ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Πασχαλίδη, Α.Ε.Δ.

Αίτ. Έφεση: 274/24 (ij)

Επί τοις αφορώσι τον με τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο τον 1965 (Ν.9/1965), όπως τροποποιήθηκε

και

Επί τοις αφορώσι την ειδοποίηση «Τύπος ΙΑ» ημερομηνίας έκδοσης 03/10/24[1] σύμφωνα με τις πρόνοιες των Άρθρων 44Γ(2) και Κανονισμό 4 αντίστοιχα του νόμου Ν.9/1965 όπως τροποποιήθηκε με τον νόμο Ν.142(Ι)/2014, τον Νόμο 87(Ι)/2018 και τον νόμο Ν.212(Ι)/2020, Ν.61(Ι)/2020, Ν.185(Ι)/2021 και τον νόμο Ν.98(Ι)/2021 Ν.82(Ι)/2022, Ν.204(Ι)/2022, Ν.147/(Ι)/2022 και τροποποιητικούς νόμους Ν.65(Ι)/2023, Ν.155(Ι)/ του 2023 και Ν.4(Ι)/2024.

και

Μεταξύ:

1.      ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΩΣΤΑΚΗ ΡΩΤΗ

2.      ΜΑΡΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΡΩΤΗ

3.      ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΝΙΚΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

4.      ΑΝΤΩΝΙΤΣΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

Αιτητών– Εφεσειόντων

και

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ

 

Καθ’ ων η αίτηση - Εφεσίβλητοι

------------------

Ημερομηνία:  17 Δεκεμβρίου 2024

Εμφανίσεις:

Για εφεσείοντες – αιτητές: κ. Χ. Πουτζιουρής για Χρίστος Πουτζιουρής & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε

Για εφεσίβλητους - καθ’ ων η αίτηση: κ. Α. Κουκούνης για ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΟΥΚΟΥΝΗΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε..

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

Με την παρούσα αίτηση έφεση που καταχώρισαν στις 06/12/24, οι εφεσείοντες, οι οποίοι είναι, οι μεν εφεσείοντες 1 και 2 αντρόγυνο, οι δε εφεσείοντες 3 και 4 οι γονείς της εφεσείουσας 2, ζητούν, στη βάση κυρίως των αρ. 27, 33 – 44ΙΑΑ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου Ν.9/65 ως τροποποιήθηκε, του Κεφ.224, του Ν.14/60,  του Κεφ.6, Ν.65(Ι)/2015, του Ν.93(Ι)/96, του Κεφ.149 των αρ. 23, 26, 28 και 30,33, 35, 58 και 179 του Συντάγματος και των συναφών Κανονισμών, όπως εκδοθεί διάταγμα με το οποίο:

«…να ακυρώνονται ή και να παραμερίζονται οι ειδοποιήσεις «Τύπου ΙΑ»…για τον ηλεκτρονικό πλειστηριασμό την 17/12/2024 του ακινήτου της εφεσείουσας 2 στα Λειβάδια …από τους καθ’ ων η αίτηση / εφεσιβλήτους στην βάση των επίδικων ειδοποιήσεων που βαρύνεται με την υποθήκη Υ4100/2009 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας…ένεκα ως πρόωρων ως άκυρων και/ή ως εσφαλμένων εφόσον δεν συνάδουν με τα παραρτήματα του Νόμου και/ή αντικανονικών και/ή παράνομων και/ή ως αντίθετες με το σχετικό νόμο και ή ως βασισμένων επί αντισυνταγματικής νομοθεσίας και/ή ότι αποτελούν κατάχρηση δικαστικής διαδικασίας και ή επειδή παραβιάζουν συνταγματικά δικαιώματα των εφεσειόντων και ή ένεκα κακών επιδόσεων και ή επειδή συντρέχουν οι λόγοι έφεσης… και ή ένεκα της ακυρότητας της πιο πάνω ειδοποίησης και ή ένεκα της παράνομης διαδικασίας που ακολούθησαν οι εφεσίβλητοι…»

Αν και οι προβαλλόμενοι από τους εφεσείοντες λόγοι έφεσης είναι έξι (6) στο σύνολο εντούτοις με την τελική αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου τους δηλώθηκε ότι θα προωθηθούν μόνο οι τέσσερεις (4) εξ’ αυτών των λόγων, ήτοι οι λόγοι 1, 2, 3 και 4:

Α. Κακές επιδόσεις προβλεπόμενων ειδοποιήσεων από το Νόμο, δηλαδή τον τύπο Θ, τύπος Ι και τύπος ΙΑ και ΙΒ

Β. Επίδοση ΙΑ μόνο στον εφεσείοντα 1

Γ.  Αντικανονικότητα ειδοποίησης ΙΑ και Ι.

Δ. Μη συμμόρφωση με την πρόνοια του άρθρου 44Β(2) για αποστολή ειδοποίησης «Θ» με το επιτακτικό περιεχόμενο του άρθρου

Την αίτηση υποστηρίζει Ε/Δ του εφεσείοντα 1 ο οποίος δηλώνει εξουσιοδοτημένος από τους υπόλοιπους εφεσείοντες να προωθήσει ενόρκως την παρούσα διαδικασία. Αν και αναφορά στο περιεχόμενο της Ε/Δ του εφεσείοντα 1 θα κάνω σε κατοπινό στάδιο, επί του παρόντος περιορίζομαι να αναφέρω ότι με την εν λόγω Ε/Δ αναφέρεται αφ’ ενός ότι το κάθε ζευγάρι εφεσειόντων μένει σε ξεχωριστές κατοικίες στην ενορία Λειβάδια της επαρχίας Λάρνακας, ήτοι οι μεν εφεσείοντες 1 και 2 σε κατοικία στην οδό Αρσινόης, οι δε εφεσείοντες 3 και 4 σε κατοικία στην οδό Χατζηφόραδου, και παρουσιάζονται αφ’ ετέρου ως Τεκμήρια, η συμφωνία δανείου που οι εφεσείοντες είχαν συνάψει με την ΣΠΕ Λειβαδιών (ΣΠΕ) στις 04/09/09 και της οποίας συμφωνίας οι απορρέουσες υποχρεώσεις και δικαιώματα έχουν μεταβιβαστεί στους εφεσίβλητους (Τεκ.1), το έγγραφο της υποθήκης Υ4100/09 που ενεγράφη επί του ακινήτου της εφεσείουσας 2 ως εξασφάλιση του δανείου των εφεσειόντων και της οποίας υποθήκης οι απορρέουσες υποχρεώσεις και δικαιώματα επίσης μεταβιβάστηκαν στους εφεσίβλητους (Τεκ.2), τις ειδοποιήσεις τύπος ΙΑ που αν και απευθύνονταν στον κάθε εφεσείοντα ξεχωριστά εντούτοις επιδόθηκαν, κατά τους εφεσείοντες, όλες στον εφεσείοντα 1 στις 24/10/24 (Τεκ.3), τις ειδοποιήσεις τύπου Ι και ΙΒ που επίσης κατά τους εφεσείοντες επιδόθηκαν στον εφεσείοντα 1 αν και απευθύνονταν και αφορούσαν στον κάθε εφεσείοντα ξεχωριστά (Τεκ.4 και 5), τα δικόγραφα της αγωγής 485/24 που οι εφεσίβλητοι καταχώρισαν εναντίον των εφεσειόντων και η οποία ακόμη εκκρεμεί (Τεκ.6) και τις καταστάσεις λογαριασμού του δανείου που εξασφαλιζόταν με την υποθήκη Υ4100/09 (Τεκ.7).

Στην αντιπέρα όχθη οι εφεσίβλητοι υποστηρίζουν για 22 διαφορετικούς λόγους που χωρίζονται σε διάφορες υποπαραγράφους ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και τις επί του προκειμένου θέσεις τους τις εξειδικεύουν μέσω της υποστηρικτικής Ε/Δ ενός εκ των λειτουργών της εταιρείας που τους παρέχει υπηρεσίες διαχείρισης δανείων/πιστωτικών διευκολύνσεων. Αν και αναφορά στο περιεχόμενο της συγκεκριμένης Ε/Δ επίσης κάνω σε κατοπινό στάδιο, επί του παρόντος περιορίζομαι να αναφέρω ότι με την Ε/Δ που υποστηρίζει την ένσταση παρουσιάζονται ως Τεκμήρια, το έγγραφο της υποθήκης Υ4100/09 (Τεκ.1), η συμφωνία πιστωτικών διευκολύνσεων της 04/09/09 (Τεκ.2), οι ειδοποιήσεις Τύπου Θ ημερ.21/07/22 και 11/08/22 που είχαν αποσταλεί στους εφεσείοντες (Τεκ.3), οι ειδοποιήσεις τύπου Ι που εκδόθηκαν στις 05/04/24 και αποστάληκαν με συστημένο ταχυδρομείο στους εφεσείοντες χωρίς όμως επιτυχή κατάληξη (Τεκ.4), οι Ε/Δ αναφορικά με την ιδιωτική επίδοση των εν λόγω ειδοποιήσεων που έγινε στις 18/05/24 (Τεκ.5), οι ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ καθώς και τα Δελτία πλειστηριασμού που εκδόθηκαν στις 03/10/24 και αποστάληκαν με συστημένο ταχυδρομείο στους εφεσείοντες χωρίς όμως επιτυχή κατάληξη (Τεκ. 6 και 7), οι Ε/Δ αναφορικά με την ιδιωτική επίδοση των εν λόγω εγγράφων που έγινε στις 24/10/24 (Τεκ.8), οι Ε/Δ αναφορικά με την ιδιωτική επίδοση που έγινε της αγωγής 485/24 (Τεκ.9), η υπεράσπιση και ανταπαίτηση που καταχώρισαν σ’ εκείνη τη διαδικασία οι εφεσείοντες (Τεκ.10), οι ειδοποιήσεις ΙΒ που εκδόθηκαν στις 04/07/24 και αποστάληκαν με συστημένο ταχυδρομείο στους εφεσείοντες χωρίς όμως επιτυχή κατάληξη (Τεκ.11 και 12), οι Ε/Δ αναφορικά με την ιδιωτική επίδοση των εν λόγω ειδοποιήσεων που έγινε στις 26/07/24 (Τεκ.13), δύο εκτιμήσεις που εξασφαλίστηκαν από τους εφεσίβλητους σε σχέση με την αξία του ενυπόθηκου ακινήτου (Τεκ.14), δημοσιεύσεις του επίδικου πλειστηριασμού (Τεκ.15 και 16) και επιστολές που στάλθηκαν στα πλαίσια Προδικαστικού Πρωτοκόλλου (Τεκ.17).

Εφόσον καμία πλευρά δεν επεδίωξε να αντεξετάσει τον ομνύοντα της άλλης πλευράς και ούτε ζητήθηκε από πλευράς εφεσειόντων να καταχωρίσουν οποιαδήποτε συμπληρωματική Ε/Δ προς απάντηση των ισχυρισμών των εφεσιβλήτων, η ακρόαση της αίτησης ολοκληρώθηκε με τις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων των μερών, αναφορά στις οποίες κάνω πιο κάτω όπου κρίνεται αναγκαίο.

Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου και σημειώνω τα εξής.

Με βάση το περιεχόμενο των αντίστοιχων Ε/Δ των διαδίκων αλλά και των σχετικών δηλώσεων που έγιναν στα πλαίσια της αγόρευσης των εφεσειόντων, τα πιο κάτω προκύπτουν να συνιστούν κοινώς αποδεκτά γεγονότα στην υπόθεση.

Στις 04/09/09 οι εφεσείοντες συμφώνησαν γραπτώς με τη ΣΠΕ όπως λάβουν πιστωτικές διευκολύνσεις μέχρι ποσού €200.000 σε τρεχούμενο λογαριασμό που θα τηρείτο στο όνομα όλων τους. Στην εν λόγω συμφωνία είχε καταγραφεί ως διεύθυνση των εφεσειόντων 1 και 2 η οδός Αρσινόης και ως διεύθυνση των εφεσειόντων 3 και 4 η οδός Χατζηφόραδου, αμφότερες οι εν λόγω οδοί στην ενορία Λειβάδια της επαρχίας Λάρνακας. Ως εξασφάλιση των συγκεκριμένων πιστωτικών διευκολύνσεων οι εφεσείοντες συμφώνησαν γραπτώς όπως εγγραφεί επί του ακινήτου της εφεσείουσας 2 η υποθήκη Υ4100/09. Τόσο στη συμφωνία υποθήκης όσο και στο σχετικό έγγραφο που κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο, οι διευθύνσεις των εφεσειόντων καταγράφηκαν να είναι οι ίδιες με αυτές στη συμφωνία δανείου, δηλαδή Αρσινόης για τους εφεσείοντες 1 και 2 και Χατζηφόραδου για τους εφεσείοντες 3 και 4.

Στις 21/07/22 και 11/08/22, οι εφεσείβλητοι, ισχυριζόμενοι ότι οι εφεσείοντες δεν εκπλήρωναν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις σε σχέση με τις διευκολύνσεις που είχαν λάβει και επικαλούμενοι την ιδιότητα του ενυπόθηκου δανειστή του χρέους που κατ’ εκείνους όφειλαν οι εφεσείοντες και το οποίο εξασφαλιζόταν με την υποθήκη Υ4100/09, εξέδωσαν ειδοποιήσεις Τύπου Θ τις οποίες απεύθυναν προς του τελευταίους. Συγκεκριμένα οι εφεσίβλητοι εξέδωσαν και απεύθυναν μία ειδοποίηση Θ προς όλους τους εφεσείοντες με διεύθυνση αποστολής τη διεύθυνση στην Αρσινόης, και από μια ειδοποίηση Θ για κάθε εφεσείοντα ξεχωριστά, με διεύθυνση αποστολής τη διεύθυνση που αναγράφετο για τον κάθε εφεσείοντα στις συμφωνίες δανείου και υποθήκης, δηλαδή την Αρσινόης για τους εφεσείοντες 1 και 2 και την Χατζηφόραδου για τους εφεσείοντες 3 και 4. Τις εν λόγω ειδοποιήσεις οι εφεσίβλητοι επιχείρησαν να τις αποστείλουν στους εφεσείοντες με συστημένο ταχυδρομείο όμως η προσπάθεια τους αυτή δεν είχε επιτυχή κατάληξη. 

Στις 05/04/24, οι εφεσίβλητοι, επικαλούμενοι το ότι δεν υπήρξε καμία θετική ανταπόκριση από πλευράς εφεσειόντων στο περιεχόμενο των ειδοποιήσεων Τύπου Θ που είχαν αποσταλεί, εξέδωσαν ειδοποιήσεις Τύπου Ι προς τον κάθε εφεσείοντα ξεχωριστά, με τις οποίες ειδοποιούσαν αφ’ ενός ότι είχε γίνει απαιτητό «το ποσό των €284.515,10 (λεπτομέρειες του οποίου περιέχονται στην επισυνημμένη κατάσταση λογαριασμού), πλέον τόκοι επί ποσού €281.074,14 προς 8,12 επί τοις εκατόν, από τις 01/03/2024 … πλέον €0,00 έξοδα …» και καλούσαν αφ’ ετέρου για την πληρωμή του απαιτητού ποσού και των τόκων εντός 45 ημερών. Ως διεύθυνση αποστολής των συγκεκριμένων ειδοποιήσεων, οι οποίες αποστέλλονταν με συστημένο ταχυδρομείο,  καταγράφηκε σε όλες η διεύθυνση των εφεσειόντων 1 και 2 στην Αρσινόης.

Σε κατοπινό στάδιο οι εφεσίβλητοι ειδοποιήθηκαν από το ταχυδρομείο ότι καμία εκ των ειδοποιήσεων Ι  δεν είχε παραληφθεί. Ως εκ τούτου προχώρησαν στην επίδοση των ειδοποιήσεων Ι με ιδιώτη επιδότη στις 20/05/24 και συγκεκριμένα με επίδοση τους προσωπικά στους εφεσείοντες 1 και 2 και με επίδοση στην εφεσείουσα 2 για τους εφεσείοντες 3 και 4 υπό την αιτιολογία ότι αυτή συνιστούσε ενήλικη θυγατέρα των τελευταίων η οποία διαμένει στην ίδια επαρχία και η οποία έχει επικοινωνία με αυτούς.

Στις 26/08/24 οι εφεσίβλητοι καταχώρησαν εναντίον των εφεσειόντων την απαίτηση 485/24 στο Ε.Δ Λάρνακας αξιώνοντας ποσό €281.074,14 πλέον τόκο 8,25% ετησίως από 11/08/24 καθώς επίσης και διατάγματα εκποίησης της υποθήκης Υ4100/2009. Την εν λόγω απαίτηση οι εφεσίβλητοι την επέδωσαν στους εφεσείοντες με ιδιωτική επίδοση στις 06/09/24 και συγκεκριμένα με επίδοση στην εφεσείουσα 4 προσωπικά αλλά και για τους υπόλοιπους εφεσείοντες υπό την αιτιολογία ότι πρόκειται για ενήλικο μέλος της οικογένειας τους (πεθερά, μητέρα σύζυγος αντίστοιχα), το οποίο διαμένει στην ίδια επαρχία (οικία σε σχέση με τον εφεσείοντα 3) και έχει επικοινωνία μαζί τους. Στην εν λόγω απαίτηση, της καταχώρισης της οποίας προηγήθηκε η αποστολή στους εφεσείοντες επιστολών προδικαστικού πρωτοκόλλου από τους δικηγόρους των εφεσιβλήτων οι οποίοι χρησιμοποίησαν, αναλόγως της περίπτωσης, τις διευθύνσεις Αρσινόης και Χατζηφόραδου, οι εφεσείοντες εμφανίστηκαν με δικηγόρο και καταχώρησαν και υπεράσπιση αλλά και ανταπαίτηση. 

Στις 03/10/24, οι εφεσίβλητοι, ισχυριζόμενοι και πάλι ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε θετική ανταπόκριση από τους εφεσείοντες σε σχέση με το περιεχόμενο των ειδοποιήσεων Τύπου Ι που τους είχαν αποστείλει, εξέδωσαν ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ για τον κάθε εφεσείοντα ξεχωριστά, ειδοποιώντας ότι «…το ενυπόθηκο χρέος το εξασφαλιζόμενο με την υποθήκη με αριθμό Υ4100/2009…έχει καταστεί πληρωτέο από τις 11/08/2022 και γι' αυτό προτίθεμαι να προχωρήσω σε πώληση στις 17/12/2024 και ώρα 10:00π.μ….σύμφωνα με τους όρους της πιο πάνω υποθήκης και τηρουμένων των προϋποθέσεων του Νόμου και των σχετικών Κανονισμών. Το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάμει της πιο πάνω Υποθήκης ανέρχεται στο ποσό των €€281.074,14 πλέον τόκος €16.934,04 (μέχρι 30/09/24) πλέον €0,00 έξοδα (μέχρι 30/09/24)». Όλες οι εν λόγω ειδοποιήσεις αποστέλλονταν με συστημένο ταχυδρομείο και σε όλες καταγράφηκε ως διεύθυνση αποστολής η διεύθυνση των εφεσειόντων 1 και 2 στην Αρσινόης.

Όταν σε κατοπινό στάδιο οι εφεσίβλητοι ενημερώθηκαν από το ταχυδρομείο ότι δεν κατέστη δυνατή η παράδοση των ειδοποιήσεων ΙΑ στους εφεσείοντες, αυτοί προχώρησαν και τις επέδωσαν όλες στις 24/10/24 με ιδιωτική επίδοση στον εφεσείοντα 1, τόσο προσωπικά όσο και υπό την αιτιολογία ότι αυτός ήταν ενήλικας συγκάτοικος της εφεσείουσας 2 και ενήλικο μέλος της οικογένειας των εφεσειόντων 3 και 4 το οποίο διαμένει στην ίδια επαρχία και έχει επικοινωνία μαζί τους.

Στις 04/07/24 οι εφεσίβλητοι εξέδωσαν προς την εφεσείουσα 2 ως ενυπόθηκο οφειλέτη ειδοποίηση τύπου ΙΒ την οποία κοινοποίησαν με συστημένο ταχυδρομείο και προς τον κάθε άλλο εφεσείοντα ξεχωριστά, καταγράφοντας σε όλες ως διεύθυνση αποστολής τη διεύθυνση των εφεσειόντων 1 και 2 στην οδό Αρσινόης. Όταν διαπιστώθηκε ότι δεν κατέστη δυνατή η παραλαβή των εν λόγω ειδοποιήσεων οι εφεσίβλητοι τις επέδωσαν στον εφεσείοντα 1 με ιδιώτη επιδότη στις 26/07/24, τόσο προσωπικά όσο και υπό την αιτιολογία ότι αυτός συνιστούσε ενήλικο μέλος της οικογένειας των άλλων εφεσειόντων (σύζυγος και γαμπρός αντίστοιχα), το οποίο διαμένει στην ίδια επαρχία (οικία σε σχέση με τον εφεσείουσα 2) και έχει επικοινωνία μαζί τους.

Στις 19/08/24 και 21/08/24 οι εφεσίβλητοι εξασφάλισαν δύο ξεχωριστές ιδιωτικές εκτιμήσεις σε σχέση με την αγοραία αξία του ενυπόθηκου ακινήτου ενώ στις 02/11/24 δημοσίευσαν τον προγραμματισμένο πλειστηριασμό σε δύο εφημερίδες Παγκύπριας καθημερινής κυκλοφορίας.

Σαράντα τρεις (43) μέρες μετά την επίδοση των ειδοποιήσεων ΙΑ με ιδιώτη επιδότη ανωτέρω, οι εφεσείοντες καταχώρισαν την υπό κρίση αίτηση έφεση.

Υπό το φως των πιο πάνω κοινώς αποδεκτών και μη αμφισβητούμενων γεγονότων, σημειώνω τα ακόλουθα αναφορικά με τους προβαλλόμενους και προωθούμενους λόγους έφεσης:

Όσον αφορά κατ’ αρχή το ζήτημα της φερόμενης κακής επίδοσης των ειδοποιήσεων Ι, ΙΑ και ΙΒ, ο ευπαίδευτος συνήγορος των εφεσειόντων, επικαλούμενος τα λεχθέντα στην ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ v. ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΝΤΕΛΑ, Πολιτική Έφεση Αρ. 159/2021, 1/12/2023, υποστήριξε τα εξής:

« Οι επίδικες επιδόσεις όλων των ειδοποιήσεων ήτοι Τύπος Ι, ΙΑ, ΙΒ για τους αιτητές 2, 3 και 4 ήταν κακές και αντικανονικές για δύο λόγους. Ο πρώτος λόγος είναι το γεγονός ότι ενώ γνώριζαν οι εφεσίβλητοι και γνωρίζουν τις διευθύνσεις των εφεσείοντων όπως φαίνεται από δικά τους έγγραφα και ειδοποιήσεις εντούτοις αντί να στείλουν τις συστημένες επίδικες επιστολές στις σωστές διευθύνσεις (βλέπε όρο 10 της συμφωνίας δανείου Τεκμήριο 1) εντούτοις τις αποστέλλαν στην ίδια διεύθυνση για όλους τους εφεσείοντες. Η διεύθυνση των εφεσειόντων 1 και 2 σύμφωνα με το Τεκμήριο 1 είναι Αρσινόης … και η διεύθυνση των εφεσειόντων 3 και 4 είναι Χατζηφόραδου …. Και όμως οι εφεσίβλητοι απέστειλαν συστημένα τις επίδικες επιστολές στην διεύθυνση των εφεσείοντων 1 και 2 για όλους τους εφεσείοντες όπως φαίνεται από τις ίδιες τις ειδοποιήσεις στην αναγραφή των διευθύνσεων κάτω από τα ονόματα των εφεσειόντων. Στο Τεκμήριο 6 που είναι η αγωγή των εφεσίβλητων φαίνονται οι ορθές διευθύνσεις των εφεσειόντων στις οποίες έπρεπε να αποσταλούν οι ειδοποιήσεις με συστημένη επιστολή και όμως τις έστειλαν για τους εφεσείοντες 3 και 4 στην διεύθυνση των εφεσειόντων 1 και 2 και για αυτό δεν μπορούν οι εφεσίβλητοι να επικαλούνται ότι απέτυχε η προσπάθεια τους για να επιδώσουν με συστημένη επιστολή εφόσον για να προχωρήσουν με την ιδιωτική επίδοση έπρεπε πρώτα να αποστείλουν στην σωστή διεύθυνση για όλους τους εφεσείοντες τις επίδικες επιστολές και δεν το έπραξαν. Αλλοίμονο αν περάσει η θέση των εφεσίβλητων ότι σε όποια λανθασμένη διεύθυνση και αν στείλεις τις επιστολές φτάνει να επιστραφούν πίσω οι συστημένες επιστολές και θα μπορείς τότε να πηγαίνεις κατευθείαν σε ιδιωτική επίδοση…Παραπέμπουμε επίσης στην ένορκη δήλωση του εφεσείοντα 1 που υποστηρίζει την αίτηση και όπου στην παράγραφο 1 της ένορκης δήλωσης του καταγράφει το γεγονός της ξεχωριστής διεύθυνσης και κατοικίας των εφεσειόντων και την οποία δεν αμφισβητούν ο εφεσίβλητοι. Άρα είναι η θέση μας ότι ο λόγος έφεσης για κακή επίδοση των επίδικων ειδοποιήσεων είναι βάσιμος και καμία δικαιολογία των εφεσίβλητων στην ένσταση τους δεν σώζει την κατάσταση εφόσον δεν τήρησαν την προβλεπόμενη από τον νόμο επίδοση των επίδικων ειδοποιήσεων δηλαδή την διά συστημένης επιστολής πρώτα επίδοση και μόνο αφού αποτύχει τότε να προχωρήσουν με την διά ιδιωτικής επίδοσης επίδοση των επίδικων ειδοποιήσεων. Δεν μπορούν να δημιουργούν οι ίδιοι την αποτυχία της δια της συστημένης επιστολής επίδοση και να την χρησιμοποιούν μετά αυτή την παρανομία τους για να επιδίδουν με Ιδιώτη επίδοση.»

Η περί του αντιθέτου θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου των εφεσιβλήτων εδράζεται αφ’ ενός στο αδιαμφισβήτητο ιστορικό των επιδόσεων και των προσπαθειών επίδοσης που έλαβαν χώρα σε σχέση με την επίδικη διαδικασία εκποίησης και αφ’ ετέρου στο γεγονός ότι οι εφεσείοντες, οι οποίοι κατά το συνήγορο εν τέλει έλαβαν γνώση για το περιεχόμενο των επίδικων ειδοποιήσεων μέσω της ιδιωτικής επίδοσης που τους έγινε, και δη κατά τρόπο που συνάδει με τις πρόνοιες των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, είχαν αποδεχτεί αδιαμαρτύρητα τις επιδόσεις που τους έγιναν με τον ίδιο τρόπο σε σχέση με την αγωγή 485/24.

Έχοντας λοιπόν εξετάσει με προσοχή τις εκατέρωθεν θέσεις για το συγκεκριμένο ζήτημα και επισημαίνοντας ότι είναι κοινώς αποδεκτό ότι συνιστούσε απαραίτητη προϋπόθεση για την εγκυρότητα της επίδικης διαδικασίας εκποίησης όπως οι επίδικες ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ (τουλάχιστο) επιδοθούν με το δέοντα τρόπο σε όλους τους εφεσείοντες, σημειώνω τα ακόλουθα.

Αν η παρούσα υπόθεση τίθετο προς εξέταση ενώπιον μου πριν την έκδοση της απόφασης στην Παντέλα ανωτέρω θα έτεινα να συμφωνήσω με τα όσα επί του προκειμένου υποστηρίζει ο κ. Κουκούνης και αυτό ένεκα και των όσων λέχθηκαν στην υψηλής πειστικής αξίας απόφαση της πρωτοβάθμιας δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΝΤΙΝΟΥ ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗ v. Πολιτική Αίτηση αρ. 69/2023, 6/6/2023, ECLI:CY:AD:2023:D192 – «Ο Αιτητής, ανεξάρτητα αν η επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» ή άλλου εγγράφου έγινε σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου, ενημερώθηκε τόσο για το περιεχόμενο της εν λόγω ειδοποίησης όσο και για τον επικείμενο πλειστηριασμό. Αυτό είναι το ουσιώδες για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Να υπενθυμίσω, όπως ορθά κατέγραψε και το Κατώτερο Δικαστήριο, πως  σκοπός της επίδοσης είναι η διαπίστωση ότι ο συγκεκριμένος διάδικος έχει ειδοποιηθεί για την δικαστική διαδικασία που τον αφορά (Marfin Popular Bank Public Co. Ltd v. Telec Logistic Company Ltd κ.ά. (2012) 1(Β) Α.Α.Δ. 1002, 1008).   Ακολούθως αποτάθηκε ενώπιον Δικαστηρίου με την καταχώριση Έφεσης/Αίτησης και συνεπώς προέβαλε ενώπιον του όλες τις θέσεις και επιχειρήματα του, ζητώντας, ανάμεσα σε άλλα, την ακύρωση του επικείμενου πλειστηριασμού.»   

Στην μεταγενέστερη υπόθεση Παντέλα όμως, της οποίας εφετειακής απόφασης ο λόγος είναι δεσμευτικός για το παρόν Επαρχιακό Δικαστήριο και στην οποία απασχόλησε το «ποια είναι η ενδεικνυόμενη διαδικασία/σειρά επίδοσης τέτοιων ειδοποιήσεων (τύπου ΙΑ)» λόγω του ότι πρωτόδικα εκεί είχε κριθεί ότι δικαιολογείτο ο παραμερισμός της επίδικης ειδοποίησης τύπου ΙΑ λόγω του ότι η επίδοση της είχε γίνει με ιδιωτική επίδοση κατά τρόπο που αντίκειτο στις πρόνοιες του αρ.44ΙΕ Ν.9/65, αναφέρθηκαν μεταξύ άλλων τα εξής:

«Στην προκειμένη περίπτωση ο σκοπός του Νομοθέτη είναι ξεκάθαρος. Θέλησε να ιεραρχήσει τον τρόπο επίδοσης, δίδοντας επιτακτικό προβάδισμα στη συστημένη επιστολή. Μόνον όταν η επίδοση με αυτόν τον τρόπο είναι ανέφικτη, διανοίγεται ο δρόμος εναλλακτικά για ιδιωτική επίδοση, συμφώνως των Κανονισμών  Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης, κατόπιν βεβαία σχετικού διατάγματος του Δικαστηρίου… Η υποκειμενική άποψη του Δικαστηρίου επί του ορθολογισμού ή μη του δεδηλωμένου σκοπού, δεν δικαιολογεί ερμηνευτική εκτροπή. Συνεπώς, το γεγονός ότι με την προσωπική επίδοση, ο παραλήπτης/ενδιαφερόμενος μιας ειδοποίησης, επικοινωνίας ή εγγράφου, σαφέστατα λαμβάνει γνώση και δύναται να υπερασπιστεί ή να ασκήσει τα όποια ένδικα μέσα του παρέχονται, όπως εξάλλου έχει επισυμβεί στην προκειμένη περίπτωση, δεν δικαιολογεί ερμηνεία άλλη απ' εκείνη που είναι κρυστάλλινα καθαρή στο μάτι… Ενόψει των πιο πάνω κρίνουμε ότι η εφεσείουσα όφειλε να επιχειρήσει να επιδώσει την επίμαχη ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» με συστημένη επιστολή και μόνον αν τούτο ήταν ανέφικτο να προχωρήσει με τη διαδικασία της ιδιωτικής επίδοσης. Την υποχρέωση επίδοσης της ειδοποίησης τη φέρει ασφαλώς ο ενυπόθηκος δανειστής, ο οποίος συνακόλουθα φέρει και το βάρος να αποδείξει το «ανέφικτο» της δια Νόμου επιβαλλόμενης μεθόδου επίδοσης. Στην προκειμένη περίπτωση κανένα τέτοιο στοιχείο προσκομίστηκε από πλευράς εφεσείουσας. Είναι σημαντικό να επισημανθεί ότι ένας από τους βασικούς λόγους βάσει του οποίου ενδιαφερόμενο πρόσωπο δικαιούται δυνάμει του άρθρου 44Γ να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο και να πετύχει παραμερισμό της ειδοποίησης, είναι ακριβώς ότι «η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί» (άρθρο 44Γ(3)(β)).»   

Με γνώμονα τα πιο πάνω συνεπώς και έχοντας κατά νου και τις πρόνοιες του αρ.44ΙΕ Ν.9/65[2] αλλά και το ότι δεν αμφισβητείται στην παρούσα περίπτωση ότι η διεύθυνση στην οποία επιχειρήθηκε να σταλούν με συστημένο ταχυδρομείο οι επίδικες ειδοποιήσεις ΙΑ σε σχέση με τους εφεσείοντες 3 και 4 δεν ήταν η διεύθυνση που είχε εξ αρχής δηλωθεί ως η διεύθυνση κατοικίας τους, η Χταζηφόραδου δηλαδή, η οποία διεύθυνση φαίνεται με βάση όλα τα έγγραφα των διαδίκων να ήταν πάντοτε και η «τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας…του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται»[3], τα επί του προκειμένου παράπονα των εφεσειόντων προβάλλουν να είναι όντως νομικά βάσιμα. Το αναφέρω αυτό επισημαίνοντας ταυτόχρονα και το ότι ενώ «την υποχρέωση επίδοσης της ειδοποίησης τη φέρει ασφαλώς ο ενυπόθηκος δανειστής, ο οποίος συνακόλουθα φέρει και το βάρος να αποδείξει το «ανέφικτο» της δια Νόμου επιβαλλόμενης μεθόδου επίδοσης», εντούτοις καμία εξήγηση δεν έχει δοθεί από τους εφεσίβλητους ως προς το γιατί αποφάσισαν ξαφνικά να στείλουν τις επίδικες ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ σε διαφορετικές διευθύνσεις από αυτές στις οποίες έστειλαν τις ειδοποιήσεις τύπου Θ και οι οποίες, όπως φαίνεται και από τις επιστολές που αργότερα στάλθηκαν στα πλαίσια του προδικαστικού πρωτοκόλλου για σκοπούς της αγωγής 485/24, ήταν οι ορθές διευθύνσεις των εφεσειόντων 3 και 4. Άλλωστε, όπως προκύπτει και από την αιτιολογία που προβλήθηκε κάθε φορά που έγινε ιδιωτική επίδοση στους εφεσείοντες, ουδέποτε θεωρήθηκε ότι οι τελευταίοι ήταν συγκάτοικοι στην ίδια κατοικία – διεύθυνση.

Παρά λοιπόν την ικανή αγόρευση του κ. Κουκούνη, υπό το φως των λεχθέντων της Παντέλα το επιχείρημα του κ. Πουτζιουρή ότι «…δεν μπορούν (οι εφεσίβλητοι) να δημιουργούν οι ίδιοι την αποτυχία της δια της συστημένης επιστολής επίδοση και να την χρησιμοποιούν μετά αυτή την παρανομία τους για να επιδίδουν με ιδιώτη επιδότη…» κρίνεται βάσιμο, και εφόσον «…ένας από τους βασικούς λόγους βάσει του οποίου ενδιαφερόμενο πρόσωπο δικαιούται δυνάμει του άρθρου 44Γ να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο και να πετύχει παραμερισμό της ειδοποίησης, είναι ακριβώς ότι «η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί» (άρθρο 44Γ(3)(β))…», η παρούσα αίτηση έφεση δεν μπορεί παρά να επιτύχει για το λόγο αυτό.

Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου και λαμβανομένου υπόψη ότι με βάση τις πρόνοιες του αρ. 44Γ(3) είναι αρκετό να καταδειχθεί ένας από τους εκεί αναφερόμενους λόγους ακύρωσης προκειμένου να παραμεριστεί η ειδοποίηση τύπου ΙΑ, δεν κρίνεται αναγκαία η εξέταση των υπόλοιπων λόγων έφεσης που εγείρονται.

Στην βάση όλων των πιο πάνω συνεπώς η αίτηση επιτυγχάνει και οι επίδικες ειδοποιήσεις «Τύπου ΙΑ» που εκδόθηκαν από τους εφεσίβλητους στις 03/10/14 και με τις οποίες προγραμματίστηκε για τις 17/12/2024 10:00π.μ. ηλεκτρονικός πλειστηριασμός του ακινήτου της εφεσείουσας 2 στα Λειβάδια που βαρύνεται με την υποθήκη Υ4100/2009 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας ακυρώνονται και παραμερίζονται.

Όσον αφορά τα έξοδα της διαδικασίας αυτά επιδικάζονται υπέρ των εφεσειόντων και εναντίον των εφεσιβλήτων όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, περιορισμένα βεβαίως σε ένα σετ.   

 

(Υπ.) ……………………………

Λ. Πασχαλίδης, Α.Ε.Δ.

 

Πιστόν αντίγραφο

Πρωτοκολλητής