ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ
Ενώπιον: Λ. Χαβιαρά Ε.Δ.
Αρ. Αγ. 125/2025(i)
Μεταξύ:
Διαχειριστική Επιτροπή του Κτηριακού Συγκροτήματος «[ ] 1»
Ενάγουσα
-και-
1.Chester Bennet
2.Lorna Bennet
3.Christopher Bennet
4.Άντρος Αριστείδου
Εναγόμενοι
Ημερομηνία: 23.7.2026
Εμφανίσεις:
Για την Ενάγουσα: κ. Π. Χατζημιχαήλ για Παπαδόπουλος, Λυκούργος & Σια Δ.Ε.Π.Ε.
Για τους Εναγόμενους 1, 2 και 3: κ. Π. Αριστοτέλους
Για τον Εναγόμενο 4: κα. Π. Θεοχάρη για Αντώνης Κ. Καράς Δ.Ε.Π.Ε.
ΑΠΟΦΑΣΗ
Εισαγωγικά
Η ισχυριζόμενη απειθαρχία και αταξία που επικρατεί στους χώρους στάθμευσης του συγκροτήματος [ ] 1 στα Περβόλια της Λάρνακας, ώθησε την Ενάγουσα να καταχωρήσει την πιο πάνω απαίτηση εναντίον των Εναγόμενων αξιώνοντας απόφαση ως ακολούθως:
«Α. Αναγνωριστική Δήλωση του Σεβαστού Δικαστηρίου με την οποία να αναγνωρίζεται ότι οι Εναγόμενοι ή/και οι αντιπρόσωποι ή/και πληρεξούσιοι ή/και υπάλληλοι ή/και συνεργάτες τους ή/και εξουσιοδοτημένα από αυτούς πρόσωπα ή/και άλλα πρόσωπα τα οποία ενεργούν εκ μέρους τους ή/και με οδηγίες τους ή/και με παρότρυνση τους ή/και άλλως πως, δεν έχουν δικαίωμα να αποκόπτουν οποιοδήποτε τμήμα στον κοινόχρησο ή/και κοινόκτητο χώρο ή/και τοποθετούν ή/και σταθμεύουν τα οχήματα τους ή/και οποιοδήποτε άλλο όχημα στην κοινόχρηστη ή/και κοινόκτητη ιδιοκτησία ή/και τον ιδιωτικό ή/και κοινόχρηστο ή/και κοινόκτητο δρόμο του Κτηριακού Συγκροτήματος «[ ] 1», Λεωφόρος [ ], [ ], Λάρνακα.
Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύσει στους Εναγόμενους ή/και τους αντιπρόσωπους ή/και πληρεξούσιους ή/και υπάλληλους ή/και συνεργάτες τους ή/και εξουσιοδοτημένα από αυτούς πρόσωπα ή/και άλλα πρόσωπα τα οποία ενεργούν εκ μέρους τους ή/και με οδηγίες τους ή/και με παρότρυνση τους ή/και άλλως πως, να επεμβαίνουν παράνομα και/ή να προκαλούν οχληρία στους κοινόχρηστους ή/και κοινόκτητους χώρους ή/και στην κοινόχρηστη ή/και κοινόκτητη ιδιοκτησία ή//και τον ιδιωτικό ή/και κοινόχρηστο ή/και κοινόκτητο δρόμο του Κτηριακού Συγκροτήματος «[ ] 1», Λεωφόρος [ ], [ ], Λάρνακα.
Γ. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστήριο το οποίο να απαγορεύει στους, Εναγόμενους ή/και τους αντιπρόσωπους ή/και πληρεξούσιους ή/και υπάλληλους ή/και συνεργάτες τους ή/και εξουσιοδοτημένα από αυτούς πρόσωπα ή/και άλλα πρόσωπα τα οποία ενεργούν εκ μέρους τους ή/και με οδηγίες τους ή/και με παρότρυνση τους ή/και άλλως πως, να αποκόπτουν οποιοδήποτε τμήμα στους κοινόχρηστους ή/και κοινόκτητους χώρους ή/και στην κοινόχρηστη ή/και κοινόκτητη ιδιοκτησία ή//και τον ιδιωτικό ή/και κοινόχρηστο ή/και κοινόκτητο δρόμο του Κτηριακού Συγκροτήματος «[ ] 1», Λεωφόρος [ ], [ ], Λάρνακα.
Δ. Γενικές αποζημιώσεις ή/και παραδειγματικές (exemplary) ή/και τιμωρητικές (punitive) ή/και επαυξημένες (aggravated) αποζημιώσεις.
Ε. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία το Σεβαστό Δικαστήριο κρίνει δίκαιο και ορθό υπό τις περιστάσεις.
ΣΤ. Έξοδα, πλέον 19% Φ.Π.Α…»
Δικογραφημένη Εκδοχή Ενάγουσας
Σύμφωνα με την δικογραφημένη εκδοχή της Ενάγουσας την οποία εδώ συνοψίζω, αυτή αποτελεί την Διαχειριστική Επιτροπή του πιο πάνω κτηριακού συγκροτήματος το οποίο αποτελεί κοινόκτητη οικοδομή. Ο Εναγόμενος είναι κύριοι ή και εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες ή και δικαιούχοι σε εγγραφή μονάδων. Οι Εναγόμενοι κατά καιρούς, χωρίς άδεια ή έγκριση ή συναίνεση της Ενάγουσας και των υπόλοιπων κύριων των μονάδων και αυθαίρετα επεμβαίνουν παράνομα ή και προκαλούν διαρκή και έντονη οχληρία ή ενόχληση και ιδιοποιούνται παράνομα τους κοινόχρηστους χώρους τοποθετώντας ή σταθμεύοντας ή εγκαταλείποντας τα οχήματα τους στους κοινόχρηστους χώρους εμποδίζοντας έτσι τη χρήση τους.
Η Ενάγουσα με απόφαση πλειοψηφίας απαγόρευσε τη στάθμευση οχημάτων στους εσωτερικούς δρόμους του κτηριακού συγκροτήματος και κοινοποίησε την απόφαση της σε όλους τους ιδιοκτήτες μονάδων, συμπεριλαμβανομένων των Εναγόμενων 1-4, χωρίς οι τελευταίοι να συμμορφωθούν. Ούτε υπήρξε συμμόρφωση παρά τις υπόλοιπες ενέργειες και ειδοποιήσεις της Ενάγουσας με αποτέλεσμα η Ενάγουσα και/ή οι κύριοι των μονάδων να παρεμποδίζονται να χρησιμοποιούν τους κοινόχρηστους χώρους ή και παραβλάπτονται τα δικαιώματα τους, υπέστησαν και υπόκεινται σε ταλαιπωρία και επηρεάστηκαν οι κοινόχρηστοι χώροι καθώς και η ομαλή λειτουργικότητα τους.
Δικογραφημένη Εκδοχή Εναγόμενων 1-3
Οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 καταχώρησαν υπεράσπιση και ανταπαίτηση. Με την υπεράσπιση τους ισχυρίζονται, μεταξύ άλλων, ότι η Διαχειριστική Επιτροπή δεν έχει δικαίωμα και εξουσία να εγείρει την παρούσα απαίτηση ούτε έλαβε οποιαδήποτε νόμιμη απόφαση. Ισχυρίζονται επιπρόσθετα ότι οι Εναγόμενοι 2 και 3 είναι απλά κάτοχοι κατοικίας και ότι ο Εναγόμενος 3 δεν έχει εγγεγραμμένο όχημα στο όνομα του αλλά λόγω ηλικίας και προβλημάτων οικίας μετακινείται με όχημα της Εναγόμενης 2. Γενεσιουργός αιτία για την διαφορά που έχει προκύψει είναι, κατά τους Εναγόμενους 1-3, η συμπεριφορά του νυν Πρόεδρου της Διαχειριστικής Επιτροπής ο οποίος ενεργεί κατά το δοκούν αποφασίζοντας αυθαίρετα χωρίς την απαραίτητη απαρτία, ενεργεί εκδικητικά και εκβιαστικά, επιχειρώντας να ασκήσει ψυχολογική βία έναντι των Εναγόμενων 1-3 και δεν συμπεριφέρεται ισότιμα σε αυτούς, παραθέτοντας παραδείγματα. Οι Εναγόμενοι 1-3 επίσης αναφέρουν ότι επιδεικνύουν κάθε σεβασμό προς τα δικαιώματα των άλλων κύριων των μονάδων τα οποία ουδέποτε έχουν παραβιάσει αρνούμενοι παράλληλα ότι έχουν ποτέ εγκαταλείψει οποιοδήποτε αντικείμενο σε κοινόχρηστο χώρο. Αρνούνται επιπρόσθετα την πρόκληση οποιασδήποτε οχληρίας ή και παράνομης επέμβασης, ισχυριζόμενοι ότι οι πλείστες μονάδες έχουν από ένα μόνο χώρο στάθμευσης ενώ οι κύριοι ή και κάτοχοι των μονάδων ΄διαθέτουν για κάθε μονάδα δυο τουλάχιστον αυτοκίνητα. Στο τέρμα του κοινόχρηστου δρόμου υπάρχουν μόνο δυο με τρεις θέσεις στάθμευσης για επισκέπτες πλησίον της οικίας του Προέδρου ο οποίος ενθαρρύνει συγκεκριμένα άτομα να σταθμεύουν εκεί.
Επικαλούνται ακόμη την ύπαρξη ψηφίσματος με το οποίο αποφασίστηκε ότι οποιοσδήποτε ένοικος ή δικαιούχος ή κύριος μονάδας έχει δεύτερο όχημα, μπορεί να το σταθμεύει κατά μήκος του κοινόχρηστου δρόμου νοουμένου ότι δεν εμποδίζει και το δικαίωμα στάθμευσης αυτό είναι μακράς διαρκείας.
Οι Εναγόμενοι 1-3 με την ανταπαίτηση τους διεκδικούν την έκδοση απόφασης με την οποία να αναγνωρίζεται ότι ουδεμία οχληρία ή επέμβαση δεν προκαλούν, διατάγματα με τα οποία να διατάζεται η Ενάγουσα όπως προσκομίσει στους Εναγόμενους 1-3 ετήσιες καταστάσεις εσόδων και εξόδων μαζί με αποδείξεις για τα έτη 2019 με 2024 προς επιθεώρηση ως επίσης και τις φορολογικές δηλώσεις εισοδήματος και καταστάσεις ασφαλιστικών αποδοχών του Προέδρου και της Ταμεία της Ενάγουσας αναφορικά με την αμοιβή τους ως μέλη της Επιτροπής για τα ίδια έτη, πλέον γενικές αποζημιώσεις για παραβίαση θέσμιου καθήκοντος πλέον έξοδα.
Δικογραφημένη Εκδοχή Εναγόμενου 4
Ο Εναγόμενος 4 εγείρει προδικαστικά ζήτημα μη νομιμοποίησης της Ενάγουσας να εγείρει την υπό εξέταση απαίτηση καθότι δεν αποτελεί νομικά υπαρκτό πρόσωπο ή και δεν έχει συγκροτηθεί νόμιμα. Διαζευκτικά και επιπρόσθετα της πιο πάνω θέσης ισχυρίζεται ότι εδώ και 22 χρόνια ουδέποτε υπήρξε ζήτημα ή πρόβλημα με προηγούμενες διαχειριστικές επιτροπές ή διένεξη με οποιονδήποτε από τους υπόλοιπους δικαιούχους των μονάδων.
Όπως και οι Εναγόμενοι 1-3, και ο Εναγόμενος 4 αποδίδει το ζήτημα που προέκυψε στην συμπεριφορά του Προέδρου της Επιτροπής παραθέτοντας παραδείγματα. Αποτελεί επιπρόσθετο ισχυρισμό του Εναγόμενου 4 οι αποφάσεις που αναφέρει η Ενάγουσα ότι λήφθηκαν είναι παράνομες εφόσον δεν υπήρχε απαρτία και ήταν αυθαίρετες. Αναφέρεται επίσης όπως οι Εναγόμενοι 1-3 στην απόφαση που λήφθηκε για στάθμευση δεύτερου οχήματος και ισχυρίζεται ότι κατά την εν λόγω συνάντηση ο Πρόεδρος της Επιτροπής επιτέθηκε φραστικά στους Εναγόμενους 2 και 3 μπροστά σε όλους τους παρευρισκόμενους. Απορρίπτει την απαίτηση ως καταχρηστική και εγείρει επιπλέον ανταπαίτηση μέσω της οποίας διεκδικεί απόφαση ότι δεν προκαλεί οχληρία ή επέμβαση στο κοινόχρηστο δρόμο, διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάζεται η Ενάγουσα να του προσκομίσει ετήσιες καταστάσεις εσόδων και εξόδων της Διαχειριστικής Επιτροπής για τα έτη 2019 με 2024, γενικές αποζημιώσεις για παραβίαση θέσμιου καθήκοντος, τιμωρητικές αποζημιώσεις για την καταχρηστική προώθηση της απαίτησης εναντίον του, πλέον έξοδα.
Απάντηση και Υπερασπίσεις στις Ανταπαιτήσεις
Η Ενάγουσα καταχώρησε ξεχωριστές απαντήσεις στις υπερασπίσεις και υπερασπίσεις στις ανταπαίτησης αναφορικά με τους Εναγόμενους το σύνολο τους όμως καταγράφει κοινές θέσεις τις οποίες συνοψίζω πιο κάτω.
Η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι είχε δικαίωμα και/ή καθήκον να προχωρήσει με τη λήψη δικαστικών μέτρων, έχοντας την απαραίτητη πλειοψηφία για να λάβει απόφαση σε σχέση με την λήψη δικαστικών μέτρων. Επαναλαμβάνει τη θέση της στην ουσία ότι οι Εναγόμενοι δεν συμμορφώνονται με τις υποχρεώσεις τους ενώ όλοι οι υπόλοιποι τήρησαν το ψήφισμα ημερομηνίας 9.9.2023. Ακόμη και να μην υπήρχε απαρτία και να μην υφίστατο το πιο πάνω ψήφισμα, το δικαίωμα σε έγερση αγωγής της παρέχεται εκ του Νόμου. Αρνείται επίσης ότι υπήρχε οποιαδήποτε πρακτική για στάθμευση στον κοινόχρηστο δρόμο.
Η Ενάγουσα αποδέχεται ότι το συγκρότημα αποτελείται από 22 κατοικίας, ότι υπάρχει μια είσοδος με συρόμενη θύρα και επιπλέον πόρτα για πεζούς, κοινόχρηστος δρόμος και πεζοδρόμιο στις δυο πλευρές καθώς και ότι η κατοικία αρ. 20 είναι κοντά στην είσοδο του συγκροτήματος όπως και ότι η Εναγόμενη 2 σταθμεύει το όχημα της στον κοινόχρηστο δρόμο. Αποτελεί επιπρόσθετο ισχυρισμό της Ενάγουσας ότι λόγω διενέργειας εργασιών ο ισχυριζόμενος χώρος στάθμευσης αναφορικά με την κατοικία 20 και την οικία του Εναγόμενου 4 πλέον δεν υφίσταται ή δεν μπορεί να εξυπηρετήσει την κατοικία αρ. 20 για στάθμευση δυο οχημάτων ως ήταν η αρχική της δυνατότητα. Είναι ακόμη ισχυρισμός της ότι οι ίδιοι οι Εναγόμενοι κατά καιρούς ανάφεραν ότι δεν χρησιμοποιούν τον σχετικό χώρο στάθμευσης επειδή φύτεψαν αγγουράκια και ντομάτες και γιατί χρησιμοποιούν το χώρο για κρέμασμα ρούχων.
Αναφορικά με τον ισχυρισμό των Εναγόμενων για ψήφισμα σε σχέση με την χρήση δεύτερου οχήματος, η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι δεν ήταν ψήφισμα αλλά πρόταση με βάση την οποία οι κύριοι των μονάδων θα έπρεπε να σταθμεύουν στους ιδιωτικούς χώρους και αν είχαν δεύτερο όχημα, θα έπρεπε να σταθμεύουν στους πέντε χώρους στάθμευσης στο τέλος του δρόμου και οι υπόλοιποι εκτός συγκροτήματος αν δεν προλάβαιναν κάποια από τις πιο πάνω πέντε θέσεις.
Η Ενάγουσα επίσης αναφέρει ότι οι καταστάσεις εσόδων και εξόδων καθώς και οι σχετικές αποδείξεις και τιμολόγια είναι διαθέσιμα προς επιθεώρηση και παρουσιάζονται στις γενικές συνελεύσεις όπου και υπογράφονται. Καμία ενέργεια δεν γίνεται εκδικητικά ούτε υπάρχει προσωπική διαφορά οποιουδήποτε τρίτου με τους Εναγόμενους. Σε κάθε περίπτωση ο Πρόεδρος και η Ταμίας της Ενάγουσας δεν είναι μέρη στην παρούσα απαίτηση.
Απάντηση στην Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση
Οι Εναγόμενοι 1-3 απάντησαν στην υπεράσπιση στην ανταπαίτηση επαναλαμβάνοντας την υπεράσπιση και ανταπαίτηση τους, αρνούμενοι επίσης τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας στην δική της απάντηση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση. Ειδικότερα προβάλλουν άρνηση περί τις οποιεσδήποτε εργασίες ή κατασκευές σε χώρο στάθμευσης και ισχυρίζονται, μεταξύ άλλων, ότι οι κύριοι των μονάδων μπορούν να προβούν σε συμφωνία μεταξύ τους χωρίς την ανάγκη σύγκλησης γενικής συνέλευσης.
Ακρόαση - Αγορεύσεις
Η ακρόαση της υπόθεσης, έγινε στη βάση της γραπτής ένορκης μαρτυρίας που κατατέθηκε από τα μέρη και ουδείς ζήτησε να αντεξετάσει. Στο πιο πάνω πλαίσιο απαίτηση και ανταπαιτήσεις συνεκδικάστηκαν.
Σημειώνεται ότι η απαίτηση σε σχέση με τον Εναγόμενο 3 αποσύρθηκε σε προγενέστερο στάδιο και παρέμεινε προς εκδίκαση η ανταπαίτηση του εναντίον της Ενάγουσα ομού με τους Εναγόμενους 1 και 2. Κατά το στάδιο των αγορεύσεων ως διαφαίνεται και από το κείμενο που ανάρτησε ο συνήγορος των Εναγόμενων 1-3 η οποία τιτλοφορείται ως αγόρευση «Εναγόμενων – Εξ Ανταπαίτησεως Εναγόντων 1 και 2» δεν προωθείται οτιδήποτε από πλευράς Εναγόμενου 3 συνεπώς θεωρώ ότι έχει εγκαταλείψει την ανταπαίτηση του.
Το περιεχόμενο και οι εισηγήσεις των διαδίκων έχουν μελετηθεί προσεκτικά από το Δικαστήριο στα πλαίσια μελέτης της υπόθεσης για σκοπούς έκδοσης της παρούσας απόφασης έστω και αν δεν γίνεται αναλυτική αναφορά και επανάληψη στο περιεχόμενο των αγορεύσεων τους.
Μαρτυρία Ενάγουσας
Μαρτυρία για την Ενάγουσα έδωσαν ο Τζον Ιωάννου, Πρόεδρος της Διαχειριστικής Επιτροπής (ΜΕ1) και ο Αντρέας Αντωνιάδης, πρώην ιδιοκτήτης της κατοικίας αρ. 4 του συγκροτήματος (ΜΕ2).
Μαρτυρία ΜΕ1
Ο ΜΕ1 ανάφερε στη δήλωση του ότι είναι ο Πρόεδρος της Διαχειριστικής Επιτροπής η οποία αριθμεί ακόμη δυο μέλη τα οποία κατονομάζει. Αναφέρεται επίσης στο ιδιοκτησιακό καθεστώς των κατοικιών αρ. 20 και αρ. 11 σε σχέση με τους Εναγόμενους. Σύμφωνα με τον ΜΕ1, οι Εναγόμενοι κατά καιρούς κατέβαλλαν και συνεχίζουν να καταβάλλουν στην Ενάγουσα έξοδα που αφορούν στις κοινόχρηστες δαπάνες. Αναφορικά με τους κοινόχρηστους χώρους, ο ΜΕ1 αναφέρει ότι οι κοινόκτητοι και κοινόχρηστοι χώρου του συγκροτήματος, συμπεριλαμβανομένου του πεζοδρομίου και του ιδιωτικού κοινόχρηστου δρόμου είναι πολύ σημαντικοί για το συγκρότημα λόγω της χρήσης τους από τους κύριους, ιδιοκτήτες και κατόχους των κατοικιών που βρίσκονται στο συγκρότημα.
Σε σχέση με το ζήτημα της στάθμευσης, ο ΜΕ1 αναφέρει ότι οι Εναγόμενοι, κατά καιρούς, χωρίς έγκριση ή συγκατάθεση της Ενάγουσας και των υπόλοιπων ιδιοκτητών επεμβαίνουν παράνομα στους κοινόχρηστους χώρους, συμπεριλαμβανομένου του πεζοδρομίου και του ιδιωτικού δρόμου, του συγκροτήματος προκαλώντας διαρκή ενόχληση και οχληρία τοποθετώντας και σταθμεύοντας ή και εγκαταλείποντας τα οχήματα τους στους εν λόγω χώρους, εμποδίζοντας έτσι την χρήση τους από άλλους ιδιοκτήτες και διαταράσσοντας με τον τρόπο αυτό την εύρυθμη χρήση της κοινόχρηστης ιδιοκτησίας. Ισχυρίζεται δε ότι ουδέποτε ήταν αποδεκτή η στάθμευση στους κοινόχρηστους χώρους και για λόγους ασφάλειας.
Η Ενάγουσα στις 9.9.2023 στα πλαίσια της ετήσιας γενικής συνέλευσης, ακολουθώντας την απόφαση της πλειοψηφίας, εξέδωσε απόφαση (Τεκμήριο ΓΙ2) με την οποία απαγόρευε τη στάθμευση οχημάτων στους εσωτερικούς δρόμους του συγκροτήματος και κοινοποίησε την απόφαση της αυτή σε όλους του ιδιοκτήτες. Ο ΜΕ1 αναφέρει ακόμη ότι Εναγόμενοι δεν συμμορφώθηκαν καταθέτοντας αριθμό φωτογραφιών, σε διαφορετικές ημέρες, στις οποίες παρουσιάζονται τα οχήματα των Εναγόμενων (Τεκμήριο ΓΙ3).
Η Ενάγουσα ακολούθως απέστειλε ειδοποίηση στους Εναγόμενους (Τεκμήριο ΓΙ4), ημερομηνίας 19.12.2023 ζητώντας να σταματήσουν τη στάθμευση οχημάτων στον ιδιωτικό κοινόχρηστο δρόμο και όπως επιβεβαιώσουν γραπτώς στην Ενάγουσα ότι θα το πράξουν, πλην όμως δεν υπήρξε συμμόρφωση.
Ο ΜΕ1 αρνείται ότι έγινε οποιαδήποτε συμφωνία στις 6.4.2024 ή σε άλλη ημερομηνία για στάθμευση δεύτερου οχήματος στον ιδιωτικό δρόμο, ούτε λήφθηκε τέτοια απόφαση σε συνέλευση.
Κατά τη διάρκεια, μετέπειτα συνέλευσης, στις 22.9.2024 προτάθηκε εναλλακτική λύση όπως ο κάθε ιδιοκτήτης σταθμεύει το όχημα του εντός του χώρου στάθμευσης της κατοικίας του. Στην περίπτωση ύπαρξης δεύτερου οχήματος αυτό θα πρέπει να σταθμεύει στον ιδιωτικό δρόμο του συγκροτήματος στη βάση του όποιος έρχεται πρώτος θα εξυπηρετείται πρώτος. Οποιοδήποτε άλλο όχημα θα σταθμεύει εκτός συγκροτήματος. Συζητήθηκε επίσης ότι δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται ο δρόμος του συγκροτήματος για μεγάλης διάρκειας στάθμευση και όλοι οι παρόντες συμφώνησαν ότι θα εφαρμόζονταν τα πιο πάνω εντός 4 εβδομάδων διαφορετικά, θα επέστρεφαν στην αρχική απόφαση ότι κανένα όχημα δεν θα σταθμεύει στον εν λόγω δρόμο (Τεκμήριο ΓΙ5). Τα πιο πάνω κοινοποιήθηκαν στους Εναγόμενους οι οποίοι και πάλι δεν συμμορφώθηκαν συνεχίζοντας την ίδια πρακτική τους, επομένως η πιο πάνω εισήγηση δεν υλοποιήθηκε. Προς επίρρωση του ισχυρισμού κατάθεσε επιπρόσθετες φωτογραφίες που απεικονίζουν οχήματα (Τεκμήριο ΓΙ6), μεταξύ των οποίων και των Εναγόμενων, σταθμευμένα στο πεζοδρόμιο και στον ιδιωτικό δρόμο, καθιστώντας έτσι δύσκολη και επικίνδυνη τη χρήση τους.
Στις 13.1.2025 η Ενάγουσα μέσω των δικηγόρων της απέστειλε ειδοποίηση ζητώντας την άμεση άρση της επέμβασης και οχληρίας (Τεκμήριο ΓΙ7) στην οποία υπήρξε ανταπόκριση μόνο από τους Εναγόμενους 2 και 4 προβάλλοντας διάφορες δικαιολογίες προκειμένου να μην συμμορφωθούν. Αναφορικά με την κατοικία αρ.11 εξ όσων γνωρίζει, έγιναν κατασκευές με αποτέλεσμα να αλλοιωθεί ο χώρος στάθμευσης και δεν μπορεί να εξυπηρετήσει τη στάθμευση οχήματος ως ήταν η δυνατότητα της προηγουμένως. Σε σχέση με την κατοικία αρ. 20, είχε αναφερθεί από τους Εναγόμενους 2 και πρώην 3, ότι δεν χρησιμοποιείται ο χώρος στάθμευσης γιατί φύτεψαν ντομάτες και αγγουράκια και κρεμάνε ρούχα που πλένουν σε γειτονικό ξενοδοχείο.
Σημειώνει επιπρόσθετα ότι, η παρούσα δεν εγείρεται εκδικητικά και ο λόγος καταχώρησης της αγωγής είναι η τήρηση και εφαρμογή των κανονισμών. Καταληκτικά σημειώνει ότι η αποζημίωση της Ενάγουσας είναι αποδεκτή από τους Εναγόμενους οι οποίοι ουδέποτε διαμαρτυρήθηκαν. Αντίθετα καταβάλλουν κοινόχρηστα στα οποία συμπεριλαμβάνεται και η αποζημίωση των μελών της Ενάγουσας. Οι καταστάσεις εσόδων και εξόδων παρουσιάζονται και υπογράφονται στις συνελεύσεις.
Μαρτυρία ΜΕ2
Ο ΜΕ2 αναφέρει ότι μέχρι πριν από λίγα χρόνια ήταν ο ιδιοκτήτης της κατοικίας αρ. 4 την οποία μεταβίβασε στον υιό του. Αναφέρει ευθέως ότι ο ίδιος είδε με τα μάτια του, τους Εναγόμενους να τοποθετούν, να σταθμεύουν και να εγκαταλείπουν επανειλημμένα τα οχήματα τους στους κοινόχρηστους χώρους παρεμποδίζοντας έτσι τη χρήση τους από τους υπόλοιπους ιδιοκτήτες και κατόχους μονάδων του συγκροτήματος, και διαταράζουν έτσι την απρόσκοπτη και εύρυθμη χρήση της κοινόχρηστης ιδιοκτησίας. Αναφέρει επιπρόσθετα ότι, ήταν παρών στην συνέλευση 22.9.2024 κατά τη διάρκεια της οποίας υποβλήθηκε η πιο πάνω πρόταση στην οποία αναφέρθηκε και ο ΜΕ1, πλην όμως δεν υπήρξε συμμόρφωση από πλευράς Εναγόμενων αφού συνέχισαν να συμπεριφέρονται ως ανωτέρω αναφέρει.
Ο ΜΕ2 αναφέρει επίσης ότι δεν γνωρίζει περί καμίας συμφωνίας που να έγινε στις 6.4.2024 ή σε άλλη ημερομηνία, με την οποία συμφωνήθηκε όπως το δεύτερο όχημα σταθμεύει στον ιδιωτικό κοινόχρηστο δρόμο του συγκροτήματος. Ούτε στις συνελεύσεις που ο ίδιος ήταν παρών λήφθηκε κάποια τέτοια απόφαση. Γνωρίζει ότι στις συνελεύσεις παρουσιάζονται και υπογράφονται οι καταστάσεις εσόδων και εξόδων.
Ακολούθως, ο ΜΕ2 ισχυρίζεται ότι παρεμποδίστηκε και συνεχίζει να παρεμποδίζεται από το να χρησιμοποιεί τους κοινόχρηστους χώρους και απώλεσε τη δυνατότητα χρήσης του. Αναφέρεται επίσης σε περιστατικό όπου παραλίγο να προκληθεί ατύχημα καθότι μια μέρα ενώ οδηγούσε προς την έξοδο του συγκροτήματος, δυο παιδιά εισήλθαν απότομα στο δρόμο λόγω του ότι δεν μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν το πεζοδρόμιο αφού επί του πεζοδρομίου υπήρχε σταθμευμένο όχημα. Λόγω της συμπεριφοράς των Εναγόμενων δημιουργείται πρόβλημα και ταλαιπωρία. Πολλές φορές δεν υπάρχει χώρος να κινηθούν οχήματα και αναγκάζονται να κάνουν ελιγμούς.
Μαρτυρία Εναγόμενων 1 και 2
Για τους Εναγόμενους 1 και 2 έδωσαν μαρτυρία και οι δύο ενώ κατατέθηκε επίσης μαρτυρία από την Δέσποινα Χατζηπαπαχριστοδούλου (ΜΥ1)
Μαρτυρία ΜΥ1
Η ΜΥ1 αναφέρει ότι είναι ιδιοκτήτρια της κατοικίας αρ. 18 στο συγκρότημα στην οποία διαμένει με το σύζυγο της από το 2018. Από την εν λόγω κατοικία μεσολαβεί ακόμη μια κατοικία πριν την κατοικία αρ. 20 που είναι οι κατοικία των πιο πάνω Εναγόμενων. Αναφέρεται στον ΜΕ2 ως άτομο ηλικιωμένο, ιδιόρρυθμο και χειριστικό το οποίο πάντοτε προσπαθεί να επιβάλει τις απόψεις του. Χαρακτηρίζει την μαρτυρία του υπερβολική και αποκύημα της φαντασίας του το περιστατικό με τα δυο παιδιά. Ισχυρίζεται επίσης ότι και ο ΜΕ2 σε διάφορες περιστάσεις στάθμευε το όχημα του στον κοινόχρηστο δρόμο χωρίς οποιοσδήποτε να διαμαρτυρηθεί για αυτό.
Από την εγγραφή του συγκροτήματος ως κοινόκτητη οικοδομή στο Κτηματολόγιο, οι κύριοι των μονάδων δεν έχουν συντάξει και καταθέσει κανονισμούς στο Κτηματολόγιο. Γνωρίζει τους Εναγόμενους και ισχυρίζεται ότι αυτοί δεν είχαν οποιοδήποτε ζήτημα ή θέμα με οποιαδήποτε Διαχειριστική Επιτροπή του συγκροτήματος ή με οποιουσδήποτε άλλους κυρίους των άλλων μονάδων του συγκροτήματος και πάντα τηρούσανε τα δικαιώματα και υποχρεώσεις τους. Από τότε που ανάλαβε Πρόεδρος ο ΜΕ1 ενεργεί εναντίον τους εκδικητικά και εκβιαστικά, δεν τους συμπεριφέρεται ισότιμα με τους άλλους κυρίους μονάδων και προσπαθεί να ασκήσει πάνω τους ψυχολογική βία.
Είναι επιπρόσθετος ισχυρισμός της ότι ο Εναγόμενος 1 σταθμεύει το όχημα του εντός του χώρου στάθμευσης της κατοικίας αρ. 20 και χαρακτηρίζει ανυπόστατους τους ισχυρισμούς του ΜΕ1 αρνούμενη ταυτόχρονα ότι οι Εναγόμενοι προκαλούν οποιαδήποτε οχληρία. Αναφορικά με την Εναγόμενη 2, η ΜΥ1 αναφέρει ότι η Εναγόμενη 2 σταθμεύει ακριβώς έξω από την κατοικία αρ. 20 στον κοινόχρηστο χώρο αλλά σε καμία περίπτωση δεν εμποδίζει με οποιοδήποτε τρόπο. Η ΜΥ1 αναφέρει ακόμη ότι ο κοινόχρηστος δρόμος εκτεινόμενος μέχρι το τέλος του συγκροτήματος είναι πλατύς και έχει χωρητικότητα στο πλάτος τουλάχιστον τρεις λωρίδες και στις δυο πλευρές υπάρχει πεζοδρόμιο. Στο τέρμα του κοινόχρηστου δρόμου υπάρχει χώρος για επαναστροφή για να κατευθυνθεί κάποιος προς την είσοδο του συγκροτήματος που είναι και η έξοδος του. Με βάση τα αρχιτεκτονικά σχέδια του συγκροτήματος οι πλείστες μονάδες έχουν μόνο ένα χώρο στάθμευσης, ενώ οι κύριοι των μονάδων διαθέτουν συνολικά για κάθε μονάδα τουλάχιστον δυο αυτοκίνητα. Στο τέρμα του κοινόχρηστου δρόμου στην μία πλευρά υπάρχουν δυο με τρεις θέσεις στάθμευσης μόνο για τους επισκέπτες του συγκροτήματος και είναι πλησίον της κατοικίας ΜΕ1, ο οποίος ετσιθελικά και καταχρηστικά ενθαρρύνει συγκεκριμένους κυρίους μονάδων να σταθμεύουν για μακρύ χρονικό διάστημα. Ο δρόμος έξω από το συγκρότημα δεν είναι πλατύς και εκεί σταθμεύουν οχήματα από διπλανό συγκρότημα. Εδώ και χρόνια οι κύριοι των μονάδων σταθμεύουν το δεύτερο όχημα τους στον κοινόχρηστο δρόμο χωρίς οποιοδήποτε πρόβλημα και χωρίς να εμποδίζεται οποιοσδήποτε και ενώ είναι σε γνώση της Ενάγουσας, επέλεξε να καταχωρίσει αγωγή μόνο εναντίον των Εναγόμενων 1-4.
Επιπρόσθετα, η ΜΥ1 αναφέρει ότι η λεγόμενη απόφαση της Ενάγουσας ημερομηνίας 9.9.2023 ουδέποτε εφαρμόστηκε από τους κύριους των μονάδων οι οποίοι συνέχισαν να ακολουθούν την ίδια πρακτική, δηλαδή να σταθμεύουν το δεύτερο όχημα τους κατά μήκος του κοινόχρηστου δρόμου. Στις 6.4.2024 έγινε συνάντηση μεταξύ των κύριων των μονάδων και συμφωνήθηκε μεταξύ τους θα σταθμεύουν το δεύτερο όχημα τους έξω από την κάθε μονάδα στον κοινόχρηστο δρόμο, νοουμένου ότι δεν εμποδίζουν άλλο όχημα να διέλθει του κοινόχρηστου δρόμου και να εισέλθει ή εξέλθει από την πύλη του συγκροτήματος ή από τον χώρο στάθμευσης της κάθε μονάδας, και έτσι γίνεται μέχρι σήμερα.
Ισχυρίζεται ακόμη ότι από τις φωτογραφίες που κατάθεσε ο ΜΕ1 εκείνο το οποίο διαπιστώνεται είναι ότι οι κύριοι των μονάδων σταθμεύουν στον κοινόχρηστο δρόμο χωρίς να προκαλείται πρόβλημα και χωρίς ποτέ να διαμαρτυρηθεί επί τούτου η Ενάγουσα.
Μαρτυρία Εναγόμενου 1
Ο Εναγόμενος 1 εισηγείται ότι η υπό εξέταση απαίτηση πρέπει να απορριφθεί λόγω του ότι δεν λήφθηκε απόφαση κατά πλειοψηφία από την Ενάγουσα για την έγερση της. Αναφέρεται επίσης στην μαρτυρία του, η οποία εκτείνεται σε 20 πυκνογραμμένες σελίδες, στην συνολική συμπεριφορά και στάση των ΜΕ1 και ΜΕ2, σε διάφορες εισηγήσεις που δεν εισακούστηκαν, στην πεποίθηση ότι η παρούσα εγείρεται καταχρηστικά και εκδικητικά και απορρίπτει τη μαρτυρία τους ως ανυπόστατη και ανεδαφική.
Επισημαίνει και ο ίδιος ότι οι κύριοι των μονάδων δεν έχουν συντάξει και καταθέσει κανονισμούς στο Κτηματολόγιο και ότι τα όσα αναφέρει ο ΜΕ2 είναι προϊόν της φαντασίας του και υπερβολές. Ισχυρίζεται ταυτόχρονα ότι δυνάμει συμφωνίας εκχώρησης οι Εναγόμενοι 2 και 3 είναι απλά κάτοχοι της κατοικίας αρ.20 και ότι ο ιδιοκτήτης είναι ο ίδιος. Αναφέρεται επίσης στα κινητικά προβλήματα των Εναγόμενων 2 και 3 και στον τρόπο με τον οποίο αυτοί μετακινούνται.
Απορρίπτει οποιοδήποτε ισχυρισμό περί επέμβασης και οχληρίας καθώς επίσης αρνείται ότι εγκατέλειψαν σε οποιοδήποτε χρόνο οποιοδήποτε αντικείμενο στην είσοδό ή και στο διάδρομο της κοινόκτητης οικοδομής. Σχολιάζει επίσης τις φωτογραφίες που κατάθεσε ο ΜΕ1 αναφέροντας ότι δεν είπε ο ΜΕ1 πότε τις έλαβε και ότι φαίνεται το όχημα του σε δυο περιπτώσεις να είναι σταθμευμένο κατά μήκος του κοινόχρηστου δρόμου ακριβώς έξω από την κατοικία αρ. 20 και ισχυρίζεται ότι πρόκειται για πολύ περιστασιακές περιπτώσεις καθότι βιαζόταν να εισέλθει στην κατοικία να πάρει κάτι και να εξέλθει. Τονίζει δε κατηγορηματικά ότι σταθμεύει μόνο στον χώρο στάθμευσης της κατοικίας αρ. 20 και ποτέ κατά μήκος του κοινόχρηστου δρόμου.
Ο Εναγόμενος 1 αρνείται ότι εκείνος και οι Εναγόμενοι 2 και 3 προκάλεσαν ποτέ οποιαδήποτε οχληρία ή επεμβήκανε ποτέ παράνομα σε οποιοδήποτε χώρο του συγκροτήματος. Προχωρεί ακολούθως σε πανομοιότυπη με την ΜΥ1 περιγραφή του κοινόχρηστου δρόμου καθώς και του δρόμου εκτός του συγκροτήματος, αναφέροντας ότι η Εναγόμενη 2 σταθμεύει ακριβώς έξω από την κατοικία αρ. 20 χωρίς να εμποδίζει τον δρόμο και το πεζοδρόμιο και δεν αφήνει το όχημα της στον κοινόχρηστο δρόμο περισσότερο από επτά με οκτώ ώρες την ημέρα. Καταθέτει προς τούτο επιστολές ιδιοκτητών των κατοικιών αρ.18 και αρ.13 (Τεκμήρια 6 και 7) οι οποίες βεβαιώνουν ότι η στάθμευση του οχήματος έξω από την κατοικία αρ.20 δεν αποτελεί εμπόδιο στην χρήση του κοινόχρηστου δρόμου. Αρνείται κατηγορηματικά επίσης ότι έχουν παραβιάσει οποιοδήποτε ψήφισμα ημερομηνίας 9.9.2023 το οποίο χαρακτηρίζει άκυρο καθότι δεν λήφθηκε από την απαιτούμενη απαρτία. Σε κάθε περίπτωση, δεν εφαρμόστηκε και η πρακτική που ακολουθείται είναι η στάθμευση του δεύτερου οχήματος να γίνεται κατά μήκος του κοινόχρηστου δρόμου νοουμένου ότι δεν παρεμποδίζει τη διέλευση. Είναι επιπρόσθετα θέση του ότι ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε η Ενάγουσα για αυτή την πρακτική.
Πέραν των πιο πάνω ο Εναγόμενος 1 αναφέρεται επίσης στην συνάντηση των κυρίων των μονάδων ημερομηνίας 6.4.2024 και την συμφωνία που επήλθε κατά την εν λόγω συνάντηση. Επίσης είναι η θέση ότι κατά την 22.9.2024 αποφασίστηκε ότι οποιοσδήποτε κύριος μονάδας ή ένοικος έχει δεύτερο αυτοκίνητο, μπορεί να το σταθμεύει κατά μήκος του κοινόχρηστου δρόμου του νοουμένου ότι δεν εμποδίζει την διέλευση κατά μήκος του κοινόχρηστου δρόμου ή την είσοδο και έξοδο από τον χώρο στάθμευσης της κάθε μονάδας ή του συγκροτήματος. Περαιτέρω αποφασίστηκε ότι η στάθμευση εντός του κοινόχρηστου δρόμου δεν θα είναι για μακρύ χρονικό διάστημα, χωρίς όμως να διευκρινίζεται επακριβώς ο χρόνος. Η απόφαση αναφέρεται σε compound driveway και αν ήθελε περιλάβει τους 3 κοινόχρηστους χώρους στάθμευσης θα το ανάφερε.
Είναι ακόμη θέση του Εναγόμενου 1 ότι, παρά την πληρωμή κοινόχρηστων, η Ενάγουσα παραβιάζει θέσμια καθήκοντα της δυνάμει του άρθρου 38ΚΖ του Κεφ.224 αναφερόμενος σε διάφορα περιστατικά όπως πρόβλημα φωτισμού του κοινόχρηστου δρόμου, κλειδώματος της εισόδου πεζών και ύπαρξη ακαθαρσιών και μπάζων ή σκουπιδιών εντός και στην είσοδο του συγκροτήματος. Παρόλο που τα μέλη της Ενάγουσας αμείβονται, αρνούνται να παρουσιάσουν τις φορολογικές δηλώσεις και δηλώσεις κοινωνικών ασφαλίσεων αναφορικά με την αμοιβή τους. Ζητήθηκε επίσης από την να προσκομίσει τις ετήσιες καταστάσεις εσόδων για τα έτη 2019 μέχρι και 2024 με στοιχεία και αποδείξεις για επιθεώρηση, και η γραμματέας της Ενάγουσα απέστειλε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου κατάσταση τραπεζικού λογαριασμού στις 16.9.2024 για την περίοδο 1.8.2023 με 13.9.2024 χωρίς αποδείξεις ή τιμολόγια, γεγονός το οποίο δεν αφήνει ικανοποιημένους τους Εναγόμενους. Ο Εναγόμενος 1 με επιστολή του 12.8.2025 ζήτησε κατάσταση λογαριασμού για όλες τις συναλλαγές της Ενάγουσας για τα έτη 2024 και 2025 χωρίς ανταπόκριση, έχει όμως καταβάλει τα κοινόχρηστα που του αναλογούν επιφυλάσσοντας τα δικαιώματα του.
Μαρτυρία Εναγόμενης 2
Η μαρτυρία της Εναγόμενης 2 είναι πανομοιότυπη σχεδόν στην πλήρη έκταση της με την μαρτυρία του Εναγόμενου 1. Δεν προσθέτει ούτε αφαιρεί οτιδήποτε σε αυτή και δεν κρίνω σκόπιμο να καταγράψω οτιδήποτε περαιτέρω αφού τούτο θα ισοδυναμούσε με επανάληψη των όσων καταγράφω πιο πάνω.
Μαρτυρία Εναγόμενου 4
Για τον Εναγόμενο 4 έδωσε μαρτυρία ο ίδιος καθώς και ο John Michael Adamou (ΜΥ4.1).
Αναφορικά με την μαρτυρία του ΜΥ4.1, αναφέρει ότι είναι γείτονας του Εναγόμενου 4 στο συγκρότημα επιβεβαιώνοντας ότι, για πολλά χρόνια, οι ιδιοκτήτες ή και κάτοχοι των κατοικιών του συγκροτήματος συνήθιζαν, κατά διαστήματα, να σταθμεύουν τα οχήματά τους έξω από τις κατοικίες τους. Η πρακτική αυτή ήταν κοινή, γνωστή και αποδεκτή εντός του συγκροτήματος και, εξ όσων γνωρίζει, δεν είχε προηγουμένως προκαλέσει οποιοδήποτε σοβαρό ζήτημα ή διαφωνία. Επιβεβαιώνει επιπρόσθετα από δικές του παρατηρήσεις ότι η στάθμευση του οχήματος του Εναγόμενου 4 στον κοινόχρηστο δρόμο δεν αποτέλεσε και δεν αποτελεί εμπόδιο στη διέλευση άλλων οχημάτων ή στη χρήση του δρόμου. Ως ο ίδιος επίσης παρατηρεί ο κοινόχρηστος δρόμος είναι αρκετά πλατύς για να εξυπηρετήσει τόσο σταθμευμένα όσο και διερχόμενα οχήματα. Κατά την άποψη του η συμπεριφορά του ΜΕ 1 και του ΜΕ2 έχει συμβάλει στη δημιουργία αχρείαστης έντασης και η παρούσα εγείρεται με σκοπό να ασκηθεί πίεση προς όσους δεν συμμερίζονται τις απόψεις τους.
Μαρτυρία Εναγόμενου 4
Ο Εναγόμενος 4 αναφέρει ότι εξ’ όσων των συμβουλεύουν οι δικηγόροι του η Ενάγουσα δεν έχει νομική υπόσταση. Το ζήτημα αυτό εξετάζεται πιο κάτω επομένως δεν κρίνω σκόπιμο να παραθέσω ολόκληρη την μαρτυρία επί τούτου.
Αναφέρει επιπρόσθετα ότι είναι ο ιδιοκτήτης της κατοικίας αρ. 11 και ο πατέρας του της κατοικίας αρ. 19. Ο Εναγόμενος 4 διαμένει μόνιμα στην κατοικία 11. Προχωρεί μετέπειτα σε μια περιγραφή του συγκροτήματος η οποία συνάδει με την περιγραφή που έδωσαν οι Εναγόμενοι 1, 2, ΜΥ1 και ΜΥ4.1. Αναφέρει επίσης ότι επί 20 και πλέον χρόνια, ακολουθείται η τακτική από όλους τους ιδιοκτήτες ή και κάτοχους των σπιτιών του συγκροτήματος, να σταθμεύουν κατά διαστήματα, έξω από τα σπίτια τους το όχημα τους, χωρίς ποτέ να έχει τεθεί θέμα ότι ενοχλείται οποιοσδήποτε και χωρίς ποτέ να έχει υπάρξει οποιαδήποτε διαφωνία για τούτο το θέμα. Όλα άλλαξαν από τότε που ανάλαβε ο ΜΕ1 ο οποίος ήρθε σε σύγκρουση μαζί του και ενεπλάκη σε προσωπικά του ζητήματα. Αποτελεί επίσης ισχυρισμό του ότι ο ΜΕ1 καθοδηγείται από τον ΜΕ2 ο οποίος επίσης επί 17 χρόνια ακολουθούσε την ίδια πρακτική για τη στάθμευση.
Βάρος Απόδειξης – Νομική Πτυχή
Όντας πολιτική υπόθεση το βάρος βρίσκεται στους ώμους του Ενάγοντα να αποδείξει την υπόθεση του, στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων έστω και αν η διαδικασία διεξάγεται στη βάση έγγραφης μαρτυρίας A.G. Lithotechnic Ltd v Πρίνος Λαχαναγορά Λιμιτεδ Πολ. Εφ. 359/19).
Επισημαίνω ότι, οι βασικοί κανόνες απόδειξης, δεν ατονούν επειδή η διαδικασία έχει διεξαχθεί στη βάση έγγραφης μαρτυρίας. Για παράδειγμα, σε περιπτώσεις όπου μια θέση είναι ότι τα γεγονότα που η άλλη πλευρά έχει ισχυριστεί δεν έγιναν, απαιτείται αντεξέταση και μάλιστα σφοδρή για να καταδειχθεί η έλλειψη υπόβαθρου ή να επισημανθούν αντιφάσεις και ανακρίβειες (βλ. Frederickou Schools Co Ltd v. Acuac Inc (2002) 1(Γ) Α.Α.Δ. 1527, Θεοδώρου ν. Karageordiades Trading Ltd, Πολ. Εφ. 267/18, ημερ. 19.12.2023) καθότι η παράλειψη να αντεξεταστεί μάρτυρας, χωρίς ικανοποιητική εξήγηση, σε ουσιώδη μέρη ή μέρος της μαρτυρίας του, ισοδυναμεί με αποδοχή της μαρτυρίας. Εκτός εάν πρόκειται για σημείο που είναι έκδηλα ανυπόστατο. Δεν αναμένεται επίσης κάποιος να επιζητήσει αντεξέταση σε σημεία που είναι παραδεκτά από τα δικόγραφα ή έχουν δηλωθεί ως παραδεκτά από τους διαδίκους.
Η διαδικασία εκδίκασης στη βάση γραπτής ένορκης μαρτυρίας αφορά καθαρά στην ακρόαση της ουσίας της υπόθεσης. Η αποδεικτική αξία της προσκομισθείσας μαρτυρίας θα πρέπει να εξεταστεί υπό το φως των συνήθων κανόνων απόδειξης, με γνώμονα το σχετικό βάρος απόδειξης που ο κάθε διάδικος φέρει στους ώμους του. Το βάρος να αποδειχθεί ένας ισχυρισμός, βρίσκεται στους ώμους της πλευράς που προβάλλει τον ισχυρισμό και δεν σημαίνει ότι το Δικαστήριο θα αποδεχθεί κάποιον ισχυρισμό επειδή δεν έγινε αντεξέταση εάν από το σύνολο της μαρτυρίας προκύπτει ότι κάτι τέτοιο δεν ενδείκνυται (βλ. Σκορδή ν. Α. Λάντου κ.α. Πολ. Εφ. 429/12, ημερ. 22.4.2020, ECLI:CY:AD:2020:A127).
Επισημαίνω επίσης εδώ την καλά καθιερωμένη αρχή ότι «για τους σκοπούς έκδοσης της απόφασής του το Δικαστήριο εξετάζει και λαμβάνει υπόψη μόνο μαρτυρία ενώπιον του η οποία καλύπτεται από τα δικόγραφα και αγνοεί μαρτυρία που δε συνάδει με αυτά. Τα επίδικα θέματα αναφορικά με τα οποία το Δικαστήριο οφείλει να εκδώσει την ετυμηγορία του καθορίζονται με αναφορά στο περιεχόμενο των δικογράφων και όχι με αναφορά σε μαρτυρία που έχει προσαχθεί αλλά δεν καλύπτεται από τα δικόγραφα» (βλ. Πούρικκος v. Σάββα κ.ά. (1991) 1 Α.Α.Δ. 507).
Ερχόμενος στην παρούσα υπόθεση, οι γενικές διατάξεις που ρυθμίζουν ζητήματα κοινόκτητων οικοδομών εμπεριέχονται στον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224, στο εξής «Κεφ.224».
Τα καθήκοντα της Διαχειριστικής Επιτροπής εμπερικλείονται στο άρθρο 38Ζ του Κεφ.224 και περιλαμβάνουν τον έλεγχο, λειτουργία, διαχείριση και διεύθυνση κοινόκτητης ιδιοκτησίας καθώς και το καθήκον να προβαίνει σε κάθε αναγκαία πράξη για μεταξύ άλλων, για επιβολή των κανονισμών και τον έλεγχο, λειτουργία, διαχείριση και διεύθυνση της κοινόκτητης ιδιοκτησίας.
Παρεμβάλλω εδώ, ότι σύμφωνα με το άρθρο 38Α του Κεφ. 224,
«κοινόκτητη ιδιοκτησία» σημαίνει κάθε τμήμα κοινόκτητης οικοδομής που δεν έχει εγγραφεί ως μονάδα,
«κοινόκτητη οικοδομή» έχει τη σημασία που αποδίδει στον όρο αυτό το άρθρο 38Β.
«μονάδα» σημαίνει «όροφο ή τμήμα, ή τμήμα ορόφου, δωμάτιο, γραφείο, διαμέρισμα ή κατάστημα ή οποιοδήποτε άλλο τμήμα ή χώρο κοινόκτητης οικοδομής που μπορεί κατάλληλα και άνετα να τυγχάνει κατοχής και κάρπωσης ως πλήρης χωριστή και αυτοτελής μονάδα για οποιοδήποτε σκοπό για τον οποίο εξασφαλίστηκε άδεια οικοδομής...»
Το άρθρο 38Β ανωτέρω προνοεί τα εξής:
«Ανεξάρτητα από όσα διαλαμβάνονται σ' αυτόν ή σε οποιοδήποτε άλλο Νόμο-
(α) Όταν οικοδομή αποτελείται από πέντε τουλάχιστο μονάδες, έστω κι αν αυτή με όλες τις μονάδες της ανήκει κατά κυριότητα σ' ένα κύριο, αποτελεί κοινόκτητη οικοδομή και θα εγγράφεται ως κοινόκτητη σύμφωνα με το άρθρο 38ΛΑ:
Νοείται ότι υποστατικό που αποτελείται από δύο μέχρι και τέσσερις μονάδες μπορεί να αποτελέσει κοινόκτητη οικοδομή και να εγγραφεί ως τέτοια, αν οι κύριοι του πενήντα τοις εκατόν (50%) τουλάχιστο της κοινόκτητης ιδιοκτησίας ή οποιοιδήποτε δύο κύριοι μονάδων υποβάλουν σχετική αίτηση προς το Διευθυντή αιτούμενοι όπως το υποστατικό αυτό αποτελέσει κοινόκτητη οικοδομή και εγγραφεί ως τέτοια·
(β) κάθε μονάδα κοινόκτητης οικοδομής θα ανήκει, θα κατέχεται και θα τυγχάνει κάρπωσης χωριστά ως ιδιωτική ιδιοκτησία και θα εγγράφεται ως τέτοια σύμφωνα με το άρθρο 38ΛΑ. Για κάθε μονάδα πρέπει να εκδίδεται χωριστό πιστοποιητικό εγγραφής, και καμιά άλλη ακίνητη ιδιοκτησία δεν μπορεί να περιληφθεί στο ίδιο πιστοποιητικό εγγραφής εκτός από το μερίδιο στην κοινόκτητη ιδιοκτησία που αναλογεί στη μονάδα αυτή, όπως καθορίζεται στο Μέρος αυτό, και την τυχόν περιορισμένη κοινόκτητη ιδιοκτησία που παραχωρήθηκε αποκλειστικά στη μονάδα αυτή, όπως καθορίζεται στο Μέρος αυτό.»
Στην υπόθεση ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ LORDOS SUNSHORE ν. I.M.P.O. HOLDINGS LTD Ποινική Έφεση Αρ. 180/2021 ημερομηνίας 3.2.2023, ECLI:CY:AD:2023:B35 τονίστηκε ότι η διαχειριστική επιτροπή «δεν έχει τα δικαιώματα των ιδιοκτητών των μονάδων, αλλά ενεργεί από μέρους τους και για λογαριασμό τους κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων της» κάτι το οποίο προκύπτει και από τον ίδιο τον Νόμο εφόσον καθορίζεται στο άρθρο 38ΚΣΤ(1) ότι «ενεργεί από μέρους και για λογαριασμό των κυρίων των μονάδων».
Η εξουσία της διαχειριστικής επιτροπής σε έγερση αγωγής προβλέπεται στο άρθρο 38ΚΣΤ(2) του Κεφ.224 όπου προβλέπονται τα εξής:
«(2) Χωρίς να επηρεάζεται η γενικότητα του εδαφίου (1), η Διαχειριστική Επιτροπή μπορεί-
(α) Να ενάγει και ενάγεται σε σχέση με οποιοδήποτε ζήτημα που αφορά την κοινόκτητη ιδιοκτησία ή την κοινόκτητη οικοδομή.
(β) να ενάγει για και σε σχέση με οποιεσδήποτε ζημιές ή βλάβες που προκλήθηκαν στην κοινόκτητη ιδιοκτησία από οποιοδήποτε πρόσωπο, ανεξάρτητα από το αν το πρόσωπο αυτό είναι κύριος μονάδας ή όχι.
(γ) να συνάπτει συμβάσεις σε σχέση με οποιοδήποτε ζήτημα που αφορά τη συντήρηση και διαχείριση της κοινόκτητης οικοδομής.
(δ) να ενάγει και ενάγεται σε σχέση με οποιοδήποτε ζήτημα που αφορά την εφαρμογή των διατάξεων του Νόμου αυτού ή των Κανονισμών που εκδίδονται δυνάμει αυτού.»
Αναφορικά με το αστικό αδίκημα της επέμβασης, παραπέμπω στις διατάξεις του άρθρου 43 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ.148 το οποίο προνοεί τα εξής:
«43.-(1) Παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία συνίσταται σε παράvoμη είσoδo ή σε παράvoμη πρόκληση ζημιάς ή σε παράvoμη παρέμβαση στην ιδιοκτησία αυτή από οποιοδήποτε πρόσωπο.
(2) Av η πράξη για την όποια εγείρεται η αγωγή είναι επιτρεπτή κατά τοπικό έθιμο, αυτό αφου αποδειχθεί συνιστά υπεράσπιση αλλά σε αγωγή που εγείρεται για παράvoμη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία το βάρος της απόδειξης ότι η πράξη για την όποια εγείρεται η αγωγή δεν ήταν παράvoμη φέρει o εναγόμενος.»
Θα πρέπει να επισημανθεί ότι το αστικό αδίκημα της παράνομη επέμβασης δεν απαιτεί την απόδειξη ζημιάς για την στοιχειοθέτηση του (βλ. Παπακόκιννου κ.ά. ν. Δήμου Πάφου (Αρ. 1) 1998 1(Β) ΑΑΔ 634).
Όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση Κοινοτικό Συμβούλιο Παλαιόμυλου ν. Κτωρίδη κ.α. (2007) 1 Α.Α.Δ. 204 η «παράνομη επέμβαση στρέφεται εναντίον της κατοχής του ακινήτου». Όπως περαιτέρω αναφέρεται στην υπόθεση Λάμπρου κ.α. ν. Κεφάλα κ.α. (2000) 1 Α.Α.Δ. 1516 « έστω και μικρός βαθμός κατοχής είναι αρκετός για να νομιμοποιεί τον ενάγοντα να εγείρει αγωγή εναντίον του εναγομένου. Στην υπόθεση Liasidou and Another v. Papademetriou (1975) 1 CLR 122, λέχθηκε ότι κατοχή (possession) σημαίνει πραγματική κατοχή (occupation) ή φυσικό έλεγχο της περιουσίας. Ο ιδιοκτήτης που δεν έχει κατοχή δεν μπορεί να ενάγει σε σχέση με παράνομη επέμβαση στην ιδιοκτησία του, με εξαίρεση την περίπτωση όπου υπάρχει πρόκληση ζημιάς στην περιουσία ή όπου η επέμβαση έχει μόνιμο χαρακτήρα» (βλ. επίσης Έπαρχος Πάφου κ.α. ν. Σιβιτανίδης κ.α. Πολιτική Έφεση 54/19, ημερομηνίας 9.7.2025).
Στην υπόθεση Μαρία Στεφάνου Παπαχριστοφόρου ν. Τάκη Κυριάκου Καπνίση κ.α. (2005) 1 Α.Α.Δ. 244 αναφέρθηκαν τα εξής:
«Στο σύγγραμμα Hallsbury's Laws of England, 3η έκδοση, τόμος 38, σελ. 740 παραγρ. 1205, διαβάζουμε τα εξής:
«Where there is no act of direct intrusion on another person's property, liability in trespass does not arise though liability may arise in nuisance or negligence.»
Σε δική μας μετάφραση:
«Όπου δεν υπάρχει άμεση παρείσδυση στην περιουσία του άλλου, τότε δεν υπάρχει ευθύνη για παράνομη επέμβαση αλλά μπορεί να υπάρξει ευθύνη για οχληρία ή αμέλεια.»
Στο σύγγραμμα Clerk & Lindsell on Torts, 16η έκδοση σελ. 230 παραγ. 3-38, φαίνεται ότι σε περιπτώσεις όπως τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης που ο ισχυρισμός της εφεσείουσας είναι ότι η διαπλάτυνση του μονοπατιού έγινε με τρόπο που οδήγησε στην μελλοντική υποχώρηση της δόμης, στοιχειοθετείται μάλλον αμέλεια και όχι παράνομη επέμβαση. Βέβαια με βάση το άρθρο 43 του δικού μας περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, η παράνομη επέμβαση μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους ως εξής: (1) Με οποιαδήποτε παράνομη είσοδο στην περιουσία ή (2) οποιαδήποτε παράνομη πρόκληση ζημιάς ή (3) με παράνομη παρέμβαση σε τέτοια περιουσία από οποιοδήποτε πρόσωπο.»
Αναφορικά τώρα με το αστικό αδίκημα της οχληρίας, πρόνοια γίνεται στο άρθρο 46 του Κεφ.148 ανωτέρω όπου καθορίζονται τα εξής:
«Ιδιωτική οχληρία συνίσταται στο ότι πρόσωπο επιδεικνύει συμπεριφορά ή διεξάγει τις εργασίες του ή χρησιμoπoιεί ακίνητη ιδιοκτησία που ανήκει σε αυτό κατά κυριότητα ή κατέχεται από αυτό, με τρόπο ώστε κατά συνήθεια να παρεμβαίνει στην εύλογη χρήση και απόλαυση, αφου ληφθoύv υπόψη η θέση και η φύση αυτής, της ακίνητης ιδιοκτησίας οποιουδήποτε άλλου προσώπου:
Νοείται ότι o εvάγovτας δεν τυγχάνει αποζημίωσης σε σχέση με ιδιωτική οχληρία εκτός αν εξαιτίας αυτής υπέστη ζημιά:
Νοείται περαιτέρω ότι οι διατάξεις του άρθρου αυτού δεν εφαρμόζovται καθόσov αφορά παρέμβαση στο φως.»
Δικαίωμα σε έγερση αγωγής έχουν τόσο ο ιδιοκτήτης όσο και ο κάτοχος της περιουσίας η οποία επηρεάζεται από οχληρία (βλ. Γιαβρή ν. Πάσιου (2004) 1 Α.Α.Δ. 125).
Στην υπόθεση Γιάννης Σαββιτζιήκκης – Καρπασίτης κ.α. ν. Σιόκουρου (2002) 1 Α.Α.Δ. 472 λέχθηκαν τα εξής:
«Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος καθώς και οι αρχές που διέπουν την εφαρμογή τους έχουν αναλυθεί σε αριθμό Κυπριακών υποθέσεων και ιδιαίτερα στην Palantzi v. Agrotis (1968) 1 C.L.R. 448. Όσον αφορά την υγεία και άνεση, η ζημιά που πρέπει να αποδεικνύεται δεν είναι αναγκαίο να ισοδυναμεί με άμεση βλάβη, αλλά είναι αρκετό αν κάποιος εμποδίζεται σε υπολογίσιμη έκταση από την απόλαυση των συνηθισμένων ανέσεων της ζωής. Το επίπεδο δε αυτό των συνηθισμένων ανέσεων είναι ανάλογο με τη φύση και τη θέση της περιουσίας. Έτσι, κατοικία που βρίσκεται σε οικιστική περιοχή διαφέρει από άλλη που βρίσκεται σε εμπορική και συνήθως θορυβώδη περιοχή. (Theofilou v. Christodoulou and Another (1973) 1 J.S.C. 91). Πρέπει όμως να επισημανθεί ότι, αν η οχληρία που δημιουργείται σε μία περιοχή που ήδη υπάρχουν και άλλες οχληρίες από άλλες πηγές αποτελεί σοβαρή προσθήκη στην όλη κατάσταση ενόχλησης και ταλαιπωρίας, τότε η ενόχληση αυτή συνιστά ιδιωτική οχληρία(HadjiChristodoulou v. Aristedou (1981) 1 C.L.R. 287, Pοlsue & Alfieri Ltd v. Rushmer [1907] A.C. 121). Όπως προκύπτει από τις αυθεντίες, το βασικό κριτήριο είναι εκείνο του εύλογου σε κάθε περίπτωση και στην κρίση του τί είναι εύλογο (δέστε Medcon Constructions Ltd v. Eυαγγέλου (1997) 1(Α) Α.Α.Δ. 565) η ευαισθησία είναι ένα από τα στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη και αν κριθεί ότι η ευαισθησία του ενάγοντα είναι υπερβολική, τότε η αγωγή του θα απορριφθεί. Όπως προκύπτει από τις αυθεντίες, ο βασικός κανόνας στο αδίκημα αυτό είναι ότι η χρήση της ιδιοκτησίας πρέπει να είναι τέτοια που να μην προκαλείται ζημιά σε άλλους. Αυτός εκφράζεται με τη λατινική φράση sic utere tuo ut alienum non laedas. Πρέπει πάντοτε να τηρείται ένα ισοζύγιο μεταξύ του δικαιώματος του κατόχου να κάνει εκείνο που θέλει με την περιουσία του και του δικαιώματος του γείτονα να μην υφίσταται παρεμβάσεις στη χρήση και απόλαυση της δικής του περιουσίας. (Δέστε Ιωαννίδης ν. Σάββα (1984) 1 J.S.C. 186). »
Ως αναφέρεται στην υπόθεση Καλότυχος ν. CYPSUN HOLIDAYS CO LTD (2002) 1 Α.Α.Δ. 1681:
«Το άρθρο 46, στον ορισμό της οχληρίας, δεν περιλαμβάνει αναφορά σε ζημιά παρά μόνο στην επιφύλαξη προνοεί ότι "ο ενάγοντας δεν τυγχάνει αποζημίωσης σε σχέση με ιδιωτική οχληρία εκτός αν εξαιτίας αυτής υπέστη ζημιά". Η προϋπόθεση ζημιάς συναρτάται έτσι προς απαίτηση για αποζημίωση παρά προς την ύπαρξη της οχληρίας αυτής καθ΄αυτής και περιορίζεται στο είδος της ιδιωτικής οχληρίας που συνίσταται ακριβώς στην πρόκληση φυσικής ζημιάς σε περιουσία. Υπάρχει όμως και το άλλο είδος της ιδιωτικής οχληρίας που δεν συνίσταται στην πρόκληση φυσικής ζημιάς αλλά στην παρέμβαση με την άνετη χρήση και απόλαυση της περιουσίας και που περιλαμβάνει τέτοιας μορφής περιπτώσεις όπως ο θόρυβος, η οσμή και η σκόνη. Αυτή είναι και η θέση στο κοινοδίκαιο. »
Συνάγεται από τις πιο πάνω αρχές ότι κάθε υπόθεση θα πρέπει να εξεταστεί με βάση τα δικά της ιδιαίτερα περιστατικά.
Στην περίπτωση όπου ο ενάγων απαιτεί και την επιδίκαση αποζημιώσεων ως υποδεικνύεται στην υπόθεση ΤΗΕSIS TRADING CO LIMITED ν. Δήμου Λάρνακας (2016) 1 Α.Α.Δ. 1545, «δίνεται έμφαση στη διακρίβωση της υπαίτιας συμπεριφοράς του εναγομένου, οπότε σε μια τέτοια περίπτωση, τα Δικαστήρια είναι συνήθως απρόθυμα να καταλογίσουν ευθύνη για ιδιωτική οχληρίασε πρόσωπο εναντίον του οποίου δεν έχει αποδειχθεί υπαίτια συμπεριφορά (Medcon Constructions Ltd v. Ευαγγέλου (1997) 1 Α.Α.Δ. 566). Είναι γι΄ αυτό που οι ενέργειες του εναγομένου έχουν ιδιαίτερη σημασία οπότε και η μαρτυρία η οποία προσάγεται πρέπει να είναι λεπτομερής και στέρεη.»
Προτού προχωρήσω στην αξιολόγηση των όσων έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου κρίνω σκόπιμο να ασχοληθώ πρώτιστα με το ζήτημα της υπόστασης της Ενάγουσας και της νομιμοποίησης της να εγείρει αγωγή.
Υπόσταση και Νομιμοποίηση Ενάγουσας να εγείρει αγωγή
Με την υπεράσπιση του ο Εναγόμενος 4 προβάλλει την θέση ότι η Ενάγουσα δεν υφίσταται νομικά. Αν και καταγράφεται ότι το ζήτημα εγείρεται προδικαστικά, εντούτοις δεν λήφθηκε οποιοδήποτε δικονομικό διάβημα από πλευράς Εναγόμενου 4 ως προς τούτο. Παρά ταύτα, είναι ζήτημα το οποίο έχουν εγείρει και μέσω της μαρτυρίας τους αλλά και της αγόρευσης των συνηγόρων του και επειδή η ύπαρξη διαδίκου αποτελεί προϋπόθεση για την όποια διεκδίκηση και την ύπαρξη αντιδικίας (βλ. K.N.G. Autoparts Ltd v Μιχάλη Ιωάννου (1996) 1 Α.Α.Δ. 689) θα πρέπει να απαντηθεί.
Ως αναφέρεται στην υπόθεση Lioufis and Co. Ltd v Ανδρονίκου ν. Παναγίδη (1996) 1 Α.Α.Δ. 773:
«.η ύπαρξη των εναγόντων δε θα μπορούσε να αποτελέσει το αντικείμενο αντιδικίας μέσω των δικογράφων. Οι έγγραφες προτάσεις έχουν ως λόγο τον προσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων μεταξύ των διαδίκων. Η αντιδικία προϋποθέτει την ύπαρξη των διαδίκων. Αν ο ενάγων δεν είναι υπαρκτό πρόσωπο, φυσικό ή νομικό, δεν τίθεται, ούτε θα μπορούσε να τεθεί ζήτημα αντιδικίας με τον εναγόμενο. Αγωγή εκ μέρους ανύπαρκτου προσώπου συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Το μέσο για την αμφισβήτηση της οντότητας του ενάγοντα είναι αίτηση για τη διαγραφή της αγωγής. Η θέση αυτή ευρίσκει έρεισμα στην απόφαση Russian Commercial and Industrial Bank v. Comptoir D'Escompte de Mulhouse [1925] A.C. 112 (ΗL). Στην υπόθεση εκείνη κρίθηκε ότι η αμφισβήτηση εξουσίας του ενάγοντα να κινήσει αγωγή εξ ονόματος της ενάγουσας εταιρείας δεν μπορούσε να αποτελέσει το αντικείμενο αντιδικίας, με την έγερση του θέματος στην Υπεράσπιση. Η θεραπεία έγκειτο στη λήψη μέτρων, σε αρχικό στάδιο της διαδικασίας, για τη διαγραφή του ενάγοντα και τον τερματισμό της διαδικασίας. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση που αμφισβητείται η ύπαρξη του ενάγοντα - (βλ. Τhe Annual Practice 1958, σελ. 574 και 575).
Η Δ.27, θ.3, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας παρέχει το δικονομικό πλαίσιο για την κίνηση του μηχανισμού για τη διαγραφή αγωγής εκ μέρους ανύπαρκτου διαδίκου.
Τα στοιχεία, τα οποία ο ενάγων υποχρεούται να παραθέσει για την ταυτότητά του στον τίτλο της αγωγής, προβλεπόμενα από τη Δ.2 θ.3, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, σκοπούν στον προσδιορισμό τόσο της οντότητας όσο και της ταυτότητας του ενάγοντα. Η κίνηση του μηχανισμού για την έγερση της αγωγής προϋποθέτει την ύπαρξή του. Με τα στοιχεία τα οποία παρέχονται, δίνεται η ευκαιρία στον εναγόμενο να ελέγξει και, εν ανάγκη, να αμφισβητήσει την οντότητα του ενάγοντα.
Όπου η ταυτότητα των διαδίκων δε διευκρινίζεται στον τίτλο της αγωγής, όπως στην περίπτωση συνεταίρων που ενάγουν με την εμπορική επωνυμία του συνεταιρισμού, οι Θεσμοί προβλέπουν μηχανισμό για τη διασαφήνιση της ταυτότητας τους (βλ. Δ.7).».
Τα πιο πάνω επαναλήφθηκαν στην Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ κ.α. ν Alpha Bank Ltd (2003) 1 ΑΑΔ 990, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα:
«Σύμφωνα με το Annual Practice 1958 σελ. 574, 575 «αν ο εναγόμενος επιθυμεί να αμφισβητήσει την εξουσία έγερσης αγωγής στο όνομα του ενάγοντα πρέπει ν' αποταθεί για διαγραφή του ονόματος του ενάγοντα στο αρχικό στάδιο. δεν μπορεί να αμφισβητεί την εξουσία με την υπεράσπιση του, ούτε μπορεί να κάμει κάτι τέτοιο στη δίκη»*.
Περαιτέρω, στην υπόθεση Sartas Importers-Distributors Ltd v Μαρουλλή (2003) 1 Α.Α.Δ. 1446 λέχθηκε ότι η «αμφισβήτηση της ύπαρξης του ενάγοντος χωρεί μόνο προδικαστικά, με τον προβλεπόμενο από τη Δ.27, θ.1, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, (οι Θεσμοί), τρόπο.».
Με βάση τα πιο πάνω εναπόκειτο στον Εναγόμενο 4 ή στους Εναγόμενους να λάβουν τα ανάλογα μέτρα και να ενεργήσουν εγκαίρως. Διαφορετικά η αγωγή συνεχίζεται χωρίς να είναι πλέον δυνατό να προωθηθεί ο ισχυρισμός ότι ο ενάγων είναι ανύπαρκτο πρόσωπο.
Αναφορικά με το ζήτημα της νομιμοποίησης της Ενάγουσας να εγείρει αγωγή, παραπέμπω πρωτίστως στις διατάξεις του άρθρου 38ΚΣΤ(2) του Κεφ.224. Εξ όσων διαπιστώνεται, ο ισχυρισμός από πλευράς Εναγόμενων 1-3 ότι δεν νομιμοποιείται στην έγερση αγωγής η Ενάγουσα εγκαταλείφθηκε εφόσον δεν προωθήθηκε στην αγόρευση του συνηγόρου των Εναγόμενων 1-3. Σε σχέση τόσο με τους εν λόγω Εναγόμενους όσο και με τον Εναγόμενο 4 ως διαφαίνεται από την μαρτυρία τους, παρουσιάζεται ούτως ή άλλως οξύμωρο να μην γίνεται αποδεκτή η ύπαρξη της Επιτροπής ενώ ταυτόχρονα να προωθείται ανταπαίτηση για από μέρους της παράβαση θέσμιου καθήκοντος, ενώ όπως διαφαίνεται και από τη δικογραφία, οι Εναγόμενοι αναφέρονται σε αποφάσεις της Επιτροπής, σε καταβολή κοινόχρηστων. Επικαλούνται επιπρόσθετα κανονισμούς και άρθρα του Κεφ.224 που ακριβώς αφορούν στην δικαιοπρακτική ικανότητα Διαχειριστικής Επιτροπής να εγείρει αγωγή. Πέραν και επιπρόσθετα των πιο πάνω υπάρχει παραδοχή από πλευράς Εναγόμενου 1 ότι στις 22.9.2024 εκλέγηκαν τα μέλη της Διαχειριστικής Επιτροπής. Εάν οι Εναγόμενοι επιθυμούσαν να προσβάλουν οποιαδήποτε απόφαση της Ενάγουσας, ως Διαχειριστική Επιτροπή, περιλαμβανομένης της απόφασης για έγερση αγωγής θα έπρεπε να το πράξουν με καταχώρηση αγωγής ή να συμπεριελάμβαναν στις ανταπαιτήσεις τους αξίωση επί τούτου, συνενώνοντας ως διάδικους και τα μέλη της επιτροπής τα οποία ως ισχυρίζονται παραβήκαν τους κανονισμούς.
Επί του προκειμένου, δεν υποβλήθηκε από μέρους των Εναγόμενων οποιαδήποτε αίτηση για απόρριψη της αγωγής λόγω ανυπαρξίας της Ενάγουσας. Υπό το φως των ανωτέρω ούτε η νομική υπόσταση ούτε η εξουσία της Ενάγουσας να εγείρει την παρούσα διαδικασία δεν μπορεί να αμφισβητείται ή να αποτελέσει αντικείμενο αντιδικίας.
Δεδομένων των πιο πάνω οι διαχειριστικές επιτροπές που προβλέπονται από το Κεφ. 224, όπως η Ενάγουσα, έχουν νομική υπόσταση και δικαιοπρακτική ικανότητα ώστε να είναι σε θέση να εγείρουν αγωγή για ζήτημα που αφορά στην κοινόχρηστη ιδιοκτησία καθώς και για την εφαρμογή των διατάξεων του Κεφ.224 και των Κανονισμών (βλ. κατ’ αναλογία Ταλιάνου ν. Διαχειριστικής Επιτροπής Belmar Complex (2002) 1 Α.Α.Δ. 102).
Αξιολόγηση - Ευρήματα
Από τα όσα οι διάδικοι προβάλλουν τόσο μέσω των δικογράφων θέσεων όσο και μέσω της μαρτυρίας τους, τα πιο κάτω προκύπτουν ως γεγονότα τα οποία δεν αμφισβητούνται.
Τα μέλη της Διαχειριστικής Επιτροπής εκλέγηκαν στις 22.9.2024.
Το Κτηριακό Συγκρότημα αποτελεί κοινόκτητη οικοδομή και αποτελείται από 22 κατοικίες και έχει εγγραφεί ως Κοινόκτητη Οικοδομή στο Κτηματολόγιο.
Η ρύθμιση και λειτουργία του Κτηριακού Συγκροτήματος καθορίζεται ως οι πρότυποι κανονισμοί του Νόμου.
Η είσοδος και έξοδος στο συγκρότημα αποτελείται από συρόμενη θύρα και υπάρχει επίσης είσοδος για πεζούς.
Εντός του Κτηριακού Συγκροτήματος υπάρχουν πεζοδρόμιο στην κάθε πλευρά και ιδιωτικός κοινόχρηστος δρόμος οι οποίοι αποτελούν κοινόκτητη ιδιοκτησία.
Εντός του Κτηριακού Συγκροτήματος υπάρχουν επίσης χώροι στάθμευσης για επισκέπτες.
Οι Εναγόμενοι 1, 2 και πρώην Εναγόμενος 3 είναι κάτοχοι της κατοικίας αρ. 20 η οποία βρίσκεται κοντά στην είσοδο του συγκροτήματος.
Οι Εναγόμενοι 2 και πρώην Εναγόμενος 3 ήταν ιδιοκτήτες δυνάμει του ΠΩΕ685/2003 το οποίο εκχώρησαν στον Εναγόμενο 1 στις 11.7.2024 δυνάμει σχετικής συμφωνίας η οποία κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο και έλαβε αριθμό ΕΣ1147/2024
Ο Εναγόμενος 4 είναι ιδιοκτήτης της κατοικίας αρ. 11 εντός του συγκροτήματος.
Η στάθμευση μηχανοκίνητων οχημάτων των Εναγόμενων 2 και 4 επί των κοινόχρηστων χώρων του Κτηριακού Συγκροτήματος, συμπεριλαμβανομένου του πεζοδρομίου και του επίδικου δρόμου.
Στις 6.4.2024 υπήρξε συνάντηση μεταξύ των ιδιοκτητών των μονάδων.
Η επιστολή απαίτησης 13.1.2025 επιδόθηκε στους Εναγόμενους 1 και 2.
Για τα πιο πάνω προβαίνω σε ανάλογα ευρήματα.
Αναφέρω ευθύς εξ’ αρχής ότι, η παρούσα διαδικασία δεν αποτελεί βήμα επίλυσης των πολύμορφων προσωπικών διαφορών μεταξύ του ΜΕ1 και των Εναγόμενων, ούτε ενδιαφέρουν για σκοπούς της παρούσας εάν η κατοικία αρ. 20 παραδείγματος χάριν διαθέτει η δεν διαθέτει πισίνα ή αν η Διαχειριστική Επιτροπή πρέπει να αλλάξει τους λαμπτήρες που φωτίζουν τον κοινόχρηστο δρόμο. Το Δικαστήριο θα αποφανθεί επί των επίδικων θεμάτων δηλαδή κατά πόσο υφίσταται παράνομη παρέμβαση και οχληρία. Οτιδήποτε άλλο μη σχετικό με τα πιο πάνω δεν λαμβάνεται υπόψιν.
Δεν υπάρχει φρονώ επιπρόσθετα λόγος για ξεχωριστή αξιολόγηση κάθε ενός εκ των μαρτύρων καθότι αποτελεί κοινή συνισταμένη όλων ότι η πρακτική που ακολουθείτο και ακολουθείται είναι η στάθμευση οχημάτων στον κοινόχρηστο δρόμο του συγκροτήματος και ότι αυτό επιθυμούν να συνεχίσει διότι το αποφάσισαν μεταξύ τους οι κύριοι των μονάδων.
Η μαρτυρία του Εναγόμενου 1 αναφορικά με το ότι οι περιπτώσεις που φαίνεται το όχημα του σταθμευμένο στον κοινόχρηστο δρόμο μέσα από τις φωτογραφίες του ΜΕ1 είναι πολύ περιστασιακές καθότι βιαζόταν να εισέλθει στην κατοικία να πάρει κάτι και να φύγει είναι αντιφατικός σε σχέση με την θέση του ότι δεν αναφέρει ο ΜΕ1 πότε λήφθηκαν οι εν λόγω φωτογραφίες. Αφού ο χρόνος λήψης τους είναι άγνωστος για τον Εναγόμενο 1 πως είναι δυνατό να ισχυρίζεται ότι αποτυπώνουν συγκεκριμένα τις περιστάσεις όπου βιαζόταν να λάβει κάτι από την κατοικία του; Επιπρόσθετα έρχεται σε σύγκρουση με την μαρτυρία της ΜΥ1 η οποία αναφέρει ότι αποτελεί πρακτική η στάθμευση στον κοινόχρηστο δρόμο.
Σε σχέση με τους ισχυρισμούς των Εναγόμενων 1 και 2 ότι οι Εναγόμενοι 2 και 3 είναι απλά κάτοχοι της κατοικίας αρ. 20 επισημαίνω ότι προβλέπεται στους Κανονισμούς στο Μέρος IV του Κεφ.224 (Κ.13(1)), ότι «τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των κυρίων που απορρέουν από τις διατάξεις των Κανονισμών αυτών θα συνεχίζουν να ανήκουν και να βαρύνουν τον κύριο κάθε μονάδας, είτε τη μονάδα κατέχει ή χρησιμοποιεί ο κύριος της μονάδας ή οποιοδήποτε πρόσωπο που αντλεί τα δικαιώματα του από τον κύριο αυτό είτε όχι». Συνεπώς υπέχει ευθύνη και η Εναγόμενη 2 εφόσον αντλεί τα δικαιώματα της επί της κατοικίας αρ. 20 από τον Εναγόμενο 1 δυνάμει συμφωνίας εκχώρησης που οι ίδιοι επικαλούνται. Αποτελεί συναφώς περαιτέρω εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο ιδιοκτήτης της κατοικίας αρ. 20 είναι ο Εναγόμενος 1.
Ισχυρισμοί περί μη ύπαρξης απαρτίας κατά την 9.9.2023 επίσης δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί. Ως προκύπτει από τα έγγραφα που κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου υπήρχε η απαιτούμενη απαρτία. Σε κάθε περίπτωση αποτελεί εκ του Νόμου καθήκον και εξουσία Διαχειριστικής ο έλεγχος, η λειτουργία, η διαχείριση και διεύθυνση της κοινόκτητης ιδιοκτησίας, όπως επίσης και κάθε αναγκαία πράξη για μεταξύ άλλων, για επιβολή των κανονισμών και τον έλεγχο, λειτουργία, διαχείριση και διεύθυνση της κοινόκτητης ιδιοκτησίας (βλ. άρθρο 38Ζ Κεφ.224). Ακόμη και αν δεν υπήρχε δηλαδή απόφαση της Ενάγουσας όπως ο κάθε κύριος ή ιδιοκτήτης σταθμεύει εντός του χώρου στάθμευσης της κατοικίας του και πάλι θα εναπόκειτο στην Ενάγουσα να ελέγξει κατά πόσο ο τρόπος με τον οποίο οι κύριοι ή ιδιοκτήτες ή ένοικοι σταθμεύουν συνεπάγεται με επέμβαση ή και οχληρία και να λάβει κάθε αναγκαίο μέτρο να εφαρμόσει τους κανονισμούς εφόσον διαπιστώνει παράβαση τους.
Μέσα στα πιο πάνω πλαίσια, πέραν των όσων έχω καταγράψει σε προγενέστερο σημείο της παρούσας απόφασης, της παρέχεται και εκ του Νόμου δυνατότητα έγερσης αγωγής εφόσον εκ των πραγμάτων δεν υπάρχει συμμόρφωση με τις υποδείξεις και αποφάσεις της.
Επί της ουσίας του πράγματος, τόσο οι Εναγόμενοι 1 και 2 όσο και ο Εναγόμενος 4 δεν παραδέχονται μόνο ότι σταθμεύουν εντός του κοινόχρηστου δρόμου αλλά και παρουσιάζουν μαρτυρία πέραν της δικής τους, και αναφέρομαι στους ΜΥ1 και ΜΥ4.1, και ήταν και θέση των Εναγόμενων 1, 2 και 4 ότι αποτελεί πρακτική τους να σταθμεύουν στον κοινόχρηστο χώρο. Δεν μπορούν όμως να γίνουν αποδεκτοί οποιοιδήποτε ισχυρισμοί από πλευράς Εναγόμενων σε σχέση με το ότι υπήρξε μεταξύ τους συμφωνία για διαφορετική ρύθμιση σε ό,τι αφορά τους χώρους στάθμευσης. Κάτι τέτοιο θα συνιστούσε απόφαση μεταξύ των κυρίων των μονάδων και ως τέτοια, θα έπρεπε σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 38Λ του Κεφ.224 να λαμβανόταν σύμφωνα με τους Κανονισμούς και να εγγραφόταν σε μητρώο αποφάσεων. Τέτοια μαρτυρία δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ούτε παρουσιάστηκε μητρώο αποφάσεων το οποίο να περιλαμβάνει τέτοια απόφαση. Ταυτόχρονα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η μαρτυρία του ΜΕ2 ότι δεν γνωρίζει περί τίνος πρόκειται η συνάντηση της 6.4.2024 εφόσον ως προκύπτει από την μαρτυρία του Εναγόμενου 4, ο ΜΕ2 ήταν παρών στην εν λόγω συνάντηση.
Δεν έχει σημασία κατά την κρίση μου εάν προωθήθηκε ως λύση η εισήγηση να σταθμεύει το δεύτερο όχημα εντός του κοινόχρηστου δρόμου ή κατά πόσο η εισήγηση αυτή μετατράπηκε σε απόφαση καθότι ακόμη και αν υπήρχε τέτοια κατάληξη δεν θα μπορούσε να αποκλειστεί ότι μια τέτοια πράξη δεν ισοδυναμεί με παρέμβαση ή οχληρία.
Επομένως, το μόνο που έχει παραμείνει προς εξέταση είναι κατά πόσο η πρακτική των Εναγόμενων 1, 2 και 4 να σταθμεύουν το όχημα τους ή δεύτερο όχημα στον κοινόχρηστο χώρο αποτελεί επέμβαση ή και οχληρία.
Έχοντας κατά νου ολόκληρη τη διαθέσιμη μαρτυρία και λαμβάνοντας υπόψιν ταυτόχρονα το φωτογραφικό υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου δεν μπορώ να διαπιστώσω ότι η στάθμευση διάφορων οχημάτων στον κοινόχρηστο δρόμο συνιστούν άμεση παρείσδυση στην περιουσία του άλλου (βλ. Παπαχριστοφόρου ανωτέρω) ιδιαίτερα από τη στιγμή που όλοι οι εντός του συγκροτήματος έλκουν τα ίδια δικαιώματα επί του κοινόχρηστου δρόμου.
Η πράξη αυτή όμως, δηλαδή η στάθμευση στον κοινόχρηστο χώρο και στα πεζοδρόμια μπορεί να συνιστά οχληρία. Ο ουσιαστικός ισχυρισμός από πλευράς Ενάγουσας είναι ότι η οχληρία συνίσταται σε παρέμβαση στην άνετη χρήση και απόλαυση της περιουσίας από όλους που χρησιμοποιούν τον κοινόχρηστο δρόμο. Επί του προκειμένου ολόκληρη η ενώπιον μου μαρτυρία δεικνύει διάσταση ως προς το ποιοι και πως και αν ενοχλούνται. Δεν είναι όμως αυτό το κριτήριο. Δηλαδή αριθμητικό. Το κριτήριο είναι εκείνο του εύλογου λαμβάνοντας υπόψιν και ισοζυγίζοντας μεταξύ του «δικαιώματος του κατόχου να κάνει εκείνο που θέλει με την περιουσία του και του δικαιώματος του γείτονα να μην υφίσταται παρεμβάσεις στη χρήση και απόλαυση της δικής του περιουσίας»(βλ. Σιόκουρου ανωτέρω).
Στην προκείμενη περίπτωση θεωρώ ότι η στάθμευση επί των πεζοδρομιών του κοινόχρηστου δρόμου δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να θεωρηθεί εύλογη χρήση. Ούτε μπορεί να θεωρηθεί εύλογη χρήση η στάθμευση στον κοινόχρηστο δρόμο για χρονική περίοδο επτά με οκτώ ώρες την ημέρα (ως ήταν η μαρτυρία του Εναγόμενου 1). Είναι πρόδηλο κατά την κρίση μου ότι η στάθμευση εντός του κοινόχρηστου δρόμου και επί των πεζοδρομίων, γεγονός το οποίο μάλιστα έχει αναχθεί σε πρακτική των κυρίων των μονάδων, μεταξύ των οποίων και οι Εναγόμενοι 1, 2 και 4 συνιστά οχληρία. Ούτως ή άλλως συνιστά υποχρέωση των Εναγόμενων δυνάμει του Κ. 7 του Μέρους IV του Κεφ.224 να μην χρησιμοποιείται μονάδα κατά τρόπο που να εμποδίζεται η απρόσκοπτη και ανενόχλητη χρήση από τους κυρίους ως επίσης και με βάση τον Κ.8 να μην εγκαταλείπουν χωρίς την έγκριση της Διαχειριστικής Επιτροπής οποιοδήποτε αντικείμενο σε οποιοδήποτε τμήμα της κοινόκτητης ιδιοκτησίας, και επί του προκειμένου ήταν ξεκάθαρο προς τους Εναγόμενους ότι η Ενάγουσα δεν επέτρεπε την χρήση του κοινόχρηστου δρόμου για στάθμευση οχημάτων.
Επ’ αυτής της πτυχής επομένως η αγωγή επιτυγχάνει.
Εν όψει όμως της μη διαπίστωσης ύπαρξης ζημιάς και της μη διαπίστωσης παράνομης παρέμβασης η Ενάγουσα δεν δικαιούται αποζημιώσεις. Σε κάθε περίπτωση υπενθυμίζω ότι η Ενάγουσα ως Διαχειριστική Επιτροπή «δεν έχει τα δικαιώματα των ιδιοκτητών των μονάδων, αλλά ενεργεί από μέρους τους και για λογαριασμό τους» (βλ. LORDOS SUNSHORE ανωτέρω). Οι αρμοδιότητες της Ενάγουσας ως Διαχειριστική Επιτροπή, είναι να διασφαλίζει τη λειτουργία κοινόχρηστων οικοδομών και επί της βάσης αυτής της λογικής νομιμοποιείται να προωθεί την απαίτηση, και όχι γιατί έχει υποστεί η ίδια κάποια ζημία, εφόσον διαχειρίζεται μεν τους κοινόχρηστους χώρους, αλλά δεν της ανήκουν. Σε κάθε περίπτωση δεν έχει αναφερθεί και εξειδικευτεί σε αριθμητικούς όρους κάποια σχετική ζημία της Ενάγουσας.
Σε ό,τι αφορά την ανταπαίτηση των Εναγόμενων η ανταπαίτηση του Εναγόμενου 3 έχει εγκαταλειφθεί ως αναφέρεται σε πιο πάνω σημείο της απόφασης αυτής. Η ανταπαίτηση του Εναγόμενου 4 απορρίπτεται καθότι μέχρι και στάδιο της αγόρευσης επίμενε ότι δεν υφίσταται η Ενάγουσα ως νομικό πρόσωπο. Συνεπώς δεν χωρεί ανταπαίτηση επί ανύπαρκτου προσώπου και ως αντιφατικές οι θέσεις με τους υπόλοιπους ισχυρισμούς του απορρίπτονται.
Σε σχέση με την ανταπαίτηση των Εναγόμενων 1 και 2, πέραν του ότι είναι παντελώς ασύνδετη με την ουσία των γεγονότων, φαίνεται ότι δεν αφορά την Ενάγουσα αυτή καθ’ εαυτή εφόσον επιδιώκεται η έκδοση διαταγμάτων που επηρεάζουν άμεσα τον πρόεδρο και την ταμεία της Ενάγουσας οι οποίοι ηρείσθω εν παρόδω δεν είναι διάδικοι ούτε συνενώθηκαν με την ανταπαίτηση. Σε κάθε περίπτωση δεν έχω αντιληφθεί επί ποιου δικαιώματος οι Εναγόμενοι 1 και 2 προβάλλουν αξιώσεις (μέσω της ανταπαίτησης) εφόσον η μεν Εναγόμενη 2 αναφέρει ότι είναι απλά κάτοχος της κατοικίας, ο δε Εναγόμενος 1 απλώς δεν έμεινε ικανοποιημένος από τα στοιχεία που του παρατέθηκαν. Δεν υπήρξε άρνηση παρουσίασης τους δηλαδή. Η ανταπαίτηση επομένως των Εναγόμενων 1 και 2 απορρίπτεται.
Κατάληξη
Εν όψει όλων των ανωτέρω και για τους λόγους που προσπάθησα να επεξηγήσω η αγωγή επιτυγχάνει μερικώς, δεν είναι όμως δυνατή η έκδοση απόφασης με τον τρόπο που είναι διαμορφωμένα τα αιτητικά Α-Γ της απαίτησης, ως εκ τούτου απορρίπτονται. Κρίνεται όμως εύλογο και δίκαιο όπως εκδοθεί απόφαση ως ακολούθως:
Απαγορεύεται στους Εναγόμενους 1, 2 και 4 ή/και τους αντιπρόσωπους ή/και πληρεξούσιους ή/και υπάλληλους ή/και συνεργάτες τους ή/και εξουσιοδοτημένα από αυτούς πρόσωπα ή/και άλλα πρόσωπα τα οποία ενεργούν εκ μέρους τους ή/και με οδηγίες τους ή/και με παρότρυνση τους ή/και άλλως πως, να αποκόπτουν τον κοινόχρηστο δρόμο και/ή τα πεζοδρόμια του κοινόχρηστου δρόμου και/ή σταθμεύουν τα οχήματα τους με τρόπο που να προκαλούν οχληρία στους κοινόχρηστους ή/και κοινόκτητους χώρους ή/και στην κοινόχρηστη ή/και κοινόκτητη ιδιοκτησία ή//και τον ιδιωτικό ή/και κοινόχρηστο ή/και κοινόκτητο δρόμο του Κτηριακού Συγκροτήματος «[ ] 1», Λεωφόρος [ ], [ ], Λάρνακα.
Το Αιτητικό Δ απορρίπτεται.
Η ανταπαίτηση των Εναγόμενων 1 και 2 καθώς και η ανταπαίτηση του Εναγόμενου 4 απορρίπτονται για τους λόγους που αναφέρω πιο πάνω.
Ως προς τα έξοδα της διαδικασίας λαμβάνοντας υπόψιν ότι η Ενάγουσα απέδειξε την ουσιαστική πτυχή της υπόθεσης της, επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Ενάγουσας, μειωμένα όμως κατά 1/3, και εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα ως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Επιδικάζονται επίσης έξοδα υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγόμενου 4 κατά τον ίδιο τρόπο.
Νοείται ότι σε σχέση με τις ανταπαιτήσεις των Εναγόμενων 1, 2 και 4 η Ενάγουσα θα δικαιούται ένα σετ εξόδων εν όψει της συνεκδίκασης τους με την απαίτηση.
Αναφορικά με τον Εναγόμενο 3 εν όψει του ότι εν τέλει κρίθηκε εγκαταλειφθείσα η ανταπαίτηση δεν επιδικάζω οποιαδήποτε έξοδα.
(Υπ.) .....................................
Λ. Χαβιαράς,Ε.Δ.
Πιστόν Αντίγραφον
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο