ΛΟΥΗ ΔΡΟΥΣΙΩΤΗ ν. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗ, Αρ. Αγωγής: 3382 / 2023, 7/4/2026
print
Τίτλος:
ΛΟΥΗ ΔΡΟΥΣΙΩΤΗ ν. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗ, Αρ. Αγωγής: 3382 / 2023, 7/4/2026

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Σατσιά, Ε. Δ.

Αρ. Αγωγής: 3382 / 2023

Μεταξύ:

ΛΟΥΗ ΔΡΟΥΣΙΩΤΗ

Ενάγων

και

 

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗ

Εναγόμενος

 

Ημερομηνία: 07.04.2026

 

Εμφανίσεις:

Για Ενάγοντα / Καθ’ ου η Αίτηση:       κος Χ. Μίτσιγκας

Για Εναγόμενο  / Αιτητή:                     κα Α. Σολομωνίδου

 

Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η  Α Π Ο Φ Α Σ Η

Αίτηση Παραμερισμού Εκδοθησομένης Ερήμην Απόφασης ημερ. 04.03.2025 («Αίτηση»)

 

Α. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

 

1.         Κατόπιν σχετικού αιτήματος για απόφαση ερήμην για καθορισμένο χρηματικό ποσό δυνάμει του Μέρους 13 κ. 4(1)(α) των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023 (εφεξής «ΚΠΔ»), ο Ενάγων / Καθ’ ου η Αίτηση εξασφάλισε στις 10.04.2024 απόφαση εναντίον του Εναγόμενου / Αιτητή (εφεξής «Απόφαση»), δεδομένης της παράλειψης του Εναγόμενου να καταχωρίσει σημείωμα εμφάνισης στην απαίτηση.

 

2.         Δυνάμει της Απόφασης, ο Εναγόμενος διατάχθηκε να πληρώσει το ποσόν των €2.080 στον Ενάγοντα, πλέον τόκο από την ημερομηνία καταχώρισης της απαίτησης μέχρι εξοφλήσεως, πλέον έξοδα, πλέον Φ.Π.Α. και τόκο επί των εξόδων.

 

3.         Ο Ενάγων προχώρησε στις 19.07.2024 με την καταχώριση αίτησης έρευνας και εξασφάλισε διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης της. Ο Εναγόμενος εμφανίστηκε στη διαδικασία και αρχικά ζήτησε χρόνο για να διορίσει δικηγόρο και να υποβάλει ένσταση στην αίτηση έρευνας. Σημείωμα εμφάνισης καταχωρίστηκε την 27.01.2025. Ο Εναγόμενος προχώρησε εν τέλει στις 04.03.2025 με την καταχώριση της παρούσας Αίτησης.

 

 

4.         Σημειώνω ότι σύμφωνα με το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης:

 

4.1      Ο Ενάγων είναι ιδιοκτήτης και ο Εναγόμενος ενοικιαστής ενός διαμερίσματος στον Άγιο Ανδρέα. Δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ο Εναγόμενος ενοικίασε το διαμέρισα από την 15.09.2022 μέχρι και την 30.09.2023.

 

4.2      Μετά τη λήξη της (συμβατικής) ενοικίασης, δηλαδή από 01.10.2023, ο Εναγόμενος συνέχισε να κατέχει το διαμέρισμα επί τη βάσει περιοδικής ενοικίασης από μήνα σε μήνα με το ίδιο ενοίκιο (€600 πλέον €20 κοινόχρηστα).

 

4.3      Ο Εναγόμενος παρέλειψε να καταβάλει τα ενοίκια για τους μήνες Σεπτέμβριο και Οκτώβριο του 2023. Στις 23.10.2023 ο Ενάγων απέστειλε επιστολή στον Εναγόμενο τερματίζοντας την ενοικίαση. Κάλεσε επίσης τον Εναγόμενο να παραδώσει ελεύθερη κατοχή του διαμερίσματος μέχρι την 30.11.2023.

 

4.4      Ο Εναγόμενος εγκατέλειψε το διαμέρισα στις 30.11.2023 πλην όμως δεν κατέβαλε οφειλόμενα ενοίκια τριών μηνών και κατά παράβαση του ενοικιαστηρίου παρέλειψε να πληρώσει το λογαριασμό νερού από την 17.2.2023 μέχρι και την 30.11.2023 (ύψους €220).

 

Β. Η ΑΙΤΗΣΗ

 

5.         Δια της παρούσης Αίτησης ο Εναγόμενος / Αιτητής ζητά την έκδοση Διατάγματος το οποίο να παραμερίζει ή/και να ακυρώνει την Απόφαση η οποία εκδόθηκε στην απουσία (ερήμην) του, Διάταγμα το οποίο να του επιτρέπει να υπερασπίσει την απαίτηση καθώς και Διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της Απόφασης.

 

6.         Η Αίτηση κατ’ ουσίαν στηρίζεται στο Μέρος 14 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Στο Μέρος 14.2 παρατίθενται οι περιπτώσεις στις οποίες το Δικαστήριο θα πρέπει να παραμερίσει την απόφαση. Στο Μέρος 14.3 παρατίθενται οι περιπτώσεις στις οποίες το Δικαστήριο δύναται να παραμερίσει ή να διαφοροποιήσει την απόφαση.

 

7.         Η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Εναγόμενου ημερ. 04.03.2025 (εφεξής «ΕΔ Εναγόμενου») στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα:

 

7.1      Η απαίτηση ουδέποτε επιδόθηκε σε αυτόν και δεν ισχύουν τα όσα αναφέρει ο επιδότης στην ένορκη δήλωσή του, ότι δηλαδή αρνήθηκε να υπογράψει. Σέβεται τις δικαστικές διαδικασίες και δεν θα απέφευγε να παραλάβει επίδοση δικαστικού εγγράφου.

7.2      Παρέλαβε μεν την επιστολή τερματισμού και αρνήθηκε να υπογράψει ωστόσο δεν έλαβε ποτέ την απαίτηση. Αρνήθηκε να υπογράψει την επίδοση της επιστολής απαίτησης επειδή δεν γνώριζε τι αφορούσε και δεν γνώριζε τις συνέπειες της υπογραφής του.

 

7.3      Εάν επιδίδετο σε αυτόν η απαίτηση θα διόριζε δικηγόρο παρά τις οικονομικές του δυσκολίες όπως και εν τέλει έπραξε, καθότι ο Ενάγων «αποκρύβει γεγονότα και ωραιοποιεί την αλήθεια προς εξυπηρέτηση δικών του συμφερόντων».

 

7.4      Σε κάθε περίπτωση πιστεύει ότι έχει καλή υπεράσπιση δεδομένου του ότι είναι σε θέση να αποδείξει ότι έχει εξοφλήσει τον Ενάγοντα με μετρητά και επειδή μπορεί να αποδείξει ότι δεν διέμενε στο επίδικο υποστατικό μέχρι την ημερομηνία που ο Ενάγων ισχυρίζεται ότι διέμενε. Ο δε Ενάγων ζητά και την εγγύηση την οποία κατακράτησε με την πρόφαση ότι προκάλεσε ζημιές στο διαμέρισμα κάτι το οποίο δεν ισχύει. Είχε αποχωρήσει από το διαμέρισμα και διέμενε με ένα ξάδελφο του στις 31.10.2023 μέχρι να καταστεί διαθέσιμο το νέο διαμέρισμα το οποίο είχε ενοικιάσει.

 

7.5      Διέμενε με τη σύζυγο και το γιο του ο οποίος έχει αυτισμό και η εξεύρεση διαμερίσματος το οποίο να εξυπηρετεί τις ανάγκες του υιού του κατέστη δύσκολη. Παρά ταύτα και επειδή ο Ενάγων ήταν πιεστικός, του παρέδωσε το διαμέρισμα πριν την 30.11.2023. Ως Τεκμήριο 1  παρουσιάζει φωτογραφία οθόνης του κινητού του που περιλαμβάνει μήνυμα με το οποίο ενημερώνει τον Ενάγοντα ότι ο λόγος δυσκολίας στην εξεύρεση χώρου είναι το «πρόβλημα υγείας» του γιου του.

 

7.6      Δεν ισχύει το ότι ο Ενάγων δικαιούταν να κρατήσει την εγγύηση (deposit) δεδομένου του ότι με βάση το ενοικιαστήριο η αποκατάσταση της φυσικής φθοράς είναι ευθύνη του ιδιοκτήτη και όχι του ενοικιαστή. Ο Ενάγων δεν έχει αποδείξει ότι οι εργασίες ήταν αναγκαίες και θεωρεί ότι ο ίδιος είναι σε θέση να αποδείξει το αντίθετο.

 

7.7      Κατά την παραδοχή του Ενάγοντος δεν του είχε ζητήσει το ενοίκιο του Σεπτεμβρίου του 2023 διότι υπέθεσε πως θα χρειαζόταν τα χρήματα για να παρέχει εγγύηση για το νέο του διαμέρισμα. Παρουσιάζει προς τούτο το Τεκμήριο 2 που δείχνει τη συνομιλία τους. Στην ουσία κράτησε την εγγύηση ως ενοίκιο για τον Σεπτέμβριο του 2023 και οποιοσδήποτε άλλος ισχυρισμός αποτελεί υστερόβουλη σκέψη.

 

7.8      Παραδέχεται οφειλή σε σχέση με το λογαριασμό νερού όμως όχι για €220 αλλά για €129.83. Παρουσιάζει προς τούτο το Τεκμήριο 3.

 

 

Γ. Η ΕΝΣΤΑΣΗ

 

8.         Ο Ενάγων καταχώρισε ένσταση εναντίον της Αίτησης υποστηριζόμενη από δύο ένορκες δηλώσεις, την δική του (εφεξής «ΕΔ Ενάγοντος») και την ένορκη δήλωση του επιδότη κύριου Γιάννου Ιωάννου (εφεξής «ΕΔ Γ.Ι.»).

 

9.         Στο σώμα της ένστασης προβάλλονται εννέα λόγοι ένστασης. Μεταξύ άλλων, προβάλλεται ως λόγος ένστασης ότι το Έντυπο Απαίτησης επιδόθηκε νόμιμα και κανονικά στον Εναγόμενο στις 14.02.2024, ότι ο Εναγόμενος δεν έχει πραγματική προοπτική επιτυχούς υπεράσπισης της απαίτησης δεδομένου του ότι δεν κατέβαλε στον Ενάγοντα τα επίδικα ενοίκια και δεν πλήρωσε τους λογαριασμούς κατανάλωσης νερού για την χρονική περίοδο 17.02.2023 – 30.11.2023. Επίσης, προβάλλεται το ότι ο Εναγόμενος προκάλεσε ζημιές στο διαμέρισμα και ο Ενάγων υπέστη έξοδα για να το επαναφέρει σε καλή κατάσταση.

 

10.      Ο Ενάγων στην ΕΔ Ενάγοντος αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι:

 

10.1    Η απαίτηση επιδόθηκε δεόντως και νομίμως στον Εναγόμενο στην είσοδο της πολυκατοικίας στην οποία διαμένει.

 

10.2    Κατά τις αρχές Αυγούστου ενημέρωσε τον Εναγόμενο ότι κατά την 30.09.2023 όταν θα έληγε η ενοικίαση, θα έπρεπε να του παραδώσει κατοχή του διαμερίσματος. Ο Εναγόμενος αποδέχθηκε. Επίσης του ανέφερε ότι εάν το διαμέρισμα ήταν σε καλή κατάσταση τότε δεν θα υπάρχει λόγος να του καταβάλει το ενοίκιο του Σεπτεμβρίου διότι θα κρατούσε την εγγύηση. Με αυτόν τον τρόπο σκέφτηκε ότι θα τον διευκόλυνε έτσι ώστε να έχει χρήματα για να δώσει ως εγγύηση για ενοικίαση άλλου διαμερίσματος.

 

10.3    Περί τις αρχές Σεπτεμβρίου 2023 ο Εναγόμενος άλλαξε στάση. Του έλεγε με αυταρχικό τρόπο ότι είναι θέσμιος ενοικιαστής και ότι δεν είναι υποχρεωμένος να του παραδώσει το διαμέρισμα τον Σεπτέμβριο και θέλει περαιτέρω χρόνο για να βρει διαμέρισμα της αρεσκείας του. Ο Ενάγων προσπάθησε να τον επισκεφθεί στο διαμέρισμα, ωστόσο ο Εναγόμενος αρνήθηκε να του επιτρέψει την είσοδο και μάλιστα του ανέφερε πως θα τηλεφωνούσε στην Αστυνομία αν δεν έφευγε αμέσως.

 

10.4    Δεδομένης της συμπεριφοράς του, ο Ενάγων αναγκάστηκε να αποταθεί σε δικηγόρο. Ο Εναγόμενος δεν είχε καταβάλει ούτε το ενοίκιο του Σεπτεμβρίου αλλά ούτε και του Οκτωβρίου. Ο δικηγόρος του Ενάγοντος του απεύθυνε στις 23.10.2023 επιστολή τερματισμού της ενοικίασης. Ο Εναγόμενος έλαβε την επιστολή στις 26.10.2023 και δεν επικοινώνησε ξανά μαζί του.

10.5    Ο Ενάγων πριν να ενοικιάσει το διαμέρισμα του στον Εναγόμενο διέμενε στην εν λόγω πολυκατοικία και είχε καλές σχέσεις με αρκετούς από τους ενοίκους. Ενημερώθηκε από τον κ. Αντρέα Α. ο οποίος διαμένει στο διπλανό από το επίδικο διαμέρισμα ότι μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου άκουγε την εξώπορτα του διαμερίσματος να κλείνει ενώ έβλεπε και το αυτοκίνητο του Εναγόμενου σταθμευμένο τα βράδια κάτω από την πολυκατοικία.

 

10.6    Επισυνάπτει φωτογραφίες του αυτοκινήτου του Εναγόμενου ημερ. 27.11.2023 το οποίο φαίνεται σταθμευμένο κάτω από την πολυκατοικία ως Τεκμήριο 1. 

 

10.7    Το βράδυ της 30.11.2023 επικοινώνησε μαζί του ο κ. Αντρέας Α. και του ανέφερε πως τα κλειδιά του διαμερίσματος ήταν πάνω στην κλειδαριά και ότι είδε τον Εναγόμενο να μεταφέρει κασόνια.

 

10.8    Όταν ο Ενάγων επισκέφθηκε το διαμέρισμα, διαπίστωσε πως ο Εναγόμενος είχε προκαλέσει ζημιές σε αυτό. Ως Τεκμήριο 2 επισυνάπτει φωτογραφίες στις οποίες φαίνονται οι ζημιές. Για την επιδιόρθωση τους δαπάνησε €500. Απόδειξη πληρωμής για επιδιόρθωση των ζημιών είχε επισυνάψει ως Τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωση απόδειξης. Επίσης για να επανέλθει σε καλή κατάσταση το διαμέρισμα καθάριζε ο ίδιος για δύο μέρες. Επομένως, αναφέρει, ο Εναγόμενος δεν δικαιούται σε επιστροφή της εγγύησης.

 

10.9    Ως Τεκμήριο 3 καταθέτει αναλυτική κατάσταση του λογαριασμού ύδρευσης του διαμερίσματος από τον ΕΟΑ και προβαίνει στους υπολογισμούς  για να καταλήξει ότι το ποσό το οποίο οφείλεται είναι €210.

 

10.10 Περαιτέρω, αναφέρει ότι με βάση την κατανάλωση νερού προκύπτει ότι ο Εναγόμενος διέμενε στο διαμέρισμα μέχρι την 30.11.2023. Αν ίσχυαν τα όσα ανέφερε τότε η κατανάλωση θα ήταν το ¼ της αντίστοιχης κατανάλωσης του προηγούμενου έτους.

 

11.      Στην ΕΔ Γ.Ι., ο οποίος είναι δικαστικός επιδότης, αναφέρεται ότι μετέβη στις 14.02.2024 στην πολυκατοικία όπου διέμενε ο Εναγόμενος στην οδό Γ. [ ] 9, Διαμ, [ ], Λευκωσία. Κτύπησε το θυροτηλέφωνο του διαμερίσματος 303 και απάντησε ο Εναγόμενος ο οποίος ήρθε κάτω στην είσοδο της πολυκατοικίας. Του εξήγησε τον λόγο της επίσκεψης του και προσπάθησε να του παραδώσει πιστοποιημένο αντίγραφο της απαίτησης ζητώντας του να υπογράψει το άλλο αντίγραφο για απόδειξη παραλαβής. Αυτός αρνήθηκε να το υπογράψει. Συνεπώς το άφησε στην παρουσία του και έφυγε όπως ακριβώς αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ημερομηνίας 15.02.2024. Έχει προβεί σε νόμιμη επίδοση της απαίτησης. 

 

 

Δ. ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΕΣ ΕΝΟΡΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ

 

12.      Τόσο ο Εναγόμενος / Αιτητής όσο και ο Ενάγων / Καθ’ ου η Αίτηση καταχώρισαν συμπληρωματική μαρτυρία με συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις («ΣΕΔ»).

 

13.      ΣΕΔ Εναγόμενου: Ο Εναγόμενος στη ΣΕΔ του, ημερομηνίας 09.05.2025 στην ουσία αρνείται τις θέσεις του Ενάγοντος και επαναλαμβάνει τις δικές του θέσεις. Αναφέρει ότι ο Γ.Ι. ψεύδεται και αν ήθελε να κάνει σωστή επίδοση μπορούσε να του επιδώσει στην εργασία του ή να προβεί ο Ενάγων σε αίτηση για υποκατάστατη επίδοση.

 

14.      Συνέχισε να κατέχει το διαμέρισμα μετά την 30.09.2023 κατόπιν προφορικής συμφωνίας με σκοπό να δοθεί χρόνος να βρει άλλο διαμέρισμα το  οποίο θα εξυπηρετούσε τις ανάγκες του γιου του που έχει διαγνωσθεί με αυτισμό. Επαναλαμβάνει ότι έχει πληρώσει τα ενοίκια τα οποία ο Ενάγων ισχυρίζεται ότι οφείλονται.

 

15.      Ήταν ο Ενάγων ο οποίος είχε αλλάξει στάση, έγινε εριστικός και προέβαινε σε ρατσιστικά σχόλια εναντίον της συζύγου του που κατάγεται από τη Νιγηρία και του γιου του που είναι μιγάς. Δεν ισχύει ότι τον επισκέφθηκε και τον έδιωξε.

 

16.      Σε σχέση με τις φωτογραφίες στις οποίες απεικονίζεται το αυτοκίνητο του αναφέρει ότι λήφθηκαν όταν πήρε τη σύζυγο του για να επισκεφθεί μια φίλη της που διαμένει στην ίδια πολυκατοικία. Επιμένει ότι έφυγε από το διαμέρισμα στις 30.10.2023.

 

17.      ΣΕΔ Ενάγοντος: Ο Ενάγων στην ΣΕΔ του, ημερομηνίας 22.05.2025, αναφέρει, μεταξύ άλλων, το λόγο για τον οποίο δεν επιθυμούσε την ανανέωση της σύμβασης ενοικίασης. Δεν το είχε αναφέρει προηγουμένως καθότι δεν επιθυμούσε να θίξει τον Εναγόμενο και τη σύζυγο του, ωστόσο επειδή ο Εναγόμενος τον αποκάλεσε ρατσιστή, δεν του αφήνει άλλη επιλογή από το να αποκαλύψει το λόγο. Αναφέρει ότι ο Εναγόμενος είχε συχνούς και έντονους καβγάδες με τη σύζυγο του οι οποίοι προκαλούσαν οχληρία.

 

18.      Ως αποτέλεσμα, ο Ενάγων λάμβανε παράπονα από ενοίκους της πολυκατοικίας για την οχληρία.  Μάλιστα, λόγω των καβγάδων τους είχε επισκεφθεί στο διαμέρισμα τόσο η Αστυνομία όσο και οι Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας.

 

19.      Περαιτέρω αρνείται ότι ο Εναγόμενος του τηλεφώνησε στις 30.10.2023. Μιλούσαν με μηνύματα στο viber  και δεν είχε λάβει οποιοδήποτε μήνυμα. Εμμένει στον ισχυρισμό του ότι έγινε δέουσα επίδοση και ότι ο Εναγόμενος δεν έχει καμία υπεράσπιση.

 

 

Ε. ΑΝΤΕΞΕΤΑΣΗ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΑΝΤΕΞΕΤΑΣΗ Γ.Ι.

 

20.      Το Δικαστήριο (με άλλη σύνθεση) με ενδιάμεσες αποφάσεις του ενέκρινε αιτήματα για αντεξέταση του Γ.Ι. και του Εναγόμενου μόνο σε σχέση με το ζήτημα της επίδοσης της απαίτησης. Η αντεξέταση των εν λόγω προσώπων έλαβε χώρα την 21.11.2025.

 

i.          Αντεξέταση Εναγόμενου

 

21.      Αρχικά αντεξετάστηκε ο Εναγόμενος. Ερωτήθηκε πότε μετακόμισε στο διαμέρισμα στη Δασούπολη και αρχικά ανέφερε πως μετακόμισε περί τα τέλη Οκτωβρίου - αρχές Νοεμβρίου 2023. Έφυγε από το διαμέρισμα του Ενάγοντος και μετακόμισε στο διαμέρισμα στη Δασούπολη. Του υποδείχθηκε ότι στην ένορκη του δήλωση ανέφερε ότι έφυγε από το διαμέρισμα του Ενάγοντος και μετακόμισε μαζί με κάποιο εξάδελφο του. Ο Εναγόμενος συμφώνησε και προέβη σε διόρθωση. Στο νέο του διαμέρισμα μετακόμισε στις 25 Νοεμβρίου 2023. Απέδωσε την αντίφαση αυτή στο ότι έχουν περάσει δύο χρόνια και δεν μπορεί να θυμάται ακριβώς.

 

22.      Υποβλήθηκε τον Εναγόμενο ότι ο επιδότης Γιάννης Ιωάννου στις 14.2.2024 στο ισόγειο της πολυκατοικίας που διαμένει του έδωσε αντίγραφο απαίτησης της αγωγής και αυτός αρνήθηκε να το παραλάβει. Ο Εναγόμενος ανέφερε πως αυτή η θέση είναι «ψευδέστατη» και διερωτήθηκε πως μπορεί να τον συνάντησε στην είσοδο.  

 

23.      Ανέφερε ότι δεν μπορεί να τον συνάντησε στην είσοδο επειδή δεν λειτουργούσε το θυροτηλέφωνο. Συγκεκριμένα ανέφερε:

 

«E.      Σου κτύπησε το θυροτηλέφωνό σου.

 

 Α.       Είμαι υποχρεωμένος να το μοιραστώ μαζί σας, παρότι το συγκεκριμένο θέμα επειδή είναι το πιο σημαντικό στη ζωή μου κατά παρά ‑ πάρα πολύ επιλεκτική επιλογή το μοιράζομαι αυτό που συγκεκριμένους που είναι ειδικοί θεραπευτές, οι άνθρωποι του στενού μου περιβάλλοντος, ο γιος μου πάσχει από πάρα πολύ σοβαρής μορφής αυτισμό. Τις πρώτες μέρες που μετακομίσαμε στο πρώτο διαμέρισμα, το κουδούνι που κάτω που το θυροτηλέφωνο, ο ήχος, διότι ένα που τα συμπτώματα είναι ότι φιλτράρει διαφορετικά τους ήχους από έναν άνθρωπο που δεν έχει κάποια πάθηση, τον ενοχλούσε, τον εκνεύριζε ιδιαίτερα και θύμωνε, με αποτέλεσμα να έχει τα λεγόμενα tantrum. Το κουδούνι μέχρι σήμερα από την πρώτη μέρα είναι ακυρωμένο, οπότε δεν θα μπορούσε κάποιος να κτυπήσει το κουδούνι για να με αναγκάσει, να με ρωτήσει, να μου ζητήσει να κατέβω στο ισόγειο. Πάρα πολύ απλή εξήγηση.

 

24.      Ο κ. Μίτσιγκας του ανέφερε πως ο Γιάννης Ιωάννου  ο επιδότης κατέθεσε ένορκη δήλωση στη διαδικασία και ανέφερε συγκεκριμένα ότι κτύπησε το θυροτηλέφωνο και ο Εναγόμενος κατέβηκε στο ισόγειο όπου συναντήθηκαν. Ο Εναγόμενος κατέθεσε και ΣΕΔ και μπορούσε κάλλιστα να απαντήσει στον ισχυρισμό αυτό. Δεν το έπραξε και τον προβάλλει για πρώτη φορά στο Δικαστήριο κατά την αντεξέταση του.  

 

25.      Ο Εναγόμενος επικαλέστηκε το ότι το θέμα υγείας του παιδιού του δεν το μοιράζεται με κανέναν εκτός από συγκεκριμένα άτομα. Τώρα αναγκάζεται να το αναφέρει για να αποδείξει ότι ψεύδεται ο κ. Ιωάννου. Σε αυτό το σημείο ο κ. Μίτσιγκας του υπέδειξε πως το ότι ο γιος του έχει αυτισμό το ανέφερε τουλάχιστον 3-4 φορές στις ένορκες δηλώσεις του και δεν ευσταθεί το ότι δεν το μοιράζεται.

 

26.      Αξιολόγηση: Ο Εναγόμενος κατά την αντεξέταση του υπέπεσε σε δύο σημαντικές αντιφάσεις. Η πρώτη αφορούσε την ημερομηνία μετακόμισης του / αναχώρησης του από το επίδικο διαμέρισμα. Η υπεράσπιση την οποία επιθυμεί να προβάλει συνίσταται στο ότι είχε εγκαταλείψει το διαμέρισμα την 31.10.2023 και επομένως δεν οφείλει το ενοίκιο του Νοεμβρίου.

 

27.      Επομένως, οι ημερομηνίες αυτές είναι σημαντικές για την υπόθεση του. Οι απαντήσεις του έρχονται σε ευθεία αντίφαση με τα όσα είχε αναφέρει στις ένορκες δηλώσεις του και συγκεκριμένα το ότι αρχικά όταν έφυγε από το διαμέρισμα μετακόμισε με τον εξάδελφο του.  Δεν μπορώ να συμφωνήσω με το ότι είναι θέμα κακής μνήμης. Αναφέρεται σε αυτά τα ζητήματα στις ένορκες δηλώσεις του οι οποίες έγιναν πρόσφατα και αναμενόταν να θυμάται. Η αστάθεια στις θέσεις του για ένα σημαντικό για την υπόθεση ζήτημα σαφώς επηρεάζει δυσμενώς την αξιοπιστία του.

 

28.      Επίσης, κατά την αντεξέταση του αναφέρθηκε σε σύμβαση ενοικίασης για το νέο του διαμέρισμα ημερομηνίας 25.11.2023. Αυτή την σύμβαση ενοικίασης γιατί δεν την παρουσίασε σε μία από τις ένορκες δηλώσεις του για να υποστηρίξει τους ισχυρισμούς του;

 

29.      Η δεύτερη αντίφαση την οποία θεωρώ ιδιαίτερα σημαντική εν προκειμένω συνίσταται σε προηγούμενη αντιφατική δήλωση και στο ότι προέβαλε τον ισχυρισμό για απενεργοποίηση του κουδουνιού / θυροτηλεφώνου για πρώτη φορά κατά την αντεξέταση του.  Αντιφατική δήλωση διότι δεν υπήρχε καμία αναφορά σε σχέση με απενεργοποίηση του θυροτηλέφωνου στη συμπληρωματική του ένορκη δήλωση.  Εάν ίσχυε αυτός ο ισχυρισμός θα ήταν το πρώτο πράγμα που θα περιλάμβανε στη ΣΕΔ του ως απάντηση στους ισχυρισμούς του κ. Ιωάννου. Κατά συνέπεια, ο ισχυρισμός του αυτός θεωρώ ότι πρόκειται για σκέψη εκ των υστέρων η οποία δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

 

30.      Ο κ. Μίτσιγκας του έθεσε το ότι δεν το είχε αναφέρει στη ΣΕΔ του. Ο Γ. Ιωάννου στην ένορκη του δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση ανέφερε ξεκάθαρα ότι τον συνάντησε στο ισόγειο της πολυκατοικίας αφού κτύπησε το θυροτηλέφωνο και ο Εναγόμενος απάντησε.

 

31.      Ο Εναγόμενος προσπαθώντας να δικαιολογήσει την αντίφαση στην οποία υπέπεσε ανέφερε ότι ο λόγος για τον οποίο απενεργοποίησε το κουδούνι είναι λόγω της κατάστασης του υιού του που εμπίπτει στο φάσμα του αυτισμού και αυτό είναι κάτι το οποίο αποκαλύπτει σε πολύ περιορισμένο αριθμό ανθρώπων. Ωστόσο, αυτό δεν ευσταθεί διότι αναφέρει το ότι ο υιός του εμπίπτει στο φάσμα του αυτισμού τόσο στην ένορκη του δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση (ΕΔ Ενάγοντος) όσο και στην ΣΕΔ του τουλάχιστον σε τρεις περιπτώσεις.

 

32.      Συνεπακόλουθα, κατά την προσπάθεια του να δικαιολογήσει την αντίφαση του υπέπεσε σε δεύτερη αντίφαση.

 

33.      Κρίνω ότι κλονίστηκε σε σημαντικό βαθμό η αξιοπιστία του Εναγόμενου σε σχέση με το ζήτημα της επίδοσης της απαίτησης σε αυτόν κατά την αντεξέταση του. Επομένως, το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία του Εναγόμενου για την εξαγωγή οποιωνδήποτε ευρημάτων σε σχέση με το ζήτημα της επίδοσης του εντύπου απαίτησης.

 

ii.         Αντεξέταση Γιάννου Ιωάννου

 

34.      Ανέφερε ότι στις 14.02.2024 το απόγευμα μετέβη στην οδό Γ. Καρύου 9 στην πολυκατοικία στην οποία διέμενε ο Εναγόμενος.

 

35.      Εξήγησε πως επιβεβαίωσε ότι το πρόσωπο στο οποίο επέδωσε ήταν όντως ο Εναγόμενος:

 

«Όταν πλησίασα στην κεντρική είσοδο της πολυκατοικίας, η κεντρική είσοδος ήταν κλειδωμένη. Εκεί υπήρχαν θυροτηλέφωνα με αριθμούς διαμερισμάτων. Πάνω στο κλητήριο ένταλμα, αναγράφετουν και το διαμέρισμα 303, το οποίο ήταν του κυρίου Αλέξανδρου Νικολαΐδη. Όταν εγώ κτύπησα το θυροτηλέφωνο με αριθμό 303 μου απάντησε ο ίδιος, του ανέφερα ποιος είμαι, και μου είπε δεν θα σου ανοίξω, θα έρθω εγώ κάτω.»

 

36.      Τον είχε ρωτήσει αν ήταν ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης και ο Εναγόμενος απάντησε «ναι».  Δεν του ζήτησε ταυτότητα και δεν θυμάμαι τι φορούσε. Ως προς το πως γνώριζε ότι ο συγκεκριμένος ήταν ο Εναγόμενος, ο κος Ιωάννου ανέφερε ότι τον ρώτησε και απάντησε καταφατικά, του έδωσε το κλητήριο ένταλμα στα χέρια  και ο Εναγόμενος το διάβασε.

 

37.      Υποβλήθηκε ότι ουδέποτε επέδωσε οποιοδήποτε έγγραφο στον Εναγόμενο, θέση την οποία αρνήθηκε ο κ. Ιωάννου και επέμεινε ότι επέδωσε την απαίτηση στον Εναγόμενο.

 

38.      Αξιολόγηση: Ο κ. Ιωάννου απαντούσε ευθέως, χωρίς υπεκφυγές και ενδοιασμούς, με σταθερότητα και σαφήνεια στις ερωτήσεις οι οποίες υποβλήθηκαν. Ουδόλως κλονίστηκε η εκδοχή του κατά την αντεξέταση του. Τα όσα ανέφερε συνάδουν πλήρως με το περιεχόμενο της ΕΔ Γ.Ι. και παρέμεινε σταθερός στις θέσεις του.

 

39.      Επομένως, δέχομαι ότι την 14.02.2024 επέδωσε προσωπικά στον Εναγόμενο το έντυπο απαίτησης.

ΣΤ. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΣΤΙΣ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΕΣ ΝΟΜΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ

 

40.      Σε σχέση με τον παραμερισμό ή διαφοροποίηση απόφασης ερήμην η διαδικασία προβλέπεται από το Μέρος 14 των ΚΠΔ.

 

41.      Το Μέρος 14.2 προνοεί για τις περιπτώσεις στις οποίες το Δικαστήριο πρέπει να παραμερίσει την απόφαση η οποία εκδόθηκε δυνάμει του Μέρους 13:

 

«(1) Το δικαστήριο πρέπει να παραμερίσει απόφαση, η οποία εκδόθηκε δυνάμει του Μέρους 13, ανεξαρτήτως της σπουδής που επέδειξε ο εναγόμενος ή, στην περίπτωση ανταπαίτησης, ο ενάγων, ή, σε σχέση με την προοπτική επιτυχίας τους, αν η απόφαση εκδόθηκε εσφαλμένα:

[…]

 

(γ) για τον λόγο ότι η απαίτηση ή ανταπαίτηση ικανοποιήθηκε στο σύνολό της πριν από την έκδοση απόφασης· ή

 

(δ)για τον λόγο ότι το έντυπο απαίτησης δεν επιδόθηκε στην πραγματικότητα.»

 

42.      Εν προκειμένω, το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να ακούσει τόσο τον Εναγόμενο όσο και τον κ. Γ. Ιωάννου, ιδιώτη δικαστικό επιδότη, σε σχέση με το ζήτημα της επίδοσης του εντύπου απαίτησης. Το Δικαστήριο έκρινε ότι διενεργήθηκε δέουσα προσωπική επίδοση πιστοποιημένου αντιγράφου του εντύπου απαίτησης στον Εναγόμενο στο χώρο διαμονής του Εναγόμενου με βάση το Μέρος 6.4 αφού δέχθηκε τη μαρτυρία του κ. Ιωάννου επί αυτού του ζητήματος και δεν δέχθηκε τη μαρτυρία του Εναγόμενου. Οι λόγοι για τη μη αποδοχή της μαρτυρίας του Εναγόμενου επεξηγούνται στην προηγούμενη ενότητα.

 

43.      Ούτε και προσκομίστηκε μαρτυρία η οποία να δείχνει ότι η απαίτηση ικανοποιήθηκε στο σύνολο της. Αντιθέτως, ο Εναγόμενος παραδέχεται ότι οφείλει τουλάχιστον ένα μέρος της απαίτησης. Επιπρόσθετα, ούτε και προσκομίστηκε οποιαδήποτε απόδειξη εξόφλησης για οφειλόμενα ενοίκια. Έγινε μόνο  μια γενική και αόριστη αναφορά από τον Εναγόμενο ότι ένα μηνιαίο ενοίκιο πληρώθηκε με μετρητά.

 

44.      Επομένως, η παρούσα δεν αποτελεί μία από τις περιπτώσεις στις οποίες το Δικαστήριο θα πρέπει να παραμερίσει την απόφαση.

 

45.      Προχωρώ με την εξέταση του κατά πόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις για να ασκήσει το Δικαστήριο τη διακριτική του ευχέρεια να παραμερίσει ή να διαφοροποιήσει την Απόφαση. Το ότι αποτελεί ζήτημα άσκησης διακριτικής ευχέρειας καθίσταται ξεκάθαρο από τη χρήση της λέξης «δύναται».

 

46.      Όπως αναφέρεται στο Blackstone’s Civil Practice 2022, σελ. 480, παρ. 20.11 “[a] judgment which has been entered wrongly (as defined in the CPR) must be set aside by the Court. In other cases, the Court has a discretion to set the default judgment aside and it will normally require the defendant to show a real prospect of successfully defending the claim before it will do so.”

 

47.       Σχετικό είναι το Μέρος 14.3 το οποίο προνοεί ως ακολούθως:

 

«14.3. Περιπτώσεις όπου το δικαστήριο δύναται να παραμερίσει ή να διαφοροποιήσει απόφαση, η οποία εκδίδεται, δυνάμει του Μέρους 13

 

(1)    Σε κάθε άλλη περίπτωση, το δικαστήριο δύναται να παραμερίσει ή να διαφοροποιήσει απόφαση, η οποία εκδίδεται, δυνάμει του Μέρους 13 με τέτοιους όρους ως κρίνεται δίκαιο αν:

 

(α)   ο εναγόμενος ή ο ενάγων έχει πραγματική προοπτική να υπερασπιστεί επιτυχώς την απαίτηση ή ανταπαίτηση· ή

 

(β) το δικαστήριο κρίνει ότι υπάρχει άλλος καλός λόγος για τον οποίο:

 

(i)            πρέπει να παραμεριστεί ή διαφοροποιηθεί η απόφαση· ή

 

(ii)          πρέπει να επιτραπεί στον εναγόμενο να υπερασπιστεί την απαίτηση.

 

(2)   Το δικαστήριο, εξετάζοντας αν πρέπει να παραμερίσει ή διαφοροποιήσει απόφαση, η οποία εκδίδεται, δυνάμει του Μέρους 13, στα θέματα τα οποία λαμβάνει υπόψη του περιλαμβάνεται και το κατά πόσο το πρόσωπο, το οποίο επιδιώκει τον παραμερισμό ή τη διαφοροποίηση της απόφασης, υπέβαλε τη σχετική αίτηση χωρίς χρονοτριβή.»

 

48.      Πραγματική προοπτική επιτυχούς υπεράσπισης: Ο αιτητής στο πλαίσιο αίτησης για παραμερισμό θα πρέπει να δείξει ότι έχει πραγματική προοπτική να υπερασπιστεί επιτυχώς την απαίτηση δηλαδή με πραγματική προοπτική επιτυχίας (reasonable prospect of success) και δεν είναι αρκετό να δείξει ότι έχει συζητήσιμη υπεράσπιση (arguable defence).

 

49.      Σημειώνω ότι το κριτήριο – test είναι ακριβώς το ίδιο με αυτό της αίτησης για συνοπτική απόφαση. Η διαφορά έγκειται στο ποιος διάδικος φέρει το βάρος να αποδείξει πραγματική προοπτική επιτυχούς υπεράσπισης που εν προκειμένω το φέρει ο αιτητής – εναγόμενος.

 

50.      Στη Swain v Hillman [2001] 1 All E.R. 91 αναφέρθηκε ότι ο όρος “no real prospect of success” δεν χρήζει ιδιαίτερης επεξήγησης καθότι μιλά από μόνος του. Το Δικαστήριο πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει πραγματική / ρεαλιστική προοπτική επιτυχίας σε αντίθεση με μια «ευφάνταστη» (fanciful) προοπτική επιτυχίας.

 

 

 

51.      Στην απόφαση ED & F Man Liquid Products v Patel [2003] EWCA Civ 472, αναφέρθηκε περαιτέρω ότι για να υπάρχει πραγματική προοπτική επιτυχίας η υπεράσπιση πρέπει να εμπεριέχει ένα βαθμό πειστικότητας (η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου):  

 

“7. What is clear is that, in drafting the Civil Procedure Rules the draftsman adopted the phrase "real prospect of successfully defending the claim" for the purposes of both CPR 13.3.(1) and 24.2 and, subject to the question of burden of proof, may be taken to have contemplated a similar test under each rule. It was stated by Lord Woolf MR in Swain v Hillman [2001] 1 All ER 91 at 92j that: 

 

"The words "no real prospect of succeeding" do not need any amplification, they speak for themselves. The word "real" distinguishes fanciful prospects of success. They direct the court to the need to see whether there is a "realistic" as opposed to a "fanciful" prospect of success." 

 

8. I regard the distinction between a realistic and fanciful prospect of success as appropriately reflecting the observation in the Saudi Eagle that the defence sought to be argued must carry some degree of conviction. Both approaches require the defendant to have a case which is better than merely arguable, as was formerly the case under R.S.C. Order 14. Furthermore, both CPR 13.3(1) and 24.2 have provisions whereby, for the purposes of doing justice between the parties, the court can order that judgment be set aside under 13.3.1(b) if it appears to the court that there is some other good reason to do so, and, under 24.2(b) that summary judgment be withheld on the ground that there is some compelling reason why the case or issue should be disposed of at trial.»

 

52.      Στην απόφαση International Finance Corporation v Utexafrica Sprl [2001] All ER (D) 101 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα ως προς το λόγο γιατί απαιτείται η υπεράσπιση να έχει πραγματική προοπτική επιτυχίας για να παραμεριστεί η απόφαση: 

 

A person who holds a regular judgment, even a default judgment, has something of value and in order to avoid injustice he should not be deprived of it without good reason. Something more than a merely arguable case is needed to tip the balance of justice in favour of setting the judgment aside. In my view, therefore, Mr. Howe was right in saying that the expression “realistic prospect of success” in this context means a case which carries a degree of conviction.”

 

53.      Στον Blackstones Civil Practice 2022, παρ. 34.10, σελ. 640, αναφέρονται τα ακόλουθα ως προς το πότε μια απαίτηση ή υπεράσπιση θεωρείται ότι είναι ευφάνταστη (η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου):

 

 A claim may be fanciful where it is entirely without substance, or where it is clear beyond question that the statement of case is contradicted by all the documents or other material on which it is based (Three Rivers District Council v. Bank of England (No. 3)). The judge should have regard to the witness statements and also to the question of whether the case is capable of being supplemented by evidence at trial (Royal Brompton Hospital NHS Trust v Hammond (No. 5) [2001] BLR 297). Where the respondent’s evidence taken at its highest, does not raise a possibility of a defence, but it is in the realm of  a mere (and distinctly improbable) possibility, it is right to enter summary judgment (Akinleye v East Sussex Hospitals NHS Trust [2008] EWHC 68 (QB), [2008] LS Law Medical 216) Conversely, where there is some prospect of success, summary judgment should be refused, and the court should not conduct a mini-trial into disputed questions of fact (Cotton v Rickard Metals Inc. [2008] EWHC 824 (QB), LTL 25/4/2008).

 

   The question of whether there is a real prospect of success is not approached by applying the usual balance of probabilities standard of proof (Royal Brompton Hospital NHS Trust v Hammond).

 

   …. In E. D. and F. Man Liquid Products Ltd v Patel Potter LJ at [6] regarded the terms ‘real prospect’ and ‘realistic prospect’ as interchangeable. Lord Woolf MR in Swain v Hillman said that sum­mary judgment applications have to be kept within their proper role. They are not meant to dispense with the need for a trial where there are issues which should be considered at trial. Further, summary judgment hearings should not be mini-trials. They are simply summary hearings to dispose of cases where there is no real prospect of success. Without allowing the application to become a mini-trial, there are occasions when the court has to consider fairly voluminous evidence in order to understand the facts that are in issue (Miles v ITV Networks Ltd [2003] EWHC 3134 (Ch), LTL 9/12/2003). »

 

54.      Καλός λόγος για τον οποίο πρέπει να παραμεριστεί η απόφαση ή πρέπει να επιτραπεί στον εναγόμενο να υπερασπιστεί: Ακόμα και σε περίπτωση κατά την οποία ο αιτητής δεν αποδείξει πραγματική προοπτική να υπερασπιστεί επιτυχώς την απαίτηση, το Δικαστήριο διατηρεί την διακριτική του ευχέρεια να παραμερίσει την απόφαση ή να επιτρέψει σε εναγόμενο να υπερασπιστεί την απαίτηση εάν κρίνει ότι υπάρχει άλλος καλός λόγος.

 

55.      Από τη νομολογία των Δικαστηρίων της Αγγλίας και Ουαλίας προκύπτει ότι το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει όταν αυτό θα είναι ανώφελο και δεν αποδεικνύεται ότι με τον παραμερισμό θα επιτευχθεί κάποιος χρήσιμος σκοπός. Υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες τα συμφέροντα της δικαιοσύνης συνηγορούν υπέρ του να διεξαχθεί δημόσια ακρόαση και να δοθεί ευκαιρία στους διαδίκους να προβάλουν τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς τους, π.χ. σε υποθέσεις που υπάρχουν σοβαροί ισχυρισμοί, ή όταν διακυβεύεται η φήμη και το καλό όνομα ενός προσώπου, ή ακόμα και σε περιπτώσεις που εκδόθηκε απόφαση για μεγαλύτερο ποσό από αυτό που θα έπρεπε.

 

56.      Η παράλογη διαγωγή διαδίκου στη διαδικασία και η εκμετάλλευση από διάδικο ενός διαδικαστικού σφάλματος από τον αντίδικο του θεωρήθηκε καλός λόγος για παραμερισμό (Hart Investments Ltd v Fidler [2006] EWHC 2857 (TCC), Roundstone Nurseries Ltd v Stephenson Holdings Ltd [2009] 5 Costs LR 787).

 

57.      Συνάγεται λοιπόν ότι το Δικαστήριο δύναται να επιτρέπει σε διάδικο να προβάλει υπεράσπιση για να αποτρέψει την αδικία προς εξυπηρέτηση του πρωταρχικού σκοπού.

 

58.      Επιπρόσθετα, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του και την χρονοτριβή στην υποβολή αίτησης παραμερισμού. Ακόμα και αν κριθεί ότι υπάρχει πραγματική προοπτική επιτυχούς υπεράσπισης το Δικαστήριο μπορεί να απορρίψει αίτηση παραμερισμού εάν υπάρχει σημαντική καθυστέρηση στην καταχώριση της (βλ. Standard Bank Plc & Anor v Agrinvest International Inc & Ors [2010] EWCA Civ 1400).

 

59.       Στην Regency Rolls Ltd and another v Carnall [2000] EWCA Civ 379 σχετικά με το ζήτημα της χρονοτριβής αναφέρθηκε ότι [t]he dictionary meaning of “promptly” is “with alacrity”. ... I would accordingly construe “promptly” here to require, not that an Applicant has been guilty of no needless delay whatever, but rather that he has acted with all reasonable celerity in the circumstances. That said, I too would regard the Appellant here as having failed even in that obligation. 30 days was altogether too long a delay before making this Pt 39 application.”  

 

60.      Πρόκειται λοιπόν για εκτίμηση του Δικαστηρίου βασισμένη στα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης χωρίς να υπάρχει αυθαίρετη προθεσμία (Dexia Crediop SpA v Regione Piemonte [2014] EWCA Civ 1298 παράγραφος 35).

 

61.      Προχωρώ τώρα με την εξέταση του κατά πόσον ο Εναγόμενος κατέδειξε ότι υπάρχει πραγματική / ρεαλιστική προοπτική επιτυχίας υπεράσπισης του. Συνάγεται από την ΕΔ και την ΣΕΔ Εναγόμενου ότι η υπεράσπιση του συνίσταται στο ότι:

 

(α)   Εξόφλησε τον Ενάγοντα – πλήρωσε με μετρητά ένα ενοίκιο,

 

(β)   Δεν διέμενε στο διαμέρισμα μέχρι το τέλος Νοεμβρίου αλλά το παρέδωσε την 31.10.2023,

 

(γ)   Παρέδωσε το διαμέρισμα χωρίς καμία ζημιά και ο Ενάγων κράτησε την εγγύηση ως ενοίκιο για τον μήνα Σεπτέμβριο,

 

(δ)  Για την υδροδότηση οφείλει μόνο €130 αντί €220.

 

62.      Θα ασχοληθώ με την κάθε επιμέρους υπεράσπιση ξεχωριστά.

 

Ισχυρισμός για εξόφληση του Ενάγοντος

 

63.      Αρχίζοντας με τον ισχυρισμό / υπεράσπιση του Εναγόμενου ότι πλήρωσε με μετρητά ενοίκιο ενός μηνός, αναφέρω ότι δεν ικανοποιήθηκα ότι υπάρχει πραγματική προοπτική επιτυχίας αυτής της θέσης.

 

64.      Ο λόγος είναι επειδή απλώς προβλήθηκε ένας ισχυρισμός περί εξόφλησης και τίποτε άλλο. Δεν δόθηκαν οι απαραίτητες λεπτομέρειες οι οποίες ενδεχομένως να προσέδιδαν κάποια πειστικότητα στον εν λόγω ισχυρισμό. Δεν αναφέρθηκε πότε και υπό ποιες περιστάσεις ο Εναγόμενος έδωσε μετρητά στον Ενάγοντα για το ενοίκιο του Οκτωβρίου 2023.

 

65.      Ο ισχυρισμός αυτός εάν περιλαμβανόταν στην υπεράσπιση του Εναγόμενου ενδεχομένως να μην συμμορφωνόταν καν με τον Μέρος 16.7 σε σχέση με τη σύνταξη της υπεράσπισης που προνοεί ότι όταν ο Εναγόμενος αρνείται ισχυρισμό οφείλει να δηλώσει τους λόγους για τους οποίους το πράττει και αν σκοπεύει να προβάλει διαφορετική εκδοχή των γεγονότων από αυτήν του Ενάγοντος οφείλει να δηλώσει τη δική του εκδοχή και αυτό δεν μπορεί να γίνει με απλή άρνηση ισχυρισμών.

 

66.      Σε καμία περίπτωση δεν ικανοποιείται το κριτήριο ότι η υπεράσπιση πρέπει να εμπεριέχει ένα βαθμό πειστικότητας (some degree of conviction). Εν προκειμένω, πρόκειται κατ’ ουσίαν περί ενός μετέωρου ισχυρισμού απογυμνωμένου από οποιαδήποτε μαρτυρία ή λεπτομέρειες που θα μπορούσαν να του προσδώσουν πραγματική προοπτική επιτυχίας.

 

Δεν διέμενε στο διαμέρισμα μέχρι το τέλος Νοεμβρίου

 

67.      Τα όσα προαναφέρθηκαν ισχύουν και σε σχέση με τον ισχυρισμό ότι ο Εναγόμενος είχε παραδώσει ελεύθερη κατοχή περί τα τέλη Οκτωβρίου αντί την 30.11.2023.

 

68.      Ο Εναγόμενος μπορούσε κάλλιστα να παρουσιάσει τη σύμβαση ενοικίασης για το νέο του διαμέρισμα, ή να προσκομίσει δήλωση μάρτυρα από τον εξάδελφο του, στο σπίτι του οποίου ισχυρίστηκε ότι έμεινε για κάποια χρονική περίοδο πριν να μετακομίσει στο νέο του διαμέρισμα. Αντί τούτων, ο Εναγόμενος προέβαλε έναν απλό ισχυρισμό ο οποίος καθιστά αυτό το σκέλος της υπεράσπισης του περισσότερο ευφάνταστο (fanciful) παρά ουσιώδη με προοπτική επιτυχίας στην ακρόαση.

 

69.      Σημειώνω ότι ο Ενάγων αντέκρουσε αυτόν τον ισχυρισμό παρουσιάζοντας ως τεκμήρια φωτογραφίες του οχήματος του Εναγόμενου το οποίο ήταν σταθμευμένο κάτω από την πολυκατοικία, ημερομηνίας 27.11.2023, καθώς και την εξ ακοής μαρτυρία του ιδιοκτήτη του διπλανού διαμερίσματος, ο οποίος ανέφερε ότι μέχρι και την 30.11.2023 άκουγε την πόρτα του διαμερίσματος να ανοιγοκλείνει, ενώ την 30.11.2023 είδε τον Εναγόμενο να μεταφέρει διάφορα αντικείμενα με κασόνια.

 

70.      Ούτε και αυτό το σκέλος της υπεράσπισης του Εναγόμενου μπορεί να θεωρηθεί ότι ενέχει πραγματικές πιθανότητες επιτυχούς υπεράσπισης. Πρόκειται για έναν ισχυρισμό ο οποίος είναι περισσότερο ευφάνταστος παρά πειστικός και σίγουρα ο Εναγόμενος δεν απέσεισε το βάρος να αποδείξει ότι έχει πραγματική πιθανότητα επιτυχίας.

 

Παρέδωσε το διαμέρισμα χωρίς καμία ζημιά και ο Ενάγων κράτησε την εγγύηση ως ενοίκιο για τον Σεπτέμβριο

 

71.      Το μόνο που αναφέρει σε σχέση με αυτό το ζήτημα ο Εναγόμενος είναι ότι δεν υπήρχαν ζημιές στο διαμέρισμα, ότι επρόκειτο περί φυσικής φθοράς και «πιστεύει ειλικρινά ότι είναι σε θέση να αποδείξει το αντίθετο από αυτό που αναφέρει ο Ενάγοντας».

 

72.      Στην ουσία, ο Εναγόμενος προβάλλει έναν ισχυρισμό και τίποτε περαιτέρω. Δεν προσκόμισε μαρτυρία προς τεκμηρίωση του ισχυρισμού του αλλά ούτε και ανέφερε τι μαρτυρία ενδεχομένως να προσήγαγε εάν η υπόθεση οδηγείτο σε ακρόαση.

 

73.      Το δε μήνυμα του Ενάγοντος το οποίο παρουσιάζει ως Τεκμήριο 2 στην ΕΔ Εναγόμενου, όταν διαβαστεί ολόκληρο έχει το αντίθετο νόημα από αυτό που παρουσιάζει ο Εναγόμενος. Ο Ενάγων δεν του ανέφερε ότι θα κρατήσει την εγγύηση αντί ενοικίου. Του ανέφερε στην ουσία πως θα του έκανε μια ευκολία εφόσον παρέδιδε το διαμέρισμα μέχρι την 30.09.2023. Ενδεχομένως να χρησιμοποιείτο η εγγύηση ως ενοίκιο εάν ο Εναγόμενος παρέδιδε το διαμέρισμα μέχρι την 30.09.2023, ωστόσο ο ίδιος ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι δεν παρέδωσε το διαμέρισμα μέχρι εκείνη την ημέρα. Ισχυρίζεται ότι το παρέδωσε την 31.10.2023. Επομένως, οι ίδιοι οι ισχυρισμοί του Εναγόμενου επί αυτού του ζητήματος είναι αντιφατικοί.

 

74.      Στον αντίποδα, ο Ενάγων προσκόμισε φωτογραφίες καθώς και απόδειξη πληρωμής του προσώπου το οποίο προέβη σε επισκευές του διαμερίσματος. Το ότι ο Ενάγων επωμίστηκε έξοδα για επιδιόρθωση του διαμερίσματος δεν αμφισβητήθηκε. Το κατά πόσον δεν θεωρούντο ζημιές που έδιδαν το δικαίωμα στον Ενάγοντα να χρησιμοποιήσει το ποσό της εγγύησης επαφίετο στον Εναγόμενο να το τεκμηριώσει. Ο Εναγόμενος καταχώρισε ΣΕΔ αφού ο Ενάγων κατέθεσε τις φωτογραφίες με ζημιές ως τεκμήριο και ο Εναγόμενος δεν αμφισβήτησε την αυθεντικότητα των φωτογραφιών ή το περιεχόμενο τους. Δεν προέβη σε κανένα θετικό ισχυρισμό σε σχέση με την κατάσταση που παρέδωσε το διαμέρισμα, παρά μόνο αρνήθηκε κατά τρόπο γενικό και αόριστο τους ισχυρισμούς του Ενάγοντος χωρίς όμως να αμφισβητεί τη μαρτυρία που ο Ενάγων προσκόμισε.

 

75.      Κατά συνέπεια, ούτε και σε σχέση με αυτόν τον ισχυρισμό ο Εναγόμενος απέσεισε το βάρος να αποδείξει ότι μπορεί να αποτελέσει υπεράσπιση με πραγματική προοπτική επιτυχίας. Ως ισχυρισμός θα μπορούσε να αποτελέσει συζητήσιμη υπεράσπιση, ωστόσο λόγω της αοριστίας και γενικότητας με την οποία τέθηκε σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ενέχει πραγματική προοπτική επιτυχίας.

 

 

 

 

Οφειλή σε σχέση με κατανάλωση νερού

 

76.      Ο Εναγόμενος παραδέχεται ότι οφείλει €130 για την κατανάλωση νερού αντί €220, ποσό για το οποίο εκδόθηκε η Απόφαση. Το Τεκμήριο 3 που παρουσιάζει στην ένορκη δήλωση του αφορά την περίοδο μέχρι τον Σεπτέμβριο 2023. Ο δε Ενάγων παρουσίασε αναλυτική κατάσταση η οποία εκδόθηκε από τον ΕΟΑ από την οποία ξεκάθαρα προκύπτει ότι το ποσό το οποίο οφείλεται είναι αυτό των €220.

 

77.      Ο Εναγόμενος δεν απέσεισε το βάρος της απόδειξης ότι έχει υπεράσπιση με πραγματική προοπτική επιτυχίας σε σχέση με αυτό το ζήτημα. Η μαρτυρία την οποία προσκόμισε ο Εναγόμενος, ακόμα και στο απώγειο της δεν παρουσιάζει πραγματική προοπτική επιτυχούς υπεράσπισης.

 

78.      Συνεπακόλουθα, θεωρώ πως ο Εναγόμενος δεν απέσεισε το βάρος της απόδειξης ότι έχει πραγματική προοπτική να υπερασπιστεί επιτυχώς την απαίτηση εάν παραμεριστεί η Απόφαση.

 

79.      Επίσης, δεν προωθήθηκε αλλά ούτε και θεωρώ ότι υπάρχει οποιοσδήποτε καλός λόγος για τον οποίο θα πρέπει να παραμεριστεί ή να διαφοροποιηθεί η Απόφαση ή να πρέπει να επιτραπεί στον Εναγόμενο να υπερασπιστεί την απαίτηση.

 

80.      Όσον αφορά το ζήτημα της χρονοτριβής, σημειώνω ότι η απαίτηση επιδόθηκε, όπως έχει ήδη κριθεί, δεόντως στις 14.02.2024. Η Απόφαση εξασφαλίστηκε στις 10.04.2024. Ο Εναγόμενος εμφανίστηκε στο Δικαστήριο μετά την επίδοση αίτησης έρευνας και κλήσης μάρτυρα την 17.12.2024. Ακολούθως, ορίστηκε η αίτηση έρευνας στις 30.01.2025. Εκείνη την ημέρα η συνήγορος του Εναγόμενου ζήτησε χρόνο για ένσταση και ανέφερε πως έχει οδηγίες για αίτηση παραμερισμού.

 

81.      Η αίτηση καταχωρίστηκε στις 04.03.2025, δηλαδή τρεις περίπου μήνες μετά την επίδοση της αίτησης έρευνας και πρώτη εμφάνιση του Εναγόμενου στο Δικαστήριο και ένδεκα μήνες μετά την έκδοση της Απόφασης. Είναι βέβαιο ότι υπάρχει καθυστέρηση στην καταχώριση της Αίτησης.

 

82.      Ακόμα και αν αγνοηθεί το γεγονός ότι το έντυπο απαίτησης επιδόθηκε στον Εναγόμενο από τον Φεβρουάριο του 2024 και όφειλε να γνωρίζει ότι αν δεν καταχωρίσει σημείωμα εμφάνισης θα εκδοθεί απόφαση στην απουσία του, η Αίτηση καταχωρίστηκε δυόμιση μήνες μετά την ημερομηνία που ο Εναγόμενος εμφανίστηκε στο Δικαστήριο και τρεις μήνες μετά από την ημερομηνία επίδοσης της αίτησης έρευνας. Δεν μπορεί να λεχθεί ότι η Αίτηση καταχωρίστηκε χωρίς χρονοτριβή, η οποία σημειώνω ότι ουδόλως δικαιολογείται, και αυτός είναι ένας επιπλέον λόγος για τον οποίο η Αίτηση δεν μπορεί να πετύχει.

 

83.      Πρέπει να αναφερθεί ότι με βάση την Αγγλική νομολογία, σε περίπτωση κατά την οποία ο Εναγόμενος ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι συντρέχει μία εκ των προϋποθέσεων για παραμερισμό της απόφασης και ότι η αίτηση παραμερισμού καταχωρίστηκε χωρίς χρονοτριβή, τότε το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει όλες τις περιστάσεις τις υπόθεσης για να αποφασίσει το κατά πόσον θα πρέπει να εξασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ του παραμερισμού της απόφασης.

 

84.      Το Court of Appeal στην FXF v English Karate Federation Ltd [2023] EWCA Civ 891 έκρινε ότι η αίτηση παραμερισμού ερήμην εκδοθησόμενης απόφασης αποτελεί αίτηση για απαλλαγή από τις κυρώσεις (relief from sanctions) και συνεπώς θα πρέπει το Δικαστήριο να εφαρμόσει τα κριτήρια τα οποία τέθηκαν στην Denton v TH White Ltd (2014) EWCA Civ 906 για να αποφασίσει αν θα απαλλάξει τον εναγόμενο από την κύρωση η οποία είναι εξυπακουόμενη. Επιβεβαίωσε δηλαδή το “implied sanctions doctrine”.

 

85.      Δεδομένης της απόφασης του Δικαστηρίου ότι το έντυπο απαίτησης επιδόθηκε νόμιμα και κανονικά και ότι δεν αποκαλύπτεται πραγματική προοπτική επιτυχούς υπεράσπισης, η εξέταση των κριτηρίων –three-stage test–που καθιερώθηκε στην Denton στην παρούσα περίπτωση παρέλκει. Θα αναφέρω μόνο ότι εφόσον αποφασίστηκε ότι επιδόθηκε το έντυπο απαίτησης και δεν προωθήθηκε οποιοσδήποτε λόγος για την μη συμμόρφωση από τον Εναγόμενο (ήτοι η παράλειψη καταχώρισης σημειώματος εμφάνισης), εν προκειμένω δεν θα μπορούσε να χορηγηθεί απαλλαγή από την κύρωση (implied sanction).

 

Ζ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

 

86.      Υπό το φως των όσων έχουν προαναφερθεί η Αίτηση δεν μπορεί να πετύχει και απορρίπτεται.

 

87.      Θεωρώ ότι υπό τις περιστάσεις, ο παραμερισμός της Απόφασης, δεδομένης της αδυναμίας της υπεράσπισης του Εναγόμενου και της καθυστέρησης στην καταχώριση της Αίτησης, θα ήταν έκδηλα αντίθετος με τον πρωταρχικό σκοπό των ΚΠΔ.

 

88.      Όσον αφορά τα έξοδα, ο γενικός κανόνας, με βάση το Μ. 39.2, είναι ότι ο αποτυχών διάδικος διατάσσεται να καταβάλει τα έξοδα τού επιτυχόντος διαδίκου και ότι τέτοια διαταγή ή διαταγές θα εκδίδονται ή πρέπει να εκδίδονται σε σχέση με οποιαδήποτε αίτηση υποβάλλεται κατά την πορεία της δικαστικής διαδικασίας.

 

89.      Συνεπώς, τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση / Ενάγοντος και εναντίον του Αιτητή / Εναγόμενου.

 

90.      Με βάση το Μ. 39.7 το Δικαστήριο προβαίνει σε συνοπτικό υπολογισμό των εξόδων κατά την ολοκλήρωση οποιασδήποτε ακρόασης η οποία διήρκησε συνολικά όχι πέραν των 6 ωρών. Προς τούτο αποτελεί καθήκον των διαδίκων και των δικηγόρων τους να υποβοηθούν το δικαστήριο στον συνοπτικό υπολογισμό εξόδων σε κάθε υπόθεση στην οποία εφαρμόζεται το Μ. 39.7 υποβάλλοντας προς τούτο κατάλογο εξόδων των αξιούμενων ποσών δύο μέρες πριν την τελική ακρόαση (Μ. 39.9(1)).

 

91.      Εν προκειμένω, δεν υποβλήθηκε κατάλογος εξόδων από οποιοδήποτε διάδικο. Δίδονται οδηγίες όπως οι διάδικοι καταβάλουν προσπάθειες να συμφωνήσουν σε σχέση με το ύψος των εξόδων και να ενημερώσουν σχετικά το Δικαστήριο. Σε περίπτωση κατά την οποία δεν καταλήξουν σε συμφωνία να προχωρήσουν με την υποβολή προσχεδίων καταλόγων εξόδων μέχρι την 30.04.2026 προς υποβοήθηση του Δικαστηρίου κατά τον συνοπτικό υπολογισμό. Η Αίτηση ορίζεται για συνοπτικό υπολογισμό των εξόδων την 05.05.2026, 09:00 π.μ.  Εάν υπάρξει συμφωνία μεταξύ των διαδίκων η ημερομηνία αυτή θα ακυρωθεί.

 

 

 

 

 

Υπ. ____________________

               Χ. Σατσιάς, Ε. Δ.

ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ

 

 

 

 

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο