ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕYKΩΣΙΑΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ.Γεωργίου. Ε.Δ.
Αγωγή αρ.: 1863/22 (i-Justice)
Μεταξύ:-
PETROS KYRIACOU Μ.A.P.S. LTD
Ενάγοντες
- και -
CYFIELD ASPHALT CO LIMITED
Εναγόμενοι
Ημερομηνία: 29 Ιουνίου 2026
Εμφανίσεις:
Για Ενάγοντες: κα.Χ.Κωνσταντίνου
για ΗΡΑΚΛΗΣ Ν. ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ΔΕΠΕ
Για Εναγόμενους: κα.Γ.Μουζουράκη
για ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΝΤΟΡΖΗΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ
ΑΠΟΦΑΣΗ
Με την παρούσα Αγωγή, η οποία εκδικάστηκε με την μέθοδο της ταχείας εκδίκασης, οι Ενάγοντες αξιώνουν από τους Εναγόμενους ποσό €1.416,20 ως ειδικές αποζημιώσεις και/ή ειδικές ζημιές, τις οποίες και υπέστηκαν αποκλειστικά εξ υπαιτιότητας και/ή ως αποτέλεσμα της αμέλειας και/ή παραλείψεων και/ή παράβασης θέσμιων καθηκόντων των Εναγομένων καθώς και γενικές αποζημιώσεις.
ΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ
Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης οι Ενάγοντες, είναι ιδιωτική εταιρεία συσταθείσα στη Κύπρο που διεξάγει μεταξύ άλλων εργασίες πώλησης μεταχειρισμένων οχημάτων και κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν οι ιδιοκτήτες και/ή κάτοχοι, του οχήματος με αρ.εγγραφής [ ] (στο εξής το «όχημα»).
Οι Εναγόμενοι ενώ εκτελούσαν έργα και/ή οδικά έργα και/ή έργα που αποσκοπούσαν στην επαναδιαμόρφωση και/ή αφαίρεση μέρους της ασφάλτου και/ή εκ νέου ασφαλτόστρωση οδοστρώματος, σε τμήμα του δρόμου της Βιομηχανικής περιοχής Εργατών με κατεύθυνση προς το χωριό Εργάτες, κατά τρόπο που μεταξύ άλλων δημιουργήθηκε υψομετρική διαφορά περί τα 10 και πλέον εκατοστών σε σημείο του οδοστρώματος, αμέλησαν και/ή παρέλειψαν να τοποθετήσουν οποιαδήποτε και/ή κατάλληλα προειδοποιητικά σήματα κινδύνου, έτσι που να επισημαίνεται η προσοχή στους διερχόμενους οδηγούς για τη διεξαγωγή των έργων και/ή προκειμένου να διακρίνεται από αυτούς και/ή να καθίσταται εύκολα διακριτή και/ή ορατή η διαμορφωθείσα υψομετρική διαφορά του οδοστρώματος.
Κατά ή περί τις 10/11/2020, ο διευθυντής των Εναγόντων, ενώ οδηγούσε το όχημα νόμιμα και εντός του επιτρεπόμενου ορίου ταχύτητας στο δρόμο της Βιομηχανικής περιοχής Εργατών με κατεύθυνση προς το χωριό Εργάτες, όπου και εκτελούνταν οδικά έργα, προσέκρουσε και/ή χτύπησε βίαια και/ή απότομα επί του σημείου του οδοστρώματος με υψομετρική διαφορά περίπου 10 εκατοστά, με αποτέλεσμα το όχημα να υποστεί ζημιές και/ή βλάβες και/ή να ακινητοποιηθεί.
Το εν λόγω τροχαίο ατύχημα, συνέβη εξαιτίας της αποκλειστικής και/ή συντρέχουσας αμέλειας των Εναγομένων καθώς όφειλαν και/ή υπείχαν καθήκον και/ή θέσμιο καθήκον, προκειμένου να διασφαλίσουν την ασφαλή οδήγηση στον δρόμο επί του οποίου εκτελούσαν έργα και/ή να μεριμνήσουν ούτως ώστε να αποκλειστεί κάθε πιθανός και/ή ενδεχόμενος κίνδυνος για τους διερχόμενους επί του δρόμου αυτού οδηγούς και/ή να σηματοδοτήσουν κατάλληλα αυτόν και/ή να διατηρούν ευδιάκριτα σήματα και/ή κατάλληλη οδική και/ή προειδοποιητική σήμανση, χωρίς να το πράξουν.
Οι Ενάγοντες καταγράφουν ως λεπτομέρειες της αμέλειας και/ή παράβασης των εκ του Νόμου και/ή Κανονισμών και/ή εκ των περιστάσεων απορρεόντων καθηκόντων των Εναγομένων τα ακόλουθα. Οι Εναγόμενοι:
(α) Αμέλησαν και/ή παρέλειψαν να τοποθετήσουν οποιαδήποτε και/ή κατάλληλα προειδοποιητικά σήματα κινδύνου.
(β) Αμέλησαν να διασφαλίσουν την ασφαλή οδήγηση στον δρόμο επί του οποίου εκτελούσαν έργα.
(γ) Παρέλειψαν να επιδείξουν την ενδεικνυόμενη υπό τις περιστάσεις προσοχή ούτως ώστε να αποκλειστεί κάθε πιθανός και/ή ενδεχόμενος κίνδυνος για τους διερχόμενους επί του δρόμου αυτού οδηγούς.
(δ) Παράνομα και/ή αντικανονικά δεν σηματοδότησαν κατάλληλα τον δρόμο και/ή δεν υπήρξαν ευδιάκριτα σήματα και/ή κατάλληλη οδική και/ή προειδοποιητική σήμανση με αποτέλεσμα την πρόκληση τροχαίου ατυχήματος
(ε) Παρέλειψαν να πράξουν τα δέοντα και/ή οποιαδήποτε ενέργεια μετά την γνωστοποίηση του περιστατικού από τους Ενάγοντες σε υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους τους και/ή στον επιστάτη των οδικών έργων που εκτελούνταν επί του προαναφερόμενου δρόμου όπως επιθεωρήσουν το χώρο και/ή το σημείο που επεσυνέβη το ατύχημα και/ή τη ζημιά που υπέστη το όχημα.
(στ) Παρέλειψαν να προβούν στην λήψη μέτρων για αποφυγή παρόμοιας φύσης ατυχημάτων.
Οι Ενάγοντες προχώρησαν μέσω εκτιμητή ζημιών, στον υπολογισμό των εξόδων επιδιόρθωσης και/ή αποκατάστασης της ζημιάς του οχήματος και προχώρησαν σε επιδιόρθωση και/ή αποκατάσταση αυτών.
Επιπρόσθετα, συνεπεία του ατυχήματος οι Ενάγοντες υπέστησαν απώλεια χρήσης του οχήματος της για περίοδο 20 ημερών περίπου.
Οι Ενάγοντες έχουν υποστεί τις ζημιές και/ή έξοδα και/ή απώλειες, ως αποτέλεσμα της αμέλειας και/ή πράξεων και/ή παραλείψεων των Εναγομένων ύψους €1.416,20 και συγκεκριμένα €1.166,20 έξοδα επιδιόρθωσης και/ή αποκατάστασης του οχήματος και €250 έξοδα από απώλεια χρήσης του οχήματος για 20 μέρες.
Οι Ενάγοντες περαιτέρω αξιώνουν γενικές αποζημιώσεις για την ψυχική ταλαιπωρία και/ή απώλεια εισοδημάτων λόγω του ατυχήματος, λαμβανόμενης υπόψη και της επαγγελματικής τους απασχόλησης σε συνάρτηση με το γεγονός ότι το όχημα τυγχάνει πλέον ουσιώδους μείωση της αξίας του, σε τυχόν μεταγενέστερη πώληση του.
Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις των Εναγόντων και την αποστολή εκ μέρους των δικηγόρων τους, προς τους Εναγόμενους, επιστολών ημερ.12/04/2021 και 07/04/2022, οι Εναγόμενοι αρνήθηκαν και/ή αμέλησαν και/ή παρέλειψαν να καταβάλουν στους Ενάγοντες οιονδήποτε ποσό και/ή εξακολουθούν να οφείλουν το ποσό των €1.416,20.
Με την υπεράσπιση τους οι Εναγόμενοι αρνούνται τους ισχυρισμούς των Εναγόντων πλην του γεγονότος ότι έχουν εκτελέσει οδικά έργα στην αναφερόμενη περιοχή. Αναφέρουν ότι κατά τη διενέργεια της ασφαλτόστρωσης του εν λόγω δρόμου, δημιουργήθηκε ένα σκαλί με απόσταση από την κανονική άσφαλτο ύψους 5 εκατοστών, ενώ ο δρόμος ήταν φρεζαρισμένος. Για τους λόγους αυτούς οι Εναγόμενοι τοποθέτησαν προειδοποιητικές πινακίδες, που μεταξύ άλλων καθόριζαν το όριο ταχύτητας στα 30χαω και φωσφορίζοντες κώνους αριστερά και δεξιά του σκαλιού ακριβώς, για να καθίσταται εύκολα διακριτή και ορατή η, αν και μικρή, υψομετρική διαφορά του οδοστρώματος.
Επιπλέον οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι εάν ήθελε φανεί ότι το όχημα υπέστη οποιεσδήποτε ζημιές ένεκα ατυχήματος στο επίδικο σημείο, ένας μέσος συνετός άνθρωπος που σέβεται τα προειδοποιητικά οδικά σήματα και κατ’ επέκτασιν τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και συμμορφώνεται με αυτόν, τότε η ταχύτητα με την οποία θα περνούσε τον επίδικο δρόμο δε θα μπορούσε να προκαλέσει “βίαια” ή “απότομη” πρόσκρουση.
Περαιτέρω οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι κατόπιν τηλεφωνικής κλήσης που έλαβε από τους Ενάγοντες, έσπευσαν να επιθεωρήσουν την προσωρινή σήμανση του επίδικου δρόμου και επιβεβαίωσαν ότι ήταν η προβλεπόμενη και είναι η δικογραφημένη θέση τους, ότι το ισχυριζόμενο ατύχημα επεσυνέβη λόγω της αποκλειστικής και/ή συντρέχουσας αμέλειας του διευθυντή των Εναγόντων, καθότι οι Εναγόμενοι είχαν λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας για την αποφυγή ενδεχόμενου κινδύνου.
Επιπλέον οι Εναγόμενοι καταγράφουν ως λεπτομέρειες αμέλειας και/ή παράβασης των εκ του Νόμου καθηκόντων και/ή κανονισμών του διευθυντή των Εναγόντων ότι:
Α. Οδηγούσε απερίσκεπτα και/ή χωρίς τη δέουσα επιμέλεια και προσοχή και ήταν η συμπεριφορά του που προκάλεσε το ατύχημα.
Β. Οδηγούσε επιπόλαια και χωρίς τη δέουσα φροντίδα και προσοχή.
Γ. Παρέλειψε να έχει τον πλήρη έλεγχο και προσοχή στο δρόμο παρά την ύπαρξη των προειδοποιητικών πινακίδων και φωσφοριζόντων κώνων που είχαν τοποθετηθεί λόγω της εκτέλεσης των οδικών έργων.
Δ. Οδηγούσε χωρίς τη δέουσα επιμέλεια και προσοχή.
Οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι για τις οποιεσδήποτε ζημιές ήθελαν αποδείξουν οι Ενάγοντες, οι Εναγόμενοι δεν έχουν οποιαδήποτε ευθύνη και είναι ισχυρισμός τους ότι εάν οι Ενάγοντες υπέστησαν οποιεσδήποτε ζημιές, αυτές είναι άσχετες με το ισχυριζόμενο συμβάν και/ή προϋπήρχαν του ισχυριζόμενου συμβάντος και/ή προήλθαν από άλλη αιτία και/ή εξ υπαιτιότητάς τους.
Οι Εναγόμενοι διαζευκτικά ισχυρίζονται ότι εάν ήθελε φανεί ότι φέρουν οποιαδήποτε ευθύνη ως προς τις αναφερόμενες λεπτομέρειες ζημιών, αυτές είναι αδικαιολόγητες και/ή υπέρογκες και/ή δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Οι Εναγόμενοι παραδέχονται ότι έλαβαν την επιστολή ημερ.07/04/2022 όμως αρνούνται τους ισχυρισμούς των Εναγόντων, γεγονός που τους έχει επεξηγηθεί και τηλεφωνικώς.
Με την απάντηση τους Ενάγοντες απορρίπτουν τα όσα αναφέρουν οι Εναγόμενοι στην υπεράσπιση τους και επαναλαμβάνουν τους ισχυρισμούς τους ως η έκθεση απαίτησης τους.
Επιπλέον αναφέρουν ότι ακολούθως του πιο πάνω ατυχήματος, πληροφορήθηκαν πως παρόμοιας φύσεως ατυχήματα έλαβαν χώρα στο ίδιο σημείο και με άλλα οχήματα, επιβεβαιώνοντας τη παντελή έλλειψη οιωνδήποτε προστατευτικών μέτρων από τους Εναγόμενους προς αποφυγή τους και/ή τη προστασία των οδηγών που χρησιμοποιούσαν τον δρόμο ενώ εκτελούνταν έργα.
Περαιτέρω αναφέρουν ότι το όχημα ένεκα του ατυχήματος, παρουσίασε προβλήματα σταθερότητας, τα οποία δεν μπορούσαν να αποκατασταθούν πλήρως, μειώνοντας κατ’ αυτό τον τρόπο την αξία του και ενώ το όχημα είχε αρχική τιμή πώλησης περί τις €6.900 πριν το επίδικο ατύχημα, τελικώς μετά την αποκατάσταση της ζημιάς που προκλήθηκε από το ατύχημα, πωλήθηκε για το ποσό των €4.000.
Η ΑΚΡΟΑΣΗ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΑΧΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ
Το αξιούμενο με την Αγωγή ποσό δεν υπερβαίνει τις €3.000 και ακολουθήθηκε πορεία ταχείας εκδίκασης, δυνάμει της Διαταγής 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Ακρόαση διεξήχθη στη βάση της γραπτής μαρτυρίας των μερών και δεν ζητήθηκε η διεξαγωγή αντεξέτασης, ούτε η προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας, δυνάμει της Δ.30 θ.7. Προσκομίστηκαν, επίσης, γραπτώς στο Δικαστήριο οι αγορεύσεις των δικηγόρων των μερών.
Προς υποστήριξη της αξίωσης των Εναγόντων κατατέθηκε γραπτή μαρτυρία του διευθυντή τους (στο εξής «ΜΕ»), η οποία συνοδεύεται από οκτώ Τεκμήρια και προς υποστήριξη της υπεράσπισης κατατέθηκε γραπτή μαρτυρία πολιτικού μηχανικού του ομίλου όπου εντάσσονται οι Εναγόμενοι κατά την περίοδο 20/07/20-31/12/23 (στο εξής «ΜΥ»), η οποία συνοδεύεται από τρία Τεκμήρια.
ΜΑΡΤΥΡΙΑ
ΜΕ
Στη γραπτή του μαρτυρία ο διευθυντής των Εναγόντων αναφέρει ότι στις 10/11/2020 και περί τις 10:00πμ ενώ οδηγούσε νόμιμα το όχημα, με τη συγκατάθεση των Εναγόντων και εντός του επιτρεπόμενου ορίου ταχύτητας στο δρόμο της Βιομηχανικής περιοχής Εργατών με κατεύθυνση προς το χωριό Εργάτες, προσέκρουσε βίαια και απότομα επί κάποιου σημείου του οδοστρώματος με υψομετρική διαφορά περίπου 10 εκατοστά, με αποτέλεσμα το όχημα να ακινητοποιηθεί.
Στην εν λόγω περιοχή φαίνεται ότι εκτελούνταν οδικά έργα, χωρίς όμως να υπάρχει οποιαδήποτε σήμανση ή προειδοποίηση κινδύνου που να εφιστά την προσοχή των οδηγών για τη διεξαγωγή έργων. Επισύναψε ως Τεκμήριο 3, φωτογραφία που έβγαλε κατά την ώρα του ατυχήματος και εκτύπωσε ο ίδιος και στην οποία φαίνεται η σκηνή του ατυχήματος, τα έργα που εκτελούνταν από τους Εναγόμενους και η υψομετρική διαφορά. Όπως προκύπτει ξεκάθαρα από τη φωτογραφία, δεν υπήρχε οποιαδήποτε σήμανση ή προειδοποίηση παρά μόνο δύο κώνοι παραμερισμένοι, οι οποίοι δεν φαίνονταν από το δρόμο και οι οποίοι εν πάση περιπτώσει ήταν ακριβώς πάνω στο «σκαλί» που προκάλεσε το ατύχημα.
Σύμφωνα με τον ΜΕ οι Εναγόμενοι εκτελούσαν οδικά έργα σε τμήμα του δρόμου της βιομηχανικής περιοχής εργατών με κατεύθυνση το χωριό Εργάτες. Κατά την εκτέλεση των έργων προέβησαν σε αφαίρεση μέρους της ασφάλτου, με σκοπό την εκ νέου ασφαλτόστρωση οδοστρώματος, με συνέπεια να δημιουργηθεί μεταξύ άλλων υψομετρική διαφορά περί τα 10 εκατοστά σε σημείο του οδοστρώματος και ενόσω εκτελούσαν τα οδικά έργα, δεν έλαβαν κανένα μέτρο προστασίας, δεν τοποθέτησαν τα κατάλληλα σήματα κινδύνου, καμία πινακίδα ή σήμανση που να ρυθμίζει το όριο ταχύτητας στην επίδικη περιοχή ένεκα των εργασιών και της υψομετρικής διαφοράς που προκλήθηκε από τα οδικά έργα.
Αμέσως μετά το ατύχημα, ο ΜΕ προσέγγισε τους υπαλλήλους των Εναγομένων καθώς και τον επιστάτη των οδικών έργων που εργάζονταν εκεί στην περιοχή της βιομηχανικής Εργατών, τους ανέφερε το περιστατικό και ζήτησε από τον επιστάτη να επιθεωρήσει τόσο το σημείο που συνέβη το ατύχημα αλλά και τις ζημιές του οχήματος. Δυστυχώς, ο τελευταίος αρνήθηκε να προβεί σε οποιαδήποτε επιθεώρηση. Μάλιστα ο ΜΕ πληροφορήθηκε από γνωστούς ότι στο συγκεκριμένο σημείο έλαβαν χώρα και άλλα παρόμοιας φύσεως ατυχήματα, κάτι που επιβεβαιώνει ότι η ελλιπής σήμανση προϋπήρχε του ατυχήματος. Επιπλέον το απόγευμα της ίδιας ημέρας μετέβη εκ νέου στη σκηνή του ατυχήματος για να βγάλει και άλλες φωτογραφίες, όμως φαίνεται ότι είχε γίνει επάλειψη του δρόμου και δεν υπήρχε πλέον η υψομετρική διαφορά, εξαιτίας της οποίας προκλήθηκε το ατύχημα.
Την επομένη του ατυχήματος, ήτοι στις 11/11/2020, ο ΜΕ επικοινώνησε με την Ασφαλιστική εταιρεία «ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ» με την οποία οι Ενάγοντες διατηρούν συμβόλαιο ασφάλισης του οχήματος, προκειμένου το όχημα να μεταφερθεί άμεσα με ρυμουλκό στον μηχανικό. Παράλληλα, συμπλήρωσε, και υπέβαλε προς την ασφαλιστική εταιρεία, το έντυπο ειδοποίησης ατυχήματος για οχήματα. Κατόπιν αιτήματος του και μέσω της ασφαλιστικής εταιρείας, ειδοποιήθηκε η εταιρεία C.A. TELEVANTOS, εκτιμητές, για να επιθεωρήσει το όχημα. Στις 16/11/2020 το όχημα επιθεωρήθηκε από εργοδοτούμενο της εν λόγω εταιρείας, ο οποίος ετοίμασε σχετική έκθεση εκτίμησης στην οποία φαίνονται τα έξοδα επιδιόρθωσης και αποκατάστασης της ζημιάς του οχήματος του οχήματος και οι Ενάγοντες πλήρωσαν με δικά τους έξοδα το ποσό των €1.523,20 για επιδιόρθωση και αποκατάσταση των ζημιών (Τεκμήρια 4, 5 και 6)
Επιπρόσθετα, συνεπεία του ατυχήματος ο ΜΕ στερήθηκε το όχημα των Εναγόντων για περίοδο 20 ημερών με το οποίο καθημερινά εκτελούσε τις εργασίες του.
Μετά τις πιο πάνω επιδιορθώσεις, το όχημα παρουσίασε προβλήματα σταθερότητας, τα οποία δεν μπόρεσαν να αποκατασταθούν πλήρως. Τα εν λόγω προβλήματα δεν υπήρχαν πριν το επίδικο ατύχημα και σύμφωνα με τα όσα του ανέφεραν οι μηχανικοί αλλά και από δική του πείρα, προκλήθηκαν αποκλειστικά λόγω του κτυπήματος από το ατύχημα, το οποίο προκλήθηκε ένεκα της αμέλειας των Εναγομένων. Ένεκα των πιο πάνω, η αξία του οχήματος μειώθηκε. Ενώ το όχημα είχε υπολογιζόμενη αρχική τιμή πώλησης γύρω στις €6.900, μετά το ατύχημα και αποκλειστικά λόγω των ζημιών που προκλήθηκαν από το ατύχημα, η αξία του μειώθηκε στις €4.000, τιμή στην οποία αναγκάστηκαν οι Ενάγοντες να το πουλήσουν.
Ενώ αρχικά μεγάλος αριθμός αγοραστών έδειξε ενδιαφέρον για την αγορά του οχήματος, στην συνέχεια, οι αγοραστές κατόπιν ελέγχου που πραγματοποιούσε ο εκάστοτε μηχανικός τους, εντόπιζαν διάφορα μηχανικά προβλήματα στο όχημα, τα οποία προήλθαν από τον ρηθέν ατύχημα, με αποτέλεσμα να αποφασίζουν να μην προχωρήσουν με την αγορά του.
Οι Ενάγοντες μετά από ενάμιση χρόνο αποτυχημένων προσπαθειών για εξεύρεση αγοραστή, κατά το έτος 2022 αναγκάστηκαν να αποδεχθούν προσφορά από αγοραστή για το ποσό των €4.000 (Τεκμήριο 7). Ο ΜΕ αναφέρει ότι δεν υπήρχε τρόπος το όχημα να πωληθεί σε ψηλότερη τιμή, λόγω της ζημιάς που προκλήθηκε από το ατύχημα, την οποία επιθεώρησε και ο ίδιος.
ΜΥ
Ο ΜΥ αναφέρει ότι για την περίοδο 20/07/2020 έως 31/12/2023 διετέλεσε Πολιτικός Μηχανικός του Ομίλου Cyfield, στον οποίο εντάσσονται και οι Εναγόμενοι στην παρούσα υπόθεση της οποίας γνωρίζω πολύ καλά τα γεγονότα.
Οι Εναγόμενοι κατά τον ουσιώδη χρόνο εκτελούσαν έργα επί του δρόμου της Βιομηχανικής περιοχής Εργατών με κατεύθυνση προς το χωριό Εργάτες. Κατά τη διενέργεια της ασφαλτόστρωσης του εν λόγω δρόμου, δημιουργήθηκε ένα σκαλί με απόσταση από την κανονική άσφαλτο ύψους 5 εκατοστών, ενώ ο δρόμος ήταν φρεζαρισμένος. Για τους λόγους αυτούς, οι Εναγόμενοι τοποθέτησαν προειδοποιητικές πινακίδες σε σημεία ευδιάκριτα για σκοπούς ενημέρωσης των διερχομένων οδηγών καθώς επίσης και φωσφορίζοντες κώνους αριστερά και δεξιά του σκαλιού ακριβώς για να καθίσταται εύκολα ορατή η, αν και μικρή, υψομετρική διαφορά του οδοστρώματος (Τεκμήριο 1).
Επιπλέον είναι η θέση του ΜΥ ότι σημαντικό γεγονός της αμέλειας του οδηγού είναι ότι στο Τεκμήριο 3, όπου επισυνάπτει φωτογραφικό υλικό φαίνεται ξεκάθαρα ένα ογκώδες όχημα πίσω από τους προειδοποιητικούς κώνους μαζί με υπαλλήλους με φωσφορίζοντα γιλέκα που εκτελούν εργασίες και μόνο και μόνο από αυτήν την εικόνα, ένας μέσος λογικός άνθρωπος θα αντιλαμβανόταν την ύπαρξη κάποιου εμποδίου στην πορεία του και θα ελάττωνε ταχύτητα.
Ως φαίνεται από τη γραπτή δήλωση του ΜΕ, το ισχυριζόμενο ατύχημα επεσυνέβη στις 10:00πμ, γεγονός το οποίο καθιστά απόλυτα αντιληπτό ότι ο φωτισμός ήτο πέρα για πέρα επαρκής και ο μέσος συνετός άνθρωπος θα μπορούσε να δείξει τη δέουσα προσοχή, θέλοντας να αποφύγει οποιοδήποτε κίνδυνο ήθελε βρεθεί ώστε να ανακόψει την πορεία του. Αντ’ αυτού, ο ΜΕ οδηγούσε με 65 χαω σε δρόμο κατοικημένης περιοχής με μέγιστο όριο ταχύτητας 50 χαω, θεωρώντας ότι οδηγά «με πολύ χαμηλό όριο ταχύτητας» ως αναγράφεται στο Τεκμήριο 4 της γραπτής του μαρτυρίας.
Ο ΜΥ επιπλέον αναφέρει ότι ως ενημερώθηκε από υπαλλήλους της εταιρείας, κανένα πρόσωπο δεν τους προσέγγισε κατά την ημερομηνία του ισχυριζόμενου συμβάντος και επομένως αρνείται στην ολότητά του το περιεχόμενο της παραγράφου 8 της γραπτής του μαρτυρίας. Για το ισχυριζόμενο συμβάν, οι Εναγόμενοι ενημερώθηκαν για πρώτη φορά με την επιστολή ημερομηνίας 07/04/2022, η οποία και επεδόθη στα γραφεία τους.
Επιπρόσθετα, ο ΜΕ αναφέρεται σε πληθώρα άλλων παρόμοιων συμβάντων που όμως καμία εξ αυτών δεν έτυχε όπως φαίνεται να προχωρήσει σε αγωγή ή ακόμη και σε μία απλή καταγγελία στον οικείο Αστυνομικό Σταθμό της περιοχής. Εν πάσει περιπτώσει, ουδέποτε οι Εναγόμενοι οχλήθηκαν από οιονδήποτε παραπονούμενο αναφορικά με το συγκεκριμένο έργο.
Ο ΜΥ σημειώνει ότι κάθε εργασία που πραγματοποιείται από τους Εναγόμενους γίνεται με απόλυτη επιμέλεια και συνέπεια και με γνώμονα την ασφαλέστερη διεκπεραίωση του κάθε έργου και σαφώς την ασφάλεια των διερχομένων οχημάτων, ειδικά όταν κατά τη διάρκεια των οδικών έργων, επιτρέπεται παράλληλα και η διέλευση οχημάτων. Είναι η θέση του ότι οι Εναγόμενοι έχουν εκτελέσει πληθώρα τέτοιων εργασιών και αποτελούνται από εργαζόμενους υπεύθυνους και με μεγάλη γνώση και εμπειρία πάνω στο αντικείμενο.
Τα παραπάνω παραπέμπουν στο συμπέρασμα ότι ένας μέσος λογικός άνθρωπος, σεβόμενος τον Κ.Ο.Κ. και δείχνοντας τη δέουσα προσοχή, κάτω από αυτές τις συνθήκες, δε θα προκαλούσε κάποιο ατύχημα, καθότι οι Εναγόμενοι είχαν όλα τα μέτρα προστασίας που θα μπορούσαν να προβλέψουν. Συνεπώς, εάν πράγματι το ισχυριζόμενο ατύχημα έλαβε χώρα, γεγονός που ο ΜΥ αγνοεί και συνεπώς αρνείται, ο ΜΕ οδηγούσε απερίσκεπτα και/ή επιπόλαια και/ή χωρίς τη δέουσα προσοχή και επιμέλεια και ήταν η συμπεριφορά του που προκάλεσε το εν λόγω ατύχημα. Παρέλειψε να έχει πλήρη έλεγχο και προσοχή στο δρόμο, ώστε να μπορέσει να αντιληφθεί εγκαίρως την ύπαρξη της ισχυριζόμενης λακκούβας και δεν έδωσε την απαιτούμενη σημασία στη σήμανση και την πληθώρα προειδοποιητικών πινακίδων για εκτέλεση οδικών έργων.
Τόσο στην επιστολή ημερομηνίας 07/04/2022 όσο και στην έκθεση απαίτησης αναγράφεται ως απαίτηση το ποσό των €1.416,20 και εκ των υστέρων στη γραπτή μαρτυρία του ΜΕ ισχυρίζεται ότι διεκδικεί το ποσό των €1.523,20 ως ειδικές αποζημιώσεις πλέον το ποσό των €2.900 που αντιστοιχεί στη μείωση της αξίας του οχήματος. Είναι η θέση του ΜΥ ότι οι Ενάγοντες δεν δικαιούνται σε διεκδίκηση οποιουδήποτε άλλου ποσού πέραν αυτού της έκθεσης απαίτησης και από αυτή τους την πράξη διαφαίνεται ότι ο μοναδικός σκοπός τους είναι η αποκόμιση οικονομικού οφέλους για ένα συμβάν το οποίο ως είναι η θέση του ότι ουδέποτε συνέβη σε αυτό το σημείο και/ή εάν συνέβη, ήτο με αποκλειστική υπαιτιότητα των Εναγόντων και του ΜΕ.
ΜΗ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΜΕΝΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
Από το περιεχόμενο των δικογράφων και το σύνολο της ενώπιον μου μαρτυρίας, προκύπτει ως μη αμφισβητούμενο γεγονός ότι οι Εναγόμενοι την 10/11/20 περί τις 10:00πμ εκτελούσαν έργα επί του δρόμου της Βιομηχανικής περιοχής Εργατών με κατεύθυνση προς το χωριό Εργάτες με σκοπό την εκ νέου ασφαλτόστρωση οδοστρώματος και κατά τη διενέργεια της ασφαλτόστρωσης του εν λόγω δρόμου, δημιουργήθηκε ένα σκαλί με υψομετρική διαφορά από την κανονική άσφαλτο.
ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ
Αμφότερες οι πλευρές υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις και θα αναφερθώ σε αυτές κατωτέρω στον βαθμό και την έκταση που χρειάζεται.
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ
Εν όψει του ότι η Αγωγή εκδικάστηκε με την μέθοδο της ταχείας εκδίκασης, στη βάση μόνο γραπτής μαρτυρίας, η αξιολόγηση γίνεται χωρίς αναφορά σε εξωτερικές εντυπώσεις ή στην συμπεριφορά και στις αντιδράσεις του μάρτυρα στο εδώλιο, πλην όμως δεν μεταβάλλονται οι Νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση και αποδοχή της μαρτυρίας, ούτε συνεπάγεται και χαλάρωση των σχετικών κανόνων, οι οποίοι εφαρμόζονται κατ’ αναλογία.
Σε σχέση με την εκδίκαση των αγωγών ταχείας εκδίκασης, ιδιαίτερα διαφωτιστική είναι η σχετικά πρόσφατη Απόφαση του Εφετείου Συμβούλιο Αποχευτεύσεων Λάρνακας ν. Α.Σ. Εργοληπτική Εταιρεία ΛΤΔ, Πολ.Έφ.104/2019, ημερ.19/07/2024 στην οποία αναφέρονται τα εξής:
«Δυο λόγια πρώτα για το βάρος απόδειξης. Αποτελεί πάγια νομολογιακή αρχή ότι σε πολιτικές υποθέσεις, το βάρος απόδειξης ή το γενικό βάρος όπως κάποτε περιγράφεται (burden/onus of proof) το έχει κατά κανόνα ο ενάγοντας και το επίπεδο απόδειξης (standard of proof) το οποίο θα πρέπει να αποσείσει είναι αυτό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (balance of probabilities), δηλαδή να αποδείξει ότι η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (more probable than not). Σχετική είναι η υπόθεση Χρυσάνθου κ.α. v. Φραντζή (2010) 1Β Α.Α.Δ. 1295, όπου λέχθηκαν τα ακολούθα:
«Όπως διευκρινίστηκε στην υπόθεση Μαρσέλ κ.α. v. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ (2001) 1 (Β) Α.Α.Δ. 1858‑
«το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι «η πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδειχτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). »
Το βάρος απόδειξης, όπως ορθά παρατηρεί το πρωτόδικο Δικαστήριο, δεν υποβαθμίζεται ούτε αντιμετωπίζεται εκπτωτικά σε υποθέσεις «ταχείας εκδίκασης» που διέποντο από τις πρόνοιες της Διαταγής 30. Ο ενάγοντας έχει το ίδιο βάρος απόδειξης και θα πρέπει να το αποσείσει στο ίδιο επίπεδο, αν θέλει να δικαιούται σε απόφαση. Συνεπώς, σε μια υπόθεση όπως την παρούσα, οι ενάγοντες/εφεσείοντες όφειλαν να προσκομίσουν αξιόπιστη, σαφή, πειστική, αλλά και την καλύτερη, υπό τις περιστάσεις, μαρτυρία που να αποδείκνυε (α) ότι είχαν τη διά Νόμου εξουσία επιβολής αποχετευτικών τελών και επιβαρύνσεων στην επίδικη περιοχή, (β) ότι η εναγόμενη/εφεσίβλητη ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο πρόσωπο (νομικό επί του προκειμένου) υποκείμενο στην επιβολή τέτοιων τελών - αυτό προϋπόθετε την απόδειξη κυριότητας και/ή κατοχής του ακινήτου και (γ) ότι πράγματι επιβλήθηκαν τα τέλη και επιβαρύνσεις για την αυτή περίοδο στο ύψος που διεκδικούντο - αυτό προϋπόθετε την απόδειξη της δημοσίευσης ή της κοινοποίησης της αρχικής επιβολής των τελών/επιβαρύνσεων προς το υποκείμενο πρόσωπο και/ή τουλάχιστον της επαναβεβαίωσης της επιβολής και της προειδοποίησης ότι υπήρξε καθυστέρηση πληρωμής και (δ) ότι το επιβαλλόμενο ποσό παραμένει απλήρωτο.
Ο συνοπτικός τρόπος εκδίκασης, ήτοι δια της προσαγωγής ενόρκων δηλώσεων, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις δεδηλωμένης δικογραφημένης αντίθεσης, θα πρέπει να θέτει σε εγρήγορση τον ενάγοντα κατά τη διεργασία απόδειξης της υπόθεσης του. Θα πρέπει να προσκομίσει ένορκες δηλώσεις από τα αρμόδια πρόσωπα με συνημμένα όλα τα σχετικά τεκμήρια, και αναλόγως αμφισβήτησης, να είναι έτοιμος να ζητήσει την κατ' εξαίρεση ενεργοποίηση του μηχανισμού αντεξέτασης ή ακόμα και προσκόμισης προφορικής μαρτυρίας δυνάμει της Διαταγής 30, Θεσμός 7.»
Επιπλέον στην Σοφοκλέους Κυριάκος v Γιώτας Κυριάκου (2010) 1ΑΑΔ665 τονίστηκε ότι:
«Το βάρος απόδειξης σε μια πολιτική δίκη το φέρει κατά κανόνα ο ενάγων ο οποίος και θα πρέπει να αποδείξει την υπόθεση του στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Το κριτήριο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διάδικου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι "πιο πιθανή παρά ή αντίθετη", εκείνης, δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και αν η θέση ή η εκδοχή του είναι "πιο πιθανή παρά ή αντίθετη", εκείνης, δηλαδή, του αντιδίκου του.»
Με γνώμονα τα ανωτέρω, προχωρώ να αξιολογήσω την μαρτυρία των μερών επί των ουσιωδών αμφισβητούμενων γεγονότων.
Η μαρτυρία του ΜΕ επί των ουσιωδών επίδικων γεγονότων παρατίθεται με επαρκή λεπτομέρεια και εκτενή αναφορά στα όσα επεσυνέβηκαν την 10/11/20. Η μαρτυρία του ΜΕ, παρουσιάζει συνοχή και επάρκεια και συνάδει με το περιεχόμενο των Τεκμηρίων που κατέθεσε. Παρόλα αυτά δεν μπορώ να λάβω υπόψιν μου ούτε μπορώ να δώσω οποιαδήποτε αποδεικτική βαρύτητα σε Τεκμήρια που δεν έχουν αποκαλυφθεί. Δεν θα διαφωνήσω με τον συνήγορο των Εναγόντων, ως αναφέρει στην αγόρευση του, ότι η υποχρέωση αποκάλυψης εγγράφων αποτελεί συνεχή υποχρέωση την οποία ο διάδικος οφείλει να ασκήσει χωρίς καθυστέρηση με συμπληρωματική ένορκη δήλωση (ή ειδοποίηση) προς τον αντίδικο, χωρίς να χρειάζεται άδεια ή παρέμβαση του Δικαστηρίου, πλην όμως η προσκόμιση εγγράφων με τη ένορκη μαρτυρία σε υπόθεση ταχείας εκδίκασης, δεν συνιστά κατά την άποψη μου «ειδοποίηση» ως επιβάλλει η Απόφαση Spa Marcegaglia και Άλλος ν. Του Πλοίου «Vysokogorsk» σημαίας Βανουάτου και τώρα στο λιμάνι Λεμεσού (2016) 1ΑΑΔ1290 και αυτό διότι τα έγγραφα προσκομίστηκαν ως Τεκμήρια σε μαρτυρία η οποία δίδεται προς απόδειξη των ισχυρισμών των Εναγόντων. Όφειλαν οι Ενάγοντες να προχωρήσουν (χωρίς άδεια του Δικαστηρίου) σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση ή να αποστείλουν ειδοποίηση προς τους Εναγόμενους σε σχέση με τα έγγραφα αυτά, πριν την προσκόμιση της έγγραφης τους μαρτυρίας. Συνεπώς δεν μπορεί να δοθεί καμία βαρύτητα στα Τεκμήρια 1, 2, 6 και 7 και στα όσα αναφέρει ο ΜΕ σε σχέση με αυτά στην γραπτή του μαρτυρία.
Επιπλέον δεν έχει παρουσιαστεί κάποιο Τεκμήριο που να αποδεικνύει τη ζημιά των €250 σε σχέση με την απώλεια χρήσης του οχήματος. Από τα Τεκμήρια και τη μαρτυρία του ΜΕ φαίνεται ότι αυτός στις 10/11/2020 και περί τις 10:00π.μ ενώ οδηγούσε νόμιμα, με τη συγκατάθεση των Εναγόντων και εντός του επιτρεπόμενου ορίου ταχύτητας το όχημα στο δρόμο της Βιομηχανικής περιοχής Εργατών με κατεύθυνση προς το χωριό Εργάτες, προσέκρουσε βίαια και απότομα επί κάποιου σημείου του οδοστρώματος με υψομετρική διαφορά περίπου 10 εκατοστά, με αποτέλεσμα το όχημα να υποστεί ζημιά, η οποία ανέρχεται, σύμφωνα με την εκτίμηση - Τεκμήριο 5 στο ποσό των €1.166,20.
Τα όσα ανέφερε ο Ενάγοντας ήταν πειστικά στο βαθμό που απαιτείται εν προκειμένω ούτως ώστε η μαρτυρία του να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο στο βαθμό και την έκταση που εξήγησα ανωτέρω.
Αντιθέτως, στα ουσιώδη ζητήματα, η μαρτυρία του ΜΥ δεν παρατέθηκε με την απαιτούμενη λεπτομέρεια, επάρκεια και σαφήνεια, προκειμένου να έχει την ποιότητα εκείνη που θα της προσέδιδε πειστικότητα. Η εντύπωση που αποκόμισα από την μαρτυρία του ΜΥ είναι η εκ των υστέρων προσπάθεια αποφυγής οποιασδήποτε ευθύνης από μέρους των Εναγομένων. Αρχικά παρατηρώ ότι σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του ΜΥ δεν αναφέρει ότι ήταν ο πολιτικός μηχανικός που ήταν υπεύθυνος για το εν λόγω έργο, ούτε ότι ήταν παρών στο εν λόγω έργο, ούτε και ότι το επισκέφθηκε αργότερα ή σε οποιαδήποτε στιγμή για να έχει ιδίαν άποψη. Όλη η μαρτυρία του επικεντρώθηκε σε γενικότητες όπως «κάθε εργασία που πραγματοποιείται από τους Εναγόμενους γίνεται με απόλυτη επιμέλεια και συνέπεια» και «οι Εναγόμενοι έχουν εκτελέσει πληθώρα τέτοιων εργασιών και αποτελούνται από εργαζόμενους υπεύθυνους και με μεγάλη γνώση και εμπειρία πάνω στο αντικείμενο», ενώ ο ίδιος αναφέρει ότι ενημερώθηκε από υπαλλήλους της εταιρείας ότι κανένα πρόσωπο δεν τους προσέγγισε κατά την ημερομηνία του ισχυριζόμενου συμβάντος, κάτι που δεικνύει ότι δεν ήταν παρών.
Περαιτέρω είναι θέση του ΜΥ ότι υπήρχε σήμανση και πληθώρα προειδοποιητικών πινακίδων για εκτέλεση οδικών έργων. Πέραν του ότι ως ανέφερα ανωτέρω δεν ήταν παρών ο ίδιος για να το επιβεβαιώσει, παρατηρώ ότι στο Τεκμήριο 1 που επισυνάπτει στη γραπτή του μαρτυρία, στην πρώτη και τρίτη φωτογραφία, φαίνεται μία χαμηλή πινακίδα στα αριστερά και ένα κώνος στα δεξιά ακριβώς πριν την υψομετρική διαφορά. Περαιτέρω στην τέταρτη φωτογραφία του Τεκμηρίου 1, η οποία ως διαφαίνεται δεικνύει το σημείο όπου ο ΜΕ επικαλείται ότι έγινε το ατύχημα, ως φαίνεται και στο Τεκμήριο 3 της γραπτής μαρτυρίας του ΜΕ, υπάρχουν δύο κώνοι δεξιά και αριστερά αλλά καμία πινακίδα. Ούτε και προειδοποιητική πινακίδα για να ελαττώσουν την ταχύτητα τους οι επερχόμενοι οδηγοί υπάρχει. Συνεπώς η θέση του ΜΥ περί «πληθώρας προειδοποιητικών πινακίδων για εκτέλεση οδικών έργων» απορρίπτεται.
Με βάση τα ανωτέρω η μαρτυρία του ΜΥ επί αμφισβητούμενων γεγονότων απορρίπτεται στην ολότητα της.
ΕΥΡΗΜΑΤΑ
Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει τη μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου, σε σχέση με τα αμφισβητούμενα γεγονότα και σε συνδυασμό με όσα γεγονότα είναι μη αμφισβητούμενα, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα:
- Οι Εναγόμενοι την 10/11/20 περί τις 10:00πμ εκτελούσαν έργα επί του δρόμου της Βιομηχανικής περιοχής Εργατών με κατεύθυνση προς το χωριό Εργάτες, με σκοπό την εκ νέου ασφαλτόστρωση οδοστρώματος και κατά τη διενέργεια της ασφαλτόστρωσης του εν λόγω δρόμου, δημιουργήθηκε ένα σκαλί με υψομετρική διαφορά από την κανονική άσφαλτο.
- Την ίδια ημερομηνία και ώρα ο ΜΕ οδηγούσε το όχημα ιδιοκτησίας των Εναγόντων νόμιμα, με τη συγκατάθεση των Εναγόντων και εντός του επιτρεπόμενου ορίου ταχύτητας, στο δρόμο της Βιομηχανικής περιοχής Εργατών με κατεύθυνση προς το χωριό Εργάτες, προσέκρουσε βίαια και απότομα επί κάποιου σημείου του οδοστρώματος με υψομετρική διαφορά περίπου 10 εκατοστά, με αποτέλεσμα το όχημα να ακινητοποιηθεί.
- Η σήμανση του σημείου απ’ οπού εισήλθε εντός του έργου ο ΜΕ, αποτελείτο από δύο κώνους δεξιά και αριστερά της υψομετρικής διαφοράς και στο σημείο όπου ήταν η υψομετρική διαφορά δεν υπήρχε πινακίδα, ούτε και πριν την έναρξη του έργου.
- Από την πρόσκρουση το όχημα υπέστη ζημιές ύψους €1.166,20.
ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ- ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Το αστικό αδίκημα της αμέλειας αποτυπώνεται στο άρθρο 51(1) του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 το οποίο προνοεί τα ακόλουθα:
«Αμέλεια συνίσταται:
(α) στην τέλεση πράξης την οποία υπό τις περιστάσεις δεν θα τελούσε λογικό συνετό πρόσωπο ή στην παράλειψη τέλεσης πράξης την οποία υπό τις περιστάσεις τέτοιο πρόσωπο θα τελούσε ή
(β) στην παράλειψη καταβολής τέτοιας δεξιότητας ή επιμέλειας για την άσκηση επαγγέλματος, επιτηδεύματος ή ασχολίας όπως ένα λογικό συνετό πρόσωπο, που έχει τα προσόντα για την άσκηση του επαγγέλματος αυτού, επιτηδεύματος αυτού ή ασχολίας θα κατέβαλλε υπό τις περιστάσεις, και στην πρόκληση ζημιάς εξαιτίας αυτής:
Νοείται ότι για αυτή δύναται να τύχει αποζημίωσης μόνο το πρόσωπο έναντι του οποίου ο υπαίτιος της αμέλειας υπέχει υποχρέωση, υπό τις περιστάσεις, να μην επιδείξει αμέλεια.»
Σε σχέση με τα στοιχεία που συνθέτουν το αστικό αδίκημα της αμέλειας, σχετική είναι η Απόφαση Στρατμάρκο Λτδ ν Πέτρου Μιχαήλ (1989) 1Ε ΑΑΔ453 όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα:
«Αμέλεια είναι, κατά το άρθρο 51 του Νόμου Περί Αστικών Αδικημάτων, που στην ουσία κωδικοποιεί τις αρχές του Κοινού Δικαίου στον κλάδο αυτό, παράβαση καθήκοντος επιμέλειας. Το καθήκον τούτο περιλαμβάνει την επιμέλεια που υποθετικά καταβάλλει ο μέσος λογικός άνθρωπος κάτω από τις ίδιες αντικειμενικές συνθήκες και περιστάσεις που ενήργησε ο εναγόμενος.
Βασικό χαρακτηριστικό της αμέλειας είναι, καταρχήν, η έλλειψη της προσήκουσας προσοχής την οποία ο δράστης όφειλε και μπορούσε στις δοσμένες περιστάσεις να καταβάλει για να μην προκαλέσει ζημιά στον πλησίον του. Τα στοιχεία του «μέσου συνετού ανθρώπου» και του «πλησίον» διαγράφουν τα όρια της επιμέλειας την οποία όφειλε να καταβάλει ο εναγόμενος. Η έννοια του καθήκοντος επιμέλειας ολοκληρώνεται με το στοιχείο της δυνατότητας πρόβλεψης, ότι, δηλαδή, η ενεργούμενη παρά το καθήκον επιμέλειας πράξη μπορεί να προκαλέσει το συγκεκριμένο ζημιογόνο αποτέλεσμα».
Το βάρος απόδειξης της αμέλειας το φέρει ο Ενάγοντας, ο οποίος θα πρέπει να αποδείξει την υπόθεση του στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων (βλ.Συμβούλιο Αποχευτεύσεων Λάρνακας ανωτέρω).
Ο Ενάγοντας πρέπει να δείξει στοιχεία αμέλειας εκ μέρους του Εναγομένου, καθώς επίσης οφείλει να αποδείξει και την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ της αμέλειας αυτής και των ζημιών που έχει υποστεί. Η αιτιώδης συνάφεια είναι θέμα πραγματικό που θα πρέπει να αποφασίζεται κατά τη Δίκη. Για να καταλογιστεί σε έναν Εναγόμενο αμέλεια, θα πρέπει να υπάρχει αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της συμπεριφοράς του και της πρόκλησης του ατυχήματος (Παναγίδου κ.ά. ν. Κόκκινου (2001) 1ΑΑΔ122, Ράλλης Μακρίδης & Υιοί Λτδ. ν. Λουκά (2003) 1ΑΑΔ447).
Περαιτέρω, επιβάλλεται η υποχρέωση του Ενάγοντα να αποδείξει την ζημία του με θετική μαρτυρία, ειδικότερα όταν πρόκειται για ειδικές ζημιές, αυτές πρέπει να καταγράφονται με λεπτομέρειες και να αποδεικνύονται με αυστηρότητα (βλ. Jamal Ismail ν. Μιχαήλ Αντωνίου και Άλλου (2014) 1ΑΑΔ347).
Καθήκον επιμέλειας- Αιτιώδης συνάφεια
Δεν έχει αμφισβητηθεί ότι ήταν οι Εναγόμενοι που εκτελούσαν τα οδικά έργα στον επίδικο δρόμο. Επομένως οι Εναγόμενοι υπείχαν καθήκον επιμέλειας κατά την εκτέλεση των οδικών έργων και όφειλαν να εκτελέσουν τα έργα αυτά με την προσήκουσα προσοχή και επιμέλεια.
Με βάση τα ευρήματα μου, επί κάποιου σημείου του οδοστρώματος υπήρχε υψομετρική διαφορά περίπου 10 εκατοστά και η σήμανση του σημείου από όπου εισήλθε εντός του έργου ο ΜΕ, ήταν δύο κώνοι δεξιά και αριστερά της υψομετρικής διαφοράς και στο σημείο όπου ήταν η υψομετρική διαφορά δεν υπήρχε πινακίδα, ούτε και πριν την έναρξη του έργου.
Είναι σαφώς Νομολογημένη η ευθύνη τοποθέτησης κατάλληλων προειδοποιητικών πινακίδων στο δρόμο για έγκαιρη προειδοποίηση των οδηγών, όταν εκτελούνται οδικά έργα (βλ. Cybarco Ltd ν. Γιώργου Ζένιου (2000) 1ΑΑΔ521).
Συνεπώς εν προκειμένω έχουμε παράβαση του καθήκοντος επιμέλειας των Εναγομένων.
Η συμπεριφορά ενός οδηγού εξετάζεται και κρίνεται με βάση το επίπεδο του μέσου συνετού ανθρώπου («reasonable man»), δηλαδή με βάση την αντίληψη ενός συνηθισμένου οδηγού και όχι του ενεχόμενου οδηγού (βλ. Μαρκαντώνης ν. Δημάκη (1989) 1 CLR387). Περαιτέρω ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ.Κωνσταντίνου ν. Κατσούρη (1975) 1 CLR188), ενώ η αμέλεια είναι συνυφασμένη με το χρόνο, τον τόπο και άλλες συνθήκες και παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια (βλ.Νικολαϊδης ν. Οικονομίδης (1963) 2CLR78 και Ανδρέας Νεοφύτου v. Aστυνομίας, (2011) 2ΑΑΔ409).
Στην προκειμένη περίπτωση εκείνο που πρέπει να καταδειχθεί είναι εάν η σήμανση των δύο κώνων, με τον τρόπο και στο σημείο που είχαν τοποθετηθεί, μπορούσε να γίνει αντιληπτή από ένα μέσο συνετό οδηγό ότι υπήρχε υψομετρική διαφορά και συνεπώς, αποτελούσε κίνδυνο για τον μέσο συνετό οδηγό. Θεωρώ ότι από τα ενώπιον μου στοιχεία και τα ευρήματα μου ως ανωτέρω έχουν αναλυθεί, έχει διαφανεί η παράβαση του καθήκοντος επιμέλειας των Εναγομένων και η αιτιώδης συνάφεια με την πρόκληση του ατυχήματος.
Τέλος για σκοπούς πληρότητας αναφέρω ότι το αιτητικό Γ της έκθεσης απαίτησης περί Γενικών Αποζημιώσεων δεν έχει προωθηθεί και συνεπώς δεν θα επιδικαστούν Γενικές Αποζημιώσεις.
ΚΑΤΑΛΗΞΗ
Στη βάση όλων των πιο πάνω, εκδίδεται Απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων για το ποσό των €1.166,20 πλέον νόμιμο τόκο από την καταχώριση της Αγωγής μέχρι εξοφλήσεως.
Εν όψει της πιο πάνω κατάληξης και ακολουθώντας τον γενικό κανόνα, τα έξοδα της διαδικασίας επιδικάζονται προς όφελος Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.
(Υπ.)
Κ.Γεωργίου, Ε.Δ.
Πιστόν Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο