ΕΠΑΡΧΙΑΚO ΔΙΚΑΣΤΗΡΙO ΛEΥΚΩΣΙΑΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαθανασίου, Α.Ε.Δ.
Αίτηση / Έφεση αρ. 475/2025 (i-justice)
Επί της αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 όπως τροποποιήθηκε.
και
Επί τοις αφορώσι την Ειδοποίηση «Τύπος ΙΑ» ημερομηνίας έκδοσης 18/8/2025, σύμφωνα με τις πρόνοιες των Άρθρων 44Γ(2), (3) και (4), 44Δ(2) και 44(ΙΕ) και Κανονισμό 4 αντίστοιχα του Νόμου Ν.9/1965 όπως τροποποιήθηκε με τον Νόμο Ν.142(Ι)/2014, τον Νόμο 87(Ι)/2018 και τον Νόμο Ν.212(Ι)/2020, Ν.61(Ι)/2020, Ν.185(Ι)/2021 και τον Νόμο Ν.98(Ι)/2021, Ν.82(1)/2022, Ν.204(Ι)/2022, Ν.147(Ι)/2022 και Τροποποιητικός Νόμος Ν.65(Ι)/2023 και τον Ν.155(Ι)/2023.
Μεταξύ:
Χ.Α. (Α.Δ.Τ…….), …..,
………Κοκκινοτριμιθιά, Λευκωσία.
Αιτητή
και
THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED (HE 378131)
Καθ' ης η αίτηση
------------------------------------------------------------------
Ημερομηνία: 17/11/2025
Εμφανίσεις:
Για τον Αιτητή/Εφεσείοντα: κ. Α. Χατζησέργης για Ανδρέας Χατζησέργης ΔΕΠΕ.
Για την Καθ’ ης η αίτηση/Εφεσίβλητη: κα Ο. Χαραλάμπους για Χρυσαφίνης και Πολυβίου ΔΕΠΕ.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Η Αίτηση / Έφεση
Με την παρούσα αίτηση/έφεση (στο εξής η έφεση), ο Αιτητής/Εφεσείοντας (στο εξής ο Εφεσείων) εξαιτείται:
«(Α) Διάταγμα και/ή Απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου, με το οποίο να ακυρώνεται ή και να παραμερίζεται η Ειδοποίηση «Τύπος ΙΑ» που παρέλαβε ο Αιτητής/Εφεσείων, μέσω Viber, την 3/10/2025, για τον Ηλεκτρονικό Πλειστηριασμό την 17/11/2025 και ώρα 10:00 π.μ., αναφορικά με το Ακίνητο ιδιοκτησίας του Αιτητή/Εφεσείοντα, στην Κοκκινοτριμιθιά, Επαρχία Λευκωσίας, όπου διαμένει μόνιμα με την σύζυγό του και είναι η κύρια τους Κατοικία, ως περιγράφεται στην επίδικη Ειδοποίηση «Τύπος ΙΑ» από την Καθ' ης η αίτηση/Εφεσίβλητη, στην βάση της επίδικης Ειδοποίησης που βαρύνεται με την Υποθήκη Υ8914/2007, του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας, από την Καθ' ης η αίτηση/Εφεσίβλητη, ένεκα της επίδοσης της Ειδοποίησης στον Αιτητή/Εφεσείοντα ως πρόωρη και/ή ως άκυρη και/ή ως εσφαλμένη και/ή αντικανονική και/ή παράνομη και/ή ως αντίθετη με τον σχετικό Νόμο και/ή ως αντισυνταγματική και/ή ότι αποτελεί κατάχρηση Δικαστικής Διαδικασίας και/ή επειδή παραβιάζει Συνταγματικά Δικαιώματα του Αιτητή/Εφεσείοντα και/ή επειδή συντρέχουν οι Λόγοι Έφεσης πιο κάτω και/ή οι Λόγοι Έφεσης που αναπτύσσονται στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την παρούσα Αίτηση.
(Β) Οποιονδήποτε άλλο Διάταγμα ήθελε κρίνει ορθό και δίκαιο το Σεβαστό Δικαστήριο κάτω υπό τις περιστάσεις της παρούσας Αίτησης/Έφεσης.
(Γ) Έξοδα της Αίτησης/Έφεσης πλέον Φ.Π.Α. και έξοδα επίδοσης. »
Η έφεση βασίζεται σε διάφορα νομοθετήματα, μεταξύ αυτών βεβαίως και ο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 ως έχει τροποποιηθεί. Οι λόγοι έφεσης δε που προβάλλει ο Εφεσείων για τον παραμερισμό και ή ακύρωση της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ, είναι οι ακόλουθοι:
« ΠΡΩΤΟΣ ΛΟΓΟΣ ΕΦΕΣΗΣ:
Η Ειδοποίηση «Τύπος ΙΑ» που επιδόθηκε στον Αιτητή/Εφεσείοντα μέσω Viber, την 3/10/2025, έγινε κατά παράβαση των προνοιών των άρθρων 44Γ(3) (ζ) (η) (i) (ii) (αα) (ββ)
και 44Δ(2) αντίστοιχα του Νόμου Ν.9/1965 όπως τροποποιήθηκε με τον Νόμο Ν.142(I)/2014 και τον Νόμο Ν.87(I)/2018 και τον Ν.65(Ι)/2023 και τον Ν.155(Ι)/2023.
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ 1ου ΛΟΓΟΥ ΕΦΕΣΗΣ:
Η Ειδοποίηση «Τύπος ΙΑ» που επιδόθηκε στον Αιτητή/Εφεσείοντα μέσω Viber, την 3/10/2025, από την Καθ' ης η αίτηση/Εφεσίβλητη, πρέπει να παραμεριστεί και/ή ακυρωθεί, επειδή ο Αιτητής είχε υποβάλει Αίτηση ένταξης του στο Σχέδιο Προστασία της Κύριας Κατοικίας - «Σχέδιο Εστία» και η οποία απορρίφθηκε με επιστολή ημερομηνίας 14/9/2023 και εναντίον της Απόφασης αυτής έχει καταχωρήσει την Προσφυγή με αρ. 1973/2023, στο Διοικητικό Δικαστήριο στις 22/11/2023, η οποία δεν έχει τελεσφορήσει ακόμα, αλλά εισέτι εκκρεμεί μέχρι σήμερα ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου.
ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΛΟΓΟΣ ΕΦΕΣΗΣ:
Η Ειδοποίηση «Τύπος ΙΑ» που επιδόθηκε στον Αιτητή/Εφεσείοντα μέσω Viber, την 3/10/2025, έγινε κατά παράβαση των προνοιών των άρθρων 44Γ(3) (ε), (4) και 44Δ(2) αντίστοιχα του Νόμου Ν.9/1965 όπως τροποποιήθηκε με τον Νόμο Ν.142(Ι)/2014 και τον Νόμο Ν.87(Ι)/2018 και δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις των σχετικών άρθρων 27, 44Α μέχρι 44ΙΣΤ των πιο πάνω τροποποιήσεων του Ν.9/1965 και τον Ν.65(Ι)/2023 και τον Ν.155(Ι)/2023.
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ 2ου ΛΟΓΟΥ ΕΦΕΣΗΣ:
(α) Η Ειδοποίηση «Τύπος ΙΑ» που επιδόθηκε στον Αιτητή/Εφεσείοντα μέσω Viber, την 3/10/2025, από την Καθ' ης η αίτηση/Εφεσίβλητη, πρέπει να παραμεριστεί και/ή ακυρωθεί, επειδή πριν την επίδοση της δεν έχει τηρηθεί η οδηγία της Κεντρικής Τράπεζας για αναδιάρθρωση μη εξυπηρετούμενου Δανείου και ο σχετικός Κώδικας Συμπεριφοράς των Τραπεζών και ως εκ τούτου η εν λόγω Ειδοποίηση είναι παράνομη και/ή πρόωρη και/ή άνευ αντικειμένου σύμφωνα με τον Νόμο Ν.142(Ι)/2014 και τον Νόμο 87(Ι)/2018 και δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις των σχετικών άρθρων 27, 44Α μέχρι 44ΙΣΤ των πιο πάνω τροποποιήσεων του Ν.9/1965 και όπως αναφέρεται στην Ένορκη Δήλωση του Αιτητή/Εφεσείοντα.
(β) Η Ειδοποίηση «Τύπος ΙΑ» που επιδόθηκε στον Αιτητή/Εφεσείοντα μέσω Viber, την 3/10/2025, από την Καθ' ης η αίτηση/Εφεσίβλητη, πρέπει να παραμεριστεί και/ή ακυρωθεί, επειδή ο Ενυπόθηκος Οφειλέτης / Αιτητής είναι επιλέξιμος οφειλέτης και το αδειοδοτημένο Ίδρυμα / Καθ' ης αίτηση - Εφεσίβλητη, παρά το ότι είχε υποχρέωση δυνάμει του Περί της σύστασης και λειτουργίας ενιαίου φορέα εξώδικης επίλυσης διαφορών χρηματοοικονομι-
κής φύσεως Νόμου, δεν έχει προσέλθει σε διαμεσολάβηση δυνάμει των Διατάξεων του μέρους VIA του εν λόγω Νόμου.
(γ) Επιπρόσθετα, η Καθ' ης η αίτηση/Εφεσίβλητη, στις ανακοινώσεις της επαναλαμβάνει τη δέσμευσή της να συνεργαστεί με τους δανειολήπτες για εξεύρεση γρήγορων, διάφανων και συναινετικών λύσεων διευθέτησης πιστωτικών διευκολύνσεων, εισάγοντας στην αγορά νέο πρωτοποριακό προϊόν αναδιάρθρωσης δανείων που έχει ως στόχο τη διασφάλιση της πρώτης κατοικίας των δανειοληπτών αξίας μέχρι €350,000.-
ΤΡΙΤΟΣ ΛΟΓΟΣ ΕΦΕΣΗΣ:
Ο Νόμος Ν.87(Ι)/2018 και δη τα άρθρα 1-18 του τροποποιητικού Νόμου που τροποποιούν τα σχετικά αντίστοιχα άρθρα του Ν.142(Ι)/2014 αντίστοιχα του Κεφαλαίου VIA του Νόμου 9/1965 από την Καθ' ης η αίτηση/Εφεσίβλητη, είναι αντισυνταγματικά και παραβιάζουν την αρχή της μη αναδρομικότητας των Νόμων αναφορικά με το δικαίωμα της ελευθερίας του Συμβάλλεσθαι άρθρο 26 του Συντάγματος, αφού επεμβαίνουν στα κεκτημένα δικαιώματα του Αιτητή/Εφεσείοντα που είχε εκ του Νόμου όταν παρείχε την επίδικη Υποθήκη και ειδικά στερούν στον Αιτητή/Εφεσείοντα το δικαίωμα πρόσβασης στην δικαιοσύνη του άρθρου 30 του Συντάγματος και της απόδοσης σε αυτόν αποτελεσματικής θεραπείας, επηρεάζοντας το δικαίωμα του σε δίκαια δίκη. Παραβιάζονται επίσης τα άρθρα 23 και 28 του Συντάγματος για τους λόγους που αναφέρονται και στο Λόγο Έφεσης και την Αιτιολογία του, αναφορικά με τον Ν.142(Ι)/2014.
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ 3ου ΛΟΓΟΥ ΕΦΕΣΗΣ:
Ο Νόμος Ν.87(Ι)/2018 δίνει μονομερή δικαιώματα στην Καθ' ης η αίτηση/Εφεσίβλητη αναδρομικά στη βάση Νόμου ο οποίος δεν ήταν σε ισχύ όταν συμβλήθηκαν οι διάδικοι για την επίδικη Υποθήκη που αφορά το επίδικο Ακίνητο και ο νέος Νόμος είναι αντισυνταγματικός στην έκταση που διέπει Υποθήκες που συνομολογήθηκαν πριν την έναρξη της ισχύος του. Ο νέος Νόμος δίνει στην Καθ' ης η αίτηση/Εφεσίβλητη, δικαιώματα αναδρομικά και εκτός της Συμφωνίας των διαδίκων, με αποτέλεσμα να παραβιάζει την ελευθερία του Συμβάλλεσθαι. Επαναλαμβάνουμε ως Αιτιολογία του πιο πάνω Λόγου Έφεσης και τα όσα αναφέρουμε πιο πάνω, αναφορικά με τον Ν.142(Ι)/2014 και την αντισυνταγματικότητα των σχετικών άρθρων του.
ΤΕΤΑΡΤΟΣ ΛΟΓΟΣ ΕΦΕΣΗΣ:
Το Μέρος VIA του Ν.142(Ι)/2014 και του Ν.87(Ι)/2018 αναφορικά με τις Ειδοποιήσεις, δικαιώματα, τις ενέργειες και τον έλεγχο της διαδικασίας του Πλειστηριασμού από την Καθ' ης η αίτηση/Εφεσίβλητη, παραβιάζει την αρχή της ισότητας των όπλων του άρθρου 28 του Συντάγματος και την δίκαια δίκη του άρθρου 30 του Συντάγματος, εφόσον η Καθ' ης η αίτηση/Εφεσίβλητη ενώ έχει συμφέρον στην Σύμβαση Υποθήκης και σύγκρουση συμφερόντων, εντούτοις, ο Νόμος της δίνει μονομερή δικαιώματα εις βάρος του Αιτητή/Εφεσείοντα, εφόσον η Καθ' ης η αίτηση/Εφεσίβλητη είναι ανέλεγκτη για τον χρόνο της διεξαγωγής του Πλειστηριασμού, την μέθοδο, την αναστολή του, τον τρόπο πώλησης του επίδικου Ακινήτου, την τιμή πώλησης αυτού.
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ 4ου ΛΟΓΟΥ ΕΦΕΣΗΣ:
Η Καθ' ης η αίτηση/Εφεσίβλητη, σύμφωνα με το Μέρος VIA του Νόμου, είναι απόλυτη κυρίαρχος της διαδικασίας του Πλειστηριασμρύ και συγκεντρώνει στα χέρια της εξουσίες και έχει στην δική της απόλυτη εξουσία χωρίς κανένα έλεγχο για τον χρόνο της διεξαγωγής του Πλειστηριασμού, την μέθοδο του, την αναστολή του, τον τρόπο πώλησης του επίδικου Ακινήτου, την τιμή πώλησης αυτού και λοιπά, όπως διαλαμβάνονται στο Νόμο, χωρίς να ελέγχεται από κανένα και χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτε διαδικασία που να μπορεί να ελεγχθεί ειδικά μετά την απόρριψη οποιοσδήποτε Έφεσης για ακύρωση του Πλειστηριασμού. Ούτε κατά το στάδιο της Αίτησης/Έφεσης δεν μπορούν να αμφισβητηθούν τα υπόλοιπα που ισχυρίζεται η Καθ' ης η αίτηση/Εφεσίβλητη. Η Καθ' ης η αίτηση/Εφεσίβλητη ενώ έχει σύγκρουση συμφερόντων και είναι το ένα μέρος της Σύμβασης Υποθήκης, εντούτοις, είναι απόλυτη κυρίαρχος της διαδικασίας Πλειστηριασμού, χωρίς να μπορεί να ελεγχθεί από οποιαδήποτε άλλη διαδικασία αναφορικά με τα πιο πάνω.
ΠΕΜΠΤΟΣ ΛΟΓΟΣ ΕΦΕΣΗΣ:
Οι Ειδοποιήσεις «Τύπος Θ», «Τύπος I», «Τύπος ΙΑ» και «Τύπος ΙΒ» δεν επιδόθηκαν σύμφωνα με τις πρόνοιες των Άρθρων 44Γ(2), (3) (α) (β) (ε) (ζ) 44Δ(2) και 44(ΙΕ) αντίστοιχα του Νόμου Ν.9/1965 όπως τροποποιήθηκε με τον Νόμο Ν.142(1)/2014 και τον Νόμο 87(Ι)/2018, δεν έχουν επιδοθεί δεόντως στον Πρωτοφειλέτη και/ή στα ενδιαφερόμενα μέρη και ως εκ τούτου πρέπει να ακυρωθούν ως παράνομες και/ή άκυρες και/ή αντίθετες προς τον Νόμο Ν.9/1965 ως τροποποιήθηκε και/ή είναι κακές και αντικανονικές οι επιδόσεις τους.
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ 5ου ΛΟΓΟΥ ΕΦΕΣΗΣ:
(α) Οι Ειδοποιήσεις «Τύπος Θ», «Τύπος I», «Τύπος ΙΑ» και «Τύπος ΙΒ» δεν επιδόθηκαν σύμφωνα με τις πρόνοιες των Άρθρων 44Γ(2), 44Δ(2) και 44(ΙΕ) αντίστοιχα του Κεφαλαίου VIA του Νόμου Ν.9/1965 όπως τροποποιήθηκε από την Καθ' ης η αίτηση/Εφεσίβλητη και/ή δεν επιδόθηκαν καθόλου, πλην της Ειδοποίησης «Τύπος ΙΑ» και ως εκ τούτου θα πρέπει να παραμεριστούν και/ή ακυρωθούν επειδή δεν έχουν επιδοθεί δεόντως και συμφώνως του Νόμου στον Πρωτοφειλέτη και/ή στα ενδιαφερόμενα μέρη και ως εκ τούτου οι εν λόγω Ειδοποιήσεις είναι παράνομες και/ή άκυρες και/ή πρόωρες και/ή άνευ αντικειμένου σύμφωνα με τον Νόμο Ν.142(Ι)/2014 και τον Νόμο Ν.87(Ι)/2018 και δεν μπορεί να συνεχίσει η διαδικασία της εκποίησης.
(β) Ενώ η Καθ' ης η αίτηση/Εφεσίβλητη δημοσίευε στην Ιστοσελίδα της, στοιχεία Πλειστηριασμού για το επίδικο Ακίνητο με ανάρτηση της από τις 29/9/2025, οι πιο πάνω αναφερόμενες επιδόσεις έγιναν παράνομα και/ή δεν έγιναν καθόλου, πλην της Ειδοποίησης «Τύπος ΙΑ», η οποία εν πάση περιπτώσει έγινε κατά παράβαση του Νόμου, χωρίς να μεσολαβούν οι προθεσμίες που προβλέπονται από τον εν λόγω Νόμο, στις 3/10/2025 μέσω Viber, ήτοι η Ειδοποίηση «Τύπος ΙΑ» έγινε μεταγενέστερα από την ανάρτηση, εντελώς παράνομα μέσω Viber, πράγμα επίσης αδιανόητο, ανεπίτρεπτο και κατά παράβαση της σχετικής Νομοθεσίας. »
Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η παρούσα Έφεση εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του Εφεσείοντα, ημερομηνίας 24/10/2025. Σε αυτήν προβάλλει, ουσιαστικά, ότι η διαδικασία εκποίησης είναι παράνομη και οι επίδικες ειδοποιήσεις είναι πρόωρες, επειδή εκκρεμεί η αίτηση του για το Σχέδιο Εστία, ότι οι ειδοποιήσεις Τύπος «Θ», «Ι», «ΙΑ» και «ΙΒ δεν επιδόθηκαν δεόντως, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου, ότι η επίδικη νομοθεσία δεν μπορεί να έχει αναδρομική ισχύ διότι παραβιάζονται συνταγματικά του δικαιώματα, ότι ευρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με την Εφεσίβλητη και οι προσπάθειες διευθέτησης συνεχίζονται και η τελευταία με ανακοινώσεις της επαναλαμβάνει τη δέσμευση της να συνεργαστεί με τους δανειολήπτες και τέλος, ότι το επίδικο ακίνητο , η αξία του οποίου δεν υπερβαίνει τις €350.000, αποτελεί την κύρια κατοικία του ίδιου και της συζύγου του.
Η ένσταση
Η Καθ’ ης η αίτηση/Εφεσίβλητη (στο εξής η Εφεσίβλητη) αντέδρασε στην αίτηση καταχωρώντας ένσταση, προβάλλοντας 23 λόγους ένστασης. Στην ουσία, οι λόγοι ένστασης επικεντρώνονται στα εξής.
1. Η Αίτηση-Έφεση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και αστήρικτη και/ή αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας καθ’ ότι προωθούνται ισχυρισμοί οι οποίοι είναι άσχετοι με την παρούσα διαδικασία.
2. Οι αναφερόμενοι λόγοι ακύρωσης δεν ευσταθούν και/ή είναι άσχετοι και/ή εκτροχιάζουν το αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας και/ή το Δικαστήριο δεν κέκτηται δικαιοδοσίας εξέτασης άλλων λόγων πέραν των εξαντλητικά αναφερόμενων στο άρθρο 44Γ(3) του Νόμου 9/1965.
3. Οι ειδοποιήσεις τύπου «Θ», «I» και «ΙΒ» δεν δύναται να εφεσιβληθούν και ως εκ τούτου, οι ισχυρισμοί που προωθούνται αναφορικά με τις εν λόγω ειδοποιήσεις είναι άσχετοι με τα επίδικα ζητήματα. Η μόνη θεραπεία που δύναται να αποδοθεί είναι ο παραμερισμός της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ».
4. Εν πάση περιπτώσει, δεν συντρέχουν οι λόγοι ακύρωσης της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ» που προβλέπει το νομοθετικό πλαίσιο εξαντλητικά και/ή δεν αποσείεται το βάρος απόδειξης των λόγων για τους οποίους δύναται να ακυρωθεί η εν λόγω ειδοποίηση, οι οποίοι δεν εξειδικεύονται.
5. Όλες οι επιδοθείσες ειδοποιήσεις πληρούν τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις και έχουν επιδοθεί δεόντως σύμφωνα με τις διατάξεις της νομοθεσίας.
6. Η ειδοποίηση τύπου «ΙΑ» απεστάλη μετά την λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή και η προθεσμία έχει ξεκάθαρα παρέλθει και μάλιστα κατά πολύ.
7. Η εκκρεμούσα προσφυγή δεν αποτελεί παράγοντα ο οποίος ενεργοποιεί τη συνδρομή του λόγου ακύρωσης και παραμερισμού της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», καθότι το Νομοθετικό πλαίσιο ξεκάθαρα αναφέρεται σε παραμερισμό Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» σε περίπτωση μόνο όπου έχει εγκριθεί η Αίτηση του προσώπου στο Σχέδιο ΕΣΤΙΑ ή σε περίπτωση που εκκρεμεί σχετική Αίτηση. Εν προκειμένω, κατά παραδοχή του ίδιου του Αιτητή, τόσο η Αίτηση όσοι και οι δύο (2) ενστάσεις του Αιτητή έχουν απορριφθεί από το αρμόδιο Υπουργείο.
8. Η Εφεσίβλητη έχει συμμορφωθεί πλήρως με όλες τις απαιτήσεις της ισχύουσας Νομοθεσίας, τις οδηγίες της Κεντρικής Τράπεζας και του σχετικού Κώδικα Συμπεριφοράς των Τραπεζών για την εκποίηση της επίδικης Υποθήκης, όπως διατυπώνονται στο Μέρος VIA του Νόμου 9/1965.
9. Ο Εφσείων δεν αποτελεί και/ή δεν μπορεί να αποτελεί «επιλέξιμο οφειλέτη» καθότι δεν έχει αποταθεί στον Χρηματοοικονομικό Επίτροπο, εντός της καθορισμένης από τον Νόμο 9/1965 προθεσμίας. Σε κάθε περίπτωση η Καθ' ης η Αίτηση ουδέποτε κλήθηκε και αρνήθηκε να προσέλθει σε διαμεσολάβηση σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί της Σύστασης και Λειτουργίας Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου.
10. Οι Ειδοποιήσεις Ηλεκτρονικού Πλειστηριασμού δημοσιεύτηκαν καθ’ όλα ορθά και/ή νομότυπα τόσο στην ιστοσελίδα www.eauction-cv.com, στην επίσημη ιστοσελίδα του Υπουργείου Εσωτερικών, στην ιστοσελίδα που είναι συνδεδεμένη με τον ενυπόθηκο δανειστή καθώς και σε δύο ημερήσιες εφημερίδες Παγκύπριας κυκλοφορίας ως προνοεί ο Νόμος, ήτοι εντός χρονικής περιόδου όχι μικρότερης των σαράντα πέντε (45) ημερών από την καθορισμένη ημερομηνία πλειστηριασμού. Εν πάση περιπτώσει, ο ισχυρισμός αυτός δεν δύναται να αποτελέσει λόγο παραμερισμού της Ειδοποίησης «ΙΑ» καθότι δεν περιλαμβάνεται στους περιοριστικά αναφερόμενους λόγους ακύρωσης του άρθρου 44Γ3 του Νόμου 9/1965.
11. Η επιφυλασσόμενη τιμή πώλησης του επίδικου ακινήτου υπολογίστηκε προς όφελος του Εφεσείοντα και η Εφεσίβλητη όρισε την αγοραία αξία του επίδικου ακινήτου σε τιμή ψηλότερη από την ελάχιστη με βάση τον Νόμο (αντί 80% υπολογίστηκε στο 100%) και η εκτιμημένη αγοραία αξία του ακινήτου είναι καθ’ όλα ορθή και έχει διεκπεραιωθεί στη βάση έγκυρης και ορθής εκτίμησης από πλευράς της Καθ’ ης η Αίτηση.
12. Ο Εφεσείων κωλύεται και/ή εμποδίζεται από το να αμφισβητεί την συνταγματικότητα του Νόμου και/ή της αναδρομικής ισχύς των τροποποιητικών Νόμων καθ’ ότι ο ίδιος επιχείρησε να εκμεταλλευτεί τις πρόνοιες του και/ή ενεργοποίησε και/ή επιχείρησε να ενεργοποιήσει τα δικαιώματα που ο τροποποιητικός Νόμος του παρέχει. Εν πάση περιπτώσει δεν προκύπτει καμία παράβαση του Συντάγματος από τις πρόνοιες των τροποποιητικών Νόμων και/ή δεν πληρούνται οι αρχές ελέγχου της συνταγματικότητας των Νόμων και εν πάση περιπτώσει ο έλεγχος της συνταγματικότητας της Νομοθεσίας δεν είναι απαραίτητος για την διεκπεραίωση της Αίτησης-Έφεσης και/ή τα Δικαστήρια δεν παρέχουν γνωματεύσεις επί θεμάτων συνταγματικότητας.
13. Ουδεμία δέσμευση από πλευράς της Εφεσίβλητης για την διασφάλιση της πρώτης κατοικίας των δανειοληπτών αξίας μέχρι €350.000 βρίσκεται σε ισχύ και οιαδήποτε τέτοια ανακοίνωση από πλευράς της έγινε κατά ή περί το έτος 2023 όπου υπήρχε σε ισχύ η
αναστολή των πλειστηριασμών για τις πρώτες κατοικίες και ο Εφεσείων ουδέποτε προσήλθε για διευθέτηση των οφειλών του.
14. Η διαδικασία του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965 ακολουθήθηκε και ακολουθείται από την Εφεσίβλητη ορθά και νομότυπα, σε πλήρη συμμόρφωση με τις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας, των σχετικών Κανονισμών και/ή Διαταγμάτων και σε καμία περίπτωση δεν είναι παράνομη και άκυρη καθ’ οιονδήποτε τρόπο.
Παρομοίως, η ένσταση βασίζεται σε διάφορα νομοθετήματα, με κύριο εξ αυτών το Ν.9/1965. Τα γεγονότα δε επί των οποίων βασίζεται η ένσταση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του κ. Χριστόδουλου Παπαλαμπριανού, ο οποίος είναι στη υπηρεσία της Εφεσίβλητης. Ο μάρτυρας αναφέρεται στην μεταβίβαση ορισμένων πιστωτικών διευκολύνσεων από την Τράπεζα Κύπρου προς την Εφεσίβλητη, μεταξύ αυτών και οι επίδικες, και στην υποκατάσταση / αντικατάσταση ουσιαστικά της Τράπεζας Κύπρου από την Εφεσίβλητη στα δικαιώματα που απορρέουν από τις επίδικες διευκολύνσεις και ενυπόθηκες εγγυήσεις. Ακολούθως, αναφέρεται στην παραχώρηση των επίδικων πιστωτικών διευκολύνσεων προς τον Εφεσείοντα και τη σύζυγο του, και στην παραχώρηση της επίδικης υποθήκης, με ειδική αναφορά στον όρο 4 που προνοεί ότι « Η Τράπεζα δικαιούται …. να πωλήσει τα ενυπόθηκα κτήματα είτε μέσω του Κτηματολογίου είτε απ’ ευθείας είτε δυνάμει διατάγματος εκδοθέντος από το Δικαστήριο κατόπιν αγωγής, και χωρίς οποιαδήποτε προς εμέ προειδοποίηση». Στη συνέχεια, ο μάρτυρας αναφέρεται στην απόφαση της Εφεσίβλητης να προωθήσει τη διαδικασία πώλησης του επίδικου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου και στην αποστολή των ειδοποιήσεων Τύπου «Θ», «Ι», «ΙΑ» και «ΙΒ προς τον Εφεσείοντα και τη σύζυγο του (ενδιαφερόμενος μέρος), εξηγώντας κατά ποιο τρόπο έχουν επιδοθεί προς τα εν λόγω πρόσωπα. Τέλος, σχολιάζει τους λόγους ένστασης και εξηγεί τους λόγους που θα πρέπει να απορριφθούν από το Δικαστήριο, ζητώντας καταληκτικά την απόρριψη της Έφεσης.
Ακροαματική Διαδικασία/Επιχειρηματολογία των δύο πλευρών
Στο πλαίσιο της ακρόασης της έφεσης δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οιουδήποτε εκ των ενόρκως δηλούντων. Οι συνήγοροι των δύο πλευρών δε, ετοίμασαν γραπτώς τις αγορεύσεις τους. Έχω μελετήσει ενδελεχώς τις αγορεύσεις που παρουσιάστηκαν, αλλά δεν κρίνεται σκόπιμη η επανάληψη εδώ των όσων οι συνήγοροι αναφέρουν σε αυτές. Τούτο θα γίνει κατωτέρω, αν αυτό κριθεί αναγκαίο.
Εξέταση της αίτησης
Κατ’ αρχάς να πω ότι η δυνατότητα καταχώρησης της παρούσας Έφεσης από τον Εφεσείοντα, για παραμερισμό της ειδοποίησης τύπος ΙΑ, προβλέπεται στο άρθρο 44Γ(3) του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου 9/1965 (στο εξής ο Νόμος), σύμφωνα με το οποίο:
«(3) Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός σαράντα πέντε (45) ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο (2) να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους:
(α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙
(β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙
(γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙
(δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙
(ε) ο ενυπόθηκος οφειλέτης είναι επιλέξιμος οφειλέτης και το αδειοδοτημένο ίδρυμα, παρά το ότι είχε υποχρέωση δυνάμει του περί της Σύστασης και Λειτουργίας Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου, δεν έχει προσέλθει σε διαμεσολάβηση δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA του εν λόγω Νόμου.
(στ) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου ή εκκρεμεί ενώπιον Δικαστηρίου αίτηση για έκδοση τέτοιου προστατευτικού διατάγματος˙
(ζ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο “ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων” ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο ή εκκρεμεί σχετική αίτηση.
(η) (i) η ειδοποίηση αφορά ακίνητο το οποίο αποτελεί κύρια κατοικία, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο, σε σχέση με το οποίο, έχει εγκριθεί αίτηση για ένταξη στο Σχέδιο. ή
(ii) η ειδοποίηση αφορά ακίνητο το οποίο αποτελεί κύρια κατοικία, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο, σε σχέση με το οποίο, έχει υποβληθεί και εκκρεμεί αίτηση ή ένσταση για ένταξη στο Σχέδιο, αναφορικά με την οποία-
(αα) ο αιτητής για ένταξη στο Σχέδιο ή οποιοδήποτε μέλος της οικογένειάς του, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο, πληροί τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στον όρο 2.2.2 του Σχεδίου. ή
(ββ) ο αιτητής για ένταξη στο Σχέδιο, πληροί τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στον όρο 2.5 του Σχεδίου:
Νοείται ότι, για σκοπούς εφαρμογής των διατάξεων της παρούσας παραγράφου, ο όρος “Σχέδιο” σημαίνει το σχέδιο “Ενοίκιο Έναντι Δόσης”, το οποίο εγκρίθηκε με την υπ’ αριθμόν 95.054 Απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, ημερομηνίας 12 Ιουλίου 2023, ως αυτό εκάστοτε τροποποιείται. »
Τα εδάφια 1 και 2 δε, του ίδιου άρθρου, προνοούν τα ακόλουθα:
« (1) Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του απαιτούμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των σαράντα πέντε (45) ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του απαιτούμενου ποσού:
(2) Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου (1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των σαράντα πέντε (45) ηµερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. »
Αυτό που προκύπτει με σαφήνεια βεβαίως από το άρθρο 44Γ(3) ανωτέρω, είναι πως εφέσιμη είναι μόνον η ειδοποίηση ΙΑ και μάλιστα μόνο για τους λόγους που περιοριστικά αναφέρονται στο εν λόγω άρθρο. Συναφώς, το Δικαστήριο με βάση τη συγκεκριμένη διάταξη έχει εξουσία να παραμερίσει την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» αλλά όχι τις λοιπές ειδοποιήσεις που προνούνται στο νόμο και στις οποίες κάνει αναφορά ο Εφεσείων στο πλαίσιο της έφεσης του ήτοι Τύπου «Θ», «Ι» και «ΙΒ». Ας σημειωθεί πως ο τελευταίος ουδέν παράπονο προβάλλει αναφορικά με το περιεχόμενο των ειδοποιήσεων που στάλθηκαν, ούτε και αποτελεί θέση του πως αυτές δεν περιέχουν τα απαραίτητα στοιχεία που προβλέπει ο νόμος. Με αυτά υπόψη επισημαίνεται ότι αυτό που θα μπορούσε να εξετάσει το Δικαστήριο σε σχέση με τις λοιπές ειδοποιήσεις, σχετίζεται με την προθεσμία που πρέπει να παρέλθει για την επίδοση της ειδοποίησης ΙΑ, στο πλαίσιο του λόγου έφεσης που προβλέπεται στο άρθρο 44Γ(3)(γ) του Νόμου.
Πριν προχωρήσω όμως στην εξέταση των επιμέρους ζητημάτων, κρίνω ορθό, για σκοπούς ευχερέστερης κατανόησης των όσων έπονται, να παραθέσω τα παραδεκτά ή μη αμφισβητούμενα γεγονότα.
1. Η Τράπεζα Κύπρου παραχώρησε πιστωτικές διευκολύνσεις προς τον Εφεσείοντα και τη σύζυγο του και στο πλαίσιο αυτό ενεγράφη στις 15/6/2007 η επίδικη υποθήκη προς όφελος της εν λόγω Τράπεζας, επί ενός ακινήτου ιδιοκτησίας του Εφεσείοντα στη Λευκωσία (βλ. Τεκμήριο 1 στην ΕΔ του Εφεσείοντα και Τεκμήρια 2 και 3 στην ΕΔ του Παπαλαμπριανού). Στο εν λόγω ακίνητο ευρίσκεται η κατοικία του Αιτητή και της συζύγου του.
2. Ουσιώδης όρος της Σύμβασης Υποθήκης είναι και ο όρος 4, ο οποίος αναφέρει τα ακόλουθα:
« Η Τράπεζα δικαιούται …. να πωλήσει τα ενυπόθηκα κτήματα είτε μέσω του Κτηματολογίου είτε απ’ ευθείας είτε δυνάμει διατάγματος εκδοθέντος από το Δικαστήριο κατόπιν αγωγής, και χωρίς οποιαδήποτε προς εμέ προειδοποίηση »
3. Η Τράπεζα Κύπρου, ένεκα της μη συμμόρφωσης του Εφεσείοντα, με σχετικές επιστολές τερματισμού (βλ. Τεκμήριο 4 στην ΕΔ Παπαλαμπριανού), τερμάτισε τις πιστωτικές διευκολύνσεις και καταχώρησε εναντίον του Εφεσείοντα και της σύζυγου του την Αγωγή υπ’ αρ. 1190/2022 του Ε.Δ. Λευκωσίας (βλ. Τεκμήριο 3 στην ΕΔ του Αιτητή). Στο πλαίσιο της αγωγής, η οποία εκκρεμεί, οι Εναγόμενοι έχουν καταχωρίσει υπεράσπιση και ανταπαίτηση (βλ. Τεκμήριο 4 στην ΕΔ του Αιτητή).
4. Στις 8/6/2021 έχουν μεταβιβαστεί από την Τράπεζα Κύπρου προς την Εφεσίβλητη ορισμένες πιστωτικές διευκολύνσεις, εξ αποφάσεως χρέη, εξασφαλίσεις κ.α., ανάμεσα στις οποίες και αυτές που αφορούν τον Εφεσείοντα, κατ’ εφαρμογή των προνοιών Σχεδίου Διακανονισμού, το οποίο επικυρώθηκε στις 4/6/2021 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας (βλ. το διάταγμα με το οποίο εγκρίθηκε το Σχέδιο Διακανονισμού και το οποίο περιλαμβάνει την επίδικη υποθήκη - Τεκμήριο 1 στην ένσταση). Ως εκ τούτου, η Εφεσίβλητη έχει αυτόματα αντικαταστήσει και υποκαταστήσει την Τράπεζα Κύπρου, μεταξύ άλλων, στα δικαιώματα της που απορρέουν από τις επίδικες πιστωτικές διευκολύνσεις και ενυπόθηκες εγγυήσεις. Σημειώνεται πως ο Εφεσείων έτυχε σχετικής ενημέρωσης προηγουμένως από την Τράπεζα Κύπρου αναφορικά με την πρόθεση πώλησης των πιστωτικών διευκολύνσεων, καθώς και για την τελική μεταφορά των εν λόγω διευκολύνσεων και επίδικων εξασφαλίσεων προς την Εφεσίβλητη δυνάμει σχετικών επιστολών (βλ. Τεκμήριο 5 στην ΕΔ Παπαλαμπριανού).
5. Ένεκα της μη ικανοποίησης των οφειλών του Εφεσείοντα, η Εφεσίβλητη αποφάσισε όπως ενεργοποιήσει, με βάση την προς όφελος της Υποθήκη, την διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VIA του Ν. 9/1965. Ως εκ τούτου, η τελευταία προώθησε τη διαδικασία ιδιωτικού πλειστηριασμού.
6. Η Εφεσίβλητη στις 25/9/2025 εξασφάλισε διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση, μεταξύ άλλων, της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» (βλ. Τεκμήρια 8 και 9 στην ΕΔ Παπαλαμπριανού).
7. Ο Εφεσείων με ηλεκτρονικό μήνυμα των δικηγόρων του ημερ.11/6/2024 (βλ. Τεκμήριο 6 στην ΕΔ του Εφεσείοντα) υπέβαλε πρόταση διευθέτησης προς την Εφεσίβλητη, η οποία απερρίφθη στις 9/8/2024 (βλ. Τεκμήριο 7 στην ΕΔ του Εφεσείοντα). Στο πλαίσιο δε της προσπάθειας του για διευθέτηση της υπόθεσης, αποτάθηκε στην Ελληνική Τράπεζα προκειμένου να εξασφαλίσει νέα δανειοδότηση, όμως η αίτηση του απερρίφθη (βλ. Τεκμήριο 8 στην ΕΔ του Εφεσείοντα).
8. Στις 30/12/2019, ο Εφεσείων υπέβαλε Αίτηση για ένταξη του στο Σχέδιο Προστασία της Κύριας Κατοικίας - «Σχέδιο Εστία», στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, η οποία απορρίφθηκε από την Αρμόδια Αρχή με επιστολή ημερομηνίας 5/4/2021. Ακολούθως, την 20/4/2021, υπέβαλε Ένσταση στην απόρριψη αυτή αλλά απορρίφθηκε από το Υπουργείο Εργασίας με επιστολή ημερομηνίας 22/6/2023. Όπως επίσης απορρίφθηκε και νέα ένσταση που υπέβαλε στις 21/7/2023, κατά της εν λόγω απόφασης αυτής, με επιστολή του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων ημερομηνίας 14/9/2023, για τον λόγο ότι δεν πληρούσε το κριτήριο των Πιστωτικών Διευκολύνσεων, σύμφωνα με την παράγραφο 2.1.1.(α) του Σχεδίου (βλ. Τεκμήριο 10 στην ΕΔ του Εφεσείοντα).
Ακολούθως, και συγκεκριμένα στις 22/11/2023, ο Εφεσείων προχώρησε στην καταχώρηση στο Διοικητικό Δικαστήριο, της Προσφυγής αρ. 1973/2023 (βλ. Τεκμήριο 11 στην ΕΔ του Εφεσείοντα), κατά της Απόφασης της Αρμόδιας Αρχής, ήτοι της Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Γενικού Διευθυντή Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ημερομηνίας 14/9/2023, η οποία Προσφυγή εκκρεμεί.
9. Όσον αφορά το ενυπόθηκο ακίνητο, το οποίο ως αναφέρθηκε αποτελεί την κατοικία του Εφεσείοντα και της συζύγου του, η Εφεσίβλητη προέβη σε εκτίμηση με το Εκτιμητικό Γραφείο της Εταιρείας CH. KYRIACOU REAL ESTATE CONSULTANTS L.L.C. SYNERGY VALUATIONS. Με βάση την εκτίμηση ημερομηνίας 5/6/2024 που ετοιμάστηκε, η αγοραία αξία του ακινήτου είναι €282,000.- και η αξία αναγκαστικής πώλησης €197,000.- (Τεκμήριο 14).
Περαιτέρω, ο Εφεσείων έδωσε οδηγίες για ετοιμασία εκτίμησης, μετά την παραλαβή από την Εφεσίβλητη της Ειδοποίησης «Τύπος ΙΒ», σε άλλους εγκεκριμένους Εκτιμητές, ήτοι στο Εκτιμητικό Γραφείο Eleftheriou Property Consultants και με βάση την εκτίμηση ημερομηνίας 23/5/2024 που ετοιμάστηκε, το ποσό της αγοραίας αξίας του εν λόγω ακινήτου είναι €287,000.- και η αξία αναγκαστικής πώλησης είναι €215,000.- (Τεκμήριο 15).
Οι ανωτέρω αναφερόμενες Εκτιμήσεις, έχουν ανταλλαγεί μεταξύ των μερών ως ο Νόμος ορίζει.
Με αυτά υπόψη, έρχομαι στην εξέταση των ζητημάτων που τίθενται με την Έφεση και χρήζουν εξέτασης, στο πλαίσιο πάντα των εγειρόμενων λόγων έφεσης.
Α. Επίδοση Ειδοποιήσεων (Πέμπτος Λόγος Έφεσης)
Κρίνω σκόπιμο να ξεκινήσω την εξέταση της Έφεσης από το ζήτημα της επίδοσης των ειδοποιήσεων, καθότι τυχόν διαπίστωση ότι δεν ακολουθήθηκε η διαδικασία της νομοθεσίας πλήττει το θεμέλιο επί του οποίου εδράζεται ο καθορισμός και η εξέλιξη της διαδικασίας πώλησης.
Σύμφωνα με το ερμηνευτικό άρθρο 44ΙΕ του Νόμου:
« «επίδοση» σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο:
(έμφαση δοθείσα)
Στην σχετικά πρόσφατη υπόθεση Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ v. Γιώργου Παντέλα, Πολ. Έφ.159/2021, ημερ.1/12/2023, το Εφετείο της χώρας μας ασχολήθηκε με το ζήτημα της επίδοσης της ειδοποίησης ΙΑ. Στην υπόθεση αυτή το Πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι η επίδοση της προαναφερθείσας ειδοποίησης προς τον εκεί αιτητή, η οποία έγινε με ιδιωτική επίδοση, αντίκειτο στο Νόμο και δικαιολογείτο ο παραμερισμός της. Το Εφετείο αφου επεσήμανε ότι άλλα Δικαστήρια, υπό όμοιες ή παρόμοιες συνθήκες, αποφάνθηκαν διαφορετικά, σημείωσε πως το ζητούμενο στην έφεση ήταν «Να διασαφηνιστεί ποια είναι η ενδεικνυόμενη διαδικασία/σειρά επίδοσης τέτοιων ειδοποιήσεων προς αποφυγή συγκρουόμενων πρωτόδικων αποφάσεων».
Κατόπιν παραμπομπής στον όρο επίδοση, η οποία ως αναφέρθηκε και ανωτέρω εντοπίζεται στο ερμηνευτικό άρθρο 44ΙΕ του Νόμου, και σχετικής ανάλυσης, το Εφετείο κατέληξε πως:
« Στην προκειμένη περίπτωση ο σκοπός του Νομοθέτη είναι ξεκάθαρος. Θέλησε να ιεραρχήσει τον τρόπο επίδοσης, δίδοντας επιτακτικό προβάδισμα στη συστημένη επιστολή. Μόνον όταν η επίδοση με αυτόν τον τρόπο είναι ανέφικτη, διανοίγεται ο δρόμος εναλλακτικά για ιδιωτική επίδοση, συμφώνως των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης, κατόπιν βεβαία σχετικού διατάγματος του Δικαστηρίου.
………
Η υποκειμενική άποψη του Δικαστηρίου επί του ορθολογισμού ή μη του δεδηλωμένου σκοπού, δεν δικαιολογεί ερμηνευτική εκτροπή. Συνεπώς, το γεγονός ότι με την προσωπική επίδοση, ο παραλήπτης/ενδιαφερόμενος μιας ειδοποίησης, επικοινωνίας ή εγγράφου, σαφέστατα λαμβάνει γνώση και δύναται να υπερασπιστεί ή να ασκήσει τα όποια ένδικα μέσα του παρέχονται, όπως εξάλλου έχει επισυμβεί στην προκειμένη περίπτωση, δεν δικαιολογεί ερμηνεία άλλη απ' εκείνη που είναι κρυστάλλινα καθαρή στο μάτι.
Εναπόκειται στον Νομοθέτη - εν τη σοφία του - να νομοθετεί κατά τρόπο που διευκολύνει, παρά να δυσχεραίνει διαδικασίες και καταστάσεις.
…………
Ενόψει των πιο πάνω κρίνουμε ότι η εφεσείουσα όφειλε να επιχειρήσει να επιδώσει την επίμαχη ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» με συστημένη επιστολή και μόνον αν τούτο ήταν ανέφικτο να προχωρήσει με τη διαδικασία της ιδιωτικής επίδοσης. Την υποχρέωση επίδοσης της ειδοποίησης τη φέρει ασφαλώς ο ενυπόθηκος δανειστής, ο οποίος συνακόλουθα φέρει και το βάρος να αποδείξει το «ανέφικτο» της δια Νόμου επιβαλλόμενης μεθόδου επίδοσης. Στην προκειμένη περίπτωση κανένα τέτοιο στοιχείο προσκομίστηκε από πλευράς εφεσείουσας. »
(έμφαση δοθείσα)
Τόσο το πιο πάνω άρθρο όσο και η προαναφερόμενη απόφαση του Εφετείου, δεν συγκεκριμενοποιούν τα στοιχεία εκείνα που δυνατό να δεικνύουν το ανέφικτο της επίδοσης με συστημένο ταχυδρομείο. Όμως είναι σαφές από την απόφαση ότι ο ενυπόθηκος δανειστής φέρει το βάρος να αποδείξει το «ανέφικτο» της δια του Νόμου επιβαλλόμενης μεθόδου επίδοσης. Συναφώς εναπόκειται στο κάθε Δικαστήριο να κρίνει, με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του, εάν ο ενυπόθηκος δανειστής έχει αποδείξει ότι κατέστη ανέφικτη η επίδοση με συστημένο ταχυδρομείο.
Παρενθετικά, πριν προχωρήσω περαιτέρω, θα πρέπει να αναφέρω ότι όλες οι αποφάσεις στις οποίες παραπέμπουν οι συνήγοροι της Εφεσίβλητης στις παραγράφους 50-54 εκδόθηκαν πριν την απόφαση Παντέλα ανωτέρω. Όπως έχει αναφερθεί όμως, το Εφετείο με την εν λόγω απόφαση του προχώρησε στην επίλυση του ζητήματος της διαδικασίας / σειράς επίδοσης τέτοιων ειδοποιήσεων, προς αποφυγή συγκρουόμενων πρωτόδικων αποφάσεων. Με κάθε σεβασμό αλλά τα πιο πάνω φαίνεται να διαφεύγουν των συνηγόρων της Εφεσίβλητης και σε τούτο συνηγορεί και ο τονισμός ότι στις αναφερόμενες από μέρους τους αποφάσεις, αποφασίστηκε ότι η επίδοση μέσω ιδιωτικής επίδοσης δεν επηρεάζει καθ’οιονδήποτε τρόπο τα δικαιώματα των Εφεσειόντων και «μάλιστα…οι ειδοποιήσεις δεν είχαν σταλεί καθόλου με συστημένο ταχυδρομείο σε αντίθεση με την υπό κρίση υπόθεση.»
Σύμφωνα με τον μάρτυρα της Εφεσίβλητης «Η Τράπεζα Κύπρου, ένεκα της μη συμμόρφωσης του Αιτητή, με σχετικές επιστολές τερματισμού οι οποίες συνοδεύονταν από ειδοποίηση τύπου «Θ» τερμάτισε τις πιστωτικές διευκολύνσεις και καταχώρησε εναντίον όλων των εμπλεκόμενων μερών την Αγωγή υπ’ αρ. 1190/2022 του Ε.Δ. Λευκωσίας (βλ. Τεκμήοιο 3 της ΕΔ Αποστολίδη) η οποία εκκρεμεί. Οι εν λόγω επιστολές τερματισμού και οι ειδοποιήσεις τύπου «Θ» οι οποίες αποστάλθηκαν προς τον Αιτητή και σε όλα τα ενδιαφερόμενο πρόσωπα επισυνάπτονται στην παρούσα ως Τεκμήριο 4.»
Ως προς την επίδοση της εν λόγω ειδοποίησης Τύπου «Θ», είναι γεγονός ότι η Εφεσίβλητη δεν παρουσίασε κανένα στοιχείο που να συνηγορεί σε αυτό αλλά αρκέστηκε σε μια γενική αναφορά περί τέτοιας επίδοσης. Αυτό που διαπιστώνεται όμως, κατόπιν ενδελεχούς μελέτης των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και της νομοθεσίας, είναι ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο που ισχυρίζεται η Εφεσίβλητη ότι απέστειλε μαζί με τις επιστολές τερματισμού και τις ειδοποιήσεις Τύπου «Θ», προς τον Εφεσείοντα και τη σύζυγο του, ήτοι στις 28/4/2022, μόνον αν ο ενυπόθηκος δανειστής ήταν «αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα» θα έπρεπε να αποστείλει μαζί με την ειδοποίηση υπερημερίας ή την απαίτηση πληρωμής και ειδοποίηση Τύπου «Θ». Είναι αργότερα, με την τροποποίηση του άρθρου 44Β(2) από το Ν.65(Ι)/2023, που έγινε αντικατάσταση της φράσης «αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα», με τη φράση «αδειοδοτημένο ίδρυμα»[1]. Συναφώς, από τα πιο πάνω προκύπτει ότι η Εφεσίβλητη, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ως εταιρεία εξαγοράς πιστώσεων και όχι βεβαίως ως αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, ούτως ή άλλως δεν είχε υποχρέωση αποστολής της ειδοποίησης Τύπου «Θ», οπότε θεωρώ πως περαιτέρω συζήτηση για τη μη απόδειξη αποστολής της εν λόγω ειδοποίησης εν προκειμένω δεν θα προσφέρει κάτι ουσιαστικό.
Στη συνέχεια, αφου η Εφεσίβλητη αποφάσισε να ενεργοποιήσει τη διαδικασία πώλησης της επίδικης υποθήκης με βάση τις διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου, προχώρησε με την αποστολή των ειδοποιήσεων Τύπου «Ι» [βλ. άρθρο 44Γ(1)].
ii. Ειδοποίηση Τύπου «Ι».
Σε σχέση με την επίδοση της συγκεκριμένης ειδοποίησης τα πράγματα είναι απλά. Όπως προκύπτει από τα αδιαμφησβήτητα αρχεία του Ταχυδρομείου που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου (βλ. Τεκμήριο 6 στην ένσταση), η Εφεσίβλητη απέστειλε με συστημένο ταχυδρομείο την ειδοποίηση Τύπου «Ι», μαζί με συνοδευτική κατάσταση λογαριασμού, προς τον Εφεσείοντα και τη σύζυγο του, στις 13/3/2024, οι οποίοι την παρέλαβαν στις 20/3/2024 και στις 19/3/2024 αντίστοιχα.
Διαπιστώνεται, συνεπώς, ότι υπηρξε κανονική επίδοση της ειδοποίησης Τύπου «Ι» σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου.
Παρενθετικά, θεωρώ πως είναι το κατάλληλο σημείο για να αναφέρω πως η θέση που εντοπίζεται στην αγόρευση του συνήγορου του Εφεσείοντα, ότι θα έπρεπε να είχε αποσταλεί νέα ειδοποίηση Τύπου «Ι», επειδή προηγούμενη ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» δεν είχε προωθηθεί τελικά, δεν μπορεί να εξεταστεί γιατί δεν έχει προωθηθεί με την έφεση τέτοιος ισχυρισμός, αλλά και επειδή σε κάθε περίπτωση η θέση αυτή κρίνεται γενική και αόριστη. Εκ του περισσσού αναφέρω όμως πως, ούτως ή άλλως, η συγκεκριμένη θέση δεν με βρίσκει σύμφωνο. Από πουθενά δεν προκύπτει να εμποδίζεται ο ενυπόθηκος δανειστής να ενεργήσει τοιουτοτρόπως.
Η Εφεσίβλητη, ακολούθως, εφόσον δεν υπήρξε συμμόρφωση με την απαίτηση της, προχώρησε στην αποστολή προς τον Εφεσείοντα της ειδοποίησης Τύπου «ΙΒ» (ειδοποίηση προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη για διορισμό εκτιμητή), ημερ. 8/5/2025.
iii. Ειδοποίηση Τύπου «ΙΒ».
Ως επίσης προκύπτει από τα αδιαμφησβήτητα αρχεία του Ταχυδρομείου δε (βλ. Τεκμήριο 7 στην ένσταση), η εν λόγω ειδοποίηση στάλθηκε με συστημένο ταχυδρομείο στις 13/5/2024 και παραλήφθηκε από τον Εφεσείοντα στις 16/5/2024.
Άρα, ούτε σε σχέση με τη συγκεκριμένη ειδοποίηση ευσταθεί το παράπονο του Εφεσείοντα περί μη επίδοσης της.
Και λέγοντας αυτά, έρχομαι στο ζήτημα της επίδοσης της ειδοποίησης που ενεργοποιεί το τελικό στάδιο της διαδικασίας, δηλαδή της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Με την ειδοποίηση αυτή δίδεται γνωστοποίηση της πώλησης του ακινήτου σε πλειστηριασμό, ο οποίος εν προκειμένω ορίστηκε για τις 17/11/2025 και ώρα 10:00 π.μ..
iv. Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ».
Ως προκύπτει και πάλιν μέσα από τα αδιαμφησβήτητα αρχεία του Ταχυδρομείου που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου (βλ. Τεκμήριο 10), η συγκεκριμένη ειδοποίηση μαζί με «Δελτίο/Ειδοποίηση Πλειστηριασμού» στάλθηκε στον Εφεσείοντα και τη σύζυγο του με συστημένο ταχυδρομείο στις 20/8/2025 και ώρα 1:35:59 μ.μ..
Ως περαιτέρω προκύπτει στις 21/8/2025 και ώρα 1:40:02, δηλαδή την επόμενη μέρα, η κατάσταση αμφότερων των συστημένων ήταν η εξής: «Item not delivered/Pending delivery – No home delivery…Notification issued». Παρεμβάλλω εδώ ότι καμία μαρτυρία δεν έχει προσκομιστεί από μέρους της Εφεσίβλητης, με την οποία να επεξηγείται ποια ακριβώς σημασία έχει η εν λόγω αναφορά του Ταχυδρομείου στα σχετικά έντυπα. Επί τούτου όμως θα επανέλθω κατωτέρω.
Δεν αναφέρεται τίποτε άλλο στην κατάσταση παράδοσης των συστημένων εν συνεχεία.
Από εκεί και πέρα, σύμφωνα με τον Παπαλαμπριανού λόγω δυσκολίας επίδοσης και άρνησης του Εφεσείοντα να παραλάβει τις ειδοποιήσεις «ΙΑ», η Εφεσίβλητη προχώρησε με την καταχώρηση αίτησης για υποκατάστατη επίδοση. Πιο συγκεκριμένα, στις 17/9/2025 καταχώρησε την Γενική Αίτηση υπ’ αρ.421/2025 του Ε.Δ.Λευκωσίας και εξασφάλισε διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση στις 25/9/2025. Ακολούθως δε, επέδωσε την ειδοποίηση στον Εφεσείοντα και την σύζυγο του στις 3/10/2025 και με τους δύο τρόπους που προνούσε το διάταγμα, ήτοι με θυροκόλληση της ειδοποίησης στην διεύθυνση διαμονής τους και με αποστολή της μέσω της εφαρμογής viber στους αριθμούς των τηλεφώνων τους. Το εν λόγω διάταγμα, βεβαίως, ευρίσκεται σε ισχύ και δεν έχει ακυρωθεί.
Οφείλω όμως να παρατηρήσω, προκειμένου να υπάρχει ολοκληρωμένη εικόνα, ότι στην αίτηση για υποκατάστατη επίδοση δεν γινόταν αναφορά σε δυσκολία επίδοσης της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» ημερ. 18/8/2025, αλλά μιας προηγούμενης ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» ημερ. 13/2/2025. Τόσο στους λόγους που υποστήριζαν την αίτηση όσο και στην ένορκη δήλωση, γινόταν αναφορά σε δυσκολία επίδοσης της ειδοποίησης ημερ. 13/2/2025, η οποία επισυναπτόταν ως τεκμήριο και αναφερόταν σε πώληση που θα γινόταν στις 15/5/2025. Μάλιστα έγινε αναφορά από τον ενόρκως δηλούντα και σε προσπάθεια επίδοσης της μέσω ιδιώτη επιδότη, χωρίς αποτέλεσμα. Από το σημείωμα του επιδότη που επισυνάφθηκε, στο βαθμό που μπορεί να γίνει κάποια διαπίστωση εφόσον πρόκειται για έγγραφο του οποίου το περιεχόμενο είναι αδύνατο να αναγνωσθεί -παρά το γεγονός ότι το ίδιο έγγραφο εντοπίζεται περισσότερες φορές στα Τεκμήρια 8 και 10-, φαίνεται να αφορά προσπάθεια επίδοσης της εν λόγω ειδοποίησης ημερ.13/2/2025.
Έχοντας τα ανωτέρω υπόψη, αποτελεί κατάληξη μου ότι στην προκειμένη περίπτωση η επίδοση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» δεν έγινε με τον τρόπο που προνοεί ο Νόμος. Εξηγώ.
Όπως προκύπτει από τα στοιχεία της υπόθεσης, η Εφεσίβλητη απέστειλε την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» με συστημένο ταχυδρομείο στις 20/8/2025 το μεσημέρι.
Η κατάσταση παράδοσης των συστημένων, όπως καταγράφεται στις 21/8/2025 το μεσημέρι, δηλαδή την επόμενη ημέρα, ήταν «Item not delivered / Pending delivery – No home delivery... Notification issued» και δεν προκύπτει ότι αυτή μεταβλήθηκε μέχρι τις 17/9/2025, οπότε η Εφεσίβλητη αποτάθηκε στο Δικαστήριο για να ζητήσει διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση. Από τα έγγραφα του Ταχυδρομείου δε, δεν φαίνεται τα συστημένα να επιστράφηκαν στην Εφεσίβλητη.
Εν τω μεταξύ η αναφορά του Παπαλαμπριανού σε δυσκολία επίδοσης και άρνησης του Εφεσείοντα να παραλάβει τις ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ», υπο τις περιστάσεις και ενόψει των όσων έχουν αναφερθεί ανωτέρω, φαίνεται να αφορά την προηγούμενη ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» στην οποία έγινε αναφορά ανωτέρω και η οποία επιχειρήθηκε να επιδοθεί εφτά μήνες περίπου προηγουμένως.
Όμως από τις αναφορές «pending delivery» και «notification issued» προκύπτει ότι η παράδοση της ειδοποίησης εκκρεμούσε. Δεν έχει προσκομιστεί μαρτυρία που να καταδεικνύει διαφορετική ερμηνεία των αναφορών αυτών, ούτε ότι η κατάσταση αυτή μεταβλήθηκε μέχρι τον χρόνο που ζητήθηκε διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης ή ακόμα και στις 3/10/2025 που έγινε η επίδοση με βάση το διάταγμα. Επί τούτου, θα πρέπει να σημειωθεί βεβαίως ότι το Δικαστήριο κατά το στάδιο της εξέτασης της μονομερούς αίτησης για υποκατάστατη επίδοση, δεν θα μπορούσε να εξετάσει σε βάθος τα ζητήματα που απασχολούν στο πλαίσιο της παρούσας.
Περαιτέρω, το Δικαστήριο σημειώνει ότι δεν υπάρχει μαρτυρία ενώπιον του σχετικά με το πότε ειδοποιήθηκαν ο Εφεσείων και η σύζυγος του για να παραλάβουν τις ειδοποιήσεις, ούτε ποιος θεωρείται εύλογος χρόνος για την παραλαβή τους από τη στιγμή της ειδοποίησης. Παράλληλα, δεν έχει προσκομιστεί μαρτυρία που να καταδεικνύει πότε οι ειδοποιήσεις θα μπορούσαν να θεωρηθούν αζήτητες, βάσει των διαδικασιών του Ταχυδρομείου ή του χρόνου που δίδεται για παραλαβή συστημένων επιστολών. Παρεμβάλλω εδώ, ότι στην Αίτηση/Έφεση αρ.241/2024, στην οποία παραπέμπουν οι συνήγοροι της Εφεσίβλητης (βλ.παρ.55 της αγόρευσης τους), οι ειδοποιήσεις είχαν επιστραφεί αζήτητητες από το Ταχυδρομείο και είχε μάλιστα ακολουθήσει προσπάθεια επίδοσης με ιδιώτη επιδότη, πριν αποταθούν για διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης, κάτι που βεβαίως δεν συνέβη εν προκειμένω.
Κατά την κρίση μου, τέτοια μαρτυρία θα έπρεπε βεβαίως να προσκομιστεί από την Εφεσίβλητη, η οποία ισχυρίζεται ότι η επίδοση μέσω συστημένου ταχυδρομείου κατέστη ανέφικτη και, συνεπώς, νομιμοποιείτο να προχωρήσει σε ιδιωτική επίδοση.
Από το σύνολο των γεγονότων προκύπτει ότι η Εφεσίβλητη δεν ανέμενε την ολοκλήρωση της προσπάθειας παράδοσης από το Ταχυδρομείο και αποτάθηκε στο Δικαστήριο για εξασφάλιση διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης πρόωρα, όπως προκύπτει από τα (πραγματικά) δεδομένα που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στο παρόν στάδιο.
Υπό τις περιστάσεις λοιπόν, το Δικαστήριο θεωρεί πως το δικαίωμα της Εφεσίβλητης να προβεί σε ιδιωτική επίδοση δεν ενεργοποιήθηκε, αφού δεν αποδείχθηκε ότι σε οποιοδήποτε στάδιο μέχρι και τις 3/10/2025 η επίδοση μέσω συστημένου ταχυδρομείου ήταν ανέφικτη.
Σε κάθε περίπτωση όμως, ακόμη και αν το πιο πάνω σκεπτικό του Δικαστηρίου θεωρηθεί λανθασμένο, υπάρχει επιπλέον λόγος που η ειδοποίηση θα πρέπει να θεωρηθεί πρόωρη.
Σύμφωνα με το άρθρο 44Γ(2) «η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των σαράντα πέντε (45) ηµερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.» (έμφαση δοθείσα)
Όπως είναι διατυπωμένη η διάταξη, δεν χωρεί καμία αμφιβολία ότι ο νομοθέτης θέτει επιτακτική απαίτηση να μεσολαβούν τουλάχιστον 45 ημέρες μεταξύ της επίδοσης και της ημέρας του πλειστηριασμού. Ο σκοπός της ρύθμισης είναι προφανής: να διασφαλιστεί επαρκές χρονικό διάστημα ώστε ο ενυπόθηκος οφειλέτης να ασκήσει τα δικαιώματα του κατά το προβλεπόμενα στο εδάφιο (3) του ίδιου άρθρου.
Εν προκειμένω αποτελεί κοινό τόπο ότι η ειδοποίηση επιδόθηκε στις 3/10/2025. Αρχίζοντας την καταμέτρηση από την επόμενη μέρα, ήτοι την 4/10/2025[2], διαπιστώνεται ότι μεταξύ επίδοσης και της καθορισμένης ημέρας του πλειστηριασμού (17/11/2025) μεσολαβούν ακριβώς 45 ημέρες.
Συναφώς, εφόσον δεν τηρείται η νομοθετική προυπόθεση περί χρονικού διαστήματος «όχι μικρότερου» των 45 ημερών, ο καθορισμός της ημερομηνίας πώλησης είναι πρόωρος και δεν συνάδει με το επιτακτικό πλαίσιο του άρθρου 44Γ. Δεν διαλανθάνει βεβαίως την προσοχή του Δικαστηρίου ο τρόπος με τον οποίο εξελίχθηκαν τα πράγματα εν προκειμένω· όμως αυτό δεν συνιστά λόγο για κάμψη των ρητών και επιτακτικών προνοιών της νομοθεσίας.
Πριν αφήσω όμως τη συγκεκριμένη ενότητα, θεωρώ πως αυτό είναι το κατάλληλο σημείο για να σχολιάσω τον ισχυρισμό του Εφεσείοντα ότι η επίδοση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» είναι παράνομη, επειδή προηγήθηκε η δημοσίευση του πλειστηριασμού στις 29/9/2025 και το πράττω για σκοπούς πληρότητας. Σύμφωνα με το άρθρο 44Ζ(2)(β) του Νόμου, η ειδοποίηση για πλειστηριασμό δημοσιεύεται εντός χρονικής περιόδου όχι μικρότερης των σαράντα πέντε (45) ημερών από την καθορισμένη ημερομηνία πλειστηριασμού. Εν προκειμένω από τη μαρτυρία του Παπαλαμπριανού και το Τεκμήριο 11, προκύπτει ότι η δημοσίευση του πλειστηριασμού στην ιστοσελίδα που διεξάγεται ο πλειστηριασμός, στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Εσωτερικών και σε ιστοσελίδα συνδεδεμένη με τον ενυπόθηκο δανειστή, αλλά και στις εφημερίδες «Φιλελεύθερος» και «Πολίτης», έγινε στις 29/9/2025. Συνεπώς, εάν δεν προέκυπτε ζήτημα με τον χρόνο της επίδοσης και θεωρούσαμε δεδομένο ότι έγινε κανονική επίδοση στις 3/10/2025, είναι σαφές πως ο χρόνος μεταξύ της δημοσίευσης και του πλειστηριασμού που θα μεσολαβούσε, θα ήταν μεγαλύτερος των 45 ημερών. Άρα, η θέση του Εφεσείοντα θα απορρίπτετο.
Εν πάση περιπτώσει, όπως γίνεται αντιληπτό οι διαπιστώσεις που έγιναν ανωτέρω διαμορφώνουν την έκβαση της παρούσας.
Ανεξάρτητα όμως των ανωτέρω, για σκοπούς πληρότητας της απόφασης μου προχωρώ στην επιγραμματική εξέταση και των λοιπών λόγων έφεσης ή και ζητημάτων που τίθενται.
Β. Η υποβολή αίτησης για ένταξη στο Σχέδιο Εστία (Πρώτος Λόγος Έφεσης)
Ως προκύπτει από την αγόρευση του συνηγόρου του Εφεσείοντα (σελ.3-5), η επιχειρηματολογία του για παραμερισμό της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» στο πλαίσιο του συγκεκριμένου λόγου έφεσης, περιορίζεται στο εδάφιο (3)(ζ) του άρθρου 44Γ. Αποτελεί θέση του ουσιαστικά πως η αίτηση που υπέβαλε για το σχέδιο Εστία, τη δεδομένη στιγμή «εκκρεμεί».
Η θέση όμως αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Επεξηγώ αμέσως κατωτέρω.
Είναι αποδεκτό και από τον ίδιο τον Εφεσείοντα, ότι η αίτηση που υπέβαλε για το Σχέδιο Εστία έχει απορριφθεί, όπως επίσης έχουν απορριφθεί και οι ενστάσεις που υπέβαλε στη συνέχεια. Εναντίον της τελευταίας απορριπτικής απόφασης του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων ημερ.14/9/2023 (Τεκμήριο 10 στην αίτηση), έχει προσφύγει στο Διοικητικό Δικαστήριο (Τεκμήριο 11 στην αίτηση).
Με αυτά υπόψη, είναι σαφές πως έχοντας απορριφθεί και οι ενστάσεις του, τη δεδομένη στιγμή δεν εκκρεμεί καμία αίτηση. Η Προσφυγή δε στο Διοικητικό Δικαστήριο σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ερμηνευτεί με τον τρόπο που εισηγείται ο Εφεσείων, ότι δηλαδή «υφίσταται μια διαδικασία επί της ουσίας».
Για όποια σημασία έχει, σημειώνω πως δεν διέλαθαν την προσοχή μου οι αποφάσεις του Χρηματοοικονοικού Επιτρόπου (Τεκμήριο 12 στην αίτηση). Από αυτές προκύπτει η θέση του πως δεν δύναται να προχωρά η εκποίηση μιας κατοικίας, ενόσω εκκρεμεί η αίτηση ένταξης στο Σχέδιο Εστία ή η εξέταση της ένστασης (που υποβάλλεται εννοείται κατόπιν απόρριψης της αίτησης τους).
Τέλος, επί της θέσης του Εφεσείοντα πως ικανοποιούνται οι προυποθέσεις ένταξης του στο Σχέδιο, θα αρκεστώ να αναφέρω πως η Αρμόδια Αρχή έχει αποφανθεί επί του θέματος και τώρα το μόνο αρμόδιο για να κρίνει την εν λόγω απόφαση είναι το αρμόδιο Διοικητικό Δικαστήριο.
Συνεπώς, ο σχετικός λόγος έφεσης απορρίπτεται.
Γ. Δεν συντρέχουν οι προυποθέσεις των άρθρων 27, 44Α-44ΙΣΤ - (Δεύτερος Λόγος Έφεσης).
Στο πλαίσιο του συγκεκριμένου λόγου έφεσης, ο Εφεσείων προβάλλει ουσιαστικά πως η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» θα πρέπει να παραμεριστεί επειδή: (i) Πριν την επίδοση της δεν έχει τηρηθεί η οδηγία της Κεντρικής Τράπεζας για αναδιάρθρωση μη εξυπηρετούμενου Δανείου και ο σχετικός Κώδικας Συμπεριφοράς των Τραπεζών. (ii) Ο ίδιος είναι επιλέξιμος οφειλέτης και το αδειοδοτημένο Ίδρυμα / Εφεσίβλητη, παρά το ότι είχε υποχρέωση δυνάμει του περί της σύστασης και λειτουργίας ενιαίου φορέα εξώδικης επίλυσης διαφορών χρηματοοικονομικής φύσεως Νόμου, δεν έχει προσέλθει σε διαμεσολάβηση δυνάμει των διατάξεων του μέρους VIA του εν λόγω Νόμου. (iii) Η Εφεσίβλητη στις ανακοινώσεις της επαναλαμβάνει τη δέσμευσή της να συνεργαστεί με τους δανειολήπτες για εξεύρεση γρήγορων, διάφανων και συναινετικών λύσεων διευθέτησης πιστωτικών διευκολύνσεων, εισάγοντας στην αγορά νέο πρωτοποριακό προϊόν αναδιάρθρωσης δανείων που έχει ως στόχο τη διασφάλιση της πρώτης κατοικίας των δανειοληπτών αξίας μέχρι €350,000.-.
Σύμφωνα με το άρθρο 44Γ(3)(ε) του Νόμου, αποτελεί λόγο για παραμερισμό της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», το γεγονός ότι:
« (ε) ο ενυπόθηκος οφειλέτης είναι επιλέξιμος οφειλέτης και το αδειοδοτημένο ίδρυμα, παρά το ότι είχε υποχρέωση δυνάμει του περί της Σύστασης και Λειτουργίας Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου, δεν έχει προσέλθει σε διαμεσολάβηση δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA του εν λόγω Νόμου.»
Με βάση δε την ερμηνευτική διάταξη του άρθρου 44ΙΕ του Νόμου:
« «επιλέξιμος οφειλέτης» σημαίνει ενυπόθηκο οφειλέτη του οποίου το ενυπόθηκο υπό εκποίηση ακίνητο αποτελεί κύρια κατοικία:
«κύρια κατοικία» σημαίνει την κατοικία που χρησιμοποιείται για τη διαμονή του ιδιοκτήτη της ή/και των μελών της οικογένειας αυτού, για περίοδο πέραν των έξι (6) μηνών κατ’ έτος, η εκτιμημένη αξία της οποίας δεν υπερβαίνει τις τριακόσιες πενήντα χιλιάδες ευρώ (€350.000)·
«Κώδικας» σημαίνει τον Κώδικα Συμπεριφοράς για τον χειρισμό δανειοληπτών που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες, ο οποίος περιλαμβάνεται στο Παράρτημα 2 της περί της Διαχείρισης Καθυστερήσεων Οδηγίας της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου, ως αυτός εκάστοτε τροποποιείται ή αντικαθίσταται. »
Από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, προκύπτει ότι το επίδικο, ενυπόθηκο ακίνητο αποτελεί την κύρια κατοικία του Εφεσείοντα και της συζύγου του και ότι η εκτιμημένη αξία της εν λόγω κατοικίας δεν ξεπερνά τις €350.000. Από εκει και πέρα όμως, ο Εφεσείων δεν έχει αποσείσει το βάρος που βρισκόταν στους ώμους του ότι είναι επιλέξιμος οφειλέτης, αφου δεν έχει αποδείξει ότι:
(α) η Εφεσίβλητη, παρά την υποχρέωση της δυνάμει του περί της Σύστασης και Λειτουργίας Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου, δεν έχει προσέλθει σε διαμεσολάβηση δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA του εν λόγω Νόμου, και ότι
(β) έχοντας λάβει από την Εφεσίβλητη όλες τις επιστολές που προβλέπονται στις παραγράφους 5(2)(β), 5(2)(γ), 5(2)(δ) και 5(2)(ε) του Κώδικα μετά την έναρξη της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως (Τροποποιητικού) (Αρ. 2) Νόμου, έχει προσκομίσει στο αδειοδοτημένο ίδρυμα όλες τις απαιτούμενες και άλλες πληροφορίες εντός των χρονοδιαγραμμάτων που προβλέπονται από τις εν λόγω επιστολές.
Επισημαίνεται εδώ πως η θέση του Παπαλαμπριανού ότι η Εφεσίβλητη ουδέποτε κλήθηκε και αρνήθηκε να συμμετάσχει στη διαδικασία διαμεσολάβησης, ενώ από την άλλη ο Εφεσείων δεν έχει προσέλθει σε διαμεσολάβηση σύμφωνα με τις πρόνοιες της νομοθεσίας, παρέμεινε αναντίλεκτη.
Ως προς την αναφορά του Εφεσείοντα στην ένορκη του δήλωση πως οι προσπάθειες για διευθέτηση συνεχίζονται, οφείλω να παρατηρήσω ότι αντιφάσκει με προηγούμενες του αναφορές. Όπως αναφέρει σε προηγούμενο σημείο, πρόταση για διευθέτηση που είχε υποβάλει στις 11/6/2024 (Τεκμήριο 6 στην αίτηση), απορρίφθηκε από την Εφεσίβλητη στις 9/8/2024 (Τεκμήριο 7 στην αίτηση). Προσθέτει μάλιστα ότι η απάντηση ήταν απορριπτική «χωρίς να επιζητούν περαιτέρω διαβούλευση». Βεβαίως θα πρέπει να επισημανθεί ότι η τελευταία δεν απέρριψε απλά την πρόταση του, αλλά ως προκύπτει από τη μελέτη του τεκμηρίου 7 υπέβαλε σ’ αυτόν αντιπρόταση, ανεξάρτητα του πως εκλαμβάνει αυτήν ο Εφεσείων.
Από εκεί και πέρα αν αποτάθηκε σε άλλη τράπεζα για δανεισμό και η αίτηση του απορρίφθηκε (Τεκμήριο 8 στην αίτηση), δεν έχει κάποια ουσιαστική σημασία στην παρούσα.
Όπως προκύπτει επίσης, άνευ σημασίας είναι και οι ανακοινώσεις της Εφεσίλητης που επικαλείται (βλ. Τεκμήρια 9 και 9Α στην αίτηση). Εξάλλου, δεν έχει αμφισβητηθεί η μαρτυρία Παπαλαμπριανού ότι «το εν λόγω σχέδιο είχε γίνει κατά την διάρκεια της αναστολής των πλειστηριασμών κατά η περί το 2023 για τις πρώτες κατοικίες και έδινε την δυνατότητα για περίοδο τριών (3) και μόνο μηνών σε δανειολήπτες όπως επικοινωνήσουν με την Καθ' ης η Αίτηση για διευθέτηση των οφειλών τους στη βάση του εν λόγω σχεδίου. Παρόλα αυτά, ο Αιτητής ουδέποτε έδειξε ενδιαφέρον για το εν λόγω σχέδιο που ίσχυε τότε..».
Αποτελεί λοιπόν κατάληξη μου, ότι στο πλαίσιο του δεύτερου λόγου έφεσης δεν έχει προβληθεί οτιδήποτε που να στοιχειοθετεί κάποιον εκ των λόγων έφεσης που ρητά καθορίζονται στο άρθρο 44Γ(3) του νόμου και κατ’ επέκταση απορρίπτεται και ο συγκεκριμένος λόγος έφεσης.
Δ. Ο Νόμος 87(Ι)/2018 και τα σχετικά άρθρα του Νόμου παραβιάζουν την αρχή της μη αναδρομικότητας των νόμων και είναι αντισυνταγματικά εφόσον παραβιάζουν τα άρθρα 23, 26, 28, 30 του Συντάγματος (Τρίτος και Τέταρτος Λόγος Έφεσης)
Αυτό που θα πρέπει κατ’ αρχάς να λεχθεί αναφορικά με τους συγκεκριμένους λόγους έφεσης, είναι ότι οι λόγοι αυτοί δεν προωθήθηκαν καθ’ οιονδήποτε τρόπο στην αγόρευση του συνηγόρου του Εφεσείοντα. Καμία αναφορά σε αυτούς, καμία επιχειρηματολογία, ούτε οποιαδήποτε παραπομπή σε αρχές και νομολογία. Το μόνο που υφίσταται είναι οι σχετικές αναφορές στην ένορκη δήλωση του Εφεσείοντα. Με αυτά υπόψη λοιπόν, οι λόγοι αυτοί θεωρούνται εγκαταλελειμμένοι.
Σε κάθε περίπτωση όμως και ανεξάρτητα τούτου, οφείλω να παρατηρήσω ότι όλοι οι ισχυρισμοί του Εφεσείοντα στο πλαίσιο αυτό έχουν απαντηθεί από τη νομολογία κατά τρόπο συγκεκριμένο.
Στην Αίτηση / Έφεση αρ.275/2018, Kyriakos Andreou Arsiotis Developments Ltd κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ημερ. 18.9.2018, ο κ. Α.Δαυίδ, Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε), απάντησε ως εξής τα εγειρόμενα ζητήματα παραβίασης συνταγματικών δικαιωμάτων ως εκ της εισαγωγής του συγκεκριμένου μέρους του Νόμου (οι διατάξεις του οποίου απασχολούν και στο πλαίσιο της παρούσας απόφασης) και δη ότι υπήρξε αναδρομικά αφαίρεση δικαιωμάτων σε σχέση με ιδιωτικές συμφωνίες υποθηκών και ότι παραβιάζεται η αρχή της ισότητας, αφού δίνονται αναδρομικά δικαιώματα στις τράπεζες κατά παράβαση της ελευθερίας του συμβάλλεσθαι, ως επίσης ότι παραβιάζεται το δικαίωμα απόλαυσης της ιδιοκτησίας:
« Με κάθε σεβασμό προς τις εισηγήσεις του ευπαίδευτου συνηγόρου των εφεσειόντων, με την εισαγωγή του μέρους VIA στο σχετικό νομοθέτημα, δεν υπήρξε οποιαδήποτε αλλοίωση ή επέμβαση στην περιουσία των εφεσειόντων. Ούτε βέβαια στο δικαίωμα τους ελεύθερα να συνάπτουν συμφωνίες και να οργανώνουν τις επαγγελματικές / επιχειρηματικές τους δραστηριότητες. Τίποτα δεν έχει τεθεί υπόψη του δικαστηρίου, ικανό να πείσει προς τούτο. Στην υπό συζήτηση περίπτωση, ως έχει ήδη σημειωθεί, οι εφεσείοντες κάνοντας προφανώς χρήση των αναφαίρετων πιο πάνω δικαιωμάτων τους, διέθεσαν τη συγκεκριμένη ακίνητη περιουσία, παραχωρώντας την μέσω των Δηλώσεων Υποθήκης Υ13159/2011 και Υ14299/2008, ως ενυπόθηκη εγγύηση προς εξασφάλιση της εφεσίβλητης τράπεζας για την παραχώρηση από την τελευταία συγκεκριμένων πιστωτικών διευκολύνσεων. Ότι ρυθμίζεται μέσω της συγκεκριμένης τροποποίησης, είναι θέματα διαδικασίας που άπτονται της μεθόδου αξιοποίησης των από μακρού χρόνου ενυπόθηκων ακινήτων προς ικανοποίηση εξ' αποφάσεως χρέους. Η ενσωμάτωση των συγκεκριμένων προνοιών στο νόμο, δεν διαφοροποιεί ούτε επηρεάζει οποιαδήποτε δικαιώματα του ιδιοκτήτη όπως αυτά είχαν καθοριστεί με την αποδοχή από μέρους του της παραχώρησης των ακινήτων του για εγγραφή υποθηκών προς εξασφάλιση των σχετικών πιστωτικών διευκολύνσεων. Μέσω τους, προστίθεται ακόμα ένας «διαδικαστικός διάδρομος» για την εκποίηση των ακινήτων που με την ελεύθερη βούληση του ιδιοκτήτη τους έχουν ήδη υποθηκευτεί προς εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων. Δεν δημιουργούν κάποιο νέο δικαίωμα για την καθ' ης αίτηση εφεσίβλητη τράπεζα. Πρόκειται για νομοθέτημα που ουσιαστικά αφορά διαδικαστικά ζητήματα, ειδικότερα για τον τρόπο που ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να εξασκήσει δικαιώματα που έχουν από μακρού χρόνου, συμβατικά, παραχωρηθεί στον ίδιο με τον καταρτισμό των σχετικών υποθηκών το 2008 και 2011, χωρίς να πλήττονται ή να διαφοροποιούνται στην ουσία και τον πυρήνα τους, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα και το νόμο δικαιώματα.
Είναι σημαντικό εξάλλου να σημειωθεί το γεγονός πως ο Ν.9/1965, πολύ πριν από την τροποποίηση του με τον τροποποιητικό νόμο 142(Ι)/2014 και την ενσωμάτωση, μεταξύ άλλων, του μέρους VIA σε αυτόν, προνοούσε και έδιδε το δικαίωμα στον ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει με πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, ακόμη και πριν ή χωρίς την εξασφάλιση δικαστικής απόφασης. Στη βάση δε της ισχύουσας νομοθεσίας και κανονισμών (βλ. Μέρος V του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, (Κεφ.6) και τον περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (περιορισμός πωλήσεων) νόμο του 2002 (Ν.88(I)/2002)), τέτοια πώληση μπορούσε στο τέλος της ημέρας να πραγματοποιηθεί, είτε στο ύψος επιφυλαχθείσας τιμής, είτε τελικά, χωρίς να εξασφαλιστεί η επιφυλαχθείσα τιμή.
Υπό το σύνολο όσων έχουν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου στη συγκεκριμένη περίπτωση, συνολικά θεωρούμενων με τις αρχές που διέπουν το ζήτημα, αποτελεί κατάληξη του δικαστηρίου ότι η εισαγωγή του συγκεκριμένου μέρους του νόμου, δεν επιδρά καθ' οιονδήποτε τρόπο αρνητικά στην απόλαυση των ως άνω συνταγματικών δικαιωμάτων της αιτήτριας, ούτε έχει καταδειχθεί ότι έρχεται σε αντίθεση με τα άρθρα 6.1 και 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, όπως επιγραμματικά θα πρέπει να σημειωθεί προκρίνεται τούτο από την πλευρά των εφεσειόντων, κατά τρόπο που θα επέβαλλε την παρέμβαση του δικαστηρίου, ως εισηγείται η πλευρά των τελευταίων. »
Με παρόμοιο σκεπτικό ο ίδιος Πρόεδρος, στην Αίτηση/Έφεση αρ.437/2018, Πανάφη κ.α. v. Bank of Cyprus, ημερ.21/3/2019, απέρριψε τη θέση ότι η εισαγωγή του τροποποιητικού Ν.142(Ι)/2018 στο Ν.9/1965 προσκρούει επί των άρθρων 23, 26, 28 και 30 του Συντάγματος. Ας σημειωθεί ότι στο έγγραφο της υποθήκης στην υπόθεση αυτή, υπήρχε ο ίδιος όρος με τον όρο 4 της επίδικης υποθήκης.
Στην Αίτηση/Έφεση αρ. 20/2019, The Centaur Land Developers Ltd κ.α. v. Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, ημερ. 24/6/2019, ηγέρθη ζήτημα παραβίασης της ελευθερίας του συμβάλλεσθαι, όπως κατοχυρώνεται από το άρθρο 26 του Συντάγματος, επειδή η υποθήκη καταρτίστηκε πριν τους τροποποιητικούς νόμους στο Ν.9/1965. Σημειώνω πως στην υπόθεση αυτή, η υποθήκη περιλάμβανε παρόμοιο όρο με τον όρο 4 της επίδικης υποθήκης. Η έντιμη κα Λ. Δημητριάδου, Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε), απορρίπτοντας τον σχετικό λόγο έφεσης, ανέφερε τα εξής:
« Ανεξαρτήτως των πιο πάνω, με βάση τα προβλεπόμενα στον όρο 5 του Εγγράφου της Υποθήκης, προκύπτει ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση έχουν το δικαίωμα να πωλήσουν το ενυπόθηκο ακίνητο «είτε μέσω του Κτηματολογίου είτε με αγωγή μέσω του Δικαστηρίου και ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο ήθελε αποφασίσει ή όπως προβλέπεται πιο κάτω, χωρίς οποιαδήποτε ειδοποίηση σε μένα .».
Στη βάση των πιο πάνω η προώθηση και τροχιοδρόμηση της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του Μέρους VIA μέσω ιδιωτικής πώλησης απευθείας, δηλαδή από τον ενυπόθηκο αγοραστή χωρίς την εμπλοκή του Κτηματολογίου, φαίνεται να είναι απόλυτα σύμφωνη με τους όρους της υποθήκης, την οποία η Αιτήτρια εταιρεία αρ. 1 παραχώρησε.
Δεν είναι δε αντιληπτό υπό ποία έννοια η εισαγωγή στο Νόμο του Μέρους VIA θίγει ή επηρεάζει το δικαίωμα της Αιτήτριας εταιρείας ελεύθερα να συνάπτει συμφωνίες. Όπως διαπιστώνεται, στην προκειμένη περίπτωση η Αιτήτρια Εταιρεία κάνοντας χρήση του πιο πάνω αναφαίρετου και αναγνωρισμένου από το Σύνταγμα δικαιώματος της, διέθεσε την επίδικη ακίνητη της περιουσία παραχωρώντας την μέσω της Δήλωσης Υποθήκης Υ5343/2010 και της σχετικής σύμβασης υποθήκης ήδη από τις 5/8/2010 ως ενυπόθηκη εγγύηση προς εξασφάλιση των Εφεσιβλήτων έναντι της παραχώρησης από τους τελευταίους συγκεκριμένων πιστωτικών διευκολύνσεων.
Όπως προκύπτει από το ίδιο το έγγραφο της υποθήκης το οποίο η Αιτήτρια εταιρεία είχε εξαρχής συνομολογήσει, η ίδια γνώριζε και, προφανώς, συγκατατίθετο στη δυνατότητα της Τράπεζας να προβεί σε πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου αν το επιθυμούσε και απευθείας και χωρίς οποιαδήποτε προειδοποίηση προς την ίδια.
Η ενσωμάτωση στο Νόμο μιας πρόσθετης και ανεξάρτητης διαδικασίας για εκποίηση ενυπόθηκου ακινήτου μέσω ιδιωτικού πλειστηριασμού χωρίς την ανάμιξη του Διευθυντή Κτηματολογίου αλλά εκείνη των εμπλεκομένων μερών, δηλαδή του ενυπόθηκου δανειστή, ενυπόθηκου οφειλέτη και άλλων ενδιαφερομένων μερών ουδόλως διαφοροποιεί ή επηρεάζει ή αναιρεί τα δικαιώματα της Αιτήτριας όπως αυτά είχαν ήδη καθοριστεί με την αποδοχή από μέρους της, της παραχώρησης του ακινήτου της ως ενυπόθηκης εξασφάλισης έναντι των σχετικών πιστωτικών διευκολύνσεων. »
Με παρόμοιο επίσης σκεπτικό, η έντιμη κα Ε. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε), στην Αίτηση/Έφεση αρ.70/2019, Ocean Bridge Enterprises Limited κ.α. v. Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, ημερ. 28/6/2019, απέρριψε τη θέση πως το Μέρος VIA του Νόμου παραβιάζει το δικαίωμα του συμβάλλεσθαι (άρθρο 26 του Συντάγματος).
Πέραν των όσων έχουν ήδη αναφερθεί, υιοθετώ και τα όσα ανέφερε η κα Εφραίμ στην Αίτηση/Έφεση αρ. 308/2018, Ηρακλέους v. Τράπεζα Κύπρου, ημερ.11/1/2019, αποφασίζοντας μεταξύ άλλων ότι δεν υφίσταται παραβίαση του δικαίωματος πρόσβασης στη δικαιοσύνη (άρθρο 30.1 του Συντάγματος) ή της ισότητας των όπλων (άρθρο 30.2 του Συντάγματος), αλλά ούτε παραβίαζεται το δίκαιωμα του συμβάλλεσθαι (άρθρο 26 του Συντάγματος). Αυτά ισχύουν κατ’ αναλογία και στην προκειμένη περίπτωση.[3] Υιοθετώ επίσης το σκεπτικό της εν λόγω Προέδρου στις ανωτέρω αποφάσεις της αναφορικά με την αναδρομική ισχύ του Ν.87(Ι)/2018 και την κατάληξη της ότι η πρόθεση του νομοθέτη είναι ρητή για την αναδρομική ισχύ του τροποποιητικού νόμου, και ότι «Από τη στιγμή που η πρόθεση του Νομοθέτη προκύπτει και αποτυπώνεται ξεκάθαρα στο λεκτικό του Νόμου, δεν τίθεται ζήτημα διαφορετικής ερμηνείας. Τέτοια ερμηνεία θα καταστρατηγούσε την εκφρασθείσα πρόθεση του Νομοθέτη.» (βλ. την Ocean Bridge Enterprises Limited ανωτέρω).
Εν πάση περιπτώσει, από τη μελέτη της νομολογίας προκύπτει ότι η θέση του Εφεσείοντα περί παραβίασης της αρχής της μη αναδρομικότητας των νόμων και των συνταγματικών του δικαιωμάτων, ούτως ή άλλως καταρρίπτεται και μάλιστα κατά τρόπο συντριπτικό.
Συναφώς, οι λόγοι έφεσης 3 και 4 απορρίπτονται.
Εν κατακλείδι βρίσκω ότι η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» είναι πρόωρη και ότι ο Εφεσείων έχει προβάλει βάσιμο λόγο έφεσης και συγκεκριμένα τον λόγο που αναφέρεται στο άρθρο 44Γ(3)(β) του Νόμου, ο οποίος δίδει έρεισμα για παραμερισμό της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» και κατ΄ επέκταση για ακύρωση του πλειστηριασμού που προγραμματίστηκε για τις 17/11/2025 και ώρα 10:00.
Κατάληξη
Η Αίτηση/Έφεση γίνεται αποδεκτή. Συναφώς εκδίδεται διάταγμα με το οποίο παραμερίζεται η επίδικη ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», καθώς επίσης διάταγμα με το οποίο ακυρώνεται ο πλειστηριασμός αναφορικά με το επίδικο ακίνητο, ο οποίος προγραμματίστηκε για σήμερα, 17/11/2025 και ώρα 10:00.
Τα έξοδα της διαδικασίας €2300.- συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ και πραγματικών εξόδων, επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή/Εφεσειόντα και εναντίον της Καθ’ης η αίτηση/Εφεσίβλητης.
Πριν ολοκληρώσω, κρίνεται σκόπιμο να επισημανθεί προς τους συνηγόρους η ανάγκη όπως, κατά την ανάρτηση εγγράφων στο σύστημα i-Justice, διασφαλίζεται ότι αυτά είναι ευανάγνωστα. Αν δεν είναι, θα πρέπει να προβαίνουν σε διορθωτικές κινήσεις. Στην παρούσα υπόθεση διαπιστώθηκαν δυσχέρειες στην ανάγνωση ορισμένων εγγράφων που συνόδευαν την ένσταση. Η επισήμανση βεβαίως γίνεται προς τον σκοπό ορθής τήρησης των διαδικασιών και διασφάλισης ότι το Δικαστήριο είναι σε θέση να εξετάζει αποτελεσματικά το υλικό που τίθεται ενώπιόν του.
(Υπ.) Μιχάλης Παπαθανασίου
Μ. Παπαθανασίου, Α.Ε.Δ.
Πιστόν αντίγραφον
Πρωτοκολλητής
[1] Βλ. και την ερμηνεία του όρου «αδειοδοτημένο ίδρυμα» στο άρθρο 44ΙΕ του Ν.9/1965, σε συνδυασμό με την ερμηνεία του όρου «αγοραστής» στο άρθρο 2 του Ν.169(Ι)/2015 και το άρθρο 4 του εν λόγω νόμου.
[2] Βλ. το άρθρο 31 του Περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ.1 και την Αναφορικά με την αίτηση για έκδοση Certiorari για τον Αυγουστίνο Θωμά, Αρ. Αιτ. 22/18 ημερ.10.5.2018.
[3] Βλ. επίσης την Αίτηση/ Έφεση αρ. 310/2018, Leonidas Meliniotis & Company Ltd v. Τράπεζα Κύπρου, ημερ.14/1/2019 και την Αίτηση/ Έφεση αρ. 179/2019, Δρουσιώτου v. Τράπεζα Κύπρου, ημερ.21/10/2019.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο