ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΑΛΟΥΡΙΩΤΙΣΣΑΣ ν. C.A.K. TRANSPORT TD, Αρ. Αγωγής: 8519/2012, 3/4/2026
print
Τίτλος:
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΑΛΟΥΡΙΩΤΙΣΣΑΣ ν. C.A.K. TRANSPORT TD, Αρ. Αγωγής: 8519/2012, 3/4/2026

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Π.Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 8519/2012

 

Μεταξύ:

 

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΑΛΟΥΡΙΩΤΙΣΣΑΣ

Ενάγοντες

και

 

C.A.K. TRANSPORT TD

Εναγόμενη

3 Απριλίου, 2026

 

Εμφανίσεις:

Για Ενάγοντες/Αιτητές: κα Ορφανίδου για Κούσιος Κορφιώτης Παπαχαραλάμπους Δ.Ε.Π.Ε.

Για Εναγόμενη/Καθ’ ης η αίτηση: κ. Παυλίδης για Δημήτριος Α. Παυλίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.

 

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

στην αίτηση των Εναγόντων/Αιτητών ημερομηνίας 9.10.2025
για συμψηφισμό επιδικασθέντων εξόδων

 

 

Με την παρούσα αίτηση οι Ενάγοντες ζητούν τον συμψηφισμό εξόδων που επιδικάστηκαν υπέρ και εναντίον τους στην αγωγή.

 

Η αγωγή εκδικάστηκε και στις 12.3.2025 εκδόθηκε τελική απόφαση από το Δικαστήριο υπέρ των Εναγόντων και εναντίον της Εναγόμενης. Με την ίδια απόφαση τα έξοδα της αγωγής επιδικάστηκαν υπέρ των Εναγόντων. Κατόπιν υπολογισμού και έγκρισης των εξόδων, αυτά καθορίστηκαν στο ποσό των €15.390 πλέον ΦΠΑ και τόκους από 30.11.2012 (στο εξής τα «Έξοδα υπέρ Εναγόντων»). Η Εναγόμενη δεν έχει πληρώσει στους Ενάγοντες τα έξοδα που επιδικάστηκαν εναντίον της.

 

Ενώ η αγωγή εκκρεμούσε προς εκδίκαση, είχε καταχωρηθεί μια ενδιάμεση αίτηση το 2022 από τους Ενάγοντες. Η αίτηση εκείνη αφορούσε τη διόρθωση τυπογραφικού λάθους στην αναγραφή του ονόματος της Εναγόμενης. Εκδόθηκε σχετικό διάταγμα και επιδικάστηκαν έξοδα ύψους €494 πλέον ΦΠΑ και τόκους από 9.3.2022 υπέρ της Εναγόμενης και εναντίον των Εναγόντων (στο εξής τα «Έξοδα υπέρ Εναγόμενης»).

 

Ενώ η Εναγόμενη συνεχίζει να οφείλει τα Έξοδα υπέρ Εναγόντων (€15.390 πλέον ΦΠΑ και τόκους), εντούτοις καταχώρησε στις 29.9.2025 αίτηση έρευνας (στο εξής η «Αίτηση Έρευνας») επιδιώκοντας την είσπραξη των Εξόδων υπέρ Εναγόμενης (€494 πλέον ΦΠΑ και τόκους).

 

Όταν οι Ενάγοντες βρέθηκαν αντιμέτωποι με την Αίτηση Έρευνας, καταχώρησαν την παρούσα Αίτηση με την οποία ζητούν συμψηφισμό των Εξόδων υπέρ Εναγόντων και Εξόδων υπέρ Εναγόμενης. Υποστηρίζουν ότι το ζήτημα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου που είναι ορθό να ικανοποιήσει το αίτημα ενόψει των πιο πάνω δεδομένων.

 

Η πλευρά της Εναγόμενης έχει καταχωρήσει ένσταση. Η δική της θέση είναι ότι δεν δικαιολογείται η έγκριση της Αίτησης. Στην ένσταση τους αναφέρουν «κατά την ακροαματική διαδικασία και πριν ακόμα αυτή αρχίσει είχαν ενημερώσει την Ενάγουσα-Αιτήτρια στην παρούσα ότι η εταιρεία τους είναι ανενεργός και δεν ασκεί οποιανδήποτε εργασία ή εμπορική δραστηριότητα και κάλεσαν την Ενάγουσα-Αιτήτρια στην παρούσα αφού το ελέγξουν, να αποσύρουν την αγωγή τους καθότι όπως τους ανέφεραν χαρακτηριστικά ακόμα και εάν πετύχουν στην αγωγή τους δεν θα μπορέσουν να εκτελέσουν την σχετική απόφαση και τους εισηγήθηκαν να αποσύρουν την αγωγή τους και ο καθένας να αναλάβει τα έξοδα του δικηγόρου του». Εισηγούνται ότι εφόσον οι Ενάγοντες επέλεξαν να προχωρήσουν με τη δίκη, οι ίδιοι ευθύνονται που δεν έχουν πληρωθεί τα έξοδα τους. Περαιτέρω, σημειώνουν ότι λόγω οικονομικής αδυναμίας η Εναγόμενη δεν πλήρωσε τους δικηγόρους που την εκπροσωπούσαν και μέσω της Αίτησης Έρευνας η Εναγόμενη επιδιώκει να εισπράξει έξοδα που δικαιούνται οι δικηγόροι της.

 

Εξέτασα όσα τέθηκαν ενώπιον μου για σκοπούς της παρούσας Αίτησης καθώς και τις αγορεύσεις των συνηγόρων και τις αρχές και νομολογία στις οποίες παραπέμπουν. Γνωρίζω επίσης το περιεχόμενο του φακέλου της αγωγής.

 

Είναι δεδομένο και αποδεκτό και από την πλευρά της Εναγόμενης ότι το ζήτημα των εξόδων ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Παραπέμπω στη Δ.57 Θ.7 των παλαιών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που διέπουν αυτή την αγωγή, σύμφωνα με την οποία:

 

«A set-off for damages or costs between parties may be allowed».

 

Σχετικές επίσης οι αναφορές στα συγγράμματα Annual Practice, 1959, σελ.1899-1900 και

Annual Practice 1958, σελ. 1930.

 

Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου σε σχέση με τα έξοδα, πρέπει να ασκείται δικαστικά, σταθμίζοντας όλα τα δεδομένα που περιβάλλουν μια υπόθεση.

 

Στην παρούσα περίπτωση, όπως θα εξηγήσω, κρίνω ότι είναι ορθό και δίκαιο να χορηγηθεί ο αιτούμενος συμψηφισμός. Σε αυτό με οδηγεί η γενικότερη στάση της Εναγόμενης σε αυτή τη διαδικασία.

 

Το ποσό των Εξόδων υπέρ Εναγόντων είναι περίπου 30 φορές μεγαλύτερο από το ποσό των Εξόδων υπέρ Εναγόμενης. Όπως δηλώνεται ευθαρσώς στην ένσταση και αγόρευση του συνηγόρου της Εναγόμενης, καμία πρόθεση υπάρχει (ούτε ίσως πόροι) από την Εναγόμενη για πληρωμή των Εξόδων υπέρ Εναγόντων. Εντούτοις μέσω της Αίτησης Έρευνας διεκδικεί να εισπράξει τα Έξοδα υπέρ Εναγόμενης.

 

Το βασικό επιχείρημα της Εναγόμενης για να δικαιολογήσει αυτή τη στάση είναι ως το έχω παραθέσει αυτούσιο πιο πάνω. Δηλαδή εισηγείται ότι το εξής: Επειδή οι Ενάγοντες δεν εγκατέλειψαν την αγωγή αλλά επέμεναν να εκδικαστεί (σημ. πέτυχαν τελικά στην έκδοση απόφασης υπέρ τους), δεν δικαιούνται να αναμένουν ότι θα εισπράξουν τα ποσά που επιδικάστηκαν υπέρ τους, όμως οφείλουν να πληρώσουν τα Έξοδα υπέρ Εναγόμενης. Θεωρώ ότι αυτό το επιχείρημα δεν στέκει στη βάσανο της λογικής. Οι Ενάγοντες προώθησαν στο δικαστήριο μια βάσιμη υπόθεση και πέτυχαν την έκδοση απόφασης υπέρ τους (όπως αποφασίστηκε κατόπιν εκδίκασης). Η Εναγόμενη εξ αρχής υπερασπίστηκε την αγωγή και, όπως αποδείχτηκε, η υπεράσπιση που πρόβαλλε δεν πέτυχε. Τίποτα μεμπτό στον τρόπο που ενήργησαν οι Ενάγοντες.

 

Η ουσία είναι απλή. Εδώ, διάδικος που οφείλει στον αντίδικο ποσά πέραν των €15.000 και καμία πρόθεση έχει να τα πληρώσει, προβαίνει σε διαβήματα εναντίον του αντίδικου για να επιτύχει την είσπραξη ποσού €494. Αυτό αντιβαίνει κάθε αίσθημα δικαίου και καλής πίστης.

 

Δεν θα επεκταθώ περαιτέρω.

 

Καταλήγω ότι η Αίτηση επιτυγχάνει. Διατάζεται ο συμψηφισμός (set off) του ποσού εξόδων που επιδικάστηκαν στις 9.3.2022 υπέρ της Εναγόμενης στα πλαίσια της ενδιάμεσης αίτησης ημερομηνίας 21.2.2022 με τα έξοδα που επιδικάστηκαν υπέρ των Εναγόντων σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 12.3.2025.

 

Αναφορικά με τα έξοδα αυτής της Αίτησης, ακολουθώντας το αποτέλεσμα επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων/Αιτητών και εναντίον της Εναγόμενης/Καθ’ ης η Αίτηση, ως θα υπολογιστούν και θα εγκριθούν.

 

 

 

(Υπ.)  …………………………………………………….
Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Π.Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

 

 

Πρωτοκολλητής


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο