ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Χριστοδούλου, Α. Ε. Δ Αρ. Αγωγής: 860/10
Επί τοις αφορώσι του περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμο Κεφ.62 και επί της αφορώσι τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6
Themis Portfolio Management Holdings Limited
έναγουσας
και
1. Κωστάκης Ξιούρος
2. Ελένη Κωσταντίνου
3. Κωνσταντίνα Χρίστου Κωνσταντίνου
4. Δέσπω Ξιούρου
5. Κλαίρη – Μαρία Κωνσταντίνου
6. Κερίνα – Χριστίνα Κωνσταντίνου
εναγόμενοι
Αίτηση ημερομηνίας 30/04/2026 για χορήγηση άδειας καταχώρησης
συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης
Ημερομηνία : 13.07.2026
Εμφανίσεις :
Για καθ’ ων αίτηση – 2,3,5 και 6 - αιτητές στην παρούσα: Σκορδής & Στεφάνου ΔΕΠΕ
Για αιτήτρια- Καθ ’ ης η αίτηση στην παρούσα : Ε. Πελεκάνος & Σια
Ενδιάμεση Απόφαση
Εισαγωγή – Γεγονότα
Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας, είναι η αίτηση των καθ΄ων η αίτηση 2, 3, 5 και 6 για λήψη άδειας προς καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
Η αίτηση βασίζεται στους παλαιούς Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, Δ.48 Θ.1-13, Δ.57, Δ.59, Δ.64 στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 Άρθρα 29 και 32, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6 Άρθρα 4-9, στα Άρθρα 30 και 35 του Συντάγματος, στο Άρθρο 6 της ΕΣΔΑ, στην Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και/ή σε οποιαδήποτε άλλη σχετική καθοδηγητική Νομολογία, καθώς επίσης και στις γενικές και συμφύεις εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου και Κανόνες περί Φυσικής Δικαιοσύνης.
Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της καθ’ ης η αίτηση 2. Η ομνύουσα αναφέρει ότι η προτεινόμενη ένορκη δήλωση είναι αναγκαία, διότι με τους προτεινόμενους ισχυρισμούς ενισχύεται η θέση των καθ΄ων η αίτηση, ότι η ενάγουσα τηρούσε και εξακολουθεί να τηρεί στάση εχθρική και επιθετική προς αυτούς. Η ομνύουσα επισύναψε ως Τεκμήριο 1, την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση ως επιτάσσει η νομολογία( βλ. Παπακοκκίνου κ. α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Έφεση 242/2011, ημερομηνίας 10.04.2012).
Οι καθ’ ων η αίτηση στην παρούσα καταχώρησαν ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης στην οποία καταγράφονται 11 λόγοι ένστασης. Οι λόγοι ένστασης, μπορούν να συνοψιστούν στο ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και η προτεινόμενοι ισχυρισμοί είναι άσχετοι με τα επίδικα θέματα στην κυρίως αίτηση.
Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Γ. Ν. Γεωργίου, υπαλλήλου της καθ΄ ης η αίτηση στην παρούσα. Ο ομνύων στην ένορκή του δήλωση, αναπτύσσει τους λόγους ένστασης.
Οι θέσεις των διαδίκων
Κατά την ακρόαση της αίτησης, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν γραπτώς προωθώντας ο καθένας τη θέση του με αναφορά στην υποστηρικτική της θέσης τους νομολογία.
Κοινό τόπο μεταξύ των ευπαιδεύτων συνηγόρων των διαδίκων αποτέλεσε η εισήγηση ότι η έγκριση της παρούσας εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου, η οποία ασκείται υπό την αίρεση κατάδειξης καλού λόγου. Επίσης αμφότερες οι διάδικες πλευρές στήριξαν στην επιχειρηματολογία τους στη Δ.48 των παλαιών θεσμών πολιτικής δικονομίας.
Νομική πτυχή
Η υπό εξέταση αίτηση εδράζεται στη Δ.48 Θ. 4 (2), η οποία ορίζει τα ακόλουθα :
« Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.»
Ως προκύπτει από τα ανωτέρω, η δυνατότητα για καταχώρηση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως δεν είναι αυτόματη, αλλά παρέχεται κατόπιν άδειας του δικαστηρίου υπό την προϋπόθεση κατάδειξης καλού λόγου.
Όπως έχει κριθεί επανειλημμένα, η έγκριση ή η απόρριψη παρόμοιας φύσης αιτήματος εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Σχετική επί του προκειμένου είναι η απόφαση στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου (2008) 1 Α.Α.Δ. 510.
Διαφωτιστική, επίσης, είναι η απόφαση Κόκκινου ν. Κόκκινου, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά :
«Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ανάγεται, ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάσαντος Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα.»
Επιπρόσθετα, σύμφωνα με τη νομολογία, η καταχώρηση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως δεν πρέπει να αποσκοπεί στην παράθεση μη αποδεκτής μαρτυρίας ή επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών αλλά θα πρέπει η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση να αποσκοπεί στη σφαιρική παράθεση των γεγονότων ενώπιον του δικαστηρίου. Α. Μessios & Sons Ltd κ.α. v. Ανδρέας Λεωνίδα Πολ.Έφεση αρ. 277/2007 ημερομηνίας 18/2/2010
Όπως συνοψίστηκε εύστοχα από στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση των εταιρειών Warner Trust κ.ά, Πολιτική Αίτηση 45/2021, ημερομηνίας 2.4.2021:
«Η εξουσία, επομένως, η οποία προβλέπεται από τη Δ.48, θ.4(2) είναι διακριτικής φύσεως και ασκείται στη βάση των γεγονότων που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου και τα οποία θα πρέπει να αποκαλύπτουν την αναγκαιότητα για την παροχή της αιτούμενης άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Σημαντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη για τους σκοπούς διαμόρφωσης της κρίσης του Δικαστηρίου, είναι η φύση και οι ανάγκες της διαδικασίας την οποία η συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιδιώκει να εξυπηρετήσει.»
Τα πιο πάνω καταδεικνύουν ότι, παρόλο που η έννοια του όρου «καλός λόγος» δεν εξειδικεύεται στους Θεσμούς, εντούτοις αυτός πρέπει να εξετάζεται στα πλαίσια των επίδικων θεμάτων της κάθε περίπτωσης, ώστε να μην επιτρέπεται η καταχώρηση ενόρκων δηλώσεων που δεν αποσκοπούν στη σφαιρική παράθεση των ουσιαστικών γεγονότων ως προς την απόφανση επί του εκάστοτε επίδικου ζητήματος. Επιπρόσθετα η ύπαρξη και μόνο αμφισβητούμενων γεγονότων δεν θεμελιώνει άνευ ετέρου καλό λόγο για έγκριση του αιτήματος.
Γνώμονας στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι η εξυπηρέτηση των σκοπών της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, οι οποίοι εξυπηρετούνται με την παράθεση ενώπιον του δικαστηρίου των αναγκαίων γεγονότων που συνυφαίνονται με τα εκάστοτε επίδικα ζητήματα.
Οι προτεινόμενοι ισχυρισμοί σε συνάρτηση με το επίδικο ζήτημα στην αίτηση ημερομηνίας 02.7.2025.
Η κυρίως αίτηση ημερομηνίας 02.7.2025 αφορά σε αίτηση για ακύρωση κατ’ ισχυρισμόν δόλιων μεταβιβάσεων. Στην αίτηση επίδικες είναι τρεις μεταβιβάσεις. Συγκεκριμένα ζητείται η ακύρωση της μεταβίβασης ημερομηνίας 27.5.2002, της μεταβίβασης, ημερομηνίας 8.6.2022, και ακόμα μιας, η όποια έλαβε χώρα σε άγνωστη ημερομηνία για την αιτήτρια στην κυρίως αίτηση. Όλες οι επίδικες μεταβιβάσεις, κατ’ ισχυρισμόν, έγιναν δυνάμει δωρεάς.
Οι αιτητές στην παρούσα καταχώρησαν ειδοποίηση περί προθέσεως στην πιο πάνω αίτηση. Με την υπό κρίση αίτηση σύμφωνα με την ομνύουσα επιδιώκεται να τεθούν υπόψιν του Δικαστηρίου ισχυρισμοί περί το ότι η αιτήτρια στην κυρίως αίτηση τηρεί, εναντίον των αιτητών στην παρούσα, εχθρική και επιθετική στάση καθώς και μεροληπτεί υπερ των καθ’ ων η αίτηση 1 και 3 στην κυρίως αίτηση.
Ως προς τα επίδικα θέματα σε αίτηση για ακύρωση, κατ’ ισχυρισμόν, δόλιας μεταβίβασης θεμελιακή είναι η απόφαση Lymperopoulou v. Christodoulou a.ο. (1957) Vol. 22 C.L.R., 184. Στην εν λόγω υπόθεση κρίθηκε ότι όπου μια δόλια μεταβίβαση είναι άκυρη εναντίον πιστωτή ή πιστωτών τους οποίους, ο μεταβιβάζων και ο δεχόμενος τη μεταβίβαση είχαν πρόθεση να παρεμποδίσουν ή να καθυστερήσουν να ανακτήσουν τα χρέη τους. Δόλια μεταβίβαση μπορεί να ακυρωθεί μόνο δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 3(1) του περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου, Κεφ. 62, όπως ήταν αρχικά και Κεφ. 95 όπως έγινε αργότερα, και μόνον εάν ο πιστωτής, που υποβάλλει την αίτηση ακύρωσης, συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών που ο μεταβιβάζων (χρεώστης), κατά το χρόνο της μεταβίβασης, είχε πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει, στην ανάκτηση του οφειλόμενου, προς αυτόν, χρέους του. Ο Νόμος δεν παρέχει θεραπεία για «μεταγενέστερο πιστωτή», δηλαδή πιστωτή ο οποίος δεν βρισκόταν στη σκέψη του χρεώστη κατά το χρόνο της δόλιας μεταβίβασης.
Η πιο πάνω αρχή υιοθετήθηκε και στην απόφαση Pambos Zenios Trading Ltd κ.α. v. Μ. Χατζηπαύλου & Υιος Λτδ κ.α. (2011) 1(Γ) ΑΑΔ 2322.
Ακολούθως οι ίδιες αρχές έχουν επαναληφθεί σε σειρά μεταγενέστερων αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου και του Εφετείου. Ενδεικτικά παραπέμπω στις αποφάσεις Τζίεπρα ν. Σάββα κ.α. (2013) 1 Α.Α.Δ. 2410, ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ Λτδ (σε εκκαθάριση) ν. Lakis Georgiou Constructions, Πολιτική Έφεση 214/2012, ημερομηνίας 28.9.2018, ECLI:CY:AD:2018:A422, Ζίττη κ.α. v. Φθαρτεμπορική Α/φοι Α. Κατσαρής Π. Λτδ Πολιτική Εφεση Ε92/2014 ημερομηνίας 16.7.2019, Γιαννίτσαρος κ.α. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια εταιρεία Λτδ (πρώην Cyprus Popular Bank Co Ltd) Πολιτική Έφεση Ε151/2015 ημερομηνίας 9.5.2023 και Καζέλα ν. Ιωάννου, Πολιτική Έφεση 65/2018, ημερομηνίας 31.5.2024.
Είναι προφανές πως σε αίτηση ακύρωσης δόλιας μεταβίβασης επίδικα θέματα είναι το κατά πόσο ο μεταβιβάζων και ο δεχόμενος τη μεταβίβαση είχαν πρόθεση να παρεμποδίσουν ή να καθυστερήσουν τον πιστωτή να ανακτήσει το χρέος. Επίσης επίδικο είναι το κατά πόσο ο αιτητής στην κυρίως αίτηση συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών που ο μεταβιβάζων (χρεώστης), κατά το χρόνο της μεταβίβασης, είχε πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει.
Στην υπό κρίση υπόθεση, με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, επιδιώκεται η προσθήκη ισχυρισμών περί το ότι η αιτήτρια στην κυρίως αίτηση τηρεί εναντίον των αιτητών στην παρούσα εχθρική και επιθετική στάση καθώς και μεροληπτεί υπέρ των καθ’ ων η αίτηση 1 και 3 στην κυρίως αίτηση. Είναι προφανές ότι οι ισχυρισμοί που επιδιώκεται να προστεθούν οι οποίοι είναι μεταγενέστεροι των γεγονότων που συγκροτούν την κατ’ ισχυρισμόν δόλια μεταβίβαση, δεν μπορούν να επηρεάσουν τα επίδικα θέμα στην κυρίως αίτηση.
Υπό το φως των πιο πάνω, η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα αυτά επιδικάζονται υπέρ της καθ’ ης η αίτηση στην παρούσα.
Κατάληξη
Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της καθ’ ης η αίτηση στην παρούσα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.
…………………………………….
Μ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ.
ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο