ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕYKΩΣΙΑΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ.Γεωργίου Ε.Δ.
Αρ.Αίτησης: 639/25 (i-Justice)
Μεταξύ:
Αναφορικά με την ANTONIS TSANGARIS DEVELOPMENT LTD (HE 53602)
και
Αναφορικά με τον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ.113
--------------------------
Ημερομηνία: 04 Αυγούστου 2026
Εμφανίσεις:
Για Αιτήτρια: ΚΩΣΤΑΣ Π. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ ΔΕΠΕ
Για Καθ’ης η Αίτηση: ΚΥΠΡΟΣ ΑΝΔΡΕΟΥ ΔΕΠΕ
ΑΠΟΦΑΣΗ
Με την παρούσα αίτηση, η αιτήτρια αιτείται την έκδοση Διατάγματος διά του οποίου να εκκαθαριστεί η εταιρεία ANTONIS TSANGARIS DEVELOPMENT LTD- καθ’ης η αίτηση.
Η ΑΙΤΗΣΗ
Η αίτηση καταχωρίστηκε την 22/10/25.
Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα 209, 211(ε), 212(β) και (γ), 213 και 214 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, στους κανονισμούς 3 και 4 του περί Εταιρειών Διαδικαστικού Κανονισμού (Companies Rules), στους περί Εταιρειών (Εκκαθάριση) Κανονισμούς του 1933, καθώς και στην διακριτική ευχέρεια και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου.
Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του γενικού διευθυντή της αιτήτριας (στο εξής η «ΕΔ-ΣΑ») ο οποίος αναφέρει τα ακόλουθα.
- Η αιτήτρια είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, δεόντως εγγεγραμμένη στον Έφορο Εταιρειών σύμφωνα με τον Νόμο και τους Κανονισμούς, με εγγεγραμμένο γραφείο στην επαρχία Λευκωσίας και ασχολείται, μεταξύ άλλων, με την προμήθεια, εγκατάσταση, έλεγχο και συντήρηση ανελκυστήρων και την παροχή συναφών υπηρεσιών.
- Η καθ'ης συστάθηκε στις 08/02/1993 σύμφωνα με τον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ.113 και είναι ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με μετοχές.
- Το ονομαστικό κεφάλαιο της καθ’ης είναι €17.100 διαιρεμένο σε 10.000 συνήθεις μετοχές ονομαστικής αξίας €1,71 η κάθε μία. Το εκδοθέν κεφάλαιο της Εταιρείας είναι €1.710,00 το οποίο έχει πληρωθεί και/ή πιστωθεί, και είναι διαιρεμένο σε 1.000 συνήθεις μετοχές ονομαστικής αξίας €1,71 η κάθε μία.
- Οι σκοποί για τους οποίους ιδρύθηκε η καθ’ης είναι η διεξαγωγή παντός είδους οικοδομικών εργασιών και η εισαγωγή, εξαγωγή, εμπορεία και εκμετάλλευση πάσης φύσεως οικοδομικών μηχανημάτων και εργαλείων, καθώς και άλλων ειδών που έχουν σχέση με τις οικοδομές. Επισυνάπτονται στην ΕΔ-ΣΑ ως Τεκμήριο 1 τα σχετικά αντίγραφα από έρευνα που διενεργήθηκε στην ιστοσελίδα του Εφόρου Εταιρειών.
- Στις 24/11/2022 στα πλαίσια της αγωγής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας υπ’αρ.358/14 που καταχώρισε η αιτήτρια ως ενάγουσα εναντίον της καθ’ης ως εναγομένης, εκδόθηκε Απόφαση για το ποσό των €3.600, πλέον τόκο 2% από 24/11/2022 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον δικηγορικά έξοδα €600 περιλαμβανόμενου του ΦΠΑ, πλέον τόκο 2% από 24/11/2022 μέχρι εξοφλήσεως (Τεκμήριο 2).
- Στις 19/4/2024 εκδόθηκε ένταλμα κατάσχεσης της κινητής περιουσίας της καθ’ης, με αρ.εντάλματος 159/24 και αριθμό διπλότυπου 112525, το οποίο όμως επιστράφηκε ανεκτέλεστο στις 17/06/2024 με τη δικαιολογία ότι η καθ’ης στερείται κινητής περιουσίας προς κατάσχεση (Τεκμήριο 3). Η καθ’ης είναι ανίκανη να πληρώσει το εν λόγω χρέος της.
- Η καθ’ης μέχρι και σήμερα, παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις της αιτήτριας, παραλείπει να εξοφλήσει το εξ αποφάσεως χρέος της και παραμένει υπόλοιπο ως η Απόφαση του Δικαστηρίου, με αποτέλεσμα η αιτήτρια να καταχωρίσει την παρούσα αίτηση εκκαθάρισης.
- Στις 02/09/2025, η αιτήτρια απέστειλε προς την καθ'ης, ειδοποίηση απαίτησης πληρωμής, (Τεκμήριο 4), με την οποία απαιτούσε από την καθ'ης, όπως της καταβάλει εντός τριών εβδομάδων από την ημερομηνία επίδοσης της το χρεωστικό και οφειλόμενο προς την αιτήτρια ποσό, ήτοι €4.200.
- Στις 05/09/2025, η απαίτηση πληρωμής επιδόθηκε στην Καθ' ης η Αίτηση από Δικαστικό επιδότη, ο οποίος την παρέδωσε στην καθ'ης, στην παρουσία του διευθυντή της (Τεκμήριο 5).
- Παρά την πάροδο τριών εβδομάδων από την επίδοση της απαίτησης πληρωμής, η καθ'ης δεν πλήρωσε το οτιδήποτε στην αιτήτρια, με αποτέλεσμα ο λογαριασμός της να παρουσιάζει σήμερα χρεωστικό υπόλοιπο ύφους €4.200, το οποίο δεν εξόφλησε προς την αιτήτρια και ούτε το εξασφάλισε ή το διευθέτησε προς εύλογη ικανοποίηση της αιτήτριας.
- Είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι η καθ’ης είναι αφερέγγυα και ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της αφού:
α. τεκμαίρεται ως τέτοια, λόγω της παράλειψης της να συμμορφωθεί με την απαίτηση πληρωμής και να καταβάλει το οφειλόμενο προς την αιτήτρια ποσό εντός της προθεσμίας των τριών εβδομάδων από την ημερομηνία επίδοσης και
β. ανεξάρτητα με την απαίτηση πληρωμής, η καθ' ης έχει παραλείψει να πληρώσει το χρέος της προς την αιτήτρια εντός εύλογου χρονικού διαστήματος από την ημερομηνία που αυτό κατέστη πληρωτέο.
- Εν όψει των πιο πάνω, η αιτήτρια αιτείται την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος εκκαθάρισης της καθ’ης.
Η ΕΝΣΤΑΣΗ
Με την ένσταση της, η καθ’ης προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
1. Η αίτηση εκκαθάρισης είναι καταχρηστική. Η παρούσα αίτηση εκκαθάρισης καταχωρίστηκε κατά τρόπο καταχρηστικό, όχι με σκοπό τη νόμιμη προστασία των συμφερόντων της αιτήτριας, αλλά ως μέσο πίεσης για είσπραξη ενός μεμονωμένου και σχετικά περιορισμένου χρηματικού ποσού, ενώ δεν υφίσταται αποδεδειγμένη αφερεγγυότητα της καθ’ ης. Η διαδικασία εκκαθάρισης, ως καταχωρισμένη υπό αυτές τις συνθήκες, συνιστά καταχρηστική χρήση της Δικαστικής διαδικασίας.
2. Δεν αποδεικνύεται πραγματική αφερεγγυότητα. Η αιτήτρια δεν έχει αποδείξει ότι η καθ’ης είναι πράγματι αφερέγγυα ή ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, καθότι τα προσκομιζόμενα τεκμήρια περιορίζονται στη μη πληρωμή συγκεκριμένου χρέους. Η μη πληρωμή δεν ισοδυναμεί με αφερεγγυότητα. Η παράλειψη συμμόρφωσης με ειδοποίηση απαίτησης πληρωμής δημιουργεί απλώς μαχητό τεκμήριο, το οποίο δύναται να ανατραπεί, και δεν συνιστά απόδειξη πραγματικής ανικανότητας πληρωμής.
3. Οι ισχυρισμοί της αιτήτριας περί επανειλημμένων οχλήσεων, υποτιθέμενης έλλειψης περιουσιακών στοιχείων και αφερεγγυότητας της καθ’ ης είναι γενικοί, αόριστοι και αναπόδεικτοι και δεν στηρίζονται σε συγκεκριμένα, αποδεικτικά τεκμήρια. Ως εκ τούτου, δεν μπορούν να αποτελέσουν βάση για την εκκαθάριση της εταιρείας και καθιστούν την αίτηση νομικά επισφαλή.
4. Η αιτήτρια δεν νομιμοποιείται στην καταχώρηση διαδικασίας εκκαθάρισης της καθ’ης, καθότι το εξ Αποφάσεως χρέος είναι ολιγότερο του ποσού που καθορίζεται στον Νόμο (€5.000).
5. Η αιτήτρια ως εξ Αποφάσεως πιστωτής είναι εξασφαλισμένος πιστωτής καθότι η καθ’ ης έχει ακίνητη περιουσία που υπερκαλύπτει το εξ Αποφάσεως χρέος.
6. Η αιτήτρια παρέλειψε να παρουσιάσει στο Δικαστήριο έρευνα του κτηματολογίου για την ακίνητη περιουσία της καθ’ ης καθώς και λοιπούς πιστωτές που από την παρούσα αίτηση θα επηρεάζονται άμεσα.
7. Η καθ’ης δραστηριοποιείται στην ανάπτυξη γης και με την διάλυση της θα επηρεαστούν τυχόν αγοραστές ή εγκλωβισμένοι αγοραστές ακινήτων καθώς και πιστωτές που σχετίζονται με δημόσιες υπηρεσίες όπως φορολογία και ΦΠΑ.
8. Η εκκαθάριση δεν είναι Δίκαιη και εύλογη υπό τις περιστάσεις καθότι πρόκειται για λειτουργούσα εταιρεία με συνεχιζόμενη δραστηριότητα.
Η παρούσα ένσταση βασίζεται στα άρθρα 29, 211(ε), 212(β) και (γ), 213 και 214 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113, στους κανονισμούς 3 και 4 του περί Εταιρειών Διαδικαστικού Κανονισμού (Companies Rules), στους περί Εταιρειών (Εκκαθάριση)Κανονισμούς του 1933 καθώς και στην διακριτική ευχέρεια και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου.
Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του μοναδικού μετόχου και διευθυντή της καθ’ης (στο εξής η «ΕΔ-ΑΤ») στην οποία αναφέρει τα ακόλουθα.
- Από προσωπική του γνώση και σύμφωνα με τα έγγραφα που κατέχει, η αίτηση εκκαθάρισης που κατατέθηκε κατά της καθ' ης είναι καταχρηστική. Το ποσό που αποτελεί αντικείμενο της απαίτησης είναι περιορισμένο και δεν δικαιολογεί την προσφυγή σε διαδικασία εκκαθάρισης, η οποία συνιστά εξαιρετικό και δραστικό μέτρο σύμφωνα με τον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ.113.
- Η αιτήτρια δεν νομιμοποιείται στην καταχώριση διαδικασίας εκκαθάρισης της καθ’ης, καθότι το εξ Αποφάσεως χρέος είναι μικρότερο του ποσού των €5.000 που καθορίζεται στον Νόμο.
- Η αιτήτρια επιχειρεί να στηρίξει την παρούσα αίτηση εκκαθάρισης στο τεκμήριο αφερεγγυότητας που προβλέπεται στον Περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ.113, λόγω φερόμενης μη συμμόρφωσης με ειδοποίηση απαίτησης πληρωμής. Ωστόσο, ουσιώδης και απαραίτητη προϋπόθεση για την ενεργοποίηση του εν λόγω τεκμηρίου είναι όπως το ληξιπρόθεσμο και απαιτητό χρέος ανέρχεται τουλάχιστον στο ποσό των €5.000.
- Στην προκειμένη περίπτωση, ακόμη και λαμβανομένου υπόψη του κύριου ποσού, των νόμιμων τόκων μέχρι την ημερομηνία καταχώρισης της αίτησης, καθώς και των αξιούμενων δικηγορικών εξόδων, το συνολικό ποσό της απαίτησης δεν υπερβαίνει το προβλεπόμενο από τον Νόμο κατώτατο όριο των €5.000. Το γεγονός αυτό προκύπτει από απλό αριθμητικό υπολογισμό αλλά και από την ΕΔ-ΣΑ ότι το οφειλόμενο συνολικό ποσόν ανέρχεται στις €4.200.
- Η αιτήτρια ως εξ Αποφάσεως πιστωτής είναι εξασφαλισμένος πιστωτής, καθότι η καθ’ης έχει ακίνητη περιουσία που υπερκαλύπτει το εξ Αποφάσεως χρέος.
- Η αιτήτρια παρέλειψε να παρουσιάσει στο Δικαστήριο έρευνα του κτηματολογίου για την ακίνητη περιουσία της καθ’ης, καθώς και λοιπούς πιστωτές που από την παρούσα αίτηση θα επηρεάζονται άμεσα.
- Η καθ’ης δραστηριοποιείται στην ανάπτυξη γης και με την διάλυση θα επηρεαστούν τυχόν αγοραστές ή εγκλωβισμένοι αγοραστές ακινήτων, καθώς και πιστωτές που σχετίζονται με δημόσιες υπηρεσίες όπως φορολογία και ΦΠΑ.
- Η απουσία συγκεκριμένων τεκμηρίων καθιστά τους ισχυρισμούς αβάσιμους και μη επαρκείς για τη θεμελίωση αίτησης εκκαθάρισης. Η υπερβολική και αόριστη παρουσίαση των ισχυρισμών αυτών υπονομεύει τη νομιμότητα της αίτησης και καθιστά την εκκαθάριση νομικά επισφαλή.
- Συνεπώς, με βάση τα προσκομισμένα στοιχεία, οι ισχυρισμοί της αιτήτριας δεν μπορούν να αποτελέσουν επαρκή βάση για την εκκαθάριση της καθ’ης και η αίτηση πρέπει να απορριφθεί.
- Υπό τις περιστάσεις αυτές, η επιλογή της εκκαθάρισης συνιστά πρόωρη και δυσανάλογη ενέργεια και ενισχύει τη θέση ότι η αίτηση δεν στηρίζεται σε πραγματική αφερεγγυότητα της καθ’ης, αλλά χρησιμοποιείται ως μέσο πίεσης για την είσπραξη συγκεκριμένης απαίτησης.
- Το Δικαστήριο ασκώντας την εξουσία του, θα πρέπει να απορρίψει τη αίτηση της αιτήτριας με έξοδα εναντίον της.
ΑΚΡΟΑΣΗ
Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση της αίτησης, της ένστασης, των ενόρκων δηλώσεων που τις υποστηρίζουν και των γραπτών αγορεύσεων των δικηγόρων των μερών.
ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ
Ως έχει Νομολογηθεί η απόδειξη μιας εκ των εξειδικευμένων περιπτώσεων του άρθρου 212 του Κεφ.113 δημιουργεί τεκμήριο αδυναμίας πληρωμής χρεών και εναπόκειται στην άλλη πλευρά να καταδείξει τη μη ύπαρξη της οφειλής ή το κατά πόσο εύλογα αμφισβητείται το ποσό που αποτελεί το αντικείμενο της απαίτησης (βλ. GIP Constructions Ltd v. Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων (1991) 1ΑΑΔ14 και C.Phasarias (Automοtive Centre) Ltd ν. Eταιρεία Σκυροποιΐας "Λεωνίκ" Λτδ (2009) 1ΑΑΔ1457).
Περαιτέρω στην AΝΔΡΕΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΚΑΙ ΥΙΟΣ ΛΤΔ ν. ALPHA BANK CYPRUS LTD, Πολ.Έφ.177/11, ημερ.15/05/2017, ECLI:CY:AD:2017:A176 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα:
«Η εμβέλεια των άρθρων 211 και 212 του ΚΕΦ. 113 έχουν τύχει εξέτασης σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου και δεν συντρέχει λόγος περαιτέρω ανάλυσης. Παραπέμπουμε στις αποφάσεις που και το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά ανέλυσε και εφάρμοσε στα γεγονότα της υπό κρίση υπόθεσης. Στην Μετοχική Εταιρεία ν. Basouno Ltd, Πολ. Εφ. Αρ. 269/09, 20.2.2014,ECLI:CY:AD:2014:A123, επαναλαμβάνεται για ακόμα μια φορά το εύρος εφαρμογής των εν λόγω διατάξεων. Προκύπτει πως στην περίπτωση που αποδεικνύονται με αποδεκτή μαρτυρία τα στοιχεία που διαλαμβάνονται στο άρθρο 212, το Δικαστήριο δεν κέκτηται διακριτικής ευχέρειας να αποστεί της διάλυσης της εταιρείας, ενώ σε περίπτωση που ικανοποιούνται οι πρόνοιες του άρθρου 211 το Δικαστήριο διατηρεί ευρεία διακριτική ευχέρεια (βλ. Μ. Moulettaris Machinery Ltd (ανωτέρω)). Στην G.I.P. Constructions Ltd v. Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων (1991) 1 Α.Α.Δ. 14, που υιοθέτησε το σκεπτικό της Moulettaris (ανωτέρω) επιβεβαιώθηκε ότι η άδεια για πληρωμή χρεών δεν εξαντλείται, όπως παρατηρεί το πρωτόδικο Δικαστήριο, «στις περιπτώσεις του άρθρου 212 το οποίο δεν περιορίζει τη γενικότητα του άρθρου 211(ε). Το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη μαρτυρία και να εκδώσει διάταγμα διάλυσης αν πιστοποιήσει αφερεγγυότητα της εταιρείας δυνάμει του άρθρου 211(ε) και χωρίς να συντρέχουν οι ειδικές προϋποθέσεις του άρθρου 212.»
Τα ανωτέρω υπό την επιφύλαξη, βεβαίως ότι υπάρχει επαρκής αναφορά τόσο στην αίτηση όσο και στη μαρτυρία που προσάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου (C. PHASARIAS (AUTOMOTIVE CENTRE) LTD v. Eταιρεία Σκυροποιϊας «ΛΕΩΝΙΚ» ΛΤΔ (2009) 1 Α.Α.Δ. 1457).»
Το άρθρο 212(β) και (γ) του Κεφ.113 αναφέρει τα ακόλουθα:
«Ορισμός ανικανότητας πληρωμής των χρεών
212. Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της-
(α) …………………………………….· ή
(β) αν εκτέλεση ή άλλη διαδικασία που λήφθηκε με δικαστική απόφαση, εντολή ή διάταγμα οποιουδήποτε Δικαστηρίου προς όφελος πιστωτή της εταιρείας, επιστρέφεται ολικά ή μερικά ανικανοποίητη· ή
(γ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της κατά το χρόνο που αυτά καθίστανται πληρωτέα και, για απόφαση κατά πόσο εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της κατά το χρόνο που αυτά καθίστανται πληρωτέα, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της εταιρείας ·ή
(δ) …………………………………..»
Στη Απόφαση Αναφορικά με την εταιρεία BESUNO LTD, Πολ.Έφ.269/2009, ημερ.20/02/2014, αναφέρθηκαν τα εξής:
«Το εύρος εφαρμογής των άρθρων 211 και 212 του Κεφ. 113 αποτέλεσε αντικείμενο σειράς αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Εντοπίζεται ότι τα συγκεκριμένα άρθρα είναι πιστή αντιγραφή του τότε αντίστοιχου αγγλικού Νόμου. Διαπιστώνεται, επίσης, ότι η εξειδίκευση των περιστάσεων στο άρθρο 212 δεν περιορίζει τη γενικότητα του άρθρου 211 αναφορικά με την αδυναμία πληρωμής των χρεών οφειλέτριας εταιρείας. Σημειώνεται, ως εκ τούτου ότι οι εξειδικευμένοι λόγοι του άρθρου 212 συνιστούν ορισμένες περιστάσεις που εγείρουν νομοθετικό τεκμήριο ύπαρξης της αδυναμίας πληρωμής χρεών, αλλά δεν εξαντλούν το πεδίο για προσκόμιση άλλης μαρτυρίας, η οποία θα ήταν δυνατό να οδηγήσει στο ίδιο αποτέλεσμα. Το άρθρο 212(a) εντάσσεται στα πλαίσια του γενικότερου άρθρου 211(e) ως προς την ανικανότητα της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της και ορίζει μια συγκεκριμένη περίπτωση, ως εκ του Νόμου τεκμήριο, κατά την οποία η εταιρεία λογίζεται ότι αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της. Το Δικαστήριο, κατ΄ ακολουθία του άρθρου 211(f), δύναται να εκδώσει διάταγμα εκκαθάρισης μιας εταιρείας, η οποία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, υπό την προϋπόθεση, όμως, ότι η εταιρεία αποδεδειγμένα δεν μπορεί να εξασφαλίσει τις οφειλές της. Η οφειλή πρέπει να είναι συγκεκριμένη και αδιαμφισβήτητη. Η δε ευρύτητα του όρου «πιστωτής» είναι τέτοια, που να περιλαμβάνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει να λαμβάνει καθορισμένο ύψος πίστωσης (G.I.P. Constructions Ltd v. Διευθυντή Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων (1991) 1 Α.Α.Δ. 14, in RE LOUKOS MANUFACTURERS LTD (1998) 1 A.A.Δ. 2226, Μ. Μoulettaris Machinery Co. Ltd v. Μιχάλης Ζήνωνος (2001) 1 Α.Α.Δ. 1649, PAN-AMAN HOTELS LTD v. ΕΦΟΡΟΥ ΦΟΡΟΥ ΠΡΟΣΤΙΘΕΜΕΝΗΣ ΑΞΙΑΣ (2002) 1 Α.Α.Δ. 1796).»
Επιπλέον στην Χατζηγιάννης v. C&J.Kyprianou Promotions Ltd (2010) 1ΑΑΔ991 αναφέρθηκε ότι:
«Στην Αγγλία, όπου οι πρόνοιες του Άρθρου 213(1) του Κυπριακού περί Εταιρειών Νόμου ήταν ταυτόσημες με τις πρόνοιες του S.224(1) του Αγγλικού Companies Act 1948, έχει επανηλειμμένα αποφασιστεί ότι η υποβολή αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας δεν είναι πρόσφορη μέθοδος εκδίκασης αμφισβητούμενης οφειλής. Εάν υφίσταται οποιαδήποτε εύλογη βάση αμφισβήτησης της ύπαρξης του χρέους, όχι απλά του ύψους του, δεν πρέπει να υποβάλλεται τέτοια αίτηση. Ούτε και ασφαλώς είναι επιτρεπτό όπως χρησιμοποιείται καταχρηστικά η διαδικασία υποβολής αίτησης για εκκαθάριση ως μέθοδος άσκησης πίεσης σε εταιρεία να καταβάλει χρήματα τα οποία αμφισβητεί ότι οφείλει.»
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Με βάση τα ανωτέρω και αξιολογώντας τα όσα αναφέρονται στις ΕΔ-ΣΑ και ΕΔ-ΑΤ και τα προσκομισθέντα Τεκμήρια καταλήγω στα ακόλουθα συμπεράσματα.
Η παρούσα αίτηση εκκαθάρισης στηρίζεται στα άρθρα 212(β) και (γ) του Κεφ.113 και συγκεκριμένα στην παράλειψη της καθ’ης να καταβάλει στην αιτήτρια το ποσό των €4.200, το οποίο αποτελεί εξ Αποφάσεως χρέος δυνάμει της Απόφασης ημερ.24/11/22 που εκδόθηκε στο πλαίσιο της αγωγής υπ’ αρ.358/14 ΕΔ Λευκωσίας.
Αρχικά σε σχέση με τον ισχυρισμό της καθ’ης ότι το οφειλόμενο ποσό δεν υπερβαίνει τις €5.000, θεωρώ ότι το άρθρο 212 του Κεφ.113 είναι ξεκάθαρο, εφόσον οι περιπτώσεις που παραθέτει, τίθενται διαζευκτικά και άρα εφόσον πληρείται έστω και μία περίπτωση εκ των (α) έως (δ) τότε η «εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της». Στην παρούσα περίπτωση και σύμφωνα με τη νομική βάση της αίτησης, αυτή στηρίζεται στα άρθρα 212(β) και (γ) και όχι στο (α).
Επιπλέον, εφόσον στην παρούσα περίπτωση έχουμε μη αμφισβητούμενο εξ Αποφάσεως χρέος (Τεκμήριο 1), μη καταβολή αυτού και έκδοση εντάλματος κατάσχεσης κινητής περιουσίας το οποίο έχει επιστραφεί ανεκτέλεστο (Τεκμήριο 3), η παρούσα δεν καταχωρίστηκε ως μέθοδος άσκησης πίεσης για να καταβληθεί το οφειλόμενο ποσό και άρα ούτε ο ισχυρισμός περί καταχρηστικότητας της αίτησης θεωρώ ότι υφίσταται (βλ. Χατζηγιάννης ανωτέρω).
Περαιτέρω, ως προανέφερα, στην παρούσα δεν αμφισβητείται το εξ Αποφάσεως χρέος, εκείνο που αμφισβητείται είναι η αφερεγγυότητα της καθ’ης, εφόσον είναι η θέση της ότι έχει ακίνητη περιουσία που μπορεί να υπερκαλύψει το εξ Αποφάσεως χρέος και δραστηριοποιείται στην ανάπτυξη γης και με την διάλυση της θα επηρεαστούν τυχόν αγοραστές ή εγκλωβισμένοι αγοραστές ακινήτων καθώς και πιστωτές που σχετίζονται με δημόσιες υπηρεσίες όπως φορολογία και ΦΠΑ. Συνεπώς εν προκειμένω η οφειλή είναι συγκεκριμένη και αδιαμφισβήτητη (βλ. BESUNO LTD ανωτέρω).
Παρατηρώ ότι στην ΕΔ-ΣΑ έχει παρουσιαστεί το Τεκμήριο 3 - ένταλμα κατάσχεσης της κινητής περιουσίας της καθ’ης, το οποίο έχει επιστραφεί ανεκτέλεστο με τη δικαιολογία ότι η καθ’ης στερείται κινητής περιουσίας προς κατάσχεση. Άρα υπάρχει επαρκής μαρτυρία που να δεικνύει ότι πληρείται η περίπτωση του άρθρου 212(β), εφόσον η εκτέλεση του εντάλματος κατάσχεσης της κινητής περιουσίας επιστράφηκε ολικά ανικανοποίητη. Η μη παρουσίαση, από πλευράς αιτήτριας, έρευνας του κτηματολογίου για την ακίνητη περιουσία της καθ’ ης, δεν συνιστά εν προκειμένω λόγο για να απορριφθεί η αίτηση, εφόσον η Νομολογία είναι ξεκάθαρη ότι στην περίπτωση που αποδεικνύονται με αποδεκτή μαρτυρία τα στοιχεία που διαλαμβάνονται στο άρθρο 212, το Δικαστήριο δεν κέκτηται διακριτικής ευχέρειας να αποστεί της διάλυσης της εταιρείας (βλ. AΝΔΡΕΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΚΑΙ ΥΙΟΣ ΛΤΔ ανωτέρω).
Τέλος παρατηρώ ότι οι λόγοι ένστασης και οι ισχυρισμοί στην ΕΔ-ΑΤ περί ύπαρξης ακίνητης περιουσίας της καθ’ης και περί φερεγγυότητας της εταιρείας, έχουν τεθεί στην ΕΔ-ΑΤ γενικά και αόριστα χωρίς την παρουσίαση οποιουδήποτε τεκμηρίου προς υποστήριξη τους. Στην παρούσα περίπτωση η αιτήτρια έχει παρουσιάσει αποδεκτή μαρτυρία που αποδεικνύει , ως προανέφερα, τα όσα τίθενται στο άρθρο 212(β), ενώ η καθ’ης δεν παρουσίασε οποιοδήποτε τεκμήριο για να υποστηρίξει τους δικούς της ισχυρισμούς.
Συνεπώς στην προκειμένη περίπτωση η αιτήτρια έχει παρουσιάσει επαρκή μαρτυρία και έχει δημιουργηθεί το τεκμήριο αφερεγγυότητας του άρθρου 212(β) του Κεφ.113 το οποίο δεν έχει ανατραπεί.
ΚΑΤΑΛΗΞΗ
Συνεπώς, η αίτηση εγκρίνεται. Εκδίδεται Διάταγμα εκκαθάρισης της καθ’ ης η αίτηση.
Ο Επίσημος Παραλήπτης διορίζεται εκκαθαριστής της περιουσίας της καθ' ης η αίτηση. Αντίγραφο του παρόντος Διατάγματος (και της Αίτησης) να επιδοθεί από την αιτήτρια στον Επίσημο Παραλήπτη και σε όλα τα πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρο 219 του Κεφ.113.
Τα έξοδα της αίτησης, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της αιτήτριας και εναντίον της καθ’ης η αίτηση.
(Υπ.)
Κ.Γεωργίου, Ε.Δ.
Πιστόν Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο