ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ – ΛΕΥΚΩΣΙΑ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Παπαγεωργίου, Δικαστή.
Χ. Κυλίλη ) Μελών
Αρ. Αίτησης: 217/23
Μεταξύ:
Άνθη Βλάχου
Αιτήτριας
και
Σύμβουλοι Δημοσιότητας ΓΝΩΡΑ ΛΤΔ Καθ’ ων η αίτηση
Ημερομηνία: 28 Μαρτίου, 2025
ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:
Για την Αιτήτρια: κα. Μ. Αντωνίου Χάματσου
Για τους Καθ’ ων η αίτηση: κ. Π. Σπανός με κα Ε. Χρυσάνθου
Για το Ταμείο Πλεονασμού ως αναγκαίος διάδικος: κα Μ. Ψάλτη
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Με την παρούσα αίτηση η Αιτήτρια αξιώνει από τους Καθ’ ων η αίτηση (στο εξής «η Εργοδότρια Εταιρεία») αποζημιώσεις για παράνομο τερματισμό της απασχόλησής της, προειδοποίηση, αποζημιώσεις για απώλεια καριέρας, οποιοδήποτε άλλο ωφέλημα και θεραπεία δικαιούται, νόμιμο τόκο, έξοδα και Φ.Π.Α.
Η Εργοδότρια Εταιρεία με τους γενικούς λόγους εμφάνισής της αμφισβητεί τις εναντίον της αξιώσεις και ισχυρίζεται ότι περί τα μέσα Απριλίου του 2023 αποφάσισε να προχωρήσει στον τερματισμό της απασχόλησης της Αιτήτριας για λόγους πλεονασμού και ότι αρχές Μαΐου του 2023 της παραδόθηκε επιταγή αναφορικά με τα δεδουλευμένα της. Περαιτέρω οι Καθ’ ων η αίτηση ισχυρίζονται στο δικόγραφό τους ότι ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας ήταν νόμιμος και δικαιολογημένος, ότι έγινε για λόγους πλεονασμού, ήτοι λόγω κατάργησης του Τμήματος Διοίκησης, εκσυγχρονισμού, αλλαγής στην οργάνωση και στον τρόπο λειτουργίας τους, αλλαγής στις αναγκαιούσες ειδικότητες των υπαλλήλων τους και για άλλους νόμιμους λόγους και ζητούν την απόρριψη της αίτησης με έξοδα υπέρ τους και εναντίον της Αιτήτριας.
Το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού, το οποίο κλήθηκε ως αναγκαίος διάδικος, αναφέρει στο δικόγραφό του ότι ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας δεν οφείλετο σε λόγους πλεονασμού και ότι η Εργοδότρια Εταιρεία δεν παρουσιάζει μείωση του κύκλου εργασιών και του όγκου εργασιών της. Επίσης, το Ταμείο ισχυρίζεται ότι οι Καθ’ ων η αίτηση προέβησαν σε νέες προσλήψεις εργοδοτουμένων που ασκούν τα ίδια ή συναφή καθήκοντα.
Από τις έγγραφες προτάσεις, τις δηλώσεις των μερών, τα παραδεκτά γεγονότα και το ενώπιόν μας υλικό, προκύπτουν ως παραδεκτά γεγονότα τα ακόλουθα:
1. Οι Καθ’ ων η αίτηση είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης η οποία δραστηριοποιείται μεταξύ άλλων στον τομέα της παροχής υπηρεσιών επικοινωνίας, επιχειρηματικής πληροφόρησης και εκδόσεων.
2. Η Αιτήτρια απασχολείτο στην υπηρεσία των Καθ’ ων η αίτηση από την 14/11/05 μέχρι 30/6/23.
3. Η Αιτήτρια απολύθηκε την 26/6/23 με προχρονολογημένη επιστολή ημερ. 2/5/23, Τεκμήριο 7, με το ακόλουθο περιεχόμενο:
«Σε συνέχεια της προφορικής ενημέρωσης σας ότι δεν ενδιαφέρεστε να αναλάβετε τη νέα θέση Τηλεφωνήτριας / Λειτουργού Υποδοχής, με την παρούσα επιστολή σας πληροφορούμε ότι η απασχόλησή σας στην Εταιρεία τερματίζεται την 30 Ιουνίου 2023, η οποία θα είναι η τελευταία εργάσιμη ημέρα λόγω πλεονασμού.
H παρούσα επιστολή αποτελεί και τη νόμιμη προειδοποίηση. H Εταιρεία θα σας καταβάλει όλα τα δικαιώματα σας την 30 Ιουνίου 2023.
Θα ήθελα να σας ευχηθώ κάθε προσωπική και επαγγελματική επιτυχία».
4. Ο τελευταίος εβδομαδιαίος μισθός της Αιτήτριας για σκοπούς του Νόμου συμπεριλαμβανομένου και του 13ου μισθού ανέρχετο σε €532,50.
5. Το Ταμείο απέρριψε την αίτηση που υπέβαλε η Αιτήτρια για σχετική πληρωμή.
6. Οι Καθ’ ων η αίτηση δεν κατέβαλαν στην Αιτήτρια πληρωμή για προειδοποίηση.
Οι Καθ’ ων η αίτηση δεν προσέφεραν οποιαδήποτε μαρτυρία και περιορίστηκαν στην αντεξέταση της Αιτήτριας. Το Ταμείο δεν προσέφερε οποιαδήποτε μαρτυρία και δεν αντεξέτασε την Αιτήτρια. Η Αιτήτρια προσέφερε τη δική της μαρτυρία. Ως εκ τούτου, ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας από τους Καθ’ ων η αίτηση θεωρείται παράνομος.
Καταθέτοντας, η Αιτήτρια ανέφερε ότι το 2010 λόγω του ότι ο μισθός της ήταν πολύ καλός και είχε προοπτικές ανέλιξης και περαιτέρω αυξήσεων έλαβε δάνειο και αγόρασε διαμέρισμα αναλαμβάνοντας μηνιαία δόση €420 περίπου, ότι κατά το χρόνο απόλυσής της ήταν 38 χρονών, ότι όταν προσλήφθηκε στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας ήταν 20 ετών και ότι εργαζόταν ως Λειτουργός Διοίκησης (Office Administration) με εμπειρία στη γραμματειακή και διοικητική υποστήριξη έργων. Περαιτέρω, η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι λάμβανε 13ο μισθό και άλλα ωφελήματα μεταξύ των οποίων και φιλοδώρημα (bonus), το οποίο ανέρχετο περίπου σε €1.800 - €2.000 ετησίως. Ήταν η θέση της Αιτήτριας ότι την 11/5/23 της ανακοινώθηκε ότι οι Καθ’ ων η αίτηση θα προχωρούσαν σε κατάργηση της θέσης που κατείχε, ότι της λέχθηκε ότι εάν επιθυμούσε μπορούσε να εργοδοτηθεί σε νέα θέση που θα δημιουργείτο ήτοι της τηλεφωνήτριας / λειτουργού υποδοχής με ακάθαρτο μισθό €1.400 και διαφοροποιημένα καθήκοντα, ότι δεν το αποδέχθηκε εφόσον ισοδυναμούσε με εργασιακή υποβάθμιση και μισθολογική μείωση της τάξης του 40% και ότι η εν λόγω ενέργεια αποτελούσε το αποκορύφωμα μίας ενορχηστρωμένης προσπάθειας εξαναγκασμού της σε παραίτηση η οποία ξεκίνησε το 2020 με εκφοβιστικές συμπεριφορές, άνιση μεταχείριση και μειονεκτικά σχόλια επειδή ήταν από τους λίγούς υψηλόμισθους υπαλλήλους. Η Αιτήτρια ισχυρίστηκε επίσης ότι η εν λόγω πρακτική συνεχίστηκε, ότι στα μέσα του 2021 ενημερώθηκε ότι το ετήσιο «bοnυs» θα μειωνόταν από €1.800 - €2.000 σε €500, ότι τον Δεκέμβριο του 2021 κατά την ετήσια αξιολόγηση της λέχθηκε ότι επειδή τα τελευταία δύο χρόνια είχε φτάσει στο μέγιστο των απολαβών που η Εργοδότρια Εταιρεία προτίθετο να καταβάλλει για την εν λόγω θέση δεν θα λάμβανε οποιαδήποτε άλλη ετήσια αύξηση και ότι οι Καθ’ ων η αίτηση προσπάθησαν με την εμπλοκή τρίτων και δη της Ομοσπονδίας Εργοδοτών και Βιομηχάνων (ΟΕΒ) να την πείσουν να αποδεχθεί τον ισχυριζόμενο τερματισμό της απασχόλησής της λόγω κατάργησης της θέσης της και τη νέα θέση. Επιπλέον, η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι την 21/6/23 ενημέρωσε τους Καθ’ ων η αίτηση πως δεν συμφωνούσε, ότι δεν υπέγραψε έγγραφα με τα οποία να αποδέχετο τον πλεονασμό, Τεκμήριο 5, ότι την 26/6/23 της παραδόθηκε προχρονολογημένη επιστολή ημερ. 2/5/23, Τεκμήριο 7, καθώς και απόδειξη πληρωμής και σχετική επιταγή για €3.941,26, ότι επέστρεψε στα καθήκοντά της, ότι λίγη ώρα αργότερα επακολούθησαν πιέσεις και εκφοβισμός για καταγγελία στην αστυνομία τόσο από πλευράς του Διευθύνοντα Συμβούλου ο οποίος της είπε «ότι δεν μπορείς να φανταστείς τί μπορώ να κάνω» όσο και από δύο Διευθυντές προκειμένου να αποχωρήσει και να παραδώσει τα κλειδιά και ότι εν τέλει και ενόψει της άρνησης των Καθ’ ων η αίτηση να παραδώσουν την αναγκαία βεβαίωση παραλαβής των κλειδιών και του κωδικού τα παρέδωσε αυθημερόν στην αστυνομία υποβάλλοντας ταυτόχρονα και σχετικό παράπονο, Τεκμήριο 8. Η Αιτήτρια αναφέρθηκε και κατέθεσε αλληλογραφία μεταξύ της ίδιας και των Καθ’ ων η αίτηση μέσω δικηγόρων και ισχυρίστηκε ότι μετά την καταχώρηση της αίτησης εργατικής διαφοράς και αφού κλήθηκε το Ταμείο Πλεονασμού ως αναγκαίος διάδικος κατέθεσε σχετική αίτηση επιφυλάσσοντας όλα τα δικαιώματά της, ότι το Ταμείο απέρριψε την εν λόγω αίτηση, ότι ως αποτέλεσμα του ήθους, της εργατικότητας και του επαγγελματισμού της οι Καθ’ ων η αίτηση της προσέφεραν αυξήσεις και «bonus» και ότι το 2019 επιλέχθηκε από τους συναδέλφους και τη διευθυντική ομάδα ως υπάλληλος της χρονιάς, Τεκμήριο 12. Η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι μετά τον τερματισμό των υπηρεσιών της αναγκάστηκε την 1/7/23 να εγγραφεί άνεργη και να αναζητήσει εργασία, ότι παρόλο που αιτήθηκε εργοδότηση σε αριθμό εταιρειών και ατόμων δεν κατάφερε να εξεύρει ανάλογη εργασία και απολαβές, ότι την ίδια περίοδο οι Καθ’ ων η αίτηση αναρτούσαν αγγελίες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για αναζήτηση «Τηλεφωνήτριας / Λειτουργού Υποδοχής», Τεκμήριο 13, ότι έμεινε άνεργη για περίοδο 6 ½ μηνών, ότι για να ανταπεξέλθει στις οικονομικές της υποχρεώσεις και τις καθημερινές της ανάγκες αναγκάστηκε να προβεί σε δανεισμούς από άτομα του στενού οικογενειακού της κύκλου εφόσον οι δανειακές της υποχρεώσεις υφίσταντο, ότι την 16/01/24 εργοδοτήθηκε σε νέα εργασία, ότι εργάζεται σε δικηγορικό γραφείο ως υπάλληλος γραμματειακής υποστήριξης, ότι τα καθήκοντα της είναι κατά πολύ κατώτερα και λιγότερα, ότι έχει επέλθει σημαντική μείωση στις απολαβές της, ότι λαμβάνει €1.700 μεικτά, ότι η διαφορά ανέρχεται περίπου σε €500, ότι δεν λαμβάνει «bonus», ότι είναι ανύπαρκτες οι προοπτικές ανέλιξης και ότι τα καθήκοντα για τα οποία προσλήφθηκε είναι κατώτερα τόσο των προσδοκιών όσο και της προηγούμενής της εργασίας. Τέλος, η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι με την αποχώρησή της από την υπηρεσία των Καθ’ ων η αίτηση της καταβλήθηκε ποσό εκ €3.941,26 το οποίο αφορούσε μισθοδοσία για το μήνα Ιούνιο 2023, αναλογία 13ου μισθού, άδεια αναπαύσεως από 1/1/23 - 30/6/23, έξοδα κινητού τηλεφώνου, ότι της αποκόπηκαν €664,74 για σκοπούς επιδόματος ασθενείας, ότι «αφαιρέθηκε» το «bonus» των €1.000 και ότι δεν της καταβλήθηκε προειδοποίηση.
Αντεξεταζόμενη η Αιτήτρια από τον δικηγόρο των Καθ’ ων η αίτηση ισχυρίστηκε ότι εργάστηκε με ζήλο, ότι ένιωθε την Εργοδότρια Εταιρεία «ως οικογένεια», ότι έτυχε άσχημης αντιμετώπισης και ότι δέχθηκε εκφοβισμό και απειλές εφόσον τρεις διευθυντές των Καθ’ ων η αίτηση την πίεζαν να παραδώσει τα κλειδιά ενώ η ίδια ζητούσε βεβαίωση .
Με δεδομένο ότι ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας έχει κριθεί παράνομος θα πρέπει να προχωρήσουμε να αξιολογήσουμε την ενώπιόν μας τεθείσα μαρτυρία σε σχέση με το ύψος των αποζημιώσεων που δικαιούται η Αιτήτρια, εφόσον αυτό είναι το μοναδικό επίδικο θέμα που παραμένει.
Σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου του 1967, Ν.24/67, (στο εξής «ο Νόμος»), όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτουμένου που έχει απασχοληθεί συνεχώς από αυτόν επί 26 τουλάχιστον εβδομάδες, ο εργοδοτούμενος έχει δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. Σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου, το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών έχει απόλυτη διακριτική εξουσία για το ποσό που θα επιδικάσει. Κατά τον εν λόγω υπολογισμό το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών δέον να λάβει υπόψη του, μεταξύ άλλων τα ακόλουθα:
«(α) Τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτουμένου˙
(β) την διάρκειαν της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου˙
(γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου˙
(δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου˙
(ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου».
Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό της αποζημίωσης που θα επιδικάσει κρίνεται με βάση τα ενώπιόν του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογα συμπεράσματα. Η αποζημίωση δεν μπορεί να υπερβεί τα ημερομίσθια δύο ετών (παράγραφος 3 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου) ή να είναι μικρότερη του ποσού που θα ελάμβανε ο εργοδοτούμενος αν είχε κηρυχθεί ως πλεονάζων (παράγραφος 2 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου). Στην υπόθεση Εκδοτικός Οίκος Δίας Δημόσια Λτδ ν. Παπαχριστοδούλου (2006) 1 Α.Α.Δ. 625, στη σελ. 630, τονίστηκε ότι: «Σύμφωνα με τον πρώτο πίνακα του Ν.24/67 …. το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών έχει απόλυτη διακριτική εξουσία να επιδικάσει οποιοδήποτε ποσό κρίνει πρέπον». Περαιτέρω, στην υπόθεση Louis Tourist Agency Ltd ν. Ηλία (1992) 1 Α.Α.Δ. 98, 105 λέχθηκε ότι: «Η υλική ζημιά την οποία υφίσταται από τον τερματισμό ο εργοδοτούμενος είναι αναμφίβολα παράγοντας σχετικός, αλλά όχι ο μόνος ο οποίος λαμβάνεται υπόψη. Η διαγωγή των μερών είναι άλλος σχετικός παράγοντας, όπως συνάγεται από την παράγραφο 4 (δ) του Πίνακα».
Η μαρτυρία της Αιτήτριας παρέμεινε αναντίλεκτη και την αποδεχόμαστε. Συνεπώς, από τα γεγονότα της υπόθεσης προκύπτει ότι η Αιτήτρια εργάστηκε στην υπηρεσία των Καθ΄ ων η αίτηση για 18 συναπτά έτη για σκοπούς του Νόμου, ότι απολύθηκε ενώ ήταν 38 ετών, ότι ο τελευταίος εβδομαδιαίος της μισθός ανέρχετο σε €532,50, ότι απολύθηκε για ισχυριζόμενους λόγους πλεονασμού με προχρονολογημένη επιστολή, Τεκμήριο 7, ότι κατά τον τερματισμό της απασχόλησής της πληρώθηκε τα ποσά που ανέφερε αλλά δεν της καταβλήθηκε προειδοποίηση, ότι ενεγράφη άνεργη, ότι παρέμεινε εκτός εργασίας για 6 ½ περίπου μήνες καθώς και τα δεδομένα της νέας της εργασίας.
Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη την απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας, τις πραγματικές συνθήκες του τερματισμού των υπηρεσιών της Αιτήτριας αλλά και όλα τα πιο πάνω, ήτοι όλους τους παράγοντες που απαριθμούνται στην παράγραφο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου και αναφέρονται ανωτέρω για τους οποίους έχουμε ενώπιόν μας σχετική μαρτυρία, κρίνουμε υπό τις περιστάσεις εύλογη αποζημίωση το ποσό των €27,690 που αντιστοιχεί με απολαβές 52 εβδομάδων.
Δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι οι Καθ’ ων η αίτηση δεν κατέβαλαν προειδοποίηση στην Αιτήτρια. Η Αιτήτρια, με βάση το άρθρο 9 του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου, Ν.24/67 δικαιούται σε πληρωμή 8 εβδομάδων αντί προειδοποίηση, ήτοι ποσό €4.260. Δικαίωμα σε προειδοποίηση παρέχεται και από το άρθρο 11 του περί της Συμβάσεως Περί του Τερματισμού της Απασχόλησης (Κυρωτικός) Νόμος του 1985, Ν.45/85.
Κατά συνέπεια, εκδίδεται ομόφωνα απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ’ ων η αίτηση για το συνολικό ποσό των €31.950 πλέον νόμιμο τόκο.
Περαιτέρω, εκδίδεται ομόφωνα απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ’ ων η αίτηση για €2.000 έξοδα πλέον Φ.Π.Α.
(Υπ.) …………………………………………
Χ. Παπαγεωργίου, Δικαστής.
(Υπ.) ........................................... (Υπ.) ..................................................
Ι. Νεοφύτου, Μέλος. Χ. Κυλίλης, Μέλος.
ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
Subject: Industrial/Final
(Αναφορά: Παράνομη Απόλυση/Ύψος Αποζημιώσεων)
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο