ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ – ΛΑΡΝΑΚΑ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Παπαγεωργίου, Δικαστή.

                   Ι. Κούννα         )

                   Α. Σιαθά          )  Μελών

                                                                                                              Αρ. Αίτησης: 13/19

Μεταξύ:

   ΙΩΑΝΝΗΣ  ΟΛΥΜΠΙΟΣ

                                                                                                Αιτητή

                                                 και

 

               MOSFILOTI  QUARRIES LIMITED

                                                                               Καθ΄ ων η αίτηση

 

Ημερομηνία: 19 Νοεμβρίου, 2025.

 

ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:

Για τον Αιτητή:  κ.Κοϊνάς Λ.

Για τους Καθ΄ ων η αίτηση: κα.Φράγκου Μ.

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Ο Αιτητής με το δικόγραφό του ισχυρίζεται ότι εργαζόταν στους Καθ’ ων η αίτηση από την 22/6/89 σαν ηλεκτροσυγκολλητής και ότι την 17/12/18 έλαβε επιστολή απόλυσης στην οποία δεν αναφέρεται σοβαρός και βάσιμος λόγος.  Ο Αιτητής ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η απόλυσή του ήταν αδικαιολόγητη, παράνομη και άδικη και αξιώνει από τους Καθ’ ων η αίτηση, μεταξύ άλλων, αποζημιώσεις για παράνομη απόλυση, πληρωμή αντί προειδοποίηση, πληρωμή δεδουλευμένων, αναλογία 13^ου μισθού και άδειας, αυξημένη αποζημίωση, οποιαδήποτε άλλη θεραπεία θεωρήσει ορθή και δίκαιη το Δικαστήριο, νόμιμο τόκο,  έξοδα και Φ.Π.Α.

 

Οι Καθ’ ων η αίτηση (στο εξής «η Εργοδότρια Εταιρεία») με τους γενικούς λόγους εμφάνισής τους ισχυρίζονται ότι την 17/12/18 ο Αιτητής ενημερώθηκε πλήρως και λεπτομερώς για τους λόγους απόλυσής του από τον Γενικό τους Διευθυντή και ότι οι λόγοι σχετίζονται με διάπραξη από τον Αιτητή την 15/12/18 παράνομης εισόδου στο Λατομείο, κλοπής άγνωστης ποσότητας πετρελαίου και πρόκλησης ζημιάς στην περιουσία τους.  Περαιτέρω ισχυρίζονται ότι ο Αιτητής παραδέχθηκε την 17/12/18 τη διάπραξη των πιο πάνω, ότι αποδέχθηκε τον τερματισμό της απασχόλησής του και αιτούνται την απόρριψη της αίτησης με έξοδα σε βάρος του Αιτητή.

 

Σύμφωνα με το άρθρο 3(1) του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου του 1967, Ν.24/67 (στο εξής «ο Νόμος»): «3.-(1)  Όταν, κατά ή μετά την έναρξιν της ισχύος του παρόντος άρθρου, ο εργοδότης τερματίζη δι΄ οινοδήποτε λόγον άλλον ή των εν των άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων, την απασχόλησιν εργοδοτουμένου ο οποίος έχει απασχοληθή συνεχώς υπ΄ αυτού επί είκοσι εξ τουλάχιστον εβδομάδας, ο εργοδοτούμενος κέκτηται δικαίωμα εις αποζημίωσιν υπολογιζομένην συμφώνως προς τον Πρώτον Πίνακα:     ……….».  Σύμφωνα με το άρθρο 6(1) του Νόμου: «… ο υπό του εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρι αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων», δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση του εργοδοτουμένου και δεν παρέχουν στον εργαζόμενο δικαίωμα αποζημίωσης.  Συνεπώς, στην παρούσα περίπτωση, οι Καθ’ ων η αίτηση είναι αυτοί που φέρουν το βάρος να ανατρέψουν το καθιερωμένο από το Νόμο μαχητό τεκμήριο και να αποδείξουν ότι δικαιολογημένα τερμάτισαν την απασχόληση του Αιτητή.  Ειδικά, οι Καθ’ ων η αίτηση θα πρέπει να αποδείξουν ότι με βάση τους λόγους που προβάλλουν στο δικόγραφό τους, ο άμεσος τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή ήταν νόμιμος και δικαιολογημένος με συνέπεια να μην παρέχεται σε αυτόν δικαίωμα σε προειδοποίηση και αποζημίωση.

 

Κατά την ακρόαση της υπόθεσης, ακούσαμε μαρτυρία και από τις δύο πλευρές.  Η Εργοδότρια Εταιρεία προσκόμισε τη μαρτυρία του κ.Νικολάου, του κ.Γλυκή και του κ.Βασιλείου.  Ο Αιτητής, για να υποστηρίξει το αίτημά του, προσέφερε τη δική του μαρτυρία.  Εκτός από την προφορική μαρτυρία, ενώπιόν μας υπάρχει η πραγματική μαρτυρία που είναι τα διάφορα έγγραφα που κατατέθηκαν ως τεκμήρια, στα οποία θα αναφερθούμε όπου κρίνουμε σκόπιμο, κατά την παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας.

 

Από τις έγγραφες προτάσεις, τις δηλώσεις των μερών, τα παραδεκτά γεγονότα και το ενώπιόν μας υλικό, προκύπτουν ως παραδεκτά γεγονότα τα ακόλουθα:

 

1. Η Εργοδότρια Εταιρεία, η οποία έχει έδρα τη Μοσφιλωτή, λειτουργεί λατομείο παραγωγής θραυστών σκύρων.

 

2. Η υπηρεσία του Αιτητή στην Εργοδότρια Εταιρεία άρχισε την 22/6/89. 

 

3. Η υπηρεσία του Αιτητή τερματίστηκε την 17/12/18 με επιστολή της ίδιας ημερομηνίας, Τεκμήριο 4, το περιεχόμενο της οποίας έχει ως εξής:

 

«Με την εν λόγω επιστολή, θα θέλαμε και εγγράφως να σας ενημερώσουμε για τον τερματισμό της απασχόλησής σας στην εταιρεία.

Οι λόγοι του τερματισμού της απασχόλησης σας είναι αυτοί που σας ενημέρωσα προφορικά σήμερα στην παρουσία του Κου … Γλυκύ και του Κου …. Βασιλείου.

Σας ευχόμαστε κάθε επιτυχία στο μέλλον».     

 

4. Κατά το χρόνο τερματισμού της απασχόλησης του Αιτητή οι ακάθαρτες  απολαβές του ανέρχονταν σε €2.868,76 μηνιαίως, ήτοι €717,19 εβδομαδιαίως.

 

Ο πρώτος μάρτυρας των Καθ’ ων η αίτηση ήταν ο κ.Νικολάου, ο οποίος είναι ο Γενικός Διευθυντής τους.  Ο κ.Νικολάου ισχυρίστηκε κατά την κυρίως εξέτασή του ότι ο Αιτητής κρατούσε κλειδιά της εισόδου του Λατομείου, ότι υπήρχε σχέση εμπιστοσύνης και αλληλοσεβασμού, ότι κατά την απόλυσή του ο Αιτητής κατείχε τη θέση του Υπεύθυνου Μηχανημάτων (Εξοπλισμού) Παραγωγής και ότι ήταν σε αυτή τη θέση για περίοδο πέραν των 10 ετών.  Ο κ.Νικολάου ισχυρίστηκε ότι τα καθήκοντα του Αιτητή ήταν να εξασφαλίζει την ομαλή λειτουργία των μηχανημάτων παραγωγής Λατομείου και παρέθεσε τις ευθύνες που είχε.  Περαιτέρω, ο κ.Νικολάου ισχυρίστηκε ότι τόσο ο κ.Γλυκής που ήταν ο Διευθυντής του Λατομείου όσο και ο κ.Βασιλείου που ήταν ο Μηχανικός Μεταλλείων/Υπεύθυνος Λατομείου ήταν προϊστάμενοι του Αιτητή, ότι ο Αιτητής είχε στην κατοχή του αυτοκίνητο το οποίο χρησιμοποιούσε για να εκτελεί τα καθήκοντά του, ότι στο εργοστάσιο υπήρχαν δύο αντλίες πετρελαίου, ότι η μία ήταν η βασική και διέθετε καταγραφικό, ότι χρησιμοποιήτο για εφοδιασμό όλων των μηχανοκίνητων οχημάτων της Εργοδότριας Εταιρείας, ότι αποθήκευε στη μνήμη της την ποσότητα πετρελαίου που αντλείτο και ότι σε περίπτωση βλάβης της χρησιμοποιείτο η εφεδρική αντλία η οποία δεν είχε καταγραφικό και δεν αποθήκευε στη μνήμη της την ποσότητα πετρελαίου που αντλείτο.  Ήταν επίσης η θέση του κ.Νικολάου ότι ο Αιτητής είχε δικαίωμα να εφοδιάζει με πετρέλαιο το αυτοκίνητο που του παραχώρησε η Εργοδότρια Εταιρεία κατά τη διάρκεια των ωρών εργασίας του και όχι οποιαδήποτε άλλη ώρα, ότι αρχές Δεκεμβρίου του 2018 λόγω έντονης βροχόπτωσης πλημμύρισε «ένα σημαντικό μέρος της λατόμευσης», ότι η πλημμύρα προκαλούσε τεράστια προβλήματα στην εξόρυξη της πρώτης ύλης και κατ’ επέκταση στην παραγωγή, ότι κρίθηκε αναγκαία η συνεχής λειτουργία της υφιστάμενης αντλίας νερού για σκοπούς αποστράγγισης του μέρους της λατόμευσης που είχε πλημμυρίσει ώστε η στάθμη του νερού να είναι στα επιθυμητά επίπεδα, ότι η διακοπή της λειτουργίας της αντλίας θα προκαλούσε τεράστια προβλήματα στην εξόρυξη της πρώτης ύλης αλλά και στην παραγωγή και ότι ο Αιτητής εκ της θέσεώς του ήταν σε θέση να γνωρίζει τις ζημιογόνες συνέπειες που θα προκαλούσε τυχόν διακοπή της λειτουργίας της αντλίας του νερού.  Ο κ.Νικολάου ισχυρίστηκε επιπλέον ότι την Κυριακή 16/12/18 επικοινώνησε μαζί του τηλεφωνικώς ο κ.Γλυκής, ότι τον πληροφόρησε ότι την 15/12/18 ο κ.Βασιλείου είδε τον Αιτητή από το κλειστό σύστημα παρακολούθησης να εισέρχεται εκτός των ωρών λειτουργίας του Λατομείου, ότι τον είδε να σταθμεύει στο σημείο της εφεδρικής αντλίας πετρελαίου, ότι περπάτησε μέχρι το δωμάτιο παροχής ηλεκτρικού ρεύματος της εν λόγω αντλίας, ότι ακολούθως  επέστρεψε στο σημείο της εφεδρικής αντλίας πετρελαίου και ότι μετά την αποχώρησή του από την εφεδρική αντλία στάθμευσε στο χειριστήριο της αντλίας νερού.  Περαιτέρω, ο κ.Νικολάου ισχυρίστηκε ότι παρόλο που πήγαινε στο Λατομείο κάθε Τετάρτη λόγω της σοβαρότητας των γεγονότων μετέβηκε την επόμενη ημέρα ήτοι την 17/12/18 και ενημερώθηκε από τον κ.Γλυκή και τον κ.Βασιλείου για τα όσα εκτυλίχθηκαν την 15/12/18, ότι ο κ.Βασιλείου του έδειξε από τον υπολογιστή τα όσα καταγράφηκαν, ότι ενημερώθηκε από τον κ.Γλυκή και τον κ.Βασιλείου ότι υπήρχαν σοβαρές υποψίες ότι ο Αιτητής τις προηγούμενες ημέρες προέβαινε επανειλημμένως σε διακοπή της λειτουργίας της αντλίας του νερού και ότι αυτό είχε ζημιογόνες συνέπειες στην εξόρυξη της πρώτης ύλης καθώς και στην παραγωγή.  Επίσης, ο κ.Νικολάου ισχυρίστηκε κατά την κυρίως εξέτασή του ότι κάλεσε στη συνέχεια τον Αιτητή στο γραφείο του κ.Γλυκή, ότι ήταν παρόντες ο ίδιος, ο κ.Γλυκής, ο κ.Βασιλείου και ο Αιτητής, ότι θεώρησε ορθό να δώσει την ευκαιρία στον Αιτητή να επεξηγήσει τα όσα εκτυλίχθηκαν το απόγευμα της 15/12/18, ότι τον ρώτησε κατά πόσο εισήλθε στο Λατομείο, ότι αρχικά ο Αιτητής το αρνήθηκε, ότι μετά το παραδέχθηκε, ότι ανέφερε ότι εισήλθε για να λάβει πόσιμο νερό για το σπίτι του αλλά ότι δεν πήγε σε άλλο χώρο στο Λατομείο, ότι του αποκάλυψε ότι γνώριζε ότι πήρε πετρέλαιο από την εφεδρική αντλία πετρελαίου και ότι τότε ο Αιτητής παραδέχθηκε ότι πήρε πετρέλαιο εκτός ωρών εργασίας από την εφεδρική αντλία.  Ως η θέση του κ.Νικολάου, ο Αιτητής τους είπε ότι ο λόγος που παρόλο που την Παρασκευή είχε γεμίσει το όχημά του το ξαναγέμισε το Σάββατο ήταν επειδή θα πήγαινε στην Πάφο την επόμενη ημέρα.  Περαιτέρω, ο κ.Νικολάου ισχυρίστηκε ότι ο Αιτητής αρχικά αρνήθηκε ότι διέκοψε τη λειτουργία της αντλίας νερού, ότι μετά το παραδέχθηκε, ότι δεν ήξερε να τους πει για ποιο λόγο το έκανε, ότι παραδέχθηκε ότι έκαμε λάθος και ότι λόγω της έκδηλα απρεπούς συμπεριφοράς του Αιτητή και των μη ικανοποιητικών απαντήσεων που τους έδωσε ένιωσε μεγάλη απογοήτευση και έχασε την εμπιστοσύνη του αλλά και έκρινε σωστό να προβεί σε άμεσο τερματισμό των υπηρεσιών του.  Τέλος, ο κ. Νικολάου ισχυρίστηκε κατά την κυρίως εξέτασή του ότι ο Αιτητής αποδέχθηκε προφορικά τον τερματισμό και παρέδωσε το αυτοκίνητο και τα κλειδιά, ότι ακολούθως ζήτησε συγνώμη, ότι ζήτησε να καταγραφούν οι λόγοι απόλυσης, ότι αυτό έγινε στην επιστολή ημερ. 14/1/19, Τεκμήριο 6 και ότι κατέβαλαν στον Αιτητή τα δεδουλευμένα του.

 

Αντεξεταζόμενος ο κ.Νικολάου ισχυρίστηκε ότι το Λατομείο λειτουργεί έξι ημέρες την εβδομάδα, ότι εργάζονταν το Σάββατο, ότι υπήρχαν κάμερες, ότι δεν ανέγραψαν τους λόγους απόλυσης για να μην εκθέσουν τον Αιτητή, ότι ο Αιτητής την επόμενη ημέρα ζήτησε να του δοθούν οι λόγοι απόλυσης, ότι ο Αιτητής πήγαινε τα περισσότερα Σάββατα στο Λατομείο για δουλειά, ότι δεν υπήρχε λόγος να πάει τη συγκεκριμένη ώρα στο Λατομείο στις 15/12/18, ότι ένας από τους υπεύθυνους για τον εφοδιασμό πετρελαίου ήταν και ο Αιτητής, ότι από την αντλία με το καταγραφικό μπορούσαν όλοι να βάλουν πετρέλαιο, ότι από την άλλη μπορούσε μόνο ο Αιτητής και ότι δεν γνώριζε ποια ήταν η στάθμη του νερού όταν απενεργοποίησε ο Αιτητής την αντλία νερού.  Περιπλέον, αντεξεταζόμενος ο κ.Νικολάου ισχυρίστηκε ότι δεν υπήρχε αυτόματο σύστημα απενεργοποίησης της αντλίας νερού, ότι από τη λειτουργία του Λατομείου προκαλούνται σκόνες και ότι από την προηγούμενη Τετάρτη αναφέρθηκε στη συνεδρία ότι λόγω των βροχοπτώσεων η στάθμη του νερού ήταν σε επικίνδυνο σημείο και για αυτό χρειαζόταν συνεχής αποστράγγιση.  Ο κ.Νικολάου ισχυρίστηκε ότι ο Αιτητής δεν υπέπεσε προηγουμένως σε άλλο παράπτωμα, ότι από την απενεργοποίηση της αντλίας του νερού θα μπορούσε να σταματήσει η λειτουργία του Λατομείου, ότι αυτό δεν έγινε, ότι ο Αιτητής γνώριζε την ύπαρξη των καμερών, ότι ο Αιτητής δικαιούτο να τροφοδοτεί το όχημά του με πετρέλαιο και τα Σάββατα αλλά μόνο τις εργάσιμες για τον ίδιο ώρες και ότι δεν μπορούσε ο Αιτητής να εισέλθει στο Λατομείο μη εργάσιμες ώρες χωρίς άδεια από τον Διευθυντή.

 

            Δεύτερος έδωσε μαρτυρία ο κ.Βασιλείου, ο οποίος από την 19/10/09 είναι μηχανικός μεταλλείων και υπεύθυνος του λατομείου.  Όπως ισχυρίστηκε ο κ.Βασιλείου κατά την κυρίως εξέτασή του περί τις αρχές Δεκεμβρίου του 2018 λόγω έντονης βροχόπτωσης πλημμύρισε ένα σημαντικό μέρος της λατόμευσης και η πλημμύρα προκαλούσε τεράστια προβλήματα στην εξόρυξη της πρώτης ύλης και κατ’ επέκταση στην παραγωγή.  Ο κ.Βασιλείου ισχυρίστηκε ότι ως εκ τούτου κρίθηκε αναγκαία η συνεχής λειτουργία της υφιστάμενης αντλίας νερού για σκοπούς αποστράγγισης της περιοχής που είχε πλημμυρίσει ώστε η στάθμη του νερού να χαμηλώσει σε επιθυμητά επίπεδα, ότι η διακοπή της λειτουργίας της αντλίας θα μπορούσε να προκαλέσει τεράστια προβλήματα στην εξόρυξη της πρώτης ύλης αλλά και στην παραγωγή, ότι την 10/12/18 ρώτησε τον Αιτητή κατά πόσο η αντλία του νερού παρέμεινε σε συνεχή λειτουργία ως οι εντολές της διεύθυνσης, ότι του απάντησε ότι σταμάτησε μόνη της λόγω διακοπής ρεύματος, ότι γνώριζε ότι αυτό δεν έγινε και ότι εκεί άρχισε να έχει υποψίες ότι ο Αιτητής εσκεμμένα σταματούσε τη λειτουργία της εν λόγω αντλίας.  Περαιτέρω, ο κ.Βασιλείου ισχυρίστηκε ότι την 11/12/18 που ο Αιτητής απουσίαζε με άδεια η αντλία λειτουργούσε κατά τη διάρκεια ολόκληρης της ημέρας, ότι την 12/12/18 η στάθμη του νερού ήταν σε πολύ χαμηλά επίπεδα, ότι άρχισαν να εντείνονται οι υποψίες του για ευθύνη του Αιτητή για διακοπή της λειτουργίας της αντλίας, ότι την 12/12/18 έδωσε ξανά ρητές οδηγίες    να μην κλείνουν την αντλία, ότι ο Αιτητής λόγω της πολύχρονης εμπειρίας του γνώριζε τη ζημιά που θα προκαλείτο από τη διακοπή της αντλίας, ότι την 14/12/18 σχόλασε πριν τον Αιτητή, ότι πριν φύγει επιβεβαίωσε ότι η αντλία νερού ήταν σε λειτουργία, ότι το πρωί του Σαββάτου 15/12/18 επικοινώνησε με υπαλλήλους στο Λατομείο για να ενημερωθεί κατά πόσο η αντλία νερού λειτουργούσε, ότι ενημερώθηκε ότι δεν λειτουργούσε, ότι έδωσε οδηγίες να την επαναλειτουργήσουν, ότι το απόγευμα της ίδιας ημέρας είδε τον Αιτητή σε δρόμο κοντά στο Λατομείο, ότι επικοινώνησε με τον κ.Γλυκή για να λάβει άδεια να εισέλθει στο Λατομείο για να ελέγξει κατά πόσο είχε εισέλθει ο Αιτητής για να θέσει την αντλία νερού εκτός λειτουργίας, ότι όταν πήγε διαπίστωσε ότι η αντλία τέθηκε προ ολίγων λεπτών εκτός λειτουργίας εφόσον υπήρχε ακόμη υπερχείλιση του ντεποζίτου, ότι επικοινώνησε εκ νέου με τον κ.Γλυκή για να εισέλθει στο γραφείο που ήταν οι κάμερες για να ελέγξει, ότι τηλεφώνησε στον υπεύθυνο για το χειρισμό του κλειστού συστήματος παρακολούθησης, ότι διαπίστωσε ότι ο Αιτητής εισήλθε στο Λατομείο στις 16:51, ότι στάθμευσε στο σημείο της εφεδρικής αντλίας πετρελαίου, ότι περπάτησε μέχρι το δωμάτιο παροχής ηλεκτρικού ρεύματος της εν λόγω αντλίας, ότι επέστρεψε στην εφεδρική αντλία, ότι μόνο ο Αιτητής είχε πρόσβαση στην εφεδρική αντλία λόγω της θέσης του αλλά και της εμπιστοσύνης που του είχαν και ότι μετά έκαμε σταθμό στο χώρο της αντλίας νερού. Ο κ.Βασιλείου ισχυρίστηκε ότι επικοινώνησε εκ νέου με τον κ.Γλυκή για να του αναφέρει τα όσα παρακολούθησε, ότι την Δευτέρα 17/12/18 ο κ.Γλυκής με τον κ.Νικολάου τον κάλεσαν στο γραφείο του κ.Γλυκή για να τους εξηγήσει και να τους δείξει τα όσα κατέγραψε το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης, ότι στη συνέχεια κλήθηκε ο Αιτητής, ότι αρχικά αρνήθηκε ότι πήγε στο Λατομείο, ότι μετά το παραδέχθηκε, ότι τους είπε ότι ο λόγος ήταν για να πάρει πόσιμο νερό για το σπίτι του και ότι αρνήθηκε ότι πήγε σε άλλο χώρο.  Περαιτέρω, ο κ.Βασιλείου ισχυρίστηκε ότι μετά που ο κ.Νικολάου του αποκάλυψε ότι ήξερε ότι πήγε στις αντλίες και ότι πήρε πετρέλαιο ο Αιτητής παραδέχθηκε ότι πήρε πετρέλαιο και ανέφερε ότι θα πήγαινε σε μνημόσυνο την Κυριακή στην Πάφο, ότι αρχικά αρνήθηκε ότι έσβησε την αντλία αποστράγγισης, ότι στη συνέχεια το παραδέχθηκε και ότι δεν ήξερε να απαντήσει γιατί το έκανε αλλά ότι παραδέχθηκε ότι έκανε λάθος και ότι αποδέχθηκε τον τερματισμό της απασχόλησής του που του ανακοινώθηκε από τον κ.Νικολάου.     

 

            Αντεξεταζόμενος, ο κ.Βασιλείου ισχυρίστηκε ότι οι σχέσεις του με τον  Αιτητή ήταν άριστες, ότι ήταν καθημερινά ο πιο στενός του συνεργάτης, ότι δεν είχε υποπέσει σε άλλο παράπτωμα στο παρελθόν, ότι η εφεδρική αντλία πετρελαίου καταγράφει μόνο ώρα και όχι ποσότητα, ότι το «γενικό πρόσταγμα» για να εισέλθουν οι υπάλληλοι στο Λατομείο έχει ο Γενικός Διευθυντής και ότι δεν υπάρχει λογική εξήγηση ως προς το λόγο που ο Αιτητής έκλεινε την αντλία νερού.

 

Τρίτος έδωσε μαρτυρία ο κ.Γλυκής, ο οποίος είναι ο Διευθυντής του Λατομείου.  Ο κ.Γλυκής ισχυρίστηκε κατά την κυρίως εξέτασή του ότι την 15/12/18 επικοινώνησε μαζί του ο κ.Βασιλείου και του ζήτησε άδεια να εισέλθει στο Λατομείο για να ελέγξει κατά πόσο εισήλθε ο Αιτητής, ότι του ανέφερε ότι είχε υποψίες λόγω διάφορων γεγονότων που συνέβησαν τις προηγούμενες ημέρες ότι ο Αιτητής διέκοπτε επανειλημμένα και κατά παράβαση οδηγιών τη λειτουργία της αντλίας αποστράγγισης, ότι του έδωσε άδεια, ότι του τηλεφώνησε μετά από λίγο και τον ενημέρωσε ότι η εν λόγω αντλία ήταν κλειστή, ότι του ζήτησε άδεια να εισέλθει στο γραφείο που βρίσκονταν οι κάμερες, ότι μετά που παρακολούθησε τις κάμερες τον ενημέρωσε ότι ο Αιτητής εισήλθε παράνομα εκτός ωρών εργασίας στο Λατομείο, ότι στάθμευσε στην εφεδρική αντλία πετρελαίου, ότι περπάτησε μέχρι το δωμάτιο παροχής ηλεκτρικού ρεύματος της εν λόγω αντλίας, ότι επέστρεψε στο σημείο της εφεδρικής αντλίας πετρελαίου και ότι έκανε σταθμό στο σημείο της αντλίας αποστράγγισης.  Περαιτέρω, ο κ.Γλυκής ισχυρίστηκε ότι την επόμενη ημέρα επικοινώνησε με τον κ.Νικολάου που ήταν ο Γενικός Διευθυντής της Εργοδότριας Εταιρείας, ότι τον ενημέρωσε για τα όσα έμαθε από τον κ.Βασιλείου, ότι του ανέφερε ότι Δευτέρα πρωί θα μετέβαινε στο Λατομείο με σκοπό να μιλήσει με τον Αιτητή, ότι πράγματι την 17/12/18 προσήλθε στο γραφείο του, ότι πήγε και ο κ.Βασιλείου και τους έδειξε τα όσα κατέγραψαν οι κάμερες την 15/12/18 από το κλειστό σύστημα παρακολούθησης, ότι ακολούθως ο κ.Νικολάου κάλεσε στο γραφείο του τον Αιτητή, ότι ο κ.Νικολάου στην παρουσία του ιδίου και του κ.Βασιλείου τον ρώτησε κατά πόσο την 15/12/18 εισήλθε στο Λατομείο, ότι αρχικά το αρνήθηκε, ότι μετά το παραδέχθηκε, ότι ανέφερε ότι ο λόγος ήταν για να λάβει πόσιμο νερό για το σπίτι του, ότι αρνήθηκε ότι πήγε σε άλλο σημείο και ότι όταν ο κ.Νικολάου του είπε ότι γνώριζε ότι πήγε στις αντλίες πετρελαίου παραδέχθηκε ότι άντλησε από την εφεδρική αντλία πετρέλαιο γιατί θα πήγαινε την επόμενη ημέρα στην Πάφο.  Περιπλέον, ο κ.Γλυκής ισχυρίστηκε κατά την κυρίως εξέτασή του ότι ο Αιτητής αρνήθηκε ότι έσβησε την αντλία αποστράγγισης, ότι στη συνέχεια το παραδέχθηκε ενώπιον όλων, ότι δεν ήξερε να απαντήσει ως προς το λόγο που το έκανε, ότι παραδέχθηκε ότι έκανε λάθος και ότι στη συνέχεια ο κ.Νικολάου ανακοίνωσε στον Αιτητή τον τερματισμό της απασχόλησής του.  Όπως ισχυρίστηκε ο κ.Γλυκής το ωράριο στο Λατομείο τα Σάββατα κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν 6:00 – 12:00 για τις πωλήσεις και 6:30 – 14:30 για τους υπόλοιπους υπαλλήλους και ο Αιτητής παρόλο που εργαζόταν κάθε Σάββατο την 15/12/18 ήταν με άδεια.  Ο κ.Γλυκής ισχυρίστηκε ότι το Λατομείο διαθέτει δύο αντλίες πετρελαίου, ότι η μία είναι ηλεκτρονική και καταγράφει αυτόματα, ότι σε περίπτωσή βλάβης της χρησιμοποιείται η εφεδρική η οποία δεν έχει καταγραφικό, ότι εκείνη τη χρονιά υπήρχαν έντονες βροχοπτώσεις, ότι «στον πάτο» του Λατομείου υπάρχει «λίμνη» έκτασης περί τα 200 – 300 μέτρα και βάθος περί τα 4 – 5 μέτρα, ότι είχαν προβλήματα επειδή γέμισε όλος ο «πάτος» με μεγάλες ποσότητες νερού με αποτέλεσμα να δημιουργείται πρόβλημα στην παραγωγή, ότι ειδικός μεταλλουργός  τους εισηγήθηκε να μένει σε συνεχή λειτουργία η αντλία του νερού που μεταφέρει νερό σε ντεπόζιτο χωρητικότητας πέραν των 200 τόνων, ότι όταν θα «ξεχειλούσε» το ντεπόζιτο που ήταν και το ζητούμενο το επιπλέον νερό θα έρεε και θα μεταφερόταν σε ποταμό δίπλα, ότι με τους υπολογισμούς τους θα χρειαζόταν περί τις 1 – 2 εβδομάδες για να λυθεί το πρόβλημα με αυτό τον τρόπο, ότι ο Αιτητής ενημερώθηκε σχετικά από τον κ.Βασιλείου και ότι το σημείο που ξεκινούσε η αντλία ήταν σε χώρο που ήταν υπεύθυνος ο Αιτητής.  Τέλος, ο κ.Γλυκής κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι οι υπάλληλοί τους εφοδιάζουν τα αυτοκίνητά τους με πετρέλαιο την τελευταία εργάσιμη ημέρα της εβδομάδας, ότι ο Αιτητής για να εισέλθει στο Λατομείο μη εργάσιμη για αυτόν ώρα θα έπρεπε να λάβει άδεια, ότι η εν λόγω εντολή ήταν ξεκάθαρη και ότι την 15/12/18 δεν έλαβε άδεια για να εισέλθει.        

 

    Αντεξεταζόμενος ο κ.Γλυκής ισχυρίστηκε ότι οι σχέσεις του με τον Αιτητή ήταν άριστες, ότι η συμπεριφορά του Αιτητή ήταν πολύ καλή, ότι δεν υπέπεσε σε σοβαρό παράπτωμα στο παρελθόν παρά μόνο σε «μικροπαραπτώματα», ότι την 15/12/18 του τηλεφώνησε ο κ.Βασιλείου περί τις 17:00 για να λάβει άδεια να εισέλθει στο Λατομείο για να ελέγξει κατά πόσο εισήλθε ο Αιτητής, ότι δεν του ανέφερε προηγουμένως οποιοσδήποτε ότι ο Αιτητής απενεργοποιούσε την αντλία του νερού, ότι πριν καλέσουν τον Αιτητή στο γραφείο του παρακολούθησαν και οι τρεις το βίντεο από τις κάμερες, ότι τον ρώτησαν «συγκεκριμένα πράγματα», ότι η αρχική άρνηση του Αιτητή «μηδένιζε ξεκάθαρα το θέμα της εμπιστοσύνης», ότι του δόθηκε η ευκαιρία να δείξει μεταμέλεια και να παραδεχτεί τι έκανε και ότι στο τέλος αναγκάστηκε να παραδεχτεί «εν μέρει κάποια πράγματα».  Περαιτέρω, ο κ.Γλυκής ισχυρίστηκε ότι επιθυμούσαν «συμβιβαστική αποχώρηση» του Αιτητή, ότι η Εργοδότρια Εταιρεία δεν πήγε ποτέ στην Αστυνομία για να καταγγείλει υπάλληλό της εφόσον δεν επιθυμούσαν «περαιτέρω τιμωρία», ότι ο Αιτητής γνωρίζει για προηγούμενες αντίστοιχες περιπτώσεις, ότι τα στοιχεία που είχαν από τις κάμερες ήταν ξεκάθαρα, ότι κλονίστηκε η απόλυτη εμπιστοσύνη που είχαν στον Αιτητή, ότι η εφεδρική αντλία πετρελαίου χρησιμοποιείται όταν η άλλη έχει πρόβλημα, ότι εκείνη την ημέρα η άλλη αντλία δεν είχε οποιοδήποτε πρόβλημα και «αποδεδειγμένα λειτουργούσε», ότι προκύπτει από το καταγραφικό ότι ο Αιτητής γέμισε με πετρέλαιο το αυτοκίνητό του την Παρασκευή, ότι δεν είχε λόγο την επόμενη ημέρα να μεταβεί χωρίς άδεια στο Λατομείο, ότι την Δευτέρα είδαν με τον κ.Νικολάου και τον κ.Βασιλείου «με λεπτομέρεια το υλικό» που κατέγραψε τις κινήσεις του Αιτητή, ότι είχαν πλέον ξεκάθαρη εικόνα ως προς το τι έγινε, ότι ο κ.Νικολάου είχε απορία κατά πόσο την Παρασκευή ο Αιτητής γέμισε με καύσιμα το όχημά του, ότι ο κ.Βασιλείου το έψαξε από το καταγραφικό υλικό και ότι ενημέρωσε σχετικά τον κ.Νικολάου. 

 

Ο Αιτητής κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι την 17/12/18 του δόθηκε επιστολή απόλυσης στην οποία δεν αναφέρεται οποιοσδήποτε σοβαρός και βάσιμος λόγος, ότι την 20/12/18 του υπέδειξαν να υπογράψει έγγραφο στο οποίο αναφέρετο ότι με την πληρωμή συγκεκριμένου ποσού δεν θα είχε άλλη απαίτηση, Τεκμήριο 5, ότι αρνήθηκε να το υπογράψει και ότι απολύθηκε ενώ ήταν σε γνώση των Καθ’ ων η αίτηση ότι και στο παρελθόν έτυχε να εισέλθει για σκοπούς ελέγχου ρουτίνας σε μη εργάσιμες ώρες ημέρα Σάββατο στο εργοτάξιο και να τροφοδοτήσει με καύσιμα το αυτοκίνητό του κατόπιν άδειάς.  Ο Αιτητής, σε σχέση με την απενεργοποίηση της αντλίας νερού την 17/12/18 ισχυρίστηκε ότι αυτό έγινε λόγω υπερχείλισης μεγάλου ντεπόζιτου μέσα στο οποίο αποθηκευόταν το αντλούμενο νερό και ότι αναγκάστηκε να το απενεργοποιήσει επειδή δεν υπήρχε αυτόματο σύστημα απενεργοποίησης.  Περαιτέρω, ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι δεν αποδέχθηκε τον τερματισμό της απασχόλησής του, ότι αυτό του υποβλήθηκε «ετσιθελικά» από τους Καθ’ ων η αίτηση για λόγους σκοπιμότητας, ότι δεν ζήτησε ο ίδιος να του καταγράψουν τους λόγους απόλυσης, ότι το έκαναν από μόνοι τους περί τον ένα μήνα μετά την απόλυσή του και ότι μετά την καταχώρηση της αίτησης εργατικών διαφορών οι Καθ’ ων η αίτηση του κατέβαλαν ποσό που αφορούσε τον μισθό του για τον Δεκέμβριο του 2018 και την αναλογία άδειας και 13^ου μισθού. 

 

Αντεξεταζόμενος ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι είχε κλειδιά για όλες τις εισόδους όπως όλοι οι υπεύθυνοι, ότι αυτός είχε κλειδιά και των δύο αντλιών πετρελαίου, ότι με την εφεδρική αντλία τροφοδοτούσαν τα μεγάλα οχήματα, ότι η εν λόγω αντλία χρησιμοποιείτο όταν η άλλη ήταν χαλασμένη, ότι κατέγραφε τα λίτρα που έβαζαν, ότι οι υπάλληλοι που έβαζαν πετρέλαιο είχαν κλειδί της βασικής αντλίας, ότι για την εφεδρική αντλία είχε μόνο ο ίδιος κλειδί, ότι οι προϊστάμενοι του είχαν πλήρη εμπιστοσύνη, ότι οι σχέσεις τους ήταν στενές και όχι μόνο επαγγελματικές, ότι για να αποχωρήσει από τη δουλειά του έπρεπε να λάβει άδεια από τον κ.Γλυκή, ότι πολλές φορές πήγαινε στο Λατομείο ώρες που δεν εργαζόταν επειδή υπήρχε λόγος, ότι δεν πήγαινε «τυχαία», ότι δεν λάμβανε πάντα άδεια από τον κ.Γλυκή, ότι την 15/12/18 δεν έλαβε σχετική άδεια, ότι «έτυχε κάτι» και πήγε βιαστικά, ότι πήρε και νερό για το σπίτι του, ότι την προηγούμενη ημέρα έβαλε καύσιμα αλλά δεν γέμισε το όχημά του και ότι χρησιμοποίησε την εφεδρική αντλία «για να μείνει πάνω».  Περαιτέρω, ο Αιτητής αντεξεταζόμενος ισχυρίστηκε ότι γνώριζε την ύπαρξη καμερών, ότι δεν έσβησε τον μετρητή μετά που έβαλε πετρέλαιο και ότι ο λόγος που πήγε στο Λατομείο ήταν για να κάμει έλεγχο στο «σπαστήρα» γιατί είχε έγνοια αν ήταν όλα εντάξει και εάν θα ήταν έτοιμοι να ξεκινήσουν τη Δευτέρα.  Περαιτέρω, ο Αιτητής ισχυρίστηκε αντεξεταζόμενος ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο υπήρχε πλεόνασμα νερού, ότι αυτό έπρεπε να φύγει για να εξορυχθεί η πρώτη ύλη, ότι δεν είχε εντολή να παραμείνει ανοιχτή η αντλία κατά τον ουσιώδη χρόνο, ότι παραδέχθηκε ότι έκλεισε την αντλία επειδή έβλεπε το ντεπόζιτο που υπερχείλιζε, ότι ήθελε να προστατεύσει το νερό, ότι το καλοκαίρι του 2018 τους «έλειψε» το νερό, ότι στη συνάντηση την 17/12/18 όταν τον ρώτησαν σοκαρίστηκε «στην αρχή, αλλά μετά» είπε ότι πήγε, ότι σοκαρίστηκε επειδή του συμπεριφέρθηκαν «κάπως φωναχτά», ότι «μπορεί να» αρνήθηκε «αλλά ύστερα το» παραδέχθηκε, ότι του είπαν προφορικά τους λόγους απόλυσης και ότι εννιά μήνες μετά την απόλυσή του εργοδοτήθηκε σε άλλη εταιρεία.        

 

            Παρακολουθήσαμε με προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου και με την ίδια προσοχή εξετάσαμε τη μαρτυρία τους έχοντας συνεχώς κατά νου τις έγγραφες προτάσεις, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση καθώς και τα επιχειρήματα των ευπαίδευτων συνηγόρων.  

 

            Αξιολογώντας τη μαρτυρία του κ.Νικολάου, παρατηρούμε ότι δεν εντοπίζουμε σε αυτή αντιφάσεις.  Ο κ.Νικολάου μας έκανε πολύ καλή εντύπωση, η μαρτυρία του μας φάνηκε θετική, φυσική και ειλικρινής και συνάδει πλήρως με τα κατατεθέντα Τεκμήρια.  Το ίδιο ισχύει και για τη μαρτυρία του κ.Βασιλείου, ο οποίος κατέθεσε με σταθερότητα και σαφήνεια και χωρίς να υποπέσει σε αντιφάσεις.  Το ίδιο ισχύει και για τη μαρτυρία του κ.Γλυκή η οποία ήταν επίσης σταθερή, σαφής, με λογική συνοχή και σε πλήρη αρμονία με τις καταθέσεις του κ.Νικολάου και του κ.Βασιλείου αλλά και με τα κατατεθέντα τεκμήρια.  Οι εν λόγω μαρτυρίες οι οποίες δεν είναι αντιφατικές μεταξύ τους, συνάδουν με τα κατατεθέντα τεκμήρια, κρίνονται αξιόπιστες.      

 

            Από την άλλη, ο Αιτητής δεν μας έκανε καλή εντύπωση.  Ο Αιτητής κατά την αντεξέτασή του υπέπεσε σε αντιφάσεις και σε αρκετές περιπτώσεις δεν παρέμεινε σταθερός και διαφοροποιούσε προηγούμενη του θέση.  Συγκεκριμένα, σε σχέση με τη μαρτυρία του Αιτητή παρατηρούμε ότι αρχικά αντεξεταζόμενος ισχυρίστηκε ότι η εφεδρική αντλία πετρελαίου είχε μνήμη και κατέγραφε την κατανάλωση αλλά στη συνέχεια ισχυρίστηκε ότι μόνο η τελευταία ανάληψη «έμενε πάνω».  Ενώ κατά την κυρίως εξέτασή του ο Αιτητής έκαμε λόγο για «σκοπιμότητα» στην απόλυσή του, θέση που επανέλαβε αντεξεταζόμενος, στη συνέχεια της αντεξέτασής του σε υποβολή ότι η Εργοδότρια Εταιρεία του είχε απόλυτη εμπιστοσύνη και δεν είχε πρόθεση να τον απολύσει απάντησε ότι αυτό το γνωρίζει.  Παρατηρούμε ότι ο Αιτητής ερωτήθηκε δύο φορές αντεξεταζόμενος κατά πόσο χρειαζόταν να λάβει άδεια από τον κ.Γλυκή για να εισέλθει στο Λατομείο εκτός ωρών εργασίας και απέφυγε να απαντήσει, ότι στη συνέχεια αρνήθηκε ότι χρειαζόταν άδεια και ακολούθως ισχυρίστηκε ότι λάμβανε σχετική άδεια από τον κ.Γλυκή.  Ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι μόνο το συγκεκριμένο Σάββατο εισήλθε στο Λατομείο χωρίς να λάβει άδεια, στη συνέχεια όμως της αντεξέτασής του ισχυρίστηκε ότι έτυχε και άλλες φορές στο παρελθόν να εισέλθει χωρίς άδεια.  Ο Αιτητής δεν έδωσε πειστική εξήγηση ως προς τους λόγους που μετέβη στο Λατομείο την 15/12/18.  Αρχικά ισχυρίστηκε ότι «έτυχε κάτι» και «έπρεπε να» πάει «βιαστικά να» δει, ότι πήρε και νερό για το σπίτι του και ότι επειδή την Παρασκευή δεν γέμισε το αυτοκίνητό του με πετρέλαιο έβαλε «όσο χρειάζετο».  Στη συνέχεια της αντεξέτασής του ανέφερε ότι πήγε να κάμει «έναν έλεγχο στον σπαστήρα» επειδή είχε «έννοια αν ήταν όλα εντάξει και αν θα» ήταν «έτοιμοι να» ξεκινήσουν την Δευτέρα δηλαδή ότι δεν «έτυχε κάτι».  Ούτε η εξήγηση που έδωσε ως προς το λόγο που χρησιμοποίησε την εφεδρική αντλία είναι πειστική ήτοι ότι το έκανε «για να μείνει καταγεγραμμένο πάνω», εφόσον κατά κοινή παραδοχή η βασική αντλία ήταν για γενική χρήση και αυτή ήταν που κατέγραφε κάθε χρήση.  Ο ίδιος άλλωστε ανέφερε ότι «η άλλη αντλία κατέγραφε καθημερινώς … έβγαζε χαρτί πόσοι έβαλαν και πόσο έβαλαν και ποια άτομα.  Απλά δεν ήθελα εκείνη τη νύχτα… ή να θέλω να βγάλω και χαρτί».  Ο Αιτητής αντεξεταζόμενος αρχικά ισχυρίστηκε ότι όταν την 17/12/18 ερωτήθηκε για τους λόγους που απενεργοποίησε την αντλία νερού τους ανέφερε, στη συνέχεια όμως της αντεξέτασής του συμφώνησε ότι αυτό που είπε ήταν ότι έκανε λάθος και ακολούθως ισχυρίστηκε ότι δεν θυμόταν λόγω της έντασης που υπήρχε στο γραφείο.  Ο Αιτητής δεν παρέμεινε σταθερός ούτε στον αρχικό του ισχυρισμό ότι δεν ζήτησε να του δοθούν γραπτώς οι λόγοι απόλυσής του.  Ενώ λοιπόν κατά την κυρίως εξέτασή του αρνήθηκε ότι ζήτησε να του καταγράψουν τους λόγους απόλυσής του αντεξεταζόμενος ισχυρίστηκε ότι ζήτησε να του δοθούν γραπτώς «οι αιτίες απόλυσης». 

 

      Όπως έχει διαφανεί από τα πιο πάνω, η μαρτυρία του Αιτητή  αναφορικά με τα αμφισβητούμενα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα εργατική διαφορά δεν ήταν σαφής, ξεκάθαρη και σταθερή και σε αρκετά σημεία ήταν αντιφατική και χωρίς λογική συνοχή.  Για όλα τα πιο πάνω, η μαρτυρία του Αιτητή δεν κρίνεται αξιόπιστη και απορρίπτεται σε όσα σημεία είναι αντίθετη με αυτές των μαρτύρων των Καθ’ ων η αίτηση.  Σε αντίθεση με τη την μαρτυρία του Αιτητή, οι μαρτυρίες του κ.Νικολάου, του κ.Βασιλείου και του κ.Γλυκή κρίνονται αξιόπιστες και τις αποδεχόμαστε στο σύνολό τους.  Αποδεχόμαστε συνεπώς ότι οι εν λόγω μαρτυρίες, σε σχέση με το θέμα του τερματισμού της απασχόλησης του Αιτητή αποδίδουν πλήρως την αλήθεια και ανάλογα είναι και τα ευρήματα του Δικαστηρίου. 

 

            Θεωρούμε λοιπόν ότι τα πραγματικά γεγονότα είναι ότι για να εισέλθει ο Αιτητής στο Λατομείο σε μη εργάσιμη ώρα ήταν απαραίτητη η λήψη προηγούμενης άδειας από τον κ.Γλυκή, ότι ο Αιτητής την 15/12/18 εισήλθε στο Λατομείο μη εργάσιμη ώρα χωρίς άδεια, ότι έλαβε πετρέλαιο από την εφεδρική αντλία, ότι η βασική αντλία που διέθετε καταγαφικό λειτουργούσε κανονικά, ότι απενεργοποίησε την αντλία του νερού, ότι ο κ.Γλυκής τον είδε κοντά στο Λατομείο, ότι έλαβε άδεια και πήγε να δει τι έγινε, ότι διαπίστωσε την είσοδο και τις κινήσεις του Αιτητή από τις καταγραφές των καμερών, ότι ενημέρωσε σχετικά τον κ.Νικολάου, ότι την Δευτέρα 17/12/18 ο κ.Νικολάου μετέβηκε στο Λατομείο και ενημερώθηκε περαιτέρω, ότι κλήθηκε ο Αιτητής και ερωτήθηκε κατά πόσο μετέβηκε την 15/12/18 στο Λατομείο, ότι αρχικά αρνήθηκε, ότι όταν κατάλαβε ότι οι κινήσεις του είχαν καταγραφεί παραδέχθηκε και ανέφερε ότι πήγε για να πάρει νερό για το σπίτι του, ότι ακολούθως παραδέχθηκε ότι έλαβε πετρέλαιο από την εφεδρική αντλία και ότι απενεργοποίησε την αντλία νερού.      

 

            Οι λόγοι που δικαιολογούν την απόλυση εργοδοτουμένου και κατά συνέπεια απαλλάσσουν τον εργοδότη από την καταβολή οποιασδήποτε αποζημίωσης, αναφέρονται περιοριστικά στο άρθρο 5 του Νόμου.  Σύμφωνα με το άρθρο (ε) και (στ) του Νόμου:

 

«5.  Τερματισμός απασχολήσεως δι΄ οιονδήποτε των ακολούθων λόγων δεν παρέχει δικαίωμα εις αποζημίωσιν:

………………………………

(ε)  όταν ο εργοδοτούμενος επιδεικνύη τοιαύτην διαγωγήν ώστε να καθιστά εαυτόν υποκείμενον εις απόλυσιν άνευ προειδοποιήσεως:

Νοείται ότι όταν ο εργοδότης δεν ασκή το δικαίωμά του προς απόλυσιν εντός λογικού χρονικού διαστήματος από του γεγονότος το οποίον του παρέσχε το δικαίωμα τούτο, θεωρείται ούτος ως εγκαταλείψας το δικαίωμά του να απολύση τον εργοδοτούμενον· 

(στ) άνευ επηρεασμού της γενικότητος της αμέσως προηγουμένης παραγράφου, τα ακόλουθα δύνανται, μεταξύ άλλων, να αποτελέσωσι λόγον απολύσεως άνευ προειδοποιήσεως, λαμβανομένων υπ΄ όψιν όλων των περιστατικών της περιπτώσεως:

(i) διαγωγή εκ μέρους του εργοδοτουμένου η οποία καθιστά σαφές ότι η σχέσις εργοδότου και εργοδοτουμένου δεν δύναται ευλόγως να αναμένεται όπως συνεχισθή·

(ii) διάπραξις σοβαρού παραπτώματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει των καθηκόντων του·

(iii)  διάπραξις ποινικού αδικήματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει του καθήκοντός του, άνευ της ρητής ή σιωπηράς συγκαταθέσεως του εργοδότου του·

(iv) απρεπής διαγωγή του εργοδοτουμένου κατά τον χρόνον της εκτελέσεως των καθηκόντων του·

(v) σοβαρά ή επαναλαμβανομένη παράβασις ή παραγνώρισης κανόνων της εργασίας ή άλλων κανόνων εν σχέσει προς την απασχόλησιν».

 

            Για να κριθεί η νομιμότητα της απόλυσης του Αιτητή, θα πρέπει να ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις των εδαφίων (ε) και (στ) του άρθρου 5 του Νόμου.  Το κριτήριο για το δικαιολογημένο ή μη της απόλυσης ενός εργοδοτούμενου είναι το εύλογο της κατάληξης του εργοδότη, ως λογικού εργοδότη, να προβεί στον τερματισμό της απασχόλησης του εργοδοτούμενου υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις για το συγκεκριμένο λόγο βάσει των ενώπιόν του στοιχείων.  Το κριτήριο είναι αντικειμενικό και δεν εξαρτάται από την υποκειμενική κρίση του εργοδότη, ως λέχθηκε σε σωρεία αποφάσεων (βλ. Κακοφεγγίτου v. Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ (2005) 1Β Α.Α.Δ. 1478, Kynigos Hotels Ltd v. Χρίστου (2004) 1Α Α.Α.Δ. 665, Galatariotis Telecommunications Ltd v. Βασιλείου (2003) 1 Α.Α.Δ. 318), Γεωργίου ν. Columbia World Wide Movers Ltd, Πολ. Εφ. 103/12, ημερ. 7/7/17 και L. Papaphilippou & Co v. Λουκά (2014) 1Β Α.Α.Δ. 1193[1]).

 

            Η εργασιακή σχέση είναι σχέση αμοιβαίας εμπιστοσύνης και ο τερματισμός της δικαιολογείται όταν η συμπεριφορά του εργοδοτούμενου ήταν τέτοια που κλόνισε τη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ εργοδότη και εργοδοτούμενου ώστε να καθίσταται για τον εργοδότη αδύνατη η συνέχισή της.  Για τη διατήρηση του κλίματος αμοιβαίας εμπιστοσύνης ανάμεσα στον εργοδότη και τον εργοδοτούμενο, ο δεύτερος έχει την υποχρέωση να τηρεί καλόπιστη συμπεριφορά και οφείλει να επιδεικνύει την πρέπουσα διαγωγή και σεβασμό προς τη διεύθυνση και την προσωπικότητα του εργοδότη και των προϊσταμένων του και οφείλει να αποφεύγει οποιαδήποτε συμπεριφορά που θα μπορούσε να επηρεάσει το κύρος και να προσβάλει την προσωπικότητα του εργοδότη του.^[2]  Στην υπόθεση Pattikis a.a. v. The Municipal Committee of Nicosia (1988) 1 C.L.R. 103 το Ανώτατο Δικαστήριο επισήμανε ότι η σχέση εργασίας θα πρέπει να βασίζεται στην ύπαρξη ενός κλίματος εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο μερών.^[3] 

 

      Διαγωγή ή συμπεριφορά εκ μέρους του εργοδοτούμενου η οποία δεν ενέχει το στοιχείο του σοβαρού παραπτώματος δεν δικαιολογεί τον άμεσο και χωρίς προειδοποίηση τερματισμό της απασχόλησής του από τον εργοδότη του κατ’ εφαρμογή και του άρθρου 5 του Νόμου.  (Βλ. Κασάπη ν. Technoplastics Ltd 1 A.A.Δ. (1992) 919).  Από την απόφαση Kanika Developments Ltd v. Λουκά (2004) 1Α Α.Α.Δ. 603, αναδύεται το γεγονός ότι η απόλυση πρέπει να είναι το έσχατο μέτρο στο οποίο μπορεί να καταλήξει ο εργοδότης, το οποίο πρέπει να ασκείται με φειδώ.  Το ερώτημα που πρέπει να τίθεται είναι κατά πόσον ήταν λογικό ο εργοδοτούμενος να έχανε τη δουλειά του, ίσως και τη σταδιοδρομία του.  Για την απάντηση του εν λόγω ερωτήματος θα πρέπει να σταθμίζονται από τη μία η επιλήψιμη συμπεριφορά του εργαζομένου, το εργασιακό περιβάλλον, η σταδιοδρομία, τα προτερήματα και οι αδυναμίες του εργαζομένου και από την άλλη οι ανάγκες του εργοδότη.  Στη σελ. 607 αναφέρεται ότι: «Πρέπει πάντως να λαμβάνει κανείς πάντοτε υπόψη και το ότι ο περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμος, με τον οποίο ρυθμίζονται αυτές οι σχέσεις, είναι νομοθέτημα κοινωνικού περιεχομένου που αποβλέπει στην προστασία του δικαιώματος εργασίας, δικαίωμα που αποτελεί σημαντική σύγχρονη κατάκτηση».

 

            Όπως αναφέρεται σε σωρεία αποφάσεων, δεν υπάρχει κανόνας ο οποίος να καθορίζει το βαθμό της επιλήψιμης συμπεριφοράς.  Το Δικαστήριο οφείλει να εξετάζει την κάθε περίπτωση στα πλαίσια των δικών της γεγονότων ώστε να αποφασίζει κατά πόσο η συγκεκριμένη συμπεριφορά ήταν τόσο σοβαρή και στο βαθμό που θα δικαιολογείτο η απόλυση και να λάβει υπόψη του όλες τις συνθήκες που περιβάλλουν την εργατική διαφορά καθώς επίσης την προηγούμενη υπηρεσία και συμπεριφορά των μερών.  Προτού ο εργοδότης καταλήξει στην τελική του απόφαση θα πρέπει να συνεκτιμήσει όλες τις περιστάσεις που περιβάλλουν τη συγκεκριμένη περίπτωση συμπεριλαμβανομένων και αυτών που αφορούν το πρόσωπο του υπό απόλυση εργοδοτούμενου.  Τέτοιες περιστάσεις, μεταξύ άλλων, είναι για παράδειγμα η προηγούμενη συμπεριφορά του εργοδοτούμενου, η ευδόκιμη υπηρεσία του, τυχόν εξήγηση που έδωσε για τη συμπεριφορά, τις πράξεις ή παραλείψεις του, τυχόν πρόθεσή του για τέλεση συγκεκριμένης πράξης ή παράλειψη και το είδος των καθηκόντων που του εμπιστεύθηκε ο εργοδότης. 

 

            Ο λόγος απόλυσης καθώς και η λογικότητα της απόλυσης εργοδοτουμένου κρίνεται και περιορίζεται στη βάση των τιθέμενων ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχείων, επί των οποίων ο εργοδότης στήριξε κατά τον ουσιώδη χρόνο την απόφασή του.  Η κρίση λοιπόν του Δικαστηρίου θα πρέπει να βασιστεί στα στοιχεία που είχε ο εργοδότης κατά το χρόνο λήψης της απόφασης για απόλυση του εργοδοτούμενου.  Περαιτέρω, σημειώνουμε ότι με βάση την επιφύλαξη του άρθρου 5(ε) του Νόμου ένας εργοδότης οφείλει να ασκήσει τυχόν δικαίωμά του να απολύσει ένα εργοδοτούμενο εντός λογικού χρόνου από του γεγονότος που του παρέσχε το δικαίωμα.[4] 

 

            Η νομολογία, δεν παραλείπει να επισημαίνει ότι οι κυριότερες υποχρεώσεις του συνετού εργοδότη κατά την άσκηση του δικαιώματος της απόλυσης, συνδέονται με την τήρηση μιας σωστής διαδικασίας, όπου υπάρχει πλήρης σεβασμός των δικαιωμάτων του εργαζομένου προτού ληφθεί η απόφαση για απόλυσή του.  Το δικαίωμα ακρόασης στον εργοδοτούμενο παρέχεται κυρίως για να δοθεί σε αυτόν η δυνατότητα να ανατρέψει τους λόγους για τους οποίους ο εργοδότης βασίστηκε για να λάβει την απόφαση για απόλυση.  Περαιτέρω η άμεση επαφή εργοδότη-εργοδοτούμενου μπορεί να συμβάλει στην αποκατάσταση του κλίματος εμπιστοσύνης που για κάποιο λόγο διαταράχθηκε και έτσι να αποφευχθεί η λήψη του μέτρου της απόλυσης.  Σύμφωνα με το άρθρο 7 του περί της Συμβάσεως περί του Τερματισμού Απασχολήσεως (Κυρωτικός) Νόμου του 1985, Ν.45/85: «Η απασχόληση εργαζομένου δεν πρέπει να τερματίζεται για λόγους σχετιζόμενους με τη συμπεριφορά του ή την εργασία του πριν να του δοθεί η δυνατότητα να υπερασπίσει τον εαυτό του από τις καταγγελίες που έχουν διατυπωθεί σε βάρος του, εκτός αν δεν μπορεί λογικά να αναμένεται από τον εργοδότη να του δώσει αυτή τη δυνατότητα».  Καθώς αναφέρθηκε στην υπόθεση Κακοφεγγίτου v. Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ (ανωτέρω): «Στη διαπίστωση του ευλόγου της απόφασης για απόλυση είναι που έχει τη θέση της η αρχή του άρθρου 7 καθ’ όσον συμπέρασμα βασισθέν σε στοιχεία, όσο αδιάσειστα και αν φαίνονται, που δεν έχουν απαντηθεί από τον υπάλληλο με την προβολή και της δικής του θέσης υπόκεινται σε ανάλογη αδυναμία και αμφιβολία».  Η τήρηση της σωστής διαδικασίας αποβλέπει ταυτόχρονα και στην προστασία του δικαιώματος εργασίας του εργαζομένου.[5] 

 

            Τίθεται λοιπόν το ερώτημα κατά πόσο η ενέργεια της Εργοδότριας Εταιρείας να προβεί στον τερματισμό των υπηρεσιών του Αιτητή την 17/12/18 είναι νόμιμη και δικαιολογημένη.  Καθοδηγούμενο λοιπόν το Δικαστήριο από το Νόμο και τη νομολογία, στην προκειμένη περίπτωση θα πρέπει να διαπιστώσει κατά πόσο, ο Αιτητής επέδειξε τέτοια διαγωγή ώστε να καθιστά τον εαυτό του υποκείμενο σε απόλυση και ότι η σχέση εργοδότη και εργοδοτούμενου δεν μπορούσε να συνεχιστεί και σε περίπτωση απόδειξης τέτοιας διαγωγής το κατά πόσο η διαδικασία που ακολουθήθηκε ήταν εύλογη.

 

Με βάση όλα τα πιο πάνω βρίσκουμε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία ενήργησε πράγματι υπό τις περιστάσεις ως ένας λογικός εργοδότης και ότι προέβηκε στην απόλυση του Αιτητή σύμφωνα με το άρθρο 5 (ε) και (στ) του Νόμου καθότι, από τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης, καθίσταται φανερό ότι ο Αιτητής με τις πράξεις και τη συμπεριφορά του έπληξε ανεπανόρθωτα την εργασιακή σχέση των μερών.  Όπως αναφέρουμε ανωτέρω, ο Αιτητής ενώ γνώριζε ότι δεν μπορούσε να εισέλθει μη εργάσιμες ώρες στο Λατομείο χωρίς άδεια το έκαμε και ενώ γνώριζε ότι μπορούσε να γεμίσει το αυτοκίνητό του με πετρέλαιο μόνο την τελευταία εργάσιμη ημέρα της εβδομάδας, παρόλο που την Παρασκευή που εργαζόταν έβαλε καύσιμα στο όχημά του προχώρησε την επόμενη ημέρα που ήταν μη εργάσιμη για τον ίδιο και έλαβε επιπλέον καύσιμα.  Μάλιστα ενδεικτικό της μεμπτής διαγωγής του είναι η από μέρους του κατ’ εξαίρεση χρήση της εφεδρικής αντλίας πετρελαίου που δεν διέθετε καταγραφικό παρόλο που η βασική αντλία λειτουργούσε κανονικά.  Επιπλέον, ενώ υπήρχαν οδηγίες από τη διεύθυνση για συνεχή λειτουργία της αντλίας νερού ο Αιτητής την 15/12/18 την απενεργοποίησε.  Με τις εν λόγω πράξεις είναι αποδεκτό και καθ’ όλα αναμενόμενο για ένα λογικό εργοδότη να θεωρήσει ότι η βάση της εργασιακής σχέσης, ήτοι η πίστη και η εμπιστοσύνη που την περιβάλλει, είχε κλονιστεί, έχοντας υπόψη όλες τις περιστάσεις όπως την προηγούμενη συμπεριφορά και προϋπηρεσία του Αιτητή,  τη φύση της δουλειάς αλλά και τη θέση του καθώς και τη στάση του την 17/12/18 όταν κλήθηκε να ενημερώσει τους Καθ’ ων η αίτηση για τα όσα συνέβησαν την 15/12/18.  Με την συγκεκριμένη μεμπτή και απαράδεκτη συμπεριφορά του ο Αιτητής κλόνισε την εμπιστοσύνη της Εργοδότριας Εταιρείας προς το πρόσωπό του, σε τέτοιο βαθμό, που η συνέχιση της μεταξύ τους εργασιακής σχέσης καθίστατο πλέον μη ανεκτή για την ίδια.  Με λίγα λόγια, η συγκεκριμένη συμπεριφορά του Αιτητή βρίσκεται σε αντίθεση με το καθήκον της καλής πίστης που ο Αιτητής όφειλε να επιδεικνύει προς τους Καθ’ ων η αίτηση και ικανή να πλήξει τη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ εργοδότη - εργοδοτούμενου.

 

Υπό το πρίσμα αυτών των δεδομένων, η Εργοδότρια Εταιρεία ενήργησε ως λογικός εργοδότης και απέλυσε νόμιμα τον Αιτητή, αφού πρώτα τον άκουσε.   Ομόφωνα λοιπόν καταλήγουμε ότι οι Καθ’ ων η αίτηση, με βάση τα ενώπιόν τους στοιχεία, ενήργησαν υπό τις περιστάσεις ως λογικός εργοδότης και ότι απέσεισαν το βάρος απόδειξης που τους βαρύνει και κατ’ επέκταση κατάφεραν να αποδείξουν ότι απέλυσαν νόμιμα τον Αιτητή.   

 

Συνακόλουθα, η αίτηση απορρίπτεται.  Επειδή οι Καθ’ ων η αίτηση κατέβαλαν δεδουλευμένους μισθούς και αναλογίες 13^ου μισθού και άδειας τα οποία αξιώνει ο Αιτητής με την αίτηση εργατικών διαφορών μετά την καταχώρηση της αίτησης θεωρούμε ορθό και δίκαιο όπως δεν επιδικάσουμε έξοδα. 

 

 

                         (Υπ.) …………………………………………

                                            Χ. Παπαγεωργίου, Δικαστής.

 

(Υπ.)..............................................             (Υπ.) .............................................

             Ι. Κούννας,  Μέλος                                            Α. Σιαθάς, Μέλος.

 

 

 

ΠΙΣΤΟΝ  ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ

 

 

 

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ

 

 

 

Subject: Industrial/Final

(Αναφορά: Νόμιμος Τερματισμός)