ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Koντοπούλου, Π.Ε.Δ.

 

Aγωγή αρ.: 313/2015

 

Μεταξύ:

Α. Ν.

                                                                                        Ενάγοντας

-και-

 

1. ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΣΦΑΛΕΙΕΣ ΚΥΠΡΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ

2. Κ. A.

                                                                                          Εναγομένων

---------------

Ημερομηνία: 22 Ιανουαρίου 2026

Εμφανίσεις:

Για ενάγοντα: κ. Θ. Ανδρέου για Θεοφάνης Ανδρέου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ

Για εναγόμενη αρ. 1: κ. Χρ. Ιωσήφ για Χρυσαφίνης και Πολυβίου ΔΕΠΕ

Για εναγόμενη 2: κα Στ. Ερωτοκρίτου για Ανδρέας Π. Ερωτοκρίτου & Σία ΔΕΠΕ.

-----------------

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Ο ενάγοντας αξιώνει ειδικές και γενικές αποζημιώσεις σε σχέση με τραύματα που του  προκλήθηκαν συνεπεία αμέλειας της ασφαλισμένης των εναγομένων 1, εναγόμενης 2, την 1/12/2013 που οδηγούσε αμελώς το όχημα με αρ. εγγραφής [ ], στην οδό Μεγάλου Αλεξάνδρου στα Λατσιά.

 

Σύμφωνα με τη δικογραφημένη θέση του ενάγοντα οδηγούσε η εναγόμενη με κατεύθυνση από τα Λατσιά προς τη βιομηχανική περιοχή Γερίου, με συνοδηγό τον ενάγοντα.  Σε κάποιο σημείο του δρόμου υπήρχε απότομη δεξιόστροφη καμπή, έχασε τον έλεγχο του οχήματός της, με αποτέλεσμα να χτυπήσει σε πινακίδα με αντανακλαστικό βέλος πορείας και σε ανάχωμα στην αριστερή πλευρά του δρόμου. Το όχημα εκτινάχθηκε στον αέρα, ανατράπηκε σε παρακείμενο χωράφι και ακινητοποιήθηκε. Έγινε test αλκοόλης της εναγόμενης, με ένδειξη 43% πάνω από το νόμιμο όριο και εκδόθηκε εξώδικο πρόστιμο. Ο ενάγοντας εκτινάχθηκε από το όχημα της εναγόμενης και έπεσε στο χωράφι, υπέστη σοβαρότατους τραυματισμούς.

 

Είναι ισχυρισμός του ενάγοντα, ότι την αποκλειστική ευθύνη και/ή αμέλεια και/ή κατά το μεγαλύτερο ποσοστό συντρέχουσα αμέλεια για το ρηθέν τροχαίο ατύχημα φέρει η Κ. Α. - εναγόμενη αρ.2, οδηγός του οχήματος υπ' αριθμούς εγγραφής [ ]. Συγκεκριμένα:

 

Λεπτομέρειες Αμέλειας και/ή παραβάσεις των εκ του Νόμου και Κανονισμών απορρεόντων καθηκόντων της εναγομένης αρ. 2, οδηγού του οχήματος υπ’ αριθμόν εγγραφής [ ].

 

(α) Οδηγούσε υπό την επήρεια αλκοόλ και/ή ανέλαβε να οδηγήσει ενώ γνώριζε ότι κατανάλωσε προηγουμένως τέτοια ποσότητα αλκοόλ που δεν της επέτρεπε να οδηγεί με ασφάλεια.

 

(β) Οδηγούσε με πλήρη ανασφάλεια και/ή με μη ενδεδειγμένο υπό τις περιστάσεις τρόπο σε δρόμο όπου υπήρχε απότομη στροφή - καμπή και/ή οδήγησε το όχημα της με επικίνδυνο τρόπο σε σημείο όπου υπήρχε απότομη καμπή.

 

(γ) Οδηγούσε αμελώς και με πλήρη αδιαφορία για την επικινδυνότητα του δρόμου σε σημείο όπου υπήρχε απότομη καμπή.

 

(δ) Παρέλειψε να χρησιμοποιήσει τα φρένα του οχήματος της έγκαιρα και/ή καθόλου και/ή τα φρένα του οχήματος της ήταν ελαττωματικά.

 

(ε) Οδηγούσε με υπερβολική και/ή υπερβολική υπό τις περιστάσεις ταχύτητα και/ή με ταχύτητα που δεν μπορούσε να ελέγχει το όχημα της σε σημείο του δρόμου όπου όφειλε να ελαττώσει ταχύτητα αφού υπήρχε απότομη καμπή.

 

(στ) Παρέλειψε να προβεί στους αναγκαίους και/ή προβλεπόμενους υπό τις συνθήκες ελιγμούς προς αποφυγή της σύγκρουσης.

 

(ζ) Οδηγούσε αφηρημένα και/ή χωρίς να έχει την προσοχή της στραμμένη στο δρόμο για να αντιληφθεί την απότομη καμπή του δρόμου.

 

(η) Έχασε τον έλεγχο του οχήματος της και/ή δεν μπορούσε να ελέγχει το όχημα της ένεκα της υπερβολικής ταχύτητας σε σημείο του δρόμου όπου υπήρχε απότομη καμπή.

 

(θ)  Οδηγούσε αφηρημένα και/ή χωρίς να έχει την προσοχή της στραμμένη στο δρόμο.

 

(ι) Γενικώς οδηγούσε αμελώς και/ή χωρίς τη δέουσα προσοχή και/ή φροντίδα και/ή παρατηρητικότητα και/ή κατά παράβαση των καθηκόντων της.

 

Οι εν λόγω τραυματισμοί του ενάγοντα ήταν ως ακολούθως: 

 

(α)  Τραυματική ρήξη δεξιού νεφρού με υποκάψιο αιμάτωμα και θλάση νεφρικής χώρας άμφω με την οπισθοπλάγια επιφάνεια του νεφρού που διαπιστώθηκε με αξονική τομογραφία. Παρουσίασε συμπτώματα μακροσκοπικής αιματουργίας. Έντονο άλγος στη δεξιά νεφρική χώρα. Συνεστήθη συνεχής παρακολούθηση από τον θεράπων Ουρολόγο Ιατρό Δρ. Χριστοφίδη και μελλοντική αξονική τομογραφία καθότι εγκυμονεί ο κίνδυνος να μην διαλυθεί το αιμάτωμα του δεξιού νεφρού και να διαμορφωθεί μερική ατροφία του παρεγχύματος του καθώς επίσης ενδέχεται και μελλοντικά να καταστεί και ως η αιτία υπέρτασης.

 

(β)  Παρεκτοπισμένο κάταγμα δεξιάς κλείδας για το οποίο χειρουργήθηκε υπό γενική αναισθησία και έγινε ανάταξη και οστεοσύνθεση του κατάγματος με πλάκα και βίδες. Υπάρχει χειρουργική ουλή μήκους 15 εκ. περίπου και φέρει υλικά οστεοσύνθεσης τα οποία σε χρονικό διάστημα 12 - 18 μηνών θα πρέπει να αφαιρεθούν με χειρουργική επέμβαση. Έξοδα εγχείρησης περίπου €3.000.

 

(γ) Συντριπτικό Κάταγμα αυχένα δεξιάς ωμοπλάτης με ρήξη, το οποίο αντιμετωπίστηκε συντηρητικά. Σημαντική δυσκαμψία, ωμαλγία κατά τις κινήσεις του ώμου. Συνεστήθη φαρμακευτική αγωγή και ήπια κινησιοθεραπεία για την αντιμετώπιση της δυσκαμψίας. Υπάρχει πιθανότητα να αναπτυχθούν μελλοντικά οστεοαρθρικές αλλοιώσεις της άρθρωσης του ώμου.

 

(δ) Κάκωση κεφαλής, εκδορές, απώλεια μνήμης και αδυναμία επικοινωνίας.

 

(ε) Κάταγμα Δεξιών πλευρών.

 

(στ) Θλάση αριστερής ποδοκνημικής και ποδός με οίδημα και αιμάτωμα. Παρατηρείται διόγκωση στην έξω επιφάνεια της πτέρνας από το αιμάτωμα -έντονο άλγος κατά την κίνηση.

 

(ζ)  Παρέμεινε κλινήρης στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας για 10 ημέρες και του δόθηκε αναρρωτική άδεια από την 10/12/2013 - 31/03/2014.

 

Ο ενάγοντας μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο και διαπιστώθηκαν τα ακόλουθα τραύματα: 

 

Ο ενάγοντας αμέσως μετά το τροχαίο ατύχημα, μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Τμήμα Ατυχημάτων και Επειγόντων Περιστατικών του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας όπου έγινε κλινικός, εργαστηριακός και ακτινολογικός έλεγχος, όπου διαπιστώθηκαν, κάταγμα δεξιών πλευρών, θλάση νεφρικής χώρας άμφω με ρήξη Δεξιού νεφρού με υποκάψιο αιμάτωμα (διαπίστωση από αξονική τομογραφία). Διαπιστώθηκε επίσης κάκωση κεφαλής με απώλεια προσφάτου μνήμης και ήτο έντονα διεγερτικός, κάταγμα κλείδας δεξιά παρεκτοπισμένο, συντριπτικό κάταγμα δεξιάς ωμοπλάτης και θλάση αριστερής ποδοκνημικής και ποδός με οίδημα και αιμάτωμα.

 

Η δικογραφημένη υπεράσπιση των εναγομένων 1 είναι ότι ο ενάγοντας μαζί με τη Δ. Χρ. και την εναγόμενη 2 κατανάλωσαν ποσότητες αλκοόλης και παρότρυνε και ενθάρρυνε την εναγόμενη 2 να επιβιβαστούν στο όχημά της και να κατευθυνθούν προς το Γέρι. Μετείχε και συμμετείχε στην παρότρυνση της εναγόμενης να ενεργήσει λανθασμένα και παράνομα, μετά την κατανάλωση αλκοόλης. Είχε πλήρη γνώση για όλους τους πιθανούς κίνδυνους, από τη στιγμή που επιβιβάστηκε στο όχημα της εναγόμενης 2. Τυγχάνουν εφαρμογής τα αξιώματα ex turpi causa nor ovitor action και volenti fit injuria.  Οι εναγόμενοι 1 διατηρούσαν ασφαλιστήριο συμβόλαιο με την εναγόμενη 2 για κάλυψη ευθύνης έναντι τρίτου. Επειδή η εναγόμενη 2 οδηγούσε το όχημα υπό την επήρεια αλκοόλης, οι εναγόμενοι ουδεμία ευθύνη έχουν να παρέχουν κάλυψη σε οδηγό. Την ενημέρωσαν και επιφύλαξαν τα δικαιώματά τους αν βρεθούν υπόλογοι έναντι του ενάγοντα. Επίσης αναφέρουν ότι τη συγκεκριμένη ημερομηνία η εναγόμενη 2, μετά από νυχτερινή διασκέδαση, αποφάσισε μαζί με τον ενάγοντα να μεταβούν προς τη βιομηχανική περιοχή Γερίου και σε όλη τη διαδρομή προς την βιομηχανική περιοχή Γερίου, η εναγόμενη 2 λάμβανε και ακολουθούσε οδηγίες του ενάγοντα για την πορεία. Στην περιοχή ο οδικός φωτισμός ήταν ανύπαρκτος και ήταν οι αμελείς οδηγίες του ενάγοντα που οδήγησαν στο ατύχημα.

 

Οι εναγόμενοι αρνούνται τις λεπτομέρειες αμέλειας και/ή παράβασης των νόμιμων καθηκόντων των εναγομένων. Iσχυρίζονται ότι οι οποιεσδήποτε ισχυριζόμενες ζημιές και/ή απώλειες και/ή σωματικές βλάβες που υπέστη ο ενάγοντας οφείλονται αποκλειστικά και/ή κατά το μεγαλύτερο μέρος τους στην συντρέχουσα αμέλεια του ενάγοντα.

 

ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΣΥΝΤΡΕΧΟΥΣΑΣ ΑΜΕΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΑ

(α)  Έδιδε λανθασμένες και/ή αμελείς και/ή παραπληροφόρησε την εναγόμενη 2 ως προς την ενδεδειγμένη πορεία που όφειλε να ακολουθήσει προκαλώντας με τέτοιο τρόπο το κατ' ισχυρισμό ατύχημα και τις ισχυριζόμενες ζημιές του.

 

(β)  Προκάλεσε με τις ενέργειες του και/ή τις πράξεις και/ή τις οδηγίες του προς την εναγόμενη 2 το κατ' ισχυρισμό ατύχημα και προκάλεσε ο ίδιος τις οποιεσδήποτε ζημιές του.

 

(γ)  Προκάλεσε ο ίδιος στον εαυτό του τις οποιεσδήποτε ζημιές με τις λανθασμένες και/ή παραπλανητικές οδηγίες πορείας που έδιδε στην εναγόμενη 2.

 

(δ)  Οικειοθελώς και/ή αυτοβούλως και/ή ελευθέρα βούληση εισήλθε στο όχημα της εναγομένης 2, έχοντας πλήρη γνώση και/ή επίγνωση όλων των πιθανών ή ενδεχόμενων κινδύνων, δίδοντας λανθασμένες οδηγίες κατεύθυνσης στην εναγομένη 2, προκαλώντας με τέτοιο τρόπο ο ίδιος τις κατ' ισχυρισμό ζημιές του.

 

(ε)  Οικειοθελώς και/ή αυτοβούλως και/ή ελευθέρα βούληση εισήλθε και/ή προέτρεψε την εναγόμενη 2 όπως επιβιβαστούν στο όχημα της, έχοντας πλήρη γνώση των ενδεχόμενων και/ή πιθανόν κινδύνων που μπορεί να προέκυπταν από την οδήγηση του εν λόγω οχήματος υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες.

 

(στ) Παρέλειψε όπως προσδέσει την ζώνη ασφαλείας του κατά την είσοδο του στο όχημα, προκαλώντας με αυτό τον τρόπο ο ίδιος στον εαυτό του τους ισχυριζόμενους τραυματισμούς του.

 

Η δικογραφημένη υπεράσπιση της εναγόμενης 2 είναι ότι ο ενάγοντας δεν δικαιούται κάτι, διότι κατά τον επίδικο χρόνο μετείχε και ήταν συμμέτοχος σε παρανομία. Παραδέχεται ότι πλήρωσε εξώδικο πρόστιμο και ότι έγινε έλεγχος αλκοόλης με ένδειξη 43%. Επίσης παραδέχεται ότι οδηγούσε το εν λόγω όχημα και ότι ενεπλάκη σε δυστύχημα και ότι έχασε τον έλεγχο του οχήματος και ότι ο ενάγοντας τραυματίστηκε. Ο ενάγοντας γνώριζε ότι η εναγόμενη 2 οδηγούσε υπό την επήρεια αλκοόλης και ότι δεν θα έπρεπε να μπει στο αυτοκίνητο της και μπήκε οικειοθελώς και ταξίδεψε στο όχημα της, με αυτές τις συνθήκες. Το ίδιο βράδυ, συναντήθηκε με τον ενάγοντα και με φίλους του ενάγοντα, σε κέντρο διασκέδασης, μαζί με φίλους του ενάγοντα και η εναγόμενη 2 αποχώρησε από το κέντρο διασκέδασης και κατευθύνθηκε προς παρακείμενο φούρνο. Εκεί ο ενάγοντας επέμενε να εισέλθει στο όχημα της. Εκείνη επίμονα τον απέτρεψε και όμως ο ενάγοντας είχε εισέλθει στο αυτοκίνητο, ενώ η εναγόμενη 2 επιχειρούσε να απομακρυνθεί με το αυτοκίνητό της. Ήταν προσκολλημένος στην πλευρά του αυτοκινήτου και στην πόρτα του συνοδηγού. Σε κάποια στιγμή η εναγόμενη 2 άνοιξε την πόρτα του συνοδηγού, για να καθίσει στο πίσω κάθισμα και εκείνη τη στιγμή ο ενάγοντας εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία και μπήκε ετσιθελικά στο αυτοκίνητο της και κατέλαβε τη θέση του συνοδηγού. Αρνήθηκε να εξέλθει του αυτοκινήτου. Η εναγόμενη αναγκάστηκε να οδηγήσει το όχημα της με συνοδηγό τον ενάγοντα και αυτός της υποδείκνυε τη διαδρομή που έπρεπε να ακολουθήσει.

 

ΜΑΡΤΥΡΙΑ:

 

Ο ενάγοντας επανέλαβε τα όσα δικογραφούνται στην Έκθεση Απαίτησης. Κατά τον χρόνο του ατυχήματος ήταν 23 ετών και έχαιρε άκρας υγείας και ενεργητικότητας, εργαζόταν στο Κοινοτικό Συμβούλιο Πυργών με ακαθάριστες απολαβές €1.118 μηνιαίως.

 

Η εναγόμενη αρ. 2 είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για την πρόκληση του τροχαίου αυτού ατυχήματος αφού μεταξύ άλλων:

 

(α) Οδηγούσε υπό την επήρεια αλκοόλ και ανέλαβε να οδηγήσει ενώ γνώριζε ότι κατανάλωσε προηγουμένως τέτοια ποσότητα αλκοόλ που δεν της επέτρεπε να οδηγεί με ασφάλεια. Να αναφέρω στο σημείο αυτό ότι εγώ είχα γνωρίσει την εναγόμενη αρ. 2 εκείνο το βράδυ, σε βραδινή έξοδο, και σε καμία περίπτωση η ίδια δεν φαινόταν να είχε καταναλώσει ποτό ή να ήταν μεθυσμένη ή να μην είχε την ικανότητα να οδηγήσει με ασφάλεια το όχημα της.

 

(β)  Οδηγούσε με πλήρη ανασφάλεια σε δρόμο όπου υπήρχε απότομη στροφή καμπή και οδήγησε το όχημα της με επικίνδυνο τρόπο σε σημείο όπου υπήρχε απότομη καμπή.

 

(γ) Οδηγούσε αμελώς και με πλήρη αδιαφορία για την επικινδυνότητα του δρόμου σε σημείο όπου υπήρχε απότομη καμπή.

 

(δ)  Παρέλειψε να χρησιμοποιήσει τα φρένα του οχήματος.

 

(ε)  Οδηγούσε με υπερβολική υπό τις περιστάσεις ταχύτητα και με ταχύτητα που δεν μπορούσε να ελέγχει το όχημα της σε σημείο του δρόμου όπου όφειλε να ελαττώσει ταχύτητα αφού υπήρχε απότομη καμπή.

 

στ) Παρέλειψε να προβεί στους αναγκαίους και προβλεπόμενους υπό τις συνθήκες ελιγμούς προς αποφυγή της σύγκρουσης.

 

(ζ) Οδηγούσε αφηρημένα και χωρίς να έχει την προσοχή της στραμμένη στο δρόμο για να αντιληφθεί την απότομη καμπή του δρόμου.

 

Ως αποτέλεσμα του ατυχήματος τραυματίστηκε σοβαρά και μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο ΤΑΕ. Είχε υποστεί κάταγμα δεξιών πλευρών, θλάση νεφρικής χώρας, με ρήξη του δεξιού νεφρού με υποκάψιο αιμάτωμα. Είχε συμπτώματα μακροσκοπικής αιματουρίας, με έντονο άλγος στη δεξιά νεφρική χώρα. Είχε υποστεί κάκωση κεφαλής, με απώλεια μνήμης αδυνατούσε να επικοινωνήσει και είχε παρεκτοπισμένο κάταγμα κλείδας συντριπτικό κάταγμα δεξιάς ωμοπλάτης με ρήξη και θλάση αριστερής ποδοκνημικής και ποδός, με οίδημα και αιμάτωμα. Είχε διογκωθεί η έξω επιφάνεια της πτέρνας από το αιμάτωμα. Εισήχθηκε στην ουρολογική κλινική του νοσοκομείου, σε σχέση με την ρήξη του δεξιού νεφρού. Αντιμετωπίστηκε από τον ορθοπεδικό χειρουργό για τα κατάγματά του. Το υπερηχογράφημα έδειξε υποκάψιο αιμάτωμα του δεξιού νεφρού, χωρίς ελεύθερη συλλογή υγρού. Στις 7/12/2013 οδηγήθηκε στο χειρουργείο. Έγινε ανοιχτή κατάταξη και οστεοσύνθεση του κατάγματος της δεξιάς κλείδας με πλάκα και βίδες.

 

Τα υπόλοιπα κατάγματα αντιμετωπίστηκαν συντηρητικά. Απολύθηκε από το νοσοκομείο στις 12/12/2013. Στις 17/1/2024 επισκέφτηκε ορθοπεδικό χειρουργό, εξαιτίας έντονου πόνου στη δεξιά νεφρική χώρα και δυσκαμψίας του δεξιού ώμο μυϊκή αδυναμία των μυών της ωμικής ζώνης. Παραπέμφθηκε σε ουρολόγο και έγινε ακτινολογικός έλεγχος της δεξιάς κλείδας και δεξιάς ωμοπλάτης. Το κάταγμα παρουσίασε ικανοποιητική, αλλά όχι πλήρη πώρωση. Χορηγήθηκε φαρμακευτική αγωγή και συνεστήθηκε έναρξη, ήπιας κινησιοθεραπείας. Στις 27/01/2014 είχε βελτίωση στην κίνηση του ώμου, όμως εξακολουθούσε να παρουσιάζει σημαντική δυσκαμψία, συγκριτικά με το αριστερό το  φυσιολογικό. Στις 28/2/14 συνέχισε φυσιοθεραπεία και μυϊκή ισχύος των μυών του δεξιού ώμου,  που υπολειπόταν του αριστερού. Συνέχισε φυσιοθεραπεία και είχε αναρρωτική άδεια μέχρι 31/3/2014. Αναφορικά με το αιμάτωμα στον νεφρό η αξονική τομογραφία έδειξε μικρό αιμάτωμα, στην οπισθοπλάγια επιφάνεια του δεξιού νεφρού. Στις 18/2/2014, έγινε ενδοφλέβια πυελογραφία που έδειξε φυσιολογική λειτουργία των νεφρών. Παρατηρήθηκε χολολιθίαση. Μετά από 6 μήνες ο ουρολόγος συνέστησε αξονική πυελογραφία και αγγειογραφία νεφρών. Υπάρχουν περιπτώσεις που μπορεί να διαμορφωθεί μερική ατροφία του παρεγχύματος του νεφρού, που πιθανώς μελλοντικά να είναι αιτία υπέρτασης και χρειάζεται συνεχής παρακολούθηση της κατάστασης του δεξιού νεφρού. Ο γιατρός του συνέστησε να εργάζεται όχι όμως να επιβαρύνεται, με βαριάς μορφής εργασία. Παρουσίασε τα ιατρικά του έξοδα.

 

Χρειάστηκε να παραμείνει κλινήρης εκτός εργασίας των καθηκόντων του για τρεισήμισι μήνες και απώλεσε μισθούς ύψους €3.500 χιλιάδων. Ο τραυματισμός τον ανάγκασε για πολλούς μήνες να είναι κλινήρης και εκτός εργασιακών καθηκόντων. Δεν έχει αφαιρέσει τα υλικά οστεοσύνθεσης της δεξιάς κλείδας. Παραμένει ουλή στη δεξιά πλευρά της κεφαλής του, περίπου 6 εκατοστά. Υπάρχει πιθανότατα ανάπτυξης οστεοβλαστικών αλλοιώσεων της άρθρωσης του ώμου. Η μικρή διόγκωση στην έξω επιφάνεια της φτέρνας από αιμάτωμα, τον ταλαιπωρούσε με πόνο κατά τη χρήση των παπουτσιών του. Το αιμάτωμα έχει διαλυθεί, αλλά συχνά έχει πόνους ιδίως όταν φοράει τα παπούτσια του. Μετά το δυστύχημα έχασε την εργασία του στο κοινοτικό συμβούλιο, διότι δεν μπορούσε να εργαστεί όπως πριν. Μέσα στο 2014 μετακόμισε μόνιμα στην Αμερική, εκεί διαμένει με την σύζυγό του και την ανήλικη κόρη τους. Συνέχεια παρακολουθείται από γιατρούς, έχει ενοχλήσεις στην κλείδα, στην ωμοπλάτη, στον αυχένα. Και στον νεφρό, κάθε περίπου 3 μήνες ελέγχεται από γιατρό και συχνά έχει πόνους. Από το 2023 έχει αρτηριακή πίεση και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. 

 

Αντεξεταζόμενος συμφώνησε ότι είχε εκτιναχθεί από το όχημα, αλλά δεν γνωρίζει εάν οι ζημιές του έγιναν πριν ή μετά από την εκτίναξη. Την ώρα που τραυματίστηκε και βρέθηκε στο χωράφι δεν γνωρίζει αν ήταν την ώρα που γύριζε το αυτοκίνητο. Τον βρήκε αστυνομικός στο χωράφι. Συμφωνεί ότι δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας. Ήταν θέση του ότι αν φορούσε ζώνη ασφαλείας, θα ήταν πεθαμένος. Για την Κ. δεν ξέρει αν φορούσε ζώνη, βρέθηκε έξω από το αυτοκίνητο. Ήταν θέση του ότι ήταν εκείνος επιβάτης και η άλλη κοπέλα συνοδηγός. Θεωρεί ότι ήταν στο πίσω κάθισμα. Η Δ. βρέθηκε από κάτω από το αυτοκίνητο. Εκείνος πετάχτηκε, εκείνη βρέθηκε πιο κοντά στο αυτοκίνητο. Του έδωσαν οι γονείς του λεπτομέρειες για το δυστύχημα. Πλήρωσε πρόστιμο για το ότι δεν φορούσε ζώνη. Θεωρεί ότι θα μπορούσε η ζώνη να έσπαζε και να βρισκόταν και πάλι έξω από το αυτοκίνητο. Τα παπούτσια του ήταν δίπλα από την καρέκλα και πιο κάτω βρέθηκε και το τηλέφωνο του. Δεν έκανε έρευνα της σκηνής, διότι όπως ανέφερε: «ήμουν 50% νεκρός». Θεωρεί ότι η Δ. είπε ψέμα ότι ο ενάγοντας ήταν συνοδηγός. Εκτινάχθηκε από το πισινό γυαλί και έβγαλαν οι γιατροί γυαλί από το κεφάλι του. Οι γιατροί του είπαν ότι το γυαλί που βρήκαν πίσω στο κεφάλι του, ήταν από το πισινό γυαλί του αυτοκινήτου. Δεν θυμάται ποια κατεύθυνση πήγε το αυτοκίνητο, αλλά θυμάται τις τούμπες. Το δυστύχημα έγινε γύρω στις 6:00 το πρωί. Ήταν μαζί με δύο φίλους του, τους Α. Α. και τον Κ. Φ.

 

Μετακόμισε με την οικογένεια του στην Αμερική το 1994. και μετά επέστρεψε η μητέρα του, μαζί με τα αδέλφια του το 2005 και πήρε δουλειά στο κοινοτικό συμβούλιο το 2007.  Στο κοινοτικό συμβούλιο καθάριζε τα σχολεία, έκοβε το γρασίδι κλπ.  Εκείνο το βράδυ ήτανε με τους φίλους του σε bar, το “Ασμάτιον”. Εκεί γνώρισαν την Κ. και τη φίλη της και έμειναν εκεί μέχρι να κλείσει. Νομίζει ότι θυμάται ότι έδωσε την αστυνομική του κατάθεση στα αγγλικά. Είχε πιει ένα ή δύο ποτά. Όταν πιει δύο ποτά είναι «relaxed». Ήταν ήρεμος, δεν είχε αυτοκίνητο για να μην πιει, δεν οδηγούσε. Του υποδείχθηκε ο φάκελος του νοσοκομείου και σημείωσε ότι ο γιατρός είχε πει ότι ήταν διεγερτικός. Θεωρεί ότι είναι λίγο περίεργο ότι έγραψε ο γιατρός ότι ήταν διεγερτικός. Στην υποβολή ότι έκανε εμετό, λόγω του ποτού, απάντησε ότι ήταν από το πλήγωμα του νεφρού. Οι κοπέλες δεν του φάνηκαν μεθυσμένες. Δεν τις είδε να πίνουν. Δεν κατέλαβε ότι η Κ. είχε πιει ποτό. Διασκέδαζαν, χόρευαν, μιλούσαν, φιλήθηκαν, διαφωνεί ότι δεν φιλήθηκαν.  Η εναγόμενη 2 του είχε πει ότι ήταν δικηγόρος όταν μιλούσαν στην παρέα.  Και του είπε ότι είχε περάσει το test των νέων δικηγόρων. Δεν μύρισε αλκοόλ πάνω στην εναγόμενη 2. Στην υποβολή, γιατί μπήκε μέσα στο αυτοκίνητο της, είπε ότι τον κάλεσε να πάει στο διαμέρισμα της. Είχαν κάνει φλερτ, πολλά φλερτ, είχαν κάνει φλερτ στις τουαλέτες, αλλά επειδή είχε σεβασμό και τον κάλεσε να πάει στο διαμέρισμα της, μπήκε στο αυτοκίνητό της. Δεν κατάλαβε ότι ήταν πιωμένη όταν μπήκε στο αυτοκίνητό της. Στον Ζορπά, δεν ήπιε κάτι η εναγόμενη 2 την κέρασε φαγητό και ήταν όλα ωραία. Ο δρόμος που έγινε το δυστύχημα, πάει από την Καλλιθέα, μετά Ποταμιά, Δάλι, Μοσφιλωτή, Πυργά. Έχει 3 και 4 χωριά που πρέπει να περάσεις, για να πάεις στα Πυργά. Τον δρόμο του Μεγάλου Αλεξάνδρου τον γνωρίζει, γιατί υπάρχει  εκεί ο ‘Οικονομίδης’. Εκεί πήγαινε για να πιάσει παλιοσίδερα. Η διαδρομή ακολουθεί τον παλιό τον δρόμο, που είναι δίπλα από τον νέο δρόμο στη Μεγάλου Αλεξάνδρου και μετά  κατευθείαν εκεί που τελειώνει η στροφή, που είναι ο ‘Οικονομίδης’.  Δεν πήρε ποτέ αυτόν τον δρόμο, για να γνωρίζει εκατό τοις εκατό αν μπορείς να πάεις από τα Πυργά. Στην οδό  Μεγάλου Αλεξάνδρου που ξεκινά από τα Πυργά φτάνει στον ‘Οικονομίδη’ δηλαδή, στην αντίθετη κατεύθυνση από την διαδρομή που ακολούθησαν εκείνο το βράδυ.  Στην υποβολή αν ήξερε την οδό Μεγάλου Αλεξάνδρου, ανέφερε ότι είναι δρόμος μεγάλος. Τον δρόμο που ξέρει, πάει από τον ‘Οικονομίδη’ μέχρι τα Πυργά. Δεν ξέρει αν από τα Πυργά υπάρχει επιστροφή.  Από τον ‘Οικονομίδη’, ακολουθείται διαδρομή από  τον νέο δρόμο και όχι στην αντίθετη μεριά. Αν πήγαιναν στα Πυργά, δεν θα έλεγε της Κατερίνας να πάρει αυτόν τον δρόμο. Αρνήθηκε ότι της ζήτησε να τον πάρει σπίτι του διότι εκεί ήταν και οι δύο του φίλοι. Συμφωνεί ότι ο Ζορπάς ήταν περίπου 3 λεπτά απόσταση από το Aσμάτιον και το δυστύχημα ήταν σε απόσταση περίπου 12‑13 λεπτά από τον Ζορπά. Συμφωνεί ότι όταν έφυγε από το Ασμάτιον προς τον Ζορπά, ήταν στο αυτοκίνητο των φίλων του. Η Κατερίνα του είχε δώσει το τηλέφωνο της και την πήρε τηλέφωνο και ρώτησε «Πού πάτε κοπέλες;» και του είπε «πάμε στον Ζορπά, κοπιάστε». Η πρόσκληση για να πάει στο διαμέρισμα της έγινε στον Ζορπά. Διαφώνησε με την υποβολή ότι επέμενε να μπει μέσα στο αυτοκίνητο της. Δεν κάνει τέτοιες παρενοχλήσεις σε γυναίκες, δεν θα έμπαινε στο αυτοκίνητο της, με το έτσι θέλω. Ξέρει τους Νόμους τους Αμερικανικούς, όχι τους Κυπριακούς. Αναρωτήθηκε γιατί η εναγόμενη 2, δεν έκανε καταγγελία, αφού την παρενοχλούσε. Της τηλεφώνησε αν θέλουν να ξαναβρεθούν και του είπε ότι είναι στον Ζορπά και να κοπιάσει, το τηλέφωνο το έδωσε η ίδια στον ενάγοντα. Δεν θυμάται ποιος τηλεφώνησε εκείνος ή η Κατερίνα. Αντάλλαξαν αριθμούς. Ποιος έπιασε ποιον τηλέφωνο, δεν θυμάται, έχει 13 χρόνια. Για να μην την προσβάλει, ο λόγος που συμφώνησαν να πάνε στο διαμέρισμα της είναι επειδή το φλερτ εξελίχθηκε και από σεβασμό σταμάτησε στο αυτοκίνητο και πήγαν στους δρόμους τους. Φιλιούνταν έξω από το “Ασμάτιον”. Σταμάτησε για να μην την προσβάλει. Τον πήρε τηλέφωνο η Αστυνομία και θεωρεί ότι οι φίλοι του πέρασαν από το σημείο που έγινε το δυστύχημα, δεν πρόσεξαν το αυτοκίνητο, πήραν τηλέφωνο την Αστυνομία. Οι φίλοι του πήγαν στο περίπτερο, για να πάρουν προφυλακτικά και τσιγάρα, μετά από τον Ζορπά. Στην υποβολή αν ήξεραν οι φίλοι του πού είναι το διαμέρισμα της Κ., ανέφερε ότι τον πήραν τηλέφωνο, για να τους πει τη διαδρομή, γι’ αυτό μπήκε στο αυτοκίνητο της. Συμφώνησαν με τις κοπέλες να πάει στο αυτοκίνητο της K. και τους πήραν τηλέφωνο για να τους εξηγήσει το δρομολόγιο. Διαφώνησε ότι οι φίλοι του τον άφησαν εκεί. Του διάβασε την κατάθεση του και ήταν η θέση του ότι έγραψε αυτά με μαθησιακή δυσκολία, δεν ενδιαφέρθηκε η Αστυνομία για να το διορθώσει. Δεν ήξερε ότι μπορούσε να αλλάξει την κατάθεση του. Δεν είχε αναφέρει στην κατάθεσή του για τηλέφωνα στον Ζορπά.

 

Η έξοδος για να πάνε σπίτι του ή στα Πυργά, θα ήταν πολύ πιο πριν όχι την διαδρομή που ακολούθησε η εναγόμενη 2. Στα 10‑12 λεπτά υπάρχουν 2,3 έξοδοι. Στην υποβολή ότι στα έγγραφα του νοσοκομείου, δεν υπάρχει καταγραφή για απώλεια πρόσφατης μνήμης, ανέφερε ότι υπάρχει ότι χτύπησε η κεφαλή του στα έγγραφα. Η απώλεια μνήμης είναι ότι την ώρα που γύριζε το αυτοκίνητο, δεν θυμάται τι έγινε. Δεν είπε ότι είχε απώλεια μνήμης όλη τη νύχτα. Συμφώνησε ότι δεν έφερε κάποιο πιστοποιητικό για τις κοινωνικές του ασφαλίσεις. Έφυγε για την Αμερική όταν έχασε τη δουλειά του στο κοινοτικό συμβούλιο, μέσα στο έτος 2014. Τον σταμάτησαν, επειδή δεν μπορούσε να αποδώσει στην εργασία του. Στην υποβολή, εάν είχαν το δικαίωμα να τον απολύσουν είπε ότι ρώτησε και είχαν το δικαίωμα. Δεν παρουσίασε χαρτιά για τη φυσιοθεραπεία στην Αμερική. Μένει στην Αμερική και έχει θέματα με τα νεφρά του, μέχρι σήμερα  προτιμά να πηγαίνει στους γιατρούς της Αμερικής. Στην υποβολή ότι δεν υπάρχει επίπτωση στον νεφρό του, απάντησε ότι έκανε δύο εγχειρήσεις και θα φέρει το τηλέφωνο του, για να δείξει για τον νεφρό. Γιατρός Ουρολόγος του Απολλώνειου του είπε ότι στο μέλλον, θα έχει ψηλή πίεση λόγω του νεφρού. Παίρνει χάπια λόγω της πίεσης του νεφρού. Δεν έφερε τέτοια χαρτιά. Στην υποβολή τι εισοδήματα έχει στην Αμερική, ανέφερε ότι δεν αφορά  την δικηγόρο το εισόδημα του. Το συμπέρασμα του για το πώς έγινε το δυστύχημα είναι ότι η εναγόμενη 2, παρέλειψε να πατήσει φρένα.

 

Θυμάται ότι επισκέφτηκε τον Δόκτωρ Αθάνατο, τον Σεπτέμβρη του 2023. Στην υποβολή ότι είχε πει του Δόκτωρ Αθάνατου ότι ήταν εργολάβος οικοδομών στην Αμερική, απάντησε ότι ποτέ δεν είπε έτσι. Μετά από το δυστύχημα σε τρεισήμισι μήνες επέστρεψε στο κοινοτικό συμβούλιο. Από τον Μάρτιο για ένα χρόνο δεν μπορούσε να δουλέψει. Τον ενοχλούσε η μηχανή με την οποία κόπηκε το γρασίδι. Δεν έκανε τα καθήκοντά του όπως πριν. Τα εισοδήματα του εξακολουθούσαν να είναι τα ίδια και ήταν θέση του ότι ήταν εκεί, για έναν χρόνο, αλλά επειδή ήταν η κρίση και ήταν μόνος και δεν μπορούσε να αποδώσει στη δουλειά, αποφάσισαν να τον διώξουν. Το συμβούλιο του έδωσε ευκαιρία, αλλά επειδή δεν μπορούσε να δουλέψει τον έδιωξαν. Έχει 10 χρόνια που πηγαίνει φυσιοθεραπεία. Το χέρι του δεν είναι εκατό τοις εκατό καλά. Έκανε εγχείρηση τρεις φορές για πέτρα, που δημιουργήθηκε στο νεφρό. Δεν ξέρει αν η πέτρα είναι άσχετη με το δυστύχημα.

 

Ο ΜΕ1 ήταν ο ανακριτής της υπόθεσης Αστυφύλακας 754 που διερεύνησε το δυστύχημα που έγινε την 1/12/13 στην οδό Μεγάλου Αλεξάνδρου στα Λατσιά με ενεχόμενο όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ]. Παρουσίασε τον φάκελο της υπόθεσης. Συμφώνησε ότι έγινε έλεγχος αλκοόλης της εναγόμενης και ότι είχε ένδειξη 43 milligram αντί 22 στο όλο σώμα της και της εκδόθηκε εξώδικο.  Η εναγόμενη 2 παραδέχθηκε και πλήρωσε. Με βάση το σχεδιάγραμμα που ετοίμασε υπέδειξε ότι το πρώτο σημείο σύγκρουσης είναι το σημείο Χ, το σημείο Α1 είναι η στιγμή της πλαγιολίσθησης, και το σημείο σύγκρουσης είναι χωμάτινο πακέτο. Το αυτοκίνητο στο σημείο Χ1 κτύπησε στο ανάχωμα. Ο ενάγοντας βρέθηκε σε απόσταση 85 μέτρα. Το Α2 είναι η τελική θέση του αυτοκινήτου και το Α4 είναι εκεί που βρέθηκε ο Ενάγοντας. Απέχουν μεταξύ τους 5 μέτρα αυτά τα δύο σημεία. Ήταν θέση του ότι αν είχε φορέσει ο Ενάγοντας ζώνη ασφάλειας θα έμενε στο αυτοκίνητο. Το αυτοκίνητο στη τελική του θέση είναι στη δεξιά πλευρά γυρισμένο στους τροχούς. Η θέση του συνοδηγού είναι εκεί που ήταν ο Ενάγοντας στην αριστερή πλευρά. Η εναγόμενη φορούσε τη ζώνη της. Δεν φορούσε τη ζώνη της η άλλη κοπέλα.  Συμφώνησε ότι ο οδηγός του αυτοκινήτου δεν υπέστη κανένα τραυματισμό. Ο έλεγχος αλκοόλης έγινε γύρω στις 6:35 το πρωί.  Η τελική  εξέταση έγινε γύρω στις 10 π.μ. Πιθανόν αν είχε ληφθεί δείγμα πιο νωρίς θα ήταν πιο ψηλή η ένδειξη.

 

Ο ΜΕ3 ήταν ο Δρ. Παπαγιάννης ορθοπεδικός χειρουργός. Έγινε παραδεκτή η ιδιότητά του ως εμπειρογνώμονας. Εξέτασε τον ενάγοντα και κατάθεσε ιατρικό πιστοποιητικό. Είχε δει τον ενάγοντα πριν από 10 χρόνια και ήταν τότε σε κατάσταση αποθεραπείας. Τα κατάγματα του ακόμα δεν είχαν πορωθεί και ήταν με φαρμακευτική αγωγή για τον πόνο και πραγματοποιούσε κινησιοθεραπεία και φυσιοθεραπεία. Είχε κάποια διαφωνία με το πιστοποιητικό του Δρ. Αθάνατου διότι εκτός της άρθρωσης τα κατάγματα μπορεί να προκληθούν λόγω μηχανικής μεταφοράς της δύναμης προς την άρθρωση, προς τον χόνδρο και προς τους συνδέσμους. Αυτά μπορούν να προκαλέσουν εκ των υστέρων οστεοαρθρίτιδα. Αυτό που έπαθε ο ενάγοντας είναι το ονομαζόμενο «floating shoulder», δηλαδή, λόγω μεγάλης βίας το κάταγμα κλείδας, το κάταγμα της ωμοπλάτης και δη του αυχένα που είναι κοντά στην άρθρωση είναι σαν να ξεκρεμάζεται το χέρι από τη θέση του. Τα στηρικτικά στοιχεία που έχει ο ώμος είναι η κλείδα μαζί με τους συνδέσμους της και η ωμοπλάτη. Aν αυτά σπάσουν αυτόματα το χέρι πέφτει κάτω και η άρθρωση παύει να λειτουργεί. Αυτό θέλει αντιμετώπιση χειρουργική και σταθεροποίηση της κλείδας. Το ότι τραυματίστηκαν τα στοιχεία της περιοχής σημαίνει ότι είναι μέσα στις πιθανότητες να αναπτύξει οστεοαρθρίτιδα μετά από κάποια χρόνια, αυτό όμως δεν μπορεί να το ξέρει. Αυτό θα μπορούσε να το δει με ακτινογραφία κάποιος. Θα μπορούσε επίσης να υπάρχει και οστεοαρθρίτιδα στην ακρωμιοκλειδική που είναι η άρθρωση του ακρωμίου μαζί με την κλείδα.

 

Αντεξεταζόμενος δέχτηκε ότι στη μεγάλη του την καριέρα έτυχε να του φέρουν τραυματίες μεθυσμένους. Του υπέδειξε το Τεκμήριο 8 που είναι η νοσηλευτική αξιολόγηση εισαγωγής ασθενούς. Συμφώνησε ότι η εν λόγω αναφορά έκανε αναφορά σε απόπνοια αλκοόλης και ότι του χορηγήθηκαν ενδοφλέβια υγρά. Υπήρχε αιματουρία του ενάγοντα, διότι είχε θλάση των νεφρών.  Στο δεξιό  νεφρό έχει υποκάψιο αιμάτωμα, δηλαδή είχε τραυματιστεί και μάζεψε αίμα κάτω από τη μεμβράνη που καλύπτει τον νεφρό. Είχε διαθλαστικά τραύματα.

 

Επίσης είχε εκδορές στο κεφάλι  που δικαιολογεί συμπέρασμα ότι  τραυμάτισε το κεφάλι του. Σύμφωνα με τα έγγραφα ο χειρουργός που έκανε την εξέταση του ενάγοντα για το κεφάλι είπε ότι ήταν διεγερτικός. Δεν υπήρχε αναφορά σε περιτραυματική αμνησία. Είχε γίνει το '13 αξονική τομογραφία που ήταν αρνητική για κάταγμα και δεν είχε εγκεφαλική θλάση. Όμως είχε αναφερθεί  στο έγγραφο ότι δεν μπορούσε να επικοινωνήσει. Στην υποβολή κατά πόσο θα είχε τραυματιστεί αν φορούσε τη ζώνη ασφαλείας ο μάρτυρας ανέφερε ότι μπορεί να μην είχε εκτιναχθεί από το αυτοκίνητο αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα τραυματιζόταν μέσα στο αυτοκίνητο ακόμα και από την ίδια τη ζώνη. Θα μπορούσε λόγω βίας η ζώνη να του κόψει τις πλευρές, το στέρνο και όλον τον θώρακα. Αντί αυτού εκτινάχθηκε ο ενάγοντας από το αυτοκίνητο και τραυματίστηκε. Είπε ότι το είδος του τραυματισμού που υπέστη ο ενάγοντας συνάδει με την εκτίναξή του στο χωράφι. Το μεγαλύτερο πρόβλημα του ενάγοντα είναι ότι στο δεξί ώμο είχε πόνο, δυσφορία και περιορισμό κινητικότητας. Όσον αφορά τα υλικά οστεοσύνθεσης αυτά πρέπει συνήθως να αφαιρεθούν μέσα στους πρώτους 12 και 18 μήνες που ολοκληρώνεται η διαδικασία πώρωσης των καταγμάτων. Αφαιρούνται εφόσον το θέλει ο ασθενής. Δεν ξαναείδε τον ασθενή από τότε για να του πει να τα αφαιρέσει. Χωρίς να είναι βέβαιος πιστεύει ότι έμεινε εκτός εργασίας μέχρι 31/3/14.  Είχε αναρρωτική άδεια του γιατρού που φέρει ημερομηνία 12/3/14. Για να εξετάσει το θέμα της οστεοαρθρίτιδας θα πρέπει να ελεγχθούν και οι δύο ώμοι για να δουν αν έχουν τις ίδιες ακτινολογικές εικόνες. Εάν ο ένας έχει οστεοαρθρίτιδα και ο άλλος δεν έχει, τότε σημαίνει ότι το γενεσιουργό αίτιο της οστεοαρθρίτιδας  ήταν το ατύχημα. Εάν δεν έχει σήμερα οστεοαρθρίτιδα τότε τελείωσε το θέμα. Δεν περιμένει κανένας τώρα μετά από 12 χρόνια να το αναπτύξει.

 

Ο ΜΕ4 Δρ. Χριστοφίδης είναι εξειδικευμένος χειρουργός ουρολόγος. Εξέτασε τον Ενάγοντα και κατάθεσε ιατρικό πιστοποιητικό που υιοθέτησε.

 

Ο ενάγοντας νοσηλεύτηκε στο Νοσοκομείο τον Δεκέμβρη του '13, έδωσε την έκθεση του και από τότε δεν τον έχει δει. Αναφορικά με το αιμάτωμα επρόκειτο για υποκάψιο αιμάτωμα, μερική ρήξη του παρεγχύματος του νεφρού. Δεν εξήλθε του νεφρού το αιμάτωμα, ήταν μικρού μεγέθους. Η πρόγνωση είναι αυτό να διαλύεται και να απορροφάται. Βάσει υπέρηχου που έχει δει το αιμάτωμα υφίστατο όταν είδε τον ενάγοντα μετά από δυόμιση μήνες θεραπείας που ακολούθησε ως  συντηρητική και απορρίφθηκε το αιμάτωμα. Μένει ουλώδης ιστός στον χώρο που έγινε το αιμάτωμα. Του ζήτησε να γίνει έλεγχος μετά από 6 μήνες για να δει σε ποια κατάσταση ήταν η ουλή και φαίνεται ότι ο νεφρός δεν παρακολουθήθηκε παρακάτω.  Δεν μπορεί να κρίνει μετά από 2 χρόνια ή σήμερα σε ποια κατάσταση είναι η λειτουργία του νεφρού, όμως εκ των προτέρων μπορεί να πει ότι θα υπήρχε πρόβλημα λειτουργικό με τον νεφρό αν ήταν μεγάλο αιμάτωμα. Συνόψισε ότι  η λειτουργία του νεφρού δεν έχει επηρεαστεί εφόσον το αιμάτωμα δεν ήταν μεγάλο και εκτίμησε ότι ο ενάγοντας θα μπορούσε να ζήσει φυσιολογική ζωή.

 

Μοναδική μάρτυρας για την Υπεράσπισή της εναγόμενης 2 ήταν η ίδια.

 

Το βράδυ του δυστυχήματος οδηγούσε το αυτοκίνητο της μητέρας της και συνοδηγός ήταν ο Ενάγοντας που δεν φορούσε ζώνη ασφάλειας. Στο πίσω κάθισμα ήταν ξαπλωμένη η φίλη της που δεν έφερε ούτε και εκείνη ζώνη ασφάλειας. Παραδέχθηκε την κατηγορία που της είχε προσάψει η Αστυνομία και ότι οδηγούσε αμελώς και επίσης ότι το ποσοστό αλκοόλης στην αναπνοή της υπερέβαινε το επιτρεπτό όριο. Από το δυστύχημα δεν είχε υποστεί σοβαρά τραύματα μόνο μώλωπες και εκδορές στο πρόσωπό της και στα χέρια της. Αισθάνθηκε πόνο στα πλευρά της και στο στήθος της. Απολύθηκε αυθημερόν από το Νοσοκομείο. Στις 30/11/13 γύρω στις 20:00 το απόγευμα είχε έρθει στο διαμέρισμά της που είναι στο Στρόβολο.  Άνοιξε κρασί η Δ. και η ώρα 23:30 έφυγαν από το διαμέρισμα και πήγαν στη Λευκωσία σε νυκτερινό κέντρο. Το νυχτερινό κέντρο έκλεισε η ώρα 3:30 π.μ. Πήγαν στο “Ασμάτιον” στα Λατσιά και έφτασαν γύρω στις 4 το πρωί. Ήταν η πρώτη φορά που επισκέφθηκε το συγκεκριμένο κέντρο. Κάθισαν στο bar, έπιναν ποτά και ο ενάγοντας μαζί με δύο άλλους της συστήθηκε και ήπιαν μαζί ποτά αλκοολούχα. Έμειναν εκεί μέχρι τις 5 και ήπιε ακόμη ένα ποτήρι ουίσκι. Μετά εισηγήθηκε η Δ. να πάνε στον Ζορπά για να πάρουν κάτι να φάνε. Στον φούρνο συνάντησε και πάλι τον ενάγοντα, ψώνισαν στον φούρνο. Κάθισε στη θέση του οδηγού και η Δ. στη θέση του συνοδηγού και ο ενάγοντας πλησίασε και έγειρε προς το παράθυρο του συνοδηγού που καθόταν η Δ. και επέμενε ενοχλητικά να πιάσει κουβέντα και δεν τους άφηνε να απομακρυνθούν, ήταν κρεμασμένος στο παράθυρο του οδηγού.

 

Του ζήτησε να απομακρυνθεί και η Δ. εκνευρισμένη άνοιξε την πόρτα του συνοδηγού και πήγε στο πίσω κάθισμα και ξάπλωσε. Αμέσως εκείνος μπήκε στην αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου και πήρε τη θέση του συνοδηγού. Δεν άκουσε τις προτροπές της να κατέβει από το αυτοκίνητο. Για να μπορέσουν να επιστρέψουν στο διαμέρισμά τους στον Στρόβολο δέχτηκε να τον μεταφέρει στο σπίτι του. Εκείνος την καθοδηγούσε ως προς τον δρόμο και της έλεγε «πήγαινε όλο ευθεία, όλο ευθεία». Είδε κάποιες πινακίδες με τόξα και ακολούθως το αυτοκίνητο επειδή πήγαινε ευθεία βρέθηκε στο χωράφι και ανατράπηκε. Επειδή είχε καταναλώσει ποτό δεν μπορούσε να δει έγκαιρα τις πινακίδες με τα τόξα ούτε ήταν σε θέση να κάμει απότομη στροφή προς τα δεξιά προτού εισέλθει το αυτοκίνητο στο χωράφι και ανατραπεί. Ο ενάγοντας δεν ήταν σε θέση να θυμάται ούτε να αντιληφθεί τις πινακίδες με τα τόξα και την απότομη στροφή στα δεξιά. Και οι τρεις ήταν ξενυχτισμένοι υπό την επήρεια αλκοόλης. Αυτό επηρέασε την οδηγητική της συμπεριφορά και επειδή οδηγούσε σε δρόμους άγνωστους, σκοτεινούς δεν μπορούσε να αντιληφθεί τις πινακίδες καθοδήγησης. Οι ισχυρισμοί του Ενάγοντα ότι επεδίωξε ερωτικές σχέσεις μαζί του όταν ήταν στο “Ασμάτιον” είναι αναλήθειες.

 

Αντεξεταζόμενη διευκρίνισε ότι η Αστυνομία της ζήτησε να μιλήσει για το ατύχημα στη συμπληρωματική της κατάθεση. Στην κατάθεση της Δ. φαίνεται ότι είπε ότι ο ενάγοντας μπήκε στο αυτοκίνητο παρά τις προτροπές τους. Αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι μπήκε στη θέση του συνοδηγού όταν βγήκε η Δ. από εκείνη τη θέση. Προηγουμένως, το αυτοκίνητο ήταν κλειδωμένο. Εκείνη τη στιγμή θεώρησε ότι δεν είχε άλλη επιλογή, άρχισε να ξημερώνει, ήταν πολλή ώρα έξω από τον φούρνο και δεν υπήρχε άλλο αυτοκίνητο εκεί γύρω.  Οι φίλοι του είχαν φύγει και την παρακάλεσε να τον πάρει σπίτι του. Στην υποβολή ότι μπορούσε να του καλέσει taxi ανέφερε ότι δεν το σκέφτηκε αυτό. Εκείνο το βράδυ υπήρχε γενική αναστάτωση, άκουε τις οδηγίες του ενάγοντα που της έλεγε να πηγαίνει ευθεία, δεν υπήρχαν ούτε φώτα στον δρόμο. Ήταν ένας άγνωστος δρόμος, σκοτεινός, που πρώτη φορά το οδηγούσε με έναν επιβάτη και ήθελε να πάει σπίτι της για να συνεχίσει τη ζωή της. Το διαμέρισμά της βρισκόταν στον Στρόβολο κοντά στον κυκλικό κόμβο του ΜETRO. Ήταν στο “Ασμάτιον” και ακολούθησαν πορεία που ήταν βορειότερα, δηλαδή προς τη Λευκωσία που ήταν ο φούρνος Ζορπάς. Το ατύχημα έγινε νοτιότερα και το “Ασμάτιον”  είναι στον παλιό δρόμο της Λευκωσίας με κατεύθυνση προς τον τόπο διαμονής του ενάγοντα. Δηλαδή, δεν είχε ξαναπεράσει από το “Ασμάτιον”. Πήγαιναν νοτιότερα προς τον τόπο όπου έγινε το ατύχημα στην οδό Μεγάλου Αλεξάνδρου ενώ το διαμέρισμα της βρίσκεται στον κυκλικό κόμβο του ΜETRO στο Στρόβολο. Κοίταξε στους χάρτες που έγινε το ατύχημα και είδε πού ήταν το “Ασμάτιον”. Η πρώτη κατάθεση που της λήφθηκε ήταν η ώρα 14:00 το μεσημέρι. Ήταν την ημέρα του ατυχήματος και το ατύχημα έγινε η ώρα 06:30 το πρωί. Επειδή είχε καταναλώσει και αλκοόλ κάποια πράγματα ίσως δεν ήταν τόσο ξεκάθαρα στο μυαλό της. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που έδωσε συμπληρωματική κατάθεση στην Αστυνομία. Οι αστυνομικοί γνώριζαν ότι ήταν υπό την επήρεια αλκοόλ αφού εκείνοι της έκαναν αλκοτέστ. Τον ενάγοντα δεν τον γνώριζε πριν το ατύχημα ούτε τον ξαναείδε. Εκείνο το βράδυ θεώρησε ότι η μόνη της εναλλακτική επιλογή  ήταν να πάρει τον ενάγοντα στο σπίτι του και να ακολουθήσει τις οδηγίες του. Το ατύχημα έγινε καθοδόν προς το σπίτι του ενάγοντα και αν δεν έμπαινε εκείνος στο αυτοκίνητο μπορεί να είχαν διαφορετική ροή τα πράγματα. Τα κλειδιά του αυτοκινήτου ήταν μέσα στο αυτοκίνητο. Παραδέχθηκε οικειοθελώς ότι ήταν υπό την επήρεια αλκοόλης και συζητούσαν αρκετή ώρα για να μην μπει ο ενάγοντας μέσα στο αυτοκίνητό της. Αναφορικά με την πρώτη της κατάθεση ανέφερε ότι είναι η κατάθεση που την έγραψε o Αστυνομικός, ήταν μεθυσμένη και συγχυσμένη την ώρα που έδινε την κατάθεση και αυτό φαίνεται από την ώρα και ημερομηνία της κατάθεσης. Ο ενάγοντας δεν την ανέφερε ως φίλη του στην κατάθεση. Πρώτη φορά γνωριστήκανε.

 

Τη στροφή δεν την είχε δει εκείνο το βράδυ, ο δρόμος ήταν σκοτεινός και ήταν υπό την επήρεια αλκοόλης. Της ζητήθηκε να υπογράψει την κατάθεση της στον Αστυνομικό Σταθμό και την υπέγραψε. Οι αστυνομικοί της είπαν ότι θα μπορούσε να πάει σπίτι της μετά και της έδειξαν το σχεδιαγράφημα και το υπέγραψε. Δεν είχε λόγο να αμφισβητήσει την Αστυνομία. Την κατάθεσή της την έδωσε προφορικά και επειδή είχε πιει λόγω σύγχυσης δεν θυμάται ακριβώς τι είπε στον Αστυνομικό. Οι αστυνομικοί δεν έγραφαν κατά λέξη αυτά που έλεγε. Αναφορικά με τους φίλους του ενάγοντα δεν ξέρει τι ώρα έφυγαν από τον Ζορπά. Ο ενάγοντας δεν της είπε το χωριό που διέμενε, της είπε να τον πάρει σπίτι του και θα της εξηγούσε τη διαδρομή. Πριν να μπει στο αυτοκίνητό οι πόρτες ήταν κλειδωμένες και δεν μπορούσε ο Ενάγοντας να μπει στο αυτοκίνητο παρά τις προσπάθειές του, όμως ο τρόπος που κρεμάστηκε στο παράθυρο και που στεκόταν στο αυτοκίνητό της, τις απέτρεπε από το να φύγουν από τον Ζορπά εκείνην την ώρα. Μετά από πολλή ώρα συζήτησης η Δ. άνοιξε την πόρτα και πήγε να ξαπλώσει και βρήκε την ευκαιρία, επειδή το αυτοκίνητο ξεκλειδώθηκε να μπει.

 

Ο ενάγοντας κατανάλωσε αλκοόλ μπροστά της στο “Ασμάτιον” και η συμπεριφορά του και οι κινήσεις του ήταν τέτοιες που δεν θα τις έκανε κάποιος που δεν ήταν μεθυσμένος. Μετά που είχε δώσει την αρχική της κατάθεση και όταν πέρασε το αρχικό σοκ ήθελε να ξαναπάει στον Αστυνομικό Σταθμό να διαβάσει την προηγούμενη της κατάθεση και να ξεκαθαρίσει κάποιες ανακρίβειες και συγχύσεις που υπήρχαν εκείνην τη στιγμή στο μυαλό της και λογικά πρέπει να διάβασε την πρώτη της κατάθεση πριν να δώσει τη συμπληρωματική. Δεν ισχύει η θέση του ενάγοντα ότι είχαν φιληθεί στο “Ασμάτιον”. Τη στροφή την απότομη δεξιά τη θυμάται, όμως δεν θυμάται τον σηματοδότη στη στροφή. Είδε τα τόξα αλλά ήταν αργά για να αντιδράσει. Δεν θυμάται την ταχύτητά της. Δεν θυμάται να ζήτησε από τον ενάγοντα να βάλει την ζώνη ασφαλείας.

 

Ο ΜΥ1 για τους εναγόμενους 1 ήταν ο Δρ. Αθάνατος που εξέτασε τον ενάγοντα κατόπιν προτροπής των εναγόμενων 1 στις 5 Σεπτεμβρίου 2023. Υιοθέτησε το ιατρικό του πιστοποιητικό. Ο ενάγοντας παρουσίαζε ενοχλήσεις στις αλλαγές του καιρού στην περιοχή των κακώσεων και στην περιοχή των νεφρών. Δεν υπήρχαν ενδείξεις οστεοαρθρίτιδας μόνο δυσφορία σε κάποιες ακραίες κινήσεις . Δεν είδε στις  ακτινογραφίες ενδείξεις που να δείχνουν οστεοαρθρίτιδα.

 

Για να ετοιμάσει την έκθεση του έλαβε υπόψη του την έκθεση του Δρ. Παπαγιάννη. Δεν υπάρχει μεγάλη  διαφωνία ως προς την πιθανότητα να αναπτυχθεί οστεοαρθρίτιδα ως αποτέλεσμα του ‘floating shoulder’. Αυτή η πάθηση την στιγμή που έγινε η επέμβαση και σταθεροποιήθηκε η κλείδα δεν θα οδηγήσει σε τέτοιο κατάλοιπο. Εκείνο που απομένει είναι το κάταγμα της κλείδας και το κάταγμα του αυχένα και της ωμοπλάτης. Το δεύτερο δεν είναι ενδοαρθρικό και έτσι δεν αναμένει οστεοαρθρίτιδα στο μέλλον. Για να υπάρχει οστεοαρθρίτιδα το κάταγμα θα πρέπει να επηρεάσει την αρθριτική επιφάνεια. Είδε την ακτινογραφία ημερομηνίας 13.5.2016 και δεν υπήρχε στοιχείο οστεοαρθρίτιδας. Η βιβλιογραφία υποστηρίζει ότι μετά από τέτοια κατάγματα δεν υπάρχει ζήτημα οστεοαρθρίτιδας. Όλοι ενδεχομένως είναι υποψήφιοι ανάπτυξης οστεαρθρίτιδας. Παρέπεμψε στο σύγγραμμα ‘Medicolegal Reporting in Orthopedic Trauma’ σελίδα 18 που αναφέρεται στα στοιχεία που φαίνονται σε ασθενείς τέτοια τραύματα από  τις ακτινογραφίες.

 

Η τελευταία μάρτυρας ΜΥ2 για εναγόμενους 1 είναι Λειτουργός της ασφάλειας και κατέθεσε την πρόταση ασφάλισης και το ασφαλιστικό συμβόλαιο τεκμήριο 2 που αφορά την ασφαλιζόμενη εναγόμενη 2. Αποστάλθηκε στην εναγόμενη 2  η επιστολή τεκμήριο 14 ημερομηνίας 19.2.2014 με την οποία πληροφορήθηκε ότι η εταιρεία δεν έχει ευθύνη να παρέχει κάλυψη σε οδηγό έχοντας καταναλώσει αλκοόλ και εάν υποχρεωθεί  η εταιρεία να καλύψει τρίτους βάση νομοθεσίας θα στραφεί εναντίον της για κάλυψη των εξόδων.

 

 

 

 

 

Αξιολόγηση

 

Δύο είναι τα μεγάλα επίδικα ζητήματα που θα πρέπει να επιλυθούν με αναφορά την μαρτυρία της υπόθεσης. Το πρώτο είναι η προβαλλόμενη Υπεράσπιση των εναγόμενων ότι ο Ενάγοντας δεν δικαιούται αποζημίωση ή κάλυψη, επειδή παρότρυνε την εναγόμενη 2 ενώ είχε καταναλώσει αλκοόλ να μεταβεί διά του οχήματος της εναγόμενης στην περιοχή Γερίου έχοντας πλήρη γνώση των κινδύνων που θα προέρχονταν από τη μεταβίβαση στο όχημα. Αυτά τα γεγονότα θα ήταν σημαντικά ώστε να αξιολογηθεί η προβαλλόμενη Υπεράσπιση της "ex turpi causa non oritur actio" και "volent fit injura". Η εκδοχή του ενάγοντα και της εναγόμενης 2 σε σχέση με τις συνθήκες που οδήγησαν στο να επιβιβαστεί ο ενάγοντας στο όχημα της εναγόμενης 2 ως οδηγός, είναι εκ διαμέτρου αντίθετες. Το δεύτερο πραγματικό  ζήτημα προς επίλυση είναι να κριθεί κατά πόσο η εναγόμενη 2 που  όντως ήταν υπό την επήρεια αλκοόλης το κοινοποίησε στον ενάγοντα  και/ή  κατά πόσο  αυτό ήταν τόσο προφανές από την συμπεριφορά και την όψη της  που ο Ενάγοντας είχε επίγνωση αυτού του γεγονότος.

 

Έχω αξιολογήσει τη μαρτυρία στο σύνολό της. Δεν έχω αρκεστεί μόνο στην εντύπωση και εικόνα που μου έχει δημιουργήσει ο κάθε μάρτυρας για να καταλήξω σε συμπέρασμα σε σχέση με την αξιοπιστία των μαρτύρων. Έχω αξιολογήσει τη μαρτυρία σε συνάρτηση με όλα τα τεκμήρια της υπόθεσης και άλλη αποδεκτή και αξιόπιστη μαρτυρία. (Βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας Ποινικές Εφέσεις 13‑17/2017 ημερομηνίας 4.7.2017). Ως επεξηγείται στην υπόθεση Ομήρου ν. Δημοκρατίας (2001) 2 ΑΑΔ 506, δεν είναι αρκετό να καταλήξω σε συμπέρασμα ότι συγκεκριμένος μάρτυρας είπε την αλήθεια εξαιτίας της θετικής εικόνας που έχει δημιουργηθεί στο Δικαστήριο. Η ευχέρεια του Δικαστηρίου να δεχθεί μέρος της μαρτυρίας ενός μάρτυρα και να απορρίψει άλλο μέρος δεν είναι απόλυτη, πρέπει να αιτιολογείται η σχετική προσέγγιση. Ναι μεν η πεποίθηση ότι κάποιος μάρτυρας λέει την αλήθεια είναι το καλύτερο εχέγγυο για την ορθότητα της κρίσης μας αλλά ως κριτές των γεγονότων η πεποίθησή μου και η εντύπωσή μας πρέπει να επιβεβαιώνεται με συγκεκριμένα στοιχεία της υπόθεσης. Δεν έχω αποδεχθεί ή απορρίψει μαρτυρία ανάλογα μόνο με τις εντυπώσεις μου και δεν έχουμε συγκρίνει τους μάρτυρες μόνο με αυτό το κριτήριο αλλά έχω δεχθεί ή απορρίψει μαρτυρία με τρόπο θετικό και με αυτοτέλεια έτσι που να δημιουργείται μία εικόνα βεβαιότητας ως προς τα πραγματικά και αληθινά γεγονότα της υπόθεσης. Έχω αξιολογήσει ξεχωριστά κάθε μάρτυρα σε σχέση με τα λεγόμενά του και τα αποδεικτικά στοιχεία που έχει προσκομίσει για να πείσει για την αλήθεια της εκδοχής του. Επιπρόσθετα, έχω αναλύσει τη μαρτυρία του κάθε μάρτυρα με αναφορά και στην υπόλοιπη μαρτυρία της υπόθεσης ώστε σε κάθε περίπτωση η μαρτυρία αυτή να έχει διασταυρωθεί με άλλα στοιχεία ή να έχει καταρριφθεί από άλλα στοιχεία και/ή μαρτυρία που αποδεικνύονται ως αναντίλεκτα στην υπόθεση. Έλαβα υπόψη μου πιθανά ελατήρια που μπορεί να είχε κάθε μάρτυρας να πει ή να μην πει την αλήθεια ώστε να διαπιστωθούν με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Είχα κατά νου ότι η αξιοπιστία ενός μάρτυρα κρίνεται μετά από προσεκτική εξέταση της ολότητας της μαρτυρίας του κάθε μάρτυρα. Επίσης έλαβα υπόψη μου ότι είναι σημαντικό να εξετασθούν οι κατά μέρους ισχυρισμοί της μαρτυρίας του κάθε μάρτυρα καθώς και οι λεπτομέρειες που αφορούν το κάθε μέρος της μαρτυρίας. Είχα κατά νου επίσης ότι όσο διαφωτιστικές και να είναι οι επί μέρους πτυχές της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει αυτές να μην επισκιάσουν τη συνολική εικόνα και εντύπωση που δημιουργεί ο μάρτυρας ως αυτή προκύπτει από το σύνολο της μαρτυρίας του. (R v Sayers and others Northern Ireland Unreported Judgements Court of Appeal (Criminal Division 19 November 1984).

 

Ο ΜΕ1 ανακριτής της υπόθεσης θα πρέπει να θεωρηθεί ανεξάρτητος και αμερόληπτος μάρτυρας. Κλήθηκε στη σκηνή, αποτύπωσε τα πραγματικά ευρήματα που ανακάλυψε σε σχέδιο, ενημέρωσε το Δικαστήριο για όλα τα διαβήματα που έγιναν σε σχέση με την υπόθεση επί  παραδείγματι ότι έγινε έλεγχος αλκοόλης της εναγόμενης με ένδειξη 43 milligram αντί 22. Τα ευρήματα του ότι υπήρχε πλαγιολίσθηση  του οχήματος που οδηγούσε, το ότι είχε τελική θέση το όχημα κοντά στο ανάχωμα και ότι ο ενάγοντας βρέθηκε να απέχει 5 μέτρα από τη θέση του οχήματος είναι κάτι που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Κρίνω ότι δεν θα μπορούσε να είναι σε θέση να αναφέρει σε ποια θέση καθόταν ο ενάγοντας την ώρα του δυστυχήματος ούτε έχει την εμπειρογνωμοσύνη να εκφέρει την άποψη ότι  στην περίπτωση που ο ενάγοντας φορούσε ζώνη ασφάλειας θα έμενε μέσα στο αυτοκίνητο. Οτιδήποτε αφορά πραγματικό εύρημα που θα μπορούσε να το διαπιστώσει με την έρευνά του, ή με τα μάτια του στην όψη γίνεται αποδεκτό στο Δικαστήριο. Εκτιμήσεις όπως τα πιο πάνω θα πρέπει αιτιολογηθούν υπό το φως κάποιων ειδικών γνώσεων που διαθέτει  ο μάρτυρας  και επειδή δεν έχει αποδείξει ότι διαθέτει τις ειδικές γνώσεις για να εκφέρει τις συγκεκριμένες θέσεις δεν υποστηρίζονται οι εκτιμήσεις.

 

Ο ενάγοντας είχε δώσει κατάθεση στην Αστυνομία στις 12.1.2014. Η εκδοχή που έχει προβάλει τότε ήταν ότι "οι δύο φίλοι μου ο Κωνσταντίνος και Αιμίλιος μπήκαν στο αυτοκίνητο του Κωνσταντίνου και εγώ μπήκα στο αυτοκίνητο της μίας από τις δύο κοπέλες της Κατερίνας και κάθισα στις πίσω θέσεις ενώ η άλλη κοπέλα έκατσε συνοδηγός". Ενώ είχε προβάλλει αυτήν τη θέση το 2014  αλλοίωσε την εκδοχή του  και ανέφερε ότι  είχε τηλεφωνήσει της εναγόμενης 2 μέσα  αυτοκίνητο για να βρεθούν στον φούρνο "Ζορπάς" σε μικρή απόσταση από το κέντρο "Aσμάτιον" και ότι συμφώνησαν ότι θα τον έπαιρνε στο διαμέρισμά της για να εξελιχθεί η ερωτική συνεύρεση μεταξύ τους. Σε αντίθεση με αυτά που είχε αναφέρει στην Αστυνομία το 2014 ήταν η θέση του ότι μπήκε μέσα στο όχημα της εναγόμενης 2 στον φούρνο "Ζορπάς". Η πραγματική μαρτυρία δεν υποστηρίζει την εκδοχή του ότι η εναγόμενη 2 τον πήγαινε στο διαμέρισμα της για ερωτική συνεύρεση. Το  τεκμήριο  12 περιέχει την  διαδρομή που ακολούθησε η εναγόμενη 2 ως οδηγός. Επίσης από  το σχεδιάγραμμα του αστυνομικού, προκύπτει ότι η διαδρομή που ακολούθησε η εναγόμενη 2 δεν όδευε προς το διαμέρισμά της αλλά προς τα Πυργά. Επομένως, δεν μπορεί να αληθεύει ο ισχυρισμός του ότι στόχος της ήταν να τον φέρει στο διαμέρισμά της. Αυτό το ψέμα είναι συνειδητό για να καταδείξει ότι δεν ήταν το πρόσωπο που έδιδε οδηγίες στην εναγόμενη 2 σε σχέση με τη διαδρομή. Φάνηκε  κατά την αντεξέταση  ότι γνώριζε λεπτομέρειες για τους δρόμους της περιοχής στην οδό Μεγάλου Αλέξανδρου. Η συγκεκριμένη διαδρομή είναι αυτή που παίρνει για να κατευθυνθεί σε επιχείρηση ονομαζόμενη  ‘Οικονομίδη’ που πωλεί παλιοσίδερα. Βρίσκεται  στην αντίθετη κατεύθυνση εκεί που τελειώνει η στροφή.  Η  συγκεκριμένη διαδρομή δεν έχει καμία σχέση με την οικία της εναγόμενης 2 και είναι  βέβαιο ότι η εναγόμενη κατέληξε να ακολουθεί τον συγκεκριμένο δρόμο κατόπιν υποδείξεως του ενάγοντα. Επίσης η εκδοχή που πρόβαλε ενόρκως ότι τον κάλεσε στο διαμέρισμά της ενώ την πήρε τηλέφωνο αφού αποχώρησε από το “Ασμάτιον” δεν είναι φυσιολογική εκδοχή. Το λογικό θα ήταν να γινόταν αυτή η πρόταση προτού αποχωρήσει από το ‘Ασμάτιον’.  Αν όντως είχε τον αριθμό τηλεφώνου της θα μπορούσε να της τηλεφωνήσει όποτε ήθελε για ραντεβού  και όχι τη δεδομένη στιγμή που ανάφερε λίγα λεπτά από την αποχώρηση τους από νυκτερινό κέντρο. Παρέπεμψε σε τηλεφωνική συνομιλία που είχαν στην οποία είχαν συμφωνήσει εκείνη την ώρα να συναντηθούν και να πάνε στο διαμέρισμα της για ερωτική συνέρευση.  Και να υπήρχε τέτοια συνομιλία θα ήταν φυσιολογικό να θυμάται κάτι από αυτά που ειπώθηκαν μεταξύ τους για να καταλήξουν σε συνεννόηση. Δεν  μπορούσε να θυμάται ή να αναφέρει οποιεσδήποτε λεπτομέρειες ή να αναφέρει αριθμούς τηλεφώνου που πήρε το δεδομένο βράδυ. Επίσης αν ήταν αλήθεια ότι ξεκίνησαν να φιλιούνται μέσα στο “Ασμάτιον ”, το λογικό θα ήταν ότι όντως θα έφευγαν μαζί από το κέντρο να κατευθυνθούν στο διαμέρισμα της και όχι να θυμηθεί τυχαία να της τηλεφωνήσει για να βρεθούν στον φούρνο. Όταν έδωσε κατάθεση  στην αστυνομία το 2014 είχε αναφέρει  ότι δεν μπορούσε να θυμηθεί τι έγινε μετά τον φούρνο. Εφόσον δεν μπορούσε να θυμηθεί τι έγινε μετά τον φούρνο, πώς ήταν σε θέση να γνωρίζει ότι το αυτοκίνητο που οδηγούσε η εναγόμενη 2 κατευθυνόταν στην οδό Μεγάλου Αλεξάνδρου;

 

Τα τραύματα που είχε υποστεί ως συνέπεια του δυστυχήματος είναι όλα καταγεγραμμένα σε ιατρικά πιστοποιητικά των γιατρών και δεν αμφισβητήθηκαν από τον γιατρό που κάλεσε η υπεράσπιση  Δρ. Αθάνατο. Επομένως, τα τραύματα που είχε υποστεί ο μάρτυρας δεν μπορούν να αμφισβητηθούν. Εκείνο το οποίο αμφισβητείται είναι η τοποθέτηση του ότι έχει αναπτύξει  ψηλή πίεση εξαιτίας το τραύμα του στο νεφρό. Τέτοια ιατρική μαρτυρία δεν προσκομίστηκε για να μπορεί να αποδειχθεί. Ούτε προσκόμισε πρόσφατη  ιατρική μαρτυρία σε σχέση με την κατάσταση του ώμου του ή του νεφρού του. Δεν τεκμηρίωσε τον ισχυρισμό του ότι δεν μπορούσε να αποδώσει στην εργασία του ή ότι απολύθηκε από την εργασία του στο κοινοτικό συμβούλιο, μέρος που εργάστηκε για αρκετό διάστημα μετά την πρόκληση του δυστυχήματος εξαιτίας ανικανότητας του να εκτελεί τα καθήκοντα του.

 

Για όλους τους πιο πάνω λόγους δεν αποδέχομαι την εκδοχή του για τον τρόπο που έγινε το δυστύχημα.  Δεν  τεκμηρίωσε τη θέση του  ότι τα τραύματα που είχε υποστεί στο δυστύχημα έχουν αιτιώδη συνάφεια με την απώλεια μελλοντικών απολαβών ή ότι τα τραύματά του επηρέασαν την ικανότητά του να εργαστεί. Δεν προσκομίστηκε θετική μαρτυρία που να τεκμηριώνει  το συμπέρασμα ότι έχει αναπτύξει ψηλή πίεση εξαιτίας του τραύματος του νεφρού, θέση που έρχεται σε αντίθεση με την διάγνωση του  μοναδικού  ουρολόγου μάρτυρα  ο οποίος ανέφερε ότι το τραύμα στο νεφρό ήταν υποκάψιο, μικρό όχι μεγάλο αιμάτωμα που δεν θα επηρέαζε τη λειτουργικότητα του νεφρού. Αποδέχομαι μόνο το μέρος της μαρτυρίας του που να συνάδει με άλλη αναντίλεκτη μαρτυρία της υπόθεσης.

 

Είναι γεγονός ότι η εναγόμενη 2 ήταν μεθυσμένη εκείνο το βράδυ.  Της διενεργήθηκε προκαταρτική  εξέταση αλκοόλης που έδειξε ότι το δείγμα εκπνοής της ήταν αρκετά πιο  πάνω από το όριο δηλαδή, ήταν 84mg% ενώ το τελικό δείγμα που της λήφθηκε στις 10.45 π.μ. έδειξε 43%. Κατά την ώρα που της λήφθηκε η πρώτη της αστυνομική κατάθεση ήταν η ώρα  19.00 την ημέρα του δυστυχήματος. Στην πρώτη της κατάθεση είχε αναφερθεί στην ποσότητα του ποτού που είχε καταναλώσει. Σε εκείνη την κατάθεση είχε πει ότι μπήκε ο ενάγοντας στο αυτοκίνητο της αλλά δεν είχε αναφέρει ρητώς  και συγκεκριμένα ότι  το σημείο  και η στιγμή που ο ενάγοντας έγινε επιβάτης στο όχημα KQU214  ήταν το κέντρο ‘Ασμάτιον’.  Οπότε δεν προκύπτει άμεσα ότι υπάρχει αντίθεση μεταξύ της εκδοχής που πρόβαλε στην κατάθεση της  και αυτής που προβλήθηκε ενόρκως. Το άλλο που είπε  στην πρώτη της αστυνομική κατάθεση που είναι συνεπής με την ένορκη της μαρτυρία είναι ότι είχε την αντίληψη τότε που  έγινε το δυστύχημα  ότι κατευθύνθηκε στο συγκεκριμένο δρόμο επειδή είχε αναλάβει να  πάρει τον ενάγοντα  σπίτι του. Δηλαδή, αμέσως μετά το δυστύχημα πριν προλάβει καλά καλά να ξεμεθύσει  η ενάγουσα πρόβαλε την εκδοχή στην αστυνομική της κατάθεση  ότι  έπαιρνε τον ενάγοντα  σπίτι του  και ότι ήταν και η φίλη της Δ. μέσα στο όχημα. Επομένως δεν μπορεί να αληθεύει η εκδοχή που πρόβαλε ο ενάγοντας  ότι θα πήγαιναν στο σπίτι το δικό της στο Στρόβολο για ερωτική συνέρευση την ώρα που πήγαινε το όχημα προς το σπίτι του ενάγοντα και ενώ υπήρχε τρίτο άτομο μέσα στο όχημα που έπρεπε και εκείνη να μεταφερθεί στο σπίτι της και ενώ θα άφηνε  και τον ενάγοντα στο σπίτι του. Επίσης είχε αναφέρει από την πρώτη στιγμή ότι ο ενάγοντας της έδιδε οδηγίες για να τον πάρει σπίτι του στον συγκεκριμένο δρόμο. Ενδεχομένως, να μην μπορούσε να θυμηθεί εκείνη την ώρα ότι είχαν πάει στον φούρνο γι’ αυτό δεν το είχε αναφέρει  στην πρώτη της κατάθεση. Παρέλειψε να αναφέρει κάτι τέτοιο στην πρώτη της κατάθεση. Επειδή δεν υπάρχει αυτή η λεπτομέρεια στην κατάθεση της δεν σημαίνει ότι η παράλειψη της  να το αναφέρει είναι ψέμα. Η παράλειψη να αναφέρει κάτι δεν ισοδυναμεί με αντίφαση που παραπέμπει σε ψέμα. Δεν σημαίνει ότι επίτηδες δεν το είχε αναφέρει ή ότι το θυμόταν και απέφυγε επίτηδες να το αναφέρει στην κατάθεση της.   

 

To κέντρο ‘Ασμάτιον’ όπως ανακάλυψε αργότερα με αναφορά τον χάρτη στο GPS είναι νοτιότερα του Ζορπά ενώ ο δρόμος του δυστυχήματος είναι νοτιότερα του ‘Ασμάτιου’ και στην αντίθετη κατεύθυνση από το Στρόβολο. Η εκδοχή που πρόβαλε στην δεύτερη της αστυνομική κατάθεση τον Μάρτιο συνάδει με την εκδοχή που πρόβαλε η συνεπιβάτης της. Η κατάθεση της Δ. επιβεβαίωσε ότι ο ενάγοντας είχε εισέλθει στο όχημα της εναγόμενης 2 με το έτσι θέλω και ότι η εναγόμενη 2 που ήταν  μεθυσμένη όπως είπε δεν είχε την ευστροφία να τον ξεφορτωθεί. Προκειμένου να τον ξεφορτωθεί συμφώνησε να τον πάρει σπίτι. Δεν θεωρώ ότι η εκδοχή που πρόβαλε η Δ. τότε ήταν το αποτέλεσμα προ συνεννόησης μεταξύ των δύο. Κατ’ αρχάς αυτές τις λεπτομέρειες δεν τις είχε αναφέρει τότε στην αστυνομική της κατάθεση η εναγόμενη 2. Αργότερα τα θυμήθηκε και τα ανέφερε. Κατά δεύτερο λόγο το ότι μπήκε μέσα στο όχημα της εναγόμενης στο φούρνο είναι κάτι που υποστήριξε και ο ενάγοντας με την μαρτυρία του.

 

Στην υπόθεση F.L.H ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 4/2020 ημερομηνίας 31.1.2022, ECLI:CY:AD:2022:D32 το Ανώτατο Δικαστήριο επεξήγησε  ότι ‘Σύμφωνα με το άρθρο 24 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9,  η εξ ακοής μαρτυρία δεν αποκλείεται από οποιαδήποτε διαδικασία ενώπιον οποιουδήποτε Δικαστηρίου, απλώς και μόνο διότι αυτή είναι εξ ακοής, τηρουμένης της ευχέρειας του Δικαστηρίου  να μην αποδεχθεί εξ ακοής μαρτυρία, αν κρίνει ότι τούτο εξυπηρετεί τους σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Το άρθρο 27 αποδίδει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική ευχέρεια να αξιολογήσει τη βαρύτητα που θα προσδοθεί σε εξ ακοής μαρτυρία, ορίζοντας ότι το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το σύνολο των περιστάσεων από τις οποίες μπορεί εύλογα να συναχθεί συμπέρασμα αναφορικά με την αποδεικτική αξία της εν λόγω μαρτυρίας. Περιπλέον, παραθέτει κατά τρόπο ενδεικτικό αριθμό κριτηρίων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την αξιολόγηση της βαρύτητας που θα προσδοθεί σε εξ ακοής μαρτυρία. Ως τέτοιο κριτήριο, αναφέρεται, πρώτο στη σειρά, το κατά πόσο θα ήταν εύλογο και εφικτό ο διάδικος που έχει προσαγάγει τη μαρτυρία, να είχε κλητεύσει ως μάρτυρα στη διαδικασία το πρόσωπο που έκαμε την αρχική δήλωση.

 

Το άρθρο 27 που αφορά τους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη για την αξιολόγηση της μαρτυρίας παρατίθεται πιο κάτω:

 

«27.-(1) Κατά την αξιολόγηση της βαρύτητας που θα προσδοθεί σε εξ ακοής μαρτυρία, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το σύνολο των περιστάσεων, από τις οποίες μπορεί εύλογα να συναχθεί συμπέρασμα αναφορικά με την αποδεικτική αξία της εν λόγω μαρτυρίας.

(2) Ειδικότερα, και χωρίς επηρεασμό της γενικότητας του εδαφίου (1), το Δικαστήριο θα λαμβάνει υπόψη τα πιο κάτω:

(α) Κατά πόσο θα ήταν εύλογο και εφικτό ο διάδικος, που έχει προσαγάγει τη μαρτυρία, να είχε κλητεύσει ως μάρτυρα στη διαδικασία το πρόσωπο που έκαμε την αρχική δήλωση·

(β) το χρονικό διάστημα μεταξύ της αρχικής δήλωσης και του γεγονότος στο οποίο αυτή αναφέρεται·

(γ) το βαθμό της εξ ακοής μαρτυρίας, δηλαδή κατά πόσο η μαρτυρία περιλαμβάνει εξ ακοής μαρτυρία πέραν του πρώτου βαθμού·

(δ) κατά πόσο οποιοδήποτε εμπλεκόμενο πρόσωπο είχε οποιοδήποτε κίνητρο να αποκρύψει ή να παραποιήσει τα γεγονότα·

(ε) κατά πόσο η αρχική δήλωση μεταφέρθηκε επακριβώς ή όχι·

(στ) το πλαίσιο μέσα στο οποίο, ή οποιοσδήποτε σκοπός για τον οποίο έγινε η αρχική δήλωση·

(ζ) κατά πόσο η εξ ακοής μαρτυρία είναι ουσιωδώς διαφορετική από την αρχική δήλωση·

(η) κατά πόσο, υπό τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες προσάγεται η εξ ακοής μαρτυρία, φαίνεται ότι δεν διευκολύνεται η ορθή αξιολόγηση της βαρύτητας της μαρτυρίας ή γίνεται προσπάθεια παρεμπόδισης της ορθής αξιολόγησης της βαρύτητας της μαρτυρίας.

(3) Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του παρόντος άρθρου, κατά την αξιολόγηση της βαρύτητας που προσδίδεται από το Δικαστήριο σε εξ ακοής μαρτυρία, λαμβάνεται ιδιαίτερα υπόψη το κατά πόσο ο διάδικος θα μπορούσε να προσκομίσει την καλύτερη δυνατή μαρτυρία και δεν το έπραξε.»

 

Δεν γνωρίζω γιατί τα μέρη δεν έχουν καλέσει την συγκεκριμένη μάρτυρα για να υιοθετήσει το περιεχόμενο της αστυνομικής της κατάθεσης. Είναι παρακινδυνευμένο να στηριχθώ στο περιεχόμενο αυτής της κατάθεσης  για την εξαγωγή ευρημάτων. Όμως η ύπαρξη αυτής της εκδοχής καταδεικνύει ότι αυτά που είπε η εναγόμενης 2 ενόρκως και στην δεύτερη της αστυνομική κατάθεση δεν ήταν το προϊόν υστερόβουλης σκέψης. Εξ αρχής η εναγόμενη 2 παραδέχθηκε ότι οδηγούσε μεθυσμένη. Όταν κλήθηκαν  αστυνομικοί στην σκηνή του δυστυχήματος  ένα από τα πρώτα πράγματα που είπε αυθόρμητα ήταν ότι ‘τους σκότωσα’. Ουδέποτε επιχείρησε να αποποιηθεί την ευθύνη της για το δυστύχημα. Αυτά που είπε αργότερα δεν αναιρούν την αρχική της εκδοχή απλά  προστέθηκε η λεπτομέρεια στην εκδοχή της  ότι ο ενάγοντας ήταν αυτός με δικές του ενέργειες και πρωτοβουλία που επεδίωξε να μπει στο όχημα της. Ο ενάγοντας δεν αρνήθηκε ότι είχε μπει στο όχημα της εναγόμενης 2 στον Ζορπά και όχι προηγουμένως που είχαν αποχωρήσει από το κέντρο.  Επομένως, δεν έφυγαν μαζί από το ‘Ασμάτιον’. Εφόσον δεν έφυγαν μαζί από το ‘Ασμάτιον’ εξάγεται το συμπέρασμα ότι η Δ. ήταν ο συνοδηγός της εναγόμενης 2  μέχρι τον Ζορπά.  Εάν πρώτος σταθμός ήταν ο Ζορπάς που είναι στην αντίθετη κατεύθυνση από την διαδρομή του δυστυχήματος σημαίνει ότι η απόφαση να επιβιβαστεί στο όχημα της εναγόμενης 2 λήφθηκε στον Ζορπά και όχι προηγουμένως. Κατά συνέπεια παρόλο ότι η εναγόμενη 2 δεν αναφέρθηκε στην στιχομυθία που έγινε έξω από τον Ζορπά στην αρχική της κατάθεση αυτό φαίνεται να οφείλεται σε παράβλεψη και όχι υστερόβουλη σκέψη. Αναφορικά με την παράλειψη του συνηγόρου υπεράσπισης για την εναγόμενη 1 να την αντεξετάσει  για τους όρους της ασφαλιστικής της κάλυψης αυτό δεν έχει σημασία εφόσον το ίδιο το ασφαλιστικό το συμβόλαιο έχει κατατεθεί αυτούσιο στο Δικαστήριο με τους  όρους του. Η εναγόμενη ουδέποτε αρνήθηκε την μέθη της ή ότι ήταν ασφαλιζόμενη με την συγκεκριμένη εταιρεία. Η εναγόμενη 2 δεν αμφισβήτησε το περιεχόμενο του τεκμηρίου 13.  Κρίνεται αξιόπιστη και η μαρτυρία της θεωρείται  βάση για την εξαγωγή συμπερασμάτων.

 

Οι δύο  ιατροί ορθοπεδικοί  δεν  διαφωνούν ως προς το είδος και την έκταση των τραυμάτων του ενάγοντα.  Οι ιατροί ήταν μάρτυρες γεγονότων και μάρτυρες γνώμης.

 

Η αξιοπιστία ενός εμπειρογνώμονα, κρίνεται με τον ίδιο τρόπο που κρίνεται η αξιοπιστία κι άλλων μαρτύρων. (Βλ. Ψάλτης ν. Αστυνομίας 2 AAΔ.113 (2001). Όμως ένας εμπειρογνώμονας, θεωρείται κατά κανόνα ανεξάρτητος μάρτυρας. (Μέλας ν. Συμβουλίου Κεντρικού Σφαγείου Kοφίνου 1 ΑΑΔ 113 (2003). Η εγκυρότητα της γνώμης του ελέγχεται ενόψει αιτιολογημένου πορίσματος που ετοίμασε και περιέχει την πραγματική βάση της γνώμης του.

 

Λαμβάνω υπόψη μου την αρχή που διατυπώθηκε με σαφήνεια στην υπόθεση Kayat Trading Ltd. ν. Genzyme Construction (2013) 1 ΑΑΔ 438, ότι η αποδεκτότητα μαρτυρίας εμπειρογνώμονα είναι η εξαίρεση στον κανόνα ότι ένας μάρτυρας, δεν μπορεί να εκφέρει τη γνώμη του επί του επίδικου ζητήματος, εκτός και εάν καταδειχθεί ότι η μαρτυρία γνώμης είναι αναγκαία στα περιστατικά της υπόθεσης και ότι ο προτιθέμενος εμπειρογνώμονας που πρόκειται να καταθέσει, έχει τα προσόντα που χρειάζεται ώστε να δώσει τέτοια μαρτυρία. Πρόσωπο το οποίο έχει τις γνώσεις, πείρα και/ή κατάρτιση επί συγκεκριμένου ζητήματος, μπορεί να εκφέρει τη γνώμη του επί ζητήματος που αμφισβητείται. Επίσης στην υπόθεση Ομήρου ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση αρ. 91/2017 ημερομηνίας 02/05/2018, ECLI:CY:AD:2018:B214, το Εφετείο επεξήγησε ότι η αποδεκτότητα της γνώμης εμπειρογνώμονα ως μαρτυρία σε δίκη, συναρτάται κατά πρώτο λόγο με τη σχετικότητα της προς το επίδικο θέμα, δηλαδή κατά πόσο πρόκειται για μαρτυρία η οποία κρίνεται ευλόγως αποδεικτική ή ανταποδεικτική ενός ζητήματος, το οποίο χρήζει απόδειξης. Πέραν της σχετικότητας, απαιτείται η μαρτυρία ενός εμπειρογνώμονα να παρέχει εξειδικευμένη επιστημονική γνώμη και πληροφορίες που βρίσκονται έξω από το πεδίο κοινής γνώμης και εμπειρίας. Υπάρχει διχοτομία μεταξύ της μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων που εκφέρουν την άποψη τους και καταλήγουν σε συμπεράσματα στη βάση γεγονότων που έχουν ήδη αποδειχθεί και μάρτυρες εμπειρογνώμονες που εξαιτίας των γνώσεων τους και τη χρήση ειδικών εργαλείων, ανακαλύπτουν γεγονότα της υπόθεσης που δεν είναι ορατά στους κοινούς ανθρώπους. (βλ. R v. Luttrell [2004] 2 Cr. App.R 31 at 35). Στη δεύτερη περίπτωση, αυτοί οι μάρτυρες θεωρούνται μάρτυρες γεγονότων, παρ’ όλο που θεωρούνται εμπειρογνώμονες. Κάποτε είναι δύσκολο να γίνει η σωστή κατάταξη μεταξύ μαρτυρίας της γνώμης που προκύπτει ως συμπέρασμα από την ανάλυση των γεγονότων και της μαρτυρίας εμπειρογνώμονα που σκοπό έχει τη διακρίβωση των γεγονότων.

 

«A microbiologist who looks through a microscope and identifies a microbe is perceiving a fact no less than the bank clerk who sees an armed robbery committed. The only difference is the former can use a particular instrument and can ascribe objective significance to the data he perceives. The question of subjective assessment and interpretation which is the essence of opinion evidence hardly enters into the matter at all (Phıpson on Evidence Sweet and Maxwell 18^th edition paragraph 33-10)».

 

Δεν υπάρχει ουσιαστική αμφισβήτηση της θέσης ότι αυτό που έπαθε ο Ενάγοντας είναι το ονομαζόμενο «floating shoulder», δηλαδή λόγω της μεγάλης βίας που υπέστη από  το κάταγμα κλείδας, το κάταγμα της ωμοπλάτης και δη του αυχένα που είναι κοντά στην άρθρωση είναι σαν να ξεκρεμάζεται το χέρι από τη θέση του. Τα στηρικτικά στοιχεία που έχει ο ώμος είναι η κλείδα μαζί με τους συνδέσμους της και η ωμοπλάτη. Αν αυτά σπάσουν αυτόματα το χέρι που  πέφτει κάτω και η άρθρωση παύει να λειτουργεί. Αυτό θέλει αντιμετώπιση χειρουργική για  σταθεροποίηση της κλείδας και το ότι τραυματίστηκαν τα στοιχεία της περιοχής σημαίνει ότι είναι μέσα στις πιθανότητες να αναπτύξει οστεοαρθρίτιδα μετά από κάποια χρόνια. Αυτό όμως δεν μπορεί να το ξέρει κανείς.  Θα μπορούσε επίσης να υπάρχει και οστεοαρθρίτιδα στην ακρωμιοκλειδική που είναι η άρθρωση του ακρωμίου μαζί με την κλείδα.

 

Εξαιτίας του ξεκρέμαστου ώμου δεν αποκλείεται στο μέλλον να αναπτυχθεί μηχανικά οστεοαρθρίτιδα εξαιτίας μηχανικής δύναμης προς την άρθρωση αλλά εάν δεν γίνει ακτινολογική σύγκριση των δύο ώμων για να διαπιστωθεί αυτό κάποια χρόνια μετά το δυστύχημα είναι αδύνατον να γίνει τέτοια εκτίμηση πέραν των 10 ετών από την πρόκληση του τραύματος. Και οι δύο ιατροί αδυνατούν να προβούν σε πρόβλεψη σε σχέση με την ανάπτυξη οστεοαρθρίτιδας. Η ικανότητα του ΜΕ3 να προβλέψει κάτι σε σχέση με την μελλοντική πορεία του ενάγοντα περιορίζεται από το γεγονός ότι δεν τον επισκέφθηκε για να παραπονεθεί για υλικά οστεοσύνθεσης που εφαρμόσθηκαν ώστε να ζητήσει αφαίρεση τους.

 

Το εύρημα του ότι το μεγαλύτερο του πρόβλημα είναι ο πόνος του ώμου και δυσφορία που επηρεάζει την λειτουργικότητα δεν είναι υπό αμφισβήτηση . Με το πιο πάνω συμπέρασμα συμφώνησε ο Δρ. Αθάνατος ο οποίος ανέφερε ότι υπάρχει δυσφορία σε κάποιες ακραίες κινήσεις  αλλά δεν υπάρχουν στοιχεία οστεοαρθρίτιδας.  Οι δύο συμφωνούν ότι υπάρχουν δύο κατάγματα αυτό της κλείδας και του αυχένα της ωμοπλάτης δηλαδή,  επηρεάσθηκε η σύνδεση του ώμου με το υπόλοιπο σώμα στο οποίο έγινε επέμβαση και σταθεροποιήθηκε  με υλικά οστεοσύνθεσης. Η θέση του Δρ. Αθάνατου είναι ότι επειδή ο αυχένας και η ωμοπλάτη δεν αφορά ενδοαρθρικό κάταγμα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν θα υπήρχε οστεοαρθρίτιδα. Η θέση του Δρ. Παπαγιάννη ήταν ότι τα κατάγματα προκλήθηκαν  λόγω μηχανικής μεταφοράς της δύναμης προς την άρθρωση, προς τον χόνδρο και προς τους συνδέσμους και μπορεί  να προκαλέσουν εκ των υστέρων οστεοαρθρίτιδα αλλά δεν είναι βέβαιο. Ο Δρ. Αθάνατος είχε στην διάθεση του ακτινογραφία δύο χρόνια μετά το δυστύχημα που βασίστηκε για να στηρίξει το εύρημα του ότι δεν υπήρχε πρόβλημα λειτουργικότητας και οστεοαρθρίτιδας. Επίσης παρουσίασε βιβλιογραφία που αναφέρει ότι εάν σε κάταγμα ‘floating shoulder’ δεν υπάρχει πρόβλημα λειτουργικότητας δεν εμφανίζεται αργότερα πρόβλημα οστεοαρθρίτιδας επειδή το τραύμα δεν επηρεάζει την αρθρική επιφάνεια. Σε κάθε περίπτωση η διαφορά των δύο ιατρών δεν επηρεάζει το αποτέλεσμα σε σχέση με αποζημιώσεις επειδή ο Δρ. Παπαγιάννης δεν ήταν σίγουρος για το ζήτημα της οστεοαρθρίτιδας σε βάθος χρόνου και ο ενάγοντας  δεν τον επισκέφθηκε εκ των υστέρων ώστε να προβεί σε βέβαιο και τεκμηριωμένο  συμπέρασμα επί του θέματος. Δέχομαι την θέση του Δρ. Αθάνατου που την υποστήριξε με αναφορά την βιβλιογραφία ότι στην περίπτωση που η επέμβαση είναι πετυχημένη συνήθως δεν παρατηρείται έλλειμα λειτουργικότητας μεταξύ των δύο ώμων σε βάθος χρόνου. Τούτο όμως δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει κανένα κατάλοιπο ενόψει του κοινού  των ευρημάτων των δύο ότι υπάρχει πόνος της άρθρωσης σε ακραία θέση.

 

Αναφορικά με το ζήτημα της ζώνης η άποψη του Δρ. Παπαγιάννη για την σοβαρότητα και  είδους τραύματος που μπορεί να είχε  προκληθεί εάν ο ενάγοντας φορούσε ζώνη εμπεριέχει πολλούς παράγοντες στην εξίσωση του αποτελέσματος  και δεν θα ήταν ασφαλές να προβώ σε συμπέρασμα σε σχέση με αυτό. Γεγονός παραμένει ότι του προκλήθηκαν τα συγκεκριμένα τραύματα επειδή εκτινάχθηκε από το όχημα και δεν φορούσε ζώνη.

 

Οι διαπιστώσεις και η γνώμη του ΜΕ4 σε σχέση με το υποκάψιο τραύμα που προκάλεσε η ρήξη του νεφρού επεξηγήθηκαν με την απαιτούμενη επιστημονική κατάρτιση και στην απουσία αντίθετης επιστημονικής θεώρησης δεν μπορεί να αμφισβητηθούν.  Δεν έχει προσκομίσει ο ενάγοντας αξιόπιστη θετική μαρτυρία ότι το επηρεαζόμενο νεφρό του ενάγοντα έχει λειτουργικό τραύμα που να οφείλεται στο δυστύχημα και δεν προσκόμισε μαρτυρία για να συνδέσει εύρημα ψηλής πίεσης με το τραύμα.

 

Το ασφαλιστικό συμβόλαιο  που υπέγραψε η εναγόμενη 2 με την εναγόμενη 1 έχει τεθεί αυτούσιο ενώπιον του Δικαστηρίου με τους όρους και προϋποθέσεις του και το περιεχόμενο του εγγράφου μιλά από μόνο του.

 

Ευρήματα

 

Τα γεγονότα είναι όπως τα ανέφερε η εναγόμενη 2. Ήταν μεθυσμένη και στο φούρνο Ζορπάς την προσέγγισε ο ενάγοντας με σκοπό την ερωτική συνέρευση και αρνιόταν να αποχωρήσει από σημείο πλησίον του οχήματος της που τον  ήθελε να αποχωρήσει. Δεν μπορεί να γίνει εύρημα κατά πόσο η εναγόμενη 2 ήταν αποδέκτης του ερωτικού ενδιαφέροντος του ενάγοντα όμως ήταν διστακτική έως αρνητική να του επιτρέψει είσοδο στο όχημα της για να μεταφέρει άντρα που εκείνο το βράδυ είχε γνωρίσει. Όταν η συνεπιβάτης της άνοιξε την πόρτα για να πλαγιάσει στο πίσω κάθισμα του οχήματος  ο ενάγοντας έκανε την έφοδο του στο όχημα του και την προέτρεψε να την πάρει σπίτι.  Όπως  προκύπτει από τον φάκελο του νοσοκομείου ο ενάγοντας είχε καταναλώσει ποτό και ήταν διεγερτικός. Η εναγόμενη ήταν οδηγός και ο ενάγοντας συνεπιβάτης και τις έδωσε οδηγίες να τον πάρει σπίτι παρόλο ότι αυτή δεν ήταν η διαδρομή προς το σπίτι της, ο  δρόμος της ήταν άγνωστος  και μετέφερε την φίλη της στο πίσω κάθισμα. Μετέφερε τον ενάγοντα ως συνεπιβάτη να τον πάρει σπίτι διότι στην κατάσταση που βρισκόταν αυτός ήταν ο μόνος τρόπος να τον ξεφορτωθεί για να μπορεί στην συνέχεια  να επιστρέψει  σπίτι της. Αυτός της έδινε οδηγίες για την άγνωστη για εκείνη διαδρομή. Σε σημείο της οδού Αλεξάνδρου ως το σχεδιαγράφημα της αστυνομίας υπάρχει έντονη καμπή στο δρόμο. Εξαιτίας άγνοιας του δρόμου και της μέθης δεν ήταν  προσεκτική οδηγός  ως όφειλε να είναι και  έχασε τον έλεγχο του οχήματος όταν αντιλήφθηκε ότι θα έβγαινε εκτός δρόμο και το όχημα ανατράπηκε και βρέθηκε στην τελική του θέση . Ο ενάγοντας δεν φορούσε ζώνη και εκτινάχθηκε από το όχημα και βρέθηκε στο σημείο Α4 Τεκμήριο 1 (σχεδιαγράφημα).

 

Ο ενάγοντας υπέστη τα ακόλουθα τραύματα:

 

1)    Κατάγματα πλευρών ΔΕ.

2)    Θλάση νεφρικής χώρας άμφω με ρήξη ΔΕ νεφρού με υποκάψιο αιμάτωμα (διαπίστωση από αξονική τομογραφία).

3)    Κάκωση κεφαλής. Ο ασθενής παρουσίαζε απώλεια προσφάτου μνήμης και ήτο έντονα διεγερτικός. Η αξονική τομογραφία ήτο αρνητική για εσωτερική αιμορραγία, αλλά δεν μπορούσε να επικοινωνήσει.

4)    Κάταγμα κλείδας δεξιά παρεκτοπισμένο.

5)    Συντριπτικό κάταγμα δεξιάς ωμοπλάτης και

6)    Θλάση Αριστερής ποδοκνημικής και ποδός με οίδημα και αιμάτωμα.

 

Εισήχθη στην Ουρολογική Κλινική τον Νοσοκομείου για παρακολούθηση για την ρήξη του ΔΕ νεφρού αφού προηγουμένως εκτιμήθηκε από Γενικό Χειρούργο και αντιμετωπίσθηκε από Ορθοπεδικό για τα κατάγματα του. Έγινε υπερηχογράφημα κοιλίας που έδειξε το υποκάψιο αιμάτωμα του δεξιού νεφρού αλλά χωρίς ελεύθερη συλλογή υγρού.

 

Αφού η γενική κατάσταση τον ασθενούς σταθεροποιήθηκε, την 07/12/2013 οδηγήθηκε στο χειρουργείο όπου υπό γενική αναισθησία του έγινε ανοικτή ανάταξη και οστεοσύνθεση του κατάγματος της ΔΕ κλείδας με πλάκα και βίδες. Ο ασθενής συνέχισε την Θεραπεία στην Ορθοπεδική Κλινική.

 

Το κάταγμα του αυχένα της ωμοπλάτης αντιμετωπίσθηκε συντηρητικά. Ο ασθενής απελύθη του Νοσοκομείου την 10/12/2013 με οδηγίες για παρακολούθηση από ουρολόγους και ορθοπεδικούς.

 

Την 17/01/2014, έξι εβδομάδες μετά το ατύχημα ο ασθενής επισκέφθηκε τον ιατρό του παραπονούμενος για άλγος στην ΔΕ νεφρική χώρα και δυσκαμψία του ΔΕ νεφρού, μυϊκή αδυναμία των μυών της ωμικής ζώνης. Συνεστήθη εκτίμηση από Ουρολόγο και έγινε ακτινολογικός έλεγχος της ΔΕ κλείδας και ΔΕ ωμοπλάτης. Διαπιστώθηκε η οστεοσύνθεση του κατάγματος της ΔΕ κλείδας με πλάκα και βίδες. Το κάταγμα παρουσίασε ικανοποιητική αλλά όχι πλήρη πώρωση.

Το κάταγμα της ωμοπλάτης ήτο σε ικανοποιητική θέση και όχι πλήρη πώρωση. Εχορηγήθη φαρμακευτική αγωγή και συνεστήθη έναρξη ήπιας κινησιοθεραπείας για αντιμετώπιση της δυσκαμψίας.

 

Την 27/01/2014 έγινε επανεξέταση. Παρουσίαζε βελτίωση στην κίνηση του ώμου. Εξακολουθούσε όμως να παρουσιάζει σημαντική δυσκαμψία συγκριτικά με το αριστερό φυσιολογικό. Ευρίσκετο υπό παρακολούθηση από Ουρολόγο και συνέχιζε φυσιοθεραπεία. Εδόθη παράταση της αναρρωτικής του άδειας μέχρι 28/02/2014.

 

Κατά την τελευταία εξέταση: 28/02/2014 ο ασθενής συνέχιζε φυσιοθεραπεία, η κίνηση του ώμου και η μυϊκή ισχύς των μυών τον ΔΕ ώμου υπολείπεται τον Αριστερού φυσιολογικού και έχει ωμαλγία κατά το πέρας των κινήσεων του ώμου. Συνεστήθη περαιτέρω συνέχιση της φυσιοθεραπείας και της αναρρωτικής άδειας μέχρι 31/03/2014.

 

Σαν αποτέλεσμα του ατυχήματος, την 01/12/2013 στο οποίο ενεπλάκη, υπέστη ρήξη νεφρού και υποκάψιο αιμάτωμα.

 

Κάταγμα ΔΕ κλείδας που αντιμετωπίσθηκε χειρουργικά (ανοικτή ανάταξη και οστεοσύνθεση με πλάκα και βίδες). Έχει χειρουργική ουλή μήκους 15 εκ. περίπου και φέρει υλικά οστεοσύνθεσης που 12-18 μήνες.

 

Οι κακώσεις τον άφησαν εκτός εργασίας μέχρι 21/03/2014, του προκάλεσαν δυσκαμψία του ΔΕ ώμου.

 

Υπήρξε  μερική ρήξη του παρεγχύματος του νεφρού. Δεν εξήλθε του νεφρού το αιμάτωμα, ήταν μικρού μεγέθους. Μετά από δυόμιση μήνες θεραπείας που ακολούθησε ήταν συντηρητική και απορροφήθηκε το αιμάτωμα. Μένει ουλώδης ιστός στον χώρο που έγινε το αιμάτωμα. Η λειτουργία του νεφρού δεν έχει επηρεαστεί εφόσον το αιμάτωμα δεν ήταν μεγάλο και ο Ενάγοντας θα μπορούσε να ζήσει φυσιολογική ζωή.

 

Η εναγόμενη 2 ως ασφαλιζόμενη έναντι τρίτων  που οδηγούσε υπό το καθεστώς μέθης  είναι προσωπικά υπεύθυνη για οποιαδήποτε απαίτηση έχει εγερθεί .

 

Ο ενάγοντας επέστρεψε στην εργασία του την 21.3.2014. Δεν έχει παρουσιασθεί θετική αξιόπιστη μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι απώλεσε την εργασία του μετά από την πιο πάνω ημερομηνία εξαιτίας των τραυμάτων του δυστυχήματος.

 

Ανάλυση

 

Ο ενάγοντας ήταν συνεπιβάτης και η εναγόμενη 2 οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ].

 

To δυστύχημα έγινε επειδή η εναγόμενη 2 έχασε τον έλεγχο του οχήματος με αποτέλεσμα αυτό να ανατραπεί σε χωράφι στην τελική του θέση. Σε απόσταση 100 μέτρων πριν το σημείο του δυστυχήματος υπήρχε προειδοποιητική πινακίδα για την ύπαρξη απότομης στροφής προς τα δεξιά ως η πορεία του οχήματος. Η εναγόμενη ήταν μεθυσμένη με αποτέλεσμα να μην αντιληφθεί την πινακίδα και είδε αργά την φόρα του δρόμου και το τόξο. Έχασε τον  έλεγχο του οχήματος  κτύπησε το όχημα της  σε ανάχωμα και εξαιτίας αυτού εκτινάχθηκε το σώμα του ενάγοντα από το όχημα του μετά από 32 μέτρα ανατράπηκε και κατέληξε σε χωράφι. Στο σημείο του δυστυχήματος  υπήρχαν ίχνη πλαγιολίσθησης που καταδεικνύουν την ανεξέλεγκτη πορεία  του οχήματος. Το όχημα κατέληξε σε σημείο ύψους 1.30 μέτρα υψομετρική διαφοράς με τον δρόμο. Επειδή ο ενάγοντας δεν φορούσε ζώνη εκτινάχθηκε  εκτός οχήματος στο σημείο Α4. Εξαιτίας μέθης η εναγόμενη δεν επέδειξε την απαιτούμενη προσοχή στον δρόμο και το οδήγημα της με αποτέλεσμα να χάσει τον  έλεγχο του οχήματος και να συμβεί το δυστυχήματος. Όπως τα γεγονότα στην υπόθεση Ιωάννου ν. Αστυνομία 2 ΑΑΔ 399 η μεγάλη καμπή στον δρόμο σε συνδυασμό με το είδους της οδήγησης στο δρόμο της ενάγουσας ήταν το αποτέλεσμα, αιτία για να χάσει τον έλεγχο. Μόνη εξήγηση που προσέφερε για να δικαιολογήσει την αμέλεια της ήταν ότι ο ενάγοντας της είπε να ακολουθούσε πορεία όλη ευθεία. Εάν οδηγούσε κανονικά θα πρόσεχε την πινακίδα που απείχε 100 μέτρα από την καμπή και θα οδηγούσε πιο προσεκτικά για να περάσει το σημείο χωρίς να χάσει τον έλεγχο. Αναμφίβολά η οδήγηση  και προσοχή της εναγόμενης στον δρόμο ήταν κάτω από το επίπεδο του συνετού λογικού οδηγού που την καθιστά υπεύθυνη για αμέλεια έναντι των επιβατών στο όχημα.

 

Το ερώτημα που έχουν αναπτύξει οι εναγόμενοι είναι κατά πόσο θα έπρεπε να ισχύσει η αρχή των  ‘ex turpi causa non oritur action’ η 100% συντρέχουσα αμέλεια. Κατά πόσο θα πρέπει να εφαρμοσθεί η πιο πάνω αρχή εξαρτάται από τα ειδικά γεγονότα της υπόθεσης.  Είναι το δόγμα ότι στην περίπτωση αυτουργού ή συνεργού παράνομης συμπεριφοράς δεν θα πρέπει να επικαλεστεί την βοήθεια του Δικαστηρίου για να εφαρμόσει δικαίωμα που πηγάζει ως αποτέλεσμα της παράνομης συμπεριφοράς. Η συμπεριφορά θα πρέπει να θεωρηθεί επαρκώς αντικοινωνική για να αρνηθεί το Δικαστήριο να χορηγήσει θεραπεία. Ο Λόρδος  Asquith  στην υπόθεση  National Coal Board v. England [1954] 1 ALL ER 546 επεξήγησε ότι η καταβολή αποζημιώσεων στο πλαίσιο της αποκατάστασης για αστικό δικαίωμα σπάνια εκμηδενίζεται ως συνέπεια της εν λόγω υπεράσπισης. Θα πρέπει να αποδειχθεί ότι το πρόσωπο που επιδιώκει την καταβολή αποζημιώσεων είχε συμμετοχή στην παράνομη ενέργεια που αποτέλεσε αιτία για την απώλεια του. Στο πλαίσιο των τροχαίων δυστυχημάτων λέχθηκαν τα ακόλουθα από το Αγγλικό Δικαστήριο στην υπόθεση Pitts v. Hunt and another [1990] 3 All ER 344 σε σχέση με το καθήκον ευθύνης του οδηγού έναντι του επιβάτη όταν αυτός συμμετέχει στην αδικοπραξία.

 

'If a joint participant in an illegal enterprise is to be denied relief against a Co-participant for injury sustained in that enterprise, the denial of relief should be related not to the illegal character of the activity but rather to the character and incidents of the enterprise and to the hazards which are necessarily inherent in its execution. A more secure foundation for denying relief, though more limited in its application-and for that reason fairer in its operation-is to say that the plaintiff must fail when the character of the enterprise in which the parties are engaged is such that it is impossible for the court to determine the standard of care which is appropriate to be observed.'

 

Σε εκείνη την υπόθεση ενήλικας ήταν επιβάτης σε όχημα που οδηγούσε ανήλικος χωρίς άδεια και ασφάλεια οδηγού και ενεθάρρυνε τον 16χρονο να οδηγήσει με αποτέλεσμα να εμπλακεί σε δυστύχημα και να σκοτωθεί. Τον ενεθάρρυνε να οδηγήσει με τρόπο επικίνδυνο στον δρόμο ώστε να διασκεδάσουν. Κρίθηκε ότι είχε εφαρμογή η αρχή.

 

Πράγματι δημιουργείται δίλλημα στο Δικαστήριο κατά πόσο θα πρέπει να παρέχει θεραπεία για την αποκατάσταση του ατόμου ειδικά σε σχέση με σωματικά τραύματα εάν η χορήγηση της θεραπείας συνιστά επιστράτευση της βοήθειας του Δικαστηρίου σε παράνομο σκοπό. Κατά συνέπεια το Δικαστήριο θα πρέπει να έχει πρακτική προσέγγιση αναλύοντας το δίλλημα:

 

On the facts found by the judge in this case the plaintiff was playing a full and active part in encouraging the young rider to commit offences which, if a death other than that of the young rider himself had occurred, would have amounted to manslaughter. And not just manslaughter by gross negligence on the judge's findings. It would have been manslaughter by the commission of a dangerous act either done with the intention of frightening other road users or when both the plaintiff and the young rider were aware or but for self-induced intoxication would have been aware that it was likely to do so and nevertheless they went on and did the act regardless of the consequences. Thus on the findings made by the judge in this case I would hold that the plaintiff is precluded on grounds of public policy from recovering compensation for the injuries which he sustained in the course of the very serious offences in which he was participating. On a question on which, as Bingham LJ said, the courts have tended to adopt a pragmatic approach, I do not believe that it is desirable to go further in an attempt to categorise the degree of seriousness involved in offences which will not preclude recovery of compensation. I would, however, add that the public attitude to driving a motor vehicle on a road when under the influence of drink has, I believe, changed markedly with the increasing number of serious accidents and the dreadful injuries which are the consequence of such driving. The public conscience is ever-increasingly being focussed not only on those who commit the offence but, in the words of recent publicity, those who ask the driver to drink and drive.

 

Καθοδηγούμενη από την πιο πάνω πρακτική προσέγγιση εφαρμοζόμενη στα ειδικά γεγονότα της υπόθεσης κρίνω ότι η συμπεριφορά του ενάγοντα  αν και ανεύθυνη, και ριψοκίνδυνη με τρόπο που  η συμπεριφορά του θα πρέπει να συνέβαλε στην πρόκληση του δυστυχήματος δεν ανάγεται σε σκόπιμη και συνειδητή συμπεριφορά του είδους που θα πρέπει το Δικαστήριο για λόγους δικαιοσύνης να αρνηθεί να του χορηγήσει οποιαδήποτε θεραπεία στην βάση της  εν λόγω υπεράσπισης. Ήταν μεθυσμένος και φορτικός  και εν τέλει πέτυχε είσοδο στο όχημα της εναγόμενης 2 αρπάζοντας την ευκαιρία που του δόθηκε όταν η Δ. άνοιξε την πόρτα.  Η εναγόμενη 2 δεν σκόπευε να οδηγήσει σε άγνωστο  δρόμο προς τα Πυργά. Στην ευάλωτη την κατάσταση της  μέθης  η παρουσία αγνώστου άνδρα πλησίον του οχήματος της την αναστάτωσε και δεν αντιστάθηκε στην επιρροή του. Όπως εξήγησε ο μόνος τρόπος για να τον ξεφορτωθεί αφού μπήκε με το έτσι θέλω στο όχημα της ήταν να τον πάρει σπίτι. Αληθεύει ότι εκείνος της έδινε οδηγίες για τον δρόμο και της είπε στο σημείο της κρίσιμης καμπής να κατευθυνθεί ευθεία. Πιθανόν εκείνο που εννοούσε ο ενάγοντας με την χρήση της  λέξης ‘ ευθεία’ να ήταν η εναγόμενη 2 να μην στρίψει πουθενά και απλά να ακολουθήσει τον δρόμο. Όμως μέσα στο  σκοτάδι που οδηγούσε η εναγόμενη 2  σε άγνωστο δρόμο όντως μεθυσμένη το “ευθεία” για εκείνη αφορούσε ευθεία γραμμή στον δρόμο. Έτσι προκλήθηκε το δυστύχημα. Ευθύνεται ο ενάγοντας διότι περιόρισε τις επιλογές της και σχεδόν πειθανάγκασε την εναγόμενη 2 να οδηγήσει μεθυσμένη.  Όμως δεν ήταν το πρόσωπο που υπέδειξε στην εναγόμενη 2 στην άγνωστη διαδρομή να καθίσει πίσω από το τιμόνι μεθυσμένη. Ήταν προειλημμένη της απόφαση να οδηγήσει μεθυσμένη να μεταφέρει  την φίλη της και τον εαυτό της σπίτι.  Οι ενέργειες του ενάγοντα είχαν ως συνέπεια να ανεβάσουν το επίπεδο επικινδυνότητας της συμπεριφοράς της. Επομένως, ευθύνονται και οι δύο. Επειδή μπήκε στο όχημα της με το έτσι θέλω σχεδόν πειθαναγκάζοντας την να ακολουθήσει άγνωστη διαδρομή η δική του ευθύνη είναι μεγαλύτερη από την  δική της. Σε τέτοιες περιπτώσεις δικαιολογείται ο καταμερισμός της ευθύνης μεταξύ συναδικοπραγούντες. Το Αγγλικό Εφετείο στην υπόθεση Pitts έθεσε το ζήτημα ως εξής:

 

Section 1 begins with the premise that the person suffers damage as a result partly of his own fault and partly of the fault of any other person or persons. Thus before the section comes into operation, the court must be satisfied that there is fault on the part of both parties which has caused damage. It is then expressly provided that the claim shall not be defeated by reason of the fault of the person suffering the damage. To hold that he is himself entirely responsible for the damage effectively defeats his claim. It is then provided that the damages recoverable in respect thereof (that is the damage suffered partly as a result of his own fault and partly the fault of any other person) shall be reduced. It therefore presupposes that the person suffering the damage will recover some damage. Finally reduction is to be to such extent as the court thinks just and equitable, having regard to the claimant's share in the responsibility for the damage. To hold that the claimant is 100% responsible is not to hold that he shared in the responsibility for the damage.

 

Ούτε και έχει εφαρμογή η υπεράσπιση του volenti fit injura διότι εξαιτίας της  κατάστασης της μέθης του ενάγοντα ως εκ της μαρτυρίας ότι ήταν διεγερτικός οι περιστάσεις δεν ήταν τέτοιες που προκύπτει ότι εν γνώση του ανέλαβε τον κίνδυνο η εναγόμενη 2 να παρεξέκλινε της πορείας της, θα ανατρέπετο το αυτοκίνητο της και θα έπεφτε από το όχημα στο έδαφος. Εκ των πραγμάτων η συγκεκριμένη σειρά των γεγονότων δεν ήταν προβλέψιμη για να ειπωθεί ότι ο ενάγοντας αναλάμβανε με πλήρη γνώση των πραγμάτων τον συγκεκριμένο κίνδυνο Ως επεξηγείται με το σκεπτικό του Δικαστηρίου στην υπόθεση Covotsos Textiles Ltd. ν. Niki Serghiou 1 CLR 475 (1981) πιο κάτω, υπό τις περιστάσεις το επίπεδο γνώσης του ενάγοντα δεν ήταν τέτοιο ώστε να εξάγεται το συμπέρασμα ότι αναλάμβανε τον κίνδυνο ακόμη και να ήταν ψηλή η πιθανότητα του ενδεχόμενου ότι η εναγόμενη θα οδηγούσε αμελώς.

 

Can the appellant-defendant invoke the defence of volenti non fit injuria in the present case? We think it is necessary to add that where a plaintiff relies on the breach of a duty to take care, owed by the defendant to him, it is a good defence that the plaintiff consented to that breach of duty, or knowing of it, voluntarily incurred the whole risk entailed by it. (See Thomas v. Quartermaine, [1887] 18 Q.B.D. 685, C.A., at p. 696 per Bowen, L.J., approved in Yarmouth v. France, 19 Q.B.D. 647, C.A. at p. 659 per Lindley, L.J; and in Smith v. Baker and Sons, [1891] A.C. 325, H.L., at p. 337. In such a case, the maxim volenti non fit injuria applies. The application, of course, of this maxim does not depend on the relationship of employer and employed, and it is of general application to all. (See Smith v. Baker and Sons (supra)). In addition, we would add that the maxim is volenti and not scienti. A man may know of a danger and be obliged to incur it (See Thrussell v. Handyside, [1888] 20 Q.B.D. 359). (See also Membery v. Great Western Rail Co., [1889] 14 App. Cas. 179, H.L., and Baker v. James, [1921] 2 K.B. 64 at p. 683).

 

In order, therefore, to establish the defence, the plaintiff must be shown not only to have perceived the existence of danger, for this alone would be insufficient. (See Thomas v. Quartermaine (supra) and Smith v. Baker and Sons (supra)). It is, of course, necessary that the plaintiff should be shown to have notice of the danger and voluntarily accepted the risk. (See Williams v. Birmingham Battery and Metal Co., [1899] 2 Q.B. 338, C.A.).

 

The question, of course, whether the plaintiff's acceptance of the risk was voluntary is generally one of fact, and the answer today may be inferred from his conduct in the circumstances. There must, however, be a finding of fact to this effect. (See Osborne v. London and North Western Rail Co., [1888] 21 Q.B.D. 220 D.C. at pp. 223-224, per Wills, J. following the view expressed in Yarmouth v. France, [1887] 19 Q.B.D., 647, C.A. at p. 657, per Lord Esher, M.R.)

 

The inference of acceptance is more rigidly to be drawn in cases where it is proved that the plaintiff knew and comprehended it. (See Thomas Quartermaine (supra)). Such knowledge is no more, however, than evidence of assumption of risk. (See Baker v. James, [1921] 2 K.B. 674 at p. 682, per McCardie, J.).

 

Indeed, where the danger was apparent or a proper warning was given to it, and where there is nothing to show that he was obliged to incur it, but not full comprehension of its extent, or where while taking an ordinary and reasonable course, he had not an adequate opportunity of electing whether he would accept the risk or not. (See Osborne v. London and North Western Rail Co., [1888], 21 Q.B.D. 220, D.C., and Wing v. London General Omnibus Co. Ltd., [1909] 2 K.B. 652, C.A. at p. 667, per Fletcher Multon L.J.). But where the relationship of master and servant existed, the defence of volenti non fit injuria is theoretically available but is unlikely to succeed. If the servant was acting under a compulsion of his duty to his employer, acceptance of the risk will rarely be inferred. (Bowater v. Rowley Regis Corp., [1944] K.B. 476 C.A., applied in London Graving Dock Co. Ltd. v. Horton, [1951] A.C. 737, H.L. at pp. 744, 783).

 

Indeed, owing to his contract of service, a servant is not generally in a position to choose freely between acceptance and rejection of the risk, and so the defence does not apply in an action against his employer. The maximvolenti non fit injuria we may add, will not apply if the act which results in injury is done to prevent danger to persons. Haynes v. Harwood, [1935] 1 K.B. 146, C.A.

In a recent case, in Nettleship v. Weston, [1971] 3 All E.R. 581, Lord Denning M.R., dealing with the defence of volenti non fit injuria, expressed the view that the knowledge of risk or even willingness to take the risk will not amount to volenti, and had this to say at p. 587:

 

"This brings me to the defence of volenti non fit injuria Does it apply to the instructor? In former times this defence was used almost as an alternative defence to contributory negligence. Either defence defeated the action. Now that contributory negligence is not a complete defence, but only a ground for reducing the damages, the defence of volenti non fit injuria has been closely considered, and in consequence, it has been severely limited. Knowledge of the risk of injury is not enough. Nor is a willingness to take the risk of injury. Nothing will suffice short of an agreement to waive any claim for negligence.

 

Υπό τις δοσμένες περιστάσεις που η σειρά των γεγονότων αιφνίδια και αναπάντεχα πυροδότησε συγκεκριμένες συνέπειες δεν εξάγεται συμπέρασμα ότι ο ενάγοντας τα πρόβλεψε όλα εξαιτίας της κατάστασης της μέθης της εναγόμενης ώστε να θεωρηθεί ότι  εν γνώση του αποδέχθηκε τον κίνδυνο στον βαθμό που να προκύπτει  ότι σιωπηρά απάλλαξε την εναγόμενη 2 από το καθήκον της να οδηγά με την δέουσα επιμέλεια.

 

Στην υπόθεση Λαζάρου ν. Nemesis Εργοληπτική Δημόσια Εταιρεία 1 Α.Α.Δ 1325 (2011), επεξηγήθηκε ότι ‘η συντρέχουσα αμέλεια δεν εδράζεται σε καθήκον επιμέλειας που ο Ενάγων έχει απέναντι στον Εναγόμενο ή κατ' ανάγκην σε παράβαση νομοθετικών προνοιών, αλλά στην επίδειξη αμέλειας από πλευράς του να προφυλάξει επαρκώς τον εαυτό του. (Jones v. Livox [1952] 2 Q.B. 616 και Laszczyk v. National Coal Board [1954] 3 All E.R. 205). Το βάρος απόδειξης συντρέχουσας αμέλειας, το φέρει ο Εναγόμενος και δεν εναπόκειται στον Ενάγοντα να το αποσείσει. (Charlesworth & Perry on Negligence. 7η έκδ. σελ. 146-147, παρ. 3-11). Kαταλογίζεται το μεγαλύτερο μέρος της αμέλειας στον ίδιο τον Ενάγοντα. Έχει σημασία η γενεσιουργός αιτία ενός ατυχήματος, η αιτιώδης συνάφεια της επιδεικνυόμενης αμέλειας και του συμβάντος και ο βαθμός φροντίδας και προσοχής που θα πρέπει να επιδειχθεί από το εμπλεκόμενο μέρος (βλ. Andreas Vrondis & Sons Constructions Ltd ν. Παπαλεοντίου Πολιτική Έφεση 189/2011 ημερομηνίας 15/05/2017), ECLI:CY:AD:2017:A177.

 

Στην υπόθεση Λαζάρου ν. Nemesis Εργοληπτική Δημόσια Εταιρεία πιο πάνω, επεξηγήθηκε ότι η συντρέχουσα αμέλεια δεν εδράζεται σε καθήκον επιμέλειας που ο Ενάγων έχει απέναντι στον Εναγόμενο ή κατ' ανάγκη σε παράβαση νομοθετικών προνοιών, αλλά στην επίδειξη αμέλειας από πλευράς του να προφυλάξει επαρκώς τον εαυτό του. Έχει σημασία η γενεσιουργός αιτία ενός ατυχήματος, η αιτιώδης συνάφεια της επιδεικνυόμενης αμέλειας και του συμβάντος και ο βαθμός φροντίδας και προσοχής που θα πρέπει να επιδειχθεί από το εμπλεκόμενο μέρος.

 

Καταλήγω εις το ότι, το δυστύχημα είχε συμβεί σε μεγάλο βαθμό εξαιτίας της  συμπεριφοράς  του ενάγοντα ο οποίος περιόρισε τις κινήσεις της εναγόμενης 2 και δεν της έδωσε την επιλογή αφού εισήλθε στο όχημα της να μην τον μεταφέρει. Την πίεσε να ακολουθήσει την συγκεκριμένη διαδρομή άγνωστη για εκείνη μέσα στο σκοτάδι και όντως μεθυσμένη. Ο καταμερισμός της ευθύνης, συναρτάται ως προς την αιτιώδη συνάφεια και τη γενεσιουργό πράξη του ενάγοντα να πειθαναγκάσει την εναγόμενη 2 να οδηγήσει σε άγνωστο δρόμο μεθυσμένη.  Δεν την προειδοποίησε για την απότομη καμπή στον δρόμο, είχε επίγνωση της οδικής της συμπεριφοράς και δεν την απέτρεψε την ανάγκασε να συνεχίσει ενώ πρόθεση της ήταν άλλη. Κατά συνέπεια  δικαιολογείται ποσοστό ευθύνης 60% και έτσι καταμερίζεται η ευθύνη για το δυστύχημα 60% στον ενάγοντα.

 

ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ

 

Ο ενάγοντας είχε υποστεί πολύ σοβαρά τραύματα που απαριθμούνται επί του τεκμηρίου 3. Το πιο σοβαρό κάταγμα ήταν ο ξεκρέμαστος ο ώμος για το οποίο οδηγήθηκε στο χειρουργείο και του έγινε ανάταξη και οστεσύνθεση του κατάγματος ενώ το κάταγμα της ωμοπλάτης και του αυχένα αντιμετωπίσθηκε συντηρητικά.  Είχε υποστεί ρήξη του νεφρού  που κατέδειξε υποκάψιο αιμάτωμα αλλά η αιματουρία σταμάτησε μετά από μια εβδομάδα. Μέχρι τον Ιανουάριο 2014 η νέα αξονική έδειξε μικρό αιμάτωμα στην οπισθοπλάγια  επιφάνεια του δεξιού νεφρού. Μέχρι τον Φεβρουάριο 2014 η ενδοφλέβια πυελογραφία έδειξε φυσιολογική λειτουργία των νεφρών. Η χολολιθίαση ήταν άσχετη με το δυστύχημα. Επειδή δεν υπήρχε βλάβη θεωρήθηκε ότι το αιμάτωμα είχε απορροφηθεί και διαλυθεί.

 

Ο ενάγοντας επέστρεψε στην εργασία του τον Μάρτιο 2014 και στην συνέχεια διακόπηκε η εργοδότηση του για λόγους άγνωστους στο Δικαστήριο. Μετανάστευσε στις ΗΠΑ και δεν προσκόμισε αξιόπιστη μαρτυρία για να καταδείξει ότι έχει πρόβλημα λειτουργικότητας των άκρων ή του νεφρού με αποτέλεσμα να επηρεάζεται η ικανότητα του να εργαστεί.

 

Πέραν της εκτίμησης των ιατρών ότι δεν υπάρχει πρόβλημα λειτουργικότητας του ώμου πέραν την αίσθηση του πόνου σε ακραία θέση και ενοχλήσεις που οφείλονται στον καιρό δεν έχει αποδειχθεί με θετική μαρτυρία ότι ο ενάγοντας θα έχει επιπτώσεις στην υγεία του εξαιτίας του δυστυχήματος. Ο ορθοπεδικός δεν απέκλεισε ότι μπορεί να αναπτύξει οστεοαρθρίτιδα στο μέλλον εξαιτίας της μηχανικής κίνησης της λειτουργίας του ώμου όμως ακτινογραφίες που έγιναν λίγα χρόνια  μετά το δυστύχημα δεν έδειξαν κάτι τέτοιο και έτσι τέτοια εκτίμηση της κατάστασης σε σχέση με το απώτερο μέλλον δεν μπορεί να γίνει. Λαμβάνω υπόψη μου την ύπαρξη ουλής και της μικρής διόγκωσης στην έξω επιφάνεια της πτέρνας που καθιστά δύσκολο και επώδυνο την χρήση υποδημάτων αλλά δεν έχει καταδειχθεί ότι έχει επηρεασθεί η μελλοντική ικανότητα του να εργασθεί.

 

Αναφορικά με την ρήξη του νεφρού δεν έχει προσκομίσει μαρτυρία ότι έχει ψηλή πίεση και ότι αυτή έχει κάποια σχέση με το  παλαιό μικρό αιμάτωμα του νεφρού.

 

Με αναφορά το πιο πάνω πραγματικό υπόβαθρο, θα επιχειρήσω με τη βοήθεια δικαστικών αποφάσεων με παρόμοια γεγονότα, να καταλήξω σε ένα ποσό χρημάτων που θα αποκαταστήσει γενικά τον Ενάγοντα στο μέτρο που αυτό είναι εφικτό για τον πόνο, ταλαιπωρία και απώλεια που έχει υποστεί ως συνέπεια του δυστυχήματος.

 

Στην απόφαση Polycarpou v. Adamou 1 CLR (1988) 727, το Εφετείο επεξήγησε ότι ο σκοπός των γενικών αποζημιώσεων, είναι η αποκατάσταση της Ενάγουσας σε σχέση με απώλειες που θα υποστεί σε σχέση με μελλοντικά της εισοδήματα, απώλειες σε σχέση με την απόλαυση της ζωής και απώλειες που προκύπτουν από τον πόνο και ταλαιπωρία που έχει υποστεί συνεπεία του δυστυχήματος.

 

Το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του όλα τα σχετικά γεγονότα και δεδομένα για να επιδικάσει δίκαιη αποζημίωση στον Ενάγοντα.

 

Οι αρχές που διέπουν τον προσδιορισμό αποζημιώσεων, επεξηγούνται στην υπόθεση Paraskevaides (Overseas) Ltd and Another v. Christofi (1982) 1 CLR 789.

 

"Στόχος των αποζημιώσεων που επιδικάζονται, είναι να αποδοθεί δικαιοσύνη στην απώλεια και στη ζημιά του διαδίκου που τραυματίστηκε χωρίς να εναποτίθεται υπέρμετρο βάρος πάνω στον αδικοπραγούντα. (Βλ. Fletcher v. Autocar Transportes Ltd [19680 1 All E. R. 726, Constantinou v. Salahouris (1969) 1 C. L. R. 416). Με άλλες λέξεις, το ποσό που επιδικάζεται πρέπει να είναι κοινωνικά αποδεκτό. Συνεπώς η κοινωνική δεοντολογία κατά τον ουσιώδη χρόνο, είναι σε κάθε περίπτωση παράγοντας σχετικός προς το έργο μας, ειδικά σε σχέση με μη χρηματική απώλεια. Η χρηματική ζημιά ως περισσότερο επιδεκτική μαθηματικού υπολογισμού, εξαρτάται λιγότερο από κοινωνικά κριτήρια. Στόχος του εγχειρήματος είναι η κατάληξη, στο τέλος της πορείας, σε αριθμό που είναι δίκαιος και εύλογος κάτω από τις περιστάσεις της υπόθεσης".

 

Η αποζημίωση για αστικά αδικήματα, δεν έχει σκοπό την τιμωρία, αλλά την αποκατάσταση. Αυτή η ατέλεια του χρήματος ως μέσου για αποκατάσταση, δεν πρέπει να επενεργεί προς επαύξηση των αποζημιώσεων (Βλ. Μαυροπετρή ν. Λουκά (1995) 1 Α.Α.Δ. 66, 74).

 

Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, έχει επιδείξει μία σταθερή άνοδο του επιπέδου των γενικών αποζημιώσεων. Έχει τονίσει την ανάγκη για μίαν πιο δίκαιη και φιλελεύθερη αποτίμηση του ανθρώπινου πόνου και των πολλαπλών στερήσεων που προκαλούν οι αναπηρίες στα θύματα της αμέλειας (Βλ. Παναγή ν. Θεοδώρου (1992) 1 Α.Α.Δ. 1303, Ηρακλέους ν. Πίτρου (1994) 1 Α.Α.Δ. 239, Αριστοδήμου ν. Θωμά (1999) 1 Α.Α.Δ, 687, Μαίττα ν. Γεωργίου κ.α. (1998) 1 Α.Α.Δ. 1 και Βρυωνίδης ν. Σωφρονίου (1997) 1 Α.Α.Δ. (1181). Προηγούμενες αποφάσεις δεν αποτελούν δεσμευτικό προηγούμενο υπό την έννοια της αρχής του stare decisis, αλλά παρέχουν καθοδήγηση (βλ. Παναγή πιο πάνω). Πρέπει επίσης να λαμβάνεται υπόψη η συνεχής μείωση της αξίας του χρήματος.

 

Στην υπόθεση Αντωνίου ν. Κυριάκου 1 ΑΑΔ 1664 (2016) επικυρώθηκε πρωτόδικη κρίση που απέδωσε στον τραυματία το ποσό των €80.000 αποζημιώσεων  για κάταγμα του οστού του δεξιού βραχίονα όπου είχαν τοποθετηθεί βίδες και πλατίνα για να διαφυλαχθεί η σύνδεση. Παρά την ύπαρξη υλικών οστεοσύνθεσης δεν είχε καταδειχθεί απουσία ανεπάρκειας στην λειτουργικότητα του άκρου.

 

Στην υπόθεση Γιαννακού ν. Ευριπίδου Πολιτική Έφεση 464/2019 ημερομηνίας 16 Ιουλίου 2025 το Εφετείο επικύρωσε πρωτόδικη απόφαση στην οποία διατάχθηκε η καταβολή γενικών αποζημιώσεων ύψους €60.000. Σε εκείνη την περίπτωση υπήρχε πλήρη επούλωση του κατάγματος στον ώμο που δεν είχε απώλεια κινητικότητας. Είχε και κάταγμα που επηρέαζε την δυνατότητα του να διενεργήσει βαθύ κάθισμα. Ο ενάγοντας ήταν πεζός και  είχε συντρέχουσα ευθύνη για την πρόκληση του δυστυχήματος.

 

Στην υπόθεση Σπύρου ν. Παπαδοπούλου Διαχειριστή της περιουσίας Μαρίας Βασιλείου Πολιτική Έφεση 29/2012 ημερομηνίας 2.4.2018, ECLI:CY:AD:2018:A144 επιδικάσθηκε το ποσό των €40.000 για κάταγμα στέρνου, θλάση αυχένα και εκχυμώσεις.

 

Στην υπόθεση Χατζηνικόλα ν. Χριστοδούλου Πολιτική Έφεση 68/2015 ημερομηνίας 20.12.2023 επιδικάσθηκαν γενικές αποζημιώσεις ύψους €120.000 ευρώ για κάταγμα λεκάνης, κάταγμα δεξιάς ωμοπλάτης, κάταγμα κορακοειδούς αποφύσεως δεξιού ώμου και εξάρθρημα ακρωμοκλειδικής άρθρωσης grade III ώμου.

 

Βοηθητική για τον καθορισμό του ύψους των γενικών αποζημιώσεων, είναι η  απόφαση Τζιβανίδης ν. Μιχαηλίδη1 ΑΑΔ 218 (2008), στην οποία το Εφετείο αύξησε τις γενικές αποζημιώσεις από €51.258,04 που επιδικάστηκαν πρωτόδικα στον Εφεσείοντα ηλικίας 22 ετών κατά τον χρόνο του ατυχήματος, σε €85.430,07 για πολλαπλά κατάγματα του δεξιού μηριαίου οστού, συνεπεία των οποίων υπέστη τέσσερις πολύωρες χειρουργικές επεμβάσεις που του άφησαν μόνιμα κατάλοιπα

 

Τέλος στην υπόθεση Θεοδώρου ν. Βασιλείου (2007) 1 ΑΑΔ 1192 επιδικάσθηκαν γενικές αποζημιώσεις ύψους ΛΚ30.000 για παρόμοιο τραύμα με την παρουσία εξάρθρημα ώμου και ακινητοποίηση του άκρου σε γύψινο επίδεσμο του κατάγματος με μόνιμα κατάλοιπα στην πηχεοκαρπική, πολλαπλές ουλές και απώλεια εργασίας.

 

Στη δική μας την περίπτωση, έλαβα υπόψη μου τους ακόλουθους παράγοντες:

 

Την ηλικία του ενάγοντα κατά τον χρόνο που τραυματίστηκε. Ήταν 23 ετών, δραστήριος, δεν είχε κανένα πρόβλημα υγείας πριν τους τραυματισμούς του.

 

Αποτέλεσμα του τροχαίου αυτού ατυχήματος, ήταν να τραυματιστεί πολύ σοβαρά και αμέσως μετά το τροχαίο ατύχημα να μεταφερθεί με ασθενοφόρο στο Τμήμα Ατυχημάτων και Επειγόντων Περιστατικών του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας όπου έγινε κλινικός, εργαστηριακός και ακτινολογικός έλεγχος. Διαπιστώθηκε από τους ιατρούς ότι είχε υποστεί κάταγμα δεξιών πλευρών, θλάση νεφρικής χώρας άμφω με ρήξη δεξιού νεφρού με υποκάψιο αιμάτωμα (διαπίστωση από αξονική τομογραφία), παρουσίαζε συμπτώματα μακροσκοπικής αιματουργίας και ταλαιπωρήθηκε με έντονο άλγος στη δεξιά νεφρική χώρα. Διαπιστώθηκε επίσης ότι είχε υποστεί κάκωση κεφαλής με απώλεια πρόσφατης μνήμης και αδυνατούσε να επικοινωνήσει, παρεκτοπισμένο κάταγμα κλείδας δεξιά παρεκτοπισμένο, συντριπτικό κάταγμα δεξιάς ωμοπλάτης με ρήξη και θλάση αριστερής ποδοκνημικής και ποδός με οίδημα και αιμάτωμα ενώ είχε διογκωθεί η έξω επιφάνεια της πτέρνας από το αιμάτωμα.

 

Εισήχθηκε στην ουρολογική κλινική του Νοσοκομείου για παρακολούθηση σε σχέση με την ρήξη του δεξιού νεφρού, αφού προηγουμένως εκτιμήθηκε από Γενικό Χειρουργό και αντιμετωπίσθηκε από Ορθοπεδικό Χειρούργο για τα κατάγματά του. Έγινε υπερηχογράφημα κοιλίας το οποίο έδειξε υποκάψιο αιμάτωμα του δεξιού νεφρού αλλά χωρίς ελεύθερη συλλογή υγρού.

 

Αφού η γενική κατάσταση του σταθεροποιήθηκε, στις 07/12/2013 οδηγήθηκε στο χειρουργείο όπου υπό γενική αναισθησία του έγινε ανοικτή ανάταξη και οστεοσύνθεση του κατάγματος της δεξιάς κλείδας με πλάκα και βίδες. Συνέχισε τη θεραπεία του στην Ορθοπεδική Κλινική.

 

Το κάταγμα στον αυχένα και την πλάτη αντιμετωπίστηκε συντηρητικά και απελύθηκε από το Νοσοκομείο στις 10/12/2013 με οδηγίες για παρακολούθηση από ουρολόγους και ορθοπεδικούς.

 

Στις 17/01/2014, 6 εβδομάδες μετά το ατύχημα, επισκέφτηκε στο ιατρείο του τον Δρ. Γιάννη Παπαγιάννη - Ορθοπεδικός Χειρούργος, λόγω έντονου πόνου στην δεξιά νεφρική χώρα και δυσκαμψία του δεξιού ώμου, μυϊκή αδυναμία των μυών της ωμικής ζώνης. Ο Δρ. Παπαγιάννης του συνέστησε να εξεταστεί από ουρολόγο και έγινε ακτινολογικός έλεγχος της δεξιάς κλείδας και δεξιάς ωμοπλάτης. Διαπιστώθηκε η οστεοσύνθεση του κατάγματος της Δεξιάς κλείδας με πλάκα και βίδες. Το κάταγμα παρουσίασε ικανοποιητική αλλά όχι πλήρη πώρωση.

 

Το κάταγμα της ωμοπλάτης ήταν σε ικανοποιητική θέση και δεν υπήρχε πλήρη πώρωση. Του χορηγήθηκε φαρμακευτική αγωγή και του συνεστήθηκε έναρξη ήπιας κινησιοθεραπείας για αντιμετώπιση της δυσκαμψίας.

 

Την 27/01/2014 εξετάστηκε ξανά από τον Δρ. Παπαγιάννη, παρουσίαζε βελτίωση στην κίνηση του ώμου, εξακολουθούσε όμως να παρουσιάζει σημαντική δυσκαμψία συγκριτικά με το αριστερό φυσιολογικό. Κατά την τελευταία εξέταση στις 28/02/2014, συνέχιζε τη φυσιοθεραπεία, η κίνηση του ώμου και η μυϊκή ισχύς των μυών του δεξιού ώμου υπολειπόταν του Αριστερού φυσιολογικού και είχε ωμαλγία κατά το πέρας των κινήσεων του ώμου. Συνεστήθηκε από τον Δρ. Παπαγιάννη να συνεχίσει τη φυσιοθεραπεία και επίσης να παραμείνω με αναρρωτική άδεια μέχρι και τις 31/03/2014.

 

Επιπρόσθετα και αναφορικά με το υποκάψιο αιμάτωμα στο νεφρό την 09/12/2013 σε νέο υπέρηχο νεφρών στο οποίο φάνηκε ότι παρέμεινε μικρό υποκάψιο αιμάτωμα. Την 24/01/2014 νέα αξονική τομογραφία έδειξε μικρό αιμάτωμα στην οπισθοπλάγια επιφάνεια του δεξιού νεφρού. Στις 18/02/2014 έγινε ενδοφλέβια πυελογραφία η οποία έδειξε φυσιολογική λειτουργία των νεφρών, ενώ παρατηρήθηκε επίσης χολολιθίαση. Μετά από 6 μήνες ο Δρ. Μίκης Χριστοφίδης - Ουρολόγος, συνέστησε να διενεργηθεί αξονική πυελογραφία και αγγειογραφία νεφρών για να δείξει σε ποια κατάσταση ευρίσκεται η λειτουργία του δεξιού μου νεφρού, αν παραμένει το υποκάψιο αιμάτωμα ή αν έχει εν μέρει διαλυθεί ή παραμείνει ως έχει και σε ποια κατάσταση θα ευρίσκεται το παρέγχυμα του δεξιού νεφρού.

 

Χρειάστηκε να παραμείνει κλινήρης και εκτός των εργασιακών του καθηκόντων για περίοδο 3½ μηνών, περίοδο για την οποία απώλεσε τους μισθούς του ύψους €3.500.

 

Ο τραυματισμός τον ταλαιπώρησε έντονα και τον ανάγκασε να παραμείνει κλινήρης για πολλούς μήνες και εκτός των εργασιακών του καθηκόντων. Συγκεκριμένα στην περιοχή του κατάγματος της δεξιάς κλείδας που αντιμετωπίστηκε χειρουργικά έχει χειρουργική ουλή μήκους 15 εκ. Δεν έχει αφαιρέσει τα υλικά οστεοσύνθεσης αφού αυτά δεν τον ενοχλούν δεν ήταν αναγκαία η αφαίρεση τους. Υπάρχει πιθανότητα ανάπτυξης οστεοαρθριτικών αλλοιώσεων της άρθρωσης του ώμου. Επίσης υπήρχε μικρή διόγκωση στην έξω επιφάνεια της πτέρνας από αιμάτωμα το οποίο τον ταλαιπωρούσε με πόνο κατά την χρήση των παπουτσιών. Αυτό το αιμάτωμα έχει διαλυθεί. Αλλά συχνά έχει πόνους ιδίως όταν φορεί τα παπούτσια του. Δεν έχει μόνιμα κατάλοιπα και δεν έχει περιοριστεί η ικανότητα του για εργασία.

 

Για τον πόνο, ταλαιπωρία, οδύνη, απώλεια και μόνιμα κατάλοιπα που έχει υποστεί, πχ. Ουλές και πρόβλημα στην πτέρνα πόνο στις ακραίες κινήσεις και υλικά οστεσύνθεσης  δικαιούται ποσό σε γενικές αποζημιώσεις το ποσό των €85.000 επί πλήρους ευθύνης. Μέσα στο εν λόγω ποσό, δεν επιδικάζεται κανένα ποσό για απώλεια μελλοντικών εισοδημάτων. Το να γίνει οποιαδήποτε εκτίμηση για τη μελλοντική εισοδηματική πορεία του ενάγοντα, εξαιτίας των μετατραυματικών οστεοαρθριτικών αλλοιώσεων, είναι ανέφικτο και  δεν έχει τεθεί ενώπιον μου θετική μαρτυρία που να δικαιολογεί συμπέρασμα, ότι θα μειωθεί η ικανότητα του να κερδίζει εισόδημα στο μέλλον, εξαιτίας του δυστυχήματος. Επιπρόσθετα, φαίνεται ικανότατος ο Ενάγοντας, πολύ νέος και είχε τη δυνατότητα να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα.

 

Αναφορικά με τις ειδικές αποζημιώσεις έχει προσκομίσει τα τεκμήρια 4 και  7 για τα  έξοδα των ιατρών καθώς και το τεκμήριο 9 που δείχνει τις απολαβές που έχασε επειδή απουσίαζε από την εργασία του για 3½ μήνες Οι ειδικές αποζημιώσεις που έχουν αποδειχθεί συμποσούνται στο ποσό των €4.150.

 

Ως προς τον τόκο που θα πρέπει να καταβληθεί έναντι του πιο πάνω ποσού, τo άρθρο 58Α του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, περιέχει τη γενική πρόνοια που αφορά την καταβολή τόκου σε περίπτωση αποζημιώσεων σε σχέση με σωματικές βλάβες. Μόνο εάν συντρέχουν ειδικοί λόγοι δικαιολογείται διαφοροποίηση στην καταβολή του τόκου.

 

Πιο κάτω παρατίθεται το άρθρο 58Α:

 

«58Α. Σε oπoιανδήπoτε εvώπιov oπoιoυδήπoτε Δικαστηρίoυ διαδικασία για τηv είσπραξη απoζημιώσεωv για σωματική βλάβη ή θάvατo συvεπεία αστικoύ αδικήματoς, τo Δικαστήριo επιδικάζει, εκτός αv είvαι ικαvoπoιημέvo ότι συvτρέχoυv ειδικoί περί τoυ αvτιθέτoυ λόγoι, ετήσιο τόκο ύψους ίσου με το ύψος του τόκου που καθορίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις των εδαφίων 15(2), (3) και (4) του άρθρου 33 του περί Δικαστηρίου Νόμου, αvαφoρικά με oλόκληρo ή μέρoς τoυ πoσoύ τωv απoζημιώσεωv πoυ έχoυv επιδικαστεί, για oλόκληρη ή για μέρoς της περιόδoυ μεταξύ της ημερoμηvίας κατά τηv oπoίαν γεvvήθηκε τo αγώγιμo δικαίωμα και της ημερoμηvίας καταχώρισης της αγωγής: Νoείται ότι για εκκρεμoύσες αγωγές ή απαιτήσεις, τo επιτόκιo, αvαφoρικά με oλόκληρo ή μέρoς 20 τoυ πoσoύ για oλόκληρη ή για μέρoς της περιόδoυ, όπως τo Δικαστήριo κρίvει πρέπov, αvέρχεται στo 6% για τηv περίoδo μεταξύ της oπoίας γεvvήθηκε τo αγώγιμo δικαίωμα, της έvαρξης της ισχύoς τoυ περί Αστικώv Αδικημάτωv (Τρoπoπoιητικoύ) Νόμoυ τoυ 1996 και σε 8% από τηv έvαρξη της ισχύoς τoυ περί Αστικώv Αδικημάτωv (Τρoπoπoιητικoύ) Νόμoυ τoυ 1996 μέχρι την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Αστικών Αδικημάτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2008 25 και από την ημερομηνία αυτήν μέχρι την τελική αποπληρωμή του ποσού της απόφασης το επιτόκιο καθορίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου».

 

Στην υπόθεση Daria Νοvichkova v. Θέμη Βλάβη 1 ΑΑΔ 1111 (2012), επεξηγήθηκε ότι ο τόκος δικαιολογείται να λογίζεται με διαφορετικό τρόπο από τον τρόπο που προβλέπεται στο άρθρο 58Α στις περιπτώσεις, όπου ο τόκος δεν λογίζεται ως αποζημίωση για τη ζημιά που προκλήθηκε, αλλά για την αποστέρηση χρημάτων που θα έπρεπε να αποδοθούν στον παθόντα. Λέχθηκε σε εκείνην την υπόθεση, ότι ο τραυματισμός δεν προκαλεί διαμιάς τον πόνο, την ταλαιπωρία και τα υπόλοιπα για τα οποία τελικά αποζημιώνεται ο Ενάγων. Σε σχέση με τις ειδικές και γενικές αποζημιώσεις (εξαιρουμένων γενικών αποζημιώσεων για απώλεια μελλοντικών εισοδημάτων και μελλοντικών ιατρικών εξόδων), δεν συντρέχει κανένας λόγος απόκλισης από τη νομοθετική ρύθμιση, ως προνοείται στο άρθρο 58Α. Οι ειδικές αποζημιώσεις, έχουν καθοριστεί και αποκρυσταλλωθεί, με την αποπεράτωση της αγωγής και της έκδοσης απόφασης στο ποσό των €4.150.

 

Αναφορικά με την ευθύνη της εναγόμενης 1 σημειώνεται ότι ενόψει του ότι η εναγόμενη 2 ήταν ασφαλιζόμενη της εναγόμενης 1 έναντι ζημιά τρίτων θα πρέπει να επενεργήσουν οι πρόνοιες του νόμου για να καλύψει η εναγόμενη 1 την ζημιά τρίτου. Αναφορικά με το θέμα της αποζημίωσης της εναγόμενης 1 έναντι της εναγόμενης 2 αφορά ζητήματα που άπτονται την συμβατική τους σχέση και ενόψει του γεγονότος ότι δεν έχει διεξαχθεί διαδικασία συνεναγομένων στα πλαίσια της παρούσας αγωγής η συμβατική διαφορά δεν αφορά τον ενάγοντα και ζήτημα που θα πρέπει να επιλύσει το Δικαστήριο.

 

Ως εκ τούτου, εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον των εναγόμενων 1 και 2 αλληλέγγυα και/η κεχωρισμένα  εναγόμενης 2 για το ποσό των (€85.000 επί 0.40% = €34000) ως το ποσοστό ευθύνης της  εναγόμενης 2, συν το ποσό των (€4150,00 ως ειδικές αποζημιώσεις επί 0.40% = 1660) επί το ποσοστό ευθύνης της εναγόμενης, σύνολο €35.660 με νόμιμο τόκο από 1/12/2013.

 

Τα έξοδα της αγωγής, επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντα και εναντίον των εναγόμενων 1 και 2 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα, ως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.

 

                                                                                    (Υπ.)………..………………………………..

                                                                          Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Π.Ε.Δ.

Πιστόν Αντίγραφο

 

Πρωτοκολλητής

 

/ΕΠ

---

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο