ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ – ΛΑΡΝΑΚΑ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Παπαγεωργίου, Δικαστή.
Γρ. Γρηγόρη ) Μελών
Αρ. Αίτησης: 248/20
Μεταξύ:
ΝΕΟΦΥΤΟΣ ΝΕΟΦΥΤΟΥ
Αιτητή
και
BIRD AVIATION LTD Καθ’ ων η αίτηση
Ημερομηνία: 12 Νοεμβρίου, 2025
ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:
Για τον Αιτητή: κα. Στυλιανού
Για τους Καθ’ ων η αίτηση: κα. Τοτόρο
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Με την παρούσα αίτηση ο Αιτητής αξιώνει από τους Καθ’ ων η αίτηση αποζημιώσεις για παράνομο τερματισμό της απασχόλησής του, αυξημένες, παραδειγματικές και τιμωρητικές αποζημιώσεις, αποζημιώσεις για απώλεια μελλοντικών απολαβών, αποζημίωση αντί προειδοποίηση, οποιαδήποτε άλλη διαταγή και θεραπεία διατάξει το Δικαστήριο, νόμιμο τόκο, έξοδα και Φ.Π.Α.
Οι Καθ’ ων η αίτηση με τους γενικούς λόγους εμφάνισής τους αμφισβητούν τις εναντίον τους αξιώσεις και ισχυρίζονται μεταξύ άλλων ότι λόγω της πανδημίας προέβηκαν σε προσωρινή μείωση μισθών, ότι ο Αιτητής το αποδέχθηκε σιωπηρά και ζητούν την απόρριψη της αίτησης με έξοδα υπέρ τους και εναντίον του Αιτητή.
Από τις έγγραφες προτάσεις, τις δηλώσεις των μερών, τα παραδεκτά γεγονότα και το ενώπιόν μας υλικό, προκύπτουν ως παραδεκτά γεγονότα τα ακόλουθα:
1. Ο Αιτητής απασχολείτο στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας από την 1/3/18 μέχρι την 4/6/20.
2. O Αιτητής έλαβε την ακόλουθη επιστολή απόλυσης ημερ 4/6/20, Τεκμήριο 3:
«We address the present letter to you to inform you of the decision of the Management of Bird Aviation Ltd to terminate today the 4n° of June 2020, your employment which commenced on 01/03/18. The reasons that led to the decision for the termination of your employment are the negative effects of COVΙD-19 to Company's operations.
Upon the termination of your employment you will be paid the following amounts:
1.The proportion of your salary for the four working days of June 2020 based on your grass salary of €4500.00.
2.Proportion of Annual Leave 2020 —0 days
3.Four weeks salaries as payment in lieu of Notice period
4.Four weeks salaries as severance payment.
Analysis of the above payment is at Appendix B.
Release Disclaimer is provided in Appendix C.
We would like to thank you for your support and wish you all the best in your future endeavors».
3. Ο τελευταίος εβδομαδιαίος μισθός του Αιτητή για σκοπούς του Νόμου ανέρχετο σε €1.038,46.
Οι Καθ’ ων η αίτηση δεν προσέφεραν οποιαδήποτε μαρτυρία. Ο Αιτητής προσέφερε τη δική του μαρτυρία. Ως εκ τούτου, ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή από την Εργοδότρια Εταιρεία θεωρείται παράνομος.
Καταθέτοντας, ο Αιτητής ανέφερε ότι ήταν αδειοδοτημένος μηχανικός αεροσκαφών, ότι ήταν ρητός και εξυπακουόμενος όρος της Σύμβασης Απασχόλησής του ότι οι εβδομαδιαίες ώρες εργασίας του ήταν 40, Τεκμήριο 1, ότι περί τον Μάιο του 2020 οι Καθ’ ων η αίτηση αποφάσισαν αυθαίρετα και παράνομα και χωρίς την συγκατάθεσή του να τις μειώσουν σε 20 και να μειώσουν τις απολαβές του κατά 50% και ότι τους απέστειλε μέσω δικηγόρου επιστολή, ημερ. 26/5/20, Τεκμήριο 2. Περαιτέρω, ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία την 4/6/20 προχώρησε σε παράνομο τερματισμό της απασχόλησής του μέσω επιστολής, Τεκμήριο 3 και ότι μέσω δικηγόρου αξίωσε με επιστολή ημερ. 23/6/20 την αποκοπή μισθού του Μαΐου του 2020 και αναφέρθηκε στην τροποποίηση της σύμβασης εργασίας του και στην αυθαίρετη απόλυσή του, Τεκμήριο 4. Ο Αιτητής ισχυρίστηκε επίσης ότι μετά την καταχώρηση της αίτησης εργατικής διαφοράς οι Καθ’ ων η αίτηση απέστειλαν επιστολή στην οποία ανέφεραν ότι ήταν δήθεν διατεθειμένοι να τον επαναπροσλάβουν όχι όμως με τους ίδιους όρους, ότι η προηγούμενη σύμβαση ήταν αορίστου χρόνου, ότι η προτεινόμενη ήταν για την περίοδο από Σεπτέμβριο του 2020 – Μάιο του 2021 με αναφορά σε «πιθανότητα ανανέωσης» και ότι δεν θα λάμβανε τις αποκοπές μισθού του Μαΐου. Ήταν η θέση του Αιτητή ότι δεν κατέστη δυνατό να επέλθει συμφωνία εφόσον ο ίδιος δήλωσε ότι επιθυμούσε να επιστρέψει με τους ίδιους όρους και ότι η προσφορά ήταν «προσχηματική και ασαφής». Ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι παρέμεινε άνεργος μέχρι τον Ιανουάριο του 2021 «με συνολικές απολαβές ύψους €7200 (€1200 για 6 μήνες)», ότι αυτό ήταν μειωμένο σε σχέση με τον μισθό που λάμβανε από τους Καθ’ ων η αίτηση, ότι κατά το χρόνο που απολύθηκε η κατάσταση στον τομέα της αεροπορικής συντήρησης στην Κύπρο ήταν ιδιαίτερα δύσκολη, ότι οι περισσότερες εταιρείες δεν προχωρούσαν σε προσλήψεις καθώς η επιβατική κίνηση είχε μειωθεί δραματικά λόγω της πανδημίας και ότι αυτό δεν ίσχυε για την Εργοδότρια Εταιρεία η οποία αύξησε σημαντικά τις δραστηριότητές της εφόσον ειδικεύεται στη «βαριά συντήρηση» των αεροσκαφών που πραγματοποιείται όταν τα αεροσκάφη παραμένουν καθηλωμένα στο έδαφος για 2 – 4 εβδομάδες. Ήταν η θέση του Αιτητή ότι αυτή η συγκυρία αποδεικνύει ότι δεν υπήρχε αντικειμενική ανάγκη για την απόλυσή του και ότι φανερώνει κακοπιστία αφού ο λόγος που τον απέλυσαν δεν ήταν οι αρνητικές επιδράσεις της πανδημίας αλλά επειδή αντέδρασε στην αυθαίρετη αποκοπή ωρών και μισθού. Ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι μετά την απόλυσή του η οικογένειά του βρέθηκε σε εξαιρετικά δύσκολη οικονομική κατάσταση, ότι μόνο η σύζυγός του η οποία είναι νηπιαγωγός έφερνε εισόδημα, ότι τα νηπιαγωγεία ήταν κλειστά λόγω της πανδημίας με συνέπεια η σύζυγός του να λαμβάνει μειωμένο μισθό, ότι ο ίδιος έλαβε επίδομα ανεργίας αλλά όχι άμεσα, ότι αναγκάστηκε να αναζητήσει εργασία στο εξωτερικό, ότι τον Ιανουάριο του 2021 αναγκάστηκε να μεταβεί στην Σαουδική Αραβία για να εργαστεί, ότι τα παιδιά του μεγάλωναν χωρίς την καθημερινή του παρουσία, ότι η απόλυσή του επηρέασε βαθιά τη συνοχή της οικογένειάς του, ότι τα παιδιά του ήταν 6 1/2 ετών, 4 ετών και 14 μηνών, ότι από τον Μάιο του 2022 μέχρι τον Απρίλιο του 2023 ήταν και πάλι άνεργος, ότι αφού έλαβε τους 6 μήνες ανεργιακού επιδόματος τον Μάιο του 2023 έως τον Σεπτέμβριο του 2024 εργάστηκε σε νεοσύστατη εταιρεία στην Κύπρο με μηνιαίο μισθό €4.500 και ότι από τον Φεβρουάριο του 2024 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2024 λάμβανε €1.500 μηνιαία. Ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι παράλληλα τον Φεβρουάριο του 2024 ίδρυσε δική του εταιρεία και παρέθεσε τα εισοδήματά που λαμβάνει από αυτή και ότι επί του παρόντος μεταβαίνει μία εβδομάδα στη Γερμανία και επιστρέφει μία εβδομάδα στην Κύπρο. Ο Αιτητής ανέφερε ότι δεν έλαβε από την Εργοδότρια Εταιρεία οποιαδήποτε αποζημίωση και ότι η συνολική οικονομική του ζημιά ανέρχεται σε τουλάχιστον €71.800. Ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι το Δικαστήριο πρέπει να λάβει υπόψη του κατά τον καθορισμό εύλογης αποζημίωσης και να συνεκτιμήσει το γεγονός ότι οι Καθ’ ων η αίτηση εν μέσω πανδημίας αύξησαν τις δραστηριότητές τους σε αντίθεση με τις άλλες εταιρείες συντήρησης αεροσκαφών, ότι η απόλυσή του έγινε αιφνίδια και κατά τρόπο εκδικητικό ως αντίδραση στην άσκηση νόμιμων δικαιωμάτων και στην αντίστασή του σε παράνομες αποκοπές ωρών και μισθού, το γεγονός ότι βρέθηκε σε κατάσταση οικονομικής ανέχειας χωρίς άμεση πρόσβαση σε ανεργιακό επίδομα και με μόνο εισόδημα αυτό της συζύγου του, ότι αναγκάστηκε να μεταβεί στο εξωτερικό, ότι ακόμη στερείται τη δυνατότητα να είναι παρόν σε καθοριστικές στιγμές στις ζωές των παιδιών του και το ότι δεν έλαβε αποζημίωση και αναγνώριση της υπηρεσίας του από την Εργοδότρια Εταιρεία.
Αντεξεταζόμενος ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι δεν γνωρίζει κατά πόσο απολύθηκαν και άλλοι εργαζόμενοι των Καθ’ ων η αίτηση, ότι για να επέστρεφε πίσω στην υπηρεσία των Καθ’ ων η αίτηση έπρεπε να δεχθεί να μην λάβει τις απολαβές που του οφείλονταν για τον Μάιο του 2020 και να αποσύρει την αίτηση εργατικής διαφοράς, ότι θεωρεί ότι ο σκοπός της Εργοδότριας Εταιρείας ήταν να τον ξεγελάσει, ότι κατά την απόλυσή του ήταν 40 χρονών, ότι πήγε για πρώτη φορά στη Σαουδική Αραβία την 9/1/21 και ότι οι μηνιαίες απολαβές που λάμβανε εκεί ανέρχονταν σε €4.600 – €4.700. Ο Αιτητής ανέφερε επίσης ότι δεν υπέβαλε αίτηση για πληρωμή από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού.
Με δεδομένο ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή έχει κριθεί παράνομος θα πρέπει να προχωρήσουμε να αξιολογήσουμε την ενώπιόν μας τεθείσα μαρτυρία σε σχέση με το ύψος των αποζημιώσεων που δικαιούται ο Αιτητής, εφόσον έχει δηλωθεί ότι αυτό είναι το μοναδικό επίδικο θέμα που παραμένει.
Σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου του 1967, Ν.24/67, (στο εξής «ο Νόμος»), όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτουμένου που έχει απασχοληθεί συνεχώς από αυτόν για 26 τουλάχιστον εβδομάδες, ο εργοδοτούμενος έχει δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. Σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου, το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών έχει απόλυτη διακριτική εξουσία για το ποσό που θα επιδικάσει. Κατά τον εν λόγω υπολογισμό το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών δέον να λάβει υπόψη του, μεταξύ άλλων τα ακόλουθα:
«(α) Τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτουμένου˙
(β) την διάρκειαν της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου˙
(γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου˙
(δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου˙
(ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου».
Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό της αποζημίωσης που θα επιδικάσει κρίνεται με βάση τα ενώπιόν του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογα συμπεράσματα. Η αποζημίωση δεν μπορεί να υπερβεί τα ημερομίσθια δύο ετών (παράγραφος 3 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου) ή να είναι μικρότερη του ποσού που θα ελάμβανε ο εργοδοτούμενος αν είχε κηρυχθεί ως πλεονάζων (παράγραφος 2 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου).
Σύμφωνα με την υπόθεση Louis Tourist Agency Ltd v. Ηλία (1992) 1Α Α.Α.Δ. 98, 104-105:
«Η αποζημίωση του εργοδοτουμένου επαφείεται, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του νόμου, στην απόλυτο διακριτική εξουσία του Διαιτητικού Δικαστηρίου. Στην άσκηση της εξουσίας του δικαστηρίου ορίζεται από το ίδιο άρθρο του νόμου, ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη ορισμένοι παράγοντες οι οποίοι απαριθμούνται, μεταξύ των οποίων και η απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας, στην τερματισθείσα εργασία.
……………………………………..
Το κριτήριο της αποζημίωσης βάσει του άρθρου 4 του Ν 24/67 δε συναρτάται με το συμβατικό που καθορίζεται από το ΚΕΦ. 149, και γενικά τις αρχές του δικαίου των συμβάσεων, δηλαδή ζημιά η οποία έπεται κατά λογική πρόβλεψη της διάρρηξης της συμφωνίας. Το θέμα των αποζημιώσεων επαφίεται στην απόλυτη κρίση του Διαιτητικού Δικαστηρίου, με μόνο περιορισμό εκείνο που τίθεται από το άρθρο 3 του Πίνακα, η αποζημίωση να μη υπερβαίνει τα ημερομίσθια δύο ετών (Ν 92/79). Η υλική ζημιά την οποία υφίσταται από τον τερματισμό ο εργοδοτούμενος είναι αναμφίβολα παράγοντας σχετικός, αλλά όχι ο μόνος ο οποίος λαμβάνεται υπόψη.
Η διαγωγή των μερών είναι άλλος σχετικός παράγοντας, όπως συνάγεται από την παράγραφο 4 (δ) του Πίνακα. Η απαρίθμηση των παραγόντων, που είναι σχετικοί με την αποζημίωση, θα ήταν αντινομική προς τον απόλυτο χαρακτήρα της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου».
Στην υπόθεση Εκδοτικός Οίκος Δημόσια Λτδ ν. Παπαχριστοδούλου (2006) 1 Α.Α.Δ. 625 630 τονίστηκε ότι:
«Σύμφωνα με τον πρώτο πίνακα του Ν.24/67, όπως έχει τροποποιηθεί, το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών έχει απόλυτη διακριτική εξουσία να επιδικάσει οποιοδήποτε ποσό κρίνει πρέπον (βλέπε επίσης Demades Auto Supplies (Limassol) Ltd ν. Ιωαννίδου (1996) 1 Α.Α.Δ. 228) όπου επιβεβαιώθηκε ότι η εξουσία του πρωτόδικου δικαστηρίου να καθορίζει το ύψος της καταβλητέας αποζημίωσης είναι απόλυτη. Δεν είναι έργο του Ανώτατου Δικαστηρίου να εκτιμήσει τα δεδομένα για να καταλήξει το ίδιο στο ύψος της αποζημίωσης που δικαιολογείται να επιδικαστεί».
Στην υπόθεση Θεμιστοκλέους v. Elysee Irrigation Ltd (2017) 1Β Α.Α.Δ. 2013 2021 το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε ότι:
«Η λήψη ανεργιακού επιδόματος από μόνη της, ουδόλως τεκμηριώνει αναζήτηση εργασίας, ώστε να μπορεί να γίνεται λόγος για ευρήματα του Δικαστηρίου που δεν συνάδουν με τη μαρτυρία. Η αναζήτηση εργασίας πρέπει να αποδειχθεί. Στην προκειμένη περίπτωση η μαρτυρία του εφεσείοντα κατέδειξε το αντίθετο, ότι δηλαδή δεν προσπάθησε να εξεύρει άλλη κατάλληλη γι’ αυτόν εργασία. Πρόκειται δε για ευρήματα επί πραγματικού γεγονότος το οποίο δεν ελέγχεται από το Εφετείο. Ο εφεσείων ο οποίος έφερε το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του, απέτυχε να το αποσείσει για τους λόγους που με λεπτομέρειες καταγράφονται στην πρωτόδικη απόφαση».
Περαιτέρω, στην υπόθεση Touchstone Technologies Ltd v. Μαυρομμάτη (2014) 1B A.A.Δ.1829, το Ανώτατο Δικαστήριο, αφού έκανε αναφορά στις υποθέσεις Ja. Cabras & Bros Ltd v. Χαραλάμπους κ.α. (1992) 1 Α.Α.Δ. 302 και Μουζούρης ν. Κόσμο Πλαστ & Σία κ.α. (2007) 1Β Α.Α.Δ. 896, ανέφερε τα ακόλουθα στις σελ. 1835-1836:
«Σημειώνουμε επίσης ότι το κριτήριο της αποζημίωσης, βάσει της παραγράφου 4 του Πίνακα, δε συναρτάται με το συμβατικό κριτήριο που καθορίζεται από το Κεφ. 149 και γενικά τις αρχές του Δικαίου των Συμβάσεων, δηλαδή ζημιά η οποία έπεται, κατά τη λογική πρόβλεψη των συμβαλλομένων, της διάρρηξης της συμφωνίας. [Βλ. Louis Tourist Agency Ltd ν. Αντιγόνης Ηλία (1992) 1 Α ΑΑΔ 98].
Το ύψος της αποζημίωσης που δικαιολογείται να επιδικαστεί σε κάθε περίπτωση, επαφίεται στην απόλυτη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου Δικαστηρίου».
Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Φιλελεύθερος Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Αναστασιάδου κ.ά. (2016) 1Β Α.Α.Δ. 1428, 1442:
«Η εφεσίβλητη 1 στην αίτηση της ενώπιον του Δικαστηρίου αξίωσε πέραν του ποσού των Λ.Κ.1,489.03 και αυξημένες αποζημιώσεις στη βάση της θέσης ότι κατά τον τερματισμό της απασχόλησης της ήταν 47 ετών, άγαμη, χωρίς άλλα εισοδήματα, με εγγενή αδυναμία λόγω ηλικίας να ανεύρει άλλη ή παρόμοια εργασία με τον ίδιο μισθό με έκδηλη συνέπεια την απώλεια σταδιοδρομίας της. Το Δικαστήριο στην απόφαση του αναφέρθηκε στα κριτήρια της νομοθεσίας και συγκεκριμένα στον Πρώτο Πίνακα του Νόμου που αφορά τον υπολογισμό της αποζημίωσης που επιδικάζεται σε εργοδοτούμενο. Δυνάμει της παραγρ. 2 του Πίνακα αυτού καμία αποζημίωση δεν θα είναι μικρότερη του ποσού που ο εργοδοτούμενος θα λάμβανε και θα εδικαιούτο λόγω πλεονασμού, ενώ κατά την παράγρ. 3, η αποζημίωση δεν θα υπερβαίνει σε καμιά περίπτωση τα ημερομίσθια δύο ετών. Μέσα σε αυτό το εύρος αποζημίωσης, η παράγρ. 4 του Πίνακα δίδει απόλυτη διακριτική εξουσία στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών να λάβει υπόψη κατά τον υπολογισμό του ποσού που θα επιδικασθεί, τα ημερομίσθια και άλλες απολαβές, τη διάρκεια της εργοδοσίας, την απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας, τις πραγματικές συνθήκες τερματισμού των υπηρεσιών και την ηλικία του εργοδοτουμένου».
Το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας του Αιτητή παρέμεινε αναντίλεκτο και συνεπώς αποδεχόμαστε τη μαρτυρία του σε σχέση με τους λόγους απόλυσής του και την μετέπειτα πορεία του Αιτητή. Από τα γεγονότα της υπόθεσης προκύπτει ότι ο Αιτητής εργάστηκε στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας για 27 μήνες ήτοι για 2 έτη για σκοπούς του Νόμου, ότι απολύθηκε ενώ ήταν 40 ετών, ότι ο τελευταίος μηνιαίος του μισθός ανέρχετο σε €4,500, ότι απολύθηκε επειδή δεν αποδέχθηκε μείωση του χρόνου εργασίας και των απολαβών του, ότι έλαβε για 6 μήνες ανεργιακό επίδομα, ότι τον Ιανουάριο του 2021 άρχισε να εργάζεται στη Σαουδική Αραβία με αυξημένο κατά €100 – €200 μηνιαίο μισθό, ότι η σύζυγος και τα 3 τους παιδιά ηλικίας 6 ½ ετών, 4 ετών και 14 μηνών έμειναν στην Κύπρο, ότι από τον Μάιο του 2022 μέχρι τον Απρίλιο του 2023 ήταν και πάλι άνεργος, ότι έλαβε ξανά ανεργιακό επίδομα, ότι από τον Μάιο του 2023 ξεκίνησε να εργάζεται σε κυπριακή εταιρεία με τις ίδιες απολαβές που λάμβανε στους Καθ’ ων η αίτηση, ότι από τον Φεβρουάριο του 2024 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2024 ο μισθός του μειώθηκε σε €1.500, ότι τον Φεβρουάριο του 2024 ίδρυσε δική του εταιρεία, ότι οι μετέπειτα απολαβές του είναι ως τις αναφέρει, ότι οι Καθ’ ων η αίτηση περί τους 2 μήνες μετά την απόλυσή του, Τεκμήριο 6, ήτοι την 7/8/20 του έκαναν πρόταση να επανέλθει με υπογραφή νέας σύμβασης τακτής περιόδου ήτοι για την περίοδο από τον Σεπτέμβριο του 2020 μέχρι τον Μάιο του 2021 με αναφορά σε πολύ πιθανή ανανέωση κατά τη λήξη και ότι απολύθηκε εν μέσω της πανδημίας.
Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη την απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας, τις πραγματικές συνθήκες του τερματισμού των υπηρεσιών του Αιτητή, ήτοι ότι απολύθηκε επειδή δεν αποδέχθηκε μείωση ωρών και απολαβών, την μικρή υπηρεσία του στην Εργοδότρια Εταιρεία που διήρκησε περί τους 27 μήνες, το ότι κατά το χρόνο της απόλυσής του ήταν 40 ετών, ήτοι όλους τους παράγοντες που απαριθμούνται στην παράγραφο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου και αναφέρονται ανωτέρω για τους οποίους έχουμε ενώπιόν μας σχετική μαρτυρία, κρίνουμε υπό τις περιστάσεις εύλογη αποζημίωση το ποσό των €8,307.68 που αντιστοιχεί με απολαβές 8 εβδομάδων.
Κατά συνέπεια, εκδίδεται ομόφωνα απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ’ ων η αίτηση για το συνολικό ποσό των €8,307.68 πλέον νόμιμο τόκο.
Περαιτέρω, επιδικάζονται €1.100 έξοδα πλέον Φ.Π.Α. υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ’ ων η αίτηση.
(Υπ.) …………………………………………
Χ. Παπαγεωργίου, Δικαστής.
(Υπ.) ........................................... (Υπ.) ..................................................
Ν. Αλεξάνδρου, Μέλος. Γρ. Γρηγόρη, Μέλος.
ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο