ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ – ΛΕΥΚΩΣΙΑ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Παπαγεωργίου, Δικαστή
Ν. Ανδρέου ) Μελών
Αρ. Αίτησης: 224/24
Μεταξύ:
Νίκη Χριστοδούλου
Αιτήτριας
και
EDEX – EDUCATIONAL EXCELLENCE CORPORATION LIMITED Καθ’ ων η αίτηση
Ημερομηνία: 22 Απριλίου, 2025
ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:
Για την Αιτήτρια: κ. Σάββα Μ.
Για τους Καθ’ ων η αίτηση: κα. Επιφανίου Χρ.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Με την παρούσα αίτηση η Αιτήτρια αξιώνει από τους Καθ’ ων η αίτηση (στο εξής «η Εργοδότρια Εταιρεία») αποζημιώσεις για παράνομο τερματισμό της απασχόλησής της, προειδοποίηση, οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε αποφασίσει το Δικαστήριο, νόμιμο τόκο, έξοδα και Φ.Π.Α.
Η Εργοδότρια Εταιρεία με τους γενικούς λόγους εμφάνισής της αμφισβητεί τις εναντίον της αξιώσεις και ισχυρίζεται ότι η απόλυση της Αιτήτριας ήταν νόμιμη, ότι οφείλετο στη στρατηγική επιλογή για την μακροπρόθεσμη επιβίωση του Πανεπιστημίου και ότι λήφθηκε υπόψη η σταθερή μείωση των αναγκών της σε ακαδημαϊκό προσωπικό τα τελευταία χρόνια και για λόγους που αφορούν πλεονασμό και ζητούν την απόρριψη της αίτησης με έξοδα υπέρ τους και εναντίον της Αιτήτριας.
Από τις έγγραφες προτάσεις, τις δηλώσεις των μερών, τα παραδεκτά γεγονότα και το ενώπιόν μας υλικό, προκύπτουν ως παραδεκτά γεγονότα τα ακόλουθα:
1. Οι Καθ’ ων η αίτηση είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με έδρα τη Λευκωσία η οποία δραστηριοποιείται στον τομέα της εκπαίδευσης και είναι ιδιοκτήτης του Πανεπιστημίου Λευκωσίας (στο εξής: «το Πανεπιστήμιο»).
2. Η Αιτήτρια απασχολείτο στην υπηρεσία των Καθ’ ων η αίτηση ως Καθηγήτρια Πανεπιστημίου από την 20/9/93 μέχρι 31/8/24.
3. Η Αιτήτρια απολύθηκε με επιστολή ημερ. 29/8/24, Τεκμήριο 3, με το ακόλουθο περιεχόμενο:
«We regret to inform you that your employment with the University of Nicosia (EDEX - Educational Excellence Corporation Ltd) will terminate effective 31st of August, 2024.
This is a strategic decision driven by the need to ensure the long-term sustainability of our organization.
Your final paycheck, which includes payment for 8 weeks' notice in the amount of €9,247.58 and a proportional payment of the 13th salary amounting to €3,112.17, will be processed and provided to you on your last working day.
We understand that this news may be unexpected, and we are committed to supporting you through this transition. Our Human Resources department will be available to assist you with any questions or concerns you may have. We would like to express our sincere appreciation for your hard work, dedication, and the valuable contributions you have made during your time with the University of Nicosia.
We wish you all the best in your future endeavors».
4. Ο τελευταίος εβδομαδιαίος μισθός της Αιτήτριας για σκοπούς του Νόμου συμπεριλαμβανομένου και του 13ου μισθού ανέρχετο σε €1.155,95.
5. Οι Καθ’ ων η αίτηση κατέβαλαν στην Αιτήτρια πληρωμή για προειδοποίηση.
Το άρθρο 6(1) του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου, Ν.24/67 (στο εξής: «ο Νόμος») καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτούμενου σύμφωνα με το οποίο «… ο υπό του εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως του εργοδοτουμένου τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων», δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Επομένως στην παρούσα περίπτωση οι Καθ’ ων η αίτηση έχουν το βάρος να αποδείξουν ότι τερμάτισαν νόμιμα την απασχόληση της Αιτήτριας. Οι Καθ’ ων η αίτηση δεν προσέφεραν οποιαδήποτε μαρτυρία και δεν αντεξέτασαν την Αιτήτρια. Ως εκ τούτου, ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας από τους Καθ’ ων η αίτηση θεωρείται παράνομος. Η Αιτήτρια προσέφερε τη δική της μαρτυρία.
Καταθέτοντας, η Αιτήτρια ανέφερε ότι άρχισε να εργάζεται στο Κολλέγιο Ιntercollege από τις 20/9/93 και ότι η απασχόλησή της συνεχίστηκε όταν το Intercollege μετονομάστηκε σε Πανεπιστήμιο Λευκωσίας την 4/10/07 μέχρι και τον τερματισμό της απασχόλησής της κάτω από συνθήκες συνεχούς απασχόλησης. Περαιτέρω, η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι οι Καθ’ ων η αίτηση με επιστολή ημερ. 29/8/24 τερμάτισαν την απασχόλησή της την 31/8/24 επικαλούμενοι ως λόγο τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του οργανισμού τους, ότι κατά την απόλυση της δόθηκαν 8 εβδομάδες προειδοποίηση τις οποίες πληρώθηκε, ότι της ζητήθηκε να μην εργαστεί, ότι εργάστηκε με αφοσίωση και επαγγελματισμό για 31 συνεχόμενα χρόνια και ότι κατά τον τερματισμό της απασχόλησής της ήταν ηλικίας 60 ετών με αποτέλεσμα να είναι εξαιρετικά δύσκολο να αναζητήσει και να βρει ανάλογη εργασία αλλού. Ήταν η θέση της Αιτήτριας ότι επειδή ο τερματισμός έγινε στις 29/8/24 ήτοι 2 ημέρες πριν την επιστροφή της στην εργασία η εξεύρεση εργασίας σε άλλο ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης κατέστη αδύνατη εφόσον το «χειμερινό εξάμηνο 2024» ξεκινούσε σε ένα μήνα. Περαιτέρω, η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι δεν εργάστηκε στην Κύπρο μέχρι σήμερα σε άλλο εργοδότη, ότι έχει εργαστεί την περίοδο 1987–1992 σε δευτεροβάθμιο ίδρυμα στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, ότι έχει αφιερώσει το μεγαλύτερο μέρος της επαγγελματικής της καριέρας ως εργαζόμενη στην υπηρεσία των Καθ’ ων η αίτηση, ότι κατά την εργοδότησή της στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας σχεδίασε και δίδαξε Αγγλική Γλώσσα όλων των επιπέδων καθώς και μαθήματα για το Πτυχίο στην Αγγλική Γλώσσα και Λογοτεχνία και το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα στη Διδασκαλία της Ελληνικής ως Δεύτερης Γλώσσας. Η Αιτήτρια επίσης ισχυρίστηκε ότι πέραν από αυτό κατείχε τις εξής θέσεις κατά την περίοδο εργοδότησης της: «Μέλος της Συγκλήτου (2005–2009), Εκπρόσωπος STF (Special Teaching Staff), Συμβούλιο Τμήματος (2009–2011), Μέλος Συμβουλίου Καθηγητών της Σχολής, (1993–2009), Μέλος Επιτροπής COMRES (2003–2005) για την αναδιάρθρωση μαθημάτων του Τμήματος Αγγλικής Γλώσσας, Μέλος Επιτροπής COBLE, Μέλος Επιτροπής για τη Δυσλεξία (2001), Μέλος Επιτροπής για τη δημιουργία του BATESOL/TEFL, Μέλος επιτροπών αξιολόγησης για θέσεις Αγγλικής Γλώσσας (1993–2024), Σύμβουλος, International Society, Intercollege (1993–1997), Επιμελήτρια άρθρων για το Ερευνητικό Κέντρο και το περιοδικό X-Hale, Intercollege» και ότι προσέφερε πολλά σεμινάρια χωρίς αποζημίωση στους φοιτητές του Πανεπιστημίου σε θέματα απόκτησης ακαδημαϊκών δεξιοτήτων καθώς και μείωσης άγχους υπό την ιδιότητα της ως «Certified Life Coach». Περιπλέον, η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι ασχολήθηκε παράλληλα και συστηματικά με την έρευνα, ότι η ετήσια διεξαγωγή έρευνας ήταν απαιτητική και προστέθηκε στις ήδη πολλές υποχρεώσεις της, ότι δημοσίευσε εργασίες σε επιστημονικά περιοδικά και παρουσίασε τη δουλειά της σε διεθνή συνέδρια, ότι όταν το Intercollege μετεξελίχθηκε σε Πανεπιστήμιο υπήρχε προτροπή προς τους Ανώτερους Λέκτορες με μεταπτυχιακό τίτλο να αποκτήσουν διδακτορικό και ότι η ίδια προχώρησε και υλοποίησε την εν λόγω απαίτηση. Η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι κατέχει Πτυχίο στις Διεθνείς Σχέσεις/Γαλλικά, Μεταπτυχιακό στην Εκπαίδευση/TESOL και Διδακτορικό στην Εκπαίδευση Εκπαιδευτικών, ότι είναι η συγγραφέας του βιβλίου με τίτλο «Reflective Development through the Care Model: Empowering Teachers of English as a Foreign Language», ότι αυτό θα την καθιστούσε κατάλληλη να υποβάλει αίτηση για προαγωγή σε Αναπληρώτρια Καθηγήτρια και ότι οι Καθ’ ων η αίτηση προέβησαν στον τερματισμό της απασχόλησής της με τρόπο αιφνιδιαστικό και χωρίς καμία προηγούμενη προειδοποίηση. Η Αιτήτρια ισχυρίστηκε επίσης ότι πριν την απόλυσή της δεν είχε λάβει προειδοποίηση, ότι ο τρόπος και το χρονικό πλαίσιο του τερματισμού καταδεικνύουν την αιφνιδιαστική φύση της απόφασης, ότι συνιστούν παραβίαση της καλής πίστης, ότι η περίοδος που απολύθηκε καθιστούσε εξαιρετικά δύσκολη την εξεύρεση άλλης εργασία για την ακόλουθη ακαδημαϊκή χρονιά επειδή «οι κατανομές (ρόστερ)» των Πανεπιστημίων στην Κύπρο σε ακαδημαϊκό προσωπικό είχαν ήδη ολοκληρωθεί και ότι στην Κύπρο υπάρχει περιορισμένος αριθμός Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων τα οποία συνήθως καλύπτουν τις ανάγκες τους σε ακαδημαϊκό προσωπικό στο τέλος του ακαδημαϊκού έτους και όχι με την έναρξη του επόμενου. Περαιτέρω, η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι παρά τις προσπάθειες που κατέβαλε δεν κατέστη δυνατόν να εξεύρει μέχρι σήμερα άλλη εργασία, ότι επειδή πληρώθηκε τις 8 εβδομάδες της προειδοποίησης τις οποίες δεν εργάστηκε αυτό είχε ως συνέπεια για σκοπούς του ανεργιακού επιδόματος να θεωρείται άνεργη μόνο μετά την παρέλευση των 8 εβδομάδων από τον τερματισμό της απασχόλησής της και συνεπώς ενεγράφη άνεργη στις 30/9/2024, ότι έλαβε ως ανεργιακό επίδομα το συνολικό ποσό €2,795.09 το οποίο αντιστοιχεί σε 8.5 εβδομάδες απεργιακού επιδόματος και ότι δεν έλαβε οποιοδήποτε άλλο ποσό ως επίδομα επειδή όπως ενημερώθηκε από τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις διεξάγουν έρευνα σχετικά με το γιατί αρνήθηκε να αποδεχτεί το ποσό της χαριστικής πληρωμής που της πρότειναν οι Καθ’ ων η αίτηση κατά την αποχώρησή της. Ήταν επίσης η θέση της Αιτήτριας ότι κατά την αποχώρησή της οι Καθ’ ων η αίτηση της πρότειναν να λάβει το ποσό των €60,874 χαριστικά με ταυτόχρονη απαλλαγή τους από οποιαδήποτε ευθύνη, ότι δεν αποδέχτηκε, ότι δεν υπέβαλε αίτηση για πληρωμή λόγω πλεονασμού στο Ταμείο Πλεονασμού και ότι δεν της καταβλήθηκε από το εν λόγω Ταμείο οποιοδήποτε ποσό. Τέλος, η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι μεταξύ άλλων το Δικαστήριο πρέπει να λάβει υπόψη τη βαθύτατη λύπη που βιώνει διότι στερήθηκε το προνόμιο και τη χαρά που ένιωθε επιτελώντας το ιερό λειτούργημα της διδασκαλίας καθώς και τη μεγάλη απογοήτευση για την απώλεια της καριέρας της εξαιτίας του αιφνίδιου και αδικαιολόγητου τερματισμού της εργοδότησής της, το έντονο άγχος και την αγωνία μέσα στην οποία ζει από το τέλος Αυγούστου του 2024 μέχρι σήμερα λόγω της αιφνίδιας απόλυσης της και της αβεβαιότητας σε ότι αφορά τις δυσκολίες να ανταπεξέλθει στις καθημερινές οικονομικές απαιτήσεις διαβίωσης της οικογένειας της όντας μονογονέας από το 2001 και το ότι ως αποτέλεσμα του άγχους αυτού αναγκάστηκε να ζητήσει βοήθεια από ψυχολόγο και κατέθεσε ως Τεκμήριο 8 σχετική βεβαίωση.
Με δεδομένο ότι ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας έχει κριθεί παράνομος θα πρέπει να προχωρήσουμε να αξιολογήσουμε την ενώπιόν μας τεθείσα μαρτυρία σε σχέση με το ύψος των αποζημιώσεων που δικαιούται η Αιτήτρια, εφόσον αυτό είναι το μοναδικό επίδικο θέμα που παραμένει.
Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου, όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτουμένου που έχει απασχοληθεί συνεχώς από αυτόν επί 26 τουλάχιστον εβδομάδες, ο εργοδοτούμενος έχει δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. Σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου, το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών έχει απόλυτη διακριτική εξουσία για το ποσό που θα επιδικάσει. Κατά τον εν λόγω υπολογισμό το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών δέον να λάβει υπόψη του, μεταξύ άλλων τα ακόλουθα:
«(α) Τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτουμένου˙
(β) την διάρκειαν της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου˙
(γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου˙
(δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου˙
(ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου».
Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό της αποζημίωσης που θα επιδικάσει κρίνεται με βάση τα ενώπιόν του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογα συμπεράσματα. Η αποζημίωση δεν μπορεί να υπερβεί τα ημερομίσθια δύο ετών (παράγραφος 3 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου) ή να είναι μικρότερη του ποσού που θα ελάμβανε ο εργοδοτούμενος αν είχε κηρυχθεί ως πλεονάζων (παράγραφος 2 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου). Στην υπόθεση Εκδοτικός Οίκος Δίας Δημόσια Λτδ ν. Παπαχριστοδούλου (2006) 1 Α.Α.Δ. 625, στη σελ. 630, τονίστηκε ότι: «Σύμφωνα με τον πρώτο πίνακα του Ν.24/67 …. το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών έχει απόλυτη διακριτική εξουσία να επιδικάσει οποιοδήποτε ποσό κρίνει πρέπον». Περαιτέρω, στην υπόθεση Louis Tourist Agency Ltd ν. Ηλία (1992) 1 Α.Α.Δ. 98, 105 λέχθηκε ότι: «Η υλική ζημιά την οποία υφίσταται από τον τερματισμό ο εργοδοτούμενος είναι αναμφίβολα παράγοντας σχετικός, αλλά όχι ο μόνος ο οποίος λαμβάνεται υπόψη. Η διαγωγή των μερών είναι άλλος σχετικός παράγοντας, όπως συνάγεται από την παράγραφο 4 (δ) του Πίνακα».
Η μαρτυρία της Αιτήτριας παρέμεινε αναντίλεκτη και την αποδεχόμαστε. Συνεπώς, από τα γεγονότα της υπόθεσης προκύπτει ότι η Αιτήτρια εργάστηκε στην υπηρεσία των Καθ΄ ων η αίτηση για 31 συναπτά έτη για σκοπούς του Νόμου, ότι απολύθηκε ενώ ήταν 60 ετών, ότι ο τελευταίος εβδομαδιαίος της μισθός ανέρχετο σε €1.155,95, ότι η συγκεκριμένη χρονική περίοδος που απολύθηκε καθιστούσε εξαιρετικά δύσκολη την εξεύρεση άλλης εργασίας για την ακόλουθη ακαδημαϊκή χρονιά, ότι ο ισχυριζόμενος λόγος απόλυσης ήταν η στρατηγική επιλογή για τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του Πανεπιστημίου, ότι ενεγράφη άνεργη και ότι παραμένει χωρίς εργασία.
Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη την απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας, τις πραγματικές συνθήκες του τερματισμού των υπηρεσιών της Αιτήτριας αλλά και όλα τα πιο πάνω, ήτοι όλους τους παράγοντες που απαριθμούνται στην παράγραφο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου και αναφέρονται ανωτέρω για τους οποίους έχουμε ενώπιόν μας σχετική μαρτυρία, κρίνουμε υπό τις περιστάσεις εύλογη αποζημίωση το ποσό των €120.218,80 που αντιστοιχεί με απολαβές 104 εβδομάδων.
Κατά συνέπεια, εκδίδεται ομόφωνα απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ’ ων η αίτηση για το συνολικό ποσό των €120.218,80 πλέον νόμιμο τόκο.
Σύμφωνα με το άρθρο 3(2) του Νόμου οι Καθ’ ων η αίτηση θα καταβάλουν στην Αιτήτρια ποσό €60.109,40 που είναι οι απολαβές 52 εβδομάδων με νόμιμο τόκο και το υπόλοιπο ποσό, ήτοι €60.109,40 με νόμιμο τόκο, οφείλεται να καταβληθεί στην Αιτήτρια από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού.
Περαιτέρω, επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ’ ων η αίτηση, όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.
(Υπ.) …………………………………………
Χ. Παπαγεωργίου, Δικαστής
Γρ. Δημητρίου, Μέλος
Ν. Ανδρέου, Μέλος.
ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο