ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕYKΩΣΙΑΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ.Γεωργίου. Ε.Δ.
Αρ.Αγωγής: 1043/23 (i-Justice)
Μεταξύ:-
ULGEN SCOATARIN
Ενάγουσα
- και -
ΔΗΜΟΣ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ
Εναγόμενος
Ημερομηνία: 30 Ιουλίου 2026
Εμφανίσεις:
Για ενάγουσα: κος Δ.Παυλίδης διά
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Α. ΠΑΥΛΙΔΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ
Για εναγόμενο: κα Γ.Μουζουράκη διά
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΝΤΟΡΖΗΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ
ΑΠΟΦΑΣΗ
Με την παρούσα αγωγή, η οποία εκδικάστηκε με την μέθοδο της ταχείας εκδίκασης, η ενάγουσα αξιώνει από τον εναγόμενο ποσό €890 ως ειδικές αποζημιώσεις, τις οποίες και υπέστη ως αποτέλεσμα της αμέλειας και/ή παράβασης των νόμιμων καθηκόντων του εναγομένου.
ΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ
Στην έκθεση απαίτησης της δικογραφούνται τα ακόλουθα.
- Κατά/ή περί την 24/122021 στην οδό Αρμενίας, στον Στρόβολο, στη Λευκωσία, ενώ η ενάγουσα οδηγούσε νόμιμα και κανονικά το όχημα ιδιοκτησίας της, τα στοιχεία του οποίου καταγράφονται στην παράγραφο 1 της έκθεσης απαίτησης (στο εξής το «όχημα»), επί της εν λόγω οδού, κατά τον ίδιο χρόνο, ο οδηγός του σκυβαλοφόρου οχήματος ιδιοκτησίας του εναγομένου (στο εξής το «σκυβαλοφόρο»), ενώ οδηγούσε αυτό επί της οδού Αρμενίας χωρίς να πάρει τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας και/ή τις αναγκαίες προφυλάξεις που απαιτούνται, από αμέλεια και/ή κατά παράβαση των από το Νόμο και Κανονισμών απορρεόντων καθηκόντων του για την οδήγηση, διέσχισε διαγώνια την οδό Αρμενίας, με σκοπό την περισυλλογή κάδων απορριμμάτων από πεζοδρόμιο και χωρίς να λάβει τα απαραίτητα μέτρα και τη δέουσα προσοχή προς τα διερχόμενα οχήματα, προσέκρουσε στο όχημα, με αποτέλεσμα να επιπέσει επί του οχήματος το οποίο προέλαυνε και/ή το οποίο οδηγούσε η ενάγουσα, επί της οδού Αρμενίας, νόμιμα και κανονικά, με αποτέλεσμα ο οδηγός του σκυβαλοφόρου να προκαλέσει ατύχημα και να συγκρουστεί με το όχημα στο οποίο επέβαινε η ενάγουσα.
- Σας αποτέλεσμα του αναφερόμενου ατυχήματος ήταν να υποστεί το όχημα της ενάγουσας εκτεταμένες υλικές ζημιές.
- Η ενάγουσα καταγράφει ως λεπτομέρειες της αμέλειας και/ή παράβασης των εκ του Νόμου και/ή Κανονισμών καθηκόντων του εναγομένου τα ακόλουθα.
1. Το πιο πάνω ατύχημα επεσυνέβη και/ή έλαβε χώρα λόγω της
αποκλειστικής αμέλειας του εναγομένου.
2. Ο εναγόμενος παρέλειψε να εξασφαλίσει τις ασφαλείς και/ή δέουσες συνθήκες για την ασφαλή πρόσβαση και/ή διέλευση των οχημάτων εντός των
ορίων του Δήμου Στροβόλου.
3. Ο εναγόμενος παρέλειψε να λάβει τα απαραίτητα προστατευτικά μέτρα, δηλαδή την τοποθέτηση πινακίδων σήμανσης και/ή προειδοποίησης προς τους οδηγούς για την αποφυγή ατυχημάτων.
4. Ο εναγόμενος εξέθεσε την ενάγουσα σε κίνδυνο καθώς και τους οδηγούς που διέρχονταν κατά τον ουσιώδη χρόνο από τα δημοτικά όρια Στροβόλου.
5. Γενικώς ο εναγόμενος ενήργησε αμελώς και κατά παράβαση των νόμιμων καθηκόντων του με αποτέλεσμα να προκαλέσει υλικές ζημιές στο όχημα που οδηγούσε η ενάγουσα.
- Ακολούθως η ενάγουσα παραθέτει ως λεπτομέρειες των ειδικών της ζημιών για «ισιώματα – μπογιά» ζημιά ύψους €750 και ο «προφυλακτήρας» ζημιά ύψους €140, ήτοι συνολικό ποσό €890.
- Η ενάγουσα κατά/ή περί την 10/01/22 και/ή την 13/12/22 και/ή την 17/01/23 απέστειλε σχετικές επιστολές στον εναγόμενο, μέσω των δικηγόρων της, ενημερώνοντας αυτόν για το επίδικο ατύχημα και καλώντας τον σε διευθέτηση της υπόθεσης, πλην όμως αυτός αρνήθηκε και/ή παρέλειψε και/ή αμέλησε.
- Για όλους τους πιο πάνω λόγους η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι ο εναγόμενος είναι υπεύθυνος και/ή παρέλειψε να επιδείξει οποιοδήποτε έλεγχο και/ή εποπτεία, ήτοι δεν τοποθέτησε προστατευτικό κιγκλίδωμα, ούτε ειδικές σημάνσεις για να αποφεύγουν τα αυτοκίνητα τον κίνδυνο και/ή τις παραλείψεις σύμφωνα με τις αρχές της εκ προστήσεως ευθύνης και αιτείται την έκδοση Απόφασης εναντίον του εναγομένου για το ποσό των €890 ως ειδικές αποζημιώσεις, πλέον τόκο και έξοδα.
Με την υπεράσπιση του ο εναγόμενος αναφέρει τα κάτωθι.
- Ο εναγόμενος αρνείται τους ισχυρισμούς της ενάγουσας ως αυτοί εκτίθενται στην παράγραφο 2 της έκθεσης απαίτησής της και ισχυρίζεται ότι αν και είναι ιδιοκτήτης και/ή δικαιούχος σκυβαλοφόρων οχημάτων και εργοδότης των οδηγών των εν λόγω οχημάτων, εντούτοις ο εναγόμενος δεν μπορεί να γνωρίζει εάν το σκυβαλοφόρο ή/και ο οδηγός του, υπάγονται στην ιδιοκτησία και υπηρεσία του εναγομένου, μη γνωρίζοντας τα στοιχεία ούτε του σκυβαλοφόρου, ούτε του οδηγού, ούτε και του χρόνου του συμβάντος, αφού δε γίνεται αναφορά τους από την ενάγουσα.
- Ο εναγόμενος αγνοεί και συνεπώς αρνείται τους ισχυρισμούς της ενάγουσας που περιέχονται στις παραγράφους 3 και 4 της έκθεσης απαίτησής της, καθότι δεν μπορεί να γνωρίζει κατά πόσο όλα όσα ισχυρίζεται η ενάγουσα συνέβησαν, πόσο μάλλον να προκλήθηκαν από σκυβαλοφόρο ιδιοκτησίας του εναγομένου.
- Ο εναγόμενος αρνείται τους ισχυρισμούς της ενάγουσας που περιέχονται στις παραγράφους 5 και 6 της έκθεσης απαίτησής της και ιδιαίτερα των ισχυριζόμενων λεπτομερειών αμέλειάς του και ισχυρίζεται ότι ακόμη και αν αποδειχθεί ότι το σκυβαλοφόρο προσέκρουσε στο όχημα της ενάγουσας, αυτή δεν τήρησε του ενδεδειγμένους κανόνες οδικής κυκλοφορίας, ούτε και έδειξε την απαραίτητη προσοχή και επιμέλεια που θα έδειχνε ένας μέσος συνετός άνθρωπος προς αποφυγή του ισχυριζόμενου ατυχήματος, αλλά και οποιουδήποτε κινδύνου παρουσιαζόταν στο δρόμο της.
- Είναι ισχυρισμός του εναγομένου ότι οι ισχυριζόμενες ζημιές από το ατύχημα, προϋπήρχαν και/ή συνέβησαν μετά και/ή οφείλονται σε λόγους που αφορούν την ενάγουσα και δεν υπάρχει οποιαδήποτε αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της οποιοσδήποτε προκληθείσας ζημιάς και της ισχυριζόμενης στην έκθεση απαίτησης της ενάγουσας αμέλειας του εναγομένου.
- Ο εναγόμενος παραδέχεται τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην παράγραφο 7 της έκθεσης απαίτησης της ενάγουσας ως προς τις εν λόγω επιστολές, πλην όμως αναφέρει ότι η ενάγουσα δεν ανέφερε ότι όλες οι επιστολές απαντήθηκαν μετά και από σχετική γνωμάτευση του νομικού συμβούλου του εναγομένου σε αντίθεση με την ενάγουσα, η οποία ευθύνεται για την καθυστέρηση που δημιουργήθηκε ως προς τον έλεγχο της εξέτασης του αιτήματος της για αποζημίωση.
- Συγκεκριμένα, μετά την πρώτη επιστολή της ενάγουσας, ο εναγόμενος κατά ή περί την 19/01/22 ενημέρωσε την ενάγουσα ότι για να εξεταστεί το αίτημά της έπρεπε να συμπληρώσει σχετικό έντυπο σε διάστημα ενός μηνός. Η ενάγουσα αμελούσε και/ή αρνιόταν να αποστείλει το σχετικό έντυπο παρά τις επανειλημμένες υπενθυμίσεις του εναγομένου την 21/03/22, 25/05/22, 24/06/22 και 06/09/22 μέχρι και τις 13/12/22 που τελικά, σχεδόν ένα χρόνο αργότερα, απέστειλε το εν λόγω έντυπο με αποτέλεσμα η εξέταση του αιτήματος αυτού να είναι αδύνατη και άρα το αίτημα να απορριφθεί.
- Θέλοντας να δείξει ωστόσο καλή θέληση, ο εναγόμενος ζήτησε από την ενάγουσα, μέσω του δικηγόρου της, με επιστολή του ημερ. 08/02/23 να του υποδείξει το σκυβαλοφόρο που ενεπλάκη στο συμβάν, αν γνωρίζει το στοιχεία του σκυβαλοφόρου ή ακόμα και του οδηγού ή/και οτιδήποτε άλλο με το οποίο θα μπορούσε, μετά το πέρας τόσο μεγάλου χρονικού διαστήματος, να διαπιστωθεί η ευθύνη του Δήμου, πλην όμως ο εναγόμενος δεν έλαβε καμία διευκρινιστική απάντηση.
- Ο εναγόμενος αρνείται ότι η ενάγουσα νομιμοποιείται στις αξιούμενες θεραπείες και/ή οποιαδήποτε άλλη θεραπεία και ζητεί την απόρριψη της αγωγής, ως Νόμω και ουσία αβάσιμης, με έξοδα σε βάρος της, πλέον ΦΠΑ.
Η ΑΚΡΟΑΣΗ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΑΧΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ
Το αξιούμενο με την αγωγή ποσό δεν υπερβαίνει τις €3.000 και ακολουθήθηκε πορεία ταχείας εκδίκασης, δυνάμει της Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η ακρόαση διεξήχθη στη βάση της γραπτής μαρτυρίας των μερών και δεν ζητήθηκε η διεξαγωγή αντεξέτασης, ούτε η προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας, δυνάμει της Δ.30,Θ.7. Προσκομίστηκαν, επίσης, γραπτώς στο Δικαστήριο οι αγορεύσεις των δικηγόρων των μερών.
Προς υποστήριξη της αξίωσης της ενάγουσας κατατέθηκε γραπτή μαρτυρία της ίδιας, η οποία συνοδεύεται από οκτώ Τεκμήρια και προς υποστήριξη της υπεράσπισης κατατέθηκε γραπτή μαρτυρία ανώτερου υγειονομικού λειτουργού στο τμήμα δημόσιας υγείας και καθαριότητας του εναγομένου Δήμου (στο εξής «ΜΥ»), η οποία συνοδεύεται από εννέα Τεκμήρια.
ΜΑΡΤΥΡΙΑ
Ενάγουσα
Στη γραπτή της μαρτυρία η ενάγουσα αναφέρει τα εξής.
- Κατά την 24/12/21 στην οδό Αρμενίας, στον Στρόβολο,
οδηγούσε νόμιμα και κανονικά το όχημα, ιδιοκτησίας της ιδίας, επί της οδού Αρμενίας, και κατά τον ίδιο χρόνο ο οδηγός του σκυβαλοφόρου ιδιοκτησίας του εναγομένου Δήμου οδηγούσε το σκυβαλοφόρο επί της οδού Αρμενίας χωρίς να πάρει τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας και τις αναγκαίες προφυλάξεις που απαιτούνται και από αμέλεια και κατά παράβαση των από το Νόμο και Κανονισμών απορρεόντων καθηκόντων του για την οδήγηση, διέσχισε διαγώνια την οδό Αρμενίας με σκοπό την περισυλλογή κάδων απορριμμάτων από πεζοδρόμιο και χωρίς να λάβει τα απαραίτητα μέτρα και τη δέουσα προσοχή προς τα διερχόμενα οχήματα προσέκρουσε στο όχημα της, με αποτέλεσμα να επιπέσει επί του οχήματος της, το οποίο προέλαυνε και το οποίο οδηγούσε επί της οδού Αρμενίας, νόμιμα και κανονικά, με αποτέλεσμα ο οδηγός του εναγομένου να προκαλέσει ατύχημα και να συγκρουστεί με το όχημα στο οποίο επέβαινε η ενάγουσα.
- Αποτέλεσμα του αναφερόμενου ατυχήματος ήταν να υποστεί το όχημα εκτεταμένες υλικές ζημιές. Φωτογραφικό υλικό αποτελούμενο από τέσσερις φωτογραφίες κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1
- Ακολούθως η ενάγουσα καταγράφει τις λεπτομέρειες της αμέλειας και/ή παράβασης των εκ του Νόμου και/ή Κανονισμών καθηκόντων του εναγομένου καθώς και τις ειδικές της ζημιές ως αυτές καταγράφονται και στην έκθεση απαίτησης της.
- Για ειδικές ζημιές επισυνάπτει τιμολόγιο από εταιρεία γενικών ισιωμάτων και μπογιατισμάτων ως Τεκμήριο 2 και ως Τεκμήριο 3 επισυνάπτει έμβασμα από την Τράπεζα Κύπρου, για το ποσό των €890, ημερ.24/03/23.
- Ακολούθως αναφέρει ότι κατά την 10/01/22, 13/12/22 και 17/01/23 απέστειλε σχετικές επιστολές προς τον εναγόμενο, μέσω των δικηγόρων της, ενημερώνοντας τον εναγόμενο για το επίδικο ατύχημα και καλώντας τον σε διευθέτηση της υπόθεσης, πλην όμως αυτός αρνήθηκε και παρέλειψε και αμέλησε. Τις σχετικές επιστολές επισυνάπτει ως δέσμη Τεκμήριο 4 .
- Οι δικηγόροι της απέστειλαν στον εναγόμενο ένα ηλεκτρονικό μήνυμα την 24/01/23 και δύο επιστολές την 14/02/23 και 20/02/23, τα οποία επισυνάπτει ως δέσμη Τεκμήριο 5.
- Επιπλέον στάληκαν στους δικηγόρους της επιστολές από τον εναγόμενο ημερ.23/12/22, 19/01/22, 08/02/23, 16/02/23 και 06/04/23, τις οποίες επισυνάπτει ως δέσμη Τεκμήριο 6.
- Περαιτέρω η ενάγουσα υπέβαλε, στον εναγόμενο «έντυπο αιτήματος αποζημίωσης» το οποίο επισυνάπτει ως Τεκμήριο 7.
- Με την καταχώριση της παρούσας αγωγής οι δικηγόροι της ενάγουσας απέστειλαν στην ασφαλιστική εταιρεία στην οποία είναι ασφαλισμένος ο εναγόμενος επιστολή ημερ.09/05/23, την οποία επισυνάπτουν ως Τεκμήριο 8.
- Για όλους τους πιο πάνω λόγους η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι ο εναγόμενος είναι υπεύθυνος και παρέλειψε να επιδείξει οποιοδήποτε έλεγχο και εποπτεία, ήτοι δεν τοποθέτησε προστατευτικό κιγκλίδωμα, ούτε ειδικές σημάνσεις για να αποφεύγουν τα αυτοκίνητα τον κίνδυνο και τις παραλείψεις σύμφωνα με τις αρχές της εκ προστήσεως ευθύνης.
- Για όλους του πιο πάνω λόγους εγείρει την αγωγή και αξιώνει ποσό €890 ως ειδικές αποζημιώσεις, πλέον τόκους και έξοδα.
ΜΥ
Ο ΜΥ στη γραπτή του μαρτυρία αναφέρει τα ακόλουθα.
- Είναι υπάλληλος στου εναγομένου και κατέχει τη θέση του ανώτερου υγειονομικού λειτουργού στο τμήμα δημόσιας υγείας και καθαριότητας.
- Ο εναγόμενος δεν ενημερώθηκε για το ισχυριζόμενο ατύχημα κατά τον ισχυριζόμενο χρόνο που επεσυνέβη, ήτοι την 24/12/21, παρά μόνο κατά τη λήψη της επιστολής ημερομηνίας 10/01/22, από το δικηγόρο της ενάγουσας, με την οποία ο εναγόμενος καλείτο να αναφέρει τη θέση του ως προς συμβάν του οποίου ούτε την ύπαρξη δε γνώριζε.
- Παρά ταύτα, με τη λήψη της ανωτέρω επιστολής, ο εναγόμενος έσπευσε να απαντήσει στο δικηγόρο της ενάγουσας αποστέλλοντας επιστολή την 19/01/2022 με την οποία ζητούσαν εντός ενός μηνός, ως ο κανονισμός που ακολουθεί ο εναγόμενος, να συμπληρωθεί το έντυπο απαίτησης αποζημίωσης, με σκοπό την πιο έγκυρη και ορθολογιστική αξιολόγηση του αιτήματος.
- Στην εν λόγω επιστολή ήτο σαφές ότι σε περίπτωση μη συμπλήρωσης του εν λόγω εντύπου εντός του ανωτέρω ευλόγου χρόνου, η εξέταση του αιτήματος δε θα ήτο πλέον εφικτή κι αυτό καθότι όσο απομακρυσμένος είναι ο χρόνος της εξέτασης από αυτόν του συμβάντος, τόσο πιο δύσκολη καθίσταται και η διακρίβωση των ισχυρισμών των παραπονουμένων αλλά και των πιθανών αιτιών που προκάλεσαν οποιοδήποτε ισχυριζόμενο συμβάν.
- Παρά το γεγονός ότι το έντυπο δε συμπληρώθηκε, ούτε απεστάλη εντός του ενδεδειγμένου χρόνου, ο εναγόμενος, καλή τη πίστη προχώρησε σε υπενθύμιση του δικηγόρου της ενάγουσας στις 24/03/2022, 25/05/2022, 24/06/2022 και 06/09/2022.
- Περί την 07/12/2022 και αφού είχαν παρέλθει 10 και πλέον μήνες από την εμπρόθεσμη συμπλήρωση και αποστολή του εντύπου, ο εναγόμενος έστειλε το φάκελο στην αποθήκη. Χειρόγραφες σημειώσεις με τις ημερομηνίες υπενθυμίσεων για τη συμπλήρωση του εντύπου αιτήματος αποζημίωσης προς τους δικηγόρους της ενάγουσας επισυνάφθηκαν ως Τεκμήριο 3.
- Την 13/12/2022, ένα περίπου έτος μετά το ισχυριζόμενο συμβάν, ο δικηγόρος της ενάγουσας προχώρησε με την αποστολή του εντύπου αιτήματος αποζημίωσης δια μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Το ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 13/12/2022 επισυνάφθηκε ως Τεκμήριο 4.
- Ο εναγόμενος έσπευσε να ζητήσει νομική γνωμάτευση από το νομικό του σύμβουλο, με βάση την οποία απάντησε στο δικηγόρο της ενάγουσας με επιστολή του ημερομηνίας 23/12/2022 ότι λόγω του μεγάλου χρονικού διαστήματος που είχε παρέλθει δεν ήτο πλέον εφικτή η εξακρίβωση των συνθηκών κάτω από τις οποίες συνέβη το ισχυριζόμενο συμβάν. Η επιστολή ημερομηνίας 23/12/2022 επισυνάφθηκε ως Τεκμήριο 5.
- Σε απάντηση του δικηγόρου της ενάγουσας για επανεκτίμηση της εξέτασης του ζητήματος, η υπηρεσία του ΜΥ, αφού έλαβε εκ νέου νομική συμβουλή, με επιστολή της ημερομηνίας 08/02/2023 επέστησε την προσοχή στις επανειλημμένες υπενθυμίσεις που τους είχαν γίνει και ζήτησαν να εφοδιαστούν με περαιτέρω πληροφορίες αναφορικά με τα στοιχεία του σκυβαλοφόρου, με το οποίο η ενάγουσα ισχυριζόταν ότι ενεπλάκη, τα στοιχεία του οδηγού με τον οποίο ισχυρίζεται ότι υπήρξε διάλογος, καθώς και οποιοδήποτε φωτογραφικό υλικό από τη σκηνή του ισχυριζόμενου συμβάντος, όπου λογικά θα απεικονίζετο και το σκυβαλοφόρο όχημα και οτιδήποτε άλλο με το οποίο θα μπορούσε, μετά το πέρας τόσο μεγάλου χρονικού διαστήματος, να διαπιστωθεί η ευθύνη του εναγομένου, πλην όμως δε λήφθηκε καμία διευκρινιστική απάντηση. Η επιστολή ημερομηνίας 08/02/2023 και η απάντηση ημερομηνίας 14/02/2023 επισυνάφθηκαν ως Τεκμήρια 6 και 7 αντίστοιχα.
- Λόγω της μη επαρκούς αυτής απάντησης, ο δικηγόρος της ενάγουσας, με επιστολή ημερομηνίας 16/02/2023 ενημερώθηκε ότι το αίτημά του θα εξεταστεί. Η επιστολή ημερομηνίας 16/02/2023 επισυνάφθηκε ως Τεκμήριο 8.
- Από έρευνα που έγινε, το συμβάν δεν επιβεβαιώθηκε από κανέναν από το προσωπικό του εναγομένου, ούτε και υπήρξε οποιοσδήποτε άλλος μάρτυρας προς επιβεβαίωση των ισχυρισμών της ενάγουσας και έτσι την 06/04/2023 τον πληροφόρησαν ότι το αίτημά της, παρότι επανεξετάστηκε, δεν μπορούσε να ικανοποιηθεί, αφού ο εναγόμενος είχε λάβει εκ νέου νομική συμβουλή την 22/03/2023. Η επιστολή ημερομηνίας 06/04/2023 και η νομική συμβουλή ημερομηνίας 22/03/2023 επισυνάφθηκαν ως Τεκμήρια 9 και 10 αντίστοιχα.
- Σε κάθε περίπτωση, αν και ο εναγόμενος είναι ιδιοκτήτης και/ή δικαιούχος σκυβαλοφόρων οχημάτων και εργοδότης των οδηγών των εν λόγω οχημάτων, εντούτοις, ο εναγόμενος δεν μπορεί να γνωρίζει εάν το επίδικο σκυβαλοφόρο ή/και ο οδηγός του, υπάγονται στην ιδιοκτησία και υπηρεσία του εναγομένου αντίστοιχα, μη γνωρίζοντας τα στοιχεία ούτε του οχήματος ούτε του οδηγού, ούτε και του χρόνου του συμβάντος αφού δε γίνεται αναφορά τους από την ενάγουσα.
- Επιπλέον, από το τιμολόγιο, που επισύναψε ως Τεκμήριο 2 η ενάγουσα, φαίνεται ότι υπήρξαν επισκευές στα δύο μπροστινά φτερά και μπροστινό προφυλακτήρα, στα δύο πισινά φτερά και πισινό προφυλακτήρα και στην πίσω αριστερή πόρτα. Ο ΜΥ σχολιάζει ότι είναι αδύνατο να υπάρχουν χτυπήματα σε όλες τις πλευρές του αυτοκινήτου και η θέση του είναι ότι οι ισχυριζόμενες ζημιές προϋπήρχαν και/ή συνέβησαν μετά και/ή οφείλονται σε λόγους που αφορούν την ενάγουσα και δεν υπάρχει οποιαδήποτε αιτιώδης συνάφεια με το ισχυριζόμενο περιστατικό, που όπως έχει διαφανεί ήδη από την έρευνα του εναγομένου, ουδέποτε επεσυνέβη.
- Είναι η θέση του ΜΥ ότι η ενάγουσα δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, καθότι αυτό που επιζητεί είναι το οικονομικό όφελος χωρίς οποιαδήποτε αποδεικτικά στοιχεία προς υποστήριξη των ισχυρισμών της και αιτείται την απόρριψη της αγωγής με έξοδα σε βάρος της ενάγουσας.
ΜΗ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΜΕΝΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
Από το περιεχόμενο των δικογράφων και το σύνολο της ενώπιον μου μαρτυρίας, δεν προκύπτει κανένα μη αμφισβητούμενο γεγονός σε σχέση με το κατ’ ισχυρισμόν ατύχημα. Εκείνο που δεν αμφισβητούν τα δύο μέρη είναι η ανταλλαγή επιστολών και η επικοινωνία μεταξύ του εναγομένου και των δικηγόρων της ενάγουσας.
ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ
Αμφότερες οι πλευρές υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις και θα αναφερθώ σε αυτές κατωτέρω στον βαθμό και την έκταση που χρειάζεται.
Περαιτέρω σημειώνω ότι τελική αγόρευση η οποία δεν επικεντρώνεται σε ένα συγκεκριμένο επίδικο θέμα, θεωρείται Νομολογιακά ότι περιορίζει τα προς Απόφαση ζητήματα και όσα ζητήματα δεν αναπτύσσονται με την αγόρευση, κρίνεται ότι έχουν εγκαταλειφθεί (βλ. ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΑΒΒΑ ΚΑΙ ΥΙΟΙ ΛΙΜΙΤΕΔ v. ΓΕ, Αρ.Αγ.01/2019, ημερ.28/05/20).
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ
Εν όψει του ότι η αγωγή εκδικάστηκε με την μέθοδο της ταχείας εκδίκασης, στη βάση μόνο γραπτής μαρτυρίας, η αξιολόγηση γίνεται χωρίς αναφορά σε εξωτερικές εντυπώσεις ή στην συμπεριφορά και στις αντιδράσεις του μάρτυρα στο εδώλιο, πλην όμως δεν μεταβάλλονται οι Νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση και αποδοχή της μαρτυρίας, ούτε συνεπάγεται και χαλάρωση των σχετικών κανόνων, οι οποίοι εφαρμόζονται κατ’ αναλογία.
Σε σχέση με την εκδίκαση των αγωγών ταχείας εκδίκασης, ιδιαίτερα διαφωτιστική είναι η σχετικά πρόσφατη Απόφαση του Εφετείου Συμβούλιο Αποχευτεύσεων Λάρνακας ν. Α.Σ. Εργοληπτική Εταιρεία ΛΤΔ, Πολ.Έφ.104/2019, ημερ.19/07/2024 στην οποία αναφέρονται τα εξής:
«Δυο λόγια πρώτα για το βάρος απόδειξης. Αποτελεί πάγια νομολογιακή αρχή ότι σε πολιτικές υποθέσεις, το βάρος απόδειξης ή το γενικό βάρος όπως κάποτε περιγράφεται (burden/onus of proof) το έχει κατά κανόνα ο ενάγοντας και το επίπεδο απόδειξης (standard of proof) το οποίο θα πρέπει να αποσείσει είναι αυτό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (balance of probabilities), δηλαδή να αποδείξει ότι η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (more probable than not). Σχετική είναι η υπόθεση Χρυσάνθου κ.α. v. Φραντζή (2010) 1Β Α.Α.Δ. 1295, όπου λέχθηκαν τα ακολούθα:
«Όπως διευκρινίστηκε στην υπόθεση Μαρσέλ κ.α. v. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ (2001) 1 (Β) Α.Α.Δ. 1858‑
«το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι «η πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδειχτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). »
Το βάρος απόδειξης, όπως ορθά παρατηρεί το πρωτόδικο Δικαστήριο, δεν υποβαθμίζεται ούτε αντιμετωπίζεται εκπτωτικά σε υποθέσεις «ταχείας εκδίκασης» που διέποντο από τις πρόνοιες της Διαταγής 30. Ο ενάγοντας έχει το ίδιο βάρος απόδειξης και θα πρέπει να το αποσείσει στο ίδιο επίπεδο, αν θέλει να δικαιούται σε απόφαση. Συνεπώς, σε μια υπόθεση όπως την παρούσα, οι ενάγοντες/εφεσείοντες όφειλαν να προσκομίσουν αξιόπιστη, σαφή, πειστική, αλλά και την καλύτερη, υπό τις περιστάσεις, μαρτυρία που να αποδείκνυε (α) ότι είχαν τη διά Νόμου εξουσία επιβολής αποχετευτικών τελών και επιβαρύνσεων στην επίδικη περιοχή, (β) ότι η εναγόμενη/εφεσίβλητη ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο πρόσωπο (νομικό επί του προκειμένου) υποκείμενο στην επιβολή τέτοιων τελών - αυτό προϋπόθετε την απόδειξη κυριότητας και/ή κατοχής του ακινήτου και (γ) ότι πράγματι επιβλήθηκαν τα τέλη και επιβαρύνσεις για την αυτή περίοδο στο ύψος που διεκδικούντο - αυτό προϋπόθετε την απόδειξη της δημοσίευσης ή της κοινοποίησης της αρχικής επιβολής των τελών/επιβαρύνσεων προς το υποκείμενο πρόσωπο και/ή τουλάχιστον της επαναβεβαίωσης της επιβολής και της προειδοποίησης ότι υπήρξε καθυστέρηση πληρωμής και (δ) ότι το επιβαλλόμενο ποσό παραμένει απλήρωτο.
Ο συνοπτικός τρόπος εκδίκασης, ήτοι δια της προσαγωγής ενόρκων δηλώσεων, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις δεδηλωμένης δικογραφημένης αντίθεσης, θα πρέπει να θέτει σε εγρήγορση τον ενάγοντα κατά τη διεργασία απόδειξης της υπόθεσης του. Θα πρέπει να προσκομίσει ένορκες δηλώσεις από τα αρμόδια πρόσωπα με συνημμένα όλα τα σχετικά τεκμήρια, και αναλόγως αμφισβήτησης, να είναι έτοιμος να ζητήσει την κατ' εξαίρεση ενεργοποίηση του μηχανισμού αντεξέτασης ή ακόμα και προσκόμισης προφορικής μαρτυρίας δυνάμει της Διαταγής 30, Θεσμός 7.»
Επιπλέον στην Σοφοκλέους Κυριάκος v Γιώτας Κυριάκου (2010) 1ΑΑΔ665 τονίστηκε ότι:
«Το βάρος απόδειξης σε μια πολιτική δίκη το φέρει κατά κανόνα ο ενάγων ο οποίος και θα πρέπει να αποδείξει την υπόθεση του στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Το κριτήριο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διάδικου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι "πιο πιθανή παρά ή αντίθετη", εκείνης, δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και αν η θέση ή η εκδοχή του είναι "πιο πιθανή παρά ή αντίθετη", εκείνης, δηλαδή, του αντιδίκου του.»
Αρχικά θα πρέπει να σχολιάσω τα όσα αναφέρουν οι δύο πλευρές στις αγορεύσεις τους σε σχέση με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερ.21/02/25.
Στις 24/10/24 καταχωρίστηκε η γραπτή μαρτυρία της ενάγουσας η οποία ορκίστηκε την 06/06/24. Στις 21/02/25 καταχωρίστηκε συμπληρωματική ένορκη δήλωση της ενάγουσας στην οποία επισυνάπτονται κάποια έγγραφα. Στις 04/03/25 δηλώθηκε στο Δικαστήριο ότι η συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερ.21/02/25 είναι συμπληρωματική ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων και μάλιστα ο δικηγόρος της ενάγουσας ανέφερε ότι εκ παραδρομής έχει αναγραφεί η ημερομηνία 06/06/24 και ότι η εν λόγω ένορκη δήλωση είναι συμπληρωματική, της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης εγγράφων ημερομηνίας 18/12/23.
Με βάση τα ανωτέρω, τα όσα παρατίθενται στην αγόρευση του εναγομένου σε σχέση με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων της ενάγουσας ημερ.21/02/25, δεν χρήζουν οποιασδήποτε εξέτασης, εφόσον τα έγγραφα τα οποία αποκαλύπτονται στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση της ενάγουσας δεν χρησιμοποιήθηκαν στα πλαίσια της γραπτής της μαρτυρίας, ούτε και κατατέθηκαν ως Τεκμήρια. Για σκοπούς πληρότητας να αναφέρω ότι η Νομολογία μας είναι ξεκάθαρη στο ότι από τη στιγμή που εκδίδεται διαταγή αποκάλυψης εγγράφων, η υποχρέωση της αποκάλυψης είναι γενική και δεν περιορίζεται μόνο στα έγγραφα που έχουν αρχικά αποκαλυφθεί, αλλά επεκτείνεται και σ’ εκείνα που μετέπειτα περιέρχονται στην κατοχή του διάδικου και υπέχει συνεχή υποχρέωση, την οποία ο διάδικος οφείλει να ασκήσει με συμπληρωματική ένορκη δήλωση (ή ειδοποίηση) προς τον αντίδικο, χωρίς να χρειάζεται άδεια ή παρέμβαση του Δικαστηρίου, ενώ δεν νοείται άδεια του Δικαστηρίου για να ασκήσει ο διάδικος την υφιστάμενη υποχρέωσή του (βλ. OSCAR SHIPPING PTE LTD v. ΤΟΥ ΦΟΡΤΙΟΥ ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΛΟΙΟΥ ASPHODEL, ΣΗΜΑΙΑΣ ΛΙΒΕΡΙΑΣ ΠΟΥ ΤΩΡΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΑΓΚΥΡΟΒΟΛΙΟ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ THΣ ΛΕΜΕΣΟΥ (ΑΡ. 2), (2012) 1 ΑΑΔ2771 και Spa Marcegaglia και Άλλος ν. Του Πλοίου «Vysokogorsk» σημαίας Βανουάτου και τώρα στο λιμάνι Λεμεσού (2016) 1ΑΑΔ1290).
Περαιτέρω και εφόσον η συμπληρωματική ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων ημερ.21/02/25 δεν αποτελεί γραπτή μαρτυρία της ενάγουσας στα πλαίσια ακρόασης της παρούσας υπόθεσης, τα όσα αναφέρει ο συνήγορος της ενάγουσας στην αγόρευση του στις παραγράφους 16-23 δεν μπορούν να ληφθούν υπόψιν, εφόσον δεν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου υπό τη μορφή μαρτυρίας για να μπορούν να αξιολογηθούν.
Προχωρώ να αξιολογήσω την ενώπιον μου μαρτυρία.
Η μαρτυρία της ενάγουσας στα ουσιώδη ζητήματα, θεωρώ ότι δεν παρατέθηκε με την απαιτούμενη λεπτομέρεια, επάρκεια και σαφήνεια, προκειμένου να έχει την ποιότητα εκείνη που θα της προσέδιδε πειστικότητα. Παρατηρώ ότι στη μαρτυρία της ενάγουσας δεν αναφέρονται οποιεσδήποτε λεπτομέρειες σε σχέση με τον αριθμό εγγραφής του σκυβαλοφόρου, τα στοιχεία του οδηγού του, το αν στη σκηνή κλήθηκε οδική βοήθεια και αν παρουσιάστηκε οποιοσδήποτε υπάλληλος ασφαλιστικής εταιρείας. Η θέση του συνηγόρου της ενάγουσας στη αγόρευση του ότι «η Ενάγουσα ήταν και είναι ηλικιωμένη και ήταν σε κατάσταση σοκ και δεν συγκράτησε τους αριθμούς του σκυβαλοφόρου οχήματος των Εναγομένων» δεν τέθηκε από την ίδια την ενάγουσα στη μαρτυρία της και συνεπώς δεν μπορεί να ληφθεί υπόψιν και να αξιολογηθεί.
Περαιτέρω η ενάγουσα δεν αναφέρει τι συνέβη μετά το κατ’ ισχυρισμόν ατύχημα. Παρόλο που στο Τεκμήριο 5 της γραπτής της μαρτυρίας στην επιστολή ημερ.14/02/23, οι δικηγόροι της ισχυρίζονται ότι ο οδηγός του σκυβαλοφόρου παραδέχθηκε στην ενάγουσα ότι ευθύνεται για το ατύχημα, εντούτοις δεν αναφέρεται τίποτα στη μαρτυρία της.
Επιπλέον στο Τεκμήριο 4, σε δύο επιστολές τους, οι δικηγόροι της ενάγουσας αναφέρουν ότι η ενάγουσα τραυματίστηκε και μεταφέρθηκε στην Πολυκλινική Λευκωσίας όπου έτυχε των πρώτων βοηθειών, κάτι που δεν αναφέρεται πουθενά στη γραπτή της μαρτυρία, ενώ στην επιστολή ημερ.14/02/23- Τεκμήριο 5, οι δικηγόροι της ενάγουσας αναφέρουν ότι η αστυνομία δεν παρουσιάστηκε στη σκηνή επειδή δεν υπήρξαν τραυματισμοί.
Επίσης, οι φωτογραφίες που επισυνάπτει η ενάγουσα ως Τεκμήριο 1, δείχνουν μόνο το όχημα της, δεν δείχνουν το δρόμο και το σκυβαλοφόρο που κατ’ ισχυρισμόν την κτύπησε, ενώ παρατηρώ ότι αυτές είναι μαυρόασπρες και όχι καλής ανάλυσης, ούτως ώστε να φαίνονται εμφανώς οι ζημιές στο όχημα της ενάγουσας και το μέγεθος αυτών για να μπορούν να αξιολογηθούν δεόντως.
Επιπλέον παρατηρώ στη μαρτυρία της ενάγουσας, ότι αυτή αναφέρει ότι το σκυβαλοφόρο διέσχισε διαγώνια την οδό Αρμενίας με σκοπό την περισυλλογή κάδων απορριμμάτων από πεζοδρόμιο με αποτέλεσμα να επιπέσει επί του οχήματος της, το οποίο προέλαυνε και το οποίο οδηγούσε επί της οδού Αρμενίας, με αποτέλεσμα ο οδηγός του εναγομένου να προκαλέσει ατύχημα και να συγκρουστεί με το όχημα στο οποίο επέβαινε η ενάγουσα. Δεν αναφέρεται όμως στη μαρτυρία της ενάγουσας η κατεύθυνση του σκυβαλοφόρου και του οχήματος της (αν ήταν βόρεια ή νότια κλπ), ούτε το σημείο που προσέκρουσε επί του οχήματος της το σκυβαλοφόρο. Στο Τεκμήριο 2 της γραπτής της μαρτυρίας, οι επισκευές στο όχημα αφορούν τα δύο μπροστινά φτερά, τον πισινό προφυλακτήρα, το φτερό και την πόρτα πίσω αριστερά, το φτερό πίσω δεξιά και τον προφυλακτήρα μπροστά, δηλαδή οι ζημιές ήταν περιμετρικά του οχήματος και όχι μόνο σε μία πλευρά αυτού. Τέλος δεν παρατίθεται η ώρα του κατ’ ισχυρισμόν ατυχήματος, ούτε εάν η κυκλοφορία επί της οδού Αρμενίας ήταν πυκνή ή αραιή.
Συνεπώς η μαρτυρία της ενάγουσας δεν ήταν επαρκής ούτως ώστε να δοθεί στο Δικαστήριο ολοκληρωμένη εικόνα του πως επεσυνέβη το κατ’ ισχυρισμόν ατύχημα, τί ώρα ήταν, υπό ποιες κυκλοφοριακές συνθήκες, τί ακριβώς έγινε μετά το ατύχημα, ποια ήταν τα στοιχεία του σκυβαλοφόρου το οποίο κατ’ ισχυρισμόν κτύπησε το όχημα της ενάγουσας και με ποιο τρόπο και που ακριβώς κτύπησε το όχημα της ενάγουσας.
Με βάση τα ανωτέρω η μαρτυρία της ενάγουσας απορρίπτεται στην ολότητα της.
Σε σχέση με τη μαρτυρία του ΜΥ παρατηρώ ότι αυτή παρουσιάζει συνοχή και επάρκεια και συνάδει με το περιεχόμενο των Τεκμηρίων που κατέθεσε. Παρατηρώ ότι εκ της θέσεως του ως υπάλληλος στου εναγομένου στη θέση του ανώτερου υγειονομικού λειτουργού στο τμήμα δημόσιας υγείας και καθαριότητας, παράθεσε τα όσα θα μπορούσε να γνωρίζει για την υπόθεση με επάρκεια και λεπτομέρεια. Συγκεκριμένα αναφέρθηκε στην επικοινωνία μεταξύ του εναγομένου και των δικηγόρων της ενάγουσας, καθώς και στο ότι μετά από έρευνα που έγινε, το ατύχημα δεν επιβεβαιώθηκε από κανέναν από το προσωπικό του εναγομένου, ούτε και υπήρξε οποιοσδήποτε άλλος μάρτυρας προς επιβεβαίωση των ισχυρισμών της ενάγουσας.
Τα όσα ανέφερε ο ΜΥ ήταν πειστικά στο βαθμό που απαιτείται εν προκειμένω, ούτως ώστε η μαρτυρία του να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο στην ολότητα της.
ΕΥΡΗΜΑΤΑ
Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει τη μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου, σε σχέση με τα αμφισβητούμενα γεγονότα και σε συνδυασμό με όσα γεγονότα είναι μη αμφισβητούμενα, κρίνω ότι δεν μπορώ να καταλήξω σε εύρημα ότι το κατ’ ισχυρισμόν ατύχημα έχει συμβεί.
ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ- ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Το αστικό αδίκημα της αμέλειας αποτυπώνεται στο άρθρο 51(1) του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 το οποίο προνοεί τα ακόλουθα:
«Αμέλεια συνίσταται:
(α) στην τέλεση πράξης την οποία υπό τις περιστάσεις δεν θα τελούσε λογικό συνετό πρόσωπο ή στην παράλειψη τέλεσης πράξης την οποία υπό τις περιστάσεις τέτοιο πρόσωπο θα τελούσε ή
(β) στην παράλειψη καταβολής τέτοιας δεξιότητας ή επιμέλειας για την άσκηση επαγγέλματος, επιτηδεύματος ή ασχολίας όπως ένα λογικό συνετό πρόσωπο, που έχει τα προσόντα για την άσκηση του επαγγέλματος αυτού, επιτηδεύματος αυτού ή ασχολίας θα κατέβαλλε υπό τις περιστάσεις, και στην πρόκληση ζημιάς εξαιτίας αυτής:
Νοείται ότι για αυτή δύναται να τύχει αποζημίωσης μόνο το πρόσωπο έναντι του οποίου ο υπαίτιος της αμέλειας υπέχει υποχρέωση, υπό τις περιστάσεις, να μην επιδείξει αμέλεια.»
Σε σχέση με τα στοιχεία που συνθέτουν το αστικό αδίκημα της αμέλειας, σχετική είναι η Απόφαση Στρατμάρκο Λτδ ν Πέτρου Μιχαήλ (1989) 1Ε ΑΑΔ453 όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα:
«Αμέλεια είναι, κατά το άρθρο 51 του Νόμου Περί Αστικών Αδικημάτων, που στην ουσία κωδικοποιεί τις αρχές του Κοινού Δικαίου στον κλάδο αυτό, παράβαση καθήκοντος επιμέλειας. Το καθήκον τούτο περιλαμβάνει την επιμέλεια που υποθετικά καταβάλλει ο μέσος λογικός άνθρωπος κάτω από τις ίδιες αντικειμενικές συνθήκες και περιστάσεις που ενήργησε ο εναγόμενος.
Βασικό χαρακτηριστικό της αμέλειας είναι, καταρχήν, η έλλειψη της προσήκουσας προσοχής την οποία ο δράστης όφειλε και μπορούσε στις δοσμένες περιστάσεις να καταβάλει για να μην προκαλέσει ζημιά στον πλησίον του. Τα στοιχεία του «μέσου συνετού ανθρώπου» και του «πλησίον» διαγράφουν τα όρια της επιμέλειας την οποία όφειλε να καταβάλει ο εναγόμενος. Η έννοια του καθήκοντος επιμέλειας ολοκληρώνεται με το στοιχείο της δυνατότητας πρόβλεψης, ότι, δηλαδή, η ενεργούμενη παρά το καθήκον επιμέλειας πράξη μπορεί να προκαλέσει το συγκεκριμένο ζημιογόνο αποτέλεσμα».
Το βάρος απόδειξης της αμέλειας το φέρει ο ενάγοντας, ο οποίος θα πρέπει να αποδείξει την υπόθεση του στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων (βλ.Συμβούλιο Αποχευτεύσεων Λάρνακας ανωτέρω).
Ο ενάγοντας πρέπει να δείξει στοιχεία αμέλειας εκ μέρους του εναγομένου, καθώς επίσης οφείλει να αποδείξει και την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ της αμέλειας αυτής και των ζημιών που έχει υποστεί. Η αιτιώδης συνάφεια είναι θέμα πραγματικό που θα πρέπει να αποφασίζεται κατά τη Δίκη. Για να καταλογιστεί σε έναν εναγόμενο αμέλεια, θα πρέπει να υπάρχει αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της συμπεριφοράς του και της πρόκλησης του ατυχήματος (Παναγίδου κ.ά. ν. Κόκκινου (2001) 1ΑΑΔ122, Ράλλης Μακρίδης & Υιοί Λτδ. ν. Λουκά (2003) 1ΑΑΔ447).
Περαιτέρω, επιβάλλεται η υποχρέωση του ενάγοντα να αποδείξει την ζημία του με θετική μαρτυρία, ειδικότερα όταν πρόκειται για ειδικές ζημιές, αυτές πρέπει να καταγράφονται με λεπτομέρειες και να αποδεικνύονται με αυστηρότητα (βλ. Jamal Ismail ν. Μιχαήλ Αντωνίου και Άλλου (2014) 1ΑΑΔ347).
Σε σχέση με τη συμπεριφορά ενός οδηγού, αυτή εξετάζεται και κρίνεται με βάση το επίπεδο του μέσου συνετού ανθρώπου («reasonable man»), δηλαδή με βάση την αντίληψη ενός συνηθισμένου οδηγού και όχι του ενεχόμενου οδηγού (βλ. Μαρκαντώνης ν. Δημάκη (1989) 1 CLR387). Περαιτέρω ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ.Κωνσταντίνου ν. Κατσούρη (1975) 1 CLR188), ενώ η αμέλεια είναι συνυφασμένη με το χρόνο, τον τόπο και άλλες συνθήκες και παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια (βλ.Νικολαϊδης ν. Οικονομίδης (1963) 2CLR78 και Ανδρέας Νεοφύτου v. Aστυνομίας, (2011) 2ΑΑΔ409).
Στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει αποδειχθεί ότι το κατ’ ισχυρισμόν ατύχημα έχει συμβεί και συνεπώς ούτε και αμέλεια ή παράβαση των εκ του Νόμου και Κανονισμών καθηκόντων του εναγομένου.
ΚΑΤΑΛΗΞΗ
Στη βάση όλων των πιο πάνω, η αγωγή απορρίπτεται, με έξοδα προς όφελος του εναγομένου και εναντίον της ενάγουσας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.
(Υπ.)
Κ.Γεωργίου, Ε.Δ.
Πιστόν Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο