S. S. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου, Υπόθεση αρ.Τ376/26, 16/11/2026
print
Τίτλος:
S. S. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου, Υπόθεση αρ.Τ376/26, 16/11/2026

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

                                                                                      Υπόθεση αρ.Τ376/26

 

16 Νοεμβρίου 2026

 

[Α. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

S.   S.

                                                                                                                        Αιτητής

Και

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

                                                                                                                        Καθ’ ων η αίτηση

 

Κα Νατ. Χαραλαμπίδου, Δικηγόρος για αιτητή

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την παρούσα προσφυγή o αιτητής αιτείται απόφασης του Δικαστηρίου δια της οποίας η απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου η οποία κοινοποιήθηκε στις 17/09/26, δια της οποίας απορρίφθηκε ως προδήλως αβάσιμη η αίτησή διεθνούς προστασίας που υπέβαλε είναι άκυρη, παράνομη και στερούμενη νομικού αποτελέσματος «και όπως του παραχωρηθεί καθεστώς αναγνωρισμένου πρόσφυγα» (Αιτητικό Α), ή, διαζευκτικά, απόφαση «με την οποία να παραχωρείται […] καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας» (Αιτητικό Β) και «έκδοση νέας εκτελεστής απόφασης […] επί της ουσίας του αιτήματος του […] η οποία να αντικαθιστά την προσβαλλόμενη απόφαση» (Αιτητικό Γ).

Ως εκτίθεται στην Ένσταση που καταχωρήθηκε από τους καθ’ ων η αίτηση και προκύπτει από το περιεχόμενο του σχετικού Διοικητικού Φάκελου (ΔΦ) που κατατέθηκε στα πλαίσια των διευκρινήσεων, ο αιτητής κατάγεται από την Ινδία, εισήλθε στη Δημοκρατία νομίμως (με άδεια εργασίας) στις 03/05/25 και υπέβαλε την επίδικη αίτηση στις 10/09/26 (ερ.1-3, 15, 29).

Στις 10/09/26 πραγματοποιήθηκε συνέντευξη με τον αιτητή προς εξέταση του αιτήματός για διεθνή προστασία, όπου του δόθηκε η ευκαιρία, μέσα από σχετικές ερωτήσεις, μεταξύ άλλων, να εκθέσει τους λόγους στους οποίους στηρίζει το αίτημα του (ερ.16-29). Μετά τη συνέντευξη ετοιμάστηκε σχετική Έκθεση και στις 17/09/26 η επίδικη αίτηση απορρίφθηκε ως προδήλως αβάσιμη (ερ.47-60). Ακολούθως ετοιμάστηκε επιστολή ενημέρωσης του αιτητή για την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία του δόθηκε διά χειρός 17/09/26 και του μεταφράστηκε στην μητρική του γλώσσα (ερ.61, 3).

Επί της επίδικης αιτήσεως ο αιτητής καταγράφει ότι δεν επιθυμεί να επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του γιατί απειλείται η ζωή του καθώς, ως εξηγεί, προέρχεται από οικογένεια (που ασπάζεται την πίστη) Sikh και η σύντροφος του από οικογένεια (που ασπάζεται την πίστη) Hindu και όταν το έμαθαν οι οικογένειες τους για τη σχέση τους η οικογένεια της συντρόφου του άρχισε να τηλεφωνά την οικογένεια του αιτητή για να πουν σ’ αυτόν να επιστρέψει στην Ινδία για «να μπορούν να [τον] δείρουν» και τηλεφώνησαν και στον ίδιο (στη Δημοκρατία) για να τον απειλήσουν προκειμένου να επιστρέψει. Επίσης αναφέρει ότι η οικογένεια της συντρόφου του έχει «πολλές διασυνδέσεις με ισχυρά άτομα» και γι’ αυτό η ζωή του είναι σε κίνδυνο.

Κατά  τη διάρκεια της συνέντευξης ο αιτητής ανέφερε ότι είναι υγιής, γεννήθηκε και έμενε όλη του τη ζωή στο χωριό Marar Kalan, στο Baruwali, στην περιφέρεια Punjab, μαζί με την οικογένεια του (με την οποία επικοινωνεί τακτικά), στην οικογενειακή εστία, τελείωσε το κολλέγιο το 2021, εργαζόταν βοηθώντας τον πατέρα του στην κατασκευαστική εταιρία του μέχρι το 2023 και μετά στον οικογενειακό αλευρόμυλο.

Ερωτώμενος σχετικά ο αιτητής ανέφερε ότι έφυγε από την Ινδία για να προστατεύσει τη ζωή του, καθώς – ως εξήγησε – αγαπά ένα κορίτσι, ο αδελφός της οποίας πήγε στο σπίτι τους και τον απείλησε δις λεκτικά επειδή η οικογένεια του κοριτσιού είναι Hindu και δεν τους αρέσουν οι Sikh (που είναι η οικογένεια του αιτητή). Ο αιτητής διατηρούσε δεσμό με την κοπέλα για 5-6 χρόνια και αυτή του είπε ότι αν την αφήσει θα αυτοκτονήσει, όμως, ως εξήγησε ο αιτητής, είναι πολύ δύσκολο να μείνει στην Ινδία και να την παντρευτεί γιατί φοβάται ότι θα του επιτεθούν, αφού ο αδελφός της κοπέλας πήγε στο σπίτι του Counselor και ο τελευταίος πήγε στο σπίτι του αιτητή και του εξήγησε, ότι θα ήταν καλύτερο γι’ αυτόν να διακόψει την επικοινωνία του με την κοπέλα, όταν δε ο αιτητής το είπε στην κοπέλα αυτή του είπε ότι αν την αφήσει αυτή θα πεθάνει. Μετά από 4 μήνες η οικογένεια της έμαθε ότι η κοπέλα και ο αιτητής επικοινωνούσαν ξανά και ο Counselor επισκέφτηκε ξανά τον πατέρα του αιτητή και του έδωσε μια τελευταία ευκαιρία να φροντίσει να διακόψουν τις σχέσεις τους ο αιτητής με την κοπέλα «αλλιώς θα χρησιμοποιούσε άλλα μέσα για να διορθώσει την κατάσταση» και τότε ο αιτητής ήρθε στη Δημοκρατία αλλά συνέχισε όμως να επικοινωνεί με την κοπέλα και έτσι ο αδελφός του απείλησε τον πατέρα του και τώρα ο αιτητής φοβάται να επιστρέψει γιατί – ως ανέφερε – τον περιμένουν.

Ερωτώμενος σχετικά ο αιτητής ανέφερε ότι η κοπέλα διαμένει σπίτι του θείου της, στην επαρχία Haryana, και η σχέση τους άρχισε το 2019, όταν τη γνώρισε γιατί ο θείος του μένει στην ίδια γειτονιά με τον θείο της κοπέλας και αυτός τον επισκεπτόταν στις διακοπές του και τότε άρχισαν να επικοινωνούν και συναντιόντουσαν 3-4 φορές τον χρόνο και θέλει να την παντρευτεί. Η οικογένεια της κοπέλας έμαθε για τη σχέση τους πριν 5 χρόνια, όταν η μητέρα της είδε μια φωτογραφία του αιτητή σε εφαρμογή μηνυμάτων, και μετά το έμαθε και ο αδελφός της κοπέλας. Η γιαγιά της θέλει να την παντρέψει με (άτομο που ασπάζεται τη θρησκεία) Hindu και βρήκε 2-3 υποψήφιους γαμπρούς, όμως η κοπέλα του αιτητή τους απέρριψε. Καλούμενος σχετικά ο αιτητής απάντησε ερωτήσεις σχετικά με τις 2 θρησκείες και ακολούθως ανέφερε ότι ο αδελφός της κοπέλας τον απείλησε για 1η φορά το 2024, όταν πήγε στο σπίτι του αιτητή με τον Counselor και άλλη μια φορά, 2-3 μετά απ’ αυτό.

Την 1η φορά ήταν πολιτισμένη συζήτηση όμως τη 2η τον απείλησαν ότι μπορεί να τον βλάψουν. Ερωτώμενος αν προηγήθηκε κάτι από το 2021, όταν – σύμφωνα με τα όσα ο ίδιος ανέφερε – έμαθε η οικογένεια της κοπέλας για τον δεσμό τους, μέχρι τον Δεκέμβριο 2024, όταν έλαβαν την 1η επίσκεψη από τον αδελφό της και τον Counselor, ο αιτητής είπε ότι τίποτε δεν είχε συμβεί και ανέφερε ότι μετά τη 2η επίσκεψη άρχισε τις διαδικασίες για να φύγει από την Ινδία. Ερωτώμενος τι γίνεται με την κοπέλα σήμερα ο αιτητής ανέφερε ότι διαμένει με την οικογένεια της, θέλει να έρθει στη Δημοκρατία, οι γονείς της την πιέζουν να παντρευτεί και ο αδελφός της είπε στον πατέρα του ότι αν τον βρει θα τον σκοτώσει.

Ερωτώμενος πως προστατευόταν (από την οικογένεια της κοπέλας) ενόσω βρισκόταν στην Ινδία ο αιτητής ανέφερε ότι περνούσε χρόνο σε ναούς, της μιλούσε δι’ εφαρμογής μηνυμάτων και ερωτώμενος αν αναζήτησε προστασία ανέφερε ότι ο Counselor είναι φίλος του πατέρα του και προστατεύει την οικογένεια του αιτητή, όμως του είπε να σταματήσει τη σχέση του ο αιτητής. Ερωτώμενος αναφορικά με το τι θα του συμβεί αν επιστρέψει ο αιτητής ανέφερε ότι σίγουρα θα παντρευτεί την κοπέλα και τότε θα τον σκοτώσουν, όταν δε ρωτήθηκε πως θα τον εντοπίσουν, δεδομένου ότι ζουν σε διαφορετικές πολιτείες, είπε ότι μόλις επικοινωνήσει μαζι της θα τον βρουν και αν αυτός φύγει μαζί με την κοπέλα θα ειδοποιήσουν την αστυνομία. Τέλος – ερωτώμενος σχετικά – ανέφερε ότι η ζωή του είναι σε κίνδυνο, όπως και η ζωή της οικογένειας του, όταν δε ρωτήθηκε γιατί είχε νωρίτερα αναφέρει ότι η οικογένεια του είναι καλά ανέφερε ότι όταν μόλις την παντρευτεί θα αρχίσει ο κίνδυνος για τον ίδιο και την οικογένεια του.

Οι καθ’ ων η αίτηση, πραγματευόμενοι τους ισχυρισμούς του αιτητή τόσο στην αίτηση όσο και τη συνέντευξη, τους κατέταξαν στους ακόλουθους ουσιώδεις ισχυρισμούς, τους οποίους και εξέτασαν.

1.    Ταυτότητα, χώρα καταγωγής και προσωπικά στοιχεία/προφίλ αιτητή

2.    Ισχυριζόμενος φόβος από αδελφό της συντρόφου του λόγω της διαθρησκευτικής τους σχέσης

Οι καθ’ ων η αίτηση αποδέχθηκαν τον 1ο εκ των ως άνω ισχυρισμών, απέρριψαν δε τον 2ο ουσιώδη ισχυρισμό του αιτητή καθώς, ως κρίθηκε, στερείτο εσωτερικής συνοχής.

Συγκεκριμένα, αναφορικά με τον 2ο ουσιώδη ισχυρισμό του αιτητή, κρίθηκε ότι ο αιτητής δεν ήταν σε θέση να παραθέσει πλήρης και συνεκτικές πληροφορίες για τη γενεσιουργό αιτία του ισχυριζόμενου φόβου του, ήτοι τη σχέση του με κοπέλα άλλης θρησκείας, όπου, παρότι – σύμφωνα με τα λεγόμενα του ιδίου – επρόκειτο για μακροχρόνια και σοβαρή σχέση, δεν ήταν σε θέση να παραθέσει επαρκείς και εύλογα αναμενόμενες λεπτομέρειες για τη γνωριμία, αρχή και εξέλιξη της σχέσης αυτής, περιοριζόμενος να αναφέρει ότι τη γνώρισε στη γειτονιά του θείου του, σε άλλη πολιτεία, και αντάλλαζαν έκτοτε μηνύματα και βρισκόντουσαν λίγες φορές τον χρόνο. Αρνητικά αξιολογήθηκε και το ότι ενώ κατά τα λεγόμενα του ιδίου η οικογένεια της κοπέλας έμαθε για τον δεσμό τους το 2021 («πέντε χρόνια πριν» από τη συνέντευξη) εντούτοις η 1η φορά που δέχθηκε απειλές ο αιτητής απ’ αυτούς ήταν το 2024, χωρίς να είναι σε θέση να εξηγήσει αυτή τη χρονική ασυνέπεια και γιατί – αιφνιδίως και ανεξήγητα – οι κατ’ ισχυρισμό αντιδράσεις της οικογένειας της κοπέλας άρχισαν 3 και πλέον χρόνια μετά που έμαθαν για τη σχέση τους. Περαιτέρω, ως κρίθηκε, δεν ήταν σε θέση να παρέχει συγκεκριμένες πληροφορίες για τις κατ’ ισχυρισμό τηλεφωνικές απειλές που δέχεται ο πατέρας του μετά την αποχώρηση του ιδίου από την Ινδία, επί των οποίων ανέφερε ότι γίνονταν από άγνωστους αριθμούς και ερωτώμενος πως γνωρίζει την ταυτότητα του δράστη ανέφερε ότι του το είπε η κοπέλα του. Αρνητικά αξιολογήθηκε και το ότι ουδέν συνέβη στην οικογένεια του καθ’ όλο το διάστημα που είχε περιγράψει και ούτε ήταν σε θέση να εξηγήσει γιατί ουδέν συνέβη στην κοπέλα κατά το ίδιο διάστημα, δεδομένου του ότι, ως κρίθηκε, θα ήταν αναμενόμενο η κοπέλα να είναι υπό έλεγχο ή και τιμωρία, αν τα όσα ανέφερε ήταν αληθή. Τέλος αρνητικά αξιολογήθηκε και το ότι ο αιτητής εισήλθε στη Δημοκρατία τον Μάιο 2025 νομίμως και υπέβαλε αίτηση στις 29/07/26, αφότου συνελήφθη. Επί της εξωτερικής συνοχής του ισχυρισμού κρίθηκε ότι, δεδομένου ότι τα όσα ανέφερε ο αιτητής «αποτελούν το μοναδικό τεκμήριο προς υποστήριξη του συγκεκριμένου ισχυρισμού» (ερ.52), δεν ήταν σκόπιμο να αναζητηθούν πληροφορίες σχετικώς (ΠΧΚ) και ο ισχυρισμός απορρίφθηκε συνεπεία των ελλείψεων που εντοπίστηκαν στην εσωτερική συνοχή του.

Συνεπεία των ανωτέρω, κατόπιν ανασκόπησης της γενικής κατάστασης ασφαλείας στον τόπο διαμονής του αιτητή, ήτοι την πολιτεία Punjab, σε συνάρτηση με το προφίλ του και της απουσίας στοιχείων ευαλωτότητας, η επίδικη εδώ αίτηση απορρίφθηκε και εκδόθηκε απόφαση επιστροφής του αιτητή στη χώρα καταγωγής του.

Στα πλαίσια της παρούσης η συνήγορος του, καλούμενη να τοποθετηθεί προφορικά κατά την ακρόαση, ανέφερε ότι η επίδικη αίτηση «εξετάστηκε επιπόλαια» αφού, ως εισηγήθηκε, λανθασμένα θεωρήθηκε ότι υπάρχει χρονική ασυνέπεια στους ισχυρισμούς του αιτητή, εφόσον όταν έμαθαν για τον δεσμό τους το 2021 ο αιτητής και η κοπέλα του χώρισαν και γι’ αυτό όταν το έμαθε ο αδελφός της τέλη του 2024 άρχισαν τότε οι απειλές, πρώτα δια άμεσης απειλής και ακολούθως μέσω του πατέρα του αιτητή, με τελικό αποδέκτη τον ίδιο τον αιτητή. Συνεπώς, ως ανέφερε, το συμπέρασμα ότι το ήξεραν από το 2021 και δεν έκαναν τίποτε είναι λανθασμένο. Προσέθεσε δε ότι οι διαθρησκευτικοί γάμοι στην Ινδία δεν είναι αποδεκτοί από την κοινωνία και ότι λανθασμένα απορρίφθηκε η επίδικη αίτηση ως προδήλως αβάσιμη.

Δεδομένου ότι άπαντες οι προωθούμενοι εκ του αιτητή ισχυρισμοί συμπλέκονται άρρηκτα με την επί της ουσίας ορθότητα της επίδικης απόφασης, προχωρώ με επί της ουσίας εξέταση της, εξ υπαρχής, η οποία και τελείται σε κάθε περίπτωση (βλ. και Ε.Δ.Δ.Δ.Π. Αρ.107/2023, Q. B. T. v. Δημοκρατίας, ημ.11/02/25).

Προχωρώ λοιπόν με αξιολόγηση των ενώπιον μου στοιχείων και ισχυρισμών.

Στο εγχειρίδιο του EASO «Αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων και αξιοπιστίας στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου», Δικαστική ανάλυση, 2018, αναφέρεται, στη σελ.98, ότι «[...] απαιτείται ισορροπημένη και αντικειμενική αξιολόγηση του αν η αφήγηση του αιτούντος αντικατοπτρίζει την αφήγηση που αναμένεται από ένα πρόσωπο στην κατάσταση του αιτούντος το οποίο αφηγείται μια πραγματική προσωπική εμπειρία.». Στη σελ.102 του ιδίου εγχειριδίου, αναφέρεται ότι «[…] οι δείκτες αξιοπιστίας είναι απλοί δείκτες και δεν συνιστούν αυστηρά κριτήρια ή προϋποθέσεις. Παρότι οι τέσσερις δείκτες που προσδιορίστηκαν ανωτέρω (εσωτερική και εξωτερική συνέπεια, επαρκώς λεπτομερείς πληροφορίες και ευλογοφάνεια) αποτυπώνουν τους δείκτες που εφαρμόζουν στην πράξη τα δικαστήρια, κανένας από αυτούς δεν μπορεί να θεωρηθεί καθοριστικός. Η σημασία τους από υπόθεση σε υπόθεση ποικίλλει σημαντικά. Σε κάθε περίπτωση είναι αναγκαία η εξέταση του σωρευτικού τους αντίκτυπου (305). […] η αξιολόγηση πρέπει να διενεργείται με βάση το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων, λαμβανομένων υπόψη των αρχών, των μεθόδων και των δεικτών που αναφέρονται στην παρούσα ανάλυση. Οι αρχές, οι μέθοδοι και οι δείκτες αυτοί θα πρέπει να εφαρμόζονται με προσοχή (307), αντικειμενικότητα και αμεροληψία, ώστε να αποφευχθεί τυχόν εσφαλμένη και απλοϊκή απόρριψη, ή αφελής και ανεπιφύλακτη αποδοχή μιας συγκεκριμένης αφήγησης.»

Ενόψει των ως άνω θα συμφωνήσω με όλα τα ευρήματα επί της εσωτερικής συνοχής και την κατάληξη τους επί της αξιοπιστίας του 2ου  ουσιώδους ισχυρισμού του αιτητή, καθώς τα όσα ανέφερε επί τούτου περιορίστηκαν, ως και οι καθ’ ων η αίτηση καταγράφουν λεπτομερώς στα ερ.52-55, σε γενικές δηλώσεις που βρίθουν κενών και ασαφειών και εκ των οποίων ελλείπουν συγκεκριμένες – ευλόγως αναμενόμενες - λεπτομέρειες, χρονική αλλά και λογική συνέχεια, ως και βιωματικά στοιχεία, τόσο αναφορικά με την έναρξη, πορεία και εξέλιξη της σχέσης του αιτητή με την κοπέλα, όσο και το περιεχόμενο των απειλών που δέχθηκε, επί των οποίων ουδεμία συγκεκριμένη λεπτομέρεια αναφέρει ο αιτητής και ουδέν βιωματικό στοιχείο παραθέτει από την πολύχρονη και σοβαρή σχέση του, την κοπέλα ή – έστω – μια ανάμνηση, η οποία θα έδιδε την απαιτούμενη βιωματική διάσταση στα λεγόμενα του. Είναι λοιπόν κατάληξη μου ότι το σύνολο του αφηγήματος του αιτητή περιέχει, επί πάσης πτυχής του, ουσιώδη κενά, ελλείψεις σε λεπτομέρειες και αντιφάσεις, ως και ανωτέρω καταγράφονται στην παρούσα, στα πλαίσια παράθεσης της επίδικης έκθεσης των καθ’ ων η αίτηση, οι οποίες πλήττουν μοιραία και αναπόφευκτα την συνολική συνοχή και αξιοπιστία των δηλώσεων του. Δεν έχω λοιπόν τίποτε να προσθέσω στα όσα και πιο πάνω καταγράφω, κατά την παράθεση των ευρημάτων της επίδικης έκθεσης επί της εσωτερικής συνοχής των δηλώσεων του στα πλαίσια του 2ου ισχυρισμού του αιτητή, τα οποία υιοθετώ και δεν θεωρώ σκόπιμο να επαναλάβω.

Λεχθέντων των ως άνω θα πρέπει βεβαίως να σημειωθεί ότι, ως προκύπτει από σχετικές διαθέσιμες πληροφορίες (ΠΧΚ)[1], δεν θα πρέπει να αμφισβητείται ότι ζητήματα κοινωνικού αποκλεισμού, διακρίσεων, πράξεων βίας και άλλων παραβάσεων βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων απαντώνται ακόμα και σήμερα στην Ινδία αναφορικά με ζευγάρια ή σχέσεις ατόμων διαφορετικής θρησκείας, παρότι τα τελευταία χρόνια, ειδικά στα μεγάλα αστικά κέντρα, καταγράφηκε σημαντική πρόοδος στο ζήτημα. Θα πρέπει λοιπόν να γίνει δεκτό ότι τα όσα ανέφερε ο αιτητής συνάδουν – ως γενικές πληροφορίες για την ύπαρξη τέτοιων φαινομένων – με σχετικές ΠΧΚ. Τούτο όμως δεν αρκεί εν προκειμένω, δεδομένων των ουσιωδών κενών που εντοπίζονται στο αφήγημα του αιτητή, για να υπερκερασθούν εδώ οι ελλείψεις στην εσωτερική συνοχή των ισχυρισμών του και οδηγούν – αναπόφευκτά, στα πλαίσια της συνολικής αξιολόγησης του αφηγήματος του – στην απόρριψη του ως αναξιόπιστο, λαμβανομένης και συνυπολογιζόμενης εδώ και της μακράς καθυστέρησης που καταγράφεται από τον χρόνο που ο αιτητής εισήλθε στη Δημοκρατία (Μάιος 2025), μέχρι αυτός, αφότου συνελήφθη και τέθηκε υπό κράτηση στις 29/07/26, να υποβάλει την επίδικη αίτηση διεθνούς προστασίας. Άλλωστε εκ του αρ.42 (1) (ε) και (θ) του Κανονισμού 2024/1348/ΕΕ προκύπτει ότι σε περιπτώσεις όπου ένας αιτητής που κατάγεται από χώρα που έχει χαρακτηριστεί ασφαλής χώρα ιθαγενείας, ως είναι εν προκειμένω η Ινδία (βλ. ΚΔΠ242/2026), αλλά και όπου αυτός δεν «εισήλθε νομίμως στο έδαφος κράτους μέλους και, χωρίς σοβαρό λόγο, δεν υπέβαλε αίτηση διεθνούς προστασίας το συντομότερο δυνατόν», επιτρέπεται, ως και στην παρούσα, η ταχεία εξέταση της αιτήσεως ασύλου που υποβάλλεται, ενδεικτικό της εύλογης επιφύλαξης ως προς τη γνησιότητα του αιτήματος αυτού, χωρίς βεβαίως αυτός να στερείται όλων των δικαιωμάτων και διαδικαστικών εγγυήσεων που προβλέπονται στην οικεία νομοθεσία, τα οποία παρασχέθηκαν θεωρώ δεόντως στον αιτητή.

Δεδομένης της πιο πάνω κατάληξης μου, και λαμβανομένου υπόψη ότι ουδέν περαιτέρω στοιχείο ή και ισχυρισμός προσκομίσθηκε από τον αιτητή στα πλαίσια της παρούσης, οι ελλείψεις, ασάφειες και αντιφάσεις, ως υποδείχθηκαν και από τους καθ’ ων η αίτηση, τις οποίες θεωρώ ορθές, παραμένουν, με αποτέλεσμα τυχόν αποδοχή των ισχυρισμών του αιτητή να βαίνει ενάντια σε κάθε εύλογη κριτική θεώρηση του αφηγήματος του.

Ενόψει των ως άνω απομένει εν προκειμένω μια αποτίμηση της κατάστασης ασφαλείας στον τόπο διαμονής του (Marar Kalan / Punjab), όπου και αναμένεται να εγκατασταθεί ο αιτητής σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής.

Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων ACLED, κατά το τελευταίο έτος (τελευταία ενημέρωση 06/11/20), στο κρατίδιο Punjab (Ινδία) καταγράφηκαν 161 περιστατικά πολιτικής βίας (“Political violence”: περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις, απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες) και 30 θάνατοι.[2]  Ο πληθυσμός του κρατιδίου ανέρχεται περί τα 32 εκατομμύρια κατοίκων.[3]

Είναι κατάληξη μου, αποτιμώντας τις ως άνω πληροφορίες, ότι δεν καταδεικνύεται εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετωπίσει κατά την επιστροφή του κίνδυνο σοβαρής βλάβης καθότι η συχνότητα περιστατικών ασφαλείας στην περιοχή όπου διέμενε, και στην οποία εύλογα αναμένεται να επιστρέψει, δεν είναι τέτοιας έντασης ώστε να διατρέχει κίνδυνο εξαιτίας και μόνο της παρουσίας του στην περιοχή (βλ. απόφαση ΔΕΕ C-901/19, CF and DN, ημ.10/06/21, και C-465/07, Elgafaji, ημ.17/02/09).

Σημειώνω εδώ ότι ο αιτητής είναι ηλικίας περί των 27 ετών σήμερα, υγιής, με επαρκή μόρφωση και εργασιακή εμπειρία, χωρίς στοιχεία ευαλωτότητας και διατηρεί στον τόπο διαμονής του εκτενές οικογενειακό δίκτυο, η δε οικογένεια του διαθέτει μέσα βιοπορισμού (αλευρόμυλο), εκ των οποίων και προκύπτει ευλόγως ότι δεν αναμένεται να στερηθεί των αναγκαίων χρειωδών ή και να παραμείνει χωρίς πιθανότητες βελτίωσης των συνθηκών διαβίωσης στο ευλόγως προβλέψιμο μέλλον, ως στη σχετική αυθεντία[4] περιγράφονται.  

Έπεται λοιπόν ότι δεν τεκμηριώθηκε εδώ βάσιμος φόβος «καταδίωξης του [αιτητή] για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων» και δεν υφίστανται «ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη», ως αμφότερες οι έννοιες ορίζονται στο αρ.3 (5) και (6) του Κανονισμού 2024/1347/ΕΕ. Περαιτέρω ουδέν εντοπίζω στη βάση του οποίου θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι επιστροφή του αιτητή στην Ινδία θα συνιστούσε επαναπροώθηση (βλ. αρ.3 ΕΣΔΑ).

Η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται με έξοδα €800 υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον του αιτητή.

 

 

Α. Χριστοφόρου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.



[1] India: Situation and treatment of interfaith couples, interfaith marriages, and children of interfaith relationships by authorities and society; laws that criminalize forced conversion, including the Prohibition of Unlawful Religious Conversion Act (2020–March 2022) - https://www.ecoi.net/en/document/2077045.html

[2] Πλατφόρμα ACLED Explorer, με χρήση των εξής φίλτρων αναζήτησης: Country: India, Punjab, Events / Fatalities, Political Violence, Past Year, διαθέσιμη σε https://acleddata.com/platform/explorer  (ημερομηνία τελευταίας πρόσβασης 16/11/2026).

[3] World Population Review, Punjab State, India, https://worldpopulationreview.com/regions/punjab (ημερομηνία τελευταίας πρόσβασης 16/11/2026).

[4] M.S.S. v Belgium & Greece, app. No.30696/09, Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΑΔ), ημ.21/01/11, παρ.263


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο