ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
Ενώπιον: Μ. Παπαϊωάννου, Π.Ε.Δ.
Αρ. Αγωγής: 1607/2023
Ενάγουσας/Καθ’ ης η Αίτηση
-και-
- Κολιός Χρίστος Ιωάννης
- Ελένη Γκιουρτζίδου
- Γενικός Εισαγγελέας δια Τμήματος Εφόρου Εταιρειών και Διανοητικής Ιδιοκτησίας
Εναγόμενων/Αιτητών
Αίτηση ημερ. 14/5/25 για καταχώριση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως
Ημερομηνία: 19 Φεβρουαρίου, 2026
Εμφανίσεις:
Για Ενάγουσα – Καθ’ ης η αίτηση: ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΛΕΩΝΙΔΟΥ Δ.Ε.Π.Ε.
Για Εναγόμενους 1 και 2 - Αιτητές : Αργυρού και Δημοσθένους Δ.Ε.Π.Ε.
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Μετά από αίτηση της Καθ’ ης η Αίτηση, στις 19/07/2023, εκδόθηκαν μονομερώς Διατάγματα εναντίον του Εναγόμενου 3 από το Ε.Δ. Λευκωσίας, τα οποία κατέστησαν απόλυτα στις 13/09/2023 με τη σύμφωνη γνώμη του Εναγόμενου 3. Στις 18/04/2024, οι Αιτητές 1 και 2 (στο εξής οι Αιτητές) καταχώρησαν Αίτηση για ακύρωση των πιο πάνω μονομερώς εκδοθέντων Διαταγμάτων, συνοδευόμενη από ένορκη δήλωση της κας. Μαρίας Δημοσθένους. Η Ενάγουσα/Καθ’ ης η Αίτηση (στο εξής η Καθ’ ης η Αίτηση ) στις 20/02/2025, καταχώρησε ένσταση στην εν λόγω Αίτηση, συνοδευόμενη από ένορκη δήλωση του κ. Νίκου Κωνσταντίνου.
Με αυτή την αίτηση ζητείται υπό τους Αιτητές:
Α. Διάταγμα και/ή Άδεια του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάττει και/ή επιτρέπει στους Εναγόμενους 1 και 2/Αιτητές 1 και 2, όπως καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε σχέση με την αίτηση τους ημερ. 18/04/2024, προς απάντηση των ισχυρισμών της Καθ’ ης η Αίτηση, οι οποίοι περιέχονται στην ένορκη δήλωση του κ. Νίκου Κωνσταντίνου ημερ. 20/02/2025, η οποία συνοδεύει την ένσταση της και δη προς διευκρίνιση και αποσαφήνιση ισχυρισμών και γεγονότων που τέθηκαν υπό αμφισβήτηση από τον ρηθέντα, ούτως ώστε το Δικαστήριο να έχει ολοκληρωμένη και ορθή γνώση των γεγονότων που περιβάλλουν την υπόθεση, καθώς επίσης να παρουσιασθούν στο Δικαστήριο, νέα γεγονότα και/ή εξελίξεις αναφορικά με την εκδίκαση υπόθεσης εις Ελβετία, η οποία αφορά διάδικα μέρη και γενικότερα την μεταξύ αυτών διαφορά.
Η αίτηση βασίζεται στη Δ.39, στη Δ.48 Θ.1-3, Θ.4(1), Θ.4(2), Θ.8 και Θ.9 και στη Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών και στον περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) (Αρ.3) Διαδικαστικό Κανονισμό του 1999, στα άρθρα 29 - 31, 32 και 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου ( Ν.14/60), στα άρθρα 2(α), 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, στο άρθρο 30.3(β) του Συντάγματος, στη σχετική νομολογία, στις συμφυείς εξουσίες, την πρακτική και τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου.
Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση φαίνονται στην ένορκη δήλωση της Μαρίας Δημοσθένους, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο Αργυρού & Δημοσθένους ΔΕΠΕ, δικηγόρων των Αιτητών, η οποία γνωρίζει, ως αναφέρει τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση, τόσο από προσωπική της γνώση, όσο και από έγγραφα τα οποία έχει στην κατοχή της, ενώ δε όσα νομικά σημεία αναφέρονται στην ένορκη δήλωση της, αποτελούν συμβουλή και πληροφόρηση που λαμβάνει από τους πιο πάνω δικηγόρους. Περαιτέρω, δηλώνει πλήρως εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκη δήλωση για λογαριασμό των Αιτητών, καθότι οι ίδιοι είναι κάτοικοι εξωτερικού και αδυνατούν αυτές τις μέρες να μεταβούν στην Κύπρο, λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων.
Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα, οι Αιτητές με την αίτηση τους ημερ. 18/04/2024, αιτούνται Διατάγματα εναντίον του Εναγόμενου/Καθ’ου η Αίτηση 3, για ακύρωση των μονομερώς εκδοθέντων Διαταγμάτων ημερ. 19/07/2023, καθότι τα υπό αναφορά Διατάγματα δημιουργούν σύγκρουση ή αντιφατικότητα μεταξύ τους. Περαιτέρω οι Αιτητές αιτούνται την ακύρωση των οποιοδήποτε εγγράφων και/ή αλλαγών που έχουν πραγματοποιηθεί στα αρχεία του Εναγόμενου/Καθ’ου η Αίτηση 3 οι οποίες αφορούν την μετοχική δομή της Καθ’ ης η Αίτηση, τους διοικητικούς συμβούλους, τον γραμματέα, το εγγεγραμμένο γραφείο, καθώς επίσης το ιδρυτικό και καταστατικό αυτής και οι οποίες αλλαγές πραγματοποιήθηκαν μετά την 19/07/2023. Επίσης αιτούνται την έκδοση Διατάγματος, με το οποίο να διατάσσεται ο Εναγόμενος 3 όπως η δομή της Ενάγουσας/Καθ’ ης η Αίτηση στα αρχεία του Εφόρου Εταιρειών αναφορικά με το καταστατικό και ιδρυτικό και/ή την μετοχική δομή και/ή αξιωματούχους και/ή εγγεγραμμένο γραφείο αυτής και/ή άλλα στοιχεία, παραμείνουν αναλλοίωτα μέχρι την πλήρη και τελική εκδίκαση της παρούσας αγωγής.
Ως επίσης αναφέρει, η Καθ’ ης η Αίτηση, μέσω των δικηγόρων της, καταχώρησε στις 20/02/2025 ένσταση στην πιο πάνω αίτηση των Αιτητών συνοδευόμενη από ένορκη δήλωση του κ. Νίκου Κωνσταντίνου (Ε.Δ. Κωνσταντίνου), ο οποίος είναι διευθυντής της Charterhouse Secretarial Ltd, η οποία είναι γραμματέας της Καθ’ ης η Αίτηση. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση προβάλλονται διάφοροι ανυπόστατοι ισχυρισμοί που διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα, με σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου και θέτουν σε αμφισβήτηση ισχυρισμούς και γεγονότα που παρατίθενται στην επίμαχη ενδιάμεση αίτηση των Αιτητών, υποχρεώνοντας κατ’ αυτό τον τρόπο τους τελευταίους, να αιτηθούν την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, καθόσον αυτή καθίσταται αναγκαία προκειμένου να αντικρουστούν και/ή απαντηθούν οι αναληθείς ισχυρισμοί της Καθ’ ης η αίτηση και να διευκρινιστούν και/ή αποσαφηνιστούν και/ή δοθούν περαιτέρω λεπτομέρειες εν σχέσει με ουσιώδη και επίδικα ζητήματα, αφορώντα την ενδιάμεση αίτηση, αλλά και να δοθούν στοιχεία εν σχέση με εκδοθείσες αποφάσεις από Ελβετικό Δικαστήριο, οι οποίες είναι ουσιαστικές και αφορούν τα διάδικα μέρη, ούτως ώστε να έχει το Δικαστήριο μια ορθή εικόνα ενώπιον του και να δύναται να απονείμει δικαιοσύνη.
Σημειώνει ότι κατά τη σύνταξη της αρχικής ένορκης δήλωσης των Αιτητών, ήταν αδύνατον να προβλεφθεί η εν λόγω διαστρέβλωση της πραγματικότητας και η παράθεση των συγκεκριμένων θέσεων και ισχυρισμών και ως εκ τούτου αυτοί χρήζουν απάντησης και αποσαφήνισης. Προκειμένου τα γεγονότα να τεθούν στην ορθή τους διάσταση και να μην υπάρχει κίνδυνος εκθεμελίωσης της επίδικης αίτησης και των προϋποθέσεων που απαιτούνται για την επιτυχία αυτής, είναι αναγκαίο να καταχωριστεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση αφού η ακρόαση της κυρίως αίτησης, σύμφωνα με την νομολογία, γίνεται στη βάσει ενόρκων δηλώσεων και εγγράφων που παρουσιάζονται μέσω αυτών, τηρουμένου πάντοτε του δικαιώματος αντεξέτασης μετά από άδεια του Δικαστηρίου. Η προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1.
Ως αναφέρει, τα όσα συμπεριλαμβάνονται στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν αποτελούν επανάληψη γεγονότων αλλά αντίκρουση μαρτυρίας και αποσαφήνιση πραγματικών γεγονότων. Επίσης, με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση, οι Αιτητές επιθυμούν να αναφέρουν γεγονότα σχετικά με τις εξελίξεις και/ή την ολοκλήρωση της αγωγής ενώπιον του Ελβετικού Δικαστηρίου, η οποία αφορά τα διάδικα μέρη και γενικότερα την μεταξύ αυτών διαφορά. Τα πιο πάνω αποτελούν καλό λόγο και εξαιρετικές περιστάσεις και/ή ιδιαίτερα περιστατικά για τα οποία το Σεβαστό Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε να έχει ενώπιον του όλα τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση και περιβάλλουν την παρούσα διαδικασία.
Περαιτέρω, εισηγείται ότι σε περίπτωση που η αίτηση αυτών γίνει αποδεκτή η Ενάγουσα/Καθ’ ης η Αίτηση ουδεμία βλάβη των δικαιωμάτων της θα υποστεί.
Η Καθ’ ης η αίτηση καταχώρησε ένσταση στην αίτηση. Η ένσταση βασίζεται επί του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60 όπως τροποποιήθηκε το Άρθρο 32, επί του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, Άρθρο 3 και επί των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών Δ.16 Θ.1-7, Δ.39, Δ.48 Θ.1-4, 8, 9, 11, 12, 13, Δ.64 Θ.1 και 2, Άρθρο 30 του Συντάγματος, Άρθρο 6 της ΕΣΔΑ, και επί των συμφυών και αναφαίρετων εξουσιών του δικαστηρίου (Inherent Powers of the Court), της Γενικής Πρακτικής του Δικαστηρίου (General practice of the Court), της νομολογίας και των γενικών αρχών του Δικαστηρίου.
Οι λόγοι της ένστασης είναι, αυτούσιοι, οι ακόλουθοι:
- Η Αίτηση των Εναγόμενων/Αιτητών 1 και 2 στερείται νομικής βάσης και/ή στηρίζεται σε ανύπαρκτη νομική βάση.
- Η Ένορκη δήλωση που επιχειρεί να υποστηρίξει την αίτηση των Εναγομένων/Αιτητών 1 και 2 είναι παράτυπη και/ή αντικανονική.
- Στην Ένορκη Δήλωση δεν αποκαλύπτονται όλα τα γεγονότα και/ή αποκρύπτονται ουσιώδη γεγονότα με τρόπο που καθιστά αυτήν παραπλανιτική και/ή ελλιπή.
- Οι Εναγόμενοι/Αιτητές 1 και 2 δεν έχουν δείξει την ύπαρξη καλού λόγου για τη καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
- Οι Εναγόμενοι/Αιτητές 1 και 2 δεν απέσεισαν το βάρος που φέρουν αναφορικά με την ύπαρξη καλού και/ή επαρκούς λόγου για την καταχώρηση της σκοπούμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εφόσον απέτυχε να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια στοιχεία πειστικά ως προς το ότι η αίτηση τους υποβάλλεται για καλό σκοπό και ως προς το συμφέρον της δικαιοσύνης.
- Παραβιάζονται θεμελιώδη δικαιώματα της Ενάγουσας ως επίσης και ο θεσμός της ορθής και σε εύλογο χρόνο απονομής Δικαιοσύνης.
- Στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν αποκαλύπτονται όλα τα γεγονότα και/ή αποκρύπτονται ουσιώδη γεγονότα με τρόπο που καθιστά αυτή παραπλανητική και/ή ελλιπή.
- Η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση περιέχει γεγονότα τα οποία ήταν εις γνώση των Εναγομένων/Αιτητών 1 και 2 αλλά δεν τα έθεσαν ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου νωρίτερα.
- Με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση οι Εναγόμενοι/Αιτητές 1 και 2 επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου γεγονότα άσχετα με τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης με μόνη πρόθεση να συγχύσουν και/ή να παραπλανήσουν το Σεβαστό Δικαστήριο.
10. Η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση περιέχει ψευδή και/ή ανυπόστατα γεγονότα και/ή γεγονότα άσχετα με τα επίδικα θέματα.
11. Με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Μαρίας Δημοσθένους επιδιώκεται να εισαχθούν θέματα και γεγονότα χωρίς να παρουσιάζονται τα ανάλογα τεκμήρια, γεγονός που υποδηλώνει ότι Εναγόμενοι/Αιτητές 1 και 2 δεν προσήλθαν με καθαρά χέρια.
Τα γεγονότα που στηρίζουν την ένσταση φαίνονται στον φάκελο του Δικαστηρίου και εκτίθενται στην ένορκη δήλωση του κ. Κωνσταντίνου Ιωάννου, δικηγόρου στη δικηγορική εταιρεία Αγγελίδης, Ιωαννίδης, Λεωνίδου Δ.Ε.Π.Ε., η οποία εκπροσωπεί την Καθ’ ης η Αίτηση. Ως αναφέρει, τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένορκη δήλωση, προέρχονται από ενδελεχή μελέτη του φακέλου της υπόθεσης και από προσωπική γνώση των γεγονότων της υπόθεσης και βασίζονται στα έγγραφα που έχει στην κατοχή του. Για οποιοδήποτε ζήτημα το οποίο δεν προέρχεται από προσωπική του γνώση, δηλώνει ότι η πληροφόρηση του προέρχεται από πληροφορίες που έλαβε από τους δικηγόρους που χειρίζονται την παρούσα υπόθεση. Ο λόγος που προβαίνει ο ίδιος στην ένορκη δήλωση είναι γιατί το ζήτημα είναι αμιγώς νομικό, είναι δε δεόντως εξουσιοδοτημένος από την Καθ’ ης η Αίτηση, να προβεί εκ μέρους της στην ένορκη δήλωση.
Ως επίσης αναφέρει ο ενόρκως δηλών αρνείται και απορρίπτει όλους τους ισχυρισμούς των Αιτητών που περιέχονται στην Αίτηση και ένορκη δήλωση όπου καταγράφονται γεγονότα και ισχυρισμοί, ανεπίτρεπτα ως δήθεν απαντήσεις και/ή ως νέα στοιχεία που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα με αποκλειστικό σκοπό την πρόκληση καθυστέρησης και κωλυσιεργίας της διαδικασίας. Ουδείς καλός λόγος υπάρχει ούτως ώστε να επιτραπεί η προσαγωγή συμπληρωματικής μαρτυρίας και ο μόνος πραγματικός λόγος για τον οποίο καταχωρίστηκε η εν λόγω αίτηση είναι για να καλύψει εκ των υστέρων τα κενά και την ανεπάρκεια της αρχικής ένορκης δήλωσης. Με την προώθηση της υπό εξέταση αίτησης, δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης εκ των υστέρων έτσι ώστε να μεταβληθεί ή να αλλοιωθεί ή να συμπληρωθεί ή να τροποποιηθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο Δικαστήριο.
Αναφορικά με την παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης της κας. Δημοσθένους στην Αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση οι λόγοι που προβάλλονται προς υποστήριξη της αίτησης δεν τυγχάνουν επίκλησης για σκοπούς αντίκρουσης ή διάψευσης συγκεκριμένων πραγματικών γεγονότων ή ισχυρισμών που περιέχονται στην υφιστάμενη μαρτυρία. Περαιτέρω, οι εν λόγω λόγοι διατυπώνονται γενικά και αόριστα, χωρίς να καθίσταται σαφές το ουσιαστικό περιεχόμενο των ισχυρισμών τους ή η ανάγκη για τη συμπληρωματική αυτή μαρτυρία.
Επίσης στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση αναφορά γίνεται στην απόφαση ημερομηνίας 03/03/2025 του Ανώτερου Δικαστηρίου της Ζυρίχης η παρουσίαση της οποίας φαίνεται να είναι, κατά τους Αιτητές, εξαιρετικά σημαντική και καθοριστική ως προς την ουσία της παρούσας υπόθεσης. Εγείρεται όμως το εύλογο ερώτημα ως προς το κατά πόσον η στάση των Αιτητών συνάδει με την υποτιθέμενη σημασία της εν λόγω απόφασης, καθότι, εάν πράγματι ήταν τόσο καθοριστική, εύλογα αναμένετο να την είχαν γνωστοποιήσει στο Δικαστήριο αμέσως μόλις αυτή εκδόθηκε και όχι να αναμένουν μέχρι την υποβολή αιτήματος για κατάθεση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η εκ των υστέρων επίκληση της απόφασης αυτής, με τρόπο που δημιουργεί την εντύπωση και ενδεχομένως σκόπιμης και καθυστερημένης αποκάλυψης στοιχείων, εγείρει, είναι η θέση τους, σοβαρά ζητήματα ως προς την ειλικρίνεια και καλή πίστη των Αιτητών έναντι του Δικαστηρίου.
Σημειώνει επίσης ότι η εν λόγω απόφαση αφορά αλλοδαπό δίκαιο και το Δικαστήριο δεν δύναται να δεσμευτεί από αυτή πόσο μάλλον όταν αυτή δεν συνοδεύεται από γνωμάτευση αλλοδαπού δικηγόρου ο οποίος εξειδικεύεται στο δίκαιο αυτό.
Σε σχέση με την υπόθεση με αριθμό 1230/2024 τα γεγονότα της οποίας οι Αιτητές θεωρούν ότι θα πρέπει να φέρουν εις γνώση του Δικαστηρίου με την συμπληρωματική τους ένορκη δήλωση ουδεμία σχέση έχουν με τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης και εάν και εφόσον είχαν κάποια σχέση και θεωρούσαν αυτά τόσο σχετιζόμενα και σημαντικά, οι ίδιοι οι Αιτητές θα έπρεπε να τα έφερναν εις γνώση του Δικαστηρίου προγενέστερα της καταχώρησης της ένορκης δήλωσης του κ.Κωνσταντίνου ημερομηνίας 20/2/2025. Ως οι ίδιοι αναφέρουν τα γεγονότα της υπόθεσης 1230/2024 αναφέρονται σε θυγατρικές εταιρείες της Ενάγουσας και σε γεγονότα τα οποία σχετίζονται με πωλήσεις και έργα που διαχειρίζονται οι εταιρείες αυτές και ουδεμία σχέση έχουν με τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης ήτοι το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Καθ’ ης η Αίτηση. Άλλωστε στην παράγραφο 10 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αναγράφεται ξεκάθαρα ότι ο μόνος λόγος που επιθυμούν οι Αιτητές να παραθέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου τα εν λόγω γεγονότα είναι μόνο για να καταδείξουν τον χαρακτήρα και το κατ’ ισχυρισμό τους οικονομικό κίνητρο και/ή σχέδιο του κ.Linner ο οποίος δεν είναι ούτε μέτοχος ούτε αξιωματούχος της Καθ’ ης η Αίτηση. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 έρευνα του Τμήματος Εφόρου Εταιρειών και Διανοητικής Ιδιοκτησίας που αποδεικνύει τα ανωτέρω.
Προσθέτει ότι οι Αιτητές μέσω της καταχώρησης της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης τίποτε ουσιαστικό δεν προσθέτουν και σε τίποτε δεν διαφοροποιούν την υφιστάμενη εκδοχή της υπόθεσης. Ενόψει των πιο πάνω είναι ξεκάθαρο κατά τη θέση τους ότι οι Αιτητές δεν προβάλλουν με την αίτηση τους καλό λόγο για να τους επιτραπεί από το Δικαστήριο η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
Με τις εμπεριστατωμένες τους αγορεύσεις οι συνήγοροι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Το Δικαστήριο έχει σημειώσει με πολλή προσοχή τις αναφορές και τα επιχειρήματα των πλευρών για τα ζητήματα που εγείρονται στο πλαίσιο της παρούσας. Ειδικότερη αναφορά στις εισηγήσεις τους θα γίνει σε μεταγενέστερο στάδιο και όπου τούτο κρίνεται σκόπιμο για σκοπούς της παρούσας, έχοντας πάντα κατά νου ότι δεν απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται (βλ. Οδυσσέα ν. Αστυνομίας (1999) 2 Α.Α.Δ. 490).
ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ
Η Δ.48 Θ.4(2) προνοεί τα ακόλουθα:
«Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.»
Το κατά πόσο θα δοθεί άδεια σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση εμπίπτει στην σφαίρα της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (Βλ. Αναφορικά με την αίτηση των Φιλόκυπρου Ματθαίου και άλλων (2008) 1 ΑΑΔ 510). Το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για την καταχώρηση της ένορκης δήλωσης. Ο «καλός λόγος» δεν ερμηνεύεται στην πιο πάνω διάταξη, είναι όμως άρρηκτα συνυφασμένος με τη φύση της αίτησης, τις ιδιαιτερότητες της και το είδος των θεραπειών που αυτή επιζητεί και θα πρέπει να αποφασίζεται σε συνάρτηση με το δικαίωμα των διαδίκων να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου το σχετικό αναγκαίο μαρτυρικό υλικό πριν την ακρόαση της αίτησης.
Η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεν είναι δυνατό να εγκριθεί όπου περιέχει απλή επανάληψη των όσων αναφέρονται στην αρχική ένορκη δήλωση (Βλ. Παπακόκκινου κ.α ν Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (Αρ.1) (2012)1 Α.Α.Δ.643).
Όταν δεν έχει εκδοθεί μονομερώς οποιοδήποτε διάταγμα, πιο εύκολα μπορεί να ικανοποιηθεί η προϋπόθεση της ύπαρξης καλού λόγου για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η ένορκη δήλωση που για καλό λόγο μπορεί να επιτραπεί να καταχωριστεί, δεν περιορίζεται ούτε στο να συμπληρώσει την αρχικά καταχωρηθείσα, έννοια μάλλον ενστάσιμη καθ' όσον αφορά την περίπτωση που ενδιάμεσο διάταγμα έχει εξασφαλιστεί στη βάση της αρχικής, ούτε και στο να απαντήσει σε ζήτημα που εγείρεται στην ένσταση. Είναι μια επιπρόσθετη ένορκη δήλωση που αφορά σε κάτι το οποίο είναι ορθό και δίκαιο να τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου.
Στην απόφαση Α. Messios & Sons Ltd κ.α. ν Ανδρέα Λεωνίδου (2010) 1 Α.Α.Δ. 1195 συνοψίζονται στοιχεία που λαμβάνει υπόψη του το Δικαστήριο για την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας σύμφωνα με τη Δ.48, Θ.4(2):
«Κατά την εκτίμηση μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ' ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά τη κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων».
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Έχοντας μελετήσει το περιεχόμενο της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε συνάρτηση με το αντικείμενο της κυρίως αίτησης, υπό το φως των πιο πάνω νομολογιακών αρχών, καταλήγω στα ακόλουθα:
1. Η Αναγκαιότητα και η Σχετικότητα: Η βασική προϋπόθεση για την παροχή άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι η ύπαρξη «καλού λόγου», ο οποίος συνδέεται άρρηκτα με την αναγκαιότητα ή χρησιμότητα της παρουσίασης της μαρτυρίας για την εκδίκαση των επίδικων θεμάτων. Στην παρούσα περίπτωση, η κυρίως αίτηση αφορά, βασικά, τον παραμερισμό κατ’ ισχυρισμό, αντιφατικών Διαταγμάτων. Η επιχειρούμενη να κατατεθεί μαρτυρία δεν έχει καταδειχθεί με πιο τρόπο συνδέεται ή είναι συναφής με την εκδίκαση της αίτησης παραμερισμού ημερ.18/4/24. Ούτε και ότι συνιστά απαραίτητη ή χρήσιμη μαρτυρία προς εξέταση της εν λόγω αίτησης. Παρά τους ισχυρισμούς των Αιτητών, διαπιστώνω ότι οι πρόσθετοι ισχυρισμοί (ιδιαίτερα αυτοί που αφορούν τις ενέργειες του κ. Linner και το ιστορικό του Ελβετικού οργανισμού) στερούνται του αναγκαίου συσχετισμού με το νομικό και πραγματικό υπόβαθρο που αφορά την εξέταση της αίτησης παραμερισμού. Η εισαγωγή μαρτυρίας, έστω εν μέρει απαντητικής, που δεν άπτεται άμεσα του αντικειμένου της αίτησης θα οδηγούσε σε αδικαιολόγητη διεύρυνση της διαδικασίας χωρίς προστιθέμενη αξία.
2. Επανάληψη ήδη προβληθέντων σχυρισμών: Από τη μελέτη των εγγράφων προκύπτει ότι σημαντικό μέρος της προτεινόμενης δήλωσης δεν εισάγει νέα στοιχεία, αλλά αποτελεί κατ’ ουσίαν επανάληψη των ισχυρισμών που είχαν ήδη τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση παραμερισμού. Για παράδειγμα, στην παρα.6 iv της προτεινόμενης δήλωσης γίνεται αναφορά στην απόφαση του Ελβετικού Δικαστηρίου, επαναλαμβάνοντας την αναφορά στην παρα.12 στην ένορκη δήλωση στην αίτηση παραμερισμού. Σε συνάρτηση δε με τα όσα πιο πάνω ανέφερα στην προηγούμενη ενότητα, η εν λόγω απόφαση και η σημασία της, όπως και η αγωγή 1230/24 δεν έχουν επαρκώς συσχετιστεί με το αντικείμενο της αίτησης παραμερισμού. Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Παπακόκκινου κ.α, πιο πάνω, η παροχή άδειας για συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν δικαιολογείται όταν αυτή περιορίζεται στην επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών. Η διαδικασία της Δ.48 Θ.4(2) δεν αποσκοπεί στην παροχή δεύτερης ευκαιρίας στους διαδίκους να επαναλάβουν τη θέση τους με διαφορετική διατύπωση.
3. Προϋπάρχουσα γνώση των γεγονότων: Από τα ενώπιον μου στοιχεία προκύπτει ότι οι Αιτητές γνώριζαν ή όφειλαν να γνωρίζουν τα γεγονότα που τώρα επιδιώκουν να εισάγουν κατά την καταχώρηση της αίτησης παραμερισμού. Πιο συγκεκριμένα, στις παραγράφους 10 και 11 της προτεινόμενης δήλωσης γίνεται αναφορά σε γεγονότα που αφορούν το έτος 2023, χωρίς να διαφαίνεται αν αυτά δεν ήταν γνωστά εξ υπαρχής ή αν παρουσιάστηκαν μετά την αρχική ένορκη δήλωση. Περαιτέρω, από την ανάγνωση του ενώπιον μου υλικού δεν διαπιστώνω ή απομονώνω τέτοια νέα γεγονότα τα οποία να είναι συναφή με την εκδίκαση της εκκρεμούσας αίτησης παραμερισμού. Η παράλειψη των Αιτητών να τα συμπεριλάβουν στην αρχική ένορκη δήλωση, χωρίς να δοθεί επαρκής εξήγηση για το αντίθετο, δεν δικαιολογεί την εκ των υστέρων καταχώρηση τους.
Υπό το φως των ανωτέρω, κρίνω ότι η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν είναι αναγκαία για την ορθή εκδίκαση της κυρίως αίτησης. Η έγκριση της αίτησης θα οδηγούσε σε αδικαιολόγητη διεύρυνση της διαδικασίας και επιβάρυνση του φακέλου με περιττή μαρτυρία. Καταληκτικά, θεωρώ ότι το Δικαστήριο έχει ενώπιον του όλα τα απαραίτητα στοιχεία και γεγονότα προς εξέταση της Αίτησης που εκκρεμεί.
Οι πιο πάνω διαπιστώσεις του Δικαστηρίου σαφώς καθορίζουν και την πορεία της αίτησης, χωρίς να καθίσταται αναγκαία η ενασχόληση με τους υπόλοιπους λόγους ένστασης και τα άλλα ζητήματα που εγείρονται στην παρούσα.
Στη βάση των πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Καθ' ης η αίτηση (Ενάγουσας) και εναντίον των Αιτητών 1 και 2, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.
(Υπ.): ………………………
Μ. Παπαϊωάννου, Π.Ε.Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο