THEMIS PORTOFOLIO HOLDINGS LIMITED ν. Ζουβάνης Κουζαλή, Αρ. Αγωγής: 151/24, 30/10/2026
print
Τίτλος:
THEMIS PORTOFOLIO HOLDINGS LIMITED ν. Ζουβάνης Κουζαλή, Αρ. Αγωγής: 151/24, 30/10/2026

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ

Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Π.Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 151/24

Μεταξύ:

                              THEMIS PORTOFOLIO HOLDINGS LIMITED

Ενάγουσα

v.

 

  Ζουβάνης Κουζαλή

Εναγόμενος

---------------------------------

 

Ημερομηνία: 30 Οκτωβρίου, 2026

ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:

Για Αιτητή – Εναγόμενο: κ. Ν. Θωμάς για ΝΙΚΟΛΑΣ ΘΩΜΑ Δ.Ε.Π.Ε.

Για Καθ΄ ου η Αίτηση – Ενάγουσα: κα Θεοδούλου για HARRIS KYRIAKIDES (ΤΩΝΗΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ Δ.Ε.Π.Ε.)  

 

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

στην αίτηση ημερ. 08/05/2026 για αναστολή του διατάγματος ημερ. 29/04/2025 

 

Ο Αιτητής με την αίτηση του επιζητεί την αναστολή του διατάγματος ημερ. 29/04/2025, τον παραμερισμό ή/και την ακύρωση ή/και την αναστολή του διατάγματος ημερ. 16/12/2005 καθώς επίσης και την ακύρωση ή/και αναστολή οποιουδήποτε εκδοθέντος εντάλματος ανάκτησης κατοχής του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/[ ], Φ./Σχ. 2-291-379, Τμήμα 9, Τεμάχιο [ ] στο Παραλίμνι. 

Νομική βάση για την αίτηση αποτελούν τα άρθρα 32 και 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου, τα άρθρα 4 και 9 του Κεφ. 6, το Μέρος 14.3(1) και (2), το Μέρος 16, το Μέρος 18, το Μέρος 23, το Μέρος 25.1(1)(α) και το Μέρος 47.1(12) των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών του 2023, το Άρθρο 6 της ΕΣΔΑ, το Σύνταγμα, η διακριτική ευχέρεια και οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και η Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. 

 

            Τα γεγονότα προς υποστήριξη της αίτησης παρατίθενται σε ένορκη δήλωση του Ζουβάνη Κουζαλή, Αιτητή – Εναγόμενου. Καταγράφει ότι τα γνωρίζει προσωπικά. Όσον αφορά την διαφορά που οδήγησε στην έκδοση του διατάγματος ανάκτησης κατοχής ισχυρίζεται ότι είχε εκδοθεί εκ συμφώνου διάταγμα με το οποίο διατάχθηκε τόσο ο ίδιος αλλά και οποιοιδήποτε αντιπρόσωποι ή/και υπάλληλοι του όπως παραδώσουν κενή και ελεύθερη την κατοχή του ακινήτου. Στη συγκεκριμένη απόφαση υπήρχε αναστολή εκτέλεσης από τις 29/04/2025 μέχρι τις 04/12/2025 υπό την προϋπόθεση ότι ο ίδιος θα κατέβαλλε προς την Καθ΄ ης η αίτηση – Ενάγουσα το ποσό των €1.000 μηνιαίως. Παράλληλα, κατά τη διάρκεια της περιόδου αναστολής, ο ίδιος διατηρούσε το δικαίωμα αγοράς της συγκεκριμένης κατοικίας νοουμένου ότι θα κατέβαλλε στην Καθ΄ης η αίτηση – Ενάγουσα το ποσό των €650.000. Η καταβολή του συγκεκριμένου ποσού θα οδηγούσε στην εξόφληση της οφειλής.  Για την περίοδο 29/04/2025 μέχρι 04/12/2025 ο ίδιος κατέβαλλε το ποσό των €1.000 μηνιαίως πλην όμως παρά τις προσπάθειες για εξεύρεση του ποσού των €650.000 αυτό δεν κατέστη δυνατό. Απευθύνθηκε στην Καθ΄ης η αίτηση – Ενάγουσα με εναλλακτική πρόταση, ήτοι την μεταβίβαση χωραφιού στην τοποθεσία Αγία Βαρβάρα στο Παραλίμνι ως ανταλλαγή με την κατοικία του, η οποία όμως πρόταση απορρίφθηκε. Διαβιβάστηκαν ηλεκτρονικά μηνύματα στους δικηγόρους της Καθ΄ης η αίτηση – Ενάγουσας με τα οποία ζητείτο παράταση 6 με 12 μήνες, για να παραμείνει στην οικία, έτσι ώστε να καρποφορήσουν οι προσπάθειες αγοράς της. Η Καθ΄ης η αίτηση – Ενάγουσα απέρριψε την οποιαδήποτε πρόταση. Παρά τις συνεχείς προσπάθειες του ιδίου για εξεύρεση λύσης η Καθ΄ης η αίτηση - Ενάγουσα επέμεινε στη θέση της όπως ακολουθηθεί η δικαστική  απόφαση και καταβληθεί το συνολικό ποσό των €650.000. 

 

            Ισχυρίζεται ότι ο λόγος που ζητείται παράταση της προθεσμίας αφορά σε λόγους υγείας της συζύγου του, η οποία πάσχει από χρόνια υποτροπιάζουσα καταθλιπτική διαταραχή και μετά την ανακοίνωση της έκδοσης της απόφασης παρουσίασε αισθητή και σοβαρή επιδείνωση λόγω του ότι αδυνατούσε να αποδεχθεί το ενδεχόμενο απώλειας της κατοικίας.  Ο ψυχίατρος που την παρακολουθεί την εξέτασε στις 12/01/2026 και κατάρτισε σχετική έκθεση, στην οποία τονίζεται η αυξημένη επικινδυνότητα για ενδεχόμενη απόπειρα αυτοκαταστροφής ενώ περιγράφονται και περιστατικά που επιβεβαιώνουν την ψυχική της απορρύθμιση λόγω των επιδίκων θεμάτων. Ο ίδιος αναγνωρίζει τις υποχρεώσεις και τις συνέπειες που απορρέουν από την έκδοση του  διατάγματος ημερ. 29/04/2025. Δηλώνει ότι  δεν επιθυμεί να απαλλαχθεί από τις υποχρεώσεις του αλλά ζητά την περαιτέρω αναστολή ή/και την ακύρωση του διατάγματος ημερ. 28/01/2026 και του εντάλματος ανάκτησης κατοχής της κατοικίας γιατί υφίσταται σοβαρός λόγος και άμεσος κίνδυνος να υποτροπιάσει η σύζυγος του και να προχωρήσει σε οποιαδήποτε απόπειρα αυτοκαταστροφής. 

 

            Εισηγείται ότι η υπό κρίση υπόθεση συνιστά εξαιρετική και ιδιαιτέρως ευαίσθητη περίσταση λόγω της σοβαρής ψυχικής κατάσταση της συζύγου του. Στην περίπτωση που το αίτημα εγκριθεί ο ίδιος θα καταβάλει περαιτέρω προσπάθειες για να εξεύρει το απαιτούμενο ποσό για ν’ αγοράσει την κατοικία. Σ’ αντίθετη περίπτωση δεν διαθέτει εναλλακτική στέγη, γεγονός που θα επιδεινώσει περαιτέρω την εύθραυστη ψυχική υγεία της συζύγου του. Καταλήγει, ότι θα προκληθεί στην σύζυγό του ανεπανόρθωτη ζημιά αφού υπάρχουν βεβαιώσεις που υποστηρίζουν την εύθραυστη ψυχική της υγεία. 

 

            Η αίτηση αντιμετωπίστηκε με ένσταση στην οποία παρατέθηκαν είκοσι - δύο (22) λόγοι ενστάσεως, οι οποίοι μπορούν να συνοψιστούν ως ακολούθως:  Ότι η αίτηση είναι νομικά αβάσιμη ή/και αδικαιολόγητη ή/και παράτυπη. Ότι δεν προσδιορίζει τους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους βασίζεται. Ότι το Δικαστήριο στερείται εξουσίας να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα αφού σύμφωνα με το Μέρος 47.1(11) μπορεί να ακούσει την αίτηση μόνο στην περίπτωση που έχει καταχωριστεί και εκκρεμεί έφεση. Ότι το Δικαστήριο στερείται εξουσίας να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα αφού δεν έχουν ανακύψει γεγονότα τα οποία δεν ήταν δυνατό να δικογραφηθούν από τον Αιτητή. Ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60. Ότι δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις της Νομολογίας ή/και δεν έχουν αποδειχθεί εξαιρετικές ή/και ειδικές περιστάσεις. Ότι δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης ή/και παραμερισμό του διατάγματος για ανάκτηση κατοχής ημερ. 28/01/2026. Ότι το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση δεν καταγράφει εξαιρετικές περιστάσεις. Ότι δεν δικαιολογείται το χρονικό διάστημα των 12 μηνών για το οποίο ζητείται η αναστολή της απόφασης. Ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Ότι η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη ή/και ζημιά στην Καθ΄ ης η αίτηση. Ότι η αίτηση είναι κακόπιστη και συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Ότι ο παραμερισμός που ζητείται στο αιτητικό Β της αίτησης δεν αφορά το επίδικο διάταγμα αλλά αφορά διάταγμα ημερ. 16/12/2025, το οποίο δεν σχετίζεται με το ακίνητο. Ότι η Καθ΄ ης η αίτηση δεν θα πρέπει να στερηθεί τον καρπό της επιτυχίας της. Ότι η αίτηση λαμβάνει την μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και των δικαιωμάτων της Καθ΄ ης η αίτηση και συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Ότι ουσιαστικά επιδιώκεται ο παραμερισμός της απόφασης. Ότι το πραγματικό και νομικό υπόβαθρο στο οποίο στηρίζεται η αίτηση δεν δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Ότι ο Αιτητής υπέδειξε αδικαιολόγητη καθυστέρηση να προσφύγει στο Δικαστήριο και ότι κωλύεται, λόγω προηγούμενων παραστάσεων ή/και δηλώσεων ή/και προηγούμενης συμπεριφοράς, να προωθεί την αίτηση. 

 

          Τα γεγονότα τα οποία στηρίζουν την ένσταση παρατίθενται σε ένορκη δήλωση του Νικόλα Τουμπουρή, Λειτουργού στο Τμήμα Διαχείρισης Ακινήτων της Καθ΄ ης η αίτηση. Καταγράφει ότι έχει εξουσιοδοτηθεί στην κατάρτιση της ένορκης δήλωσης, λόγω του ότι έχει προσωπική και απευθείας γνώση των γεγονότων της υπόθεσης. Αναφέρεται στο ιστορικό της υπόθεσης και ισχυρίζεται ότι στις 29/04/2025 εκδόθηκε εκ συμφώνου δικαστική απόφαση υπέρ της Καθ΄ ης η αίτηση – Ενάγουσας και εναντίον του Αιτητή – Εναγόμενου, στην οποία δόθηκε στον Αιτητή – Εναγόμενο η δυνατότητα είτε να αγοράσει την συγκεκριμένη κατοικία είτε να την παραδώσει κενή και ελεύθερη στις 04/12/2025. Ο Αιτητής δεν προχώρησε με την αγορά του ακινήτου σύμφωνα με την απόφαση αλλά ούτε και παρέδωσε κενή και ελεύθερη την κατοχή της στην Καθ΄ ης η αίτηση και μέχρι σήμερα αμελεί και παραλείπει να την παραδώσει.

 

Προωθεί τη θέση ότι ο Αιτητής – Εναγόμενος, μέσω των δικηγόρων του, είχε διαβιβάσει σειρά ηλεκτρονικών μηνυμάτων τόσο στους δικηγόρους της Καθ΄ ης η αίτηση καθώς και στην Καθ΄ ης η αίτηση καταγράφοντας την επιθυμία του να παραμείνει για περαιτέρω χρονικό διάστημα στο ακίνητο. Η Καθ΄ ης η αίτηση απάντησε στα ηλεκτρονικά μηνύματα απορρίπτοντας το συγκεκριμένο αίτημα και διατυπώνοντας τη θέση ότι ο Αιτητής όφειλε να συμμορφωθεί με το περιεχόμενο της απόφασης. Λόγω της μη συμμόρφωσής του με την απόφαση, στις 16/12/2025, η Καθ΄ ης η αίτηση – Ενάγουσα καταχώρησε αίτηση για έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής του ακινήτου. Το διάταγμα ανάκτησης κατοχής εκδόθηκε στις 28/01/2026 και επιδόθηκε στον Αιτητή – Εναγόμενο στις 17/04/2026. 

 

          Σύμφωνα με τον Ομνύοντα η έκδοση του διατάγματος αναστολής της διαδικασίας θα πρέπει να δίδεται με φειδώ, σε εξαιρετικές περιπτώσεις και μόνο όταν συντρέχουν λόγοι οι οποίοι πέραν από κάθε λογική αμφιβολία καθιστούν αναγκαία την αναστολή. Υποστηρίζει ότι η πρόθεση του Αιτητή είναι η πρόκληση καθυστέρησης αφού δεν διευκρινίζεται για πόσο καιρό επιδιώκεται η αναστολή εκτέλεσης του διατάγματος και ουσιαστικά ζητείται η επ΄ αόριστο αναστολή του.  Κατά τη δική του άποψη είναι άδικο για την Καθ΄ ης η αίτηση να μην μπορεί να δρέψει τους καρπούς της επιτυχίας της, με δεδομένο ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε εξαιρετική περίσταση που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ του Αιτητή. Υποστηρίζει ότι ουσιαστικά ο Αιτητής ζητά την παράταση και συνέχιση της καταχρηστικής του συμπεριφοράς και η έγκριση της αίτησης θα ακυρώσει την απόφαση, η οποία εκδόθηκε εκ συμφώνου. Προωθεί την άποψη ότι σκοπός της καταχώρησης της αίτησης είναι η πρόκληση ταλαιπωρίας, εξόδων και καθυστέρησης σε βάρος των συμφερόντων της Καθ΄ ης η αίτηση και του δικαιώματος της για ανάκτηση του ακινήτου. Ο ίδιος ο Αιτητής δεν επέδειξε την δέουσα επιμέλεια που απαιτείται από διάδικο, ο οποίος ισχυρίζεται ότι επιθυμεί να προχωρήσει σε ενέργειες για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης, αφού καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση στις 08/05/2026, πέντε και πλέον μήνες μετά τη λήξη της αναστολής. 

 

          Είναι η δική του θέση ότι δεν υφίστανται οποιεσδήποτε εξαιρετικές περιστάσεις, οι οποίες να δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του Αιτητή, αφού ο Αιτητής δεν παρέχει οποιαδήποτε επαρκή ή πειστική δικαιολογία για την καθυστέρηση ή την  παρεμπόδιση στην εκτέλεση της απόφασης. Επιπρόσθετα, η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν αποκαλύπτει, ούτε και εξειδικεύει τα πραγματικά ή τα νομικά ζητήματα στα οποία στηρίζεται ο ισχυρισμός του Αιτητή για την ύπαρξη της εύλογης πιθανότητας επιτυχίας της αίτησης. Σημειώνει ότι το ακίνητο, το οποίο αναφέρει ο Αιτητής ότι θα ανταλλασσόταν με την κατοικία, ανήκει στην εταιρεία Αδελφοί Κουζαλή Λτδ και το γεγονός ότι υπήρχε ενδιαφέρον για την αγορά του δεν μπορεί να θεωρηθεί ως καλός λόγος ή εξαιρετική περίσταση. Καταλήγει, ότι το Δικαστήριο στερείται εξουσίας να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα αφού δικαιούται να ακούσει την αίτηση μόνο στην περίπτωση που έχει καταχωριστεί και εκκρεμεί έφεση, δεδομένο που δεν υπάρχει στην υπό κρίση υπόθεση. 

 

          Και οι δύο πλευρές προώθησαν τις θέσεις τους με την διαβίβαση γραπτών αγορεύσεων. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή ισχυρίζεται ότι η κατάσταση της υγείας της συζύγου του Αιτητή είναι τέτοιας σοβαρότητας που συνιστά ειδική περίσταση που να δικαιολογεί την έγκριση της αναστολής. Υποστηρίζει ότι δικαιολογείται η έγκριση αναστολής για περίοδο 12 μηνών για να επιτευχθεί η πώληση του άλλου ακινήτου. Όσον αφορά το Αιτητικό Β υποστηρίζει ότι εκ παραδρομής αντί να αναφερθεί η ημερομηνία 28/01/2026 αναφέρθηκε η ημερομηνία 16/12/2025 και ότι το λάθος είναι τυπικό και δεν μπορεί να επηρεάσει την εγκυρότητα της αίτησης. Καταλήγει, ότι η ζημιά που θα προκληθεί, στην περίπτωση που δεν εκδοθεί το διάταγμα, θα είναι ανεπανόρθωτη και μη ανατρέψιμη αφού θα επηρεαστεί η σωματική και ψυχική ακεραιότητα της συζύγου του Αιτητή.

 

          Στην αχρείαστα μακροσκελή αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου της Καθ΄ης η αίτηση προωθείται η θέση ότι το Μέρος 47 Κανονισμός 11 επιτρέπει σε διάδικο να αιτηθεί αναστολή εκτέλεσης διατάγματος μόνο όταν ανέκυψαν γεγονότα, σε πολύ κατοπινό στάδιο, τα οποία δεν μπορούσαν να δικογραφηθούν. Εισηγείται ότι η μεταγενέστερη αδυναμία συμμόρφωσης προς τους όρους της δικαστικής απόφασης δεν συνιστά αφ΄εαυτής λόγο παραμερισμού της απόφασης ή αναστολής της. Κατά τη δική της άποψη η κατάσταση της υγείας της συζύγου του Αιτητή, την οποία ο ίδιος επικαλείται,  δεν παρουσιάζεται να ανέκυψε μετά την έκδοση του διατάγματος. Ταυτόχρονα υποστηρίζει ότι δεν αποκαλύπτεται πραγματικό ή νομικό ελάττωμα που να επηρεάζει την εκ συμφώνου εκδοθείσα απόφαση.  

 

          Το Δικαστήριο έχει υπόψη του το περιεχόμενο και των δύο αγορεύσεων και θα αναφερθεί σ’ αυτό όπου κρίνει τούτο απαραίτητο.

 

ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ   

 

          Το Μέρος 47 Κανονισμός 11 διαλαμβάνει τα ακόλουθα:

 

«(11) Διάδικος εναντίον του οποίου εκδόθηκε απόφαση ή διάταγμα, δύναται να αιτηθεί στο δικαστήριο αναστολή εκτέλεσης ή άλλη θεραπεία εναντίον της απόφασης με βάση γεγονότα τα οποία ανέκυψαν πολύ αργά για να δικογραφηθούν· και το δικαστήριο δύναται να δώσει τέτοια θεραπεία και με τέτοιους όρους ως κρίνει δίκαιο.

Νοείται ότι το Δικαστήριο πριν τη χορήγηση αναστολής εκτέλεσης μεριμνά για την καταβολή των εξόδων που έχουν προκύψει ή αναμένεται να προκύψουν σε σχέση με κατάσχεση.».

 

Η ανάλογη πρόνοια στους αγγλικούς θεσμούς έχει τύχει αυστηρής ερμηνείας. Σχετικές είναι, μεταξύ άλλων, οι αποφάσεις Middleton Ltd v. Berry Creek Overseas Development Ltd [2007] EWCH 318(TCC) και Gordily v. Finadvant Ltd and another [2026] EWCH 733 (Ch). Στην παράγραφο 12 της απόφασης  Gordily v. Finadvant Ltd and another καταγράφεται ότι:

 

«12. In broad terms, there is no entitlement to a stay of execution of a judgement simply because an appeal has been made. On the contrary, the rules provide that there will be no stay simply because there is an appeal to this court. If a stay is ordered, then the court must be satisfied that it is in the interests of justice that there is a stay. The overriding question is weather there is a risk of injustice to one or either of the parties if the court grants or refuses a stay and if so where the balance of justice lies.

 

13. What the court does in these circumstances is it looks at the question from each party’s perspective, and considers whether the injustice to that party in granting or refusing the stay will outweigh the injustice to the other party in the event that the appeal is successful or unsuccessful.».   

 

Σχετική με το υπό συζήτηση θέμα είναι η παράγραφος τίτλο «Effect of Rule» στο White Book 2021 – Civil Procedure, Volume I, στην σελ. 1379. Αξίζει να αναφερθεί ότι στους Αγγλικούς Θεσμούς υπάρχει ειδική πρόνοια για την αναστολή εκτέλεσης διατάγματος ανάκτησης κατοχή η οποία ενσωματώνεται στην CPR 83.7  

 

Στα πλαίσια εξέτασης αναστολής εκτέλεσης μιας απόφασης το Δικαστήριο, ως έχει προμνησθεί από την Αγγλική νομολογία, θα πρέπει να ζυγίσει το μέγεθος της αδικίας που θα προκληθεί τόσο στην περίπτωση που εγκρίνει το αίτημα καθώς και στην περίπτωση που το απορρίψει για κάθε ένα από τα εμπλεκόμενα μέρη.

 

Επιστρέφοντας στα γεγονότα που απασχολούν στην παρούσα, ο Αιτητής προβάλλει δύο λόγους για τους οποίους, κατά την δική του άποψη, θα πρέπει να εκδοθούν τα διατάγματα τα οποία επιζητεί. Ο πρώτος αφορά σε ψυχικά προβλήματα που αφορούν το πρόσωπο της συζύγου του. Επικαλείται το περιεχόμενο πιστοποιητικού ιατρού, Τεκμήριο 5, το οποίο συντάχθηκε περίπου ένα χρόνο μετά την έκδοση της εκ συμφώνου απόφασης. Το γεγονός ότι η σύζυγος του Αιτητή αντιμετώπιζε ψυχολογικά προβλήματα, ως προκύπτει από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 5, ήταν γνωστό στον Αιτητή πριν την καταχώριση της Αγωγής το 2024 και συνακόλουθα θα μπορούσε να δικογραφηθεί. Δεν ήταν γεγονός που είχε ανακύψει πολύ αργά, υφίστατο κατά τον χρόνο που βρισκόταν σε εξέλιξη η διαδικασία που αφορά την Αγ. Αρ.151/24. Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι η επιδείνωση της κατάστασης της υγείας της είχε ανακύψει πολύ αργά για να δικογραφηθεί. Όμως διαφαίνεται από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 5 ότι η σύζυγος του Αιτητή αντιμετώπιζε χρόνια τα συγκεκριμένα προβλήματα τα οποία κατά καιρούς ήταν σε ύφεση. Η λογική του πράγματος οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η οποιαδήποτε αλλαγή οποτεδήποτε και αν συνέβαινε θα μπορούσε να προκαλέσει επιδείνωση. Επιστρέφοντας στην προσπάθεια εξισορρόπησης των συμφερόντων της κάθε πλευράς το Δικαστήριο προβληματίζεται αφού αν παραχωρηθεί η αναστολή και το ποσό των €650,000 δεν ανευρεθεί, όπως εισηγείται ο Αιτητής, τότε οι συνέπειες θα είναι προφανώς χειρότερες για την υγεία της συζύγου του ενώ παράλληλα η Καθ΄ης η αίτηση θα αποστερηθεί του δικαιώματος να πωλήσει το συγκεκριμένο ακίνητο στην τρέχουσα τιμή για 12 μήνες. Συνεκτιμώντας τα γεγονότα το Δικαστήριο κρίνει ότι η ζυγαριά γέρνει προς όφελος της Καθ΄ης η αίτηση.

 

          Ως δεύτερος λόγος προς έγκριση του αιτήματος για αναστολή προβλήθηκε το γεγονός ότι ο Αιτητής καταβάλλει προσπάθειες να πωλήσει άλλο ακίνητο, το οποίο είναι εγγεγραμμένο σε εταιρεία, για να εξασφαλίσει το ποσό των €650,000, που συνιστά το εξ’ αποφάσεως χρέος. Προκύπτει, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, το ακόλουθο πρόβλημα: Σύμφωνα με το Τεκμήριο 6, που ο ίδιος ο Αιτητής έχει επισυνάψει στην ένορκη δήλωσή του, το συγκεκριμένο ακίνητο είναι εγγεγραμμένο στην εταιρεία ΑΔΕΛΦΟΙ ΚΟΥΖΑΛΗ ΛΤΔ. Δεν έχει επεξηγήσει ποιο είναι το μερίδιό του στο συγκεκριμένο ακίνητο και κατά πόσο η συγκεκριμένη εταιρεία προτίθεται να συγκατατεθεί στην πώλησή του. Συνακόλουθα, τα συγκεκριμένα εμπόδια περιορίζουν την πιθανότητα να μπορεί να ανταποκριθεί στην απόφαση ακόμη και αν του παραχωρηθεί η αναστολή. Συγχρόνως όμως η πλευρά της Καθ΄ης η αίτηση θα αποστερηθεί των καρπών της απόφασης, την οποία σημειωτέων ο ίδιος ο Αιτητής αποδέχθηκε εδώ και ενάμιση χρόνο, ήτοι στις 29/04/2025.    

 

          Ο Αιτητής είχε ενάμιση χρόνο για να βρει μία λύση.  Προφανώς είναι πέραν των δυνάμεων του.

 

          Έχοντας κατά νου όλα τα πιο πάνω είναι η κατάληξη μου ότι δεν συντρέχουν ούτε ακόμα εκείνες οι ιδιαίτερες περιστάσεις στις οποίες γινόταν αναφορά στον παλαιό αγγλικό θεσμό RSC48.17. Ανθρωπίνως το Δικαστήριο συμμερίζεται την κατάσταση της υγείας της συζύγου του Αιτητή. Όμως, ως έχει αναλυθεί πιο πάνω, δεν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια στοιχεία που να κλίνουν την πλάστιγγα υπέρ του και να ανατρέψουν την δυναμική της εκ συμφώνου εκδοθείσας απόφασης και το δικαίωμα της Καθ΄ ης η αίτηση σε εκτέλεσή της.

 

          Για όλους τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται. Όσον αφορά το διάταγμα ανάκτησης κατοχής δεν έχουν προβληθεί οποιοιδήποτε βάσιμοι λόγοι για ακύρωσή του.  Δεν έχουν καταχωριστεί κατάλογοι εξόδων και ως εκ τούτου τα έξοδα θα υπολογιστούν με συνοπτικό υπολογισμό από το Δικαστήριο. Τα έξοδα της Αίτησης, όπως έχουν υπολογιστεί με συνοπτικό υπολογισμό από το Δικαστήριο σύμφωνα με το Μέρος 39.7 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας 2023, ανέρχονται στο ποσό των €4.000, πλέον ΦΠΑ επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων – Καθ΄ων η αίτηση και εναντίον του Εναγόμενου - Αιτητή. Θα είναι άμεσα καταβλητέα.  

 

         

 

(Υπ)……………….…………………

                                                                   Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Π.Ε.Δ.

 

 

 

ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ

 


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο