ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Σατσιά, Ε. Δ.
Αρ. Αίτησης: 652 / 2025 (iJustice)
Επί τοις αφορώσι την εταιρεία KOTSONIS ENTERPRISES LIMITED (HE21647), εκ Λευκωσίας
και
Επί τοις αφορώσι τον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ.113 (άρθρα 203,209,211(ε) και (στ), 212 (α) και (γ), 213, 214 και 233)
και
Επί τοις αφορώσι την αίτηση της ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ, εκ Λευκωσίας, πιστωτή της KOTSONIS ENTERPRISES LIMITED (HE21647), εκ Λευκωσίας
Ημερομηνία: 23 Δεκεμβρίου, 2025
Εμφανίσεις:
Για την Αιτήτρια / Καθ’ ης η Αίτηση: Δρ. Α. Π. Ποιητής με κα Χατζηνικολή Φ. και κο Κότροφος Κ.
Για την Καθ’ ης η Αίτηση / Αιτήτρια: κα Χριστοφόρου Β. και Ευρυπίδου Ε.
Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η
Αίτηση για απαγόρευση δημοσίευσης της Αίτησης
Α. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
1. Η αίτηση για εκκαθάριση της KOTSONIS ENTERPRISES LIMITED (εν τοις εφεξής «Εταιρεία») καταχωρίστηκε στις 29.10.2025 (εφεξής «Κυρίως Αίτηση»).
2. Η Εταιρεία διατηρούσε τρεχούμενο λογαριασμό με όριο και είχε εξασφαλίσει δύο δάνεια από την Αιτήτρια στην Κυρίως Αίτηση (εφεξής «Τράπεζα»). Τρία νομικά πρόσωπα και ένα φυσικό πρόσωπο εγγυήθηκαν την τήρηση των υποχρεώσεων της Εταιρείας έναντι της Τράπεζας και υποθήκευσαν ακίνητη περιουσία η οποία τους ανήκει προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων της Εταιρείας. Οι λογαριασμοί δανείου, παρουσίαζαν καθυστερήσεις, το ίδιο και ο τρεχούμενος λογαριασμός και επομένως η Τράπεζα αποφάσισε να τερματίσει τις εν λόγω συμφωνίες. Επέδωσε προς τούτο επιστολές ημερ. 24.04.2024 στο εγγεγραμμένο γραφείο της Εταιρείας.
3. Η Εταιρεία καταχώρισε την Απαίτηση αρ. 1135 / 2024 εναντίον της Τράπεζας στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας (εφεξής «Αγωγή») καθότι διαφωνεί με το ύψος του οφειλόμενου ποσού προς την Τράπεζα.
4. Η Τράπεζα την 31.01.2025, επέδωσε επιστολή απαίτησης βάσει του άρθρου 212 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, ως έχει τροποποιηθεί (εφεξής «Κεφ. 113»), στην Εταιρεία καλώντας την να εξοφλήσει το χρέος της το οποίο κατά τον ισχυρισμό της Τράπεζας ανέρχεται σε περίπου €4.000.000. Αφού παρήλθαν οι τρεις εβδομάδες και η Εταιρεία δεν κατέβαλε τα απαιτούμενα από την Τράπεζα ποσά, η Τράπεζα προχώρησε με την καταχώριση της Κυρίως Αίτησης δια της οποίας ζητά την εκκαθάριση της Εταιρείας επειδή είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της.
5. Η Καθ’ ης η Αίτηση καταχώρισε ένσταση στην Κυρίως Αίτηση στις 20.11.2025 προβάλλοντας, μεταξύ άλλων, ότι η Κυρίως Αίτηση είναι καταχρηστική, κακόπιστη και ενοχλητική και η Εταιρεία είναι ικανή να πληρώσει τα χρέη της. Αυτό αποδεικνύεται από τις υποθήκες τις οποίες έχουν αποδεχθεί οι Αιτητές και τις εκτιμήσεις αξίας ακινήτων της Εταιρείας τόσο από το Κτηματολόγιο όσο και από ανεξάρτητο εκτιμητή ακινήτων.
6. Σημειώνω ότι στην ένορκη δήλωση η οποία υποστηρίζει την ένσταση επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2 έκθεση συμβούλων οι οποίοι υπολόγισαν τον τόκο των δανείων και καταλήγουν ότι το πραγματικό οφειλόμενο ποσό προς την Τράπεζα είναι μικρότερο από €1.000.000 και ότι η διαφορά αποτελεί υπερχρέωση.
7. Σημειώνεται ότι οι σκοποί της Εταιρείας είναι, μεταξύ άλλων, η απόκτηση και διάθεση ακίνητης ιδιοκτησίας.
Β. Η ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ
8. Όταν η υπόθεση ήταν ορισμένη ενώπιον του Δικαστηρίου για πρώτη φορά, οι συνήγοροι των μερών ερωτήθηκαν για τις θέσεις τους σε σχέση με το κατά πόσον το Δικαστήριο θα έπρεπε να δώσει οδηγίες για δημοσίευση της Κυρίως Αίτησης.
9. Οι συνήγοροι της Καθ’ ης η Αίτηση εξέφρασαν την πρόθεση τους να υποβάλουν σχετική γραπτή αίτηση για να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου ορισμένα δεδομένα με πιο ευχερή τρόπο. Δόθηκαν οδηγίες για καταχώριση αίτησης, ένστασης και ορίστηκε ημερομηνία ακρόασης σε σχέση με το ζήτημα της δημοσίευσης.
10. Η Καθ’ ης η Αίτηση προχώρησε με την καταχώριση της παρούσας αίτησης στις 02.12.2025, σύμφωνα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου (εφεξής «Αίτηση») δια της οποίας ζητεί διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει την δημοσίευση της Κυρίως Αίτησης με οποιονδήποτε τρόπο μέχρι εκδικάσεως της υπόθεσης.
11. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κου Φαίδωνος Λεμή, Διευθυντή της Καθ’ ης η Αίτηση (εφεξής «ΕΔ Λεμή»). Στην ουσία αναφέρει πως η Εταιρεία έχει ακίνητη περιουσία, η αξία της οποίας είναι πολλαπλάσια του ποσού της απαίτησης της Τράπεζας και πως η κυρίως Αίτηση είναι καταχρηστική διότι υπάρχει ήδη αγωγή η οποία καταχωρίστηκε από την Εταιρεία εναντίον της Τράπεζας. Υπάρχει καλόπιστη αμφισβήτηση του ύψους του χρέους και πρόθεση της Εταιρείας να πληρώσει το σωστό όμως ποσό, δηλαδή αυτό το οποίο πραγματικά οφείλεται.
12. Αναφέρει επίσης ότι η Τράπεζα ενεργεί εκβιαστικά, εκδικητικά και χρησιμοποιεί την Κυρίως Αίτηση ως μοχλό πίεσης για να επιβάλει στην Εταιρεία το αυθαίρετο ποσό το οποίο ζητά η Τράπεζα. Θεωρεί ότι η Αίτηση αποτελεί μια προσπάθεια της Τράπεζας για να διορίσει εκκαθαριστή ο οποίος θα αποσύρει την Αγωγή εξαναγκάζοντας την Εταιρεία να δεχθεί το ποσό το οποίο αυθαίρετα αξιώνει η Τράπεζα παραβιάζοντας με αυτόν τον τρόπο το δικαίωμα της Εταιρείας σε πρόσβαση στο Δικαστήριο.
13. Εισηγείται επίσης πως υπάρχει κατάχρηση της διαδικασίας καθότι υπάρχουν περισσότερες από μία διαδικασίες ήτοι η Αγωγή και η ανταπαίτηση της στο πλαίσιο αυτής, η διαδικασία εκποίησης των ακινήτων των ενυπόθηκων εγγυητών της Εταιρείας καθώς και η Κυρίως Αίτηση.
14. Επισυνάπτει επίσης ηλ. μήνυμα το οποίο απέστειλαν οι δικηγόροι της Εταιρείας προς την Τράπεζα με το οποίο προτείνεται όπως η Τράπεζα προχωρήσει με την εκποίηση των κτημάτων για τα οποία απέστειλε ειδοποιήσεις τύπου ΙΒ, εισπράξει το ποσό της πώλησης προς εξόφληση του χρέους, αλλά εάν στο πλαίσιο της Αγωγής αποφασιστεί από το Δικαστήριο ότι η Εταιρεία κατέβαλε μεγαλύτερο ποσό από αυτό το οποίο πραγματικά οφείλει, τότε να επιστραφεί η διαφορά. Αναφέρει ότι η Τράπεζα κακόπιστα απέρριψε την πρόταση (Τεκμήρια 3 και 4).
15. Σε σχέση με τον δυσμενή επηρεασμό που θα προκύψει από τη δημοσίευση, ο κος Λεμής αναφέρει ότι η Εταιρεία ασχολείται με συναλλαγές στον τομέα των ακινήτων από το 1961 και η δημοσίευση είναι ικανή να επηρεάσει τη φήμη της και τις άμεσες συναλλαγές της προκαλώντας ζημιά στην Εταιρεία. Θα οδηγήσει επίσης σε μείωση των προσφερόμενων τιμών πώλησης εκ μέρους της Εταιρείας σε τρίτα άτομα. Θα οδηγήσει σε «απρόσμενες και ανυπολόγιστες ζημιές».
16. Η Εταιρεία έχει επίσης καταχωρίσει εναντίον της Δημοκρατίας δύο αγωγές. Στην αγωγή 4186/2019 η Εταιρεία αξιώνει αποζημιώσεις που υπολογίστηκαν σε €30.000.000. Δεν δίδονται περαιτέρω λεπτομέρειες. Εισηγείται, ωστόσο, ο ενόρκως δηλών ότι η δημοσίευση θα οδηγήσει στην «εκμετάλλευση της κατάστασης» από τη Δημοκρατία επειδή θα θεωρήσει πως η Εταιρεία βρίσκεται σε ασθενή θέση.
Γ. Η ΕΝΣΤΑΣΗ
17. Η Τράπεζα καταχώρισε ένσταση στις 09.12.2025 στο σώμα της οποίας προβάλλονται πέντε λόγοι ένστασης. Μεταξύ άλλων, προβάλλεται ότι δεν υπάρχει κανόνας ότι όπου υπάρχει πιθανότητα ζημιάς σε μία εταιρεία θα πρέπει να απαγορεύεται η δημοσίευση, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη τα δικαιώματα των πιστωτών και άλλων ενδιαφερόμενων προσώπων, ως επίσης ότι τα όσα αναφέρει ο κ. Λεμής άπτονται της Κυρίως Αίτησης και θα πρέπει να αποφασιστούν κατόπιν προσκόμισης μαρτυρίας.
18. Η Ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κ. Αδάμου Καφά στην οποία, στην ουσία, επαναλαμβάνονται και αναλύονται οι λόγοι ένστασης (εφεξής «ΕΔ Καφά»).
19. Αναφέρεται, μεταξύ άλλων ότι οι ισχυρισμοί οι οποίοι προβάλλονται στην ΕΔ Λεμή είναι αόριστοι και ατεκμηρίωτοι και δεν προσκομίζεται τίποτε το οποίο να καταδεικνύει πως η δημοσίευση θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη, δυσανάλογη ή ουσιαστική ζημιά στην Εταιρεία. Η δε δημοσίευση της αίτησης εκκαθάρισης αποτελεί πάγια δικαστηριακή πρακτική η οποία αποσκοπεί στην ενημέρωση και προστασία των συμφερόντων των πιστωτών της εκάστοτε εταιρείας.
20. Περαιτέρω, προβάλλει τη θέση πως η Εταιρεία ζητά από το Δικαστήριο στο πλαίσιο της Αίτησης να υπεισέλθει σε ζητήματα ουσίας τα οποία θα πρέπει να εξεταστούν στο πλαίσιο της Κυρίως Αίτησης.
Δ. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ
21. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι εφοδίασαν το Δικαστήριο με πλήρως εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις στις οποίες αναπτύσσεται η επιχειρηματολογία τους και γίνονται παραπομπές σε σχετική νομολογία επί του ζητήματος. Αγόρευσαν επίσης προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου τονίζοντας τα σημαντικά σημεία των αγορεύσεων τους.
22. Τα επιχειρήματα των συνηγόρων και όλη η μαρτυρία η οποία προσκομίσθηκε, αμφοτέρων των πλευρών, εξετάστηκαν σε όλη τους την εμβέλεια από το Δικαστήριο, χωρίς να υπάρχει ανάγκη ειδικής επίκλησής τους και ειδική αναφορά σε επιχειρήματα που προβάλλονται γίνεται όπου κρίνεται σκόπιμο καθότι δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης ειδική αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται (BITONIC LTD v. BΑNK OF MOSCOW-BANK JOINT STOCK COMPANY, Πολ. Εφ. Αρ. 117/2018, 16.032022, ECLI:CY:AD:2022:A113, Νίκος Οδυσσέα ν. Αστυνομίας (1999) 2 Α.Α.Δ. 490).
23. Συνοπτικά, ο Δρ. Ποιητής ανέφερε πως αναγνωρίζει πως αυτό το οποίο ζητά εν προκειμένω η Εταιρεία δεν είναι το σύνηθες. Τόνισε ότι η Κυρίως Αίτηση είναι καταχρηστική διότι η Τράπεζα στην ουσία παράκαμψε την Αγωγή και αποτάθηκε στο Δικαστήριο για να εκκαθαρίσει την Εταιρεία εμφορούμενη από κακή πίστη και με σκοπό να πιέσει. Η κακοπιστία προκύπτει από τα γεγονότα τα οποία καταδεικνύουν το καταχρηστικό της αίτησης. Ανέφερε επανειλημμένα πως ο σκοπός της Εταιρείας είναι να πληρώσει το ποσό το οποίο πρέπει να πληρώσει και όχι να αποφύγει τις υποχρεώσεις της. Εν ολίγοις, το Δικαστήριο θα πρέπει να εγκρίνει την αίτηση λόγω της κακοπιστίας της Τράπεζας, της βεβαιότητας πρόκλησης ζημιάς καθώς και λόγω κατάχρησης της διαδικασίας από μέρους της Τράπεζας ένεκα πολλαπλότητας (εισήγαγε τον όρο «τριπλότητα») διαδικασιών.
24. Οι συνήγοροι της Τράπεζας ανέφεραν ότι δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία για ζημιά, δεν δόθηκαν επαρκείς λεπτομέρειες ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να καταλήξει ότι εάν λάβει χώρα η δημοσίευση θα υποστεί ζημιά η Εταιρεία και στην ουσία οι συνήγοροι της Εταιρείας αρκέστηκαν σε εικασίες. Η δε Αγωγή δεν προωθείται και αυτό το οποίο προκύπτει είναι ότι αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας. Η δε πρόταση δεν ήταν στ’ αλήθεια πρόταση και η Εταιρεία δεν προσκόμισε οικονομικές καταστάσεις για να αποδείξει ότι είναι φερέγγυα.
Ε. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ
25. Εν πρώτοις, θα πρέπει να υπομνησθεί ότι στην Κύπρο η εξουσία δημοσίευσης της αίτησης εκκαθάρισης αποτελεί πρακτική την οποία εφαρμόζουν τα Δικαστήρια και όχι νομοθετική πρόνοια, ή επιταγή σε αντίθεση με την Αγγλία. Έχει νομολογηθεί ότι ούτε το Κεφ. 113 αλλά ούτε και οι σχετικοί κανονισμοί προβλέπουν την δημοσίευση της αίτησης, ωστόσο το Δικαστήριο έχει τη διακριτική ευχέρεια να δίδει οδηγίες για δημοσίευση (Urals Energy Public Company Limited (2014) 1 ΑΑΔ 1772).
26. Στην Αίτηση της PAN-AMAN HOTELS LIMITED (2001) 1 ΑΑΔ 1962 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα (η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου):
«Είναι γεγονός ότι ούτε στον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, ούτε στους αντίστοιχους θεσμούς προβλέπεται η δημοσίευση της αίτησης για διάλυση εταιρείας πριν την ακρόαση, όπως αντίθετα προβλέπεται στους Αγγλικούς Θεσμούς. Το θέμα όμως συνδέεται με την υποχρέωση επίδοσης της αίτησης σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Και στην Κύπρο, ως θέμα πρακτικής, τα Δικαστήρια έχουν τη διακριτική ευχέρεια να δίδουν οδηγίες για τέτοια δημοσίευση για σκοπούς γνωστοποίησης της αίτησης σε πάντα ενδιαφερόμενο. Στην απόφαση του Εφετείου K.M.C. Motors v. Jorephanco Trading (1984) 1 C.L.R. 390 έχουν λεχθεί τα εξής στη σελίδα 397:-
"We agree with the opinion expressed by a member of this Bench (Pikis, J.) as a President of the District Court of Larnaca in a Full District Court case (Karaoglanian & Sons Ltd. v. Karaoglanian & Another [1976] 12 J.S.C. 1875 at pp. 1880, 1881) as to the consequences flowing from the presentation of a winding-up petition and in particular the effect of publication which is "meant to advertise the fact of the presentation of the petition in as wide a circle as possible so as to give notice to any likely interested party while at the same time the public, by receiving such notice, may adjust its dealings with the company accordingly".
The prerequisite of a publication of a notice in a newspaper is one contemplated by the English Companies Winding-up Rules which have no application in Cyprus in this respect, as no such provision exists under our law or the Winding-up Rules. Though such matter is a matter relevant to the service of the petition on all interested parties and in Cyprus it is within the discretion of the Court whether such notice should be published in the newspaper or not, the publication of such notice is normally ordered by the Court as a matter of usual practice."
Δεν έχω πεισθεί ότι στην παρούσα υπόθεση ενεφιλοχώρησε εμφανές νομικό σφάλμα στην απόφαση του Δικαστηρίου να εκδώσει την οδηγία για τη δημοσίευση της αίτησης ενόψει της πλούσιας νομολογίας επί του θέματος. Η έκδοση οδηγιών από το Δικαστήριο ήταν αποτέλεσμα της άσκησης της διακριτικής του εξουσίας, την οποία άσκησε. …»
27. Η διαδικασία υποβολής αίτησης εκκαθάρισης διέπεται από τους περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμούς του 1933. Σύμφωνα με τον κανονισμό 92 των εν λόγω Κανονισμών στην απουσία ειδικών διατάξεων οι οποίοι να ρυθμίζουν διαδικαστικά θέματα, εφαρμόζονται οι περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμοί ως και οι Κανονισμοί Πτώχευσης στην έκταση που δεν αντιτίθενται με τους εν λόγω κανονισμούς.
28. Τα Αγγλικά Companies (Winding Up) Rules 1949 δεν τυγχάνουν εφαρμογής ως αναφέρθηκε στην K.M.C. Motors, ανωτέρω. Στην Αγγλία η δημοσίευση είναι υποχρεωτική. Ως αναφέρεται στο σύγγραμμα Palmer’s Company Law, 21st edition, σελ. 746 – 747:
“Every petition should be advertised seven clear days (excluding Saturdays, Sundays and public holidays) before the hearing. … The Court will restrain the issuing of the advertisements when the petition is an abuse of the process of the Court”.
29. Η δημοσίευση της αίτησης στην ουσία αποσκοπεί στην προστασία των πιστωτών και άλλων ενδιαφερόμενων μερών και θεωρείται ως επίδοση στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα για να προσέλθουν στο Δικαστήριο και να ακουστούν εάν το επιθυμούν καθώς και για να το έχουν υπόψη τους κατά τις συναλλαγές τους με την εταιρεία της οποίας επιζητείται η εκκαθάριση (Karaoglanian & Sons Ltd, ανωτέρω). Ως αναφέρθηκε στο σύγγραμμα του Δρ Α. Π. Ποιητή, «Η Εκκαθάριση Εταιρειών» (σελίδα 65) «[τ]ο θέμα όμως συνδέεται με την υποχρέωση επίδοσης σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Στην Κύπρο ως θέμα πρακτικής , τα Δικαστήρια παρέχουν οδηγίες για δημοσίευση για σκοπούς γνωστοποίησης της αίτησης σε κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο.».
30. Ως αναφέρθηκε την Urals Energy, ανωτέρω, δεν χρειάζεται υποβολή γραπτού αιτήματος για να διατάξει το Δικαστήριο δημοσίευση την αίτηση εκκαθάρισης αφ’ ης στιγμής η δημοσίευση αποτελεί πρακτική και δεν προβλέπεται είτε στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας ή στους περί Εταιρειών Κανονισμούς.
Κατάχρηση διαδικασίας
31. Το Δικαστήριο έχει το υπέρτατο καθήκον να προωθεί την απονομή της δικαιοσύνης και να εμποδίζει την αδικία. Είναι από αυτό το καθήκον που εκπηγάζει η σύμφυτη εξουσία για ανακοπή της προώθησης και αναστολή της διαδικασίας σε περιπτώσεις κατάχρησης.
32. Το Δικαστήριο έχει τη σύμφυτη εξουσία για την περιστολή καταχρηστικών διαδικασιών (abuse of process). Η συμφυής αυτή εξουσία χαρακτηρίστηκε ως ευρύτατη (Μ&Π Αρτοποιείο Άγιος Μάμας Λίμιτεδ ν. Αθανασίου, Ποιν. Εφ. Αρ. 104/2019, 03.07.2020), ECLI:CY:AD:2020:B216. Η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να προσλάβει διάφορες μορφές (Ευάγγελος Εμπεδοκλή κ.α. (Αρ.3) (2009) 1 Α.Α.Δ. 529).
33. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Μπουλούτα κ.α. ν. Cyprus Popular Bank Public Co Ltd (Πολ. Εφ. Ε30/2017) αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με την δικαιοδοσία των Δικαστηρίων να περιστέλλουν καταχρηστικές διαδικασίες καθώς και σε σχέση με το ότι η πολλαπλότητα των διαδικασιών αποτελεί μια μορφή κατάχρησης:
«Αδιαμφισβήτητη είναι η σύμφυτη δικαιοδοσία και εξουσία του Δικαστηρίου, να ανακόψει και να καταστείλει, τη δεδομένη στιγμή, διαδικασίες οι οποίες καταχρηστικά προωθούνται ενώπιον του.
Αποκαλυπτικός της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου να περιστείλει καταχρήσεις της δικαιοδοσίας του, είναι ο λόγος του Γ.Μ. Πική (Δικαστής ως ήταν τότε), στην υπόθεση Δ/ντής των Φυλακών ν. Τζεννάρο Περρέλλα (1995) 1 A.A.Δ. 217. Ως εναργώς έθεσε το ζήτημα:
« ..... η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δεν συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα. Μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου.»
Η εξουσία των Δικαστηρίων να ελέγχουν τις ενώπιον τους διαδικασίες προς αποφυγή της κατάχρησης τους, επαναβεβαιώθηκε μεταξύ άλλων και στην Loucos Trad. Co. Ltd κ.α. ν. Ρέινμπ. Πλ. και Ντάιγκ Κο., Λτδ, (2000) 1(Β) Α.Α.Δ. 1014, με την ταυτόχρονη υπόδειξη ότι η κατάχρηση μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές και, ως εκ τούτου, ανάλογα ευρεία είναι και η δικαιοδοσία τους για την παρεμπόδισή της (βλ. μεταξύ άλλων Αρχιεπίσκοπος Κύπρου (Αρ.2) (1993) 1 Α.Α.Δ. 248, Re Beogradska D.D. (1996) 1(Β) Α.Α.Δ. 911).
Το γεγονός ότι η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να λάβει διάφορες μορφές, κάποτε μοναδικές, έχει σημειωθεί άλλωστε και από τον λόρδο Diplock στην υπόθεση Hunter v. Chief Constable of West Midlands & Another [1981] 3 All E.R. 727. Στη σελίδα 729 του ως άνω τόμου που αυτή βρίσκεται δημοσιευμένη, υποδεικνύεται ειδικότερα πως:
«It would, in my view, be most unwise if this House were to use this occasion to say anything that might be taken as limiting to fixed categories the kinds of circumstances in which the court has a duty (I disavow the word discretion) to exercise this salutary power».
Μια από τις συνήθεις μορφές με τις οποίες εκδηλώνεται η κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, αποτελεί η περίπτωση της έγερσης ή προώθησης περισσότερων της μιας διαδικασίας για την επίτευξη του ιδίου στόχου, ο οποίος ήταν δυνατόν να επιδιωχθεί ενιαία, σε μια διαδικασία (Διευθυντής Φυλακών ν. Περρέλλα (ανωτέρω), Williams v. Hunt (1905) 1 KB 512). Όπως σημειώνεται, μεταξύ άλλων, στο σύγγραμμα «Κατάχρηση Διαδικασίας στο Κυπριακό Δίκαιο», του Π. Γ. Πολυβίου, ειδικότερα στη σελ. 17 «Η επιδίωξη ίδιων ή παρόμοιων σκοπών με τη υιοθέτηση και έγερση παράλληλων ένδικων μέσων είναι η κλασσική μορφή κατάχρησης διαδικασίας, πρώτον διότι προκαλείται αδικία στον εναγόμενο και δεύτερον διότι είναι αντίθετη προς την αρχή της τελεσιδικίας».»
ΣΤ. ΥΠΑΓΩΓΗ
34. Κατ’ αρχάς σημειώνω ότι συμφωνώ με τις συνηγόρους της Τράπεζας ότι το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο δεν θα πρέπει να υπεισέλθει στην ουσία της Κυρίως Αίτησης. Θεωρώ ότι σε αυτό το στάδιο το μοναδικό ζήτημα το οποίο θα πρέπει να εξεταστεί είναι το κατά πόσον το Δικαστήριο θα ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της δημοσίευσης ή όχι της Κυρίως Αίτησης.
35. Δεν θα υπεισέλθω σε ζητήματα κατάχρησης της διαδικασίας καθότι θεωρώ πως θα πρέπει να απασχολήσουν το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της Κυρίως Αίτησης.
36. Όπως προαναφέρθηκε στην Κύπρο η δημοσίευση δεν προνοείται στο Κεφ. 113 ή στους Κανονισμούς. Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να αποφασίσει σε αυτό το στάδιο εάν η Κυρίως Αίτηση είναι καταχρηστική ούτως ώστε να αποφασίσει το κατά πόσον θα διατάξει δημοσίευση της. Από τη στιγμή που στην Κύπρο δεν υπάρχει υποχρέωση για δημοσίευση της αίτησης δεν χρειάζεται να κριθεί καταχρηστική η Κυρίως Αίτηση για να μην διαταχθεί δημοσίευση. Στην Αγγλία για να δικαιολογηθεί η μη δημοσίευση πρέπει να αποδειχθεί κατάχρηση διαδικασίας, ενώ στην Κύπρο η διαταγή για δημοσίευση αποτελεί άσκηση διακριτικής ευχέρειας η οποία συνήθως «είναι ορθό να ασκείται προς αυτή την κατεύθυνση» (Δρ Α. Π. Ποιητής, Η Εκκαθάριση Εταιρειών, 2η έκδοση σελ. 65).
37. Η Εταιρεία με το να επιχειρεί να πείσει το Δικαστήριο πως υπάρχει κατάχρηση για να μην διαταχθεί η δημοσίευση, κατά κάποιον τρόπο, θέτει τον πήχη για την έκδοση διαταγής μη δημοσίευσης της αίτησης πιο ψηλά από ότι είναι στην πραγματικότητα.
38. Συνεπώς, θα προσπαθήσω να εξηγήσω το λόγο για τον οποίο άσκησα τη διακριτική μου ευχέρεια υπέρ της δημοσίευσης ή μη δημοσίευσης της Κυρίως Αίτησης.
39. Εν προκειμένω, μετά από έντονο προβληματισμό αποφάσισα να εγκρίνω την Αίτηση. Σε αυτό το στάδιο, τουλάχιστον, κρίνεται σκόπιμο όπως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκηθεί υπέρ της μη δημοσίευσης της Αίτησης.
40. Για αυτή μου την απόφαση έλαβα υπόψη μου τους ακόλουθους παράγοντες:
41. Λήφθηκε υπόψιν το ότι η Εταιρεία έδειξε πως κατέχει ακίνητη περιουσία της οποίας η αξία είναι πολλαπλάσια του ύψους του ποσού το οποίο ισχυρίζεται η Τράπεζα ότι η Εταιρεία οφείλει.
42. Δεν έχει τύχει αμφισβήτησης ο ισχυρισμός αυτός. Εν πάση περιπτώσει, έχει καταχωριστεί ως Τεκμήριο 3(Ε) στην ΕΔ Λεμή η οποία υποστηρίζει την Ένσταση στην Κυρίως Αίτηση έρευνα του κτηματολογίου καθώς και σχετικές εκτιμήσεις από πραγματογνώμονα εκτιμητή ακινήτων. Σημειώνω δε ότι τα περισσότερα από αυτά τα ακίνητα δεν έχουν επιβαρύνσεις.
43. Η Εταιρεία αμφισβητεί έντονα την Κυρίως Αίτηση. Έχει καταχωρίσει την Αγωγή πριν από την καταχώριση της Κυρίως Αίτησης και δηλώνει πως είναι έτοιμη και πρόθυμή να πληρώσει το ποσό το οποίο οφείλεται στην πραγματικότητα, ή σε κάθε περίπτωση δεν θα φέρει ένσταση στην καταναγκαστική πώληση κτημάτων της τα οποία είναι υποθηκευμένα προς όφελος της Τράπεζας. Η Τράπεζα στην Αγωγή καταχώρισε και ανταπαίτηση δια της οποίας επιζητεί την έκδοση απόφασης για το ποσό το οποίο θεωρεί ότι οφείλεται.
44. Σημειώνω ότι η Εταιρεία έχει διορίσει πραγματογνώμονα ο οποίος προέβη σε υπολογισμό του υπολοίπου των δανείων της Εταιρείας τα οποία διατηρεί στην Τράπεζα (Τεκμήριο 2 στην ΕΔ Λεμή η οποία υποστηρίζει την Ένσταση στην Κυρίως Αίτηση). Ο εν λόγω πραγματογνώμονας υπολόγισε το οφειλόμενο υπόλοιπο στο 25% περίπου του ποσού που η Τράπεζα ισχυρίζεται ότι οφείλεται.
45. Υπάρχει δηλαδή μεγάλη διαφορά μεταξύ των δύο ποσών που η Εταιρεία και η Τράπεζα, αντίστοιχα, εισηγούνται ότι οφείλεται. Το γεγονός αυτό καταδεικνύει, εκ πρώτης όψεως, πως υπάρχει μια βάση για την θέση της Εταιρείας και/ή ότι η απαίτηση της Εταιρείας για την αμφισβήτηση του χρέους δεν είναι επιπόλαιη.
46. Είναι παραδεκτό ότι η Εταιρεία δραστηριοποιείται στην αγορά των ακινήτων και στον τομέα της ανάπτυξης γης από το έτος 1961. Συμφωνώ με τις ευπαίδευτους συνηγόρους της Τράπεζας ότι δεν τεκμηριώθηκε οποιοσδήποτε πραγματικός (actual) δυσμενής επηρεασμός των εργασιών της Εταιρείας. Παρά ταύτα, η πιθανότητα επηρεασμού της φήμης της Εταιρείας σε περίπτωση δημοσίευσης δεν πρέπει να αγνοηθεί ή να παραγνωριστεί. Θεωρώ ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί η πιθανότητα πρόκλησης ζημιάς στην Εταιρεία εάν δημοσιευτεί η Κυρίως Αίτηση. Εν πάση περιπτώσει, είναι ένας εκ των παραγόντων οι οποίοι λαμβάνονται υπόψη στο πλαίσιο της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου ως προς το κατά πόσον θα διατάξει δημοσίευση της αίτησης.
47. Παρενθετικά αναφέρω ότι θα ήταν κάπως παράλογο να απαιτείται από την Εταιρεία να αποδείξει ότι πράγματι επηρεάστηκε δυσμενώς από τη δημοσίευση από τη στιγμή που δεν έχει διαταχθεί τέτοια δημοσίευση, εν μέσω συζήτησης για το κατά πόσον θα πρέπει να διαταχθεί η δημοσίευση της Κυρίως Αίτησης ή όχι.
48. Σε αυτό το σημείο αναφέρω ότι δεν θα ασχοληθώ με το πως ενδέχεται να επηρεάσει η εκκαθάριση της Εταιρείας τις αγωγές τις οποίες προωθεί τόσο εναντίον της Τράπεζας όσο και εναντίον της Δημοκρατίας καθότι θεωρώ πως θα ήταν πρόωρο.
49. Ακόμα, σημειώνεται πως η Τράπεζα προχώρησε με την επίδοση της Αίτησης σε όλα τα τραπεζικά ιδρύματα που δραστηριοποιούνται στην Κύπρο καθώς και στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Καμία εξ αυτών των τραπεζών δεν εξέφρασε την πρόθεση της να συμμετάσχει στη διαδικασία μέχρι και σήμερα.
50. Η επίδοση σε όλα τα τραπεζικά ιδρύματα σε συνδυασμό με το ότι μόλις καταχωριστεί εκκαθάρισης απαγορεύεται στην Καθ’ ης η Αίτηση να διαθέσει οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία κατ’ εφαρμογή των άρθρων 216 και 218 (2) του Κεφ. 113 επειδή η περιουσία της εταιρείας μετατρέπεται σε εμπίστευμα - trust (ίδετε Δρ Α. Π. Ποιητής, Η Εκκαθάριση Εταιρειών, δεύτερη έκδοση, σελ. 79), αποτελούν κατ’ ουσίαν ασφαλιστικές δικλείδες οι οποίες προβλέπονται από τον νόμο προς αποτροπή δυσμενούς επηρεασμού των δικαιωμάτων τυχόν πιστωτών.
51. Επιπρόσθετα, δεν τέθηκε κανένας ισχυρισμός ότι η Εταιρεία αντιμετωπίζει γενικότερα οικονομικά προβλήματα για να πρέπει σε αυτό το σημείο να ειδοποιηθούν ενδεχόμενοι πιστωτές της Εταιρείας.
52. Αντιθέτως, οι ισχυρισμοί και η μαρτυρία της Εταιρείας για την ύπαρξη ακίνητης περιουσίας μεγάλης αξίας, πολλαπλάσιας της απαίτησης της Τράπεζας δεν αμφισβητήθηκαν. Η παράλειψη πληρωμής της ειδοποίησης απαίτησης της Τράπεζας δημιουργεί ένα τεκμήριο (deeming event) το οποίο εναπόκειται στην Εταιρεία να το ανατρέψει. Η Εταιρεία επιμένει ότι υπάρχει καλόπιστη αμφισβήτηση της απαίτησης και επιζητεί να το αποδείξει δια μέσου της Αγωγής.
53. Όλοι οι πιο πάνω παράγοντες κατά την θέση μου συνηγορούν υπέρ της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης της Αίτησης και της έκδοσης διαταγής για μη δημοσίευση της Κυρίως Αίτησης σε αυτό το στάδιο.
54. Η ευρεία δημοσίευση της Κυρίως Αίτησης θα δημιουργήσει τον κίνδυνο πρόκλησης βλάβης στη φήμη της Εταιρείας, που σε αυτό το στάδιο και υπό αυτές τις περιστάσεις, λαμβανομένων υπόψη των όσων έχουν προαναφερθεί, κρίνω ότι θα ήταν δυσανάλογο να δημιουργηθεί μια τέτοια κατάσταση.
Ζ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
55. Κατ’ ακολουθία των όσων έχουν προαναφερθεί, η Αίτηση εγκρίνεται και διατάσσεται η μη δημοσίευση της Κυρίως Αίτησης.
56. Όσον αφορά τα έξοδα της Αίτησης, δεν βρίσκω λόγο γιατί να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της και συνεπώς επιδικάζονται υπέρ της Εταιρείας, πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας.
57. Η Κυρίως Αίτηση ορίζεται για οδηγίες στις 16.01.2026 στις 09:00 π.μ..
__________________
Χ. Σατσιάς, Ε. Δ.
ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο