ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Π.Ε.Δ.
Αρ. Αγωγής: 30/2021
ijustice
Μεταξύ:
G.D.L. TRADING LTD
Ενάγουσα
και
AGROMARKETS (LARNACA) LIMITED
Εναγόμενη
Και διά Ανταπαιτήσεως
AGROMARKETS (LARNACA) LIMITED
Εξ ανταπαιτήσεως Ενάγουσα
και
1. G.D.L. TRADING LTD
2. Κωνσταντίνος Γ. Λόρδου
Εξ ανταπαιτήσεως Εναγόμενοι
Αίτηση Ημερομηνίας 19.11.2025
Ημερομηνία: 11.02.2026.
Εμφανίσεις:
Για την Αιτήτρια: κα Μ. Μηλιώτου για Κούσιος, Κορφιώτης, Παπαχαραλάμπους ΔΕΠΕ.
Για την Καθ΄ ης η Αίτηση: κα Β. Χριστοδουλίδου για Μαυρομμάτης και Χριστοδουλίδου ΔΕΠΕ.
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
(Δοθείσα Αυθημερόν)
Με την υπό κρίση αίτηση ζητείται η έκδοση διατάγματος αντεξέτασης του κ. Μάριου Ζαττά επί της ενόρκου δηλώσεως του ημερομηνίας 05.11.2024. Υπήρξε ένσταση εκ μέρους της Καθ΄ ης η αίτηση.
Είχα την ευκαιρία να μελετήσω τόσο την αίτηση με την υποστηρικτική ένορκη δήλωση, ως επίσης και την ένσταση με την αντίστοιχη υποστηρικτική της ένορκη δήλωση. Είχα επίσης την ευκαιρία να διέλθω των γραπτών αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων και έχω επίσης λάβει υπόψη μου τα όσα διά ζώσης εξέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου οι συνήγοροι των διαδίκων.
Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται επί της Δ.39 των παλαιών Θεσμών Πολιτικής δικονομίας. Η Δ.39 θ.1 των παλαιών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, έχει ως εξής:
“1. Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross-examination.”
Σύμφωνα, επομένως, με τη Δ.39 θ.1 παρέχεται στο Δικαστήριο η δυνατότητα να διατάξει την παρουσία οποιουδήποτε προσώπου έχει προβεί σε ένορκη δήλωση για σκοπούς αντεξέτασής του. Η προαναφερόμενη δυνατότητα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Στην Αναφορικά με την Αίτηση των Λευτέρη Μήλου και Πανίκου Χ'' Λοΐζου (2008) 1Α A.Α.Δ 280, αναφέρθηκαν σχετικά τα ακόλουθα:
«Δεν έχει αμφισβητηθεί, και ορθά, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εκδώσει το διάταγμα για αντεξέταση παρά τη σύμφωνη προς τούτο γνώμη και του ιδίου του καθ΄ ου η αίτηση, με δεδομένο ότι η αίτηση στηριζόταν στη Δ.39 Θ. 1 η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της.»
Η πιο πάνω αρχή υιοθετήθηκε και σε σειρά μεταγενέστερων αποφάσεων. Η πιο πρόσφατη, που έχω εντοπίσει, είναι του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στην Α.Β. ν. Γ.Δ., Έφ. Αρ. 23/2021, ημερ.23.06.2022.
Σχετική με το επίδικο ζήτημα είναι και η Δ.48 θ.4(2), η οποία ορίζει ότι η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των ενόρκων δηλώσεων τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης σύμφωνα με τη Δ.39.
Θεωρώ, ότι προέχει η εξέταση του λόγου ένστασης υπ’ αρ.4, ο οποίος αναφέρει τα ακόλουθα:
«Η Αίτηση Αντεξέτασης επιδιώκει την αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα κ. Μάριου Ζαττά για αναφορά που γίνεται στην ένορκη δήλωση άλλου ενόρκως δηλούντα, ήτοι του κ. Κωνσταντίνου Λόρδου.»
Το ερώτημα, επομένως, που τίθεται είναι κατά πόσο η Δ.39 θ.1 επιτρέπει την έκδοση διατάγματος αντεξέτασης ενόρκως δηλούντα σε σχέση με ισχυρισμούς που προβάλλονται σε ένορκη δήλωση άλλου προσώπου.
Φρονώ, ότι η απάντηση στο πιο πάνω ερώτημα είναι αρνητική. Η διατύπωση της Δ.39 θ.1 είναι, κατά την άποψή μου, ξεκάθαρη. Η άδεια για αντεξέταση παρέχεται σε σχέση με την ένορκη δήλωση που υπογράφει ο ομνύων. Δεν μπορεί, επομένως, να επεκταθεί σε ζητήματα τα οποία δεν περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση που υπογράφει το πρόσωπο του οποίου επιζητείται η αντεξέταση. Άλλωστε και με το αιτητικό Α της υπό κρίση αίτησης αυτό το οποίο ζητείται είναι η αντεξέταση του κ. Μάριου Ζαττά επί της ενόρκου δηλώσεως του.
Στην προκείμενη περίπτωση, ο Μάριος Ζαττάς, του οποίου ζητείται η αντεξέταση, δεν προβάλλει οποιοδήποτε ισχυρισμό περί του ότι ενημέρωσε την Καθ΄ ης η αίτηση ή τον εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενο 2 για τα όσα περιγράφει στην ένορκη δήλωσή του. Συνεπώς, δεν υπάρχει αντικείμενο προς αντεξέταση στην υπό αναφορά ένορκη δήλωση.
Σε περίπτωση που ήθελε κριθεί λανθασμένη η πιο πάνω προσέγγιση, θα εξετάσω την υπό κρίση αίτηση και επί της ουσίας της.
Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την επίδικη αίτηση, προβάλλεται η θέση ότι η αντεξέταση για τον χρόνο κατά τον οποίο περιήλθαν σε γνώση της Καθ’ ης αίτηση ή του εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενου 2 όσα καταγράφονται στην ένορκη δήλωση Ζαττά είναι απαραίτητη, καθώς συσχετίζονται άμεσα με το στοιχείο του κατεπείγοντος το οποίο αποτελεί δικαιοδοτικό όρο.
Σε αυτό το σημείο επικεντρώθηκε και η αγόρευση της ευπαιδεύτου συνηγόρου της Αιτήτριας η οποία τόνισε ότι η παρούσα περίπτωση εμπίπτει σε εκείνες όπου μπορεί να διαταχθεί η αντεξέταση σε αιτήσεις για προσωρινά διατάγματα, καθώς δεν τίθεται ζήτημα αξιοπιστίας επί της ουσίας της διαφοράς, αλλά η αντεξέταση αποσκοπεί στον έλεγχο του στοιχείου του κατεπείγοντος.
Εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η προσέγγιση της ευπαίδευτου συνηγόρου της Καθ΄ ης η αίτηση η οποία επεσήμανε ότι το στοιχείο του κατεπείγοντος εξετάστηκε κατά την μονομερή έκδοση του προσωρινού διατάγματος.
Είναι ορθή η θέση, ότι το στοιχείο του κατεπείγοντος συνιστά δικαιοδοτικό όρο προκειμένου το Δικαστήριο να επιληφθεί αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος στην απουσία της αντίδικης πλευράς (Αμβροσιάδου ν. Coward (2013) 1 Α.Α.Δ 78 και Αναφορικά με την Αίτηση των Ivanov κ.α, Πολ. Έφ. αρ.25/2024, ημερ.04.12.2024).
Δεν με βρίσκει, ωστόσο, σύμφωνο η θέση της κας Χριστοδουλίδου ότι η εξέταση του στοιχείου του κατεπείγοντος ολοκληρώνεται στο μονομερές στάδιο. Ασφαλώς εξετάζεται και στο μονομερές στάδιο, εφόσον αποτελεί δικαιοδοτικό όρο για την άσκηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου στην απουσία της άλλης πλευράς. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι δεν επανεξετάζεται το κατεπείγον κατά τον έλεγχο της οριστικοποίησης ενός προσωρινού διατάγματος. Εξού και, ως η νομολογία υποδεικνύει στην ΑSPIS LIBERTY LIFE INSURANCE PUBLIC CO LTD ν. Σιακατίδου (2014) 1 A.A.Δ. 637, ένα διάταγμα υπόκειται σε ακύρωση όταν το στοιχείο του κατεπείγοντος απουσιάζει.
Στην προκείμενη, όμως, περίπτωση δεν διαπιστώνω διασύνδεση του κατεπείγοντος με το ζήτημα επί του οποίου επιθυμεί να αντεξετάσει η Αιτήτρια. Όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση Κωνσταντίνου Λόρδου ημερομηνίας 05.11.2024 και ειδικότερα τις παραγράφους 75 και 78, οι οποίες παρατίθενται κάτω από τον τίτλο «ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝ», η Καθ΄ ης η αίτηση προσδιόρισε ως στοιχείο που κατά τους ισχυρισμούς της θεμελιώνουν το κατεπείγον την είσπραξη του ποσού των €150.039,68, η οποία έλαβε χώρα στις 05.11.2024. Μάλιστα, στην παράγραφο 78 της προαναφερόμενης ένορκης δήλωσης προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος δεν θα μπορούσε να υποβληθεί νωρίτερα εφόσον δεν υπήρχε περιουσιακό στοιχείο για να δεσμευτεί.
Κατά συνέπεια, η αιτούμενη αντεξέταση δεν θα εξυπηρετούσε τον σκοπό για τον οποίο ζητείται, όπως αυτός ο σκοπός προσδιορίστηκε από την Εναγόμενη.
Τέλος, επισημαίνω, ότι σε διαδικασία χορήγησης ή οριστικοποίησης προσωρινού διατάγματος σπάνια δίδεται άδεια για αντεξέταση. Στις Πολ. Εφέσεις 312/10 και 351/11 ημερομηνίας 17.07.14, ΚΟΥΠΠΑΣ ν. ΠΟΥΛΛΑΣ ΤΣΑΔΙΩΤΗΣ ΛΤΔ κ.ά, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε τα ακόλουθα σε σχέση με το υπό εξέταση ζήτημα:
«Θεωρούμε την πιο πάνω προσέγγιση του ευπαίδευτου Δικαστή λανθασμένη. Αφενός γιατί σε διαδικασίες της εξεταζόμενης φύσης δεν έχει θέση ο χαρακτηρισμός οποιουδήποτε των διαδίκων ως αναξιόπιστου………………….. Εξάλλου στις υπό συζήτηση διαδικασίες, άδεια για αντεξέταση σπάνια δίδεται (βλ. Αναφορικά με την αίτηση του Rana Wahed Ali (Αρ. 1) (2004) 1 Α.Α.Δ. 1660 και σύγγραμμα Injunctions του David Bean, 8η έκδοση, σελ. 70-71) εφόσον στις διαδικασίες αυτές το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης ούτε προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητουμένων γεγονότων.»
Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω η επίδικη αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ΄ ης η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής.
(Υπ.) ………………………..
Μ. Αγιομαμίτης, Π.Ε.Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο