ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
Υπόθ. Αρ.: 4439/23
14 Οκτωβρίου, 2026
[Μ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ, ΔΔΔΔΠ.]
Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος
Μεταξύ:
F.C.A.
Αιτήτρια
-και-
Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου
Καθ' ων η Αίτηση
Τζ. Μπετίτο (κος), Δικηγόρος για την Αιτήτρια
Ρ. Προδρόμου (κα) για Ν. Ιερωνυμίδης (κος), Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση
ΑΠΟΦΑΣΗ
Μ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π: Με την παρούσα προσφυγή η Αιτήτρια, δια του συνηγόρου της, προσβάλλει την απόφαση ημερομηνίας 22/09/2023, σύμφωνα με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά της για χορήγηση διεθνούς προστασίας ως άκυρη, έκδηλα παράνομη και αντίθετη προς το Σύνταγμα και το Νόμο.
Έχει καταχωρηθεί ένσταση στην οποία παρατίθενται τα ουσιώδη γεγονότα και κατά τις διευκρινίσεις οι συνήγοροι των δύο μερών υιοθέτησαν το περιεχόμενο της γραπτής αγόρευσής τους.
Oι κύριοι ισχυρισμοί του συνηγόρου της Αιτήτριας αφορούν στην παραβίαση ουσιώδους τύπου που σχετίζεται με το δικαίωμα ακρόασης και την ορθή διεκπεραίωση της συνέντευξης, καθώς και στην έλλειψη διεξαγωγής δέουσας έρευνας, ιδιαίτερα αναφορικά με τον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι τα προβλήματα που αντιμετώπισε συνδέονταν με την αδυναμία της να τεκνοποιήσει και αναφορικά με την αξιολόγηση των προϋποθέσεων υπαγωγής της Αιτήτριας στο καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας. Κατά τις διευκρινήσεις, ο συνήγορος της Αιτήτριας ανέφερε ότι θα προωθήσει μόνο τους ισχυρισμούς που αφορούν στην ουσία της υπόθεσης.
Ο συνήγορος των Καθ’ ων η αίτηση υποστηρίζει, δια της γραπτής του αγόρευσης την οποία υιοθετεί, ότι οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας τυγχάνουν γενικοί, ατεκμηρίωτοι, χωρίς να αποσείουν το βάρος απόδειξης των προβαλλόμενων λόγων ακύρωσης και χωρίς να ανατρέπουν το τεκμήριο της νομιμότητας και κανονικότητας της προσβαλλόμενης πράξης, σημειώνοντας, περαιτέρω, ότι η χώρα καταγωγής της, ήτοι η Νιγηρία, συγκαταλέγεται στις ασφαλείς χώρες ιθαγένειας δυνάμει του άρθρου 12 Βτρις Κ.Δ.Π.191/2024.
Έχω μελετήσει το περιεχόμενο των αγορεύσεων των δύο μερών καθώς και το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου από το οποίο προκύπτει ότι διεξήχθη συνέντευξη της Αιτήτριας, τα πρακτικά της οποίας είναι κατατεθειμένα ως ερυθρά 28-38 και στην οποία δόθηκε η ευκαιρία στην Αιτήτρια, μέσω ανοικτού τύπου ερωτήσεων, να αναπτύξει ελεύθερα τους λόγους για τους οποίους εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της, ενώ περαιτέρω τέθηκαν και διευκρινιστικές ερωτήσεις από τον αρμόδιο λειτουργό. Ακολούθως, ο λειτουργός σχημάτισε δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς κατά την εισηγητική του έκθεση. Ο μεν πρώτος αφορούσε το προφίλ και τα προσωπικά στοιχεία της Αιτήτριας, ο δε δεύτερος τα οικογενειακά προβλήματα που ανέκυψαν για την Αιτήτρια από τους συγγενείς του συζύγου της, εξαιτίας περιουσιακών διαφορών και της αδυναμίας της να τεκνοποιήσει. Οι ισχυρισμοί έγιναν δεκτοί, ως πληρούντες τα κριτήρια της εσωτερικής και εξωτερικής αξιοπιστίας.
Μετά από αξιολόγηση των δύο αποδεκτών ισχυρισμών της Αιτήτριας υπό το πρίσμα του μελλοντοστραφούς κινδύνου καθώς και την νομική ανάλυση στη βάση του περί Προσφύγων Νόμου αλλά και της Σύμβασης της Γενεύης, ο αρμόδιος λειτουργός εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησής της αφού έκρινε ότι η Αιτήτρια δεν πληροί τις προϋποθέσεις για υπαγωγή στο καθεστώς πρόσφυγα ή στο καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας. Κατέγραψε δε ειδικά ότι δεν υφίσταται βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης σε περίπτωση επιστροφής της στη Νιγηρία για τους λόγους που αναφέρονται στον περί Προσφύγων Νόμο αλλά ούτε και υπάρχουν εύλογοι λόγοι να θεωρείται ότι θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί θανατική ποινή ή εκτέλεση, βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία ή σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας.
Προτού προχωρήσω στην αξιολόγηση του παρόντος Δικαστηρίου, κρίνω σκόπιμο όπως αναφερθώ στα κατωτέρω αναφορικά με το εφαρμοστέο επί της παρούσης νομικό πλαίσιο:
Η επίδικη αίτηση διεθνούς προστασίας κατατέθηκε πριν από τις 12 Ιουνίου 2026. Ως εκ τούτου, δυνάμει του άρθρου 79(3) του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1348, η διαδικασία εξέτασης της αίτησης και της παρούσας προσφυγής εξακολουθεί να διέπεται από την Οδηγία 2013/32/ΕΕ και συνεπώς, τις αντίστοιχες διατάξεις των περί Προσφύγων Νόμων 2000-2025, όπως ίσχυε μέχρι την έναρξη εφαρμογής του Ν. 115(Ι)/2026. Σχετική ερμηνεία δόθηκε από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην πρόσφατη απόφασή του C-198/25, ημερομηνίας 4 Ιουνίου 2026 επί προδικαστικής παραπομπής (ECLI:EU:C:2026:447, σκ. 21-22 της απόφασης).
Ως προς τις ουσιαστικές προϋποθέσεις αναγνώρισης του καθεστώτος πρόσφυγα ή επικουρικής προστασίας εφαρμόζεται, κατά τον χρόνο έκδοσης της παρούσας απόφασης, ο Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1347, σε εφαρμογή από την 1η Ιουλίου 2026 δυνάμει του άρθρου 42 αυτού. Δυνάμει του άρθρο 41 αυτού, η Οδηγία 2011/95/ΕΕ καταργείται από την ίδια ημερομηνία και οι παραπομπές σε αυτήν, νοούνται ως παραπομπές στον Κανονισμό. Στο πλαίσιο αυτό, το Δικαστήριο διενεργεί την απαιτούμενη από το άρθρο 46(3) της Οδηγίας 2013/32/ΕΕ πλήρη και ex nunc εξέταση των πραγματικών και νομικών ζητημάτων, εφαρμόζοντας τα ουσιαστικά κριτήρια του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347.
Από τα πιο πάνω, συνάγεται ότι η έρευνα που είχε προηγηθεί της απόφασης για απόρριψη της αίτησης της Αιτήτριας ήταν επαρκής και είχαν συλλεγεί και διερευνηθεί όλα τα ουσιώδη στοιχεία σε συνάρτηση πάντα με τους ισχυρισμούς που είχε προβάλει η Αιτήτρια κατά τη διάρκεια της συνέντευξής της. Είναι δε πάγια νομολογημένο ότι η έρευνα είναι επαρκής εφόσον εκτείνεται στη διερεύνηση κάθε γεγονότος που σχετίζεται με το θέμα που εξετάζεται (βλ. Motorways Ltd v. Δημοκρατίας Α.Ε. 2371/25.6.99). Αναφορικά με τους ισχυρισμούς του συνηγόρου της Αιτήτριας για έλλειψη επαρκούς αιτιολογίας, από τα στοιχεία που έχω ενώπιον μου, θεωρώ ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι πλήρως αιτιολογημένη και επισημαίνω ότι συμπληρώνεται και από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου, όπως αυτά έχουν αναλυθεί ανωτέρω (βλ. άρθρο 29 του Ν. 158 (Ι)/1999, Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου κ.α. ν Δημοκρατίας (1990) 3 Α.Α.Δ. 1171 και Διογένους ν. Δημοκρατίας (1999) 4 Α.Α.Δ., 371 Στέφανος Φράγκου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, (1998) 3 ΑΑΔ 270). Ως εκ τούτου, απορρίπτω τους ισχυρισμούς που προβλήθηκαν από τον συνήγορο της Αιτήτριας προς ακύρωση της επίδικης απόφασης.
Σημειώνω στο σημείο αυτό ότι η Νιγηρία, χώρα καταγωγής της Αιτήτριας, περιλαμβάνεται στις ασφαλείς χώρες ιθαγένειας σύμφωνα με το εν ισχύ διάταγμα του Υπουργού Εσωτερικών (Κ.Δ.Π. 242/26).
Στη βάση της ανωτέρω ανάλυσης, καταλήγω στο ότι δεν πληρούνται στο πρόσωπο της Αιτήτριας οι προϋποθέσεις που θέτουν τα άρθρα 9 και 10 του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347 και το αντίστοιχο Άρθρο 1(Α) της Σύμβασης της Γενεύης για το Καθεστώς των Προσφύγων, για την υπαγωγή της σε προσφυγικό καθεστώς.
Κατά τα παραπάνω, δεν μπορεί να παραχωρηθεί στην Αιτήτρια ούτε καθεστώς επικουρικής προστασίας επί τη βάσει των άρθρων 15(α) (β) και (γ) του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347, καθώς δεν έχει στοιχειοθετηθεί πραγματικός κίνδυνος σοβαρής βλάβης υπό τις εκεί προβλεπόμενες μορφές.
Ως εκ τούτου, η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Επιδικάζονται €800 έξοδα εναντίον της Αιτήτριας και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.
Μ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο