ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ – ΛΕΥΚΩΣΙΑ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Παπαγεωργίου, Δικαστή.
Ν. Τιμινή ) Μελών
Αρ. Αίτησης: 35/25
Μεταξύ:
Παύλος Μιχαηλίδης
Αιτητή
και
EDEX – EDUCATIONAL EXCELLENCE CORPORATION LTD Καθ’ ων η αίτηση
Ημερομηνία: 30 Μαΐου, 2025
ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:
Για την Αιτήτρια: κα. Παναγιώτου Λ.
Για τους Καθ’ ων η αίτηση: κα. Επιφανίου Χρ.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Με την παρούσα αίτηση ο Αιτητής αξιώνει από τους Καθ’ ων η αίτηση (στο εξής «η Εργοδότρια Εταιρεία») αποζημιώσεις για παράνομο τερματισμό της απασχόλησής του, νόμιμο τόκο, έξοδα και Φ.Π.Α.
Η Εργοδότρια Εταιρεία με τους γενικούς λόγους εμφάνισής της αμφισβητεί τις εναντίον της αξιώσεις και ισχυρίζεται ότι η απόλυση του Αιτητή ήταν νόμιμη, ότι οφείλετο στη στρατηγική επιλογή για την μακροπρόθεσμη επιβίωση του Πανεπιστημίου και ότι λήφθηκε υπόψη η σταθερή μείωση των αναγκών της σε ακαδημαϊκό προσωπικό τα τελευταία χρόνια και για λόγους που αφορούν πλεονασμό και ζητούν την απόρριψη της αίτησης με έξοδα υπέρ τους και εναντίον του Αιτητή.
Από τις έγγραφες προτάσεις, τις δηλώσεις των μερών, τα παραδεκτά γεγονότα και το ενώπιόν μας υλικό, προκύπτουν ως παραδεκτά γεγονότα τα ακόλουθα:
1. Οι Καθ’ ων η αίτηση είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με έδρα τη Λευκωσία η οποία δραστηριοποιείται στον τομέα της εκπαίδευσης και είναι ιδιοκτήτης του Πανεπιστημίου Λευκωσίας (στο εξής: «το Πανεπιστήμιο»).
2. Ο Αιτητής απασχολείτο στην υπηρεσία των Καθ’ ων η αίτηση ως Καθηγητής Πανεπιστημίου από την 1/10/02 μέχρι 3/9/24.
3. Ο Αιτητής απολύθηκε με επιστολή ημερ. 3/9/24, Τεκμήριο 5, με το ακόλουθο περιεχόμενο:
«We regret to inform you that your employment with the University of Nicosia (EDEX - Educational Excellence Corporation Ltd) will terminate effective 3rd September, 2024.
This is a strategic decision driven by the need to ensure the long-term sustainability of our organization.
Your final paycheck, which includes payment for 8 weeks' notice in the amount of €8,799.19 and a proportional payment of the 13th salary amounting to €2,962.83, will be processed and provided to you on your last working day.
We understand that this news may be unexpected, and we are committed to supporting you through this transition. Our Human Resources department will be available to assist you with any questions or concerns you may have. We would like to express our sincere appreciation for your hard work, dedication, and the valuable contributions you have made during your time with the University of Nicosia.
We wish you all the best in your future endeavors».
4. Ο τελευταίος εβδομαδιαίος μισθός του Αιτητή για σκοπούς του Νόμου συμπεριλαμβανομένου και του 13ου μισθού ανέρχετο σε €1.099.90.
Το άρθρο 6(1) του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου, Ν.24/67 (στο εξής: «ο Νόμος») καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτούμενου σύμφωνα με το οποίο «… ο υπό του εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως του εργοδοτουμένου τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων», δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Επομένως στην παρούσα περίπτωση οι Καθ’ ων η αίτηση έχουν το βάρος να αποδείξουν ότι τερμάτισαν νόμιμα την απασχόληση τoυ Αιτητή. Οι Καθ’ ων η αίτηση δεν προσέφεραν οποιαδήποτε μαρτυρία και δεν αντεξέτασαν τον Αιτητή. Ως εκ τούτου, ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή από τους Καθ’ ων η αίτηση θεωρείται παράνομος. Ο Αιτητής προσέφερε τη δική του μαρτυρία.
Καταθέτοντας, ο Αιτητής ανέφερε ότι άρχισε να εργάζεται στο «Ιntercollege», ότι η απασχόλησή του συνεχίστηκε στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας κάτω από συνθήκες συνεχούς απασχόλησης, ότι οι Καθ’ ων η αίτηση με επιστολή τους ημερ. 3/9/24 τερμάτισαν αιφνιδιαστικά την απασχόλησή του, ότι δεν του δόθηκε προηγούμενη προειδοποίηση, ότι εκτελούσε με ζήλο τα καθήκοντά του, ότι οι Καθ’ ων η αίτηση δεν εξέφρασαν ποτέ παράπονο σε σχέση με την απόδοσή του και ότι έλαβε την επιστολή τερματισμού λίγες ημέρες πριν την έναρξη της ακαδημαϊκής χρονιάς. Ο Αιτητής ισχυρίστηκε επίσης ότι οι «κατανομές» των Πανεπιστημίων στην Κύπρο για εκείνη την χρονιά είχαν ολοκληρωθεί από το τέλος του ακαδημαϊκού έτους, ότι το πεδίο που μπορούσε να απασχοληθεί εκπαιδευτικά είναι πολύ περιορισμένο, ότι οι ευκαιρίες εργοδότησης είναι πολύ μειωμένες, ότι παρά τις προσπάθειες που κατέβαλε δεν βρήκε άλλη εργασία και ότι παραμένει άνεργος μέχρι σήμερα. Ήταν επίσης η θέση του Αιτητή ότι ο αιφνίδιος τερματισμός της απασχόλησής του, του επέφερε ψυχικό άγχος και καταπίεση ενόψει του ότι έχει 3 παιδιά που είναι 15, 17 και 19 ετών και τα οποία συντηρούσε από τον μισθό του. Περαιτέρω, ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι με την παράνομη απόλυση στερήθηκε την ευκαιρία να συνεχίσει την επαγγελματική του εξέλιξη και να αξιοποιήσει τις δεξιότητές του, ότι το αποτέλεσμα είναι η σημαντική μείωση των μελλοντικών του εισοδημάτων κυρίως στη σύνταξη και ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν 61 ετών. Ο Αιτητής ισχυρίστηκε επιπλέον ότι παρόλο που ενεγράφη άνεργος τον Σεπτέμβριο του 2024 έλαβε ανεργιακό επίδομα €2,526.33, ότι δεν έλαβε οποιοδήποτε άλλο ποσό ως επίδομα καθότι όπως ενημερώθηκε από τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις διεξάγεται έρευνα σχετικά με το γιατί αρνήθηκε να αποδεχτεί το ποσό χαριστικής πληρωμής που του προτάθηκε, ότι δεν υπέβαλε αίτηση στο Ταμείο Πλεονασμού για σχετική πληρωμή και ότι δεν του καταβλήθηκε οποιοδήποτε ποσό από το εν λόγω Ταμείο. Τέλος, ο Αιτητής κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι δεν απολύθηκε για νόμιμο λόγο και ότι παραβιάστηκε η καλή πίστη και οι αρχές της φυσικής δικαιοσύνης.
Με δεδομένο ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή έχει κριθεί παράνομος θα πρέπει να προχωρήσουμε να αξιολογήσουμε την ενώπιόν μας τεθείσα μαρτυρία σε σχέση με το ύψος των αποζημιώσεων που δικαιούται ο Αιτητής, εφόσον αυτό είναι το μοναδικό επίδικο θέμα που παραμένει.
Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου, όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτουμένου που έχει απασχοληθεί συνεχώς από αυτόν επί 26 τουλάχιστον εβδομάδες, ο εργοδοτούμενος έχει δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. Σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου, το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών έχει απόλυτη διακριτική εξουσία για το ποσό που θα επιδικάσει. Κατά τον εν λόγω υπολογισμό το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών δέον να λάβει υπόψη του, μεταξύ άλλων τα ακόλουθα:
«(α) Τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτουμένου˙
(β) την διάρκειαν της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου˙
(γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου˙
(δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου˙
(ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου».
Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό της αποζημίωσης που θα επιδικάσει κρίνεται με βάση τα ενώπιόν του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογα συμπεράσματα. Η αποζημίωση δεν μπορεί να υπερβεί τα ημερομίσθια δύο ετών (παράγραφος 3 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου) ή να είναι μικρότερη του ποσού που θα ελάμβανε ο εργοδοτούμενος αν είχε κηρυχθεί ως πλεονάζων (παράγραφος 2 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου).
Στην υπόθεση Εκδοτικός Οίκος Δίας Δημόσια Λτδ ν. Παπαχριστοδούλου (2006) 1 Α.Α.Δ. 625, στη σελ. 630, τονίστηκε ότι: «Σύμφωνα με τον πρώτο πίνακα του Ν.24/67 …. το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών έχει απόλυτη διακριτική εξουσία να επιδικάσει οποιοδήποτε ποσό κρίνει πρέπον». Περαιτέρω, στην υπόθεση Louis Tourist Agency Ltd ν. Ηλία (1992) 1 Α.Α.Δ. 98, 105 λέχθηκε ότι: «Η υλική ζημιά την οποία υφίσταται από τον τερματισμό ο εργοδοτούμενος είναι αναμφίβολα παράγοντας σχετικός, αλλά όχι ο μόνος ο οποίος λαμβάνεται υπόψη. Η διαγωγή των μερών είναι άλλος σχετικός παράγοντας, όπως συνάγεται από την παράγραφο 4 (δ) του Πίνακα».
Η μαρτυρία του Αιτητή παρέμεινε αναντίλεκτη και την αποδεχόμαστε. Συνεπώς, από τα γεγονότα της υπόθεσης προκύπτει ότι ο Αιτητής εργάστηκε στην υπηρεσία των Καθ΄ ων η αίτηση για 22 συναπτά έτη για σκοπούς του Νόμου, ότι απολύθηκε ενώ ήταν 61 ετών, ότι ο τελευταίος εβδομαδιαίος του μισθός ανέρχετο σε €1.099,99, ότι η συγκεκριμένη χρονική περίοδος που απολύθηκε καθιστούσε εξαιρετικά δύσκολη την εξεύρεση άλλης εργασίας για την ακόλουθη ακαδημαϊκή χρονιά, ότι ο ισχυριζόμενος λόγος απόλυσης ήταν η στρατηγική επιλογή για τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του Πανεπιστημίου, ότι ενεγράφη άνεργος και ότι παραμένει ακόμη χωρίς εργασία.
Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη την απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας, τις πραγματικές συνθήκες του τερματισμού των υπηρεσιών του Αιτητή αλλά και όλα τα πιο πάνω, ήτοι όλους τους παράγοντες που απαριθμούνται στην παράγραφο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου και αναφέρονται ανωτέρω για τους οποίους έχουμε ενώπιόν μας σχετική μαρτυρία, κρίνουμε υπό τις περιστάσεις εύλογη αποζημίωση το ποσό των €114.389,60 που αντιστοιχεί με απολαβές 104 εβδομάδων.
Κατά συνέπεια, εκδίδεται ομόφωνα απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ’ ων η αίτηση για το συνολικό ποσό των €114.389,60 πλέον νόμιμο τόκο. Σύμφωνα με το άρθρο 3(2) του Νόμου οι Καθ’ ων η αίτηση θα καταβάλουν στον Αιτητή ποσό €57.194,80 που είναι οι απολαβές 52 εβδομάδων με νόμιμο τόκο και το υπόλοιπο ποσό, ήτοι €57.194,80 με νόμιμο τόκο, οφείλεται να καταβληθεί στον Αιτητή από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού.
Περαιτέρω, επιδικάζονται έξοδα υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ’ ων η αίτηση όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.
(Υπ.) …………………………………………
Χ. Παπαγεωργίου, Δικαστής
Γ. Πετούσης, Μέλος
Ν. Τιμινής, Μέλος.
ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο