Υπηρεσίας Ασύλου, Υπόθεση Αρ. 388/25, 20/10/2026

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

 

      Υπόθεση Αρ. 388/25

 

20 Οκτωβρίου, 2026

 

[X. ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ:

 

G.L.Z.

Αιτήτριας

 

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω

Υπηρεσία Ασύλου

 

Καθ' ων η αίτηση

 

 ..................................................

 

H Αιτήτρια παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου

Μιχάλης Σπαστρής, Δικηγόρος για την Αιτήτρια

Λώρα Βελίκοβα, Δικηγόρος για τους Καθ’ ων η αίτηση

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η 

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.:  Η Αιτήτρια προσφεύγει με την παρούσα αίτηση ακυρώσεως εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 14/01/2025, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά της για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

Όπως προκύπτει από την Ένσταση που καταχωρήθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο που εκπροσωπεί τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, τα γεγονότα της υπό εξέταση περίπτωσης έχουν ως κατωτέρω: Η Αιτήτρια είναι υπήκοος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό (στο εξής «Λ.Δ.Κ.») και υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας στις 13/10/2022, αφού εισήλθε παράνομα στις ελεγχόμενες από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχές. Την ίδια ημέρα παρέλαβε Βεβαίωση Υποβολής Αιτήματος Διεθνούς Προστασίας («Confirmation of Submission of an Application for International Protection»).  Διενεργήθηκε αξιολόγηση ειδικών αναγκών και ευαλωτότητας από αρμόδιο λειτουργό μετά από σχετική συνέντευξη από την οποία προέκυψε πως είναι «χαμηλό» το επίπεδο πιθανολόγησης κινδύνου για την προσωπική ασφάλεια της Αιτήτριας.

 

Στις 12/11/2024 πραγματοποιήθηκε προφορική συνέντευξη της Αιτήτριας από αρμόδιο λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου. Ο αρμόδιος λειτουργός ετοίμασε Έκθεση-Εισήγηση στις 10/01/2025 προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου εισηγούμενος την απόρριψη του αιτήματος της Αιτήτριας. Στις 14/01/2025, συγκεκριμένος λειτουργός που δύναται δυνάμει σχετικής εξουσιοδότησης από τον Υπουργό Εσωτερικών να εκτελεί καθήκοντα Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου, υιοθέτησε την εισήγηση για απόρριψη της αίτησης.  Η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε επιστολή, στην οποία συμπεριέλαβε την απορριπτική της απόφαση σχετικά με το αίτημα της Αιτήτριας, η οποία παραλήφθηκε από την ίδια αυθημερόν στις 12/02/2025.  Η Αιτήτρια καταχώρισε στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας την υπό εξέταση προσφυγή εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου.

 

Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Αιτήτριας μέσω της Γραπτής του Αγόρευσης προβάλλει, ότι η απόφαση δεν είναι αποτέλεσμα δέουσας έρευνας και επαρκούς αιτιολογίας, προωθώντας τη θέση ότι η απόφαση λήφθηκε με κατάχρηση και καθ’ υπέρβαση εξουσίας, όντας αποτέλεσμα πραγματικής και νομικής πλάνης, καθώς και ότι η απόφαση εκδόθηκε από αναρμόδιο όργανο. Περαιτέρω, προβάλλει ότι στην επιστολή με την οποία η Αιτήτρια πληροφορείται την απόρριψη του αιτήματός της, η αιτιολογία η οποία επισυνάπτεται είναι σε γλώσσα (αγγλική) την οποία η Αιτήτρια δεν δύναται να αντιληφθεί.

 

Κατά το στάδιο των διευκρινίσεων ενώπιον του Δικαστηρίου τέθηκε εκ νέου το ζήτημα της αναρμοδιότητας του οργάνου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση από τον ευπαίδευτο συνήγορο της αιτήτριας.  Ο συνήγορος της αιτήτριας επεξήγησε το ζήτημα που προέκυπτε από τις εξουσιοδοτήσεις που υπήρχαν στο διοικητικό φάκελο τον οποίο επιθεώρησε και η κυρία Βελίκοβα, προσκόμισε τις σχετικές εξουσιοδοτήσεις των εμπλεκόμενων στην υπόθεση προσώπων.  Αφού ικανοποιήθηκε ο συνήγορος της αιτήτριας από τα σχετικά έγγραφα που προσκομίστηκαν στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, απέσυρε τον σχετικό ισχυρισμό.  Κατά συνέπεια, εφόσον δεν εντόπισα να προκύπτει οποιοδήποτε ζήτημα αναρμοδιότητας ο σχετικός ισχυρισμός που αποσύρθηκε, απορρίφθηκε από το Δικαστήριο κατά την ίδια δικάσιμο.

 

Η ευπαίδευτη συνήγορος των καθ' ων η αίτηση, μέσω της Γραπτής της Αγόρευσης, υποστηρίζει τη νομιμότητα της προσβαλλόμενης απόφασης και αναφέρει πως αυτή έχει ληφθεί ορθά και νόμιμα, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος και των Νόμων, κατόπιν δέουσας έρευνας και σωστής ενάσκησης των εξουσιών που δίνει ο Νόμος στους καθ' ων η αίτηση, αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα σχετικά γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης και εισηγείται πως η προσβαλλόμενη απόφαση είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη, καθώς και ότι η απόφαση έχει εκδοθεί από αρμόδιο όργανο. Είναι η θέση των καθ' ων η αίτηση ότι η Αιτήτρια δεν κατάφερε να αποδείξει βάσιμο φόβο δίωξης για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων, όπως προβλέπεται από το άρθρο 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου, έτσι ώστε να του αναγνωρισθεί το καθεστώς του πρόσφυγα, αλλά ούτε απέδειξε ότι δύναται να της χορηγηθεί το καθεστώς της συμπληρωματικής προστασίας. Κατά συνέπεια, εισηγείται πως η υπό εξέταση προσφυγή θα πρέπει να απορριφθεί και η επίδικη απόφαση να επικυρωθεί από το Δικαστήριο.

 

Θα πρέπει να επισημανθεί ότι, σύμφωνα με τον περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμο του 2018 (Ν.73(Ι)/2018), το Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας έχει την εξουσία να εξετάσει την παρούσα υπόθεση και επί της ουσίας.  Το γεγονός αυτό, οφείλεται στο ότι η υπό εξέταση υπόθεση αφορά αίτηση που χρονικά εμπίπτει στις προϋποθέσεις του άρθρου 11 του περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018 (Ν.73(Ι)/2018), οι οποίες δίδουν στο Δικαστήριο την υποχρέωση ελέγχου νομιμότητας και ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.

 

Προχωρώ να εξετάσω τον ισχυρισμό που προωθείται περί του ότι εσφαλμένα και λόγω έλλειψης δέουσας έρευνας, το αρμόδιο όργανο απέρριψε το αίτημα της Αιτήτριας για χορήγηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Θεωρώ χρήσιμο να καταγραφούν όλοι οι ισχυρισμοί που πρόβαλε η Αιτήτρια σε όλα τα στάδια της εξέτασης του αιτήματός της, προκειμένου να εξετάσω την ορθότητα της προσβαλλόμενης απόφασης αλλά και για να διαφανεί εάν το αρμόδιο όργανο αποφάσισε μετά από δέουσα έρευνα, ορθά, νόμιμα και εντός των πλαισίων της σχετικής νομοθεσίας.

 

Κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης διεθνούς προστασίας, η Αιτήτρια προέβαλε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της, εξαιτίας απειλών κατά της ζωής της. Ανέφερε ότι στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό εργαζόταν σε τράπεζα, όπου εργαζόταν επίσης και η μητέρα της. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, μία ημέρα η μητέρα της παρέμεινε στην εργασία της πέραν του ωραρίου προκειμένου να ολοκληρώσει εκκρεμείς εργασίες, όταν ένοπλα άτομα εισήλθαν στην τράπεζα και την εξανάγκασαν να τους βοηθήσει να αποκτήσουν πρόσβαση στα χρήματα. Όπως δήλωσε, η μητέρα της δεν είχε άλλη επιλογή παρά να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις τους. Μετά το περιστατικό, η μητέρα της κατηγορήθηκε ότι συνεργάστηκε με τους δράστες. Στη συνέχεια, άγνωστα άτομα μετέβησαν στην οικία τους με σκοπό να την απαγάγουν. Παρά την προσπάθειά της να καλέσει τους γείτονες σε βοήθεια, οι άγνωστοι την απήγαγαν. Η αιτήτρια δήλωσε ότι έκτοτε αγνοεί που βρίσκεται η μητέρα της. Ανέφερε ότι μία φίλη της μητέρας της τη βοήθησε να διαφύγει από τη χώρα. Τέλος, δήλωσε ότι ήρθε στην Κυπριακή Δημοκρατία επειδή επιθυμεί να ζήσει με ασφάλεια.

 

Κατά τη διάρκεια της προσωπικής της συνέντευξης ως προς τα προσωπικά της στοιχεία, η Αιτήτρια επιβεβαίωσε πως έχει καταγωγή από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και πως γεννήθηκε στην πόλη της Κινσάσα, στην οποία διέμεινε μέχρι την αναχώρησή της από την χώρα καταγωγής της και η οποία αποτελεί τον τόπο προηγούμενης συνήθους διαμονής της. Είναι χριστιανή και ανήκει στην φυλή Mukongo. Όπως ισχυρίστηκε η Αιτήτρια, είναι απόφοιτη δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και ομιλεί λινγκάλα. Ως προς την εργασιακή της εμπειρία στην χώρα καταγωγής της, δήλωσε ότι δεν εργαζόταν. Πρόσθετα, ανέφερε ότι είναι άγαμη και άτεκνη. Η μητέρα της έχει πέσει θύμα απαγωγής, ενώ ο πατέρας της την εγκατέλειψε όταν εκείνη ήταν σε παιδική ηλικία.  Όπως δήλωσε, έχει δύο αδελφές και δύο αδελφούς, τον έναν εκ των οποίων τον έχουν απαγάγει.

 

Ως προς τους λόγους που την ώθησαν να εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής της, η Αιτήτρια κατά το στάδιο της ελεύθερης αφήγησης ισχυρίστηκε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της, διότι μετά την απαγωγή της μητέρας της δεν υπήρχε άλλο πρόσωπο που να μπορεί να φροντίσει την ίδια και τα αδέλφια της. Ανέφερε ότι μία φίλη της μητέρας της, της ζήτησε να της παραδώσει τον τίτλο ιδιοκτησίας της οικίας της μητέρας της, προκειμένου να διευθετήσει όλες τις απαραίτητες διαδικασίες για τη μετάβασή της στο εξωτερικό, ώστε να μπορεί στη συνέχεια να στηρίζει οικονομικά τα αδέλφια της. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, μετά την απαγωγή της μητέρας της από άγνωστα πρόσωπα, μετακόμισε μαζί με τα αδέλφια της στην οικία της φίλης της μητέρας της. Η τελευταία της ανέφερε ότι τόσο η ίδια όσο και τα αδέλφια της ενδέχεται να διέτρεχαν κίνδυνο και για τον λόγο αυτό, οργάνωσε το ταξίδι της προς την Κύπρο.

 

Επιπλέον, της εξήγησε ότι, επειδή ήταν η μεγαλύτερη από τα αδέλφια της, θα ήταν προτιμότερο να αναχωρήσει μαζί με αυτά, ώστε να είναι όλοι ασφαλείς. Στη συνέχεια, ανέφερε ότι η φίλη της μητέρας της οργάνωσε το ταξίδι της και η ίδια της ζήτησε να φροντίζει τα αδέλφια της. Δήλωσε ότι πριν αναχωρήσει επικοινωνούσαν τηλεφωνικά και η φίλη της μητέρας της την ενημέρωσε ότι θα έδινε χρήματα σε κάποιο πρόσωπο που διέμενε στις μη ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές, προκειμένου να τη βοηθήσει, ενώ παράλληλα θα υποστήριζε οικονομικά τα αδέλφια της. Πρόσθεσε ότι ένα πρόσωπο που βρισκόταν εκεί τη βοήθησε να μεταβεί στις ελεγχόμενες από την Δημοκρατία περιοχές. Τέλος, κληθείσα να διευκρινίσει ποιες θα είναι οι συνέπειες σε περίπτωση επιστροφής της στην ΛΔΚ, ανέφερε ότι κινδυνεύει από τα άτομα, τα οποία απήγαγαν την μητέρα της.

 

Στη βάση του πιο πάνω αφηγήματος, ο αρμόδιος λειτουργός αξιολογώντας τους ισχυρισμούς που παρέθεσε η Αιτήτρια, διέκρινε στην Έκθεση-Εισήγησή του δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς, ως ακολούθως: (1) Ταυτότητα, χώρα καταγωγής και προσωπικά στοιχεία/προφίλ Αιτήτριας και (2) Αναχώρησε από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό για να υποστηρίξει οικονομικά τα αδέλφια της, λόγω της απαγωγής της μητέρας της και του αδελφού της.

 

Ο αρμόδιος λειτουργός έκανε αποδεκτό τον πρώτο ισχυρισμό καθώς οι δηλώσεις της Αιτήτριας κρίθηκαν σαφείς, συνεκτικές ενώ διασταυρώθηκαν και από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης.  Ωστόσο, ο δεύτερος ισχυρισμός της Αιτήτριας, δεν έγινε αποδεκτός καθότι κρίθηκε ότι η Αιτήτρια δεν ήταν σε θέση να δώσει ικανοποιητικές και επαρκείς πληροφορίες σε θέματα που άπτονται στον πυρήνα του αιτήματός της. Κλήθηκε να δώσει περισσότερες πληροφορίες για τα γεγονότα μέσω των οποίων υπέπεσε σε αντιφάσεις και έλλειψη ευλογοφάνειας, πράγμα όμως που δεν έπραξε.  Ειδικότερα, ο αρμόδιος λειτουργός επισήμανε ότι η αιτήτρια αρχικά ανέφερε πως διατηρούσε πολύ στενή σχέση με τη φίλη της μητέρας της, η οποία χρηματοδότησε το ταξίδι της στην Κύπρο, ενώ σε άλλο σημείο της συνέντευξης ανέφερε πως δεν είχε στενή σχέση μαζί της αλλά επρόκειτο απλώς για φίλη της μητέρας της. Όταν κλήθηκε να εξηγήσει την αντίφαση, ανέφερε ότι μετά την απαγωγή της μητέρας της διέμενε μαζί της και την στήριζε οικονομικά.

 

Περαιτέρω, ο λειτουργός διαπίστωσε αντιφάσεις ως προς την τύχη της μητέρας και του αδελφού της, καθώς σε προηγούμενες δηλώσεις της, τους ανέφερε ως αποβιώσαντες, ενώ μεταγενέστερα υποστήριξε ότι είχαν απαχθεί στις 17/07/2022 και ότι είχε ακούσει πως ενδεχομένως είχαν αποβιώσει, χωρίς να γνωρίζει αν αυτό ήταν αληθές. Επιπλέον, κρίθηκε αντιφατική η αναφορά της σχετικά με το πρόσωπο που τη συντηρούσε οικονομικά πριν από την αναχώρησή της από τη χώρα, καθώς αρχικά δήλωσε ότι τη συντηρούσε η μητέρα της μέχρι την αναχώρησή της, ενώ στη συνέχεια ανέφερε ότι, μετά την απαγωγή της μητέρας της, τη συντηρούσε η φίλη της μητέρας της. Ο λειτουργός έκρινε ότι η αιτήτρια δεν έδωσε ικανοποιητική εξήγηση για τη διαφοροποίηση αυτή. Ακόμη, διαπιστώθηκε αντίφαση ως προς τα γεγονότα που ακολούθησαν την απαγωγή της μητέρας της, καθώς αρχικά είχε αναφέρει ότι διέμενε με τη μητέρα και τα αδέλφια της μέχρι την αναχώρησή της από τη χώρα, ενώ αργότερα δήλωσε ότι, μετά την απαγωγή της μητέρας και του αδελφού της, μετακόμισε μαζί με τα υπόλοιπα αδέλφια της στην οικία της φίλης της μητέρας της.

 

Ο λειτουργός επισήμανε επίσης αντίφαση ως προς τις σχέσεις της με τον μητρικό της θείο, καθώς αρχικά δήλωσε ότι ήταν κοντά του και διατηρούσε επικοινωνία μαζί του, ενώ στη συνέχεια ανέφερε ότι δεν διατηρούσε επαφή με τους συγγενείς της και δεν είχε τα στοιχεία επικοινωνίας τους. Η μεταγενέστερη δήλωσή της ότι τον γνώριζε αλλά δεν είχε επαφή μαζί του κρίθηκε ότι δεν αίρει την αντίφαση. Τέλος, ο λειτουργός έκρινε ότι οι ισχυρισμοί της σχετικά με τον φόβο επιστροφής στη χώρα καταγωγής της στερούνταν ευλογοφάνειας. Συγκεκριμένα, σημείωσε ότι η αιτήτρια δήλωσε πως δεν υπέστη η ίδια οποιοδήποτε περιστατικό που να αφορά την ασφάλειά της, πέραν της απαγωγής της μητέρας και του αδελφού της, ενώ όταν ερωτήθηκε για τον λόγο που φοβάται να επιστρέψει, απάντησε ότι φοβάται τα πρόσωπα που απήγαγαν τη μητέρα της, χωρίς να είναι σε θέση να εξηγήσει για ποιο λόγο τα πρόσωπα αυτά θα στρέφονταν εναντίον της. Επιπλέον, ενώ ανέφερε ότι δεν είχε καμία πληροφορία για τη μητέρα και τον αδελφό της μετά τις 17/07/2022, υποστήριξε ταυτόχρονα ότι είχαν απαχθεί, διευκρινίζοντας τελικά ότι επρόκειτο για προσωπική της πεποίθηση.

 

Ο αρμόδιος λειτουργός προέβη επίσης σε σύγκριση των δηλώσεων της αιτήτριας κατά τη συνέντευξη ευαλωτότητας στο ΚΕΠΥ Πουρνάρα, της αίτησής της για διεθνή προστασία και της προσωπικής της συνέντευξης, κρίνοντας ότι προέκυπταν ουσιώδεις αντιφάσεις ως προς τον πυρήνα των ισχυρισμών της. Ειδικότερα, διαπίστωσε ότι κατά τη συνέντευξη ευαλωτότητας και στην αίτησή της η αιτήτρια ανέφερε ότι εργαζόταν μαζί με τη μητέρα της σε τράπεζα, ενώ κατά την προσωπική της συνέντευξη δήλωσε ότι δεν εργαζόταν ποτέ και ότι συντηρούνταν οικονομικά από τη μητέρα της και, μετά την εξαφάνισή της, από φίλη της μητέρας της. Περαιτέρω, ο λειτουργός επισήμανε ότι η περιγραφή των γεγονότων που οδήγησαν στην εξαφάνιση της μητέρας της διαφοροποιήθηκε σημαντικά. Αρχικά, η αιτήτρια υποστήριξε ότι η μητέρα της εξαναγκάστηκε να βοηθήσει ενόπλους κατά τη διάρκεια ληστείας σε τράπεζα, κατηγορήθηκε στη συνέχεια για συνεργασία με τους δράστες και αργότερα απήχθη από την οικία της. Αντίθετα, κατά την προσωπική της συνέντευξη ανέφερε ότι η μητέρα της και ο αδελφός της αναχώρησαν από την οικία τους για να συναντήσουν συνεργάτες της μητέρας της προκειμένου να παραλάβουν χρήματα και έκτοτε εξαφανίστηκαν, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι απήχθησαν. Επιπλέον, ο λειτουργός σημείωσε ότι, ενώ στην αίτησή της η αιτήτρια ανέφερε ότι εγκατέλειψε τη χώρα της λόγω απειλών κατά της ζωής της, κατά την προσωπική της συνέντευξη δήλωσε ότι η ίδια δεν είχε δεχθεί οποιαδήποτε απειλή ή άλλο περιστατικό εις βάρος της, πέραν της απαγωγής της μητέρας και του αδελφού της.  Στη βάση λοιπόν εκτενούς ανάλυσης από τον αρμόδιο λειτουργό ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός δεν έγινε σποδεκτός.

 

Κατά την αξιολόγηση κινδύνου, ο αρμόδιος λειτουργός, λαμβάνοντας υπόψη τον πρώτο ισχυρισμό ο οποίος έγινε αποδεκτός και τις προσωπικές περιστάσεις της Αιτήτριας και κατόπιν αξιολόγησης πληροφοριών αναφορικά με τη γενικότερη κατάσταση ασφαλείας στη ΛΔΚ και συγκεκριμένα στην πόλη της Κινσάσα, περιοχή στην οποία αναμένεται να επιστρέψει, έκρινε ότι δεν υπάρχουν εύλογοι λόγοι να πιστεύεται ότι σε περίπτωση επιστροφής της, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη ως απόρροια της κατάστασης ασφαλείας στην πόλη της Κινσάσα της ΛΔΚ.

 

Προχωρώντας στη νομική ανάλυση των ισχυρισμών της Αιτήτριας, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε ότι δεν συντρέχουν στο πρόσωπό της εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία που θα μπορούσαν να τεκμηριώσουν βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της, για έναν από τους λόγους του άρθρου 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου Ν.6(Ι)/2000 και του άρθρου 1Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951. Ο αρμόδιος λειτουργός λαμβάνοντας υπόψη τα ευρήματα έρευνας για την κατάσταση ασφαλείας στη χώρα καταγωγής της Αιτήτριας, κατά την οποία διαπιστώθηκε ότι δεν υφίστανται συνθήκες αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, κατέληξε πως δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος παραχώρησης καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας, δυνάμει του άρθρου 19 του Ν. 6 (Ι)/2000. Το περιεχόμενο της υπό αναφορά Έκθεσης-Εισήγησης υιοθέτησε ο αρμόδιος εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών λειτουργός που εκτελεί καθήκοντα Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου και απέρριψε το αίτημα της Αιτήτριας.

 

Στα πλαίσια εξέτασης της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης, προχωρώ να εξετάσω κατ' ουσίαν το αίτημα της Αιτήτριας λαμβάνοντας υπόψη βεβαίως όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου από το συνήγορό της, αλλά και από τη συνήγορο που εκπροσωπεί τους καθ' ων η αίτηση. Αναφορικά με τον πρώτο ουσιώδη ισχυρισμό ο οποίος έγινε αποδεκτός από την Υπηρεσία Ασύλου και αφορά την ταυτότητα, το προφίλ και τη χώρα καταγωγής της Αιτήτριας, δεν χρειάζεται περαιτέρω σχολιασμό, εφόσον προκύπτει πως ορθά έγινε αποδεκτός και ούτως ή άλλως δεν αμφισβητείται.

 

Ακολούθως, συμφωνώ με τα ευρήματα του αρμόδιου λειτουργού της Υπηρεσίας Ασύλου ως προς την αναξιοπιστία της Αιτήτριας αναφορικά με τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό της. Από το σύνολο των στοιχείων του διοικητικού φακέλου προκύπτει ότι η Αιτήτρια δεν κατόρθωσε να παρουσιάσει μία συνεκτική, επαρκώς συγκεκριμένη και εσωτερικά συνεπή αφήγηση ως προς τα γεγονότα που συνιστούν τον πυρήνα του αιτήματός της.  Ειδικότερα, κατά τη διάρκεια της προσωπικής της συνέντευξης, της δόθηκαν επανειλημμένα ευκαιρίες να αναπτύξει τους ισχυρισμούς της, να περιγράψει με περισσότερη λεπτομέρεια τα περιστατικά που επικαλείται και να αποσαφηνίσει ασάφειες ή αντιφάσεις που εντοπίστηκαν από τον λειτουργό. Παρά ταύτα, οι απαντήσεις της παρέμειναν γενικές, αόριστες και σε κρίσιμα σημεία, αντιφατικές. Η Αιτήτρια ανέφερε ότι η μητέρα της έχει αποβιώσει, ενώ σε ακόλουθα σημεία της συνέντευξης, δήλωσε ότι έπεσε θύμα απαγωγής μαζί με τον αδελφό της στις 17/07/2022 (ερυθρό 40 Χ3, 38 Χ6, 37 Χ4, ) Σε έτερο σημείο της συνέντευξης δήλωσε ότι ο αδελφός της έχει αποβιώσει (ερυθρά 38 7Χ, 40 Χ3).  Τα ζητήματα αυτά δεν διευκρινίστηκαν σε κανένα στάδιο, ούτε στην ενώπιόν μου δικαστική διαδικασίας.

 

Περαιτέρω, οι δηλώσεις της χαρακτηρίζονται από έλλειψη επαρκούς περιγραφικότητας και βιωματικών στοιχείων. Η αφήγησή της δεν περιλαμβάνει συγκεκριμένες λεπτομέρειες που ευλόγως θα αναμένονταν από πρόσωπο το οποίο ισχυρίζεται ότι βίωσε προσωπικά τα περιγραφόμενα περιστατικά. Η αδυναμία της να παράσχει τέτοιες πληροφορίες, σε συνδυασμό με τις αντιφάσεις που εντοπίστηκαν, επηρεάζει δυσμενώς την αξιολόγηση της εσωτερικής αξιοπιστίας των ισχυρισμών της, η οποία δεν τεκμηριώνεται.

 

Λαμβάνω υπόψη μου πως οι δηλώσεις της Αιτήτριας αποτελούν το μοναδικό αποδεικτικό μέσο προς υποστήριξη του δεύτερου ουσιώδους ισχυρισμού. Στις περιπτώσεις αυτές, η προσωπική αφήγηση της Αιτήτριας αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα και ως εκ τούτου, απαιτείται να παρουσιάζει τον αναγκαίο βαθμό συνοχής, σαφήνειας και αξιοπιστίας. Στην παρούσα περίπτωση, οι ουσιώδεις αποκλίσεις και η έλλειψη συγκεκριμένων πληροφοριών δεν επιτρέπουν στο να αποδοθεί η απαιτούμενη βαρύτητα στους σχετικούς ισχυρισμούς.  Υπό το φως των ανωτέρω, κρίνω ότι ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός δεν έχει τεκμηριωθεί και ως εκ τούτου, ορθώς δεν έγινε αποδεκτός από την Υπηρεσία Ασύλου στο σύνολό του.

 

Όλο το πιο πάνω ιστορικό στο οποίο στηρίζεται το αίτημα διεθνούς προστασίας που υπέβαλε η αιτήτρια δεν παρουσιάζει βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης στη χώρα καταγωγής της.  Η αιτήτρια είχε την ευκαιρία στην ενώπιον μου δικαστική διαδικασία να προσκομίσει με το ορθό δικονομικό διάβημα οτιδήποτε θεωρούσε ότι έπρεπε να γνωρίζει το Δικαστήριο πράγμα που δεν έπραξε.  Επιπρόσθετα, η αιτήτρια θα μπορούσε να αντικρούσει τις αντιφάσεις και ασάφειες που προέβαλε ο αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου προς απόρριψη του αιτήματός της, πράγμα που δεν έπραξε.  Όπως προκύπτει από το πιο πάνω ιστορικό, η αιτήτρια δεν προώθησε κανένα απολύτως ισχυρισμό που να εμπίπτει στις προϋποθέσεις αναγνώρισης προσώπου ως πρόσφυγα.

 

Για την αναγνώριση προσώπου ως πρόσφυγα, απαιτείται να τεκμηριώνεται η ύπαρξη βάσιμου και δικαιολογημένου φόβου δίωξης λόγω φυλής, θρησκείας, ιθαγένειας, πολιτικών πεποιθήσεων ή συμμετοχής σε ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα, καθώς και η αδυναμία ή η απροθυμία της αιτήτριας, εξαιτίας του εν λόγω φόβου, να θέσει εαυτόν υπό την προστασία της χώρας καταγωγής της. Οι προϋποθέσεις αυτές απορρέουν από τον ορισμό του πρόσφυγα, όπως αυτός προβλέπεται στο άρθρο 3(5) του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347, σε συνδυασμό με το άρθρο 1Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 και τις σχετικές διατάξεις του άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6(Ι)/2000, όπως ίσχυε, καθώς και του άρθρου 51 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 115(Ι)/2026. Για τη διαπίστωση της συνδρομής των προϋποθέσεων αυτών, το αρμόδιο όργανο οφείλει να αξιολογήσει τόσο το υποκειμενικό στοιχείο του φόβου της αιτήτριας, όσο και την αντικειμενική βασιμότητά του, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των προσωπικών περιστάσεων και των σχετικών πληροφοριών για τη χώρα καταγωγής της (βλ. §§ 37-38 του Εγχειριδίου της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες σχετικά με τις διαδικασίες και τα κριτήρια καθορισμού του καθεστώτος των προσφύγων).

 

Περαιτέρω, σύμφωνα με τις αρχές που διέπουν την αξιολόγηση των αιτημάτων διεθνούς προστασίας, γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί, καθώς και αναφορές σε κίνδυνο για τη ζωή ή την ασφάλεια της αιτήτριας, χωρίς επαρκή εξειδίκευση και τεκμηρίωση, δεν αρκούν, αφ’ εαυτών, για να θεμελιώσουν βάσιμο φόβο δίωξης ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης. Απαιτείται η ύπαρξη συγκεκριμένων περιστάσεων, οι οποίες, συνεκτιμώμενες υπό το πρίσμα της εξατομικευμένης κατάστασης της αιτήτριας, να καταδεικνύουν ότι σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της θα αντιμετωπίσει κίνδυνο που πληροί τις προβλεπόμενες από τη νομοθεσία προϋποθέσεις διεθνούς προστασίας (βλ. την απόφαση στην υπόθεση υπ’ αριθ. 121/20, A.S.R. v. Κυπριακή Δημοκρατία, ημερομηνίας 31/7/2020).

 

Υπό το φως των ανωτέρω, και κατόπιν συνολικής αξιολόγησης των ισχυρισμών της αιτήτριας και των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιόν μου, κρίνω ότι δεν τεκμηριώνεται η ύπαρξη βάσιμου και δικαιολογημένου φόβου δίωξης σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της.  Ως εκ τούτου, κρίνεται ορθή η απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου ότι δεν συντρέχουν στο πρόσωπο της αιτήτριας τα απαιτούμενα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία για την αναγνώρισή τησ ως πρόσφυγα, σύμφωνα με το εφαρμοστέο νομοθετικό πλαίσιο.

 

Ειδικότερα, από το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιόν μου, δεν προκύπτει ότι η αιτήτρια πληροί τις προϋποθέσεις αναγνώρισης καθεστώτος πρόσφυγα. Συναφώς, σύμφωνα με τον Πρακτικό Οδηγό της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Υποστήριξης για το Άσυλο (EASO), Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων (Μάρτιος 2015), η αξιολόγηση των αιτημάτων διεθνούς προστασίας προϋποθέτει τον προσδιορισμό των ουσιωδών πραγματικών περιστατικών βάσει των πληροφοριών που έχουν συλλεχθεί και τη σύνδεσή τους με τις προϋποθέσεις του ορισμού του πρόσφυγα. Σε περίπτωση που, κατόπιν της αξιολόγησης αυτής, δεν διαπιστώνεται ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις αναγνώρισης προσφυγικού καθεστώτος, επιβάλλεται να εξεταστεί περαιτέρω κατά πόσον τα διαπιστωθέντα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά θεμελιώνουν δικαίωμα υπαγωγής σε καθεστώς επικουρικής προστασίας.

 

Για τη χορήγηση καθεστώτος επικουρικής προστασίας, απαιτείται να διαπιστώνεται ότι ο αιτητής, μολονότι δεν πληροί τις προϋποθέσεις αναγνώρισής του ως πρόσφυγα, αντιμετωπίζει ουσιώδεις λόγους να πιστεύεται ότι, σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του ή στην περίπτωση ανιθαγενούς, στη χώρα της προηγούμενης συνήθους διαμονής του, θα εκτεθεί σε πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη. Η σοβαρή βλάβη περιλαμβάνει την επιβολή ή εκτέλεση θανατικής ποινής, τα βασανιστήρια ή την απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία, καθώς και τη σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης. Οι προϋποθέσεις αυτές απορρέουν από τα άρθρα 3(6) και 15 του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347, σε συνδυασμό με το άρθρο 53 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 115(Ι)/2026, καθώς και με τις αντίστοιχες διατάξεις του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6(Ι)/2000, όπως ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο και συγκεκριμένα το άρθρο 19 αυτού. Η χορήγηση του εν λόγω καθεστώτος προϋποθέτει, συνεπώς, την εξατομικευμένη αξιολόγηση των περιστάσεων της υπόθεσης και την τεκμηρίωση πραγματικού κινδύνου σοβαρής βλάβης σε περίπτωση επιστροφής τηε αιτήτριας στη χώρα καταγωγής της.

 

Εν προκειμένω, από τη μελέτη του διοικητικού φακέλου και τη συνολική αξιολόγηση των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιόν μου, δεν προκύπτει ότι στοιχειοθετούνται οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση καθεστώτος επικουρικής προστασίας στην αιτήτρια, καθότι δεν τεκμηριώθηκε η ύπαρξη ουσιωδών λόγων που να δικαιολογούν την πεποίθηση ότι, σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη κατά την έννοια της εφαρμοστέας νομοθεσίας. Ειδικότερα, δεν προκύπτουν από τα ενώπιόν μου στοιχεία περιστάσεις που να καταδεικνύουν ότι η αιτήτρια διατρέχει κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης, βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας, ούτε ότι υφίσταται σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής της ακεραιότητας λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας στο πλαίσιο ένοπλης σύρραξης. Ως εκ τούτου, κρίνεται ότι δεν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις για την υπαγωγή της αιτήτριας σε καθεστώς επικουρικής προστασίας, σύμφωνα με το εφαρμοστέο νομοθετικό πλαίσιο (βλ. Galina Bindioul v. Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, Υποθ. Αρ. 685/2012, ημερομηνίας 23/04/13 και Mushegh Grigoryan κ.α. v. Κυπριακή Δημοκρατία, Υποθ. Αρ. 851/2012, ημερομηνίας 22/9/2015, ECLI:CY:AD:2015:D619).

 

Ο αρμόδιος λειτουργός, έχοντας αποδεχθεί ότι ο τελευταίος τόπος συνήθους διαμονής της Αιτήτριας στη χώρα καταγωγής της είναι η πόλη της Κινσάσα, διεξήγαγε έρευνα για την κατάσταση ασφαλείας στην εν λόγω τοποθεσία, από την οποία προέκυψε ότι δεν υφίστατο εύλογη πιθανότητα η Αιτήτρια να αντιμετώπιζε δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης. Ως εκ τούτου, κρίθηκε πως δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για παραχώρηση καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας. Σε κάθε περίπτωση, διεξήγαγα περαιτέρω έρευνα σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής της Αιτήτριας, σε πρόσφατες πηγές πληροφόρησης, στα πλαίσια βεβαίως της ex nunc δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου και προς εκπλήρωση της υποχρέωσης του Δικαστηρίου για έλεγχο της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.  

 

Αναφορικά με την κατάσταση ασφαλείας στο τόπο διαμονής της Αιτήτριας, την πόλη της Κινσάσα, όπου και αναμένεται να επιστρέψει, σύμφωνα με την έκθεση COI Focus της βελγικής αρχής CEDOCA του Φεβρουαρίου του 2025, όπως παρατίθεται στην απάντηση COI Query της EUAA του Ιουλίου του 2025, στη διάρκεια του 2024 καταγράφηκαν στην Κινσάσα «σποραδικά περιστατικά ασφαλείας», που περιλαμβάνουν διαδηλώσεις, μια απόπειρα πραξικοπήματος, μια απόπειρα μαζικής απόδρασης από τη φυλακή Makala και ορισμένα περιστατικά στην αγροτική περιοχή της κοινότητας Maluku λόγω της σύγκρουσης στη γειτονική επαρχία Mai-Ndombe[1]. Η ίδια πηγή, επικαλούμενη το United Nations Joint Human Rights Office, αναφέρει ότι η επαρχία της Κινσάσα παρέμεινε «ανεπηρέαστη από ένοπλη σύγκρουση» και ότι, μετά την επιδείνωση της κατάστασης ασφαλείας στα ανατολικά κατά τις αρχές του 2025, «πέρα από τις διαδηλώσεις εναντίον δυτικών πρεσβειών, δεν έχουν αναφερθεί σημαντικά περιστατικά ασφαλείας στην Κινσάσα»[2]. Περαιτέρω, από τον Ιανουάριο του 2025, οι μάχες μεταξύ των κονγκολέζικων ένοπλων δυνάμεων και της ένοπλης ομάδας M23 (Mouvement du 23 Mars) εντάθηκαν στις ανατολικές επαρχίες North Kivu και South Kivu. H M23 προέλαυσε και έλεγξε εδάφη στη North Kivu, συμπεριλαμβανομένης της πόλης Goma, καθώς και στο South Kivu[3]. Στις 27 Ιανουαρίου του 2025, η M23 κατέλαβε την Goma, πρωτεύουσα της North Kivu· στις 16 Φεβρουαρίου του 2025, κατέλαβε την Bukavu, πρωτεύουσα της South Kivu[4]. Στις 27 Ιουνίου του 2025, η ΛΔΚ και η Ρουάντα υπέγραψαν συμφωνία ειρήνης υπό μεσολάβηση των ΗΠΑ στην Ουάσιγκτον, η οποία περιλαμβάνει διατάξεις για την εδαφική ακεραιότητα, τον αφοπλισμό και την επιστροφή προσφύγων[5].

 

Σύμφωνα με την Human Rights Watch, οι εχθροπραξίες συνεχίστηκαν παρά τις μερικές αποσύρσεις, τις πολλαπλές εύθραυστες εκεχειρίες και τις συμφωνίες ειρήνης που μεσολαβήθηκαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Κατάρ[6]. Στις 4 Δεκεμβρίου του 2025, οι πρόεδροι της ΛΔΚ και της Ρουάντα υπέγραψαν στην Ουάσιγκτον τις λεγόμενες Washington Accords, οι οποίες, σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία, ενίσχυσαν προηγούμενες δεσμεύσεις για τερματισμό των εχθροπραξιών[7]. Στις 15 Νοεμβρίου του 2025, πραγματοποιήθηκε στην Κινσάσα η ένατη σύνοδος των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων της International Conference on the Great Lakes Region (ICGLR), κατά την οποία ο πρόεδρος της ΛΔΚ Félix Tshisekedi ανέλαβε την εκ περιτροπής προεδρία του οργανισμού[8]. Στην ετήσια έκθεση World Report 2026 της Human Rights Watch αναφέρεται ότι η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η ανθρωπιστική κατάσταση στη ΛΔΚ επιδεινώθηκε σημαντικά κατά τη διάρκεια του 2025 λόγω παραβιάσεων των κανόνων του πολέμου και άλλων κακοποιήσεων στα ανατολικά της χώρας, συμπεριλαμβανομένης μιας αύξησης των επιθέσεων κατά αμάχων από την ένοπλη ομάδα Alliance of Democratic Forces (ADF) που συνδέεται με το ISIS και των συγκρούσεων μεταξύ της ένοπλης ομάδας M23 και των κονγκολέζικων ενόπλων δυνάμεων· σύμφωνα με την ίδια πηγή, η καταστολή της αντιπολίτευσης και των μέσων ενημέρωσης από την κυβέρνηση συνεχίστηκε, επιδεινωμένη από τις εντάσεις στα ανατολικά[9].

 

Σύμφωνα με προσαρμοσμένη έρευνα στην βάση δεδομένων του ACLED και για τη πληρότητα της έρευνας, κατά το προηγούμενο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης 15/10/2026), στην επαρχία της Kinshasa, στην οποία υπάγεται o τόπος προηγούμενης συνήθους διαμονής της Αιτήτριας σημειώθηκαν συνολικά 65 περιστατικά πολιτικής βίας, τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα 46 απώλειες.[10] O συνολικός πληθυσμός της επαρχίας της Kinshasa ανέρχεται στους 17.032.300 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημες εκτιμήσεις του 2024[11].

 

Αποτιμώντας τα προαναφερόμενα δεδομένα, δεν καταδεικνύεται εύλογη πιθανότητα η Αιτήτρια να αντιμετωπίσει κατά την επιστροφή της κίνδυνο σοβαρής βλάβης, καθότι η συχνότητα περιστατικών ασφαλείας στον τόπο συνήθους διαμονής της δεν είναι τέτοιας έντασης ώστε να διατρέχει κίνδυνο εξαιτίας και μόνο της παρουσίας της να τεθεί σε κίνδυνο η ζωή της. Εξετάζοντας περαιτέρω τις προσωπικές περιστάσεις της Αιτήτριας, παρατηρώ ότι είναι ενήλικας, υγιής, έχει λάβει στοιχειώδη μόρφωση, πλήρως ικανή προς εργασία και χωρίς στοιχεία ευαλωτότητας και με υποστηρικτικό δίκτυο στη χώρα καταγωγής της. Η Αιτήτρια δεν έχει θέσει οποιαδήποτε ατομικά χαρακτηριστικά στην ενώπιον μου δικαστική διαδικασία, που να υποδηλώνουν ότι μπορεί να έχει τεθεί με οποιονδήποτε τρόπο σε δυσμενή θέση ή σε κίνδυνο δίωξης ή βλάβης.  Σε σχέση με τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας που περιλαμβάνονται στην Γραπτή της Αγόρευση και αφορούν τα πραγματικά περιστατικά του αιτήματός της δεν διακρίνω ότι παραθέτουν οτιδήποτε για τον πυρήνα του αιτήματος της Αιτήτριας, ούτε διαφοροποιούν ή ενισχύουν τα όσα ήδη έχει αναφέρει ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου.

 

Κατά πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δέουσα έρευνα κρίνεται από το Δικαστήριο ότι έγινε, όταν το αρμόδιο όργανο εξετάζει κάθε σχετικό με την υπόθεση γεγονός (Βλ. Motorways Ltd v. Υπουργού Οικονομικών (1999) 3ΑΑΔ 447).  Ορθή και πλήρης έρευνα θεωρείται αυτή που εκτείνεται στη διερεύνηση των ουσιωδών στοιχείων της υπόθεσης (Βλ. Νικολαΐδη v. Μηνά (1994) 3ΑΑΔ 321, Τουσούνα ν. Δημοκρατίας (2013) 3 Α.Α.Δ. 151, Χωματένος ν. Δημοκρατίας κ.α. (2 Α.Α.Δ. 120).  Η έκταση της έρευνας εξαρτάται πάντοτε από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (Βλ. Δημοκρατία v. Ευαγγέλου κ.α. (2013) 3ΑΑΔ 414) και το αρμόδιο όργανο οφείλει να βρει τον κατάλληλο τρόπο για να εκπληρώσει την υποχρέωσή του για δέουσα έρευνα. 

 

Οι καθ' ων η αίτηση συνεκτίμησαν και αξιολόγησαν όλα τα στοιχεία που είχαν ενώπιον τους προτού καταλήξουν στην προσβαλλόμενη απόφαση και ενόψει των ισχυρισμών που πρόβαλε η αιτήτρια, προέβησαν στη δέουσα υπό τις περιστάσεις έρευνα.  Από τα στοιχεία του φακέλου που έχω ενώπιον μου, μπορεί να λεχθεί ότι αυτά βρίσκονται αναπόφευκτα πίσω από την προσβαλλόμενη απόφαση και ούτως ή άλλως διαφαίνεται η αιτιολογία της απόφασης και από το κείμενό της (Ηλιόπουλος ν. Α.Η.Κ., Α.Ε. 2452, ημερομηνίας 21.7.2000, Χρυστάλλα Συμεωνύδου κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Προσφυγή αρ. 911/93 κ.α., ημερ. 18.4.97).  Από όσα έχω επεξηγήσει ανωτέρω προκύπτει ότι, το αρμόδιο όργανο έλαβε δεόντως και επαρκώς αιτιολογημένη απόφαση.  Συνεπώς, οι ισχυρισμοί του ευπαίδευτου συνηγόρου της αιτήτριας περί έλλειψης δέουσας έρευνας και αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου και πλάνης περί τα πράγματα, απορρίπτονται στο σύνολό τους.

 

Τέλος, ο συνήγορος της αιτήτριας με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως ισχυρίζεται πως η επιστολή ημερομηνίας 12/2/2025, με την οποία ενημερώθηκε η αιτήτρια ότι απορρίφθηκε το αίτημά της για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας είναι στην αγγλική γλώσσα την οποία η αιτήτρια δεν κατανοεί.  Από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου διαφαίνεται πως η αιτήτρια ομιλεί μόνο τη γλώσσα Lingala, γλώσσα στην οποία της μεταφράστηκε η συγκεκριμένη επιστολή, την ίδια ημέρα στις 12/2/2025 από διερμηνέα (ερυθρό 81, του διοικητικού φακέλου), γεγονός που επιβεβαιώνεται από την αιτήτρια η οποία κατά την παραλαβή της επιστολής υπέγραψε ότι έχει κατανοήσει πλήρως το περιεχόμενο της επιστολής σε γλώσσα που η ίδια κατανοεί.  Κατα συνέπεια, ο προβαλλόμενος ισχυρισμός απορρίπτεται στο σύνολό του, εφόσον δεν έχει εντοπιστεί οποιοδήποτε σφάλμα στη διαδικασία που ακολουθήθηκε.

 

Με βάση λοιπόν, το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου, καταλήγω ότι το αίτημα της Αιτήτριας εξετάστηκε με δέουσα προσοχή και υπήρξε επαρκής αιτιολόγηση της προσβαλλόμενης απόφασης. Το περιεχόμενο της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου στην οποία αναφέρονται οι λόγοι της απόρριψης του αιτήματος της Αιτήτριας, αποκαλύπτει ότι η απόφασή της ήταν απόλυτα ορθή και στα πλαίσια της σχετικής νομοθεσίας.

 

Η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, με €1000 έξοδα, υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας.

 

 

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.



[1] Belgium, CGRS-CEDOCA, COI Focus, République Démocratique du Congo: Situation sécuritaire, 25/02/2025, https://www.cgrs.be/sites/default/files/rapporten/coi_focus_rdc._situation_securitaire_20250225_2.pdf σελ. 2, όπως παρατίθεται στο EUAA, Country of Origin Information Query Response, DRC, Security Situation in Kinshasa, 01/07/2025, https://www.ecoi.net/en/file/local/2126819/2025_07_EUAA_COI_Query_Response_Q13_DRC_Security_Situation_Kinshasa.pdf σελ. 4

 

[2] Belgium, CGRS-CEDOCA, COI Focus, République Démocratique du Congo: Situation sécuritaire, 25/02/2025, https://www.cgrs.be/sites/default/files/rapporten/coi_focus_rdc._situation_securitaire_20250225_2.pdf σελ. 2, όπως παρατίθεται στο EUAA, Country of Origin Information Query Response, DRC, Security Situation in Kinshasa, 01/07/2025, https://www.ecoi.net/en/file/local/2126819/2025_07_EUAA_COI_Query_Response_Q13_DRC_Security_Situation_Kinshasa.pdf σελ. 4

 

[3] Council on Foreign Relations, Global Conflict Tracker: Conflict in the Democratic Republic of Congo, 09/06/2025, https://www.cfr.org/global-conflict-tracker/conflict/violence-democratic-republic-congo, όπως παρατίθεται στο EUAA, Country of Origin Information Query Response, DRC, Security Situation in Kinshasa, 01/07/2025, https://www.ecoi.net/en/file/local/2126819/2025_07_EUAA_COI_Query_Response_Q13_DRC_Security_Situation_Kinshasa.pdf σελ. 3

 

[4] Human Rights Watch, World Report 2026 — Democratic Republic of Congo, 13/01/2026, https://www.hrw.org/world-report/2026/country-chapters/democratic-republic-of-congo

 

[5] BBC News, DR Congo and Rwanda sign long-awaited peace deal in Washington, 27/06/2025, https://www.bbc.com/news/articles/c1e0ggw7d43o; Al Jazeera, DRC's peace deal with Rwanda risks swapping war for resource exploitation, 26/06/2025, https://www.aljazeera.com/opinions/2025/6/26/drcs-peace-deal-with-rwanda-risks-swapping-war-for-resource-exploitation, όπως παρατίθεται στο EUAA, Country of Origin Information Query Response, DRC, Security Situation in Kinshasa, 01/07/2025, https://www.ecoi.net/en/file/local/2126819/2025_07_EUAA_COI_Query_Response_Q13_DRC_Security_Situation_Kinshasa.pdf σελ. 3 (ημερομηνία τελευταίας πρόσβασης 09/08/2026)

 

[6] Human Rights Watch, DR Congo: Enforced Disappearances Surge in Kinshasa, 10/03/2026, https://www.hrw.org/news/2026/03/10/dr-congo-enforced-disappearances-surge-in-kinshasa

 

[7] Amnesty International, The State of the World's Human Rights; Democratic Republic of the Congo 2025, 04/2026, https://www.amnesty.org/en/location/africa/east-africa-the-horn-and-great-lakes/democratic-republic-of-the-congo/report-democratic-republic-of-the-congo/

 

[8] Security Council Report, Democratic Republic of the Congo, December 2025 Monthly Forecast, 30/11/2025, https://www.securitycouncilreport.org/monthly-forecast/2025-12/democratic-republic-of-the-congo-32.php

 

[9] Human Rights Watch, World Report 2026 — Democratic Republic of Congo, 13/01/2026, https://www.hrw.org/world-report/2026/country-chapters/democratic-republic-of-congo

 

[10] Πλατφόρμα ACLED explorer, Country Democratic Republic of Congo, Events/Fatalities, Past Year, διαθέσιμη σε: https://acleddata.com/platform/explorer

 


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο