Υ. Ο. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου, Υπόθεση αρ.Σ16/26, 9/11/2026
print
Τίτλος:
Υ. Ο. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου, Υπόθεση αρ.Σ16/26, 9/11/2026

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ 

                                                                                      Υπόθεση αρ.Σ16/26

 

9 Νοεμβρίου 2026

 

[Α. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

Υ. Ο.

                                                                                                                        Αιτητής

Και

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

                                                                                                                        Καθ’ ων η αίτηση

 

Αιτητής εμφανίζεται αυτοπροσώπως

Κα Θ. Παπανικολάου, Δικηγόρος για τους καθ' ων η αίτηση

Κος Α. Κουζάλης  - μεταφραστής για πιστή μετάφραση από Ρώσικα σε Ελληνικά και αντίστροφα

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την προσφυγή ο αιτητής αιτείται επανεξέταση της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημ.14/09/26, η οποία του επεδόθη αυθημερόν.

Ως εκτίθεται στην Ένσταση που καταχωρήθηκε από τους καθ' ων η αίτηση και προκύπτει από το περιεχόμενο του σχετικού Διοικητικού Φάκελου που κατατέθηκε στα πλαίσια των διευκρινήσεων, ο αιτητής κατάγεται από το Τουρκμενιστάν, εισήλθε στις ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές μέσω κατεχομένων (όπου διέμενε και εργαζόταν αρκετά χρόνια) στις 15/08/26 και υπέβαλε την επίδικη αίτηση στις 24/08/26 (ερ.31-33, 68).

Στις 04/09/26 διεξήχθη συνέντευξη με τον αιτητή από την Υπηρεσία προς εξέταση του αιτήματός ασύλου, όπου του δόθηκε η ευκαιρία, μέσα από σχετικές ερωτήσεις, μεταξύ άλλων, να εκθέσει τους λόγους στους οποίους στηρίζει το αίτημα του (ερ.58-68, 69-76), μετά δε τη συνέντευξη ετοιμάστηκε Έκθεση - Εισήγηση και στις 14/09/26 η επίδικη αίτηση απορρίφθηκε (ερ.116-138), ακολούθως ετοιμάστηκε επιστολή ενημέρωσης του αιτητή για την απόφαση της Υπηρεσίας, η οποία δόθηκε διά χειρός στις 14/09/26 και μεταφράστηκε κατά τη λήψη στην μητρική του γλώσσα (ερ.145, 53).

Σημειώνεται ότι, ως καταγράφεται στα ερ.67 και 118-119 και προκύπτει ευθέως από το σύνολο των περιεχομένων του Διοικητικού Φακέλου (ΔΦ), η υπό κρίση αίτηση εξετάστηκε στα πλαίσια της διαδικασίας που προβλέπεται στα αρ.43 (1) και 42 (1) (ι) του κανονισμού (ΕΕ) 2024/1348 (εφεξής ο Κανονισμός) και αρ.108 του Περί Προσφύγων Νόμου του 2026 (εφεξής ο Νόμος), ήτοι υποχρεωτικής εφαρμογής διαδικασίας ασύλου στα σύνορα και γι’ αυτό, μεταξύ άλλων, η παρούσα προσφυγή υπόκειται στους χρονικούς περιορισμούς που προνοούνται στο αρ.125 (1) (iii) του Νόμου, ήτοι την εκδίκαση της προσφυγής εντός οκτώ (8) εβδομάδων από την ημερομηνία καταχώρησης της προσφυγής, η οποία προθεσμία εν προκειμένω λήγει στις 16/11/26.

Στην επίδικη αίτηση ο αιτητής καταγράφει ότι έφυγε από τη χώρα καταγωγής του εξαιτίας του ότι «απειλούνταν η ζωή [του], καθώς [είναι] άθεος και μέλος της ΛΟΑΤ κοινότητας, το οποίο είναι απαγορευμένο στη χώρα [του]». Έφθασε στα κατεχόμενα με άδεια εργασίας όμως «[τον] ξεγέλασε το αφεντικό [του] και [του] πήρε το διαβατήριο και δεν [του] το έδωσε ποτέ πίσω» και γι’ αυτό ο αιτητής «[προσπάθησε] να [μείνει] και να [εργαστεί] εκεί (σσ. στα κατεχόμενα) μέχρι που [κατέστη] παράνομος και μετά [φοβόταν] να μη [συλληφθεί] και να [απελαθεί] και [αποφάσισε] να [περάσει] στις [ελεύθερες περιοχές] και να [ζητήσει] άσυλο, για να [είναι] ασφαλής και για μια καλύτερη ζωή». Δεν μπορεί να επιστρέψει στη χώρα του καθώς η ζωή του θα βρίσκεται σε κίνδυνο.

Στη συνέντευξη ο αιτητής ανέφερε ότι είναι καλά στην υγεία του (ψυχολογικά/σωματικά), γεννήθηκε και διέμενε στο Dasoguz, οι γονείς του απεβίωσαν, δεν έχει αδέλφια, έχει δε λίγους συγγενείς, οι οποίοι τον απέρριψαν και δεν έχει μιλήσει μαζί τους εδώ και 3 χρόνια, και ολοκλήρωσε δευτεροβάθμια εκπαίδευση (2003). Ο αιτητή εργάστηκε ως υπεύθυνος ασφαλείας σε ρωσική εταιρία φυσικού αερίου (2011-2013), ως μάγειρας (2014), ήρθε στα κατεχόμενα και εργάστηκε παράνομα (2013-2017), επέστρεψε στη χώρα καταγωγής για «μικρό χρονικό διάστημα» (ερ.63 – Χ1) και επανήλθε στα κατεχόμενα, όπου έμενε μέχρι το 2024. Ερωτώμενος σχετικά ανέφερε ότι διέμενε στα κατεχόμενα μεταξύ 2014-2026, όμως επισκεπτόταν το Τουρκμενιστάν πολύ συχνά και τη τελευταία φορά που πήγε «[τον] ανακάλυψαν».

Ερωτώμενος σχετικά ο αιτητής ανέφερε ότι αποφάσισε να πάει πίσω στο Τουρκμενιστάν (σ.σ. από τα κατεχόμενα, όπου διέμενε) το 2024, «[πέταξε] εκεί και [άρχισε] τη ζωή [του]» (ερ.62 – Χ2), σκεφτόταν να μείνει στη χώρα του και να κρατήσει κρυφό τον σεξουαλικό του προσανατολισμό, όμως στις 22/07/24, ενόσω διέμενε με τον σύντροφο του, ο οποίος είναι διεμφυλικός (transgender) και γιός πολιτικού, στην πόλη Ashkhabad, αποφάσισαν να πάνε σε μια σύναξη φίλων, στις 2 η ώρα (πρωινή) πήγαν σπίτι να ξεκουραστούν και στις 9-10 (το πρωί) έλαβε τηλεφώνημα από ένα φίλο τους (που ήταν στη σύναξη), που του είπε ότι συνέλαβαν 3-4 άτομα από τη σύναξη και ακολούθως ο σύντροφος του έλαβε τηλεφώνημα από την μητέρα του, η οποία του είπε ότι «ο πατέρας του άρχισε να διώκει άτομα για τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό». Τότε ο αιτητής έσβησε το τηλέφωνο του, πήρε (αεροπορικό) εισιτήριο και επειδή η άδεια διαμονής στα κατεχόμενα βρισκόταν ακόμα σε ισχύ έφυγε αμέσως από το Τουρκμενιστάν για να «[αποφύγει] κάποια ενέργεια που οι Αρχές (σ.σ. του Τουρκμενιστάν) θα ελάμβαναν εναντίον [του]», αφού, ως ανέφερε, «[τους] θεωρούν (σ.σ. τα άτομα ΛΟΑΤΚΙ) διαφορετικούς και όχι ανθρώπους εκεί» και σε ακόλουθη ερώτηση ο αιτητής ανέφερε ότι μπορεί να τον σκοτώσουν αφού, ως εξήγησε, θα τον βάλουν φυλακή και μέχρι να πάει στο Δικαστήριο θα τον σκοτώσουν.

Ερωτώμενος ο αιτητής ανέφερε ότι έχει «περισσότερα αισθήματα με άτομα του ιδίου φίλου ή διεμφυλικά παρά με γυναίκες», όταν ήταν 20-30 ετών (“in my twenties”) είχε την πρώτη του σεξουαλική εμπειρία με τον σύντροφο του, αισθάνθηκε πολύ ωραία, χαλαρός, όμως φοβόταν γιατί στη χώρα του μπορεί να αντιμετωπίσει κάποιος τη θανατική ποινή. Σε άλλη ερώτηση ο αιτητής ανέφερε ότι «οι ορμόνες [του] διεγείρονται από γυναίκες, όμως δεν [έχει] σεξουαλικά αισθήματα» (ερ.61 – Χ6), θεωρεί τον εαυτό του αμφιφυλόφιλο, κυρίως έχει αισθήματα για άνδρες, προσπάθησε να έχει σχέση με γυναίκα όμως δεν μπορούσε, είχε δε 11 σχέσεις με άνδρες, κυρίως διεμφυλικούς, όμως στη χώρα καταγωγής του δεν είναι αποδεκτό και θα αρχίσουν να σε ανακρίνουν και θα σε δείρουν στη φυλακή, ως είπε, είχε δε μόνο μια σχέση με διεμφυλικό στη χώρα του και συναντιόντουσαν μακριά από την πόλη. Δεν γνώριζε κανείς στη χώρα του για τον σεξουαλικό του προσανατολισμό μέχρι το πάρτι το 2024, εκτός από τους γονείς του.

Ερωτώμενος σχετικά ανέφερε ότι όταν ήταν 20 ετών γνώρισε ένα διεμφυλικό άτομο, που διέμενε κοντά στο σπίτι του, το οποίο συνάντησε έξω από την πόλη και του εξήγησε (τα σχετικά με τον σεξουαλικό προσανατολισμό), ο αιτητής άκουσε και είχαν δεσμό. Σε άλλη ερώτηση ο αιτητής ανέφερε ότι όταν έχει σεξουαλική επαφή με γυναίκες εύχεται να έχει αισθήματα γι’ αυτές όμως «δεν είναι αρκετό», αφού – ως εξήγησε – δεν υπάρχει πόθος, όμως όταν συνευρίσκεται με διεμφυλικά άτομα «όλα είναι διαφορετικά», δεν μπορεί όμως να το εξηγήσει, καθώς κάποιος πρέπει να το ζήσει. Ερωτώμενος πως γνωρίζει άτομα με τον ίδιο σεξουαλικό προσανατολισμό στο Τουρκμενιστάν ανέφερε ότι είναι παράνομο και κανείς δεν θα σε στηρίξει και ανέφερε ότι δεν γνωρίζει γιατί την περισσότερη από τη ζωή του διέμενε στο εξωτερικό και έκρυβε τον σεξουαλικό του προσανατολισμό.

Ερωτώμενος για τον δεσμό που είχε αναφέρει (όταν ήταν 20-30 ετών) ο αιτητής ανέφερε ότι διήρκησε 2-3 μήνες, το γνώριζαν οι γονείς του, ήταν ξανθός, λεπτός, γύρω στο 1.7 μ. ύψος, ήταν πολύ καλός και ήταν ο «δάσκαλος» του και τον ηρεμούσε. Ερωτώμενος για τα συναισθήματα του σχετικά με τον σεξουαλικό του προσανατολισμό ο αιτητής ανέφερε ότι φοβόταν να μην μαθευτεί γιατί ήταν «απολύτως απαγορευμένο» στη χώρα του, δεν έχει κανένα να τον στηρίξει στη χώρα του και δεν υπάρχει οργανισμός που στηρίζει τα άτομα ΛΟΑΤΚΙ, αν δε επιστρέψει στο Τουρκμενιστάν θα τον συλλάβουν στο αεροδρόμιο και θα τον σκοτώσουν, αφού δεν είναι άνθρωπος γι’ αυτούς. Ερωτώμενος σχετικά είπε ότι τη νύχτα που συνέλαβαν 3-4 άτομα από τη σύναξη στην οποία βρισκόταν και ο ίδιος έμαθε ότι αποκαλύφθηκε ο σεξουαλικός του προσανατολισμός και ο πατέρας του φίλου του έδωσε εντολή να τους συλλάβουν, όμως – ως ανέφερε σε ακόλουθη ερώτηση – δεν έλαβε ο ίδιος ευθεία απειλή. Ερωτώμενος περαιτέρω ο αιτητής ανέφερε ότι είναι αδύνατο να επιστρέψει στη χώρα του γιατί «θα [είναι] νεκρός», δεν θα έχει προστασία, βρίσκεται σε «μαύρη λίστα» (blacklist) και θα τον συλλάβουν μόλις εισέλθει στη χώρα. Ακολούθως δε ανέφερε ότι όσα είπε είναι γεγονότα, όμως δεν έχει έγγραφα για να τα αποδείξει.

Οι καθ’ ων η αίτηση, εξετάζοντας τα λεγόμενα του αιτητή, σχημάτισαν τους ακόλουθους ουσιώδεις ισχυρισμούς, τους οποίους αξιολόγησαν.

1.    Ταυτότητα, χώρα καταγωγής, προφίλ και τόπος διαμονής του αιτητή

2.    Λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού ως αμφιφυλόφιλο άτομο

Οι καθ’ ων η αίτηση αποδέχθηκαν τον 1ο ουσιώδη ισχυρισμό, απέρριψαν όμως τον 2ο ουσιώδη ισχυρισμό, καθώς κρίθηκε ότι στερείται συνοχής και αξιοπιστίας.

Αναφορικά με τον 2ο ουσιώδη ισχυρισμό, κρίθηκε ότι οι δηλώσεις του αιτητή στερούνταν επαρκών λεπτομερειών και βιωματικών στοιχείων, αφού – ως σημειώνεται στην επίδικη έκθεση – δεν ήταν σε θέση να περιγράψει τη διεργασία μέσα από την οποία, σύμφωνα με τα λεγόμενα του, συνειδητοποίησε τη διαφορετικότητα του ή την πρώτη του εμπειρία, όπου – σύμφωνα με τα λεγόμενα του – ήταν και η αρχή για να ανακαλύψει τη σεξουαλική του ταυτότητα, αλλά ούτε και αν εξηγήσει το πως αντιλαμβάνεται ο ίδιος τον σεξουαλικό του προσανατολισμό και τα αισθήματα του περί τούτου, όλα δε τα όσα ανέφερε για την πρώτη του σχέση παρέμειναν ασαφή, στερούμενα βιωματικών στοιχείων. Καλούμενος ο αιτητής να περιγράψει τα βιώματα του δεν ήταν σε θέση να παραθέσει περιγραφές από συγκεκριμένα περιστατικά στιγματισμού ή και δίωξης (ή και άλλης βλάβης), ως κρίθηκε,  και παρέμεινε εξίσου γενικός ως προς τα συναισθήματα του, αναφέροντας ότι είχε φόβο, χωρίς τελικά να αναφέρει κάτι περισσότερο σχετικά μ’ αυτό, παρότι ρωτήθηκε επισταμένα επί τούτου. Επί δε του μόνου κατ’ ουσία περιστατικού που περιέγραψε, ήτοι τη συνεύρεση στις 22/07/24, μετά από την οποία – σύμφωνα με τα λεγόμενα του – έλαβε πληροφορίες ότι διώχθηκαν άτομα που μετείχαν σ’ αυτή, ο αιτητής παρέμεινε – ομοίως με τα ως άνω – γενικόλογος, χωρίς να είναι σε θέση να παραθέσει εύλογα αναμενόμενες πληροφορίες για το περιστατικό αυτό, την ταυτότητα των ατόμων που διώχθηκαν ή και το τι συνέβη στη συνάντηση αυτή, αλλά και όσα ακολούθησαν, τα οποία και του δημιούργησαν την πεποίθηση ότι ο πατέρας του φίλου του (πολιτικός) έδωσε εντολή να διωχθούν τα άτομα που ήταν στη συνεύρεση.

Στα πλαίσια αξιολόγησης της εξωτερικής συνοχής του ως άνω ισχυρισμού κρίθηκε ότι οι ισχυρισμοί του αιτητή «αποτελούν το μοναδικό τεκμήριο προς υποστήριξη του αιτήματος του» (ερ.125) και γι’ αυτό δεν κρίθηκε σκόπιμο να γίνει έρευνα σε διαθέσιμες πληροφορίες (ΠΧΚ) και έτσι απορρίφθηκε ως αναξιόπιστος, εξαιτίας ελλείψεως εσωτερικής συνοχής.

Κατά την αξιολόγηση κινδύνου στη βάση του μόνου αποδεκτού ισχυρισμού, λαμβάνοντας υπόψη τις γενικότερες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες στη χώρα, καθώς και τη γενική κατάσταση ασφαλείας στον τόπο διαμονής του αιτητή (Dasoguz), σε συνάρτηση και με το προφίλ του, ήτοι, ως αναφέρεται, το ότι πρόκειται για άτομο άγαμο, άτεκνο, χωρίς «σοβαρά προβλήματα υγείας ή άλλα στοιχεία ευαλωτότητας», με ικανοποιητική μόρφωση και πλούσια εργασιακή εμπειρία και «συγγενικούς δεσμούς στη χώρα καταγωγής του», οι καθ’ ων η αίτηση κατέληξαν ότι δεν συντρέχει εδώ εύλογη πιθανότητα δίωξης ή σοβαρής βλάβης και συνεπώς η επίδικη αίτηση απορρίφθηκε και εκδόθηκε απόφαση επιστροφής του αιτητή στη χώρα καταγωγής του (ερ.120-121).

Στα πλαίσια της επίδικης έκθεσης έγινε επαναξιολόγηση των προϋποθέσεων εφαρμογής της καλούμενης ως «διαδικασίας στα σύνορα», εκ της οποίας κατέληξαν ότι πληρούνται εν προκειμένω, ενόψει εδώ της παράνομης εισόδου του αιτητή στις ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές, ότι υπέβαλε αίτηση διεθνούς προστασίας σε σημείο διέλευσης και του ότι η χώρα καταγωγής (Τουρκμενιστάν) συμπεριλαμβάνεται στον «Πίνακα χωρών με ποσοστό αναγνώρισης διεθνούς προστασίας κάτω του 20%», σε συνάρτηση με το ότι εξ ουδενός εκ των λεγομένων του προκύπτει ότι «το εν λόγω χαμηλό ποσοστό αποφάσεων υπέρ της χορήγησης διεθνούς προστασίας δεν μπορεί να θεωρηθεί αντιπροσωπευτικό για» τον ίδιο, εν προκειμένω «δεν συντρέχει λόγος παύσης εφαρμογής της υποχρεωτικής διαδικασίας στα σύνορα» (ερ.118-120).

Στην προσφυγή ο αιτητής αναφέρει ότι είναι «μέλος της ΛΟΑΤ κοινότητας» και διατρέχει κίνδυνο σε περίπτωση που επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του.

Στη γραπτή του αγόρευση αναφέρει ότι δεν πληρούνται εν προκειμένω οι προϋποθέσεις εφαρμογής της διαδικασίας στα σύνορα, αφού ο ίδιος, ως αναφέρει επαναλαμβάνοντας κατ’ ουσία τα όσα είχε αναφέρει στην επίδικη αίτηση και συνέντευξη, υφίσταται κίνδυνο δίωξης λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού.  

Οι καθ' ων η αίτηση αντέταξαν, αγορεύοντας προφορικά, ότι άπαντα τα ευρήματα τους, τόσο επί της αναξιοπιστίας των λεγομένων του αιτητή όσο και επί της μη συνδρομής εδώ των προϋποθέσεων παροχής διεθνούς προστασίας είναι εύλογα και απολύτως ορθά, υπό το φως των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον τους. Συνεπώς - ως αναφέρουν – η προσβαλλόμενη απόφαση είναι ορθή επί της ουσίας, προϊόν δέουσας έρευνας αλλά και πλήρως αιτιολογημένη.

Δεδομένου ότι άπαντες οι ισχυρισμοί του αιτητή συμπλέκονται με την επί της ουσίας ορθότητα της προσβαλλόμενης απόφασης προχωρώ «σε έλεγχο της νομιμότητας και ορθότητας αυτής, εξετάζοντας πλήρως και από τούδε και στο εξής […] τα γεγονότα και τα νομικά ζητήματα που τη διέπουν» και «την ανάγκη χορήγησης διεθνούς προστασίας» [βλ. αρ.11 (3) (α) του περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου, Ε.Δ.Δ.Δ.Π. αρ.107/2023, Q. B. T. ν. Δημοκρατίας, ημ.11/02/25, Ε.Δ.Δ.Δ.Π. αρ.12/2025, B. A. ν. Δημοκρατίας, ημ.18/12/25].

Προχωρώ λοιπόν σε αξιολόγηση των ενώπιον μου στοιχείων

Στο εγχειρίδιο του EASO «Αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων και αξιοπιστίας στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου», Δικαστική ανάλυση, 2018, σελ.98 του εγχειριδίου, αναφέρεται ότι «[…] απαιτείται ισορροπημένη και αντικειμενική αξιολόγηση του αν η αφήγηση του αιτούντος αντικατοπτρίζει την αφήγηση που αναμένεται από ένα πρόσωπο στην κατάσταση του αιτούντος το οποίο αφηγείται μια πραγματική προσωπική εμπειρία.».

Στη σελ.102 του ιδίου εγχειριδίου, αναφέρονται τα εξής:

«[Οι] δείκτες αξιοπιστίας είναι απλοί δείκτες και δεν συνιστούν αυστηρά κριτήρια ή προϋποθέσεις. Παρότι οι τέσσερις δείκτες που προσδιορίστηκαν ανωτέρω (εσωτερική και εξωτερική συνέπεια, επαρκώς λεπτομερείς πληροφορίες και ευλογοφάνεια) αποτυπώνουν τους δείκτες που εφαρμόζουν στην πράξη τα δικαστήρια, κανένας από αυτούς δεν μπορεί να θεωρηθεί καθοριστικός. Η σημασία τους από υπόθεση σε υπόθεση ποικίλλει σημαντικά. Σε κάθε περίπτωση είναι αναγκαία η εξέταση του σωρευτικού τους αντίκτυπου (305).  […]

Από την ανωτέρω ανάλυση προκύπτει ότι δεν υπάρχει απλή απάντηση στο ερώτημα που αφορά τον τρόπο αξιολόγησης της αξιοπιστίας σε υποθέσεις διεθνούς προστασίας. Το μόνο που μπορεί να ειπωθεί είναι ότι η αξιολόγηση πρέπει να διενεργείται με βάση το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων, λαμβανομένων υπόψη των αρχών, των μεθόδων και των δεικτών που αναφέρονται στην παρούσα ανάλυση. Οι αρχές, οι μέθοδοι και οι δείκτες αυτοί θα πρέπει να εφαρμόζονται με προσοχή (307), αντικειμενικότητα και αμεροληψία, ώστε να αποφευχθεί τυχόν εσφαλμένη και απλοϊκή απόρριψη, ή αφελής και ανεπιφύλακτη αποδοχή μιας συγκεκριμένης αφήγησης.» 

Εν προκειμένω, διερχόμενος με προσοχή το πρακτικό της συνέντευξης αλλά και την επίδικη έκθεση των καθ’ ων η αίτηση,  αποδέχομαι – ως ήταν και η κατάληξη των καθ’ ων η αίτηση - ότι οι ελλείψεις εύλογα αναμενόμενων λεπτομερειών σχετικά με τα όσα ανέφερε για την κατ’ ισχυρισμό δίωξη του λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού, τα κενά, η παντελής απουσία βιωματικών στοιχείων, αλλά και η γενικότητα των αναφορών του επί παντός των λεγομένων του διαβρώνει κάθε πτυχή του σχετικού αφηγήματος και συνεπώς ορθά κρίθηκε ότι ο 2ος ουσιώδης ισχυρισμός στερείται εσωτερικής συνοχής.

Εξηγώ επί των ως άνω.

Στο εγχειρίδιο του EASO «Αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων και αξιοπιστίας στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου», Δικαστική ανάλυση, 2018, αναφέρεται σελ.204, τα εξής:

«Όσον αφορά την αξιολόγηση της αξιοπιστίας, οι αιτήσεις που βασίζονται σε γενετήσιο προσανατολισμό ή ταυτότητα φύλου μπορεί να είναι ιδιαίτερα δύσκολες στον χειρισμό, επειδή οι λόγοι της αίτησης συνδέονται με ευαίσθητες και προσωπικές πτυχές της ιδιωτικής ζωής. Οι αιτούντες ενδέχεται να νιώθουν στιγματισμένοι, να ντρέπονται και/ή να αρνούνται την πραγματικότητα· ενδέχεται επίσης να έχουν υποστεί απόρριψη και/ή κακομεταχείριση από την οικογένεια και/ή την κοινότητά τους. Οι παράγοντες αυτοί μπορεί να καθιστούν δύσκολη για τους αιτούντες την αποκάλυψη των ουσιωδών πραγματικών περιστατικών με σαφή και συνεκτικό τρόπο και, ως εκ τούτου, τα αποδεικτικά στοιχεία που παρουσιάζουν μπορεί να γνωστοποιούνται με καθυστέρηση, να είναι ελλιπή και να περιέχουν ανακολουθίες.

Ένα από τα μοντέλα που αναφέρονται στη βιβλιογραφία, το μοντέλο DSSH υπ’ αριθ. 2 [Difference, Stigma, Shame, Harm (Διαφορά, Στίγμα, Ντροπή, Βλάβη)], βασίζεται στην αντίληψη ότι υπάρχουν ορισμένα βασικά χαρακτηριστικά ή στοιχεία τα οποία είναι πιθανό να είναι κοινά σε άτομα που αναγνωρίζουν ένα φύλο ή μια σεξουαλική ταυτότητα που δεν συνάδει με τις ετεροκανονικές κοινωνίες στις οποίες ζουν (όπου ο κανόνας είναι η ταύτιση του βιολογικού και του κοινωνικού φύλου και η ετεροφυλοφιλία). Το μοντέλο προτείνει μια διαρθρωμένη μεθοδολογία για την αξιολόγηση αιτήσεων, η οποία βασίζεται στο φύλο και στη σεξουαλική ταυτότητα και εξηγείται, με πρακτικά παραδείγματα, στον δεύτερο τόμο του εγχειριδίου με τίτλο Credibility assessment training manual της Ουγγρικής Επιτροπής του Ελσίνκι.

[…]

Η ύπαρξη ή μη ορισμένων στερεοτυπικών συμπεριφορών ή εμφανίσεων δεν θα πρέπει να αποτελεί βάση για να συναχθεί το συμπέρασμα ότι ο αιτών έχει ή δεν έχει ορισμένο γενετήσιο προσανατολισμό και/ή ορισμένη ταυτότητα φύλου. Δεν υπάρχουν καθολικά χαρακτηριστικά ή ιδιότητες που τυποποιούν τα άτομα ΛΟΑΔΜ (λεσβίες, ομοφυλόφιλοι αμφιφυλόφιλα, διεμφυλικά και μεσοφυλικά άτομα), όπως δεν υπάρχουν και για τα ετεροφυλόφιλα άτομα. Οι εμπειρίες της ζωής τους μπορεί να διαφέρουν σημαντικά, ακόμη και αν προέρχονται από την ίδια χώρα.»

Σημειώνω βεβαίως κατ’ αρχή ότι στα πλαίσια της εξέτασης ισχυρισμών που αφορούν σεξουαλικό προσανατολισμό δεν χωρούν τυποποιημένες προσεγγίσεις και η αξιολόγηση αξιοπιστίας δεν μπορεί να βασίζεται σε στερεοτυπικά πρότυπα (βλ. και απόφαση ΔΕΕ, C-148/13-C-150/13, A. B. C., ημ.02/12/14). Περαιτέρω δεν πρέπει να ζητείται από τον αιτητή να υπεισέλθει σε λεπτομέρειες για σεξουαλικές εμπειρίες ή να προσφέρει σχετικά στοιχεία ή άλλης μορφής μαρτυρία. Αξίζει βεβαίως να σημειωθεί επίσης ότι το μοντέλο DSSH, του οποίου έγινε χρήση στην εξέταση της επίδικης αίτησης, είναι αντικείμενο προβληματισμού[1], ως βασιζόμενο (σε ένα βαθμό) επί στερεοτυπικών αντιλήψεων, και γι’ αυτό θεωρώ ότι η χρήση του θα πρέπει να γίνεται με ιδιαίτερη προσοχή.

Στην απόφαση Α. Β. C. του ΔΕΕ (ανωτέρω) αναφέρονται τα εξής κατατοπιστικά στις σκέψεις 61-65, επί του ζητήματος αξιολόγησης αξιοπιστίας στα πλαίσια υποθέσεων ως η παρούσα.

 «61. Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι το άρθρο 4, παράγραφος 3, στοιχείο γ΄, της οδηγίας 2004/83 επιβάλλει στις αρμόδιες αρχές την υποχρέωση να προβαίνουν στην αξιολόγησή τους συνεκτιμώντας την ατομική κατάσταση και τις προσωπικές περιστάσεις του αιτούντος και ότι το άρθρο 13, παράγραφος 3, στοιχείο α΄, της οδηγίας 2005/85 απαιτεί από τις ίδιες αυτές αρχές να διεξάγουν τη συνέντευξη συνεκτιμώντας τις προσωπικές ή γενικές συνθήκες που περιβάλλουν την αίτηση ασύλου.

62. Μολονότι η υποβολή ερωτήσεων που αφορούν στερεοτυπικές αντιλήψεις ενδέχεται να συνιστά χρήσιμο στοιχείο στη διάθεση των αρμόδιων αρχών προκειμένου να προβούν στη σχετική αξιολόγηση, εντούτοις η εκτίμηση των αιτήσεων για την παροχή του καθεστώτος πρόσφυγα η οποία στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο σε στερεοτυπικές αντιλήψεις συνδεόμενες με τους ομοφυλόφιλους δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των διατάξεων που μνημονεύονται στην προηγούμενη σκέψη, στο μέτρο που δεν παρέχει στις εν λόγω αρχές τη δυνατότητα να λάβουν υπόψη την ατομική κατάσταση του οικείου αιτούντος άσυλο.

63. Επομένως, η αδυναμία ενός αιτούντος άσυλο να απαντήσει σε τέτοιου είδους ερωτήσεις δεν μπορεί να συνιστά αφ’ εαυτής επαρκή λόγο για να συναχθεί η αναξιοπιστία του αιτούντος, στο μέτρο που η προσέγγιση αυτή είναι αντίθετη προς τις απαιτήσεις του άρθρου 4, παράγραφος 3, στοιχείο γ΄, της οδηγίας 2004/83 καθώς και του άρθρου 13, παράγραφος 3, στοιχείο α΄, της οδηγίας 2005/85.»

Ενόψει και κατ’ εφαρμογή των ως άνω κατευθυντήριων γραμμών και νομολογίας, είναι κατάληξη μου, σε συμφωνία με τους καθ’ ων η αίτηση, ότι ο αιτητής δεν ήταν σε θέση να παρέχει στα πλαίσια της επίδικης αίτησης – ούτε κατ’ ελάχιστο – εύλογα αναμενόμενες λεπτομέρειες αναφορικά με τη συνειδητοποίηση του σεξουαλικού του προσανατολισμού, τα αισθήματα και βιώματα του στα πλαίσια της πορείας του αυτής και δεν παρείχε καμία συγκεκριμένη λεπτομέρεια για τα βιώματα στα πλαίσια διεργασιών μέσα από τις οποίες συνειδητοποίησε τον σεξουαλικό του προσανατολισμό. Σημειώνω σχετικά ότι ο αιτητής δεν μπορούσε να αναφέρει την παραμικρή λεπτομέρεια ή και βιωματικό στοιχείο για τις σχέσεις του, περιορίστηκε δε σε γενικές, αόριστες και εν πολλοίς μονολεκτικές αποκρίσεις στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν και αφορούσαν τα βιώματα του στα πλαίσια των σχέσεων που είχε. Οι δε ασάφειες και ελλείψεις εκτείνονται επί πάσης πτυχής των όσων ανέφερε σχετικά με την καθημερινότητα του, την πρώτη και καθοριστική εμπειρία του με διεμφυλικό άτομο (η οποία ήταν και η απαρχή της πορείας προς της συνειδητοποίηση της σεξουαλικής του ταυτότητας, σύμφωνα με τα όσα ο ίδιος ανέφερε), τον χρόνο που περνούσε με τον σύντροφο του εκείνο, τα χαρακτηριστικά του, το πως αυτοί γνωρίστηκαν, αλλά και το πως εξελίχτηκε σε σχέση η γνωριμία τους.

Όλες οι απαντήσεις που έδωσε ο αιτητής στις ομολογουμένως πολλές ερωτήσεις που του είχαν υποβληθεί ήταν στερούμενες εύλογα αναμενόμενων λεπτομέρειών, χωρίς αναφορά σε κάποιο ιδιαίτερο γεγονός, το οποίο εντυπώθηκε στη μνήμη του, έστω φωτογραφικά, σχετικά με τις εμπειρίες του στα πλαίσια των πολλών εμπειριών (και σχέσεων) που είχε, ως ανέφερε, με διεμφυλικά άτομα. Επιπροσθέτως των ως άνω – σημείο στο οποίο πρέπει θεωρώ να δοθεί ιδιαίτερη βαρύτητα – ουδεμία λεπτομέρεια ή βιωματικό στοιχείο ήταν σε θέση να παραθέσει για την τελευταία εμπειρία του, μετά την κατ’ ισχυρισμό συνάντηση στις 22/07/24, μετά την οποία έλαβε πληροφορίες (από τρίτους) ότι δόθηκε εντολή για τη δίωξη ατόμων ΛΟΑΤΚΙ που συμμετείχαν στη συνάντηση, η οποία ήταν και η αιτία που έφυγε (και πάλι) από τη χώρα καταγωγής του.

Επί όλων των πιο πάνω αναφερθέντων σημείων θα ήταν ευλόγως αναμενόμενο να είναι σε θέση ο αιτητής να δώσει περαιτέρω πληροφορίες και εξηγήσεις στις πολλές επ’ αυτού ερωτήσεις που τέθηκαν και να αναφέρει περισσότερα στοιχεία, τα οποία και θα έδιναν την αναμενόμενη βιωματική διάσταση στο αφήγημα του, αλλά και να δώσει περαιτέρω πληροφορίες για τα βιώματα του όλα τα χρόνια που ζούσε ως αμφιφυλόφιλο άτομο και τις εμπειρίες του στο πλαίσιο αυτό.

Δεν θεωρώ σκόπιμο να επεκταθώ περαιτέρω παρά μόνο θα παραπέμψω, αναφορικά με τα επιμέρους σημεία της τρωθείσας εσωτερικής συνοχής των λεγομένων του αιτητή, στα ερ.125-133, όπου καταγράφονται τα σχετικά ευρήματα των καθ’ ων η αίτηση, στα οποία γίνεται αναφορά και πιο πάνω, στα πλαίσια παράθεσης της επίδικης αίτησης, τα οποία δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω, επί των οποίων δεν έχω τίποτε να προσθέσω και τα οποία υιοθετώ ως έχουν.

Ενόψει των ως άνω είναι κατάληξη μου ότι εν προκειμένω εκ του αφηγήματος του αιτητή απουσιάζει κάθε ψήγμα πλήρους, συνεκτικής, ευλογοφανούς παράθεσης σημείων και λεπτομερειών, εκ του οποίου θεωρώ ότι διαβρώνεται η εσωτερική συνοχή των λεγομένων του. Σ’ αυτό προστίθεται και το ότι αναζήτησε προστασία αρκετά χρόνια μετά που έφυγε για τον λόγο που επικαλείται από τη χώρα καταγωγής του (2024).

Αναφορικά τώρα με την εξωτερική συνοχή των ισχυρισμών του αιτητή σημειώνω ότι, με δεδομένη εδώ την παντελή έλλειψη εσωτερικής συνοχής των λεγομένων του αιτητή, δεν θεωρώ ότι ήταν εν προκειμένω απαραίτητη η αναζήτηση πληροφορίων αναφορικά με την εξωτερική αξιοπιστία τους και ορθώς παραλείφθηκε (παρότι διαφωνώ ότι είναι λόγω της προσωπικής φύσης των λεγομένων του). Άλλωστε, ως και στο εγχειρίδιο «Αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων και αξιοπιστίας στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου», του EASO, σελ.132, αναφέρεται, η έρευνα ΠΧΚ «ενδέχεται να μην είναι απαραίτητ[η] σε περίπτωση αρνητικής διαπίστωσης περί της αξιοπιστίας βάσει καταφανούς έλλειψης εσωτερικής συνοχής». Παρά τούτο, για σκοπούς πληρότητας, αξίζει να σημειωθεί ότι σχετικές διαθέσιμες πληροφορίες αναφέρουν ότι στο Τουρκμενιστάν λαμβάνουν χώρα πράξεις δίωξης ατόμων ΛΟΑΤΚΙ και ότι τα άτομα αυτά τυγχάνουν διάκρισης, αποκλεισμού, αλλά και ποινικής δίωξης, δεδομένου ότι η ομοφυλοφιλία ποινικοποιείται, παρότι πρόσφατα έχουν γίνει ενέργειες για περιορισμό του φαινομένου. Ενδεικτικά παραθέτω τα εξής.

Το νομικό πλαίσιο στη χώρα ποινικοποιεί την ομοφυλοφιλία μεταξύ ανδρών, ως επίσης απαγορεύει την αλλαγή φύλου, ενώ η ‘θεραπεία μεταστροφής’ (conversion therapy) και η χειρουργική ‘διόρθωση’ φύλου δεν απαγορεύονται και συνάμα δεν υπάρχει προστασία σε ότι αφορά εγκλήματα μίσους και διακρίσεων.[2] Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τη βάση δεδομένων του ILGA World, το άρθρο 135 του Ποινικού Κώδικα του Τουρκμενιστάν του 1997, ως τροποποιήθηκε το 2019 «τιμωρεί τη σοδομία —η οποία ορίζεται ως ‘σεξουαλική επαφή μεταξύ ανδρών’— με ποινή φυλάκισης έως και 5 ετών», ενώ πριν από την τροποποίηση του 2019 «η προβλεπόμενη από τον νόμο ποινή ήταν φυλάκιση 2 ετών» και συνάμα, «σε περίπτωση επανειλημμένων πράξεων ή πράξεων που διαπράττονται από ομάδα δύο ή περισσότερων ατόμων, η ποινή είναι φυλάκιση διάρκειας 2 έως 5 ετών, συνοδευόμενη από υποχρεωτική διαμονή σε συγκεκριμένο τόπο για διάστημα 5 έως 10 ετών».[3] Σύμφωνα με την ίδια πηγή η ομοφυλοφιλία «θεωρείται επίσης ευρέως ως ψυχική διαταραχή στη χώρα —από τις αρχές επιβολής του νόμου, τα ιατρικά ιδρύματα και τους δικαστικούς λειτουργούς— και, ως εκ τούτου, η τιμωρία για συμπεριφορά που εκλαμβάνεται ως ‘ομοφυλοφιλική’ ενδέχεται, σύμφωνα με αναφορές, να περιλαμβάνει τον αναγκαστικό εγκλεισμό σε ψυχιατρικά ιδρύματα».[4]

Σε έκθεση του 2019 αναφέρονται περιπτώσεις βίας και βασανιστηρίων κατά την κράτηση καθώς και εγκλήματα μίσους εναντίον ΛΟΑΤΚΙ ατόμων[5], ενώ άρθρο του 2019 αναφέρει ότι «η ομοφυλοφιλία αποτελεί ποινικό αδίκημα και καταδικάζεται από τη συντηρητική κοινωνία της χώρας», ‘το να είναι κανείς ομοφυλόφιλος σημαίνει ότι πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στο να ζει ένα ψέμα ή να αντιμετωπίσει ποινή φυλάκισης έως δύο ετών και δια βίου διασυρμό».[6]

Σε κρατικό επίπεδο, αναφέρεται ότι τον Ιούλιο του 2024, οι αρχές επιβολής του νόμου πραγματοποίησαν εφόδους με στόχο τον ‘εντοπισμό ΛΟΑΤ ατόμων’, ενώ τον Απρίλιο του 2025, κατά τη διάρκεια του διαλόγου με το Τουρκμενιστάν, η Επιτροπή του ΟΗΕ κατά των Βασανιστηρίων ζήτησε διευκρινίσεις σχετικά με τη ‘μεταχείριση των ομοφυλόφιλων ατόμων’ και τη γενικότερη έλλειψη στατιστικών στοιχείων και μηχανισμών προστασίας, στο πλαίσιο του ευρύτερου ζητήματος των βασανιστηρίων σε χώρους κράτησης, με την αντιπροσωπεία της χώρας να δηλώνει πως «έλαβε μέτρα για την πρόληψη πράξεων βασανισμού και σκληρής μεταχείρισης σε όλη την επικράτειά της».[7]

Σε άλλη πηγή καταγράφεται ότι πριν από το 2006 ο νόμος εφαρμοζόταν σπάνια, ενώ μετά το 2006, οι αρχές άρχισαν να εφαρμόζουν τον νόμο συχνότερα, «εντείνοντας τις συλλήψεις και τις κρατήσεις ομοφυλόφιλων ανδρών» και «η αστυνομία του Τουρκμενιστάν έχει προβεί σε σωματικές, σεξουαλικές και λεκτικές επιθέσεις εναντίον ατόμων που ανήκουν σε σεξουαλικές μειονότητες και μειονότητες φύλου».[8] Σύμφωνα με την ίδια πηγή «η βία, η παρενόχληση και οι διακρίσεις —ακόμη και με βάση την ‘υποψία’ ομοφυλοφιλίας ή τρανς ταυτότητας— είναι ευρέως διαδεδομένες, ενώ ορισμένα άτομα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας έρχονται αντιμέτωπα με τον αναγκαστικό γάμο και την απόρριψη από την οικογένειά τους», ενώ τον Απρίλιο 2023, η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ εξέφρασε την ανησυχία της για τις διακρίσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας του φύλου, λαμβάνοντας υπόψη «τις αναφορές για αστυνομική βιαιότητα καθώς και τον φόβο που αισθάνονται τα θύματα να υποβάλουν καταγγελίες ή ακόμη και να αποκαλύψουν τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό».[9]

Επανερχόμενος όμως στα λεγόμενα του αιτητή στην επίδικη αίτηση και συνέντευξη είναι κατάληξη μου ότι η παντελής εδώ έλλειψη εσωτερικής συνοχής των ισχυρισμών του, ως ανωτέρω εξηγώ, είναι τέτοια που, στα πλαίσια συνολικής αξιολόγησης και αποτίμησης των στοιχείων που απαρτίζουν την υπόθεση, δεν μπορεί παρά να αποβεί μοιραία για τη γενική και συνολική αξιοπιστία των ισχυρισμών του, καθώς η συμφωνία των ισχυρισμών του με διαθέσιμες πληροφορίες για τη χώρα καταγωγής δεν αρκεί, τη στιγμή που στερείται εσωτερικής συνοχής, για τους λόγους που λεπτομερώς ανωτέρω εξηγούνται, ενόψει και της συνολικής θεώρησης των δεικτών αξιοπιστίας. Aν η αξιολόγηση γινόταν στη βάση και μόνο εξωτερικής συνοχής (ήτοι της ύπαρξης μιας πρακτικής ή φαινομένου ή κατάστασης, ως γενική πληροφορία, ως εν προκειμένω της πιθανότητας δίωξης ατόμων ΛΟΑΤΚΙ), θα οδηγούσε σε αποδοχή ισχυρισμών για τούτον και μόνο τον λόγο, οι οποίοι στερούνται εσωτερικής συνοχής και θα οδηγούσε σε ανεπιφύλακτη αποδοχή, εδώ ενάντια σε κάθε εύλογη κριτική θεώρηση τους. Τονίζεται εξάλλου ότι, ως και στο εγχειρίδιο «Αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων και αξιοπιστίας στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου» (EASO), στη σελ.97, αναφέρεται, «είναι αναγκαία η επαγρύπνηση για καταστάσεις στις οποίες ορισμένοι αιτούντες μπορεί να προσαρμόσουν τους ισχυρισμούς τους ώστε να είναι συνεπείς με συναφείς ΠΧΚ, οι οποίες κατά την άποψή τους θα στηρίξουν την αίτησή τους.»

Θα συμφωνήσω λοιπόν με την απόρριψη του 2ου ουσιώδους ισχυρισμού, για τους λόγους που λεπτομερώς εξηγούνται πιο πάνω.

Για την κατάσταση ασφαλείας στον τόπο διαμονής του αιτητή (Dasoguz) σημειώνονται τα εξής σχετικά.

Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων ACLED, κατά τους τελευταίους δώδεκα μήνες (τελευταία ενημέρωση 21/08/26), δεν καταγράφηκαν οποιαδήποτε περιστατικά βίας και ασφαλείας στην ευρύτερη περιοχή Dasoguz του Τουρκμενιστάν[10], σε σύνολο πληθυσμού περί το 1 ½ εκατομμύριο κατοίκων[11]. [Η «πολιτική βία» ορίζεται από το ACLED ως «η χρήση βίας από μια ομάδα με πολιτικό σκοπό ή κίνητρο, ή με σαφείς πολιτικές συνέπειες. Ένα περιστατικό πολιτικής βίας είναι μια μεμονωμένη σύγκρουση κατά την οποία χρησιμοποιείται βία από μία ή περισσότερες ομάδες με πολιτικό στόχο».[12] Ειδικότερα, τα γεγονότα που ταξινομούνται ως «πολιτική βία» είναι τα εξής: «μάχες», «εκρήξεις/απομακρυσμένη βία» και «βία κατά αμάχων», καθώς επίσης ο υποτύπος «υπερβολική χρήση βίας κατά διαδηλωτών» που ταξινομείται εντός της κατηγορίας γεγονότος «διαμαρτυρίες», και ο υποτύπος «βία από όχλο», ο οποίος ταξινομείται εντός της κατηγορίας γεγονότος «ταραχές».[13]]

Εκ των ως άνω ότι δεν καταδεικνύεται εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετωπίσει κατά την επιστροφή του κίνδυνο σοβαρής βλάβης, αφού – δεδομένου του ότι δεν καταγράφεται αδιάκριτη βία – δεν προκύπτει βεβαίως εδώ «σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας» [βλ. σχετικώς αρ.53 του Νόμου, αρ.3 (6) και 15 (γ) του Κανονισμού 2024/1347/ΕΕ].

Αναφορικά τώρα με τις περιστάσεις του αιτητή σημειώνω τα εξής.

Ο αιτητής είναι 39 ετών σήμερα, είναι υγιής, χωρίς στοιχεία ευαλωτότητας, με επαρκή μόρφωση, έχει ζήσει αρκετά χρόνια στον τόπο διαμονής του (Dasoguz), διαθέτει πλούσια εργασιακή εμπειρία και έχει βιοποριστεί στο παρελθόν επί σειρά ετών, τόσο εντός όσο και εκτός της χώρας καταγωγής του, τα οποία καθιστούν αναμενόμενο να είναι σε θέση, με την επιστροφή του, να εξασφαλίσει στέγαση και να βιοποριστεί, εξασφαλίζοντας τα αναγκαία χρειώδη, παρά τις όποιες αντιξοότητες ήθελε αντιμετωπίσει.

Αξίζει να σημειωθεί στο σημείο αυτό ότι, δεδομένων όσων αναφέρω πιο πάνω σε σχέση με την αξιολόγηση των ισχυρισμών του αιτητή επί της ουσίας, δεν καταδεικνύεται θεωρώ ότι αυτός «ανήκει σε κατηγορία προσώπων για τα οποία το ποσοστό του 20 % ή χαμηλότερο από αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί αντιπροσωπευτικό για τις ανάγκες προστασίας τους» [βλ. σχετικώς αρ.42 (1) (ι) του Κανονισμού 2024/1348/ΕΕ]. Το ότι δε το ποσοστό αναγνώρισης για αιτητές από το Τουρκμενιστάν είναι κάτω του 20% επιβεβαιώνεται και από σχετικό πίνακα, στον οποίο παραπέμπουν και οι καθ’ ων η αίτηση στην επίδικη έκθεση[14]. Συνεπώς θεωρώ ορθό το εύρημα των καθ’ ων η αίτηση και ως προς την πτυχή αυτή (ερ.118-120), όπως ορθή είναι και η εφαρμογή διαδικασίας στα σύνορα.

Ας σημειωθεί τέλος ότι οι αναφορές του αιτητή κατά τις διευκρινίσεις περί ετοιμότητας του να προσφέρει βίντεο προς απόδειξη των ισχυρισμών του δεν διαφοροποιούν τα ως άνω, δεδομένου ότι, ως και στην A. B. C. (ανωτέρω) αναφέρεται «[το] άρθρο 4 της οδηγίας 2004/83, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα του άρθρου 1 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε πρακτική κατά την οποία οι αρμόδιες εθνικές αρχές, στο πλαίσιο της εν λόγω εκτιμήσεως, κρίνουν παραδεκτά αποδεικτικά στοιχεία όπως είναι η τέλεση ομοφυλοφιλικών πράξεων από τον αιτούντα άσυλο, η υποβολή του σε «τεστ» προκειμένου να αποδείξει την ομοφυλοφιλία του ή ακόμα οι εκ μέρους του προσκομιζόμενες βιντεοσκοπημένες λήψεις τέτοιων πράξεων», αφού, ως στη σκέψη 66 της εν λόγω απόφασης εξηγείται, «αν θεωρηθεί ότι επιτρέπεται ή κρίνεται παραδεκτή η χρήση τέτοιου είδους αποδείξεων, τούτο θα αποτελέσει κίνητρο και για άλλους αιτούντες και θα ισοδυναμεί, de facto, με εξαναγκασμό των προσώπων αυτών να προσφύγουν στη χρήση τέτοιων αποδεικτικών».

Έπεται λοιπόν ότι δεν τεκμηριώνεται «βάσιμος φόβος διώξεως του αιτητή λόγω φυλής, θρησκείας, ιθαγένειας, πολιτικών πεποιθήσεων ή συμμετοχής σε ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα» και δεν υφίστανται εν προκειμένω «ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του […], θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη», ως ορίζεται στο αρ.3 (5) και (6) του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347. Περαιτέρω, λαμβανομένου υπόψη του προφίλ του αιτητή ως καταγράφεται πιο πάνω, δεν εντοπίζω στοιχεία που να δεικνύουν ότι επιστροφή του στη χώρα καταγωγής είναι αντίθετη με την αρχή της μη επαναπροώθησης.

Για τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται με έξοδα €800 υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον του αιτητή.

 

 

Α. Χριστοφόρου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.



[1] Βλ. Zisakou S (2021) Credibility Assessment in Asylum Claims Based on Sexual Orientation by the Greek Asylum Service: A Deep-Rooted Culture of Disbelief. https://www.frontiersin.org/articles/10.3389/fhumd.2021.693308/full

[2] Equaldex, LGBT Rights in Turkmenistan, [2026], https://www.equaldex.com/region/turkmenistan [ημερ. πρόσβασης 08/10/2026]

[3] ILGA World Database, Turkmenistan: AREA 1 – Legal Frameworks: 1. Criminalisation of consensual same-sex sexual acts, [2026], https://database.ilga.org/turkmenistan-lgbti [ημερ. πρόσβασης 08/10/2026]

[4] ILGA World Database, Turkmenistan: AREA 1 – Legal Frameworks: 1. Criminalisation of consensual same-sex sexual acts, [2026], https://database.ilga.org/turkmenistan-lgbti [ημερ. πρόσβασης 08/10/2026]

[5] ILGA Europe, ANNUAL REVIEW OF THE HUMAN RIGHTS SITUATION OF LESBIAN, GAY, BISEXUAL, TRANS, AND INTERSEX PEOPLE IN TURKMENISTAN COVERING THE PERIOD OF JANUARY TO DECEMBER 2019 – TURKMENISTAN, n.d., https://www.ilga-europe.org/sites/default/files/Turkmenistan.pdf [ημερ. πρόσβασης 08/10/2026]

[6] Radio Free Europe / Radio Liberty (RFE/RL), LGBT In Turkmenistan: Go To Jail Or Live A Lie (By Farangis Najibullah), October 22, 2019, https://www.rferl.org/a/lgbt-in-turkmenistan-go-to-jail-or-live-a-lie/30230788.html [ημερ. πρόσβασης 08/10/2026]

[7] Outright International, Country Overview – Turkmenistan, Last Update: March 12, 2026, https://outrightinternational.org/our-work/europe-and-central-asia/turkmenistan [ημερ. πρόσβασης 08/10/2026]

[8] Outright International, Country Overview – Turkmenistan, Last Update: March 12, 2026, https://outrightinternational.org/our-work/europe-and-central-asia/turkmenistan [ημερ. πρόσβασης 08/10/2026]

[9] Outright International, Country Overview – Turkmenistan, Last Update: March 12, 2026, https://outrightinternational.org/our-work/europe-and-central-asia/turkmenistan [ημερ. πρόσβασης 08/10/2026]

[10] ACLED, ACLED Explorer – Turkmenistan (All events, Past Year), Latest update: 21/08/2026, https://apps.acleddata.com/newexplorer/?time=year&type=events&disorder=all#/country/795 [ημερ. 08/10s/2026]

[11] City Population, Turkmenistan: Regions Daşoguz Region, 17/02/2025, https://www.citypopulation.de/en/turkmenistan/cities/ [ημερ. πρόσβασης 08/10/2026]


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο