ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ – ΛΕΥΚΩΣΙΑ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Παπαγεωργίου, Δικαστή.
Ν. Ανδρέου ) Μελών
Αρ. Αίτησης: 225/24
Μεταξύ:
Katherine Fincham
Αιτήτριας
και
EDEX – EDUCATIONAL EXCELLENCE CORPORATION LIMITED Καθ’ ων η αίτηση
Ημερομηνία: 22 Απριλίου, 2025
ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:
Για την Αιτήτρια: κ. Σάββα Μ.
Για τους Καθ’ ων η αίτηση: κα. Επιφανίου Χρ.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Με την παρούσα αίτηση η Αιτήτρια αξιώνει από τους Καθ’ ων η αίτηση (στο εξής «η Εργοδότρια Εταιρεία») αποζημιώσεις για παράνομο τερματισμό της απασχόλησής της, προειδοποίηση, οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε αποφασίσει το Δικαστήριο, νόμιμο τόκο, έξοδα και Φ.Π.Α.
Η Εργοδότρια Εταιρεία με τους γενικούς λόγους εμφάνισής της αμφισβητεί τις εναντίον της αξιώσεις και ισχυρίζεται ότι η απόλυση της Αιτήτριας ήταν νόμιμη, ότι οφείλετο στη στρατηγική επιλογή για την μακροπρόθεσμη επιβίωση του Πανεπιστημίου και ότι λήφθηκε υπόψη η σταθερή μείωση των αναγκών της σε ακαδημαϊκό προσωπικό τα τελευταία χρόνια και για λόγους που αφορούν πλεονασμό και ζητούν την απόρριψη της αίτησης με έξοδα υπέρ τους και εναντίον της Αιτήτριας.
Από τις έγγραφες προτάσεις, τις δηλώσεις των μερών, τα παραδεκτά γεγονότα και το ενώπιόν μας υλικό, προκύπτουν ως παραδεκτά γεγονότα τα ακόλουθα:
1. Οι Καθ’ ων η αίτηση είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με έδρα τη Λευκωσία η οποία δραστηριοποιείται στον τομέα της εκπαίδευσης και είναι ιδιοκτήτης του Πανεπιστημίου Λευκωσίας (στο εξής: «το Πανεπιστήμιο»).
2. Η Αιτήτρια απασχολείτο στην υπηρεσία των Καθ’ ων η αίτηση ως Καθηγήτρια Πανεπιστημίου από την 1/10/00 μέχρι 31/8/24.
3. Η Αιτήτρια απολύθηκε με επιστολή ημερ. 29/8/24, Τεκμήριο 3, με το ακόλουθο περιεχόμενο:
«We regret to inform you that your employment with the University of Nicosia (EDEX - Educational Excellence Corporation Ltd) will terminate effective 31st of August, 2024.
This is a strategic decision driven by the need to ensure the long-term sustainability of our organization.
Your final paycheck, which includes payment for 8 weeks' notice in the amount of €7,147.47 and a proportional payment of the 13th salary amounting to €2,405.40, will be processed and provided to you on your last working day.
We understand that this news may be unexpected, and we are committed to supporting you through this transition. Our Human Resources department will be available to assist you with any questions or concerns you may have. We would like to express our sincere appreciation for your hard work, dedication, and the valuable contributions you have made during your time with the University of Nicosia.
We wish you all the best in your future endeavors».
4. Ο τελευταίος εβδομαδιαίος μισθός της Αιτήτριας για σκοπούς του Νόμου συμπεριλαμβανομένου και του 13ου μισθού ανέρχετο σε €893,43.
5. Οι Καθ’ ων η αίτηση κατέβαλαν στην Αιτήτρια πληρωμή για προειδοποίηση.
Το άρθρο 6(1) του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου, Ν.24/67 (στο εξής: «ο Νόμος») καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτούμενου σύμφωνα με το οποίο «… ο υπό του εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως του εργοδοτουμένου τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων», δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Επομένως στην παρούσα περίπτωση οι Καθ’ ων η αίτηση έχουν το βάρος να αποδείξουν ότι τερμάτισαν νόμιμα την απασχόληση της Αιτήτριας. Οι Καθ’ ων η αίτηση δεν προσέφεραν οποιαδήποτε μαρτυρία και δεν αντεξέτασαν την Αιτήτρια. Ως εκ τούτου, ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας από τους Καθ’ ων η αίτηση θεωρείται παράνομος. Η Αιτήτρια προσέφερε τη δική της μαρτυρία.
Καταθέτοντας, η Αιτήτρια ανέφερε ότι άρχισε να εργάζεται στο Ιntercollege από την 1/10/00, ότι η απασχόλησή της συνεχίστηκε στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας κάτω από συνθήκες συνεχούς απασχόλησης, ότι οι Καθ’ ων η αίτηση με επιστολή τους ημερ. 29/8/24 τερμάτισαν την απασχόλησή της την 31/8/24 επικαλούμενοι ως λόγο τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του οργανισμού τους, ότι δεν επικαλέστηκαν οποιονδήποτε λόγο νόμιμου τερματισμού, ότι κατά την απόλυση της δόθηκαν 8 εβδομάδες προειδοποίηση τις οποίες πληρώθηκε και δεν εργάστηκε, ότι είναι Βρετανίδα υπήκοος και πλέον πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας, ότι ήρθε στην Κύπρο το 1992 και παντρεύτηκε τον πρώην σύζυγό της το 1994, ότι έχουν δύο ενήλικα παιδιά 25 και 29 ετών αντίστοιχα, ότι χώρισε το 2017, ότι το διαζύγιο εκδόθηκε το 2022 και ότι είναι 56 ετών. Περαιτέρω, η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι δεν έχει ευρύτερη οικογένεια στην Κύπρο, ότι εργάστηκε στην υπηρεσία των Καθ’ ων η αίτηση καθ’ όλη τη διάρκεια της επαγγελματικής της ζωής στην Κύπρο, ότι εργάστηκε στην υπηρεσία των Καθ’ ων η αίτηση και για την περίοδο 1993 - 1996 όταν τότε λειτουργούσαν το Κολλέγιο Intercollege, ότι τον Ιανουάριο του 1996 λόγω της εργασίας του τότε συζύγου της μετακόμισαν στον Καναδά, ότι το καλοκαίρι του 2000 που επέστρεψαν υπέβαλε εκ νέου αίτηση για τη θέση της στο Intercollege και ότι επαναπροσλήφθηκε. Η Αιτήτρια ισχυρίστηκε επίσης ότι με την επιστροφή της στο Κολλέγιο ξεκίνησε εκ νέου τη διδασκαλία μαθημάτων αγγλικής γλώσσας, ότι συμμετείχε ενεργά στη διαμόρφωση του Τμήματος Γλωσσών και Λογοτεχνίας καθώς και του Κέντρου Σύγχρονων Γλωσσών, ότι συμμετείχε στη δημιουργία και ενίσχυση μαθημάτων που ήταν απαραίτητα για την επαναξιολόγηση και αναγνώριση του Κολλεγίου ως Πανεπιστημίου, ότι όταν το Intercollege μετεξελίχθηκε σε Πανεπιστήμιο υπήρχε προτροπή από τη διεύθυνση προς το ακαδημαϊκό προσωπικό που κατείχε μεταπτυχιακό τίτλο να αναβαθμίσει τα ακαδημαϊκά του προσόντα, ότι ανταποκρινόμενη υπέβαλε αίτηση και έγινε δεκτή στο διδακτορικό πρόγραμμα Doctorate in Education στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου το 2007, ότι ολοκλήρωσε το διδακτορικό της το 2012 με μια διατριβή που προτάθηκε για το βραβείο Διατριβής της Χρονιάς της Βρετανικής Ένωσης Εκπαιδευτικής Έρευνας, ότι δίδαξε φοιτητές σε μεταπτυχιακό και προπτυχιακό επίπεδο, ότι ήταν επικεφαλής του μαθήματος «Αγγλική Σύνθεση» και ότι δημιούργησε το πρόγραμμα σπουδών και τα υλικά που διανέμονται σε όλους τους νέους διδάσκοντες. Ήταν επίσης η θέση της Αιτήτριας ότι καθοδήγησε τους διδάσκοντες κυρίως μερικής φοίτησης που είχαν αναλάβει το μάθημα πραγματοποιώντας συναντήσεις προσανατολισμού, ότι συμμετείχε στην ανάπτυξη και τη διδασκαλία συνολικά 22 μαθημάτων, ότι δίδασκε παράλληλα ενεργά στο πρόγραμμα BA στη «Γλώσσα και Λογοτεχνία» και στο πρόγραμμα «MA TESOL (Τηλε-εκπαίδευση)», ότι ήταν μια από τους πρώτους διδάσκοντες στο Πανεπιστήμιο που προετοίμασε και παρέδωσε μαθήματα «τηλε-εκπαίδευσης» για το πρόγραμμα «MA TESOL Distance Learning» το 2014, ότι για τα μαθήματα στα οποία ήταν υπεύθυνη δημιούργησε το πρόγραμμα σπουδών και το εκπαιδευτικό υλικό, ότι καθοδήγησε και επέβλεψε νέα μέλη του διδακτικού προσωπικού και ότι παράλληλα με τις διδακτικές της υποχρεώσεις ήταν ενεργά εμπλεκόμενη στην έρευνα και στη διοικητική ακαδημαϊκή εργασία και ότι έχει προβεί σε μεγάλο αριθμό δημοσιεύσεων. Η Αιτήτρια ισχυρίστηκε επιπλέον ότι καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας της στο Πανεπιστήμιο δεν έλαβε αρνητική αξιολόγηση, ότι λάμβανε αξιολογήσεις από τους φοιτητές στις κατηγορίες «Πολύ καλό και Εξαιρετικό» και ότι το 2023 ξεκίνησε μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών στην Ψυχολογία της Ψυχικής Υγείας και της Ευημερίας (MSc Psychology of Mental Health and Well-being). Περαιτέρω, η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι κατέχει πτυχίο στις Ανθρωπιστικές Επιστήμες, Πολιτική Επιστήμη, Κοινωνικές Επιστήμες και Επικοινωνία, Μεταπτυχιακό στην Επιστήμη, Διδασκαλία Αγγλικών ως Δεύτερης Γλώσσας, Διδακτορικό στην Εκπαίδευση, Εξειδίκευση στον Πολυγλωσσισμό και την Ταυτότητα και ότι τώρα κάνει Μεταπτυχιακό στην Επιστήμη της Ψυχολογίας Ψυχικής Υγείας και Ευημερίας. Η Αιτήτρια ισχυρίστηκε επίσης ότι οι Καθ’ ων η αίτηση προέβησαν στον τερματισμό της απασχόλησής της με τρόπο αιφνιδιαστικό και χωρίς καμία προηγούμενη προειδοποίηση, ότι έλαβε την επιστολή τερματισμού στις 29 Αυγούστου, ότι οι υπηρεσίες της τερματίστηκαν δύο ημέρες αργότερα, ότι δεν είχε οποιαδήποτε ένδειξη προηγουμένως, ότι ο τρόπος και το χρονικό πλαίσιο του τερματισμού καταδεικνύουν την αιφνιδιαστική φύση της απόφασης, ότι παραβιάστηκε η καλή πίστη, ότι το γεγονός ότι η απασχόλησή της τερματίστηκε τέλος Αυγούστου καθιστούσε εξαιρετικά δύσκολο την εξεύρεση άλλης εργασίας για την ακόλουθη ακαδημαϊκή χρονιά καθώς απολύθηκε λίγες ημέρες πριν από την έναρξή της, ότι οι «κατανομές (ρόστερ)» των Πανεπιστημίων στην Κύπρο σε ακαδημαϊκό προσωπικό είχαν ήδη ολοκληρωθεί, ότι στην Κύπρο υπάρχει περιορισμένος αριθμός Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων τα οποία συνήθως καλύπτουν τις ανάγκες τους σε ακαδημαϊκό προσωπικό στο τέλος του ακαδημαϊκού έτους και όχι με την έναρξη του επόμενου, ότι δεν μιλά άπταιστα την ελληνική γλώσσα και συνεπώς δεν μπορεί να υποβάλει αίτηση για θέσεις στη δημόσια υπηρεσία ή σε κρατικά σχολεία και ότι οι επαγγελματικές της επιλογές είναι περιορισμένες. Ήταν επίσης η θέση της Αιτήτριας ότι παρά τις προσπάθειες που κατέβαλε δεν κατέστη δυνατόν να εξεύρει μέχρι σήμερα άλλη εργασία, ότι υπέβαλε αίτηση στο Πανεπιστήμιο Uclan, στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου και στο Πανεπιστήμιο «One Family» του Δουβλίνου, ότι έλαβε αποζημίωση που αντιστοιχεί σε 8 εβδομάδες προειδοποίηση τις οποίες δεν εργάστηκε, ότι αυτό είχε ως συνέπεια για σκοπούς του ανεργιακού επιδόματος να θεωρείται άνεργη μόνο μετά την παρέλευση των 8 εβδομάδων από τον τερματισμό της απασχόλησής της, ότι εγγράφηκε άνεργη στις 30/10/24, ότι έλαβε ως ανεργιακό επίδομα €3,225.11, ότι δεν έλαβε οποιοδήποτε άλλο ποσό ως επίδομα καθότι όπως ενημερώθηκε από τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις διεξάγεται έρευνα σχετικά με το γιατί αρνήθηκε να αποδεχτεί το ποσό χαριστικής πληρωμής που της προτάθηκε, ότι κατά την αποχώρησή της οι Καθ’ ων η αίτηση της πρότειναν να λάβει €57.649 χαριστικά με ταυτόχρονη απαλλαγή τους από οποιαδήποτε ευθύνη, ότι δεν το αποδέχτηκε, ότι δεν υπέβαλε αίτηση στο Ταμείο Πλεονασμού για σχετική πληρωμή και ότι δεν της καταβλήθηκε οποιοδήποτε ποσό από το εν λόγω Ταμείο. Τέλος, η Αιτήτρια κατά την κυρίως εξέτασή της ισχυρίστηκε ότι μεταξύ άλλων το Δικαστήριο πρέπει να λάβει υπόψη το απρόσμενο του τερματισμού, το ότι η εργασία της τερματίστηκε χωρίς καμία προειδοποίηση, την εικοσιτετράχρονη συνεχή υπηρεσία της, το ότι ο ισχυριζόμενος λόγος απόλυσης ήταν η βιωσιμότητα του οργανισμού, ότι δεν αναφέρεται κανένας νόμιμος λόγος τερματισμού, τη χρονική στιγμή της απόλυσης, το γεγονός ότι δεν μιλά την Ελληνική Γλώσσα άπταιστα και συνεπώς περιορίζονται περαιτέρω οι θέσεις εργασίας, το ότι δεν βρήκε άλλη εργασία παρόλες τις προσπάθειές της, την ακαδημαϊκή της καριέρα, το ότι δεν έχει άλλο οικογενειακό εισόδημα, το ότι εργάστηκε όλη την επαγγελματική της καριέρα στην υπηρεσία των Καθ’ ων η αίτηση, το ότι ήταν 56 ετών κατά την απόλυσή της, το ότι θα επηρεαστεί η σύνταξή της, το άγχος και την πίεση που προκλήθηκαν από την απόλυσή της, το ότι έκτοτε αντιμετωπίζει μια σειρά από προβλήματα υγείας πολλά από τα οποία έχουν επιδεινωθεί λόγω των υψηλών επιπέδων άγχους που βιώνει και το ότι έχει παραπεμφθεί σε ψυχολόγο για ψυχολογική υποστήριξη.
Με δεδομένο ότι ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας έχει κριθεί παράνομος θα πρέπει να προχωρήσουμε να αξιολογήσουμε την ενώπιόν μας τεθείσα μαρτυρία σε σχέση με το ύψος των αποζημιώσεων που δικαιούται η Αιτήτρια, εφόσον αυτό είναι το μοναδικό επίδικο θέμα που παραμένει.
Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου, όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτουμένου που έχει απασχοληθεί συνεχώς από αυτόν επί 26 τουλάχιστον εβδομάδες, ο εργοδοτούμενος έχει δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. Σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου, το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών έχει απόλυτη διακριτική εξουσία για το ποσό που θα επιδικάσει. Κατά τον εν λόγω υπολογισμό το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών δέον να λάβει υπόψη του, μεταξύ άλλων τα ακόλουθα:
«(α) Τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτουμένου˙
(β) την διάρκειαν της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου˙
(γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου˙
(δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου˙
(ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου».
Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό της αποζημίωσης που θα επιδικάσει κρίνεται με βάση τα ενώπιόν του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογα συμπεράσματα. Η αποζημίωση δεν μπορεί να υπερβεί τα ημερομίσθια δύο ετών (παράγραφος 3 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου) ή να είναι μικρότερη του ποσού που θα ελάμβανε ο εργοδοτούμενος αν είχε κηρυχθεί ως πλεονάζων (παράγραφος 2 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου). Στην υπόθεση Εκδοτικός Οίκος Δίας Δημόσια Λτδ ν. Παπαχριστοδούλου (2006) 1 Α.Α.Δ. 625, στη σελ. 630, τονίστηκε ότι: «Σύμφωνα με τον πρώτο πίνακα του Ν.24/67 …. το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών έχει απόλυτη διακριτική εξουσία να επιδικάσει οποιοδήποτε ποσό κρίνει πρέπον». Περαιτέρω, στην υπόθεση Louis Tourist Agency Ltd ν. Ηλία (1992) 1 Α.Α.Δ. 98, 105 λέχθηκε ότι: «Η υλική ζημιά την οποία υφίσταται από τον τερματισμό ο εργοδοτούμενος είναι αναμφίβολα παράγοντας σχετικός, αλλά όχι ο μόνος ο οποίος λαμβάνεται υπόψη. Η διαγωγή των μερών είναι άλλος σχετικός παράγοντας, όπως συνάγεται από την παράγραφο 4 (δ) του Πίνακα».
Η μαρτυρία της Αιτήτριας παρέμεινε αναντίλεκτη και την αποδεχόμαστε. Συνεπώς, από τα γεγονότα της υπόθεσης προκύπτει ότι η Αιτήτρια εργάστηκε στην υπηρεσία των Καθ΄ ων η αίτηση για 24 συναπτά έτη για σκοπούς του Νόμου, ότι απολύθηκε ενώ ήταν 56 ετών, ότι ο τελευταίος εβδομαδιαίος της μισθός ανέρχετο σε €893,43, ότι η συγκεκριμένη χρονική περίοδος που απολύθηκε καθιστούσε εξαιρετικά δύσκολη την εξεύρεση άλλης εργασίας για την ακόλουθη ακαδημαϊκή χρονιά, ότι ο ισχυριζόμενος λόγος απόλυσης ήταν η στρατηγική επιλογή για τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του Πανεπιστημίου, ότι ενεγράφη άνεργη και ότι παραμένει χωρίς εργασία.
Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη την απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας, τις πραγματικές συνθήκες του τερματισμού των υπηρεσιών της Αιτήτριας αλλά και όλα τα πιο πάνω, ήτοι όλους τους παράγοντες που απαριθμούνται στην παράγραφο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου και αναφέρονται ανωτέρω για τους οποίους έχουμε ενώπιόν μας σχετική μαρτυρία, κρίνουμε υπό τις περιστάσεις εύλογη αποζημίωση το ποσό των €92.916,72 που αντιστοιχεί με απολαβές 104 εβδομάδων.
Κατά συνέπεια, εκδίδεται ομόφωνα απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ’ ων η αίτηση για το συνολικό ποσό των €92.916,72 πλέον νόμιμο τόκο. Σύμφωνα με το άρθρο 3(2) του Νόμου οι Καθ’ ων η αίτηση θα καταβάλουν στην Αιτήτρια ποσό €46.458,36 που είναι οι απολαβές 52 εβδομάδων με νόμιμο τόκο και το υπόλοιπο ποσό, ήτοι €46.458,36 με νόμιμο τόκο, οφείλεται να καταβληθεί στην Αιτήτρια από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού. Περαιτέρω, επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ’ ων η αίτηση όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.
(Υπ.) …………………………………………
Χ. Παπαγεωργίου, Δικαστής
Γρ. Δημητρίου, Μέλος
Ν. Ανδρέου, Μέλος.
ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο