ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Π.Ε.Δ.
Αρ. Αγωγής: 741/2025 (i)
Μεταξύ:
M.C.S. QUALITY HOLDINGS LTD
Ενάγουσα-Αιτήτρια
και
1.CLASSICA S.M. INVESTMENTS LIMITED
2.MOSHE BAR SHILTON
Εναγόμενοι – Καθ’ ων η αίτηση
Αίτηση Ημερομηνίας 10.12.2025.
Ημερομηνία: 19.06.2026.
Εμφανίσεις:
Για την Ενάγουσα - Αιτήτρια: Ο κ. Π. Χατζηπέτρος με κ. Δ. Καλλή.
Για τους Εναγόμενους - Καθ’ ων η αίτηση: κ. Χ. Χριστοδούλου.
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Η παρούσα απαίτηση έρχεται να προστεθεί σε άλλες δικαστικές διαδικασίες που ήδη εκκρεμούν μεταξύ των διαδίκων. Αντικείμενο της επίδικης διαφοράς είναι οι μετοχές της εταιρείας Scentless Limited (στο εξής «Scentless») και κατ’ επέκταση το ξενοδοχείο με την επωνυμία «Indigo Hotel» (στο εξής το «ξενοδοχείο») ιδιοκτήτρια του οποίου είναι η Scentless. Ειδικότερα, η Ενάγουσα (στο εξής «Αιτήτρια») ισχυρίζεται ότι το 50% των μετοχών της Scentless ανήκει στην ίδια και κατέχεται για λογαριασμό της από την Εναγόμενη 1 ως εμπιστευματοδόχου της Αιτήτριας.
Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε μονομερώς, ωστόσο, το Δικαστήριο κατόπιν ενδιάμεσης απόφασής του διέταξε την επίδοση της στους Εναγόμενους (στο εξής «Καθ΄ ων η αίτηση»). Η Αιτήτρια αξιώνει την έκδοση των ακόλουθων προσωρινών διαταγμάτων:
«Α. Προσωρινό και/ή Απαγορευτικό Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει και/ή εμποδίζει τους Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 2 και/ή τους πληρεξουσίους αντιπροσώπους και/ή εντολοδόχους αυτών και/ή τους υπαλλήλους αυτών από το να πωλήσουν και/ή δωρίσουν και/ή υποθηκεύσουν και/ή μεταβιβάσουν και/ή ενεχυριάσουν και/ή εγγράψουν επ΄ ονόματι τρίτων και/ή άλλως πως επιβαρύνουν και /ή αποξενώσουν και/ή μειώσουν την αξία και/ή διαθέσουν με οποιοδήποτε τρόπο 750 συνήθεις μετοχές που κατέχει η CLASSICA S. M. INVESTMENTS LIMITED (HE428854) στην εταιρεία SCENTLESS LIMITED (HE 382151), μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι την τελική εκδίκαση και/ή αποπεράτωση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής.
Β. Προσωρινό και/ή Απαγορευτικό Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να εμποδίζονται οι Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 2 και/ή οι πληρεξούσιοι αντιπρόσωποι και/ή εντολοδόχοι και/ή υπαλλήλοι αυτών από το να πωλήσουν και/ή δωρίσουν και/ή επιβαρύνουν και/ή καθ΄ οιονδήποτε άλλο τρόπο διαθέσουν και/ή αποξενώσουν τα ακίνητα ιδιοκτησίας της εταιρείας SCENTLESS LIMITED (HE 382151), εντός των οποίων βρίσκεται το ξενοδοχείο «Indigo Hotel» ήτοι το ακίνητο με Αρ. Εγγραφής 2/951, Φ/Σχ.40/640602, Τμήμα 2, Τεμάχιο 692, Δήμος Λάρνακας, Επαρχία Λάρνακας, και/ή το ακίνητο με Αρ. Εγγραφής 2/812, Φ/Σχ.40/640602, Τμήμα 2, Τεμάχιο 653, Δήμος Λάρνακας, Επαρχία Λάρνακας και/ή το ακίνητο με Αρ. Εγγραφής 2/813, Φ/Σχ.40/640602, Τμήμα 2, Τεμάχιο 654, Δήμος Λάρνακας, Επαρχία Λάρνακας και/ή το ακίνητο με Αρ. Εγγραφής 2/310, Φ/Σχ.40/640602, Τμήμα 2, Τεμάχιο 317, Δήμος Λάρνακας, Επαρχία Λάρνακας.
Γ. Διάταγμα δια του οποίου οι καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2 οφείλουν όπως εντός 15 ημερών από την επίδοση του παρόντος Διατάγματος, ενημερώσουν τους δικηγόρους της Αιτήτριας με ένορκη δήλωση για όλα τα εκδοθέντα και/ή αποδοθέντα μερίσματα της εταιρείας Scentless Ltd (HE 382151) στους μετόχους και/ή σε οποιοδήποτε δικαιούχο (beneficiary) φυσικό ή νομικό πρόσωπο, αναφέροντας το αντίστοιχο ποσόν και/ή αξία και λεπτομέρειες απόδοσης συμπεριλαμβανομένου του τρόπου απόδοσης και της ημερομηνίας, για την περίοδο από 01/08/2022 μέχρι σήμερα.
Δ. Προσωρινό και/ή Απαγορευτικό Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει και/ή εμποδίζει τους Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 2 χωρίς τη σύμφωνη γνώμη και/ή συγκατάθεση της Αιτήτριας, να προβούν σε οποιαδήποτε ενέργεια και/ή να επιτρέψουν και/ή να συναινέσουν σε οποιαδήποτε ενέργεια, περιλαμβανομένης της υπερψήφισης οποιουδήποτε ψηφίσματος και/ή άλλης απόφασης από Γενική και/ή άλλη Συνέλευση των μετοχών της εταιρείας SCENTLESS LIMITED (HE 382151) που θα σκοπεί και/ή δυνατό να απολήγει στην μετατροπή και/ή την αλλαγή της νομικής κατάστασης (status quo) και/ή της μετοχικής και/ή διευθυντικής δομής και/ή της κατάστασης αξιωματούχων της SCENTLESS LIMITED (HE 382151), μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι την τελική εκδίκαση και/ή αποπεράτωση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής».
Στην υποστηρικτική ένορκη δήλωση αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι οι σχέσεις των διαδίκων χρονολογούνται από το 2022. Ειδικότερα, στις 08.04.2022 υπογράφηκε συμφωνία στη βάση της οποίας θα γινόταν κοινή επένδυση σε πέντε συνολικά έργα. Ένα από τα πέντε έργα ήταν το ξενοδοχείο, το οποίο συμφωνήθηκε ότι θα ανήκει εξ ημισείας στην Αιτήτρια και την Καθ’ ης η αίτηση 1.
Η απόκτηση του ξενοδοχείου θα γινόταν μέσω της αγοράς των μετοχών της Scentless από τους προηγούμενους ιδιοκτήτες της. Το τίμημα των μετοχών θα καταβαλλόταν από την Καθ’ ης η αίτηση 1, στο όνομα της οποίας θα εγγραφόταν το 100% των μετοχών της Scentless. Σε σχέση με τις μετοχές της Scentless υπογράφηκε την 01.08.2022 συμφωνία εμπιστεύματος. Η συμφωνία εμπιστεύματος προνοούσε, ανάμεσα σε άλλα, ότι το 50% των μετοχών που ανήκουν στην Αιτήτρια θα κρατούνταν ως εμπίστευμα προς όφελος της Αιτήτριας με εμπιστευματοδόχο την Καθ’ ης η αίτηση 1. Περαιτέρω, η Καθ’ ης η αίτηση 1 θα κρατούσε προς όφελος της Αιτήτριας οποιαδήποτε μερίσματα της Scentless και θα διαβίβαζε στην Αιτήτρια οποιεσδήποτε πληροφορίες και στοιχεία για τη λειτουργία της Scentless.
Η Αιτήτρια καταχώρησε στις 27.02.2025 εναντίον των Καθ’ ων η αίτηση την απαίτηση με αριθμό 124/2025 Ε.Δ. Λάρνακας, αντικείμενο της οποίας ήταν οι μετοχές της Scentless. Στο πλαίσιο της πιο πάνω απαίτησης καταχωρήθηκε αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων η οποία απορρίφθηκε από το Δικαστήριο, διότι, μεταξύ άλλων, δεν αποκαλύφθηκε αντισυμβατική συμπεριφορά της Καθ’ ης η αίτηση 1.
Η προαναφερόμενη ενδιάμεση απόφαση εκδόθηκε στις 20.11.2025. Αμέσως μετά την έκδοσή της και συγκεκριμένα στις 21.11.2025, η Αιτήτρια αποτάθηκε στην Καθ’ ης η αίτηση 1 καλώντας την όπως μέχρι την 01.12.2025 μεταβιβάσει το 50% των μετοχών στο όνομα της Αιτήτριας.
Ο Καθ’ ου η αίτηση 2 απαντώντας στο πιο πάνω αίτημα έθεσε διάφορα ερωτήματα σε σχέση με τα υπόλοιπα τέσσερα έργα της κοινής επένδυσης των διαδίκων. Ακολούθησε νέα επιστολή της Αιτήτριας με την οποία κάλεσε εκ νέου τους Καθ’ ων η αίτηση να προχωρήσουν στη μεταβίβαση των μετοχών δηλώνοντας ότι η συγκεκριμένη υποχρέωση της Καθ’ ης η αίτηση 1 ως εμπιστευματοδόχου είναι ανεξάρτητη από τις υπόλοιπες συμφωνίες των διαδίκων.
Την 01.12.2025 ο Καθ’ ου η αίτηση 2 απάντησε στην Αιτήτρια ότι δεν δικαιούται να αξιώνει τη μεταβίβαση των μετοχών, διότι ιδιοποιήθηκε τα υπόλοιπα τέσσερα έργα της κοινής επένδυσης των διαδίκων. Επιπλέον, ισχυρίστηκε ότι το εμπίστευμα έπαυσε να ισχύει από τις 18.09.2024, ημερομηνία κατά την οποία μεταβιβάστηκε από τον τότε γραμματέα της Scentless το 50% των μετοχών της στην Αιτήτρια.
Το αγώγιμο δικαίωμα της Αιτήτριας στην παρούσα απαίτηση γεννήθηκε την 01.12.2025, ημερομηνία κατά την οποία εξέπνευσε η προθεσμία η οποία τέθηκε από την Αιτήτρια για τη μεταβίβαση των μετοχών.
Η επίδικη αίτηση αποσκοπεί στη διατήρηση της υφιστάμενης κατάστασης πραγμάτων μέσω της μη αποξένωσης των μετοχών και των ακινήτων εντός των οποίων ανεγέρθηκε το ξενοδοχείο. Σε περίπτωση απόρριψης της επίδικης αίτησης θα απωλεσθεί το αντικείμενο της αγωγής και η Αιτήτρια θα υποστεί ζημιά η οποία θα είναι δύσκολο να αποτιμηθεί χρηματικά. Αυτό, διότι το ξενοδοχείο πέραν της σημερινής οικονομικής του αξίας αποτελεί επένδυση η οποία μελλοντικά θα αποφέρει πολλαπλά κέρδη και οφέλη τα οποία είναι δύσκολο να αποτιμηθούν.
Εν κατακλείδι, η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει σαφώς προς όφελός της, καθώς σε περίπτωση αποξένωσης των επίδικων μετοχών και κατ’ επέκταση του ξενοδοχείου η ζημιά που θα υποστεί η Αιτήτρια θα είναι μη αναστρέψιμη.
Οι Καθ’ ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση. Οι λόγοι ένστασης μπορούν να συνοψιστούν στο ότι (i) δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60, (ii) το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της απόρριψης της αίτησης και (iii) η παρούσα αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας.
Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι η παρούσα απαίτηση καταχωρήθηκε καταχρηστικά, καθώς κατά τον χρόνο καταχώρησής της εκκρεμούσε τόσο η απαίτηση με αριθμό 124/2025, όσο και η απαίτηση με αριθμό 650/2025 Ε.Δ. Λάρνακας. Μάλιστα, στην απαίτηση με αριθμό 650/2025 είναι επίδικα ζητήματα οι συμφωνίες ημερομηνίας 08.04.2022 και 13.09.2022. Επιπροσθέτως, στο πλαίσιο της πιο πάνω διαδικασίας, η Αιτήτρια καταχώρησε υπεράσπιση και ανταπαίτηση προβάλλοντας ισχυρισμούς δόλου και ιδιοποίησης των μετοχών δύο ξενοδοχείων αξιώνοντας αποζημιώσεις για δόλο και απάτη.
Η συμφωνία εμπιστεύματος είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη συμφωνία ημερομηνίας 08.04.2022 και την συμπληρωματική συμφωνία ημερομηνίας 13.09.2022. Στη βάση των συμφωνιών ημερομηνίας 08.04.2022 και 13.09.2022 θα έπρεπε να μεταβιβαστούν στην κοινοπραξία των διαδίκων τα τέσσερα από τα πέντε έργα στα οποία θα επένδυαν από κοινού. Η Αιτήτρια και ο διευθυντής της παραβίασαν την πιο πάνω συμφωνία, καθώς τα τέσσερα έργα έχουν αποξενωθεί και τα οφέλη τα έχουν ιδιοποιηθεί η Αιτήτρια, ο διευθυντής της και συνδεδεμένα με αυτούς πρόσωπα.
Η Καθ’ ης η αίτηση 1 αποδέχθηκε να αναλάβει όλο το κόστος για την εξαγορά των μετοχών της Scentless, διότι οι συμφωνίες ημερομηνίας 08.04.2022 και 13.09.2022 περιλάμβαναν τη μεταβίβαση στην κοινοπραξία των τεσσάρων από τα πέντε έργα στα οποία θα επένδυαν οι διάδικοι. Η Καθ’ ης η αίτηση 1 έχει καταβάλει όλα τα προβλεπόμενα στις συμφωνίες ποσά για την αγορά των μετοχών, σε αντίθεση με την Αιτήτρια και τον διευθυντή της οι οποίοι έχουν παραβεί τις συμφωνίες ημερομηνίας 08.04.2022 και 13.09.2022.
Η Καθ’ ης η αίτηση δεν σκοπεύει να αποξενώσει τις μετοχές της Scentless. Σε κάθε περίπτωση, οι μετοχές δεν μπορούν να μεταβιβαστούν χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση της Κυπριακής Τράπεζας Αναπτύξεως Δημόσιας Εταιρείας Λτδ. Ειδικότερα, στο πλαίσιο συμφωνίας δανείου μεταξύ της τελευταίας και της Καθ’ ης η αίτηση 1 συμπεριλήφθηκε όρος στη βάση του οποίου απαιτείται η προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση της Τράπεζας για αλλαγή στη μετοχική δομή της Scentless. Επιπλέον, τα ακίνητα επί των οποίων ανεγέρθηκε το ξενοδοχείο είναι υποθηκευμένα προς όφελος της Τράπεζας και ως εκ τούτου οι μετοχές της Scentless δεν μπορούν να μεταβιβαστούν χωρίς προηγουμένως να εξοφληθεί το δάνειο και να διαγραφεί η υποθήκη.
Σε σχέση με τα αιτούμενα διατάγματα αποκάλυψης για τυχόν μερίσματα της Scentless, η τελευταία δεν έχει δώσει οποιοδήποτε μέρισμα για τα έτη 2022 – 2024, καθώς παρουσιάζει ζημιά.
To ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της απόρριψης της αίτησης, διότι, μεταξύ άλλων, τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων μπορεί να οδηγήσει σε ενεργοποίηση συγκεκριμένου όρου της συμφωνίας δανείου με την Τράπεζα με αποτέλεσμα να καταστεί άμεσα απαιτητό το υπόλοιπο του δανείου.
Τέλος, τόσο η Καθ’ ης η αίτηση 1, όσο και ο Καθ’ ου η αίτηση 2 διαθέτουν περιουσιακά στοιχεία με τα οποία μπορούν να ικανοποιήσουν οποιαδήποτε απόφαση ήθελε εκδοθεί υπέρ της Αιτήτριας. Συνεπώς, η επιδίκαση αποζημιώσεων υπέρ της Αιτήτριας θα συνιστούσε επαρκή θεραπεία προς κατοχύρωση των δικαιωμάτων της.
Η Αιτήτρια στη συμπληρωματική ένορκη δήλωσή της αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι η ισχυριζόμενη παραβίαση των συμφωνιών ημερομηνίας 08.04.2022 και 13.09.2022 από μέρους της δεν δίδει το δικαίωμα στην Καθ’ ης η αίτηση 1 να μεταχειρίζεται τις επίδικες μετοχές ως ο ιδιοκτήτης τους και κατά παράβαση των ρητών όρων του εμπιστεύματος.
Η ύπαρξη υποθήκης επί των ακινήτων που έχει ανεγερθεί το ξενοδοχείο δεν αποτελεί παράγοντα αποτρεπτικό της αποξένωσης του αντικειμένου της αγωγής. Η σημερινή αξία του ξενοδοχείου υπερβαίνει κατά πολύ το ποσό υποθήκευσης. Επομένως, δεν θα είναι δύσκολο να επιτευχθεί η πώληση του ξενοδοχείου για ποσό μεγαλύτερο της υποθήκης.
Δεν προκύπτει ζήτημα κατάχρησης της διαδικασίας λόγω της καταχώρησης ανταπαίτησης στην απαίτηση 650/2025. Η Αιτήτρια με την ανταπαίτησή της αξιώνει διαφορετικές θεραπείες, οι οποίες ουδεμία σχέση έχουν με την εκτέλεση του εμπιστεύματος ή την απόδοση μερισμάτων δυνάμει αυτού.
Δεν υπήρξε αποξένωση των υπολοίπων τεσσάρων έργων που θα ανήκαν στην κοινοπραξία. Σε κάθε περίπτωση, τα προαναφερόμενα έργα δεν διασυνδέονται με το εμπίστευμα.
Από τις οικονομικές καταστάσεις της Καθ’ ης η αίτηση 1 προκύπτει ότι η τελευταία δεν είναι φερέγγυα, καθώς έχει υποχρεώσεις συνολικού ποσού €15.602.588. Επομένως, πρόκειται για εταιρεία η οποία παρουσιάζει ζημιές και όχι κέρδη.
Συμπληρωματική ένορκη δήλωση καταχωρήθηκε και από τους Καθ’ ων η αίτηση. Σύμφωνα με αυτήν, ουδέποτε εκδηλώθηκε εκ μέρους τους πρόθεση πώλησης του ξενοδοχείου. Αν ένα μέρος προχώρησε σε αποξένωση περιουσιακών στοιχείων, αυτή είναι η Αιτήτρια η οποία, μέσω τους διευθυντή της, αποξένωσε τα τέσσερα έργα που θα έπρεπε να ανήκουν στην κοινοπραξία των διαδίκων.
Δεν έχουν καταβληθεί οποιαδήποτε μερίσματα από τη Scentless για το έτος 2025, ούτε και αναμένεται να καταβληθούν τέτοια για το 2026. Προτού διανεμηθούν μερίσματα, η Scentless θα πρέπει να αποπληρώσει το δάνειο που έλαβε από την Καθ’ ης η αίτηση 1, πράγμα το οποίο αναμένεται να πραγματοποιηθεί εντός των επόμενων 5 – 10 ετών.
Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων, μέσω των εμπεριστατωμένων αγορεύσεών τους, ανέπτυξαν την επιχειρηματολογία τους επί των εγειρόμενων νομικών και πραγματικών ζητημάτων. Έχω μελετήσει και λαμβάνω υπόψη μου το σύνολο των επιχειρημάτων των συνηγόρων και ειδική αναφορά θα γίνει πιο κάτω μόνο όπου αυτό κριθεί σκόπιμο.
Νομική πτυχή
Η εξουσία του Δικαστηρίου προς χορήγηση ενδιάμεσης θεραπείας προβλέπεται στο άρθρο 32 του Ν.14/60, το οποίο θέτει τις προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες ασκείται η εν λόγω δικαιοδοσία. Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με το άρθρο 32(1) του Ν.14/60, πρέπει να συντρέχουν οι ακόλουθες τρεις προϋποθέσεις:
(α) Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση.
(β) Ύπαρξη πιθανότητας ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία.
(γ) Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός αν εκδοθεί το ενδιάμεσο διάταγμα.
Στην κλασική αυθεντία Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd a.o (1982) 1 C.L.R 557, λέχθηκε σε σχέση με την πρώτη προϋπόθεση που τίθεται από το άρθρο 32 (1) του Ν.14/60, ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μία συζητήσιμη υπόθεση (arguable case) με βάση τα δικόγραφα. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση ειπώθηκε, ότι περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα να δικαιούται ο Αιτητής σε θεραπεία, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Σύμφωνα με την Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd a.o (ανωτέρω), ο Αιτητής θα πρέπει να δείξει ότι υπάρχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας.
Η τρίτη προϋπόθεση, αφορά το κατά πόσο χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι αδύνατο ή δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η εν λόγω προϋπόθεση ερμηνεύθηκε κατά τέτοιο τρόπο ώστε να μην περιορίζεται μόνο στη δυνατότητα χρηματικής αποζημίωσης ή αποκατάστασης της υλικής ζημιάς (Highgate Primary School Ltd κ.ά. v. Στέλιου Φυλακτίδη κ.ά. (2009) 1Α Α.Α.Δ 317 και Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd (2011) 1Γ Α.Α.Δ 1848).
Συμπεράσματα
Ως αναφέρθηκε πιο πάνω, οι Καθ’ ων η αίτηση εγείρουν ζήτημα κατάχρησης της διαδικασίας. Η δραστικότητα των συνεπειών σε περίπτωση διαπίστωσης κατάχρησης είναι τέτοια που επιβάλλει την κατά προτεραιότητα εξέταση του εν λόγω ζητήματος.
Σύμφωνα με τη νομολογία, η δικαιοδοσία για την αποτροπή της κατάχρησης των διαδικασιών είναι σύμφυτη και αποτελεί απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης (Διευθυντής των Φυλακών ν. Περέλλα (1995) 1 Α.Α.Δ 217). Στην Παταπίου Χριστοφίδου ν. Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου (2017) 1Γ Α.Α.Δ. 2912, λέχθηκαν τα ακόλουθα ως προς την εξουσία του Δικαστηρίου προς αποτροπή της κατάχρησης των διαδικασιών:
"Επιπρόσθετα, πάγια νομολογία αναγνωρίζει στο Δικαστήριο σύμφυτη εξουσία επέμβασης όταν η άσκηση μιας αγωγής ή ενός ενδίκου μέσου εκτρέπει την πορεία απονομής της δικαιοσύνης και καταχράται τις παρεχόμενες από το νόμο θεραπείες και διαδικασίες. Το ίδιο συμβαίνει και όταν παρατηρείται πολλαπλότητα διαδικασιών που επιδιώκουν το ίδιο αποτέλεσμα.
......................................................................................................................
Η κατάχρηση της διαδικασίας δεν μπορεί εκ των προτέρων να προσδιοριστεί με γενικό κανόνα. Μπορεί αυτή να προσλαμβάνει διάφορες μορφές και αποτελεί θέμα που εξετάζεται κατά περίπτωση από το καθ’ ύλην αρμόδιο Δικαστήριο, το οποίο έχει την εξουσία να ελέγχει την ενώπιον του διαδικασία και να παρεμβαίνει αποτελεσματικά σε περίπτωση εκτροπής (βλ. Constantinides v. Ekdotiki Eteria Vima Ltd a.ο. (πιο πάνω))."
Ο κ. Χριστοδούλου εισηγείται, ότι στην προκείμενη περίπτωση υπάρχει κατάχρηση λόγω του ότι, αφενός κατά τον χρόνο καταχώρησης της παρούσας απαίτησης εκκρεμούσε παράλληλα και η απαίτηση με αριθμό 124/2025 και αφετέρου, λόγω της καταχώρησης ανταπαίτησης από την Αιτήτρια στην απαίτηση με αριθμό 650/2025 η οποία εξακολουθεί να εκκρεμεί.
Συγκεκριμένα, η Αιτήτρια στην απαίτηση 124/2025 αξίωνε ίδιες θεραπείες με αυτές της παρούσας απαίτησης. Μάλιστα, καταχώρισε και αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων ιδίας φύσης με αυτά της υπό κρίση αίτησης. Η αίτηση έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων απορρίφθηκε μετά από ακρόαση στις 20.11.2025 ενώ η απαίτηση διακόπηκε στις 15.12.2025, δηλαδή σε χρόνο μεταγενέστερο της καταχώρησης της παρούσας απαίτησης.
Όσον αφορά την απαίτηση με αριθμό 650/2025, ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ΄ ων η αίτηση επισημαίνει ότι σε αυτήν εγείρονται, μεταξύ άλλων, ως επίδικα ζητήματα οι συμφωνίες ημερομηνίας 08.04.2022 και 13.09.2022. Περαιτέρω, η Αιτήτρια με την υπεράσπιση και την ανταπαίτηση προβάλλει ανάμεσα σε άλλους ισχυρισμούς, τη θέση ότι υπήρξε καταδολίευσή της λόγω της ισχυριζόμενης ιδιοποίησης των μετοχών του ξενοδοχείου και αξιώνει με την ανταπαίτησή της γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για δόλο, απάτη και ψευδείς παραστάσεις.
Η εισήγηση περί κατάχρησης της διαδικασίας δεν με βρίσκει σύμφωνο για τους λόγους που θα προσπαθήσω να επεξηγήσω πιο κάτω.
Καταρχάς, κατά τον χρόνο καταχώρησης της υπό κρίση αίτησης δεν εκκρεμούσε άλλη αίτηση για χορήγηση προσωρινών διαταγμάτων ίδιας φύσης με τα επίδικα. Δεν παραβλέπω, ασφαλώς, ότι προηγήθηκε η αίτηση έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων στην απαίτηση με αριθμό 124/2025, η οποία απορρίφθηκε με την ενδιάμεση απόφαση ημερομηνίας 20.11.2025. Αυτό το δεδομένο δεν οδηγεί χωρίς άλλο σε εύρημα κατάχρησης. Σημειώνω, χωρίς να αποφαίνομαι επί της βασιμότητας των ισχυρισμών της Αιτήτριας, ότι το αγώγιμο δικαίωμα της Αιτήτριας και κατ’ επέκταση η επίδικη αίτηση στηρίζονται σε γεγονότα που μεσολάβησαν μετά την έκδοση της ενδιάμεσης απόφασης ημερομηνίας 20.11.2025. Επί τούτου, επισημαίνω ότι και οι Καθ’ ων η αίτηση παραδέχονται στην παράγραφο 33 της ένορκης δήλωσης με αρ.1, ότι ανταλλάχθηκαν επιστολές ανάμεσα στους διαδίκους μεταξύ των ημερομηνιών 21.11.2025 – 27.11.2025.
Δεν διαπιστώνω, επίσης, κατάχρηση λόγω της καταχώρησης ανταπαίτησης από την Αιτήτρια και τους συνεναγόμενους της στην απαίτηση με αριθμό 650/2025. Η δυνατότητα καταχώρησης αίτησης για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων στο πλαίσιο της ανταπαίτησης στην 650/2025, δεν καθιστά καταχρηστική την επιλογή της Αιτήτριας να καταχωρήσει τέτοια αίτηση στην παρούσα απαίτηση. Το κρίσιμο σημείο εντοπίζεται, κατά την άποψή μου, στο ότι δεν προωθείται παράλληλη διαδικασία εκ μέρους της Αιτήτριας στην απαίτηση με αριθμό 650/2025. Συνεπώς, δεν μπορεί βάσιμα να υποστηρίζεται ότι η επίδικη αίτηση είναι καταχρηστική.
Κλείνοντας το ζήτημα της κατάχρησης, σημειώνω ότι δεν μπορεί να εξεταστεί στο πλαίσιο της επίδικης αίτησης το κατά πόσο η παρούσα απαίτηση καταχωρήθηκε καταχρηστικά. Στην Camerin Investments LLP κ.α v. Public Joint – Stock Company Commercial Bank “PRIVATBANK”, Πολ. Έφεση αρ. Ε165/2019, ημερ.26.11.2025, υποδείχθηκε ότι ορθά το Δικαστήριο δεν εξέτασε στο στάδιο έκδοσης προσωρινού διατάγματος το κατά πόσο η αγωγή ήταν καταχρηστική. Σε αυτό το στάδιο ζήτημα κατάχρησης εξετάζεται μόνο σε σχέση με την ενδιάμεση διαδικασία και όχι ως τελική κρίση στην ίδια την αγωγή.
Προχωρώ στην εξέταση των προϋποθέσεων του άρθρου 32(1) του Ν.14/60.
Στο σύγγραμμα «Διατάγματα, Γ. Ερωτοκρίτου και Π. Αρτέμη, 1η έκδοση» στη σελ.55, αναφέρονται τα εξής σε σχέση με την πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32(1) του Ν.14/60:
«Με την αναφορά αυτή στην ουσία εισάγεται η γενική προϋπόθεση ότι το δικαίωμα το οποίο επικαλείται ο ενάγων θα πρέπει να είναι αναγνωρισμένο είτε από το νόμο (legal right) είτε από το δίκαιο της επιείκειας (equitable right). Γι΄αυτό και το Δικαστήριο θα πρέπει να βεβαιώνεται ότι υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα αναγνωρισμένο από το νόμο και τις αρχές της επιείκειας, προτού παραχωρήσει τη θεραπεία απαγορευτικού διατάγματος.».
Διαφωτιστικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την Mints κ.α. v. Shishkin, Πολ. Εφέσεις αρ. Ε69/2020, 70/2020 και 71/2020, ημερομηνίας10.01.2024:
«Αποτυγχάνουν της πρώτης προϋπόθεσης, αγωγές στηριζόμενες σε βάσεις άγνωστες στον Νόμο και ή τη Νομολογία όπου η συνέχιση τους θα απολήξει να είναι ανούσια και ενοχλητική (frivolous and vexatious), αλλά και απαιτήσεις όπου επιδιώκεται η απόδοση θεραπείας παράλογης ή απαράδεκτης.»
Εν προκειμένω η Αιτήτρια ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι η Καθ΄ ης η αίτηση 1 παραβίασε τη συμφωνία εμπιστεύματος. Περαιτέρω, προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση συνωμότησαν προκειμένου να ιδιοποιηθεί η Καθ΄ ης η αίτηση 1 το 50% των μετοχών της Scentless των οποίων μετοχών πραγματικός ιδιοκτήτης είναι η Αιτήτρια.
Οι ισχυρισμοί περί αντισυμβατικής συμπεριφοράς και συνομωσίας αποτελούν αναγνωρισμένες από τον Νόμο βάσεις αγωγής. Κατά συνέπεια, η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32(1) του Ν.14/60 πληρούται.
Κατά την εξέταση της δεύτερης προϋπόθεσης του άρθρου 32(1) του Ν.14/60, αυτό το οποίο ελέγχεται είναι η αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης του διαδίκου που ζητά την ενδιάμεση θεραπεία σε συνάρτηση, για τους περιορισμένους πάντα σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, με τυχόν αντίθετη εκδοχή (Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Cyfield – Nemesis κ.α., Πολ. Έφ. αρ. Ε52/21, ημερομηνίας 10.02.2022), ECLI:CY:AD:2022:A79.
Το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο δεν προχωρεί σε εις βάθος εξέταση της ουσίας της απαίτησης. Ό,τι χρειάζεται να καταδειχθεί είναι απλώς η ύπαρξη συζητήσιμης υπόθεσης και η πιθανότητα η Αιτήτρια να δικαιούται σε θεραπεία. Στην υπόθεση Λόρδου κ.α. ν. Σιακόλα κ.α. (2017) 1Α Α.Α.Δ 653, το όλο ζήτημα τέθηκε ως εξής:
«Όπως εξηγήθηκε στην Odysseos v. Pieris Estates Ltd (1982) 1 CLR 557, η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32, δηλαδή η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία, συσχετίζεται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσής του. Συνεπώς, τηρουμένης της αρχής ότι το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία, οφείλει πάντως να προβεί σε κάποια αξιολόγηση της αποδεικτικής δύναμης της υπόθεσης εκείνου του διαδίκου ο οποίος ζητά ενδιάμεση θεραπεία. Το απαιτούμενο βέβαια επίπεδο δεν είναι πολύ ψηλό. Ό,τι απαιτείται να καταδειχθεί, είναι η πιθανότητα επιτυχίας, ήτοι κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά πολύ λιγότερο από το επίπεδο που καθορίζει το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις, γνωστό ως «ισοζύγιο των πιθανοτήτων». Στην υπόθεση Σεβαστού v. Σεβαστού (2002) 1 Α.Α.Δ. 1980, ελέχθη συναφώς ότι, «κάποια πρωταρχική, έστω, αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι αναγκαία για να μπορεί το δικαστήριο να συνεκτιμήσει την αποδεικτική δύναμη της κάθε πλευράς. Έστω στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σε αυτό το στάδιο.»
Η αρχή, ότι το Δικαστήριο οφείλει να προβεί σε κάποια αξιολόγηση της αποδεικτικής δύναμης της υπόθεσης του διαδίκου που ζητά τη χορήγηση ενδιάμεσης θεραπείας επιβεβαιώθηκε και πιο πρόσφατα στην υπόθεση Marfut v. Zaforpo Ventures Ltd, Πολ. Έφ. αρ. Ε144/2020 σχ. με Ε145/2020, ημερομηνίας 29.03.2024.
Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, η αξίωση της Αιτήτριας εδράζεται στη συμφωνία εμπιστεύματος. Ειδικότερα, προβάλλεται η θέση ότι η Καθ΄ ης η αίτηση 1, σε συνομωσία με τον Καθ΄ ου η αίτηση 2, αρνείται να εκπληρώσει την υποχρέωση προς μεταβίβαση του 50% των μετοχών της Scentless, οι οποίες κατέχονται από την Καθ΄ ης η αίτηση 1 ως εμπιστευματοδόχου της Αιτήτριας.
Από την άλλη, οι Καθ΄ ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι η συμφωνία εμπιστεύματος είναι επικουρική και παρεπόμενη των συμφωνιών ημερομηνίας 08.04.2022 και 13.09.2022. Συνεπώς, δεν πρόκειται για μία αυτοτελή συμφωνία από την οποία πηγάζουν ανεξάρτητες υποχρεώσεις των συμβαλλομένων, αλλά αποτελεί μέρος μίας ευρύτερης συμφωνίας. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, οι Καθ΄ ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι η Αιτήτρια δεν μπορεί να αξιώνει την εκπλήρωση των όρων της συμφωνίας εμπιστεύματος αφ’ ης στιγμής έχει παραβιάσει τους όρους των συμφωνιών ημερομηνίας 08.04.2022 και 13.09.2022. Επιπροσθέτως, η συμφωνία εμπιστεύματος τερματίστηκε στις 18.09.2024, ημερομηνία κατά την οποία η Αιτήτρια με οδηγίες της προς τον τότε γραμματέα της Scentless, μεταβίβασε επ’ ονόματί της το 50% των μετοχών.
Είναι φανερό ότι οι διάδικοι προβάλλουν αντίθετες εκδοχές. Η έκταση και η φύση των αντικρουόμενων ισχυρισμών των διαδίκων είναι τέτοια που για την επίλυσή τους απαιτείται αξιολόγηση της μαρτυρίας. Για να είμαι πιο συγκεκριμένος, το κατά πόσο η συμφωνία εμπιστεύματος αποτελεί μέρος των συμφωνιών ημερομηνίας 08.04.2022 και 13.09.2022, το κατά πόσο η Αιτήτρια παραβίασε υποχρεώσεις που απορρέουν από τις προαναφερόμενες συμφωνίες ή το κατά πόσο σε μία τέτοια περίπτωση η Καθ΄ ης η αίτηση αποδεσμεύεται από τη συμφωνία εμπιστεύματος, αποτελούν ζητήματα για τα οποία απαιτείται εις βάθος θεώρηση του μαρτυρικού υλικού. Ομοίως, το κατά πόσο η εγγραφή των μετοχών επ’ ονόματι της Αιτήτριας στις 18.09.2024 ενεργοποιεί τον όρο 5 της συμφωνίας εμπιστεύματος και οδηγεί στον τερματισμό αυτής, δεν αποτελεί απλό ερμηνευτικό ζήτημα της εν λόγω συμφωνίας. Χρειάζεται, κατά την άποψή μου, λεπτομερής εξέταση και ερμηνεία του επίμαχου όρου σε συνάρτηση με το σύνολο της συμφωνίας εμπιστεύματος και ενδεχομένως και με τον ισχυρισμό ότι οι επίδικες μετοχές επανήλθαν στην Καθ΄ ης η αίτηση 1 με δικές της ενέργειες.
Η διεργασία της αξιολόγησης των αντικρουόμενων ισχυρισμών, καθώς και της ερμηνείας της συμφωνίας εμπιστεύματος, δεν μπορεί να γίνει σε αυτό το πρώιμο στάδιο της διαδικασίας. Στην απόφαση Zondrvan Group Ltd και Bonalbo Fiduciaries Ltd κ.α Πολ. Έφεση αρ.Ε64/2015 ημερομηνίας 20.07.2021, ECLI:CY:AD:2021:A342, τονίστηκε ότι θα πρέπει να τηρείται με ευλάβεια η αρχή, ότι το Δικαστήριο στα πλαίσια προσωρινού διατάγματος δεν εκδικάζει την ουσία της υπόθεσης και δεν επιτρέπεται να προβεί σε ευρήματα αξιοπιστίας της μιας ή της άλλης εκδοχής.
Τα πιο πάνω απαντούν, κατά την άποψή μου, και στο επιχείρημα των Καθ’ ων η αίτηση ότι η Αιτήτρια εσκεμμένα αποκρύβει το τί συνέβη με τα υπόλοιπα τέσσερα έργα των συμφωνιών ημερομηνίας 08.04.2022 και 13.09.2022. Ως ήδη αναφέρθηκε, το κατά πόσο διασυνδέονται οι πιο πάνω συμφωνίες με τη συμφωνία εμπιστεύματος, υπό την έννοια ότι αποτελούν όλες μέρος μίας ευρύτερης συμφωνίας, συνιστά επίδικο ζήτημα η επίλυση του οποίου προϋποθέτει την εις βάθος θεώρηση και αξιολόγηση του μαρτυρικού υλικού.
Εν πάση περιπτώσει, υπενθυμίζω ότι η υπό κρίση αίτηση κατέστη δια κλήσεως. Συνεπώς, δεν υπάρχει υποχρέωση πλήρους αποκάλυψης. Στην Camerin Investments LLP κ.α v. Public Joint – Stock Company Commercial Bank “PRIVATBANK”(ανωτέρω), επαναλήφθηκε η πάγια νομολογιακή αρχή σύμφωνα με την οποία η υποχρέωση του Αιτητή για αποκάλυψη όλων των ουσιωδών στοιχείων υφίσταται μόνο στην περίπτωση μονομερούς αιτήσεως.
Ως εκ των ανωτέρω, κρίνω ότι πληρούται και το δεύτερο κριτήριο του άρθρου 32(1) του Ν.14/60.
Έρχομαι στην τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32(1) του Ν.14/60 η οποία, κατά κανόνα, είναι συνυφασμένη με την επάρκεια της θεραπείας των αποζημιώσεων.
Οι Καθ΄ ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι οι αποζημιώσεις αποτελούν επαρκή θεραπεία στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Περαιτέρω, ισχυρίζονται ότι διαθέτουν την οικονομική δυνατότητα να αποζημιώσουν την Αιτήτρια, καθώς η μεν Καθ΄ ης η αίτηση 1 κατέχει περιουσιακά στοιχεία εκατομμυρίων, ο δε Καθ΄ ου η αίτηση 2 κατέχει επίσης περιουσιακά στοιχεία η αξία των οποίων υπερκαλύπτει την αξία του ξενοδοχείου.
Οι προαναφερόμενοι ισχυρισμοί ως προς την ικανότητα της Καθ΄ ης η αίτηση 1 να ικανοποιήσει ενδεχόμενη απόφαση αμφισβητούνται από την Αιτήτρια. Ειδικότερα, η τελευταία, παραπέμποντας στις οικονομικές καταστάσεις της Καθ΄ ης η αίτηση 1 (Τεκμήριο 23 της ένορκης δήλωσης με αριθμό 1 των Καθ΄ ων η αίτηση) ισχυρίζεται ότι οι υποχρεώσεις της Καθ΄ ης η αίτηση 1 αντιστοιχούν στα περιουσιακά της στοιχεία. Επιπροσθέτως, από τις οικονομικές καταστάσεις προκύπτει αρνητικό πρόσημο και ζημιές ύψους €960.481.
Οι Καθ΄ ων η αίτηση στη συμπληρωματική ένορκη δήλωσή τους επαναλαμβάνουν τη θέση τους περί της ευχέρειάς τους να ικανοποιήσουν οποιαδήποτε απόφαση ήθελε εκδοθεί υπέρ της Αιτήτριας. Όσον δε αφορά το ποσό των €960.481, αυτό δεν αποτελεί πραγματική αλλά απλώς λογιστική ζημιά.
Οι αρχές κάτω από τις οποίες εξετάζεται η ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32(1) έχουν αποκρυσταλλωθεί σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην GGH-RE Investment Partners Ltd κ.ά. ν. Golub Gethouse Realty Company, Πολ. Έφ. αρ. Ε56/2024, ημερομηνίας 29.05.2025, το Εφετείο συνόψισε τις πιο πάνω αρχές ως ακολούθως:
«Η προϋπόθεση αυτή ικανοποιείται όχι μόνο όταν η επιδίκαση αποζημιώσεων δεν θα αποτελούσε επαρκή θεραπεία αλλά και στην περίπτωση που υπάρχει ο κίνδυνος να μην μπορέσει ο εναγόμενος να ικανοποιήσει απόφαση που ενδεχομένως ληφθεί εναντίον του. Όπως η νομολογία έχει καθορίσει, η αδυναμία ή η δυσκολία απονομής πλήρους δικαιοσύνης επεκτείνεται και στο στάδιο της εκτέλεσης της απόφασης. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Παντελίδη ν. Πιερή (1998) 1 (Α) Α.Α.Δ. 2111 και Larticon Ltd v. Detergenta Developments Ltd (2004) 1 A.A.Δ. 1121. Ο χρηματικός παράγοντας βέβαια δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη και εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά λαμβάνονται υπόψη και άλλα μεταβλητά κριτήρια. Κώστας Κυρίσαββας κ.ά. ν. Χάρη Κίζη (2011) 1 (Β) Α.Α.Δ. 1245.»
Εν προκειμένω, θεωρώ ότι μπορεί να αποτιμηθεί χρηματικά η όποια ζημιά ενδέχεται να υποστεί η Αιτήτρια σε περίπτωση κατά την οποία δεν εκδοθούν τα επίμαχα διατάγματα και επιτύχει στην απαίτησή της. Με την πιο πάνω προσέγγιση συνηγορεί και το γεγονός ότι στο έντυπο απαίτησης αξιώνεται, μεταξύ άλλων, η επιδίκαση γενικών αποζημιώσεων για παραβίαση της συμφωνίας εμπιστεύματος. Άλλωστε, το ουσιαστικό αντικείμενο της παρούσας απαίτησης δεν είναι άλλο από το ξενοδοχείο η αξία του οποίου μπορεί ασφαλώς να αποτιμηθεί χρηματικά.
Ενόψει της πιο πάνω διαπίστωσης, θα πρέπει πλέον να εξεταστεί η δυνατότητα των Καθ΄ ων η αίτηση να αποζημιώσουν την Αιτήτρια σε περίπτωση κατά την οποία εκδοθεί απόφαση υπέρ της.
Θεωρώ, στη βάση των στοιχείων που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι υπάρχει η συγκεκριμένη δυνατότητα. Καταρχάς, επισημαίνω ότι η απαίτηση της Αιτήτριας προωθείται αλληλέγγυα και ή κεχωρισμένα εναντίον των Καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2. Ο ισχυρισμός του Καθ΄ ου η αίτηση 2 περί της δυνατότητάς του να καλύψει οποιαδήποτε οικονομική απαίτηση της Αιτήτριας δεν έτυχε οποιασδήποτε αμφισβήτησης στις ένορκες δηλώσεις της Αιτήτριας. Από δε τα Τεκμήρια 2 και 3 της ένορκης δήλωσης αρ.1 των Καθ’ ων η αίτηση, τα οποία επαναλαμβάνω δεν αμφισβητήθηκαν, προκύπτει ότι ο Καθ’ ου η αίτηση 2 κατέβαλε στην Αιτήτρια μεταξύ των ετών 2022 – 2024 ποσά πέραν των €15.000.000.
Σε ό,τι αφορά την Καθ΄ ης η αίτηση 1, το γεγονός ότι η αξία των περιουσιακών της στοιχείων αντιστοιχεί στις υποχρεώσεις της δεν υποδεικνύει ότι η τελευταία είναι αφερέγγυα. Δεν έχω εντοπίσει τέτοια αναφορά από τους ελεγκτές της Καθ΄ ης η αίτηση 1 στις οικονομικές καταστάσεις της. Ούτε και η Αιτήτρια υποστήριξε ότι περιλαμβάνεται τέτοια δήλωση στις οικονομικές καταστάσεις της Καθ΄ ης η αίτηση 1. Επιπροσθέτως, δεν έχει τεθεί οποιοσδήποτε ισχυρισμός ότι η Καθ΄ ης η αίτηση 1 αδυνατεί να αποπληρώνει το δάνειο το οποίο, κατά κοινή παραδοχή, έλαβε από την Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Δημόσια Εταιρεία Λτδ.
Στη βάση των πιο πάνω, κρίνω ότι δεν ικανοποιείται το τρίτο κριτήριο του άρθρου 32(1) του Ν.14/60. Ενόψει τούτου περιττεύει η εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας.
Κατάληξη
Υπό το φως των πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας.
Θα προχωρήσω σε συνοπτικό υπολογισμό των εξόδων δυνάμει του Μέρους 39.7 των ΚΠΔ. Σημειώνω, ότι οι συνήγοροι έχουν υποβάλει καταλόγους εξόδων προς υποβοήθηση του Δικαστηρίου συμφώνως του Μέρους 39.9. των ΚΠΔ. Έχοντας κατά νου τους προαναφερόμενους καταλόγους σε συνάρτηση με τα διαδικαστικά διαβήματα που λήφθηκαν στο πλαίσιο της υπό κρίση αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Καθ΄ ων η αίτηση έξοδα €7.156 πλέον ΦΠΑ, πλέον €35 πραγματικά έξοδα. Νοείται, ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση ενόψει της κοινής εκπροσώπησης δικαιούνται σε ένα σετ εξόδων.
Υπ. ..…………….…………..
Μ. Αγιομαμίτης, Π.Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο