ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Πασχαλίδη, Α.Ε.Δ.

Αίτ. Έφεση: 231/24 (ij)

Επί τοις αφορώσι τον με τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο τον 1965 (Ν.9/1965), όπως τροποποιήθηκε

και

Επί τοις αφορώσι την ειδοποίηση «Τύπος ΙΑ» που επιδόθηκε στην εφεσείουσα την 26/08/24 σύμφωνα με τις πρόνοιες των Άρθρων 44Γ(2) και Κανονισμό 4 αντίστοιχα του νόμου Ν.9/1965 όπως τροποποιήθηκε με τον νόμο Ν.142(Ι)/2014, τον Νόμο 87(Ι)/2018 και τον νόμο Ν.212(Ι)/2020, Ν.61(Ι)/2020, Ν.185(Ι)/2021 και τον νόμο Ν.98(Ι)/2021 Ν.82(Ι)/2022, Ν.204(Ι)/2022, Ν.147/(Ι)/2022 και τροποποιητικούς νόμους Ν.65(Ι)/2023, Ν.155(Ι)/ του 2023 και Ν.4(Ι)/2024.

και

Μεταξύ:

Μαρίας Μούσκου άλλως Μαρίας Ιακώβου

Αιτήτριας– Εφεσείουσας

και

THEMIS PORTFOLIO (Η3) MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED HE 378131

 

Καθ’ ων η αίτηση - Εφεσίβλητοι

------------------

Ημερομηνία:  15 Δεκεμβρίου 2024

Εμφανίσεις:

Για εφεσείοντες – αιτητές: κ. Χ. Πουτζιουρής για Χρίστος Πουτζιουρής & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε

Για εφεσίβλητους - καθ’ ων η αίτηση: κα Γιολάντα Ζαχαρίου για Α. Β. Ζαχαρίου & Σια Δ.Ε.Π.Ε.

 

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

Με την παρούσα αίτηση έφεση που καταχώρησε στις 10/10/24, η εφεσείουσα ζητά, στη βάση κυρίως των αρ. 27, 37 – 44ΙΑΑ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου Ν.9/65 ως τροποποιήθηκε, του Κεφ.224, του Ν.14/60,  του Κεφ.6, Ν.65(Ι)/2015, του Ν.93(Ι)/96, του Κεφ.149 των αρ. 23, 26, 28 και 30,33, 35, 58 και 179 του Συντάγματος και των συναφών Κανονισμών, όπως εκδοθεί διάταγμα με το οποίο:

«…να ακυρώνονται ή και να παραμερίζονται οι ειδοποιήσεις «Τύπου ΙΑ» που λήφθηκαν μέσω συστημένης επιστολής την 26/08/24 με ημερομηνία έκδοσης τους την 03/07/2024 αντίστοιχα σύμφωνα με τις πρόνοιες των άρθρων 44Γ(2) και Κανονισμό 4 αντίστοιχα του νόμου Ν.9/1965 όπως τροποποιήθηκε……για τον ηλεκτρονικό πλειστηριασμό την 16/12/2024 του ακινήτου της εφεσείουσας στην Αραδίππου…από τους καθ’ ων η αίτηση / εφεσιβλήτους στην βάση των επίδικων ειδοποιήσεων που βαρύνεται με την υποθήκη Υ1662/2010 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας…ένεκα της κακής επίδοσης των ειδοποιήσεων και/ή μη επίδοσης σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη και/ή ως πρόωρων και ή ως άσχετων, ως άκυρων και/ή ως εσφαλμένων και ή αντικανονικών και/ή παράνομων και/ή ως αντίθετες με το σχετικό νόμο και ή ως αντισυνταγματικών και/ή ότι αποτελούν κατάχρηση δικαστικής διαδικασίας και ή επειδή παραβιάζουν συνταγματικά δικαιώματα της εφεσείουσας και ή επειδή επειδή συντρέχουν οι λόγοι έφεσης…»

Οι προβαλλόμενοι από την εφεσείουσα λόγοι έφεσης φαίνονται να είναι 21 στο σύνολο (σε κάποιο σημείο παρουσιάζεται εσφαλμένη αρίθμηση στην αίτηση), όμως με την τελική της αγόρευση η πλευρά της εφεσείουσας περιόρισε τους προβαλλόμενους λόγους έφεσης σε 9, ήτοι στους λόγους 1, 4, 8, 9, 15, 17, 18, 20 και 21. Σημειώνω εδώ ότι μεταξύ των προωθούμενων λόγων προβάλλονται και ζητήματα αντισυνταγματικότητας των προνοιών του αρ. 44Γ(3) Ν.9/65, ως οι πρόνοιες αυτές τροποποιήθηκαν με τον Ν.87(Ι)/18, και συγκεκριμένα ως προς την προσθήκη της λέξης «μόνο» σε σχέση με τους λόγους έφεσης που μπορούν να προβληθούν σε τέτοιες περιπτώσεις καθώς επίσης και ως προς την αφαίρεση του λόγου ότι  «εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο (1)» από τους εκεί αναφερόμενους λόγους έφεσης που δύναται να προβληθούν και την αντικατάσταση του με το λόγο ότι «(δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου» (Λόγοι 4, 7 και 17).

Εν συντομία, οι θέσεις που προβάλλονται και παρέμειναν να προωθούνται με την αίτηση είναι οι εξής:

Α. Χρησιμοποιήθηκε η ίδια Ειδοποίηση «Τύπος Ι» που είχε χρησιμοποιηθεί για τον ορισμό προηγούμενου πλειστηριασμού ημερομηνίας 13/09/23

Β. Οι ειδοποιήσεις «Τύπος ΙΑ» δεν είναι σύμφωνες με τον τύπο και το περιεχόμενο του τύπου δείγματος του Δεύτερου Παραρτήματος και δεν πληρούν τις προϋποθέσεις του Νόμου – Δεν έχει αποδειχθεί η Υπερημερία.

Γ.  Μη συμμόρφωση με την πρόνοια του άρθρου 44Β(2) για αποστολή ειδοποίησης «Θ» με το επιτακτικό περιεχόμενο του άρθρου

Δ. Οι εφεσίβλητοι δεν νομιμοποιούνται να προωθούν την διαδικασία εκποίησης

Ε. Οι εφεσίβλητοι προβαίνουν σε κατάχρηση της διαδικασίας διότι είχαν από μόνοι τους ακυρώσει τον προηγούμενο πλειστηριασμό χωρίς να δώσουν κανένα λόγο

ΣΤ. Αντισυνταγματικότητα τροποποιήσεων αρ. 44Γ(3)   

Την αίτηση υποστηρίζει Ε/Δ της ίδιας της εφεσείουσας αναφορά στο περιεχόμενο της οποίας θα κάνω σε κατοπινό στάδιο. Επί του παρόντος περιορίζομαι να αναφέρω ότι με την Ε/Δ της η εφεσείουσα παρουσιάζει ως Τεκμήρια, τη συμφωνία δανείου που είχε συνάψει με την Τράπεζα Κύπρου στις 19/02/10 μαζί με τις σχετικές καταστάσεις λογαριασμού (Τεκ.1), την συμφωνία με την Τράπεζα Κύπρου για εγγραφή της επίδικης υποθήκης επί του ακινήτου της ως εξασφάλισης καθώς και το σχετικό έγγραφο της υποθήκης (Τεκ.2), το τίτλο ιδιοκτησίας του επίμαχου ακινήτου (Τεκ.3), τις ειδοποιήσεις τύπος Ι που της επέδωσαν οι εφεσίβλητοι στις 20/03/23 και 20/07/22 με ημερομηνίες έκδοσης 01/03/23 και 11/07/22 αντίστοιχα (Τεκ.4), τα δικόγραφα της αγωγής 1064/22 που φέρονται οι εφεσίβλητοι να καταχώρησαν εναντίον της στις 23/08/22 και η οποία ακόμη εκκρεμεί (Τεκ.5 και 6), τις ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ και ΙΒ ημερ. 10/04/23 που οι εφεσίβλητοι της επέδωσαν με συστημένη επιστολή στις 12/04/23 (Τεκ.7), πρακτικό του Δικαστηρίου σε σχέση με την ακύρωση του προηγούμενου πλειστηριασμού που είχε οριστεί στις 13/09/23 (Τεκ.8), τη νέα ειδοποίηση τύπου ΙΑ ημερ. 03/07/24 που παρέλαβε στις 26/08/24 (Τεκ.9) και τα έγγραφα και αλληλογραφία που αφορούν στις προσπάθειες της για αναδιάρθρωση (Τεκ.10).

Στην αντιπέρα όχθη οι καθ’ ων η αίτηση υποστηρίζουν για 17 διαφορετικούς λόγους ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και τις επί του προκειμένου θέσεις τους τις εξειδικεύουν μέσω της υποστηρικτικής Ε/Δ ενός εκ των λειτουργών τους. Αναφορά στο περιεχόμενο της συγκεκριμένης Ε/Δ επίσης κάνω σε κατοπινό στάδιο και επί του παρόντος περιορίζομαι να αναφέρω ότι με την Ε/Δ που υποστηρίζει την ένσταση παρουσιάζονται ως Τεκμήρια, κτηματολογική έρευνα αναφορικά με το επίδικο ακίνητο (Τεκ.Α), ειδοποιήσεις Τύπου Θ και Ι ημερ. 01/02/23, αποδεικτικό παράδοσης των εν λόγω ειδοποιήσεων μέσω συστημένου ταχυδρομείου (Τεκ.Γ), ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ και ΙΒ ημερ. 10/04/24 (Τεκ.Δ), αποδεικτικό παράδοσης των εν λόγω ειδοποιήσεων μέσω συστημένου ταχυδρομείου (Τεκ.Ε), επικοινωνία που ανταλλάχθηκε στα πλαίσια της 95/2023 αναφορικά με τον προηγούμενο πλειστηριασμό (Τεκ.Στ) και επιστολές που είχαν κατά καιρούς σταλεί προς την εφεσείουσα (Τεκ.Ζ).

Εφόσον καμία πλευρά δεν επεδίωξε να αντεξετάσει τον ομνύοντα της άλλης πλευράς και ούτε ζητήθηκε από πλευράς εφεσείουσας να καταχωρίσει οποιαδήποτε συμπληρωματική Ε/Δ προς απάντηση των ισχυρισμών των εφεσιβλήτων, η ακρόαση της αίτησης ολοκληρώθηκε με τις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων των μερών, αναφορά στις οποίες κάνω πιο κάτω όπου κρίνεται αναγκαίο.

Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου και σημειώνω τα εξής.

Με βάση το περιεχόμενο των αντίστοιχων Ε/Δ των διαδίκων αλλά και των σχετικών δηλώσεων που έγιναν στα πλαίσια της αγόρευσης της εφεσείουσας, τα πιο κάτω προκύπτουν να συνιστούν κοινώς αποδεκτά γεγονότα στην υπόθεση.

Η εφεσείουσα είχε λάβει περί το 2010 πιστωτικές διευκολύνσεις από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λίμιτεδ (εφ΄ εξής τράπεζα) οι οποίες είχαν τότε εξασφαλιστεί με την εγγραφή προς όφελος της τράπεζας συγκεκριμένης υποθήκης επί ενός ακινήτου της εφεσείουσας. Στο έγγραφο υποθήκης που κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο στις 15/03/10 αναγραφόταν στην 1^η σελίδα ως ο αριθμός της συγκεκριμένης υποθήκης ο Υ1622/10. Στη τελευταία όμως σελίδα του εν λόγω εγγράφου και συγκεκριμένα στο μέρος όπου ο αρμόδιος κτηματολογικός λειτουργός έθεσε την υπογραφή και επίσημη σφραγίδα του Κτηματολογίου αναγράφηκε ότι η υποθήκη που «ενεγράφη» στις 15/03/10 με το συγκεκριμένο έγγραφο έφερε τον αριθμό Υ1662/10. Το μητρώο δε του Κτηματολογίου παρουσίαζε το ακίνητο της εφεσείουσας στις 31/05/22 να είχε ως μόνο εγγεγραμμένο βάρος του την υποθήκη Υ1662/10 η οποία ενεγράφη στις 15/03/10 προς όφελος της τράπεζας. Σύμφωνα και πάλι με το Κτηματολόγιο, η αγοραία αξία του ακινήτου της εφεσείουσας κατά την 01/01/13 ανερχόταν περί τις €315.000 ενώ κατά την 01/01/18 περί τις €260.500.

Στις 19/08/20, η τράπεζα, ισχυριζόμενη ότι η εφεσείουσα δεν εκπλήρωνε τις συμβατικές της υποχρεώσεις σε σχέση με την αποπληρωμή του δανείου της, έστειλε στην τελευταία επιστολές με τίτλο «Σοβαρές καθυστερήσεις στο δάνειο σας…και κατάταξη σας ως μη συνεργάσιμος πελάτης» επικαλούμενη την περί Διαχείρισης Καθυστερήσεων Οδηγία της Κεντρικής Τράπεζας του 2015. Με την εν λόγω επιστολή η τράπεζα προειδοποίησε την εφεσείουσα ότι αν δεν ενεργήσει εντός καθορισμένης προθεσμίας ώστε να ανταποκριθεί πλήρως στις υποχρεώσεις της θα λάμβανε νομικά μέτρα εναντίον της αλλά και σε σχέση με το ενυπόθηκο ακίνητο. Προειδοποιητικές επιστολές σε σχέση με τις εν λόγω καθυστερήσεις η τράπεζα είχε στείλει και στις 05/08/15, 04/09/15 και 05/10/15, ενώ στις 02/11/20 το δάνειο της εφεσείουσας τερματίστηκε γραπτώς (σ.Δ. για τα εν λόγω γεγονότα ο ομνύοντας των εφεσιβλήτων υιοθετεί το περιεχόμενο της Ε/Α στην αγωγή 1064/22 και επί των θέσεων του αυτών δεν έχει αμφισβητηθεί).

Από τον Ιούνιο του 2020 και μέχρι τις 23/08/22 η εφεσείουσα προέβη σε διάφορες ενέργειες σε σχέση με τις οφειλές που απαιτούσε η τράπεζα να πληρωθούν, στα πλαίσια των οποίων ενεργειών διόρισε ως αντιπρόσωπο/εκπρόσωπο της ειδικό οικονομικό σύμβουλο/διαμεσολαβητή και υπέβαλε και αίτηση για ένταξη της στο κρατικό σχέδιο ΕΣΤΙΑ. Όσον αφορά το Σχέδιο η αίτηση της εφεσείουσας απορρίφθηκε στις 30/06/20 ενώ όσον αφορά τις συζητήσεις με την τράπεζα αυτές οδήγησαν στο να μειωθούν/εξοφληθούν κατόπιν διευθέτησης κάποιες άλλες οφειλές της εφεσείουσας καθώς επίσης και να απαλειφθούν κάποιες άλλες υποθήκες που εξασφάλιζαν τις εν λόγω οφειλές. Έγινε δε και πρόταση από μέρους της εφεσείουσας στις 30/11/20 για αναδιάρθρωση των οφειλών της στην οποία η τράπεζα απάντησε στις 08/04/21 ζητώντας μεταξύ άλλων την συγκατάθεση της εφεσείουσας για διενέργεια εκτιμήσεων των ακινήτων της τελευταίας.

Στις 11/07/22, η τράπεζα, επικαλούμενη την ιδιότητα του ενυπόθηκου δανειστή του χρέους που κατ’ εκείνη όφειλε η εφεσείουσα και το οποίο χρέος εξασφαλιζόταν με την προαναφερόμενη υποθήκη, αποφάσισε να ενεργοποιήσει τη σχετική διαδικασία που προνοεί ο Ν.9/65 με σκοπό την εκποίηση της υποθήκης προς ανάκτηση των ποσών που θεωρούσε ότι της οφείλονταν. Κατ’ εκείνο τον χρόνο, οι σχετικές πρόνοιες του Ν.9/65, προνοούσαν τα εξής:

«44Α.-(1) Οι διατάξεις του παρόντος Μέρους εφαρμόζονται σε κάθε περίπτωση σύμβασης υποθήκης, η οποία ενεγράφη στο κτηματικό μητρώο πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου ή η οποία εγγράφεται στο κτηματικό μητρώο μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου…(4) Καμία διάταξη του παρόντος Μέρους δεν αποκλείει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την έγερση πολιτικής αγωγής για την εξασφάλιση διατάγματος δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου.

44Β.-(1)  Σε περίπτωση υπερημερίας, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 27, ως αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των εκατόν είκοσι (120) ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο, δυνάμει των όρων της σύμβασης ή των διατάξεων του παρόντος Νόμου, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στη διαδικασία που προβλέπεται στο παρόν Μέρος, εκτός εάν με βάση τις διατάξεις οποιωνδήποτε άλλων νόμων ή Κανονισμών ή οδηγιών,  η προώθηση της διαδικασίας αναγκαστικής πώλησης του ενυποθήκου ακινήτου εκ μέρους του ενυπόθηκου δανειστή, ανασταλεί.

(2) Οποιαδήποτε ειδοποίηση ως προς παρατηρηθείσα  υπερημερία ή απαίτηση για πληρωμή του ενυπόθηκου χρέους, η οποία  αποστέλλεται από τον ενυπόθηκο δανειστή όταν αυτός είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα δυνάμει των διατάξεων του περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμου προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή προς οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, συνοδεύεται από την ειδοποίηση που αναφέρεται στον Τύπο «Θ» του Δεύτερου Παραρτήματος:

Νοείται ότι η αποστολή της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Θ» πραγματοποιείται μόνο μία φορά:

Νοείται περαιτέρω ότι δεν υπάρχει υποχρέωση αποστολής της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Θ», εάν ο ενυπόθηκος δανειστής έχει εξασφαλίσει δικαστική απόφαση εναντίον του ενυπόθηκου οφειλέτη ή εάν υπάρχει κατατεθειμένη αίτηση πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VI.

(3) Εκτός εάν προβλέπεται διαφορετικά στο παρόν Μέρος, οι διατάξεις του παρόντος άρθρου δεν αποκλείουν τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο από του να ασκήσει το δικαίωμά του να προχωρήσει με ένδικα μέσα ενώπιον Επαρχιακού Δικαστηρίου με βάση οποιουσδήποτε άλλους εν ισχύι νόμους και Κανονισμούς αμφισβητώντας το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να κινεί τις διαδικασίες και να επιζητεί τις θεραπείες που προβλέπονται από τις διατάξεις του  παρόντος Μέρους.

44Γ.-(1) Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του  παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των σαράντα πέντε (45) ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού:

Νοείται ότι, με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους:

Νοείται περαιτέρω ότι, μετά την επίδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι», οποιαδήποτε αρμόδια αρχή παρέχει, μετά από την υποβολή σχετικού αιτήματος από τον ενυπόθηκο δανειστή, όλες τις σχετικές πληροφορίες, αναφορικά με τους φόρους, τα τέλη και τις χρεώσεις που επιβαρύνουν το ενυπόθηκο ακίνητο, εντός δεκαπέντε (15) ημερών από την ημερομηνία υποβολής τέτοιου αιτήματος.

(2) Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου (1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με   πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα (30) ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.

(3) Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός σαράντα πέντε (45) ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο (2) να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους:

(α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙

(β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙

(γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙

(δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙

(ε) ο  ενυπόθηκος  δανειστής στην περίπτωση που είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα ή αγοραστής κατά την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από τις διατάξεις του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου, εφεξής καλούμενος «αγοραστής», αρνήθηκε να προσέλθει και/ή δεν προσήλθε ως όφειλε, σε διαδικασία αναδιάρθρωσης πιστωτικών διευκολύνσεων…

44Δ.-(1) Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου (3) του άρθρου 44Γ, διορίζονται δύο (2) εκτιμητές, ένας εκ μέρους του ενυπόθηκου δανειστή και ένας εκ μέρους του ενυπόθηκου οφειλέτη για τη διενέργεια, ταυτόχρονα, ανεξάρτητων εκτιμήσεων του ενυπόθηκου ακινήτου για σκοπούς υπολογισμού της αγοραίας αξίας αυτού, στους οποίους επιδίδονται από τον ενυπόθηκο οφειλέτη και από τον ενυπόθηκο δανειστή ή/και λαμβάνονται από αρμόδια τμήματα ή υπηρεσίες της Δημοκρατίας, τα ίδια στοιχεία και πληροφορίες όσον αφορά το ενυπόθηκο ακίνητο… (2)  Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου (1), ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει ειδοποίηση στον ενυπόθηκο οφειλέτη, κατά τον Τύπο «ΙΒ» του Δεύτερου Παραρτήματος, η οποία δύναται να επιδίδεται είτε πριν από είτε μετά από είτε ταυτόχρονα με την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», αναφέροντας σε αυτήν ότι εντός δέκα (10) ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης θα προχωρήσει στο διορισμό εκτιμητή…

44ΙΕ. - «επίδοση» σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό,  την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο:

Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης…

Νοείται έτι περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που το πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται η ειδοποίηση ή η επικοινωνία είναι πρόσωπο το οποίο έχει δικαίωμα στο εκπλειστηρίασμα της πώλησης λόγω της εγγραφής στο κτηματικό μητρώο επί του ενυπόθηκου ακινήτου οποιουδήποτε εμπράγματου βάρους προς όφελός του, η εν λόγω ειδοποίηση αποστέλλεται στη διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη στο σχετικό Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο σε σχέση με το πρόσωπο αυτό και την οποία ο ενυπόθηκος δανειστής ή ο κάτοχος εμπράγματου βάρους δικαιούται να ζητήσει και να λάβει από το εν λόγω κτηματολογικό γραφείο.

«κύρια κατοικία» σημαίνει την κατοικία που χρησιμοποιείται για τη διαμονή του ιδιοκτήτη της ή/και των μελών της οικογένειας αυτού, για περίοδο πέραν των έξι (6) μηνών κατ’ έτος, η εκτιμημένη αξία της οποίας δεν υπερβαίνει τις τριακόσιες πενήντα χιλιάδες ευρώ (€350.000)∙»

 

Έστειλε λοιπόν στην εφεσείουσα η τράπεζα δυνάμει του τότε εν ισχύ αρ.44Β(2) ειδοποίηση τύπου «Ι» συνοδευόμενη με ειδοποίηση τύπου Θ ενημερώνοντας την ότι είχε γίνει απαιτητό το ποσό των €221.072,20 πλέον συγκεκριμένο σταθερό επιτόκιο από 01/01/22 πλέον έξοδα εκ €0.00 ως αναφερόταν ότι εξηγείται σε επισυνημμένη κατάσταση λογαριασμού. Στις εν λόγω ειδοποιήσεις γινόταν αναφορά στην υποθήκη που εξασφάλιζε τις εν λόγω οφειλές ως η υποθήκη Υ1622/10.

Στις 12/08/22 η εφεσείουσα αναγνώρισε εγγράφως λήψη των προαναφερόμενων ειδοποίησεων και απαίτησε από την τράπεζα μόνο όπως εξετάσει την πρόταση αναδιάρθρωσης που της είχε υποβάλει το 2021 και όπως σταματήσει τις διαδικασίες του πλειστηριασμού. Στην επιστολή αυτή της εφεσείουσας η τράπεζα απάντησε στις 22/08/22 επαναλαμβάνοντας την απάντηση που είχε δώσει στις 08/04/21, ήτοι ότι απαιτούσε μεταξύ άλλων τη συγκατάθεση της εφεσείουσας για τη διενέργεια εκτιμήσεων προκειμένου να εξετάσει την πρόταση της.

Στις 23/08/22 η τράπεζα ήγειρε εναντίον της εφεσείουσας την αγωγή 1064/22 στο Ε.Δ Λ/κας αξιώνοντας την πληρωμή του ποσού των €200.000 περίπου πλέον τόκους από 25/07/22 καθώς επίσης και διάταγμα εκποίησης της υποθήκης 1622/10. Στην αγωγή εκείνη η εφεσείουσα καταχώρησε σε κατοπινό στάδιο υπεράσπιση και ανταπαίτηση.

Μεταξύ 19/10/22 και 27/10/22 οι εφεσίβλητοι έστειλαν στην εφεσείουσα επιστολές με τις οποίες την ενημέρωναν ότι η τράπεζα τους είχε από τις 19/10/22 μεταβιβάσει δυνάμει των προνοιών του Ν.169(Ι)/15 όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απέρρεαν από τις συμφωνίες που αυτή είχε με την τράπεζα και βάση των οποίων αυτή συνιστούσε δανειολήπτη και ενυπόθηκο οφειλέτη.

Την 01/02/23, οι εφεσίβλητοι, επικαλούμενοι πλέον την ιδιότητα του ενυπόθηκου δανειστή του χρέους που κατ’ εκείνους όφειλε η εφεσείουσα, έστειλαν στην τελευταία νέα ειδοποίηση τύπου «Ι» συνοδευόμενη με ειδοποίηση τύπου Θ – τις οποίες η τελευταία παρέλαβε – ενημερώνοντας την ότι είχε γίνει απαιτητό το ποσό των €227.939,50, πλέον, αυτή τη φορά, συγκεκριμένο κυμαινόμενο επιτόκιο από 01/10/22, πλέον έξοδα εκ €0.00 ως αναφερόταν ότι εξηγείται σε επισυνημμένη κατάσταση λογαριασμού. Στις εν λόγω ειδοποιήσεις, στις οποίες γινόταν αναφορά στην ενημέρωση που είχε ήδη γίνει σε σχέση με τη μεταβίβαση προς τους εφεσίβλητους των υποχρεώσεων και εξασφαλίσεων που η εφεσείουσα προηγουμένως όφειλε προς την Τράπεζα Κύπρου, γινόταν αναφορά στην υποθήκη που εξασφάλιζε τις οφειλές ως η υποθήκη Υ1662/10 και δινόταν χρόνος στην εφεσείουσα να προβάλει την οποιαδήποτε αντίθεση της στα όσα αναφέρονταν εκεί,.

Σημειώνω εδώ ότι κατά τον χρόνο εκείνο και μέχρι και τις 27/03/23 που θεσπίστηκε ο τροποποιητικός Ν. 10(I)/2023, οι προαναφερόμενες πρόνοιες του Ν.9/65 ήταν ουσιαστικά οι ίδιες.

Την 10/04/23, ήτοι 2 και πλέον μήνες μετά την παραλαβή των προαναφερόμενων ειδοποιήσεων, οι εφεσίβλητοι, ένεκα του ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε θετική ανταπόκριση από πλευράς της εφεσείουσας στο περιεχόμενο των ειδοποιήσεων που τους είχαν παραδοθεί, εξέδωσαν με τον ίδιο τρόπο ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ και ΙΒ τις οποίες απέστειλαν και πάλι με συστημένο ταχυδρομείο στη διεύθυνση της τελευταίας. Με τις εν λόγω ειδοποιήσεις, στις οποίες και πάλι γινόταν αναφορά στην ενημέρωση που είχε ήδη γίνει σε σχέση με τη μεταβίβαση προς τους εφεσίβλητους των υποχρεώσεων και εξασφαλίσεων που η εφεσείουσα προηγουμένως όφειλε προς την Τράπεζα Κύπρου, η πρώτη ενημερωνόταν ότι θα γινόταν πλειστηριασμός του ενυπόθηκου ακινήτου στις 13/09/23 προκειμένου να ανακτηθεί συγκεκριμένο οφειλόμενο ποσό καθώς και συγκεκριμένο ποσό - και όχι ποσοστό - τόκου[1] καθώς επίσης και για τη δυνατότητα που είχε να προσκομίσει την οποιαδήποτε δική της εκτίμηση για την αξία του ακινήτου.

Στο σημείο αυτό αναφέρω ότι μέχρι την 10/04/23 που εκδόθηκαν οι προαναφερόμενες ειδοποιήσεις ο Ν.9/65 δεν είχε υποστεί οποιαδήποτε ουσιαστική τροποποίηση.

Προς ακύρωση της πιο πάνω ειδοποίησης τύπου ΙΑ η εφεσείουσα καταχώρησε περί το Μάιο 2023 τη διαδικασία 95/2023 στο Ε.Δ Λ/κας.

Οι πρόνοιες του Ν.9/65 τροποποιήθηκαν στις 14/7/2023 με τους Ν. 65(I)/2023 και Ν. 66(I)/2023 και στις 21/7/2023 με τον Ν. 76(I)/2023. Εκ των τροποποιήσεων αυτών μόνο οι πρόνοιες του Ν.65(Ι)/23 επηρέασαν τις πρόνοιες που αφορούν σε διαδικασίες της υπό κρίση φύσης και συγκεκριμένα, πέραν της αλλαγής του περιεχομένου της ειδοποίησης τύπου Θ προστέθηκαν οι ακόλουθες πρόνοιες:

«44Β – «…(2)…Νοείται ότι, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44ΓΑ, η αποστολή της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Θ» πραγματοποιείται μόνο μία φορά από το εκάστοτε αδειοδοτημένο ίδρυμα, το οποίο αποτελεί ενυπόθηκο δανειστή…(2Α) Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου (2), σε περίπτωση κατά την οποία η προβλεπόμενη στο εδάφιο (2) ειδοποίηση αποστέλλεται σε επιλέξιμο οφειλέτη ή εγγυητή σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος, αυτή συνοδεύεται από υπεύθυνη δήλωση, υπογεγραμμένη από νόμιμο ελεγκτή ή νόμιμο ελεγκτικό γραφείο, η οποία επιβεβαιώνει το ύψος του οφειλόμενου ποσού.

44ΓΑ.-(1) Ανεξαρτήτως των διατάξεων της πρώτης επιφύλαξης του εδαφίου (2) του άρθρου 44Β, οι διατάξεις του εδαφίου (2Α) του άρθρου 44Β ισχύουν για όλες τις διαδικασίες εκποίησης δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Μέρους για τις οποίες δεν έχει πραγματοποιηθεί ή δεν έχει πραγματοποιηθεί επιτυχώς ο πρώτος πλειστηριασμός κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως (Τροποποιητικού) (Αρ. 2) Νόμου και το ενυπόθηκο υπό εκποίηση ακίνητο αποτελεί κύρια κατοικία επιλέξιμου οφειλέτη, και, ως εκ τούτου, οποιαδήποτε έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Θ», «Ι» και «ΙΑ» του Δεύτερου Παραρτήματος, έχει αποσταλεί αναφορικά με τις περιπτώσεις που αναφέρονται πιο πάνω θεωρείται άκυρη και αποστέλλεται εκ νέου.

44ΙE.  …«αδειοδοτημένο ίδρυμα» σημαίνει αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα κατά την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από το άρθρο 2 του περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμου ή αγοραστή κατά την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από το άρθρο 2 του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου·…

…“ “επιλέξιμος οφειλέτης» σημαίνει ενυπόθηκο οφειλέτη του οποίου το ενυπόθηκο υπό εκποίηση ακίνητο αποτελεί κύρια κατοικία:

Νοείται ότι, ενυπόθηκος οφειλέτης, ο οποίος έχει λάβει από αδειοδοτημένο ίδρυμα όλες τις επιστολές που προβλέ-πονται στις παραγράφους 5(2)(β), 5(2)(γ), 5(2)(δ) και 5(2)(ε) του Κώδικα μετά την έναρξη της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως (Τροποποιητικού) (Αρ. 2) Νόμου και δεν έχει προσκομίσει στο αδειοδοτημένο ίδρυμα όλες τις απαιτούμενες και άλλες πληροφορίες εντός των χρονοδιαγραμμάτων που προβλέπονται από τις εν λόγω επιστολές, δεν θεωρείται επιλέξιμος οφειλέτης·

«κύρια κατοικία» σημαίνει την κατοικία που χρησιμοποιείται για τη διαμονή του ιδιοκτήτη της ή/και των μελών της οικογένειας αυτού, για περίοδο πέραν των έξι (6) μηνών κατ’ έτος, η εκτιμημένη αξία της οποίας δεν υπερβαίνει τις τριακόσιες πενήντα χιλιάδες ευρώ (€350.000), και σε ό,τι αφορά επιλέξιμο οφειλέτη σημαίνει την κατοικία που χρησιμοποιείται για τη διαμονή του ιδιοκτήτη της ή/και των μελών της οικογένειας αυτού, για περίοδο πέραν των έξι (6) μηνών κατ’ έτος, η εκτιμημένη αξία της οποίας δεν υπερβαίνει τις διακόσιες πενήντα χιλιάδες ευρώ (€250.000)·

«Κώδικας» σημαίνει τον Κώδικα Συμπεριφοράς για τον χειρισμό δανειοληπτών που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες, ο οποίος περιλαμβάνεται στο Παράρτημα 2 της περί της Διαχείρισης Καθυστερήσεων Οδηγίας της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου, ως αυτός εκάστοτε τροποποιείται ή αντικαθίσταται·»

Στις 25/07/23 η διαδικασία στην 95/2023 αποσύρθηκε και απορρίφθηκε ως άνευ αντικειμένου υπό τις εξής δηλώσεις:

«Δικηγόρος εφεσιβλήτων:

Εντιμότατε, Εκ μέρους της Καθ’ ης η Αίτηση δηλώνουμε ότι ο προγραμματισμένος για τις 13/09/2023 πλειστηριασμός έχει ανασταλεί. Ως εκ των ανωτέρω, η παρούσα ενδιάμεση Αίτηση έχει καταστεί άνευ αντικειμένου και έχουμε συμφωνήσει με την άλλη πλευρά ότι αυτή θα αποσυρθεί με την κάθε πλευρά να επωμίζεται τα δικά της δικηγορικά έξοδα και κάθε προηγούμενη διαταγή για έξοδα να ακυρώνεται. Τονίζεται ότι η αναστολή του πλειστηριασμού έχει γίνει αποκλειστικά και μόνο και δυνάμει της σχετικής εθελούσιας δέσμευσης της Καθ’ ης η Αίτηση ότι θα παγοποιήσει στο στάδιο που βρίσκονται τις εκκρεμούσες διαδικασίες εκποίησης ενυπόθηκων ακινήτων που εμπίπτουν στον ορισμό της κύριας κατοικίας και η αξία αυτών δεν υπερβαίνει τις €350.000,00 μέχρι και τις 31/10/2023. Νοείται ότι η Καθ’ ης η Αίτηση επιφυλάσσει πλήρως όλα τα εκ του Νόμου δικαιώματά της, περιλαμβανομένου του δικαιώματος να συνεχίσει τη διαδικασία πώλησης του ακινήτου με την αποστολή και επίδοση της νέας Ειδοποίησης «ΙΑ» και Δελτίου «Α» και τον ορισμό νέας ημερομηνίας πλειστηριασμού μετά την παρέλευση της ως άνω ημερομηνίας εάν και εφόσον το αποφασίσει.

Δικηγόρος εφεσείουσας:

Eντιμότατε, Στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση εμφανιζόμαστε εκ μέρους της αιτήτριας και ένεκα της δήλωσης των εφεσίβλητων ότι έχει ακυρωθεί ο επίδικος πλειστηριασμός ημερομηνίας 13/09/2023 ζητούμε όπως αποσύρουμε την αίτηση μας ως άνευ αντικειμένου με την κάθε πλευρά να επωμίζεται τα δικά της έξοδα. Η αιτήτρια επιφυλάσσει όλα τα δικαιώματα της σε περίπτωση επίδοσης ειδοποιήσεων για μεταγενέστερο πλειστηριασμό από τους εφεσίβλητους.

Δικαστήριο:

H παρούσα Αίτηση Έφεση αποσύρεται και απορρίπτεται  (ως) άνευ αντικειμένου και η κάθε πλευρά θα επωμιστεί τα έξοδα της. Προηγούμενες διαταγές εξόδων ακυρώνονται.  Οι δηλώσεις και επιφυλάξεις των μερών έχουν σημειωθεί.»

Πέντε περίπου μήνες μετά την απόσυρση – απόρριψη της έφεσης 95/2023, ήτοι στις 19/12/23, οι πρόνοιες του Ν.9/65 τροποποιήθηκαν και πάλι με τον Ν. 155(I)/2023. Η εν λόγω τροποποίηση, πέραν της διαγραφής του αρ.44Β(2Α) ανωτέρω, της αύξησης της προθεσμίας για καταχώρηση έφεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης, και της αναδιαμόρφωσης των συνεπειών που συνεπάγεται η υποβολή αίτησης στον Χρηματοοικονομικό Επίτροπο για διαμεσολάβηση, επέφερε και τις εξής σημαντικές αλλαγές:

«44Γ.-(1)…Νοείται έτι περαιτέρω ότι, η έγγραφη ειδοποίηση από αδειοδοτημένο ίδρυμα κατά τον Τύπο «I» του Δεύτερου Παραρτήματος, αποστέλλεται μόνο μετά την παρέλευση τουλάχιστον τριάντα (30) ημερών από την αποστολή της ειδοποίησης που αναφέρεται στον Τύπο «Θ» του Δεύτερου Παραρτήματος.

44ΓΒ. Οι διατάξεις του άρθρου 44Γ εφαρμόζονται σε όλες τις διαδικασίες εκποίησης δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Μέρους για τις οποίες δεν έχει πραγματοποιηθεί ή δεν έχει πραγματοποιηθεί επιτυχώς ο πρώτος πλειστηριασμός κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) (Αρ. 5) Νόμου του 2023 και το ενυπόθηκο υπό εκποίηση ακίνητο αποτελεί κύρια κατοικία επιλέξιμου οφειλέτη και, ως εκ τούτου, οποιαδήποτε έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Θ» και «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, η οποία έχει αποσταλεί αναφορικά με τις περιπτώσεις που προβλέπονται πιο πάνω, θεωρείται άκυρη και αποστέλλεται εκ νέου:

Νοείται ότι, σε περίπτωση κατά την οποία το αδειοδοτημένο ίδρυμα έχει ήδη αποστείλει έγγραφες ειδοποιήσεις κατά τον Τύπο «ΙΑ», αναφορικά με τις περιπτώσεις που προβλέπονται πιο πάνω, αποστέλλεται εκ νέου η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ».

44ΙE.…«κύρια κατοικία» σημαίνει την κατοικία που χρησιμοποιείται για τη διαμονή του ιδιοκτήτη της ή/και των μελών της οικογένειας αυτού, για περίοδο πέραν των έξι (6) μηνών κατ’ έτος, η εκτιμημένη αξία της οποίας δεν υπερβαίνει τις τριακόσιες πενήντα χιλιάδες ευρώ (€350.000)…»

Στις 9/02/2024 ο Ν.9/65 τροποποιήθηκε εκ νέου με τον Ν. 4(I)/2024  οι πρόνοιες του οποίου αφορούσαν στην «ένταξη» στους προβλεπόμενους λόγους έφεσης του αρ.44Γ την ύπαρξη αίτησης ή ένστασης για ένταξη στο Σχέδιο Ενοίκιο Έναντι Δόσης.

Στις 03/07/24 οι εφεσίβλητοι εξέδωσαν νέες ειδοποιήσεις ΙΑ, ήτοι τις επίδικες, τις οποίες, μαζί με Δελτίο Πλειστηριασμού τις απέστειλαν στην εφεσείουσα με συστημένο ταχυδρομείο η οποία και τις παρέλαβε στις 26/08/24. Οι συγκεκριμένες ειδοποιήσεις, με εξαίρεση την «νέα» ημερομηνία του σκοπούμενου πλειστηριασμού, περιείχαν το ίδιο ουσιαστικό λεκτικό με τις προηγούμενες ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ, ήτοι ότι θα γινόταν πλειστηριασμός του ακινήτου που επιβαρύνετο με την υποθήκη 1662/10 σε συγκεκριμένη ημερομηνία και ώρα προκειμένου να ανακτηθεί συγκεκριμένο οφειλόμενο ποσό καθώς και συγκεκριμένο ποσό - και όχι ποσοστό – τόκου.

Σαράντα πέντε μέρες (45) αργότερα η εφεσείουσα καταχώρησε την παρούσα αίτηση έφεση.

Υπό το φως των πιο πάνω κοινώς αποδεκτών και μη αμφισβητούμενων γεγονότων, σημειώνω τα ακόλουθα αναφορικά με τους προβαλλόμενους και προωθούμενους λόγους έφεσης:

Κατά πρώτο, η θέση της εφεσείουσας ότι οι εφεσίβλητοι δεν νομιμοποιούνται να προωθούν διαδικασίες εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου κρίνεται να είναι πραγματικά και νομικά αβάσιμη. Αυτό κυρίως γιατί ενώπιον του Δικαστηρίου έχει παρουσιαστεί χωρίς ουσιαστική αμφισβήτηση όλη η «πορεία» που ακολούθησε το δικαίωμα εκποίησης της επίμαχης υποθήκης από το 2010 που πρωτοαποκτήθηκε από την τράπεζα μέχρι και τις 19/10/22 που κατέληξε να αποκτάται από τους εφεσίβλητους, πορεία η οποία συνίσταται σε μεταβίβαση που έγινε ή επικυρώθηκε δυνάμει Νόμου και την οποία η πλευρά της εφεσείουσας επέλεξε να μην αμφισβητήσει ποτέ στο παρελθόν και αυτό παρά το ότι της είχε γίνει σχετική γραπτή ενημέρωση σε διάφορες περιπτώσεις. Άλλωστε, από την Ε/Δ της εφεσείουσας αναδύεται έντονα η εικόνα ότι στην πραγματικότητα η τελευταία, παρά τις διάφορες περί του αντιθέτου θέσεις που εκφράζει, αναγνωρίζει και αποδέχεται ότι το δικαίωμα εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου έχει αποκτηθεί από τους εφεσίβλητους.

Στο σημείο αυτό αναφέρω ότι δεν έχω παραγνωρίσει τα όσα  εφεσείουσα αναφέρει με τους διαφορετικούς αριθμούς υποθήκης που αναφέρονται στα διάφορα έγγραφα. Με βάση όμως το πιστοποιητικό του Κτηματολογίου (Τεκ. Α ένστασης), η μόνη υποθήκη που είναι εγγεγραμμένη επί του ακινήτου της εφεσείουσας είναι η Υ1662/10 – και όχι η 1622/10 -  και αυτός είναι και ο αριθμός που πιστοποίησε με τη σφραγίδα και υπογραφή του ο αρμόδιος κτηματολογικός λειτουργός κατά την εγγραφή της υποθήκης αλλά και που αναφέρεται στις ειδοποιήσεις τύπου Θ, Ι, ΙΒ και ΙΑ που στάληκαν από τους εφεσίβλητους από την 01/02/23 και εντεύθεν. Και αφ’ ης στιγμής οι εφεσίβλητοι επέλεξαν να μην βασιστούν στις όποιες ειδοποιήσεις είχε προηγουμένως στείλει η τράπεζα – οι οποίες αναφέρονταν σε λάθος αριθμό υποθήκης - αλλά να στείλουν εξ’ αρχής τις δικές τους ειδοποιήσεις, η διαδικασία που οδήγησε στις επίδικες ειδοποιήσεις και η οποία δύναται να αποτελέσει το αντικείμενο εξέτασης στην παρούσα υπόθεση δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συμπεριλαμβάνει και τις ειδοποιήσεις που είχαν σταλεί πριν την 01/02/23 οι οποίες και θα πρέπει απλά να αγνοηθούν. Άλλωστε οι ίδιοι οι εφεσίβλητοι απορρίπτουν τις προηγούμενες ειδοποιήσεις ως εσφαλμένες και μη δεσμευτικές και δεν θεωρώ ότι αφέθηκε ποτέ η εφεσείουσα μετά την 01/02/23 να θεωρεί ότι δεσμεύεται από τις ειδοποιήσεις που της είχαν σταλεί πριν την εν λόγω ημερομηνία.    

Κατά δεύτερο, και όσον αφορά τη θέση της εφεσείουσας ότι οι εφεσίβλητοι έπρεπε να είχαν στείλει εκ νέου Ειδοποιήσεις Τύπου Θ και Ι προτού αποστείλουν την επίδικη Ειδοποίηση ΙΑ, αναφέρω τα εξής:

Οι εφεσίβλητοι είχαν στείλει την 01/02/23 ειδοποιήσεις τύπου Θ και Ι και ακολούθως έστειλαν στις 10/04/23 ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ και ΙΒ. Εν τέλει όμως δεν πραγματοποίησαν τον πλειστηριασμό που είχαν ορίσει με τις εν λόγω ειδοποιήσεις για την 13/09/23 και για το σκοπό αυτό έστειλαν νέα ειδοποίηση τύπου ΙΑ την 03/07/24, ήτοι την επίδικη ειδοποίηση.

Με την τροποποίηση που επήλθε στον Ν.9/65 στις 14/07/23 με τον Ν.65(Ι)/23, ήτοι μετά την αποστολή της πρώτης ειδοποίησης τύπου ΙΑ που έστειλαν οι εφεσίβλητοι, ακυρώθηκαν όσες Ειδοποιήσεις Θ, Ι και ΙΑ είχαν σταλεί στις περιπτώσεις που ρητά εξειδικεύονταν στις πρόνοιες του άρθρου 44ΓΑ και έπρεπε να σταλούν εκ νέου. Οι περιπτώσεις αυτές όμως, υπενθυμίζω, καθορίστηκαν ρητά στο Νόμο να αφορούν τις περιπτώσεις όπου «… δεν έχει πραγματοποιηθεί ή δεν έχει πραγματοποιηθεί επιτυχώς ο πρώτος πλειστηριασμός … και το ενυπόθηκο υπό εκποίηση ακίνητο αποτελεί κύρια κατοικία επιλέξιμου οφειλέτη …». Ως προς το ποια θεωρείτο τότε για σκοπούς του άρθρου 44ΓΑ η «κύρια κατοικία επιλέξιμου οφειλέτη», οι σχετικές ερμηνευτικές διατάξεις του αρ. 44ΙΕ καθόριζαν τότε ότι ήταν «η κατοικία που χρησιμοποιείται για την διαμονή του ιδιοκτήτη της ή και των μελών της οικογένειας αυτού για περίοδο πέραν των έξι (6) μηνών κατ΄ έτος η εκτιμημένη αξία της οποίας δεν υπερβαίνει τις διακόσιες πενήντα χιλιάδες ευρώ (€250.000)».

Στην προκειμένη περίπτωση, σύμφωνα με τα στοιχεία που η ίδια η εφεσείουσα έχει παρουσιάσει, η αξία της κατοικίας της που φέρεται να βρίσκεται επί του ενυπόθηκου ακινήτου υπερέβαινε τότε τις €250.000 που καθόριζε ο νόμος ως προϋπόθεση για να ενταχθεί η περίπτωση της στις περιπτώσεις του άρθρου 44ΓΑ, ήτοι στις περιπτώσεις όπου ακυρώνονταν οι Ειδοποιήσεις που αφορούσαν σε εκποίηση κύριας κατοικίας επιλέξιμου οφειλέτη.  Δεν επρόκειτο δηλαδή τότε για περίπτωση επιλέξιμου οφειλέτη ή για περίπτωση που ενέπιπτε στις πρόνοιες του άρθρου 44ΓΑ.

Όπως και να έχει το πράγμα όμως, ο πλειστηριασμός που είχε προγραμματιστεί να γίνει στις 13/09/24 τελικά δεν έγινε και για το λόγο αυτό οι εφεσίβλητοι έστειλαν στις 03/07/24 νέα Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ, δηλαδή την επίδικη, με σκοπό τη διενέργεια νέου πλειστηριασμού. Κατά το χρόνο όμως που στάληκε η εν λόγω Ειδοποίηση ΙΑ είχαν ήδη τεθεί σε ισχύ οι πρόνοιες του άρθρου 44ΓΒ, οι οποίες υπενθυμίζω είχαν εισαχθεί στις 19/12/23 με το Ν.155(Ι)/23. Σύμφωνα με τις εν λόγω πρόνοιες, οι οποίες για λόγους που ο νομοθέτης έκρινε ορθό αφέθηκαν να συνυπάρχουν με τις πρόνοιες του άρθρου 44ΓΑ, όταν η περίπτωση ενέπιπτε σε παρόμοιες περιπτώσεις με αυτές που προηγουμένως αναφέρονταν στο άρθρο 44ΓΑ αλλά «είχε ήδη αποσταλεί Ειδοποίηση ΙΑ», η υποχρέωση του αδειοδοτημένου ιδρύματος ή του αγοραστή δυνάμει των προνοιών του Ν.169(Ι)/15 (ως ήταν οι εφεσίβλητοι), φαίνεται να ήταν όπως αποσταλεί εκ νέου μόνο η Ειδοποίηση ΙΑ. Το συμπέρασμα αυτό ενισχύεται από τους εξής λόγους.

Αντίθετα με τις πρόνοιες του άρθρου 44ΓΑ οι οποίες έκαμναν αναφορά απλώς για ακύρωση τόσο των Ειδοποιήσεων Θ και Ι όσο και της οποιασδήποτε ήδη αποσταλείσας Ειδοποίησης ΙΑ, οι πρόνοιες του άρθρου 44ΓΒ αναφέρονται σε ακύρωση μόνο των Ειδοποιήσεων Θ και Ι και ρυθμίζουν ειδικά την περίπτωση όπου έχει ήδη αποσταλεί και η Ειδοποίηση ΙΑ.  Επιπρόσθετα όμως αυτού, από το λεκτικό των προνοιών του άρθρου 44ΓΑ φαίνεται ότι οι πρόνοιες εκείνες αποσκοπούσαν αποκλειστικά στο να διασφαλίσουν την εφαρμογή των προνοιών του άρθρου 44Β(2Α), οι οποίες είχαν εισαχθεί με τον ίδιο τροποποιητικό νόμο (Ν.65(Ι)/23) και οι οποίες επέβαλλαν τότε την υποχρέωση όπως σε συγκεκριμένες περιπτώσεις επιλέξιμων οφειλετών η Ειδοποίηση Θ συνοδεύεται από υπεύθυνη δήλωση ελεγκτή προς επιβεβαίωση του ύψους του οφειλόμενου ποσού. Ήταν λοιπόν ευνόητο ότι εφόσον με τον Ν.65(Ι)/23 επιβλήθηκε αλλαγή στο περιεχόμενο της Ειδοποίησης Θ και στα έγγραφα που έπρεπε να τη συνοδεύουν, έπρεπε να προβλεφθεί κάποιος τρόπος με τον οποίο να ακυρώνονται οι οποιεσδήποτε Ειδοποιήσεις είχαν ήδη σταλεί με το προηγούμενο καθεστώς ώστε να μπορέσει να εφαρμοστεί η νέα αλλαγή. Είναι δε γι΄ αυτό τον λόγο που στο άρθρο 44ΓΑ αναφέρεται ότι «… οι διατάξεις του εδαφίου (2Α) του άρθρου 44Β ισχύουν … και ως εκ τούτου οποιαδήποτε έγγραφη Ειδοποίηση κατά τον Τύπο Θ, Ι και ΙΑ έχει αποσταλεί … θεωρείται άκυρη και αποστέλλεται εκ νέου». Με τον Ν.155(Ι)/23 όμως το άρθρο 44Β(2Α) διαγράφηκε και έτσι οι πρόνοιες του άρθρου 44ΓΑ κατέστησαν ουσιαστικά άνευ ουσίας και σημασίας και είναι προφανώς γι΄ αυτό το λόγο που κρίθηκε ορθό να θεσπιστούν με τον εν λόγω τροποποιητικό νόμο οι πρόνοιες του άρθρου 44ΓΒ, ήτοι ώστε να ρυθμίσουν εκ νέου τις περιπτώσεις που αφορούσαν στην εκποίηση κύριας κατοικίας επιλέξιμου οφειλέτη, όρος ο οποίος επίσης άλλαξε ώστε να περιλαμβάνει πλέον μόνο κατοικίες των οποίων η αξία δεν υπερβαίνει τις €350.000. Παρενθετικά αναφέρω εδώ ότι δεν έχει διαφύγει της προσοχής μου ότι ο πλαγιότιτλος του αρ. 44ΓΒ φαίνεται να παραπέμπει σε ζητήματα διαφορετικά απ’ όσα παρουσιάζονται ν’ αναφέρονται στο άρθρο όμως όπως έχει νομολογηθεί, «ο πλαγιότιτλος («marginal notes») κατά την παραδοσιακή προσέγγιση δεν αποτελεί κριτήριο για την ερμηνεία του Νόμου. «No weight can be given to the marginal note», κατά τον Lord Parker, CJ (Chandler v. D.P.P. [1962] 2 All ER 142, [1964] A.C. 763)»[2]

Από τις 19/12/23 και εντεύθεν συνεπώς, οι περιπτώσεις που αφορούν σε Ειδοποιήσεις που σχετίζονται με την κύρια κατοικία επιλέξιμου οφειλέτη, στις οποίες ενδεχομένως πλέον να εντασσόταν και η περίπτωση της εφεσείουσας λόγω της αξίας της κατοικίας της, διέπονται από τις πρόνοιες του άρθρου 44ΓΒ, οι οποίες, αντίθετα με τις πρόνοιες του αρ. 44ΓΑ, περιέχουν ειδική ρύθμιση για εκείνες τις περιπτώσεις όπου είχε ήδη αποσταλεί Ειδοποίηση ΙΑ, όπως ήταν δηλαδή και η εδώ περίπτωση με την προηγούμενη Ειδοποίηση ΙΑ  ημερ. 10/04/23.  Και επισημαίνω εδώ σε σχέση με το επιχείρημα ότι η διαδικασία πλειστηριασμού μία είναι και αυτή «ολοκληρώνεται» κατά την ημερομηνία που με την ειδοποίηση ΙΑ ορίζεται για πρώτη φορά να γίνει πλειστηριασμός οπόταν και θα πρέπει μετά να ξεκινήσει από την αρχή – άποψη που φαίνεται να εκφράστηκε το 2022, ήτοι πριν την τροποποίηση του Νόμου – ότι σύμφωνα με το λεκτικό του άρθρου 44ΓΒ η προϋπόθεση για να συνεχίσει η διαδικασία με την αποστολή νέας ΙΑ είναι ακριβώς να μην έγινε ή να ήταν ανεπιτυχής ο πλειστηριασμός που η προηγούμενη Ειδοποίηση ΙΑ καθόριζε.

Κοντολογίς, στην προκειμένη περίπτωση οι εφεσίβλητοι δεν είχαν καμία υποχρέωση μέχρι τις 19/12/23 να αποστείλουν εκ νέου Ειδοποιήσεις Τύπου Θ και Ι στην εφεσείουσα ή ειδοποίηση τύπου Θ με το «τροποποιημένο» από τις 14/07/23 λεκτικό,  ενώ μετά τις 19/12/23 και μέχρι σήμερα η μόνη εκ του νόμου υποχρέωση που είχαν  οι εφεσίβλητοι υπό τις περιστάσεις - ενόψει της προηγούμενης αποστολής Ειδοποίησης ΙΑ και της μη διενέργειας του εκεί αναφερόμενου πλειστηριασμού - ήταν να αποστείλουν νέα Ειδοποίηση ΙΑ και την οποία υποχρέωση εκπλήρωσαν με την έκδοση και αποστολή της επίδικης Ειδοποίησης.

Στο σημείο αυτό αναφέρω ότι δεν έχω παραγνωρίσει τη θέση των εφεσιβλήτων ότι με βάση το ιστορικό της υπόθεσης ορθά η εφεσείουσα κατατάχτηκε ως μη συνεργάσιμη πελάτης και κατ’ επέκταση ως μη δυνάμενη να επωφεληθεί των σχετικών προνοιών του Νόμου. Υπενθυμίζω συναφώς ότι παρά το γεγονός ότι η τράπεζα είχε ενημερώσει την εφεσείουσα από το 2015 ότι λόγω της μη ανταπόκρισης της στις συμβατικές υποχρεώσεις της αλλά και στις γραπτές εκκλήσεις για διευθέτηση αυτή είχε καταταχτεί ως μη συνεργάσιμη, η τελευταία καμία ενέργεια δεν έκαμε μέχρι και το 2020, καθώς επίσης και το ότι αν και η τράπεζα είχε ανταποκριθεί θετικά στο αίτημα της εφεσείουσας για αναδιάρθρωση εντούτοις η τελευταία δεν φαίνεται να προσκόμισε τις πληροφορίες/συγκαταθέσεις που της ζητήθηκαν. Θα μπορούσε λοιπόν να λεχθεί ότι υπό αυτά τα δεδομένα και παρά την όποια αξία του ακινήτου της, η εφεσείουσα δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως «επιλέξιμος οφειλέτης» ώστε οι ειδοποιήσεις που της στάληκαν να έπρεπε να σταλούν εκ νέου. Επειδή όμως οι εφεσίβλητοι φαίνεται να μην προσέγγισαν την περίπτωση της εφεσείουσας υπό αυτή τη σκοπιά όταν αποφάσισαν την αναστολή του πλειστηριασμού της 13/09/23 δεν θα επεκταθώ περαιτέρω επί του θέματος αυτού και θα περιοριστώ στα όσα αναφέρω πιο πάνω αναφορικά με τους άλλους λόγους για τους οποίους κρίνω ότι οι εφεσίβλητοι δεν είχαν υποχρέωση να αποστείλουν στην εφεσείουσα νέες ειδοποιήσεις.

Όλα τα πιο πάνω απαντούν θεωρώ και στα όσα επιχειρήματα προβάλλονται σε σχέση με το χρόνο που μεσολάβησε μεταξύ των Ειδοποιήσεων Θ και Ι αφού η υποχρέωση να μεσολαβήσουν μεταξύ των εν λόγω ειδοποιήσεων τριάντα (30) μέρες δεν υπήρχε στο νόμο κατά την 01/02/23 που οι εφεσίβλητοι είχαν στείλει τις εν λόγω ειδοποιήσεις. Υπενθυμίζω ότι η υποχρέωση για να παρέλθουν τριάντα (30) μέρες μεταξύ της Ειδοποίησης Θ και Ι εισήχθη στο νόμο με το Ν.155(Ι)/23 στις 19/12/23, όταν και δυνάμει του ίδιου τροποποιητικού νόμου οι εφεσίβλητοι δεν υποχρεούνταν να αποστείλουν οτιδήποτε άλλο εκτός από νέα Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ.  Κανένα λοιπόν θέμα δεν τίθεται σε σχέση με τις προθεσμίες που οι εφεσίβλητοι έταξαν και εντός των οποίων ενήργησαν προκειμένου να προωθήσουν τη διαδικασία εκποίησης. 

Όσον αφορά δε το περιεχόμενο των Ειδοποιήσεων που έστειλαν οι εφεσίβλητοι, περιλαμβανομένων δηλαδή και των επίδικων Ειδοποιήσεων, αυτό κρίνω συνάδει και με το περιεχόμενο που προνοούσαν οι εκάστοτε εν ισχύ πρόνοιες του Ν.9/65 αλλά και με τη νομολογία που εξέτασε τις πρόνοιες αυτές με γνώμονα το κατά πόσο παρέχονται  όλα εκείνα τα στοιχεία που ο ίδιος ο νόμος επιβάλλει να παρέχονται προκειμένου να γνωρίζουν οι παραλήπτες των ειδοποιήσεων επακριβώς το τι ποσό απαιτείται από αυτούς να καταβληθεί προκειμένου να απαλλαχτεί το ενυπόθηκο ακίνητο (βλ. Ιακώβου ανωτέρω). Άλλωστε στην παρούσα περίπτωση είχε προηγηθεί της ειδοποίησης Θ της 01/02/23 η καταχώρηση αγωγής καθώς και αριθμός προειδοποιητικών επιστολών ενώ από τις επιστολές της εφεσείουσας και την πρόταση αναδιάρθρωσης που αυτή υπέβαλε φαίνεται ξεκάθαρα ότι η τελευταία είχε πάντοτε πλήρη γνώση για τα ακριβή ποσά που απαιτούνταν από αυτή αλλά και για τη φύση των ποσών αυτών – (βλ. αναφορές στις σε χρεώσεις τόκων και εξόδων). Το ότι μεταξύ της αγωγής και των ειδοποιήσεων διαπιστώνεται διαφορά στα αναφερόμενα ποσά δεν μπορεί να έχει θεωρώ τη δυναμική που υποστηρίζει η πλευρά της εφεσείουσας και αυτό αν μη τι άλλο λόγω του ότι πρόκειται για ποσά που υπολογίστηκαν στη βάση τόκου που χρεώθηκε για διαφορετικές περιόδους. Ευνόητο είναι λοιπόν ότι το ποσό που απαιτήθηκε με τις ειδοποιήσεις από την 01/02/23 και εντεύθεν θα ήταν μεγαλύτερο από το ποσό που αξιώθηκε με την αγωγή το 2022.

Τέλος και όσον αφορά τη θέση της εφεσείουσας περί αντισυνταγματικότητας των τροποποιήσεων του αρ. 44Γ(3) σημειώνω τα εξής.

Το επί του προκειμένου παράπονο της εφεσείουσας αφορά στις τροποποιήσεις που επήλθαν στο αρ. 44Γ με τον Ν.87(Ι)/18 και συγκεκριμένα για την προσθήκη της λέξης «μόνο» σε σχέση με τους λόγους έφεσης που μπορούν να προβληθούν σε τέτοιες περιπτώσεις καθώς επίσης και για την αφαίρεση του λόγου ότι «εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο (1)» από τους εκεί αναφερόμενους λόγους έφεσης που δύναται να προβληθούν και την αντικατάσταση του με το λόγο ότι «(δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου».

Υπενθυμίζοντας λοιπόν ότι με την εγγραφή υποθήκης επί ενός ακινήτου ουσιαστικά ο ιδιοκτήτης του «…έχ(ει) απεμπολήσει ένα μέρος της δικής του(ς) απολύτου ιδιοκτησίας, θέτοντας την περιουσία υπό ενδεχόμενη πώληση λόγω εκποίησης της υποθήκης…»[3], επισημαίνω ότι κατά το χρόνο που θεσπίστηκε ο τροποποιητικός Ν.87(Ι)/18 καμία αγωγή δεν εκκρεμούσε εναντίον της εφεσείουσας ή σε σχέση με την επίδικη υποθήκη. Ούτε όμως και φαίνεται να επεδίωξε ποτέ η εφεσείουσα μετά την τροποποίηση του 2018 να εξασφαλίσει κάποιο προσωρινό διάταγμα στα πλαίσια της αγωγής 1064/22 που καταχωρήθηκε στις 23/08/22 και στην οποία αυτή είχε εγείρει ανταπαίτηση στις 16/02/23 και επισημαίνω εδώ ότι οι εφεσίβλητοι είχαν ενεργοποιήσει την επίδικη διαδικασία εκποίησης από την 01/02/23.

Με άλλα λόγια η εφεσείουσα παραπονείται για το πώς επηρεάστηκαν τα συνταγματικά της δικαιώματα με την τροποποίηση του 2018 τη στιγμή όμως που πριν την τροποποίηση δεν τίθετο θέμα ν’ ασκηθούν τα δικαιώματα που της παρείχε τότε ο Νόμος – ούτε διαδικασία εκποίησης είχε ενεργοποιηθεί αλλά ούτε και αγωγή εκκρεμούσε - ενώ μετά την τροποποίηση η ίδια η εφεσείουσα δεν φαίνεται να επεδίωξε ποτέ να ασκήσει τα «νέα» της θέσμια δικαιώματα, ήτοι να εξασφαλίσει προσωρινό διάταγμα, ενώ μπορούσε. Υπό αυτή τη σκοπιά λοιπόν, οι θέσεις της εφεσείουσας περί αντισυνταγματικότητας των συγκεκριμένων προνοιών κρίνονται να προβάλλονται in abstracto και ως τέτοιες δεν μπορούν παρά να απορριφθούν.

Σε κάθε περίπτωση όμως και αυτό καθαρά για σκοπούς πληρότητας, αναφέρω ότι ενόψει των προνοιών του αρ. 44Α(4) του Ν. 9/65, ήτοι ότι «καμία διάταξη του παρόντος Μέρους δεν αποκλείει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την έγερση πολιτικής αγωγής για την εξασφάλιση διατάγματος δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου», οι οποίες ίσχυαν και πριν την τροποποίηση του 2018 και για τις οποίες η εφεσείουσα δεν προβάλλει παράπονο, η τροποποίηση του 2018 προβάλλει να συνιστά καλύτερο συνταγματικό ισοζύγισμα των αντιμαχόμενων δικαιωμάτων, δηλαδή των δικαιωμάτων του ενυπόθηκου δανειστή από τη μια και των δικαιωμάτων του ενυπόθηκου οφειλέτη από την άλλη, αφού αν η ύπαρξη αγωγής θα συνιστούσε από μόνη της λόγο ανακοπής του πλειστηριασμού, οι πρόνοιες του αρ.44Α θα καθίσταντο άνευ σημασίας και προς επίρρωση του συμπεράσματος τούτου παραθέτω αυτούσιες τις πρόνοιες του αρ.44Α(4) που εισήχθηκαν το 2018 προκειμένου να διασφαλίζονται όλα τα δικαιώματα:

«(4Α) Ανεξαρτήτως οποιασδήποτε άλλης διάταξης του παρόντος Νόμου, η εξασφάλιση διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου ή η έναρξη διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του εν λόγω διατάγματος, είτε πριν είτε μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, δεν επηρεάζει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους:

Νοείται ότι, στην πιο πάνω αναφερόμενη περίπτωση, δεν επηρεάζεται το δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη ή άλλου ενδιαφερόμενου προσώπου να προσφύγει στο Επαρχιακό Δικαστήριο σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους και εντός των χρονικών προθεσμιών που προβλέπονται σε αυτό.»

Στο σημείο αυτό κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ στη θέση της εφεσείουσας ότι με βάση το προηγούμενο καθεστώς του Ν.9/65 (αρ. 42), η εκποίηση της κατοικίας της δεν θα ήταν δυνατή αν δεν γινόταν πρόβλεψη για εναλλακτική στέγαση της. Με κάθε σεβασμό όμως προς την πλευρά της εφεσείουσας η θέση αυτή δεν ευσταθεί διότι οι σχετικές πρόνοιες του αρ.42 δεν αφορούσαν στη δυνατότητα του ενυπόθηκου δανειστή να πετύχει την εκποίηση μιας κατοικίας, κύριας ή άλλως πώς, αλλά μόνο στον τρόπο διάθεσης του εκπλειστηριάσματος και δη μετά που θα εξοφλείτο η υποθήκη και θα εξεταζόταν το ζήτημα εξόφλησης τυχόν εξ’ αποφάσεως χρεών (ΜΕΜΟ) που επίσης βάραιναν το ακίνητο:

«42(3) Το εκπλειστηρίασμα όπερ ήθελεν αποφέρει πώλησις διενεργηθείσα δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Μέρους διατίθεται ως ακολούθως και κατά την εν τοις εφεξής καθοριζομένην τάξιν:-

(α) διά την πληρωμήν παντός τέλους, φόρου ή δικαιώματος όπερ δυνάμει των διατάξεων οιουδήποτε εκάστοτε εν ισχύϊ νόμου βαρύνει κατά πρώτον λόγον το πωληθέν ακίνητον, ικανοποιούμενον κατά προτεραιότητα έναντι παντός ετέρου βάρους επί του αυτού ακινήτου·

(β) προς εξόφλησιν παντός ποσού καθοριζομένου εν διατάγματι του Επαρχιακού Δικαστηρίου εκδοθέντι δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 41 και αφορώντι εις οιανδήποτε υποθήκην προγενεστέραν της υποθήκης της συσταθείσης υπέρ του ενυποθήκου δανειστού όστις ητήσαντο την πώλησιν:…

(γ) προς εξόφλησιν παντός ποσού εξασφαλιζομένου δι’ υποθήκης συσταθείσης υπέρ του ενυποθήκου δανειστού όστις ητήσατο την πώλησιν·

(δ) προς εξόφλησιν παντός ποσού εξασφαλιζομένου δι’ υποθήκης μεταγενεστέρας της υποθήκης της συσταθείσης υπέρ του ενυποθήκου δανειστού όστις ητήσατο την πώλησιν (εν τοις εφεξής εν τω παρόντι άρθρω αναφερομένης ως “μεταγενεστέρα υποθήκη”) ως ήθελε καθορισθή συμφώνως ταις διατάξεσι του εδαφίου (4):…

(ε) προς εξόφλησιν απαιτήσεων δυνάμει δικαστικών αποφάσεων εγγεγραμμένων δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 53 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, κατά την αντίστοιχον τάξιν προτεραιότητος της εγγραφής αυτών:

Νοείται ότι εάν το τοιούτο εκπλειστηρίασμα προέκυψε καθ’ ολοκληρίαν ή μερικώς εκ της πωλήσεως οιασδήποτε οικίας, τούτο δεν διατίθεται προς εξόφλησιν τοιούτων απαιτήσεων δυνάμει δικαστικών αποφάσεων μέχρις ου γενώσιν επαρκείς κατά την κρίσιν του Επαρχιακού Δικαστηρίου διευθετήσεις προς στέγασιν του ενυποθήκου οφειλέτου και της οικογενείας αυτού:»

    

Στην βάση όλων των πιο πάνω επομένως κρίνω ότι κανένας από τους λόγους έφεσης που πρόβαλε και προώθησε η πλευρά της εφεσείουσας δεν ευσταθεί και ως εκ τούτου η παρούσα αίτηση έφεση κρίνεται αβάσιμη και απορρίπτεται με έξοδα εναντίον της εφεσείουσας και υπέρ των εφεσιβλήτων ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.

 

(Υπ.) ……………………………

Λ. Πασχαλίδης, Α.Ε.Δ.

 

Πιστόν αντίγραφο

 

Πρωτοκολλητής