ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Χαβιαρά Ε.Δ.
Αρ. Αιτ.: 43/23(i)
Aναφορικά με τον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο ΚΕΦ 224
Μεταξύ:
Γεωργίου Γεώργιου
Αιτητή
-και-
1. Διευθυντής Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας
2. Ραουνά Μιχαλάκη Χαραλάμπους
Καθ’ ων η Αίτηση
Ημερομηνία: 12.5.2026
Εμφανίσεις:
Για Αιτητή: κα. Ζαχαρίου για ΑΝΔΡΕΑΣ Β. ΖΑΧΑΡΙΟΥ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε.
Για Καθ’ ου η Αίτηση 2: καμία εμφάνιση
ΑΠΟΦΑΣΗ
Εισαγωγικά
Με την υπό εξέταση αίτηση η Αιτήτρια αιτείται ως ακολούθως:
Α) Ακύρωση και/ή τροποποίηση της απόφασης του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ημερομηνίας 09/02/2023, ΤΕΚΜΗΡΙΟ Β, που λήφθηκε στην αίτηση αρ 4/ΑΕΔ/328/2005 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας και η οποία γνωστοποιήθηκε στον αιτητή την 21.2.2023, για τον καθορισμό υποχρεωτικής διόδου και έκδοση Διατάγματος που να ακυρώνει και/ή να τροποποιεί την δίοδο από το κτήμα του Αιτητή Τεμάχιο 841 Φ/ΣΧ 49/28 , Αριθμός Εγγραφής 0/10325 του χωριού Κάτω Λεύκαρα και/ή να καθορίζει την δίοδο από άλλα παρακείμενα τεμάχια, ώστε να προκαλείται λιγότερη ζημιά και οχληρία στο ακίνητο του Αιτητή.
Β) Διαζευκτικά αύξηση της καταβολής αποζημίωσης στο ποσό των €50.000 ώστε αυτή να ανταποκρίνεται στη ζημιά και/ή οχληρία που προκαλείται στο ακίνητο του Αιτητή λόγω της διόδου, καθότι ο Διευθυντής δεν εκτίμησε ορθά τη ζημιά που προκαλείται στον Αιτητή ,της μείωσης της αξίας του, την μείωση κατά το ήμισυ σε έκταση του όλου του ακινήτου και τη μετακίνηση των δέντρων.
Γ) Οιανδήποτε άλλη και καλύτερη θεραπεία το Δικαστήριο κρίνει ορθό και δίκαιο
Δ) Έξοδα της παρούσας αίτησης»
Η αίτηση αναφορικά με τον Καθ’ ου η Αίτηση αποσύρθηκε σε προγενέστερο στάδιο αφού στο μεταξύ είχε καταχωρήσει έκθεση γεγονότων. Ο Καθ’ ου η Αίτηση 2 ουδέποτε παρουσιάστηκε στη διαδικασία και δεν καταχώρησε ένσταση, παρά του ότι η υπό κρίση αίτηση του επιδόθηκε. Κατά συνέπεια η αίτηση ορίστηκε για ακρόαση στην απουσία του Καθ’ ου η Αίτηση 2.
Οι συνήγοροι του Αιτητή κατάθεσαν στο Δικαστήριο γραπτώς τις θέσεις τους, τις οποίες υιοθέτησαν. Αναφέρω ευθύς εξ’ αρχής ότι το περιεχόμενο τους έχει εξεταστεί από το Δικαστήριο και είναι υπόψιν μου έστω και αν δεν γίνεται ρητή αναφορά στο κείμενο της παρούσας απόφασης. Σημειώνω όμως ότι το ουσιαστικότερο παράπονο του Αιτητή ως προκύπτει και από την αγόρευση των συνηγόρων του είναι ότι ο Αιτητής δεν ενημερώθηκε για την διαδικασία με αποτέλεσμα να ληφθεί η απόφαση του Διευθυντή χωρίς να ακουστεί ο Αιτητής.
Αίτηση
Συνοπτικά αναφέρω για σκοπούς της παρούσας ότι σύμφωνα με τα όσα προκύπτουν από την ένορκη δήλωση της αίτησης ο Αιτητής είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του κτήματος που περιγράφεται ανωτέρω. Περί το 2005 η εταιρεία AN & MA KOUMIDES DEVELOPERS LIMITED υπέβαλε την αίτηση 4/ΑΕΔ/328/2005 για να παραχωρηθεί δίοδος στο τεμάχιο 823 χωρίς να λάβει ο Αιτητής οποιαδήποτε ειδοποίηση ενώ όπως ενημερώθηκε το 2009 είχαν αποσταλεί ειδοποιήσεις στους ιδιοκτήτες των τεμαχίων που συνόρευαν με το πιο πάνω τεμάχιο ούτως ώστε να παρευρεθούν σε επιτόπια έρευνα. Καταγράφεται ακόμη ότι ο Αιτητής διέμενε στην οδό Κασταλίας στην Λάρνακα και από το 2007 διαμένει στην οδό Γιάννη Μαρκόπουλου στην Λάρνακα.
Στις 21.2.2023 έλαβε μέσω ταχυδρομείου επιστολή του Κτηματολογίου Λάρνακας ημερομηνίας 9.2.2023 με το έντυπο Ν286 το οποίο αφορούσε την αίτηση 4/ΑΕΔ/328/2005, βάση την οποία ενημερωνόταν ότι ο Διευθυντής του Κτηματολογίου καθόρισε δικαίωμα διάβασης μέσω του δικού του ακινήτου σε άλλο πρόσωπο από το πρόσωπο που υπέβαλε την σχετική αίτηση. Η συνολική έκταση της διόδου έχει έκταση 95 τμ ενώ το ακίνητο του Αιτητή έχει έκταση 177 τμ επομένως η δίοδος καλύπτει πέραν του ½ του δικού του ακινήτου με αποτέλεσμα να μην μπορεί να το εκμεταλλευτεί όπως επιθυμεί. Ενημερωνόταν επιπρόσθετα με την πιο πάνω επιστολή ότι καθορίστηκε αποζημίωση €3.500 η οποία δεν ανταποκρίνεται στην πραγματική ζημιά που υπέστη.
Αναφέρει δε επιπρόσθετα στην ένορκη δήλωση του σε σχέση με την προσβαλλόμενη απόφαση ότι, υπήρχαν εναλλακτικές λύσεις μέσω γειτονικών ακινήτων μεγαλύτερης έκτασης τα οποία δεν θα επηρεάζονταν στον βαθμό που επηρεάστηκε το δικό του, δεν εκτιμήθηκε ορθά η αποζημίωση που δικαιούται λόγω διάφορων παραμέτρων όπως το ότι το ακίνητο βρίσκεται σε οικιστική ζώνη, δεν αξιολογήθηκε το γεγονός ότι ο Αιτητής είναι ιδιοκτήτης ακόμη τριών διπλανών τεμαχίων αλλά με ξεχωριστούς τίτλους ιδιοκτησίας, η απόφαση δεν είναι αιτιολογημένη καθότι σε αυτήν δεν επεξηγούνται οι λόγοι για τους οποίους κατέληξε στην εν λόγω επιλογή ούτε γιατί δεν αξιοποιήθηκαν άλλες υφιστάμενες δίοδοι οι οποίες με ελάχιστη επέκταση θα κατέληγαν σε πρόσβαση στο κυρίως ακίνητο, ούτε εξηγήθηκε γιατί ενώ ο αρχικός αιτητής ήταν η πιο πάνω εταιρεία, το δικαίωμα δόθηκε στον Καθ’ ου η Αίτηση 2. Καταληκτικά σημειώνει ότι ουδέποτε ειδοποιήθηκε ως επηρεαζόμενο μέρος επομένως η απόφαση λήφθηκε χωρίς να του δοθεί η ευκαιρία να τοποθετηθεί.
Έκθεση Γεγονότων
Σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στην σχετική έκθεση γεγονότων, η πιο πάνω εταιρεία η οποία αιτήθηκε αρχικά την παραχώρηση της διόδου, μεταβίβαση το ακίνητο στον Καθ’ ου η Αίτηση 2 ο οποίος συγκατατέθηκε στην συνέχιση της διαδικασίας για εξασφάλιση της διόδου προς το ακίνητο 832 (Παράρτημα 1).
Αναφέρεται επίσης ότι στις 3.4.2009 ταχυδρομήθηκε ειδοποίηση (έντυπο Ν285) στα ενδιαφερόμενα μέρη με συστημένες επιστολές και στις 7.4.2009 αναρτήθηκε έντυπο Ν128Α σε περίοπτη θέση ανακοινώσεων στο χωριό Κάτω Λεύκαρα για την ημερομηνία που θα λάμβανε χώρα η επιτόπια εξέταση (Παραρτήματα 2-5).
Η προτεινόμενη δίοδος έχει πλάτος 3,66 μέτρα και επηρεάζει έκταση 95 τμ και διέρχεται από το τεμάχιο του Αιτητή. Επιλέγηκε ως η καταλληλότερη δίοδος σύμφωνα με το σχετικό υπόμνημα Παράρτημα 13. Στο εν λόγω παράρτημα σημειώνεται ότι:
«Η προτεινόμενη δίοδος…προκαλεί την μικρότερη δυνατή ζημιά και την λιγότερη ταλαιπωρία και οχληρία επειδή είναι η πιο σύντομη και εύχρηστη. Η εναλλακτική δίοδος…δεν επιλέγηκε επειδή ξεπερνά κατά πολύ σε μήκος την προτεινόμενη δίοδο και θα έπρεπε να αποκοπούν πολλές ελιές.»
Αναφορικά με την αποζημίωση συμπεριλαμβάνεται στην έκθεση γεγονότων σχετική έκθεση εκτίμησης η οποία ελέγχθηκε από τον Κλάδο Εκτιμήσεων του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας και έχει εγκριθεί.
Στις 13.2.2023 ταχυδρομήθηκε στα ενδιαφερόμενα μέρη με συστημένη επιστολή η γνωστοποίηση (τύπος Ν286) με επισυνημμένο σχέδιο (Παράρτημα 15)
Νομική Πτυχή
Στην υπόθεση Αντώνης Ζαχαρίου Ιωάννου ν. Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας κ.α. Πολ. Εφ. 64/2018 ημερομηνίας 28.2.2024 παρατέθηκε από το Εφετείο η νομική πτυχή αυτής της φύσης διαδικασίας. Αν και κάποιας έκτασης, παραθέτω πιο κάτω το σχετικό απόσπασμα καθότι είναι πλήρως κατατοπιστικό:
«Όπως έχει κατ' επανάληψη νομολογηθεί, η αίτηση - έφεση ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου αποτελεί την μόνη οδό για αναθεώρηση απόφασης του Διευθυντή Κτηματολογίου, προκειμένου να ελεγχθεί όχι μόνο η νομιμότητα αλλά και η ορθότητα της απόφασης (βλ. Στην παρούσα περίπτωση η αίτηση - έφεση στηρίχθηκε στο Άρθρο 80 του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας Νόμου (Κεφ.224)που έχει ως εξής:
80. Κάθε πρόσωπο το οποίο έχει παράπονο κατά οποιασδήποτε διαταγής, ειδοποίησης ή απόφασης του Διευθυντή, που διενεργήθηκε, δόθηκε ή λήφθηκε δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού δύναται, εντός τριάντα ημερών από την ημερομηνία κοινοποίησης σε αυτόν της διαταγής αυτής, ειδοποίησης ή απόφασης να υποβάλει έφεση στο Δικαστήριο και το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει επί αυτής τέτοιο διάταγμα ως ήθελε είναι δίκαιο αλλά, κανένα Δικαστήριο δεν επιλαμβάνεται οποιασδήποτε αγωγής ή διαδικασίας επί οποιουδήποτε ζητήματος σε σχέση με το οποίο ο Διευθυντής έχει εξουσία να ενεργεί δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού, εκτός με έφεση όπως προνοείται στο άρθρο αυτό:
..............................
Σύμφωνα με την νομολογία που έχει ερμηνεύσει το Άρθρο 80 του Κεφ. 224, το Επαρχιακό Δικαστήριο ακολουθεί τις αρχές με βάση τις οποίες το Διοικητικό Δικαστήριο, προβαίνει σε δικαστικό έλεγχο σε συνάρτηση με διοικητικές πράξεις ή αποφάσεις στον τομέα του δημόσιου δικαίου (βλ. Αντωνίου ν. Αριστοκλή κα (2016) 1 Α.Α.Δ 1616).
Μεταξύ των λόγων ακύρωσης διοικητικών πράξεων, έχει αναγνωριστεί και η έλλειψη αιτιολογίας της διοικητικής πράξης (βλ. μεταξύ άλλων , η υποχρέωση αιτιολογίας πηγάζει επίσης από τις πρόνοιες του Κανονισμού 6 των Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Κανονισμών του 1956.
....
Όμως το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν περιορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας της απόφασης του Διευθυντή όπως συμβαίνει στην διοικητική δίκη, αλλά επεκτείνεται στην ορθότητα της και γενικότερα στις ρυθμίσεις των δικαιωμάτων των διαδίκων με γνώμονα το δίκαιο του πράγματος. Σύμφωνα με την απόφαση το Επαρχιακό Δικαστήριο δύναται σε διαδικασίες αίτησης - έφεσης με βάση το Άρθρο 80 του Κεφ. 224, να προβεί σε αναψηλάφιση της απόφασης του Διευθυντή, ακολουθώντας συναφείς αρχές προς την αναθεωρητική διαδικασία, δικαιούμενο όμως ταυτόχρονα να υποκαταστήσει με δική του απόφαση, αυτήν του Διευθυντή. Περαιτέρω, το Επαρχιακό Δικαστήριο ερευνά όχι μόνο αν η απόφαση του Διευθυντή ήταν αιτιολογημένη και εύλογη υπό τις περιστάσεις αλλά αν ήταν και ουσιαστικά ορθή ( (1992) 1 Α.Α.Δ 1312 και Σάββα ν. Κώστα (2003) 1 Α.Α.Δ 1944, Κουντουρίδη κα ν. Νικολάου, 1 Α.Α.Δ (2008) 2008).
Τονίζεται εντούτοις ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν θα υποκαταστήσει εύκολα με τη δική του διακριτική ευχέρεια, αυτήν του Διευθυντή εκτός εάν υπάρχουν ισχυροί λόγοι που να αποδεικνύονται με αποδεκτή μαρτυρία και οι οποίοι να συνηγορούν προς αυτή την κατεύθυνση. Η εξουσία του Διευθυντή είναι πράγματι ευρεία σύμφωνα με το Νόμο και τους Κανονισμούς, ιδιαίτερα γιατί είναι πρόσωπο περισσότερο ικανό σαν ειδικός να αποφασίσει ζητήματα κτηματικής φύσης και το Δικαστήριο στην απουσία συγκεκριμένων και ισχυρών λόγων δεν μπορεί να θέσει υπό αμφισβήτηση τα συμπεράσματά του. Σχετική είναι η υπόθεση (ανωτέρω). Λέχθηκε ότι, παρότι κατά το δικαστικό έλεγχο που προσφέρει το Άρθρο 80 του Κεφ.224 το Δικαστήριο υπεισέρχεται στην ίδια την ουσιαστική ορθότητα της απόφασης του Διευθυντή και δεν περιορίζεται στην εξωτερική νομιμότητα της, εντούτοις το βάρος είναι στον εφεσείοντα - αιτητή να καταδείξει ότι η απόφαση του Διευθυντή ως του κατ' εξοχήν αρμόδιου, είναι λανθασμένη. Εγχείρημα όχι ευχερές, που μπορεί να επιτύχει μόνο αν συντρέχουν ισχυροί λόγοι που να το στηρίζουν.
Να σημειωθεί επίσης ως προς το διαδικαστικό μέρος της αίτησης - έφεσης ότι σύμφωνα με το Άρθρο 10.3 των Περί Ακινήτου Ιδιοκτήσιας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Κανονισμών του 1956, η ακρόαση της αίτησης - έφεσης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις με δικαίωμα αντεξέτασης ως προνοείται από τη Διαταγή 39 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών που ίσχυαν κατά τους επίδικους χρόνους εκδίκασης της υπόθεσης.»
Επίσης, στην υπόθεση Γιάννουκκου κ.α. ν. MAKRIS HOTEL (KAKOPETRIA) LIMITED, Πολ.Εφ. 335/2018, ημερομηνίας 14.5.2024 το Εφετείο υπόδειξε ότι το Δικαστήριο:
«…δεν αντικαθιστά εύκολα τη δική του κρίση σε βάρος αυτής του Διευθυντή. Το πράττει μόνον, όταν συντρέχουν ισχυροί λόγοι, οι οποίοι αποδεικνύονται με αποδεκτή μαρτυρία και οι οποίοι συνηγορούν προς αυτή την κατεύθυνση. Η εξουσία που έχει ο Διευθυντής με βάση τον Νόμο και τους Κανονισμούς είναι ευρεία και είναι κατά κανόνα το πλέον αρμόδιο πρόσωπο να αποφασίσει, ως ειδικός, τα θέματα που εγείρονται ενώπιον του. Το Δικαστήριο στην απουσία συγκεκριμένων και ισχυρών λόγων δεν πρέπει να θέτει υπό αμφισβήτηση τα συμπεράσματα του … σε περίπτωση αμφισβητουμένων γεγονότων το βάρος είναι στους ώμους του αιτητή να αποδείξει ότι η απόφαση του Διευθυντή είναι εσφαλμένη…»
Σε ό,τι αφορά το δικαίωμα σε δίοδο επί ακίνητης ιδιοκτησίας που ανήκει σε άλλο πρόσωπο, το ζήτημα ρυθμίζεται από το άρθρο 11 του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας Νόμου Κεφ.224.
Σύμφωνα με το άρθρο 11Α του Κεφ.224:
«11Α.-(1) Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του Νόμου αυτού αν ακίνητη ιδιοκτησία εξαιτίας οποιουδήποτε λόγου είναι περίκλειστη με τέτοιο τρόπο ώστε να στερείται της αναγκαίας διόδου σε δημόσιο δρόμο, ή αν η υφιστάμενη δίοδος είναι ανεπαρκής για την κατάλληλη χρήση αυτής, ανάπτυξη ή εκμετάλλευση ο ιδιοκτήτης της ακίνητης ιδιοκτησίας δικαιούται να απαιτήσει δίοδο επί των γειτονικών ακινήτων ιδιοκτησιών με πληρωμή εύλογης αποζημίωσης.
Για τους σκοπούς του εδαφίου αυτού "δίοδος" περιλαμβάνει το δικαίωμα διοχέτευσης ύδατος, λυμάτων ή οποιουδήποτε άλλου υγρού μέσω αυλακιών, ή σωλήνων ή οποιουδήποτε άλλου κατάλληλου μέσου.
(2) Η κατεύθυνση της διόδου και η έκταση του δικαιώματος για χρήση αυτής, καθώς και η αποζημίωση που πρέπει να καταβάλλεται καθορίζονται από το Διευθυντή αφού προηγηθεί γνωστοποίηση προς όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, και αν κατόπι της γνωστοποίησης αυτής οποιοδήποτε από τα ενδιαφερόμενα μέρη παραλείψει να παρευρεθεί κατά την επιτόπια έρευνα που ορίζεται στη γνωστοποίηση ο Διευθυντής δύναται να προχωρήσει σε κάθε απαιτούμενη ενέργεια στην απουσία του.»
Ο καθορισμός της διόδου, δηλαδή της θέσης της, ανήκει στην διακριτική ευχέρεια του Διευθυντή (βλ. Αντωνίου ν. Αριστοκλή κ.α. (2016) 1 Α.Α.Δ. 1616. Στην υπόθεση Νεοφύτου ν. Νεοφύτου (1995) 1 Α.Α.Δ. 973 αναφέρθηκε ότι οι αρχές που πρέπει να καθοδηγούν το Δικαστήριο έχουν καθοριστεί στην υπόθεση Kafieros and Another v. Theocharous and Others (1976) 1 CLR 619 όπου το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι «ο Διευθυντής μετά τη διεξαγωγή επιτόπιας έρευνας καθορίζει την κατεύθυνση και την έκταση της διόδου αφού λάβει υπ' όψιν όλους τους σχετικούς παράγοντες. Στην περίπτωση δε που υπάρχουν περισσότερα από ένα κτήματα που δυνατόν να θεωρηθούν κατάλληλα, ο Διευθυντής έχει την εξουσία να κάμει εκλογή και ν' αποφασίσει το κτήμα πάνω στο οποίο θα δοθεί το δικαίωμα διόδου λαμβάνοντας υπ' όψιν τη δημιουργία της ελάχιστης δυνατής ζημιάς, οχληρίας και ταλαιπωρίας. Ο Διευθυντής αποφασίζοντας ένα δικαίωμα διόδου έχει διακριτική εξουσία να αποφασίσει πάνω σε ιδιωτικά δικαιώματα. Επομένως το Επαρχιακό Δικαστήριο αναθεωρώντας την απόφαση του Διευθυντή ακολουθεί τις αρχές πάνω στις οποίες το Ανώτατο Δικαστήριο εις τη διοικητική του δικαιοδοσία κάνει δικαστικό έλεγχο πάνω σε διοικητικές πράξεις ή αποφάσεις εις τον τομέα του δημοσίου δικαίου… Η εξουσία του Διευθυντή είναι πράγματι ευρεία εξουσία σύμφωνα με το Νόμο και τους Κανονισμούς ιδιαίτερα γιατί είναι πρόσωπο περισσότερο ικανό σαν ειδικός να αποφασίσει την κατεύθυνση και την έκταση του δικαιώματος διόδου και το Δικαστήριο στην απουσία συγκεκριμένων και ισχυρών λόγων δεν μπορεί να θέσει υπό αμφισβήτηση τα συμπεράσματά του.»
Σύμφωνα με τον Κανονισμό 5 των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Παροχή Δίοδου) Κανονισμών του 1967 ΚΔΠ 255/67 πριν την εξέταση της αίτησης του ιδιοκτήτη του δεσπόζοντος τεμαχίου, πρέπει να δοθεί τουλάχιστον ειδοποίηση επτά ημερών στα ενδιαφερόμενα μέρη, με την οποία να τους κοινοποιείται η ημερομηνία κατά την οποία ο Διευθυντής ή λειτουργός του θα επιθεωρήσει τα ακίνητα. Η προθεσμία των επτά ημερών δεν αρχίζει να προσμετρά από την ημερομηνία «πραγματικής λήψης της ειδοποίησης από τον ενδιαφερόμενο. Με το σκεπτικό αυτό εύκολα θα καταστρατηγείτο η παροχή της προθεσμίας, αφού ο ενδιαφερόμενος, όπου μπορεί, θα αρνείται την παραλαβή ή λήψη της, ενώ θα είναι αδύνατο για το Κτηματολόγιο να προκαθορίσει την ημερομηνία της επιτόπιας επιθεώρησης.» (βλ. Κουντουρίδη κ.α. ν. Νικολάου (2008) 1 Α.Α.Δ. 412).
Εφαρμογή – Συμπεράσματα
Αρχικά σημειώνω ότι η προσβαλλόμενη απόφαση γνωστοποιήθηκε στον Αιτητή στις 13.2.2023 και η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στις 20.3.2023. Επομένως καταχωρήθηκε εμπρόθεσμα.
Σημειώνω επιπρόσθετα ότι δεν διαφαίνεται να προκύπτει παράπονο από πλευράς Αιτητή ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση 2 δικαιούτο να απαιτήσει δίοδο. Το ουσιαστικό ζήτημα το οποίο θα εξεταστεί κατά προτεραιότητα λόγω και της σημασίας που ενέχει είναι κατά πόσον γνωστοποιήθηκε η διαδικασία στον Αιτητή ως προνοείται στο άρθρο 11Α(2) ανωτέρω.
Ως αναφέρω και πιο πάνω, ο Αιτητής ισχυρίζεται και δεν υπήρξε αμφισβήτηση προς τούτο, ότι η διεύθυνση στην οποία διέμενε μέχρι το 2007 ήταν η Κασταλίας ενώ από το 2007 και έκτοτε διαμένει στην οδό Γιάννη Μαρκόπουλου.
Από τα Παρατήματα που συνοδεύουν την έκθεση γεγονότων του Κτηματολογίου προκύπτει ότι το Τμήμα Ταχυδρομικών Υπηρεσιών εξέδωσε προς Λειτουργό του Κτηματολογίου Λάρνακας απόδειξη για κατάθεση συστημένων αντικειμένων (Παράρτημα 2) η οποία περιλάμβανε 14 παραλήπτες. Το ονοματεπώνυμο του αιτητή εντοπίζεται στον αριθμό 5 με καταγεγραμμένη διεύθυνση άλλη από τις δυο που αναφέρονται πιο πάνω. Σύμφωνα με την έκθεση γεγονότων επρόκειτο για την επιστολή γνωστοποίησης. Σημειώνεται ότι, δεν έχει προσκομιστεί όμως αντίγραφο της επιστολής ούτως ώστε να τεθεί εις γνώση του Δικαστηρίου το περιεχόμενο της καθώς και για να εξακριβωθεί ότι όντως επρόκειτο για την συγκεκριμένη διαδικασία.
Προκύπτει επίσης από την έκθεση γεγονότων ότι στις 7.4.2009 αναρτήθηκε σε περίοπτη θέση στο χωριό Κάτω Λεύκαρα ανακοίνωση για την ημέρα διεξαγωγής της επιτόπιας έρευνας. Πρόκειται για το Παράρτημα 4 με ημερομηνία 2.4.2009, το οποίο απευθύνεται προς τον Πρόεδρο του Κοινοτικού Συμβουλίου Κάτω Λευκάρων με το εξής περιεχόμενο:
«Σας αποστέλλω γνωστοποίηση που απευθύνεται προς … τώρα … και παρακαλώ όπως φροντίσετε για την ανάρτηση ΑΜΕΣΩΣ σε περίοπτο μέρος του χωριού σας, στο μέρος που συνήθως αναρτούνται οι γνωστοποιήσεις που απευθύνονται προς το κοινό.»
Σημειώνεται ότι η απάλειψη των ονομάτων που περιλαμβάνονται στο πιο πάνω Παράρτημα έγινε από το παρόν Δικαστήριο. Σε κάθε περίπτωση το όνομα του Αιτητή δεν συμπεριλαμβάνεται στα ονόματα στα οποία απευθυνόταν η πιο πάνω γνωστοποίηση. Σύμφωνα με την πιστοποίηση του Κοινοτάρχη Παράρτημα 5, η ανάρτηση της γνωστοποίησης έγινε σε συγκεκριμένο ΚΑΦΕ αλλά και πάλι δεν εντοπίζεται το όνομα του Αιτητή στην συγκεκριμένη γνωστοποίηση.
Στο Παράρτημα 6-8 που είναι η ειδοποίηση σύμφωνα με τον Κανονισμό 5 ημερομηνίας 31.3.2009 εντοπίζεται το ονοματεπώνυμο του Αιτητή με καταγεγραμμένη διεύθυνση την οδό Κασταλίας. Η ειδοποίηση κατέγραφε ότι η επιθεώρηση των ακινήτων θα γίνει στις 23.4.2009 ημέρα Πέμπτη η ώρα 9:30 και καλεί τους ενδιαφερόμενους να παρουσιαστούν στο καφενείο του χωριού, ενημερώνοντας τους ότι αν παραλείψουν να παρουσιαστούν η επιθεώρηση θα γίνει στην απουσία τους. Προκύπτει επίσης από το Παράρτημα 15 ότι η απόφαση για τον καθορισμό της διόδου και των αποζημιώσεων γνωστοποιήθηκε στον Αιτητή στην οδό Γιάννη Μαρκόπουλου.
Με βάση τα πιο πάνω δεν θεωρώ ότι υπήρξε ενημέρωση του Αιτητή για την διαδικασία εφόσον πρώτον, η ειδοποίηση που του καθόριζε την ημερομηνία φαίνεται να έχει αποσταλεί σε λανθασμένη διεύθυνση δεύτερον, η γνωστοποίηση που αναρτήθηκε σε περίοπτη θέση στα Κάτω Λεύκαρα δεν απευθυνόταν σε αυτόν και τρίτον, δεν έχει τεθεί ενώπιον μου αντίγραφο της επιστολής 3.4.2009 για να εξακριβωθεί ότι όντως είναι σε εκείνη που αναφέρεται το Παράρτημα 2 το οποίο και πάλιν όμως περιλαμβάνει λανθασμένη διεύθυνση.
Εν όψει τούτου, δεν ικανοποιούμε ότι τηρήθηκαν οι πρόνοιες του άρθρου 11Α(2) και του Κανονισμού 5 ανωτέρω και ο Αιτητής στερήθηκε του δικαιώματος του να παραστεί κατά την διαδικασία επιθεώρησης και να προβάλει τις ενστάσεις του. Επομένως η απόφαση / γνωστοποίηση του Διευθυντή θα πρέπει να ακυρωθεί και να επανεξεταστεί αφού ληφθούν υπόψιν και οι οποιεσδήποτε ενστάσεις / θέσεις του Αιτητή κατά τον οποίο υπάρχουν εναλλακτικές δίοδοι λιγότερο επιδραστικές στο ακίνητο του.
Εν όψει της κατάληξης του Δικαστηρίου ότι είναι για τον συγκεκριμένο λόγο που ακυρώνεται η απόφαση, ήτοι της μη ενημέρωσης του Αιτητή, κρίνω ορθότερο όπως δεν προβώ σε οποιαδήποτε εξέταση σε σχέση με την καταλληλότητα της επιλογής της συγκεκριμένης διόδου, ούτε σε σχέση με τις οποιεσδήποτε αποζημιώσεις, για ευνόητους λόγους.
Κατάληξη
Εν όψει όλων των ανωτέρω, η απόφαση / γνωστοποίηση του Διευθυντή με την οποία καθορίστηκε δίοδος στο επίμαχο ακίνητο ως περιγράφεται στο αιτητικό Α της αίτησης ακυρώνεται.
Διατάζεται επανεξέταση της αίτησης του Καθ’ ου η Αίτηση 2 για καθορισμό διόδου.
Ως προς τα έξοδα της διαδικασίας, λαμβάνοντας υπόψιν ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση δεν εμφανίστηκε, ότι δεν φέρει ευθύνη για την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης και ότι ο Διευθυντής δεν είναι διάδικος κρίνω ορθότερο όπως μη εκδώσω οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα.
(Υπ.) .....................................
Λ. Χαβιαράς,Ε.Δ.
Πιστόν Αντίγραφον
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο