Μ. Μ. Τ. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου, Υπόθεση αρ.2077/24, 16/11/2026
print
Τίτλος:
Μ. Μ. Τ. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου, Υπόθεση αρ.2077/24, 16/11/2026

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ 

                                                                                      Υπόθεση αρ.2077/24

 

16 Νοεμβρίου 2026

 

[Α. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

Μ. Μ. Τ.

                                                                                                                        Αιτητής

Και

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

                                                                                                                        Καθ’ ων η αίτηση

 

Κα Α. Λαζάρου, Δικηγόρος για Αιτητή

Κα Α. Κίτσιου, Δικηγόρος για τους καθ’ ων η αίτηση

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την προσφυγή o αιτητής αιτείται την ακύρωση της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου η οποία του κοινοποιήθηκε στις 21/05/24, με επιστολή ίδιας ημερομηνίας, δια της οποίας απορρίφθηκε η εδώ επίδικη αίτησή διεθνούς προστασίας, ως άκυρης, παράνομης και στερούμενης νομικού αποτελέσματος.

Ως εκτίθεται στην Ένσταση που καταχωρήθηκε από τους καθ' ων η αίτηση και προκύπτει από το περιεχόμενο του σχετικού Διοικητικού Φάκελου που κατατέθηκε στα πλαίσια των διευκρινήσεων, ο αιτητής κατάγεται από τη Λ. Δ. του Κονγκό (στο εξής ΛΔΚ), εισήλθε στις ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές μέσω κατεχομένων στις 10/10/21 και υπέβαλε την επίδικη αίτηση διεθνούς προστασίας στις 08/11/21 (ερ.1-4, 14-16, 44).

Στις 09/10/24 διεξήχθη συνέντευξη με τον αιτητή προς εξέταση του αιτήματός του, όπου του δόθηκε η ευκαιρία, μέσα από σχετικές ερωτήσεις, να εκθέσει τους λόγους στους οποίους στηρίζει το αίτημα του (ερ.29-44). Μετά τη συνέντευξη ετοιμάστηκε Έκθεση και στις 30/04/24 η επίδικη αίτηση απορρίφθηκε (ερ.57-67).

Ακολούθως, ετοιμάστηκε σχετική επιστολή ενημέρωσης του αιτητή για την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία του δόθηκε διά χειρός στις 21/05/24 και του μεταφράστηκε στην μητρική του γλώσσα (ερ.68, 15).

Στην επίδικη αίτηση ο αιτητής καταγράφει ότι έφυγε από τη χώρα καταγωγής του εξαιτίας ενός ατυχήματος (στις 20/08/21) το οποίο προέκυψε σε κατασκευαστική εργασία από μια εγκατάσταση που έκανε ο αιτητής και ένας φίλος του σε κτίριο, το οποίο οδήγησε σε φωτιά που έκαψε όλα τα κτίρια που γειτνίαζαν με του κτίριο αυτό και, καθώς (ο αιτητής) δεν είχε χρήματα για να αποζημιώσει τις ζημιές που προέκυψαν, ο αιτητής και ο φίλος του έλαβαν απειλές (την 01/09/21) από το αφεντικό τους και τον γείτονα (που ήταν στρατιωτικός).

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης ο αιτητής ανέφερε ότι είναι υγιής, γεννήθηκε και διέμενε όλη του τη ζωή στην Κινσάσα, είναι άγαμος και άτεκνος, έχει ένα αδελφό (μένει Ζάμπια) και 2 αδελφές (μένουν Κινσάσα), ο πατέρας του απεβίωσε το 2023 και η μητέρα του, ως ανέφερε, πιθανόν να μένει στην Κινσάσα, με την οικογένεια της. Ο αιτητής είναι απόφοιτος πανεπιστημίου και εργαζόταν σε ιδιωτική εταιρία (στον τομέα των electronic logistics).

Ερωτώμενος σχετικά ο αιτητής δήλωσε πως η ζωή του βρισκόταν σε κίνδυνο αφού, ως ανέφερε, είχε αναλάβει μαζί με τον φίλο του μια εγκατάσταση σε κυβερνητικό κτίριο, κατά την οποία προκλήθηκε βραχυκύκλωμα και τους επέρριψαν την ευθύνη για τη φωτιά που προέκυψε. Η αστυνομία συνέλαβε τον φίλο του και λίγες ημέρες αργότερα τον ίδιο, καθώς δεν βρισκόταν στην οικία του όταν τον αναζήτησαν την πρώτη φορά. Στο αστυνομικό τμήμα είχε προσέλθει και ο εργοδότης τους, που ανέλαβε την ευθύνη, προκειμένου να αφεθεί ελεύθερος, δεσμευόμενος πως ο αιτητής θα αποζημίωνε για τις ζημιές που προκλήθηκαν και τότε η αστυνομία απελευθέρωσε τον αιτητή υπό τον όρο να αποζημιώσει τον ιδιοκτήτη εντός δύο μηνών, ωστόσο ο αιτητής αδυνατούσε να συγκεντρώσει το ποσό αυτό και έτσι ο ιδιοκτήτης τους ακολουθούσε και τους ενοχλούσε. Ερωτώμενος ο αιτητής δήλωσε πως αν επιστρέψει στη ΛΔΚ δεν θα είναι ασφαλής, καθώς ο ιδιοκτήτης του ακινήτου που κάηκε, ο οποίος είναι στρατιωτικός, εξακολουθεί να τον παρακολουθεί.

Κληθείς να περιγράψει το συμβάν, ο αιτητής είπε πως είχε αναλάβει μια εγκατάσταση κλιματισμού και θέρμανσης σε ένα διαμέρισμα τριών υπνοδωματίων, αλλά λόγω κακής εγκατάστασης προκλήθηκε πυρκαγιά. Ο ρόλος του – ως ανέφερε - ήταν να συνδέσει τα καλώδια για να λειτουργήσει το σύστημα κλιματισμού και, παρότι, ως είπε, είχε κάνει παρόμοιες εγκαταστάσεις στο παρελθόν χωρίς πρόβλημα, για πρώτη φορά προκλήθηκε πυρκαγιά, την οποία δεν ανέμεναν, καθώς, ως πίστευε, έκαναν πολύ καλή δουλειά. Στην αρχή προσπάθησαν να την κατασβήσουν με ίδια μέσα, αλλά απέτυχαν, με αποτέλεσμα η φωτιά να επεκταθεί και σε άλλα πράγματα και να φτάσει μέχρι το ταβάνι. Επιχείρησαν να καλέσουν την πυροσβεστική, στο μεταξύ κατέβηκαν από το σπίτι, αλλά όταν έφτασε η πυροσβεστική, «όλα είχαν ήδη καεί», ως ανέφερε. Εκείνη την μέρα, από το συνεργείο των πέντε ατόμων, εργαζόταν μόνο ο ίδιος και ο φίλος του, δεν θυμάται όμως, ως είπε, την ακριβή ημερομηνία του περιστατικού, το προσδιορίζει χρονικά τον Μάιο του 2021 και, ως προς το οίκημα στο οποίο προκλήθηκε η πυρκαγιά, ανέφερε πως βρισκόταν στην περιοχή GB και πως η φωτιά ξεκίνησε από το δωμάτιο που βρισκόταν μεταξύ των άλλων δύο δωματίων.

Σε διευκρινιστικές ερωτήσεις που του τέθηκαν αναφορικά με τον ιδιοκτήτη του ακινήτου, απάντησε πως δεν γνωρίζει το όνομά του, καθώς όλοι τον αποκαλούσαν «Στρατηγό», οπότε συμπέρανε ότι ανήκει στον στρατό και ανέφερε πως είναι εύσωμος, μεγάλος σε ηλικία και φοράει γυαλιά. Ως προς την εργασία του ο αιτητής ανέφερε πως εξακολούθησε να εργάζεται για έξι μήνες μετά το περιστατικό, δεν θυμάται το όνομα της εταιρείας του, απάντησε πως τα γραφεία της βρίσκονται στην περιοχή Huilerie και ανέφερε πως βρήκε τη συγκεκριμένη εργασία μετά από πρόταση του ξαδέλφου του.

Αναφορικά με το περιστατικό της αναζήτησής του από την αστυνομία, απάντησε πως συνέβη περίπου έναν μήνα μετά την πρόκληση της πυρκαγιάς, αφού είχαν συλλάβει τον φίλο του και δεν είχε αποζημιώσει στο μεταξύ τον εργοδότη τους. Ως ανέφερε, προσήλθαν ένα απόγευμα στο σπίτι του πράκτορες της ANR και ρώτησαν τον πατέρα του για τον αιτητή, λέγοντας πως εάν δεν εμφανιστεί ο αιτητής στην αστυνομία θα συλλάβουν τον πατέρα του. Κατά τη σύλληψή του υπέστη βασανιστήρια, καθώς τον κλωτσούσαν όταν τον οδηγούσαν στο αμάξι, χωρίς να τον ρωτήσουν τίποτε. Ερωτηθείς τι έκανε εκείνη την περίοδο ο αιτητής είπε πως δεν ασχολούνταν με τίποτα και πως δεν τον είχαν καλέσει νωρίτερα να καταθέσει σχετικά με το συμβάν. Η αστυνομία τον οδήγησε στο τμήμα όπου παρέμεινε υπό κράτηση για δύο ημέρες, κατά τις οποίες δεν του χορηγήθηκε φαγητό ή νερό, ενώ ο χώρος της κράτησης ήταν σκοτεινός, και βρώμικος έκανε πολύ ζέστη.

Αναφορικά με τον λόγο της κράτησής του απάντησε πως ήταν για να εγγυηθεί πως θα αποζημιώσει τον ιδιοκτήτη του υποστατικού και ανέφερε πως η αστυνομία τού υπέβαλε ερωτήσεις και του είπε πως η καταστροφή των οικιακών αντικειμένων του στρατηγού κόστιζε την ζωή του, ενώ ο αιτητής, κατά την ανάκριση καθόταν σε καρέκλα και ήταν δεμένος με χειροπέδες. Τον απελευθέρωσαν αφότου δέχτηκε να καταβάλει $30,000 στον ιδιοκτήτη. Προκατέβαλε τα $5,000 με τον πατέρα του στο αστυνομικό τμήμα, υπέγραψε κάποια έγγραφα και αφέθηκε ελεύθερος, χωρίς να γνωρίζει αν εκκρεμεί κάποιο ένταλμα σύλληψης ή κάποια νομική διαδικασία εναντίον του.

Ερωτώμενος σχετικά ανέφερε ότι λάμβανε απειλές από την ANR επειδή δεν κατόρθωσε να πληρώσει το οφειλόμενο ποσό, ανέφερε ότι τον αναζήτησαν, ωστόσο μία φορά ενώ κρυβόταν σπίτι του και άλλη μία όσο κρυβόταν στο σπίτι της θείας του, και απείλησαν την μητέρα του ότι δεν θα τον ξαναδεί αν τον συλλάβουν, προσθέτοντας ότι απείλησαν άλλη μία φορά τον πατέρα του, στα τέλη Ιουλίου 2021, ότι θα τον συλλάβουν, με αποτέλεσμα ο πατέρας του να συνεννοηθεί με τον φίλο του τον Αύγουστο του 2021 προκειμένου να βοηθήσουν τον αιτητή να διαφύγει από τη ΛΔΚ.

Ερωτώμενος σχετικά με τις αντιφάσεις που εντοπίστηκαν μεταξύ των δηλώσεων του κατά τη συνέντευξη και τα όσα κατέγραψε στην αίτηση του, ο αιτητής αποκρίθηκε πως δεν ανέφερε αναλυτικά τα περιστατικά στην αρχική αίτηση, αναφέροντας ότι το οίκημα που κάηκε ήταν μονοκατοικία, συνεπώς δεν υπήρχαν γειτονικά σπίτια για να καούν, πως οι γείτονες έφυγαν μόλις ξεκίνησε η πυρκαγιά και πως η τελευταία απειλή που δέχθηκε ήταν πράγματι τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβρη, αφότου έφτασε στην Κύπρο. Ερωτώμενος σχετικά ο αιτητής δήλωσε πως δεν θα μπορούσε να ζήσει με ασφάλεια σε άλλη περιοχή όπως το Matadi ή στο Limete, καθώς ο διώκτης του είναι μέλος των κρατικών αρχών και συγκεκριμένα αρχηγός ενόπλων δυνάμεων, αποκαλούμενος «Στρατηγός», συνεπώς θα βρισκόταν σε κίνδυνο όπου και να μετέβαινε.

Οι καθ’ ων η αίτηση, εξετάζοντας τα λεγόμενα του αιτητή στην αίτηση και τη συνέντευξη, κατέταξαν αυτούς στους ακόλουθους ουσιώδεις ισχυρισμούς.

1.    Ταυτότητα, χώρα καταγωγής, προφίλ και τόπος διαμονής του αιτητή

2.    Ο αιτητής κατηγορήθηκε (ότι ευθύνεται) για τη φωτιά σε διαμέρισμα στο οποίο εργαζόταν και αναμενόταν να αποζημιώσει τον ιδιοκτήτη για τις ζημιές

Οι καθ’ ων η αίτηση αποδέχθηκαν τον 1ο εκ των ως άνω ισχυρισμών, απέρριψαν δε τον 2ο ουσιώδη ισχυρισμό, καθώς, ως κρίθηκε, στερούνταν εσωτερικής συνοχής.

Επί του 2ου ουσιώδους ισχυρισμού, ως κρίθηκε, ο αιτητής δεν ήταν σε θέση να αναφέρει ένα λεπτομερές και συγκεκριμένο αφήγημα που να συνδέει το κεντρικό περιστατικό με την απόφασή του να εγκαταλείψει την ΛΔΚ. Συγκεκριμένα, δεν απάντησε συγκεκριμένα σχετικά με τον χρόνο του περιστατικού, δεν ήταν σε θέση να παρέχει περιγραφή του επίμαχου ακινήτου, την ταυτότητα του ιδιοκτήτη του, που τον καταδίωκε προκειμένου να τον αποζημιώσει, ούτε και το όνομα της εταιρείας για την οποία εργαζόταν. Περαιτέρω κρίθηκε πως οι περιγραφές του σχετικά με τη σύλληψή του, τον χώρο και τις συνθήκες κράτησής του, όπως και τις περιστάσεις της απελευθέρωσής του, στερούνταν συνοχής και λεπτομερειών. Ως προς τις απειλές από μέλη της υπηρεσίας πληροφοριών (ANR), ως ισχυρίστηκε, κρίθηκε ότι οι δηλώσεις του παρουσίαζαν αποκλίσεις από τα όσα κατέγραψε στην αίτηση του και στερούνταν εσωτερικής συνοχής, ενώ περαιτέρω δεν κατόρθωσε να στοιχειοθετήσει με σαφήνεια το προφίλ του ιδιοκτήτη ως υψηλόβαθμου του στρατού, καθώς οι περιγραφές του ήταν μη λεπτομερείς. Ως προς την εκτίμηση της εξωτερικής αξιοπιστίας έγινε έρευνα σε πηγές πληροφόρησης (ΠΧΚ), εκ των οποίων επιβεβαιώθηκε ότι στη ΛΔΚ λαμβάνουν χώρα αυθαίρετες κρατήσεις, κακομεταχείριση και ξυλοδαρμοί, οι οποίες ενίοτε φέρεται να συνδέονται με την υπηρεσία πληροφοριών (ANR), οι οποίες – ως κρίθηκε – συνάδουν με τους ισχυρισμούς του αιτητή, ως φαινόμενα που απαντώνται στη ΛΔΚ, όμως, λόγω των κενών και ελλείψεων που διαπιστώθηκαν στην εσωτερική συνοχή των ισχυρισμών του αιτητή και λαμβανομένου υπόψη του ότι δεν εντοπίστηκαν πληροφορίες σχετικά με το περιστατικό που αυτός ανέφερε, ο 2ος ουσιώδης ισχυρισμός απορρίφθηκε ως αναξιόπιστος.

Κατά την αξιολόγηση κινδύνου, κατόπιν ανασκόπησης της κατάστασης ασφαλείας στον τόπο διαμονής του (Κινσάσα) και λαμβανομένου υπόψη του προφίλ του αιτητή, οι καθ’ ων η αίτηση κατέληξαν ότι δεν υφίσταται εύλογη πιθανότητα να εκτεθεί σε κίνδυνο δίωξης ή σοβαρής βλάβης κατά την επιστροφή του στη χώρα, η επίδικη αίτηση απορρίφθηκε ως αβάσιμη και εκδόθηκε απόφαση επιστροφής του αιτητή στη χώρα καταγωγής του.

Κατά τις διευκρινήσεις η συνήγορος του αιτητή απέσυρε ρητά τους λοιπούς ισχυρισμούς, προωθώντας εν τέλει μόνο τον ισχυρισμό περί μη δέουσας έρευνας.

Δεδομένου ότι ο μόνος προωθούμενος από τον αιτητή ισχυρισμός συμπλέκεται άρρηκτα και με την ορθότητα της επίδικης απόφασης, προχωρώ με επί της ουσίας εξέταση της, εξ υπαρχής, η οποία τελείται σε κάθε περίπτωση (βλ. και Ε.Δ.Δ.Δ.Π. Αρ.107/2023, Q. B. T. v. Κυπριακής Δημοκρατίας, ημ.11/02/25).

Σημειώνω ότι, ως στο εγχειρίδιο του EASO «Αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων και αξιοπιστίας στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου», Δικαστική ανάλυση, 2018, σελ.98, αναφέρεται, «απαιτείται ισορροπημένη και αντικειμενική αξιολόγηση του αν η αφήγηση του αιτούντος αντικατοπτρίζει την αφήγηση που αναμένεται από πρόσωπο στην κατάσταση του αιτούντος το οποίο αφηγείται μια πραγματική προσωπική εμπειρία.».

Στη σελ.102 του ιδίου εγχειριδίου, αναφέρονται τα εξής:

«[Οι] δείκτες αξιοπιστίας είναι απλοί δείκτες και δεν συνιστούν αυστηρά κριτήρια ή προϋποθέσεις. Παρότι οι τέσσερις δείκτες που προσδιορίστηκαν ανωτέρω (εσωτερική και εξωτερική συνέπεια, επαρκώς λεπτομερείς πληροφορίες και ευλογοφάνεια) αποτυπώνουν τους δείκτες που εφαρμόζουν στην πράξη τα δικαστήρια, κανένας από αυτούς δεν μπορεί να θεωρηθεί καθοριστικός. Η σημασία τους από υπόθεση σε υπόθεση ποικίλλει σημαντικά. Σε κάθε περίπτωση είναι αναγκαία η εξέταση του σωρευτικού τους αντίκτυπου (305).  […] Το μόνο που μπορεί να ειπωθεί είναι ότι η αξιολόγηση πρέπει να διενεργείται με βάση το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων, λαμβανομένων υπόψη των αρχών, των μεθόδων και των δεικτών που αναφέρονται στην παρούσα ανάλυση. Οι αρχές, οι μέθοδοι και οι δείκτες αυτοί θα πρέπει να εφαρμόζονται με προσοχή (307), αντικειμενικότητα και αμεροληψία, ώστε να αποφευχθεί τυχόν εσφαλμένη και απλοϊκή απόρριψη, ή αφελής και ανεπιφύλακτη αποδοχή μιας συγκεκριμένης αφήγησης.» 

Διερχόμενος των ενώπιον μου στοιχείων παρατηρώ τα εξής.

Ο αιτητής, ως και οι καθ’ ων η αίτηση ενδελεχώς σημειώνουν στην επίδικη έκθεση, δεν ήταν σε θέση να αναφέρει καίριες πληροφορίες αναφορικά με το αφήγημα, δεν μπόρεσε να τοποθετήσει χρονικά το ατύχημα, τον ρόλο του σ’ αυτό, το τι ακριβώς συνέβη, σε ποιο κτίριο ξέσπασε η φωτιά, που επεκτάθηκε. Περαιτέρω δεν ήταν σε θέση να δώσει εύλογα αναμενόμενες πληροφορίες και βιωματικά στοιχεία για την κατ’ ισχυρισμό σύλληψη και κράτηση του, το τι έλαβε χώρα στη διάρκεια αυτής αλλά ούτε και να δώσει λεπτομέρειες και στοιχεία για τον κατ’ ισχυρισμό διώκτη του, ερωτώμενος δε σχετικά μ’ αυτόν παρέμεινε ασαφής και γενικόλογος, αναφέροντας ότι πιστεύει ότι είναι στρατιωτικός από τον τρόπο που τον προσφωνούσαν, χωρίς να είναι σε θέση δώσει πειστικές εξηγήσεις για αντιφάσεις που εντοπίστηκαν μεταξύ των καταγραφόμενων επί της επίδικης αιτήσεως και των όσων αυτός ανέφερε κατά τη συνέντευξη. Είναι εκ των ως άνω κατάληξη μου ότι ορθώς κρίθηκε εν προκειμένω ότι το σύνολο του αφηγήματος του αιτητή επί της κατ’ ισχυρισμό δίωξης του λόγω πυρκαγιάς για την οποία ευθύνεται στερείται σε όλη του την έκταση βιωματικών στοιχείων ή και λεπτομερειών επί όλων των πτυχών των ισχυρισμών του και παρέμεινε γενικόλογος και εν πολλοίς μονολεκτικός στις ερωτήσεις που υποβλήθηκαν, δεδομένου και του πλήθους αντιφάσεων που εντοπίζονται στο αφήγημα. Σημειώνω δε ότι επί της επίδικης αιτήσεως καταγράφεται συγκεκριμένη ημερομηνία που έλαβε χώρα το ατύχημα αλλά και οι απειλές που ακολούθησαν, όμως όταν ρωτήθηκε σχετικώς στη συνέντευξη ανέφερε ότι δεν θυμάται πότε ακριβώς έγιναν τα περιστατικά αυτά και ανέφερε μάλιστα άλλο μήνα όταν ρωτήθηκε για το ατύχημα (στην αίτηση αναφέρει ότι έγινε τον Αύγουστο ενώ στη συνέντευξη ανέφερε ότι έγινε τον Μάιο – ερ.37-1Χ, ερ.14).

Θα συμφωνήσω λοιπόν με τα ευρήματα και την κατάληξη των καθ’ ων η αίτηση επί της αξιοπιστίας του 2ου ουσιώδους ισχυρισμού του αιτητή, ως αυτά καταγράφονται και πιο πάνω στα πλαίσια της παρούσης, τα οποία και υιοθετώ ως έχουν, χωρίς να είναι σκόπιμο να τα επαναλάβω εκ νέου εδώ, πέραν του να σημειώσω ότι είναι προφανές θεωρώ ότι το αφήγημα του αιτητή συνιστά επινόημα του ιδίου, προκειμένου να στηρίξει την επίδικη αίτηση. Δεδομένης δε της καταφανούς έλλειψης εσωτερικής συνοχής, το γεγονός ότι συμβάντα ως αυτά που ανέφερε ο αιτητής σχετικά με την κατ’ ισχυρισμό σύλληψη και κράτηση του καταγράφονται σε σχετικές ΠΧΚ δεν θα μπορούσε να οδηγήσει σε αποδοχή ισχυρισμών οι οποίο κατά τ’ άλλα στερούνται παντελώς κάθε ψήγματος εσωτερικής συνοχής. Άλλωστε θεωρώ πως εν προκειμένω, δεδομένων των πολλών και καίριων ελλείψεων που εντοπίστηκαν στο αφήγημα, η έρευνα σε διαθέσιμες πληροφορίες (ΠΧΚ) ενδεχομένως να μην απαιτείτο. Ως άλλωστε και στο εγχειρίδιο του EASO «Αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων και αξιοπιστίας στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου», σελ.132, αναφέρεται σχετικώς, η αναζήτηση ΠΧΚ «ενδέχεται να μην είναι απαραίτητ[η] σε περίπτωση αρνητικής διαπίστωσης περί της αξιοπιστίας βάσει καταφανούς έλλειψης εσωτερικής συνοχής […].».

Ενόψει των ως άνω διαπιστώσεων μου, στην απουσία λοιπόν εδώ περαιτέρω μαρτυρίας που θα συμπλήρωνε τα κενά, αντιφάσεις και ελλείψεις, ως ανωτέρω καταγράφονται, είναι η κατάληξη μου ότι τα πολλά και καίρια σημεία εκ των οποίων διαβρώνεται μοιραία και η αξιοπιστία των λεγομένων του αιτητή παραμένουν και συνεπώς, για τον λόγο αυτό, ουδείς εκ των ισχυρισμών του μπορεί να γίνει εν προκειμένω αποδεκτός, καθότι οι σημαντικές ελλείψεις εσωτερικής συνοχής δεν αφήνουν περιθώριο αποδοχής τους. 

Απομένει εν προκειμένω μια αποτίμηση της κατάστασης ασφαλείας στον τόπο διαμονής του αιτητή (Κινσάσα).

Σύμφωνα με την βάση δεδομένων ACLED, κατά το τελευταίο έτος (τελευταία ενημέρωση 25/09/26) στην περιφέρεια της Κινσάσα σημειώθηκαν 57 περιστατικά «πολιτικής βίας», με τουλάχιστον[1] 38 συνδεόμενες απώλειες.[2] Ο πληθυσμός της Κινσάσα ανέρχεται περί τα 17 εκατομμύρια. [3]   

Είναι κατάληξη μου εκ των ως άνω ότι δεν καταδεικνύεται εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετωπίσει κατά την επιστροφή του κίνδυνο σοβαρής βλάβης καθότι η συχνότητα περιστατικών ασφαλείας και η ένταση στον τόπο διαμονής του δεν είναι του επιπέδου που απαιτείται προκειμένου να αποδοθεί συμπληρωματική προστασία, δεδομένου ότι δεν θεωρώ πως υφίστανται εν προκειμένω ιδιαίτερες περιστάσεις που θα μπορούσαν να επιτείνουν τον κίνδυνο για τον αιτητή, σε σύγκρισή με τον γενικό πληθυσμό της περιοχής, στη βάση της «αναπροσαρμοζόμενης κλίμακας» [4] (C-901/19, CF and DN, ημ.10/06/21, ΔΕΕ).

Λαμβάνω υπόψη ότι ο αιτητής είναι 29 ετών, υγιής, με πανεπιστημιακή μόρφωση, διαθέτει εργασιακή εμπειρία και διατηρεί υποστηρικτικό δίκτυο στην Κινσάσα (μητέρα/αδελφές), με τις οποίες και αναμένεται, δεδομένων των σύγχρονων τεχνολογιών (διαδίκτυο, ΜΚΔ, εφαρμογές μηνυμάτων) να ανακτήσει επικοινωνία κατά την επιστροφή του στη ΛΔΚ, στοιχεία που καταδεικνύουν ότι αναμένεται – ευλόγως – αυτός να λάβει στήριξη μέχρις ότου ορθοποδήσει και βιοποριστεί. Σημειώνω βεβαίως ότι δεδομένου και του προφίλ του αιτητή η ύπαρξη οικογενειακού δικτύου δεν θα ήταν εδώ απαραίτητη για τη βιωσιμότητα της επιστροφής του αιτητή, δεδομένου ότι ο αιτητής αναμένεται, σε κάθε περίπτωση, να είναι σε θέση να εργαστεί και βιοποριστεί και συνεπώς δεν αναμένεται να στερηθεί των αναγκαίων χρειωδών ή και να παραμείνει χωρίς πιθανότητες βελτίωσης των συνθηκών διαβίωσης του στο ευλόγως προβλέψιμο μέλλον, ως και στη σχετική αυθεντία[5] του ΕΔΑΔ περιγράφονται.  

Έπεται λοιπόν ότι δεν τεκμηριώθηκε εδώ βάσιμος φόβος «καταδίωξης του [αιτητή] για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων» και δεν υφίστανται «ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη», ως αμφότερες οι έννοιες ορίζονται στο αρ.3 (5) και (6) του Κανονισμού 2024/1347/ΕΕ. Περαιτέρω ουδέν εντοπίζω στη βάση του οποίου θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι επιστροφή του αιτητή θα συνιστούσε επαναπροώθηση (βλ. αρ.3 ΕΣΔΑ).

Για τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται με έξοδα €1000 υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον του αιτητή.

 

 

Α. Χριστοφόρου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.



[1] Για τη χρήση του όρου «τουλάχιστον» βλ. το ACLED, Press Toolkit, n.d., https://acleddata.com/system/files/2025-12/ACLED-Press-Toolkit.pdf

[2] ACLED, Explorer Platform, ημερομηνία τελευταίας επικαιροποίησης 25.09.2026, εξειδίκευση με χρήση των εξής φίλτρων Events/Political Violence/ Past year/Democratic Republic of the Congo & εξειδίκευση με χρήση των εξής φίλτρων: Fatalities/Political Violence/Past Year/ Democratic Republic of the Congo, διαθέσιμο κατόπιν εγγραφής: https://acleddata.com/platform/explorer [ημερομηνία πρόσβασης 05.10.2026]

[3] Macrotrends.net, Kinshasa population, 2024, διαθέσιμο σε https://www.macrotrends.net/global-metrics/cities/20853/kinshasa/population,

[4] Εγχειρίδιο EASO, Άρθρο 15 στοιχείο γ) της οδηγίας για τις ελάχιστες απαιτήσεις ασύλου (2011/95/ΕΕ) Δικαστική ανάλυση, σελ.26-28, διαθέσιμο εδώ: https://euaa.europa.eu/sites/default/files/publications/Article-15c-QD_a-judicial-analysis-EL.pdf

[5] M.S.S. v Belgium & Greece, app. No.30696/09, Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΑΔ), ημ.21/01/11, παρ.263


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο