ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
ΕΝΩΠΙΩΝ: Χ. Σατσιά, Ε. Δ.
Αρ. Αγωγής: 1791 / 2018
Μεταξύ:
ALTO CEMENTOCHEMICA K.A. LTD
Ενάγοντες
και
1. YSG CONSTRUCTIONS LTD
2. ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΩΤΗΡΙΟΥ
Εναγόμενοι
Ημερομηνία: 24 Ιουλίου, 2026
Εμφανίσεις:
Για Ενάγοντες: Κ.Ν. Νικολαΐδης και Ν.Κ. Νικολαΐδης για Κ.Ν. Νικολαΐδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε.
Για Εναγόμενους: Λ. Χατζηδημητρίου και Π. Βρυωνίδου για Λ. Χατζηδημητρίου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Α. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
1. Οι Ενάγοντες αξιώνουν εναντίον των Εναγόμενων το ποσό των €7.709,90 δυνάμει γραπτών και/ή προφορικών συμφωνιών, και/ή σύμβασης εγγυήσεως, και/ή ως αποζημιώσεις για παράβαση των εν λόγω συμφωνιών, και/ή δυνάμει τιμολογίων, και/ή ως υπόλοιπο χρεωστικού λογαριασμού, και/ή ως υπόλοιπο αξίας πωληθέντων δομικών υλικών και άλλων εμπορευμάτων από τους Ενάγοντες στους Εναγόμενους 1 μη χαριστικώς, και/ή λόγω αδικαιολόγητου πλουτισμού, πλέον τόκο ύψους 5% από την ημερομηνία έκδοσης εκάστου τιμολογίου μέχρι εξοφλήσεως.
Β. ΔΙΚΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ
2. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, οι Ενάγοντες κατόπιν οδηγιών και/ή εντολών των Εναγόμενων πώλησαν και παρέδωσαν στους τελευταίους ή στους εντεταλμένους αντιπροσώπους τους διάφορες ποσότητες δομικών υλικών όπως μονωτικά υλικά, πολυστερίνες και άλλα εμπορεύματα σε διάφορες ημερομηνίες μέχρι και την 06.03.2018.
3. Στο πλαίσιο της προαναφερόμενης συνεργασίας των μερών, οι Ενάγοντες εξέδιδαν περιοδικώς τιμολόγια για την αξία των υλικών τα οποία πουλούσαν στους Εναγόμενους και τα παρέδιδαν σε αυτούς. Επίσης, άνοιξαν σχετικό λογαριασμό για τους Εναγόμενους 1 στον οποίο γίνονταν διάφορες χρεοπιστώσεις αναφορικά με τις συναλλαγές των μερών.
4. Γίνεται αναφορά σε μια βεβαίωση κάποιου Ivane Mdivani ημερομηνίας 04.05.2018 ότι τα υλικά τα οποία αναφέρονται στα τιμολόγια τα οποία είχαν υπογραφεί από τον ίδιο παραλήφθηκαν για συγκεκριμένο έργο των Εναγόμενων 1 στο Κέντρο Εξυπηρέτησης του Πολίτη Λατσιών (εφεξής «Έργο» ή «ΚΕΠ Λατσιών») καθώς και στο «Ιδιωτικό Συμφωνητικό» μεταξύ των Εναγομένων 1 και του Mdivani του Φεβρουαρίου του 2018.
5. Κατά τρόπο διαζευκτικό προωθείται και η βάση αγωγής του αδικαιολόγητου πλουτισμού, δηλαδή ότι οι Ενάγοντες παρέδωσαν τα υλικά στους Εναγόμενους 1 όχι χαριστικώς, οι Εναγόμενοι 1 προσπορίστηκαν όφελος από αυτή την πράξη και πλούτισαν αδικαιολόγητα σε βάρος των Εναγόντων κατά €7.709,90 ποσό το οποίο αποτελεί την αξία των υλικών που παραδόθηκαν και είναι ληξιπρόθεσμο και πληρωτέο στους Ενάγοντες.
6. Αποτελούσε ρητό και/ή εξυπακουόμενο όρο μεταξύ των διαδίκων ότι το εκάστοτε χρεωστικό υπόλοιπο του κάθε τιμολογίου που θα εξέδιδαν οι Ενάγοντες θα προπληρωνόταν και/ή θα εξοφλείτο εντός 30 ημέρων από την ημερομηνία έκδοσης του και σε αντίθετη περίπτωση οι Εναγόμενοι θα επιβαρύνονταν με τόκο ύψους 5% από την ημερ. έκδοσης του.
7. Ο Εναγόμενος 2 εγγυήθηκε γραπτώς με σχετική συμφωνία τις υποχρεώσεις των Εναγόμενων 1 να πληρώσουν τα οφειλόμενα ποσά, πλέον τόκους και έξοδα. Επίσης, την 22.01.2018 οι Εναγόμενοι 1 μέσω του Εναγόμενου 2 ζήτησαν και τους παραχωρήθηκε από τους Ενάγοντες χωρίς καμία δέσμευση περιθώριο πιστώσεως μέχρι €3.000 για διάρκεια χρέωσης μέχρι 30 ή 60 ημερών.
8. Κατά ή περί την 06.03.2018, ο λογαριασμός των Εναγομένων 1 στους Ενάγοντες είχε χρεωστικό υπόλοιπο ύψους €7.709,90 ληξιπρόθεσμο και οφειλόμενο προς αυτούς. Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις των Εναγόντων προς τους Εναγόμενους με τρεις επιστολές (21.02.2018, 25.04.2018 και 11.05.2018) για καταβολή και εξόφληση του χρεωστικού υπολοίπου, οι Εναγόμενοι με επιστολή τους 02.05.2018 αρνήθηκαν ότι οφείλουν το εν λόγω ποσό προβάλλοντας ότι οφείλουν μόνο ένα μικρό ποσό. Οι Ενάγοντες κάλεσαν ξανά τους Εναγόμενους με επιστολή των δικηγόρων τους ημερ. 14.05.2018 να εξοφλήσουν το οφειλόμενο ποσό αλλά αυτοί παρέλειψαν και/ή αμέλησαν να καταβάλουν τούτο με αποτέλεσμα να οφείλουν το ποσό των €7.709,90 πλέον τόκους μέχρι εξοφλήσεως.
9. Στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση τους οι Εναγόμενοι στην ουσία προβάλλουν γενικές αρνήσεις (bare denials) του περιεχομένου της Έκθεσης Απαίτησης. Ο μόνος θετικός ισχυρισμός ο οποίος προβάλλεται είναι ότι η μοναδική σχέση που υπήρχε μεταξύ των μερών ήταν μια προφορική συμφωνία για πίστωση των Εναγόμενων 1 ύψους €3.000 η οποία καταρτίστηκε μεταξύ των Εναγόντων και του λογιστηρίου των Εναγόμενων 1 (όχι με τον Εναγόμενο 2).
10. Οι Εναγόμενοι, μεταξύ άλλων, στο δικόγραφο τους:
10.1 Εγείρουν προδικαστική ένσταση ότι η αγωγή είναι γενική, αόριστη, ενοχλητική, αδικαιολόγητη και αβάσιμη.
10.2 Αρνούνται ότι ο Εναγόμενος 2 αυτοαποκαλείτο Διευθυντής των Εναγόμενων 1 και αποκαλούν τον ισχυρισμό αυτό ως «συκοφαντία».
10.3 Αφενός αρνούνται κατηγορηματικά μάλιστα ότι είχαν οποιαδήποτε εμπορική σχέση με τους Ενάγοντες και ότι υπέγραφαν τα τιμολόγια, αφετέρου αποδέχονται ότι η μόνη συνεργασία που είχαν με τους Ενάγοντες ήταν η αγορά εμπορευμάτων με πίστωση μέχρι €3.000. Τονίζουν δε ότι υπήρχε μόνο προφορική συμφωνία μεταξύ των διευθυντών των Εναγόντων και των Εναγομένων και δεν υπήρχε τίποτε γραπτώς.
10.4 Απορρίπτουν τον ισχυρισμό ότι ο Mdivani υπέγραψε τιμολόγια που εξέδωσαν οι Ενάγοντες και ισχυρίζονται ότι το εν λόγω πρόσωπο δεν ήταν εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος των Εναγομένων. Η οποιαδήποτε σχέση μεταξύ των Εναγομένων και του Mdivani δεν έχει καμία σχέση με την παρούσα αγωγή.
10.5 Αρνούνται και απορρίπτουν κατηγορηματικά το υπόλοιπο περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης ως αναληθές περιλαμβανομένου και του ισχυρισμού για χρέωση τόκου.
10.6 Επαναλαμβάνουν ότι υπήρχε μόνο μια προφορική συμφωνία μεταξύ των Εναγόντων και «με το λογιστήριο των εναγόμενων αρ. 1 και όχι με τον εναγόμενο αρ. 2» για πίστωση μέχρι και το ποσό των €3.000.
10.7 Στην παρ. 13 της Υπεράσπισης τους αναφέρουν ότι εάν υπάρχει οποιοδήποτε οφειλόμενο ποσό προς τους Ενάγοντες «δεν πρέπει να είναι πέραν των €3.000 στην καλύτερη περίπτωση» ωστόσο με βάση τις καταστάσεις που διατηρούν δεν οφείλεται κανένα ποσό.
10.8 Ζητούν την απόρριψη της αγωγής και με την Ανταπαίτηση τους ζητούν την δήλωση ότι ουδέν ποσόν οφείλεται προς τους Ενάγοντες, δήλωση ότι ο Εναγόμενος 2 δεν έχει καμία σχέση με την αγωγή καθώς και αποζημιώσεις υπέρ του Εναγόμενου 2 για «αδικαιολόγητη και συκοφαντική δίωξη αυτού.»
11. Στην Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση τους οι Ενάγοντες στην ουσία απορρίπτουν το περιεχόμενο της Υπεράσπισης και επαναλαμβάνουν το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης τους. Αναφέρουν επίσης, μεταξύ άλλων, ότι προβάλλονται αντιφατικοί ισχυρισμοί (π.χ. είτε οφείλεται κάποιο ποσό είτε δεν οφείλεται) από τους Εναγόμενους.
Γ. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η ΟΠΟΙΑ ΠΡΟΣΑΧΘΗΚΕ
12. Για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης τους οι Ενάγοντες κάλεσαν τέσσερεις μάρτυρες, ήτοι τους κ.κ. Γιώργο Αγγελόπουλο (ΜΕ1), Κυριακή Νικολάου (ΜΕ2), Κωνσταντίνο Κόκκαλη (ΜΕ3) και Ivane Mdivani (ΜΕ4). Για τους Εναγόμενους έδωσε μαρτυρία ο κος Ιωάννης Σωτηρίου – Εναγόμενος 2 (ΜΥ).
13. Η ακρόαση ολοκληρώθηκε με την υποβολή από τους συνήγορους των διαδίκων γραπτών αγορεύσεων στις οποίες προωθούν και υποστηρίζουν τις εκατέρωθεν θέσεις τους και παραπέμπουν σε σχετική νομολογία.
14. Επισημαίνω, ότι τα επιχειρήματα τα οποία τέθηκαν και η μαρτυρία η οποία προσκομίσθηκε από τους διάδικους εξετάστηκαν σε όλη τους την εμβέλεια από το Δικαστήριο χωρίς να υπάρχει ανάγκη ειδικής επίκλησής τους καθότι δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης ειδική αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται. Η δραστικότητα ενός επιχειρήματος συναρτάται με την επίδραση τη οποία μπορεί να έχει στη θεώρηση των επίδικών θεμάτων (BITONIC LTD v. BΑNK OF MOSCOW-BANK JOINT STOCK COMPANY, Πολ. Εφ. 117/2018, 16.03.2022, ECLI:CY:AD:2022:A113, Νίκος Οδυσσέα ν. Αστυνομίας (1999) 2 ΑΑΔ 490).
15. Θα προχωρήσω με την παράθεση μιας σύνοψης της μαρτυρίας του κάθε μάρτυρα.
i. ΜΕ1 – Γιώργος Αγγελόπουλος
16. O ME1 κατά τον ουσιώδη χρόνο σε σχέση με την παρούσα αγωγή ήταν Διευθυντής πωλήσεων των Εναγόντων. Ανέγνωσε το περιεχόμενο γραπτής δήλωσης για σκοπούς της κυρίως εξέτασης του η οποία κατατέθηκε και σημειώθηκε ως Έγγραφο Α.
17. Ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι η επαφή του με τον Εναγόμενο 2 ο οποίος είχε συστηθεί στους Ενάγοντες ως Διευθυντής και/ή Τεχνικός Διευθυντής των Εναγόμενων 1 προέκυψε όταν υπήρξε πρόβλημα σε σχέση με τις πληρωμές των Εναγόμενων 1 προς τους Ενάγοντες. Ο υπεργολάβος τους κ. Ivane Mdivani είχε εκφράσει κάποιες ανησυχίες σε σχέση με καθυστερήσεις από τους Εναγόμενους 1 στην πληρωμή του ιδίου καθώς και των Εναγόντων.
18. Συνεπώς, επικοινώνησε με τον κ. Σωτηρίου – Εναγόμενο 2 για να βρεθεί μια κοινά αποδεκτή διαδικασία αποπληρωμής των οφειλών των Εναγόμενων 1 προς τους Ενάγοντες. Στην τελευταία δια ζώσης συνάντηση τους με τον Εναγόμενο 2 κατέληξαν σε συμφωνία με βάση την οποία θα πληρωνόταν μέρος του υπολοίπου των Εναγόμενων 1 την αμέσως επόμενη Παρασκευή. Παρά ταύτα, δεν διενεργήθηκε η συμφωνηθείσα πληρωμή από τους Εναγόμενους 1 των οποίων ο Εναγόμενος 2 ήτο εγγυητής. Συνεπώς, οι Ενάγοντες αποφάσισαν να προσφύγουν στη δικαιοσύνη και παράλληλα δόθηκε εντολή στην αποθήκη να σταματήσει να προμηθεύει τους Εναγόμενους 1 με υλικά και εμπορεύματα χωρίς να ενημερώνεται εκ των προτέρων ο ΜΕ1. Αν και είχαν επισκεφθεί εκπρόσωποι των Εναγόμενων 1 την αποθήκη δεν τους έδωσαν υλικά αφού υπήρχε χρεωστικό υπόλοιπο. Την ίδια περίοδο ακούστηκε ότι ο Εναγόμενος 2 είχε άλλη εταιρεία η οποία διαλύθηκε αφήνοντας ανεκπλήρωτες οικονομικές υποχρεώσεις.
19. Επικοινώνησε και με το Τμήμα Δημοσίων Έργων οι οποίοι ήταν ιδιοκτήτες του Έργου και τους ενημέρωσε για τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν με τους Εναγόμενους. Το ΤΔΕ ενδιαφερόταν περισσότερα εάν οι Εναγόμενοι είχαν εξασφαλίσει την αναγκαία ποσότητα επιχρίσματος για να ολοκληρώσουν τις εργασίες τους.
20. Κατά την αντεξέταση του, δεν θυμόταν λεπτομέρειες ως προς το ύψος του ποσού που συμφωνήθηκε να πληρώσουν οι Εναγόμενοι 1 μόνο ότι συμφώνησαν όπως οι Εναγόμενοι καταβάλλουν ένα ποσό μηνιαίως για να εξοφλήσουν το οφειλόμενο υπόλοιπο. Θυμόταν ότι τα υλικά περιλάμβαναν επιχρίσματα, κόλλα (γόμα), και θερμομονωτικά υλικά τα οποία χρησιμοποιούνται για σκοπούς θερμοπρόσοψης.
21. Ανέφερε ότι δεν έχει προσωπική γνώση σε ποιον είχαν παραδοθεί τα υλικά στο εργοτάξιο, διευκρίνισε ότι ο ίδιος μιλούσε με τον Εναγόμενο 2 και είχε αναλάβει μετά το ζήτημα που δημιουργήθηκε σε σχέση με τη μη πληρωμή. Σκοπός του ήταν να καταλήξουν σε μια συμφωνία για έναν κοινά αποδεκτό τρόπο πληρωμής. Ωστόσο, απέρριψε την υποβολή ότι τα υλικά ουδέποτε παραδόθηκαν στους Εναγόμενους αναφέροντας ότι αν δεν παραδίδονταν τα υλικά δεν θα γινόταν η εργασία.
22. Επέμεινε ότι μετέβη στο γραφείο του Εναγόμενου 2 για να βρεθεί μια λύση ούτως ώστε να αποφευχθεί η λήψη νομικών μέτρων και ότι συμφώνησαν προφορικά σε μια διαδικασία αποπληρωμής η οποία προφανώς δεν τηρήθηκε. Η ΜΕ2 (λογιστήριο) είχε ενημερωθεί για το ποσό και το είχε καταγράψει. Απέρριψε τη θέση ότι καμία συμφωνία δεν είχε γίνει και επανέλαβε ότι συμφώνησαν με τον Εναγόμενο 2 να γίνουν εβδομαδιαίες πληρωμές για την εξόφληση του χρεωστικού υπολοίπου των Εναγόμενων 1.
23. Ο ΜΕ1 επέμεινε επίσης και στο ότι έγιναν δύο επισκέψεις από εκπρόσωπους των Εναγομένων 1 για να εξασφαλίσουν υλικά αλλά οι Ενάγοντες αρνήθηκαν να τους πουλήσουν άλλα υλικά χωρίς την αποπληρωμή του χρέους τους. Ο λόγος που γνωρίζει είναι επειδή ζήτησε να ενημερωθεί από την αποθήκη σε περίπτωση που συνέβαινε κάτι τέτοιο.
ii. ΜΕ 2 – Κυριακή Νικολάου
24. H ME 2 είναι η υπεύθυνη λογιστηρίου των Εναγόντων. Στο πλαίσιο της κυρίως εξέτασης της υιοθέτησε το περιεχόμενο γραπτής δήλωσης την οποία ετοίμασε (Έγγραφο Β).
25. Μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι ο Εναγόμενος 2 παρουσιαζόταν ως τεχνικός διευθυντής των Εναγόμενων 1 και κατέθεσε προς τούτο επιστολή ημερομηνίας 02.05.2018 την οποία υπογράφει ο Εναγόμενος 2 ως τεχνικός διευθυντής (Τεκμήριο 2) και στην οποία προβάλλει διάφορους ισχυρισμούς.
26. Στις 22.01.2018 ο Εναγόμενος 2 αιτήθηκε γραπτώς την παραχώρηση από τους Ενάγοντες προς τους Εναγόμενους 1 πίστωσης ύψους €3.000 μέσω ανοίγματος πιστωτικού λογαριασμού για την αγορά δομικών και άλλων συναφών υλικών. Προς τούτο υπέγραψε το Τεκμήριο 3 Α με τίτλο «ΑΙΤΗΣΙΣ ΔΙΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΠΙΣΤΩΣΕΩΣ». Ταυτόχρονα ο Εναγόμενος 2 υπέγραψε το «ΕΓΓΡΑΦΟ ΕΓΓΥΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ» (Τεκμήριο 3 Β) δια του οποίου δηλώνει ότι είναι διευθυντής των Εναγόμενων 1 και εγγυάται και αναλαμβάνει προσωπικά την υποχρέωση να πληρώσει σε πρώτη ζήτηση κάθε παρούσα ή μέλλουσα υποχρέωση και/ή ποσό και/ή υπόλοιπο λογαριασμού και ανεξόφλητο τιμολόγιο το οποίο θα καταστεί οφειλόμενο από τους Εναγόμενους 1 προς τους Ενάγοντες πλέον τόκους, έξοδα και άλλες δαπάνες μέχρι εξοφλήσεως.
27. Οι Ενάγοντες πώλησαν και παρέδωσαν στους Εναγόμενους και σε αντιπροσώπους αυτών δομικά υλικά σε διάφορες ημερομηνίες μέχρι και την 06.03.2018. Προς τούτο άνοιξαν σχετικό λογαριασμό για τους Εναγόμενους 1 στον οποίο γίνονταν διάφορες χρεοπιστώσεις αναφορικά με τις συναλλαγές που λάμβαναν χώρα. Ως Τεκμήριο 4 κατατέθηκε δέσμη αποτελούμενη από 14 τιμολόγια στα οποία μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι εάν το ποσό του λογαριασμού δεν εξοφληθεί εντός 30 ημερών από την ημερομηνία έκδοσης του οι Εναγόμενοι θα επιβαρύνονταν με επιτόκιο 5% από την ημερομηνία έκδοσης τιμολογίου. Τα τιμολόγια έχουν ημερομηνίες από 21.12.2017 μέχρι και την 06.03.2018.
28. Κατέθεσε επίσης αναλυτική κατάσταση λογαριασμού των Εναγομένων 1(Τεκμήριο 5) στην οποία φαίνεται πως το οφειλόμενο υπόλοιπο από τους Εναγόμενους 1 προς τους Ενάγοντες την 06.03.2018 ήταν €7.709,90, καθώς και δύο αποδείξεις είσπραξης για ποσά που λήφθηκαν από τους Εναγόμενους 1 με ημερ. 22.02.2018 και 26.02.2018 (Τεκμήριο 6).
29. Ως Τεκμήρια 7 – 11 κατατέθηκε σχετική αλληλογραφία δια της οποίας οι Εναγόμενοι καλούνταν να εξοφλήσουν το οφειλόμενο χρεωστικό υπόλοιπο. Η ΜΕ2 αναφέρει ότι οι Εναγόμενοι με την επιστολή τους Τεκμήριο 2 αρνήθηκαν να καταβάλουν τα οφειλόμενα ποσά.
30. Από της εγέρσεως της αγωγής οι Εναγόμενοι ουδέν ποσό κατέβαλαν προς τους Ενάγοντες έναντι της οφειλής τους και εξακολουθούν να οφείλουν προς τους Ενάγοντες το ποσό των €7.709,90 πλέον τόκο προς 5% το χρόνο από την ημέρα έκδοσης του κάθε τιμολογίου ή νόμιμο τόκο επί του ποσού αυτού πλέον έξοδα και ΦΠΑ.
31. Κατά την αντεξέταση της ΜΕ2, υποβλήθηκε ότι δεν οφείλεται τίποτε από τους Εναγόμενους, υποβολή την οποία απέρριψε η ΜΕ2 αναφέροντας ότι οφείλουν το ποσό των €7.709,90 πλέον τόκο 5% ετησίως από την ημερομηνία έκδοσης εκάστου τιμολογίου.
32. Υποβλήθηκε ότι τα Τεκμήρια 3Α και 3Β δεν αφορούν τα οφειλόμενα ποσά στην παρούσα αγωγή. Η ΜΕ2 στην ουσία επανέλαβε το σκοπό αυτών των εγγράφων με βάση το περιεχόμενο τους. Απέρριψε την υποβολή ότι τα ποσά δεν οφείλονται διότι τα επίδικα εμπορεύματα δεν παραδόθηκαν στην Εναγόμενη αν και ανέφερε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει λεπτομέρειες καθότι εργάζεται στο λογιστήριο. Σε σχέση με τις εργασίες που αφορούσαν τα επίδικα εμπορεύματα η ΜΕ2 ανέφερε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει.
33. Διευκρίνισε ότι δεν ετοίμασε η ίδια τα τιμολόγια και δεν μπορεί επίσης να γνωρίζει ποιος τα είχε υπογράψει εκ μέρους του παραλήπτη κατά την παράδοση. Ωστόσο, ανέφερε πως τα τιμολόγιο μετά την παράδοση των εμπορευμάτων και την υπογραφή τους από το πρόσωπο που τα παραλαμβάνει προωθούνται στο λογιστήριο.
34. Απέρριψε την υποβολή ότι τα τιμολόγια ουδέποτε δόθηκαν στους Εναγόμενους. Ως προς την υποβολή ότι παραδόθηκαν σε υπεργολάβο των Εναγόμενων απάντησε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει. Απέρριψε επίσης την υποβολή ότι τα τιμολόγια εκδόθηκαν εκ των υστέρων. Επεξήγησε ότι τα τιμολόγια παραδίδονται στο λογιστήριο και καταχωρούνται. Με την καταχώριση ενημερώνεται αυτόματα η κατάσταση λογαριασμού του κάθε πελάτη.
35. Επεξήγησε ότι πριν να ανοιχθεί μερίδα για τον εκάστοτε πελάτη υπάρχει μια γενική μερίδα. Όταν υπογραφεί η εγγύηση και η αίτηση παραχώρησης πίστωσης ανοίγεται μερίδα για τον πελάτη και μεταφέρεται το υπόλοιπο στον λογαριασμό του. Έτσι έγινε και στην παρούσα περίπτωση. Η ΜΕ2 παρέπεμψε σε συγκεκριμένες καταχωρήσεις στο Τεκμήριο 5 (Κατάσταση Λογαριασμού) και εξήγησε ότι μεταφέρθηκαν τα υπόλοιπα των τιμολογίων που είχαν εκδοθεί προγενέστερα του ανοίγματος του λογαριασμού της Εναγόμενης στις 16.02.2018. Η διαφορά δύο ημερών από το άνοιγμα του λογαριασμού στις 14.02.2018 έγκειται στον όγκο των συναλλαγών που χειρίζεται το λογιστήριο.
iii. ΜΕ3 Κωνσταντίνος Κόκκαλης
36. O ME3 κατά τον ουσιώδη σε σχέση με την παρούσα αγωγή χρόνο ήταν υπεύθυνος του γραφείου εξυπηρέτησης πελατών των Εναγόντων. Στο πλαίσιο της κυρίως εξέτασης του υιοθέτησε το περιεχόμενο γραπτής δήλωσης την οποία ετοίμασε (Έγγραφο Γ).
37. Ανέφερε ότι διεκπεραίωσε εκ μέρους τους των Εναγόντων την παράδοση διαφόρων εμπορευμάτων όπως μονωτικά υλικά, πολυστερίνες και άλλα δομικά υλικά από την αποθήκη τους στον Στρόβολο στον τόπο το οποίο προσδιόρισαν οι Εναγόμενοι ήτοι στο ΚΕΠ Λατσιών – το Έργο. Τα διάφορα εμπορεύματα μεταφέρονταν με φορτηγό. Σε όλες τις περιπτώσεις λάμβανε οδηγίες από τη διεύθυνση πωλήσεων είτε από τους πωλητές των Εναγόντων.
38. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι δεν προέβαινε ο ίδιος προσωπικά στην παράδοση των εμπορευμάτων αλλά διευθετούσε όπως γίνει η παράδοση από τους οδηγούς των Εναγόντων. Υποβλήθηκε ότι δεν παραδίδονταν στους Εναγόμενους αλλά σε υπεργολάβο των Εναγόμενων. Ο ΜΕ3 επανέλαβε ότι αυτό που γνωρίζει είναι ότι παραδίδονταν στο ΚΕΠ Λατσιών.
iv. ΜΕ4 Ivane Mdivani
39. O ME4 ήταν υπεργολάβος των Εναγόμενων 1 στο Έργο. Στο πλαίσιο της κυρίως εξέτασης του ανέγνωσε το περιεχόμενο της γραπτής του δήλωσης η οποία κατατέθηκε και σημειώθηκε ως Έγγραφο Δ.
40. Ανέφερε ότι σύνηψε συμφωνητικό έγγραφο με την Εναγόμενη ημερομηνίας Φεβρουαρίου του 2018 δυνάμει του οποίου θα παραλάμβανε δομικά υλικά και άλλα εμπορεύματα ως υπεργολάβος των Εναγομένων 1 και θα τα εφάρμοζε και εγκαθιστούσε στο πλαίσιο εκτέλεσης των εργασιών εξωτερικής θερμοπρόσοψης στο συγκεκριμένο Έργο. Τα έξοδα θα καταβάλλονταν από τους Εναγόμενους 1.
41. Το έγγραφο με τίτλο «Ιδιωτικό Συμφωνητικό Μεταξύ YSG Constructions Ltd και Ivane Mdivani» κατατέθηκε ως Τεκμήριο 12. Στο Τεκμήριο 12 αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι το εξειδικευμένο συνεργείο του ΜΕ4 θα εκτελέσει εργασίες θερμοπρόσοψης στο Έργο για λογαριασμό των Εναγόμενων 1. Συμφωνήθηκε τιμή για προμήθεια υλικών και για τις εργασίες. Ο όρος 2 με τίτλο «τρόπος πληρωμής» αναφέρει ότι «με κάθε παραγγελία υλικών στον τόπο εργασίες η YSG Construction Ltd θα πρέπει να δίδει στον Mdivani την αξία αυτών με μεταχρονολογημένη επιταγή ενός μηνός στο όνομα ALTO CEMENTOCHEMICA».
42. Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 13 βεβαίωση προς τους Ενάγοντες ημερομηνίας 04.05.2018 ότι τα υλικά τα οποία αναφέρονται στα αντίγραφα τιμολογίων τα οποία υπέγραψε ο ίδιος τα παραλάμβανε από τους Ενάγοντες κατόπιν εντολής των Εναγόμενων 1 στο Έργο. Αναφέρεται επίσης στο Τεκμήριο 13 ότι «μέρος των υλικών εφαρμόστηκε ήδη στο έργο θερμοπρόσοψης από εμένα ως υπεργολάβος της εταιρείας και τα υπόλοιπα παρέμειναν στο εργοτάξιο».
43. Αναφέρει επίσης ότι ο ίδιος δυστυχώς δεν έχει πληρωθεί ακόμα από τους Εναγόμενους 1 για την δική του εργασία στο Έργο. Τα εμπορεύματα που είχαν αγοραστεί από τους Εναγόμενους 1 είχαν παραδοθεί στο Έργο μέχρι τις 06.03.2018 στην παρουσία του και στην παρουσία του Χρίστου Κουκαϊδη ο οποίος ήταν επιστάτης των δημοσίων έργων και έλεγχε την ποιότητα και προδιαγραφές των υλικών.
44. Κλείνει με το ότι ουδέποτε δόθηκε σε αυτόν από τους Εναγόμενους οποιαδήποτε επιταγή είτε για τα υλικά τα οποία προμήθευσαν οι Ενάγοντες είτε για την δική του εργασία. Ξεκίνησε να επικολλά τη θερμοπρόσοψη και διεκπεραίωσε ένα μέρος της εργασίας. Χρειάστηκε περαιτέρω ποσότητα για να μπορούν να προχωρήσουν ωστόσο δεν είχαν πληρωθεί και τότε ο ίδιος σταμάτησε.
45. Κατά την αντεξέταση του, ανέφερε ότι ήταν οι Ενάγοντες που τον είχαν συστήσει στους Εναγόμενους για να εκτελέσει την εργασία. Επανέλαβε ότι όταν παραλαμβάνονταν τα υλικά από τους Ενάγοντες υπέγραψε ο ίδιος το τιμολόγιο μαζί με επιστάτη των Δημοσίων Έργων ο οποίος έλεγχε την ποιότητα και τις προδιαγραφές των υλικών. Κατά την επανεξέταση του διευκρινίστηκε ότι για την αξία των υλικών θα πληρώνονταν οι Ενάγοντες από τους Εναγόμενους. Στη συμφωνία του με τους Εναγόμενους, ως ανέφερε, το κομμάτι των «υλικών και των κόπων ήταν ξεχωριστά. Στην ουσία εμείς χρεώσαμε μόνο τους κόπους και τα υλικά έπρεπε να πληρώνει η εταιρεία YSG».
v. ΜΥ - Εναγόμενος 2 - Ιωάννης Σωτηρίου
46. Ο Εναγόμενος 2 κατά την κυρίως εξέταση του ανέγνωσε το περιεχόμενο γραπτής δήλωσης την οποία ετοίμασε η οποία κατατέθηκε ως Έγγραφο Ε. Κατέθεσε επίσης ένα ηλ. μήνυμα ως τεκμήριο (Τεκμήριο 14).
47. Στο Έγγραφο Ε αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα:
47.1 Κατά τον επίδικο χρόνο ήτο τεχνικός διευθυντής των Εναγόμενων 1 και ενεργούσε εκ μέρους και για λογαριασμό των Εναγόμενων 1.
47.2 Οι Εναγόμενοι 1 ανέλαβαν το επίδικο Έργο περί τα τέλη του 2017 που περιλάμβανε εργασίες θερμοπρόσοψης του κτιρίου. Για τη θερμοπρόσοψη οι Εναγόμενοι 1 σύναψαν συμφωνία (Τεκμήριο 12) με τον ανεξάρτητο υπεργολάβο Ivane Mdivani (ΜΕ4). Αναφέρει γενικά ότι οι υπεργολάβοι δεν αντιπροσωπεύουν τον κυρίως εργολάβο ούτε τον δεσμεύουν έναντι τρίτων. Αυτή ακριβώς ήταν και η σχέση των Εναγόμενων 1 με τον ΜΕ4 και αυτό κατά τον ΜΥ προκύπτει από τη συμφωνία τους (Τεκμήριο 12).
47.3 Γνώριζαν και οι Ενάγοντες ότι ο ΜΕ4 ήταν ανεξάρτητος υπεργολάβος. Εξάλλου ήταν οι Ενάγοντες που πρότειναν τον ΜΕ4 στους Εναγόμενους 1 (Τεκμήριο 14). Οι τιμές των υλικών που θα χρησιμοποιούνταν από τον ΜΕ4 είχαν συμφωνηθεί μεταξύ αυτού και των Εναγόντων πριν την ανάθεση σε αυτόν της υπεργολαβίας και ήταν μέρος της σχετικής προσφοράς.
47.4 Ο ΜΕ4 θα παράγγελνε και θα παραλάμβανε τα υλικά και η αμοιβή του θα περιλάμβανε τόσο την αξία των υλικών όσο και τους κόπους του. Οι Εναγόμενοι δεν θα πλήρωναν τίποτε επιπρόσθετο.
47.5 Σημειώνει ότι στο Έργο οι Εναγόμενοι έτυχε να προμηθευθούν υλικά από τους Ενάγοντες για εργασίες άσχετες με την επίδικη εργολαβία. Γι’ αυτόν τον λόγο οι Εναγόμενοι υπέγραψαν τα Τεκμήρια 3Α και 3Β αλλά η υπογραφή των εγγράφων αυτών δεν αφορούσε σε καμία περίπτωση τα υλικά που θα χρησιμοποιούσε ο ΜΕ4.
47.6 Η κατάσταση λογαριασμού και τα τιμολόγια είναι λανθασμένα και δεν είναι ενδεικτικά των πραγματικών ημερομηνιών παράδοσης των υλικών. Όλα τα υλικά που φαίνονται εκεί είχαν παραγγελθεί από τον Mdivani ωστόσο, πολλά τιμολόγια έχουν ημερομηνίες προγενέστερες της ανάθεσης υπεργολαβίας στον Mdivani.
47.7 Οι Εναγόμενοι 1 δεν αποδέχονται ότι τα υλικά που καταγράφονται στα τιμολόγια παραδόθηκαν στον Mdivani εφόσον δεν ήταν οι Εναγόμενοι που τα παρήγγειλαν.
47.8 Η κατάσταση λογαριασμού δεν παρουσιάζει τα υπόλοιπα υλικά που αγοράστηκαν από τους Εναγόμενους 1 τόσο πριν όσο και μετά τις ημερομηνίες που αναφέρονται στην κατάσταση για εργασίες άσχετες με αυτές που εκτέλεσε ο κ. Mdivani, ούτε και τις πληρωμές που έγιναν από τους Εναγόμενους 1 προς τους Ενάγοντες τόσο πριν όσο και μετά τις ημερομηνίες που αναφέρονται στην κατάσταση.
47.9 Οι Εναγόμενοι ουδέποτε συμφώνησαν με τους Ενάγοντες ότι τα υλικά της υπεργολαβίας θα πληρώνονταν από την Εναγόμενη 1.
47.10 Τα υλικά τα οποία χρησιμοποιήθηκαν από τον Mdivani έχουν εξοφληθεί από την Εναγόμενη 1 και αυτό φαίνεται στην κατάσταση λογαριασμού. Οι πληρωμές έγιναν με επιταγές μετά από την έναρξη της υπεργολαβίας. Κανένα υλικό που χρησιμοποιήθηκε από τον Mdivani δεν παρέμεινε ανεξόφλητο.
47.11 Ορισμένα υλικά παρέμειναν στο εργοτάξιο και δεν χρησιμοποιήθηκαν στο πλαίσιο της υπεργολαβίας. Τα υλικά αυτά δεν χρησιμοποιήθηκαν καθόλου από τους Εναγόμενους 1.
47.12 Όταν είχε σταματήσει η συνεργασία των Εναγομένων 1 με τον Mdivani τα υλικά αυτά απομακρύνθηκαν από το εργοτάξιο. Προφανώς κάποιος τα παρέλαβε χωρίς να γνωρίζει ποιος. Δεν είχε προκύψει οποιαδήποτε καταγγελία κλοπής.
47.13 Οι Εναγόμενοι εν τέλει προσέλαβαν άλλο υπεργολάβο για να τελειώσει την εργασία.
47.14 Οι Ενάγοντες δεν δικαιούνται να έχουν απαίτηση εναντίον των Εναγομένων 1 για υλικά που παρήγγειλε ο Mdivani. Διερωτάται μάλιστα πως γίνεται να υποχρεούται ο κυρίως εργολάβος να πληρώνει τους προμηθευτές του υπεργολάβου. Δεν υπήρχε συμφωνία μεταξύ του κυρίως εργολάβου και του προμηθευτή. Δεν οφείλεται κανένα ποσό στους Ενάγοντες από τους Εναγόμενους.
48. Η αντεξέταση του ΜΥ ήταν μακρά. Μεταξύ άλλων, ανέφερε πως κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν Τεχνικός Διευθυντής της Εναγόμενης 1. Ο κύριος Νικολαΐδης κατά την αντεξέταση του ΜΥ επιχείρησε να αναδείξει τις αντιφάσεις μεταξύ των θέσεων του ΜΥ ως προβλήθηκαν στη γραπτή του δήλωση και των θέσεων των Εναγόμενων στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση τους. Ο δε ΜΥ εξαρχής συμφώνησε ότι το περιεχόμενο της Υπεράσπισης αντικατοπτρίζει τις θέσεις της Εναγόμενης.
49. Ο ΜΥ μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι οι συμφωνίες Τεκμήρια 3 Α και 3 Β δεν αφορούν το Έργο. Επέμεινε δε ότι οι Εναγόμενοι 1 εξόφλησαν τους Ενάγοντες και δεν οφείλουν τίποτε σε αυτούς.
50. Αφενός δέχθηκε ότι ο Χρίστος Βουτούρη ο οποίος υπέγραψε αρκετά τιμολόγια για την παραλαβή των προϊόντων απασχολείτο μερικώς στους Εναγόμενους αφετέρου αρνήθηκε ότι παρέλαβε τα προϊόντα που αναφέρονταν στα τιμολόγια. Ισχυρίστηκε ότι τα προϊόντα δεν τα παρέλαβαν οι Εναγόμενοι 1.
51. Περαιτέρω, ο ΜΥ ανέφερε πως εν τέλει τα υλικά που είχαν μείνει στο εργοτάξιο στο Έργο αφού είχε εγκαταλείψει ο ΜΕ4 είχαν εξαφανιστεί και οι Ενάγοντες διεκδίκησαν την αξία τους από τους Εναγόμενους.
Δ. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ
52. Αφού συνοψίσθηκε η προσκομισθείσα μαρτυρία προχωρώ με την αξιολόγηση της.
53. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας λαμβάνει χώρα προκειμένου να προβεί το Δικαστήριο σε ευρήματα αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα και στη συνέχεια στηριζόμενο σε αυτά να εξετάσει εάν ο διάδικος ο οποίος φέρει το βάρος της απόδειξης το έχει αποσείσει στον απαιτούμενο βαθμό. Ζητήματα αξιοπιστίας εγείρονται όταν υπάρχουν δύο διιστάμενες εκδοχές και το δικαστήριο θα πρέπει να επιλέξει μια από τις δύο (Wynne Barry v. David Costaki Mavronicola (2009) 1 ΑΑΔ 1138). Η αξιοπιστία αποτιμάται αυτοτελώς και ανεξαρτήτως του βάρους απόδειξης.
54. Επισημαίνεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας περιορίζεται στην έκταση των αμφισβητούμενων γεγονότων τα οποία προκύπτουν και δεν επεκτείνεται σε θέματα τα οποία δεν δικογραφούνται, ή σε θέματα τα οποία εγείρονται για πρώτη φορά είτε μέσω της μαρτυρίας είτε μέσω των αγορεύσεων των συνηγόρων των διαδίκων. Οποιοδήποτε μέρος της μαρτυρίας που δεν καλύπτεται από τις έγγραφες προτάσεις ή δεν είναι σχετικό με τα επίδικα θέματα δεν λαμβάνεται υπόψη (Γεώργιου Παπαγεωργίου ν. Λούη Κλάππα (Investment Services Ltd) (1991) 1 Α.Α.Δ. 24, Πηλίνα ν. Pascal Education Ltd, Πολ. Εφ. 222 / 2015, 22.11.2023).
55. Η δε μαρτυρία η οποία κατατίθεται έστω και χωρίς ένσταση και η οποία εν τέλει διαφαίνεται ότι δεν αποτελεί αποδεκτή μαρτυρία θα πρέπει να αγνοείται κατά την τελική κρίση του Δικαστηρίου (Μελάς v. Κυριάκου (2003) 1 Α.Α.Δ. 826, DEMARI KRONOS LIMITED v. MICHAEL LESLIE GRAY κ.α., Πολ. Εφ. Αρ. 264/2014, 22.02.2023, ECLI:CY:AD:2023:A62).
56. Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η εντύπωση την οποία αφήνει ο μάρτυρας στο δικαστήριο, θετική ή δυσμενής, είναι παράγων εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας (C & A Pelecanos Associates Ltd v. Ανδρέα Πελεκάνου (1999) 1 Α.Α.Δ. 1273). Παρακολούθησα, μεταξύ άλλων, την εμφάνιση και συμπεριφορά των μαρτύρων ενόσω καταθέταν, τις αντιδράσεις τους, κατά πόσο δηλαδή ήταν φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο με τον οποίο απαντούσαν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους, την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν, την αμεσότητα και αυθορμητισμό κατά την κατάθεση τους και το κατά πόσον υπεκφεύγαν.
57. Η συμπεριφορά ενός μάρτυρα κατά την προφορική του μαρτυρία μπορεί αφενός να προσδώσει θετικότητα στη μαρτυρία του αλλά δεν μπορεί να αποτελέσει τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας τους (C & A Pelecanos Associates Ltd, ανωτέρω, Νικολάου Νίκος ν. Αντώνη Παπαϊωάννου (2011) 1 Α.Α.Δ. 1797). Η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα και πειστικότητά της και με βάση τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία (Ομήρου v. Δημοκρατίας (2001) 2 Α.Α.Δ. 506).
58. Περαιτέρω, η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα ξεχωριστά, αλλά αντιπαραβάλλεται και διερευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές. Οι εκατέρωθεν θέσεις των μαρτύρων έχουν τύχει αντιπαραβολής με την πραγματική μαρτυρία, η οποία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου.
59. Ειδικότερα, το Δικαστήριο επικεντρώνεται εξ αντικειμένου σε άλλους νομολογιακά αναγνωρισμένους παράγοντες οι οποίοι είναι εξίσου σημαντικοί, αν όχι πιο σημαντικοί, όπως την πληρότητα και σαφήνεια και αμεσότητα στον τρόπο περιγραφής των γεγονότων την ύπαρξη γενικών και αορίστων αναφορών, υπεκφυγών ή ουσιωδών αντιφάσεων ή υπερβολών στη σχετική μαρτυρία, αλλά και την γενικότερη λογικοφάνεια της εκδοχής που προβάλλεται καθώς και την ύπαρξη ή την απουσία οποιουδήποτε προσωπικού συμφέροντος του προσώπου που προσκομίζει την μαρτυρία (Ζερβού ν. Ζερβού (2011) 1 ΑΑΔ 2192, Ομήρου ανωτέρω, Κυριακίδης ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, Πολ. Εφ. 185/2012, 19.04.2018).
60. Το Δικαστήριο προχωρεί με προσοχή στην αξιολόγηση της μαρτυρίας με αντιπαραβολή των θέσεων των διαδίκων αλλά και των τεκμηρίων που κατατέθηκαν στη διαδικασία και το περιεχόμενο, η πειστικότητα και η ποιότητα της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα συσχετίζεται, αντιπαραβάλλεται και διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων ενώ υπόκειται και στη βάσανο της λογικής και της ανθρώπινης πείρας (Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα (1992) 1 Α.Α.Δ 1056, Χριστοφίνης ν. Φραντζή, Πολ. Εφ. 328/2011,. 31.05.2017, ECLI:CY:AD:2017:A202, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ v. ΚΩΣΤΑ ΘΕΟΔΟΤΟΥ, 08.06.2022)
61. Έχει νομολογηθεί ότι για να καταστραφεί η αξιοπιστία ενός μάρτυρα οι αντιφάσεις πρέπει να είναι ουσιαστικές. Αντιφάσεις σε λεπτομέρειες μπορεί να θεωρηθεί ότι ενισχύουν την φιλαλήθεια ενός μάρτυρα καθότι δείχνουν πως δεν υπάρχει προσχεδιασμός στην εκδοχή του (Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας (1991) 2 Α.Α.Δ. 320). Πρέπει επίσης να υπομνησθεί ότι οι υποβολές αφ’ εαυτού δεν έχουν καμιά αποδεικτική αξία και αν δεν προσαχθεί αντίστοιχη μαρτυρία παραμένουν μετέωροι ισχυρισμοί (Ησαΐας Ιωαννίδης ν. Αστυνομίας (2012) 2 Α.Α.Δ. 640).
62. Επισημαίνω επίσης ότι το Δικαστήριο έχει τη δυνατότητα να αποδεχτεί ή να απορρίψει είτε όλη είτε μέρος της προσκομισθείσας μαρτυρίας (Φάρμα Ρένος Χ “Ιωάννου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Χίννη (2012) 1(Β) ΑΑΔ 1331, ΧΡΙΣΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ v. ΑΝΤΩΝΗ ΑΝΔΡΕΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Πολ. Εφ. Αρ. 158/2013, 26.10.2022), ECLI:CY:AD:2022:A403.
63. Ο γενικός κανόνας είναι ότι η παράλειψη αντεξέτασης μάρτυρα σε ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας του και της εκδοχής την οποία προωθεί, παρέχει στο Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια να θεωρήσει την παράλειψη ως αποδοχή των ισχυρισμών της αντίδικης πλευράς στα σημεία τα οποία είχαν τεθεί στην κυρίως εξέταση (ίδετε Ηλιάδης & Σάντης, Το Δίκαιο της Απόδειξης, 1η έκδοση, σελ. 720, Frederickou Schools Co. Ltd κ.α. v. Acuac Inc (2002) 1 ΑΑΔ 1527).
i. Αξιολόγηση Μαρτυρίας ΜΕ1
64. Ο ΜΕ1 προκάλεσε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο κατά τη μαρτυρία του.
65. Η μαρτυρία του περιορίστηκε στα ζητήματα τα οποία γνώριζε, πράγμα το οποίο αποτελεί ένδειξη ειλικρίνειας και φιλαλήθειας. Παράλληλα, εξήγησε στο Δικαστήριο γιατί δεν μπορούσε να γνωρίζει π.χ. το σε ποιον είχαν παραδοθεί τα εμπορεύματα καθώς και το γιατί μπορούσε να γνωρίζει ότι οι Εναγόμενοι είχαν επιχειρήσει να εξασφαλίσουν υλικά αφού δεν τήρησαν τα συμφωνηθέντα αλλά οι Ενάγοντες αρνήθηκαν να τους πουλήσουν, γεγονός το οποίο ενισχύει την αξιοπιστία του και δείχνει την εικόνα ενός προσώπου το οποίο ήρθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια σε σχέση με αυτά που γνωρίζει.
66. Μπορεί να μην θυμόταν ορισμένες λεπτομέρειες, ωστόσο παρέμεινε σταθερός σε σχέση με την ουσία των όσων ανέφερε και δεν κλονίστηκε η αξιοπιστία του κατά την αντεξέταση σε σχέση με τα όσα ανέφερε κατά την κυρίως εξέταση του. Είναι φυσιολογικό και ανθρώπινο να μην μπορεί να θυμηθεί ένας μάρτυρας τα ακριβή ποσά και λεπτομέρειες σε σχέση με όρους συμφωνιών μετά από την πάροδο μακρού χρόνου.
67. Κατά την αντεξέταση του, εκτός από υποβολές οι οποίες στην ουσία παρέμειναν μετέωρες η εκδοχή του δεν αμφισβητήθηκε ενώ ο ΜΕ1 ήταν απόλυτα σταθερός χωρίς να υποπέσει σε οποιαδήποτε αντίφαση. Επομένως, αποδέχομαι τη μαρτυρία του στην ολότητα της ως αξιόπιστη.
ii. Αξιολόγηση Μαρτυρίας ΜΕ2
68. Η ΜΕ2 η οποία, μεταξύ άλλων, κατά τη μαρτυρία της κατέθεσε διάφορα έγγραφα σχετικά με την υπόθεση όπως τιμολόγια και κατάσταση λογαριασμού, προκάλεσε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο.
69. Εξήγησε με σαφήνεια και επάρκεια τη διαδικασία ανοίγματος λογαριασμού καθώς και τον τρόπο με τον οποίο γίνεται η μεταφορά των τιμολογίων που εκδόθηκαν πριν το άνοιγμα του λογαριασμού για τον πελάτη στον λογαριασμό του όταν παραληφθούν και εγκριθούν από τους Ενάγοντες τα Τεκμήρια 3 Α και 3Β (Αίτηση για παραχώρηση πίστωσης) και ανοιχθεί σχετικός λογαριασμός επ’ ονόματι του πελάτη.
70. Απάντησε με ειλικρίνεια ότι λόγω της θέσης ως υπεύθυνη του λογιστηρίου δεν μπορεί να γνωρίζει σε ποιον παραδόθηκαν τα επίδικά προϊόντα. Αυτό είναι ένδειξη της ειλικρίνειας της και του ότι προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια για τα ζητήματα τα οποία γνωρίζει.
71. Εξήγησε με επάρκεια και σαφήνεια ότι τα τιμολόγια όταν παραδοθούν τα προϊόντα που αναφέρονται σε αυτά προωθούνται στο λογιστήριο και ανανεώνεται αυτόματα και η κατάσταση λογαριασμού του εκάστοτε πελάτη. Οι εξηγήσεις της ήταν πειστικές και στην ουσία δεν αμφισβητήθηκαν. Εξήγησε γιατί τα τιμολόγια δεν μπορεί να είχαν εκδοθεί μεταγενέστερα της ημερομηνίας που αναφέρουν και ότι εκδίδονται την ίδια μέρα που γίνεται η παράδοση.
72. Σε καμία περίπτωση δεν κλονίστηκε η εκδοχή της κατά την αντεξέταση της. Παρέμεινε καθ’ όλη τη διάρκεια της αντεξέτασης σταθερή στις θέσεις της.
73. Επομένως δέχομαι τη μαρτυρία της στο σύνολο της πλην του ότι τα προϊόντα παραδόθηκαν στους Εναγόμενους ή σε αντιπροσώπους τους, δεδομένου του ότι η ΜΕ2 ξεκαθάρισε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει σε ποιον παραδόθηκαν. Δέχομαι όμως ότι παραδόθηκαν σε κάποιο πρόσωπο εφόσον, όπως εξήγησε η ΜΕ2 ήταν υπογεγραμμένα τα σχετικά τιμολόγια.
iii. Αξιολόγηση Μαρτυρίας ΜΕ3
74. Η μαρτυρία του ΜΕ3 δεν αμφισβητήθηκε από τους Εναγόμενους. Το μόνο που υποβλήθηκε είναι ότι τα υλικά παραδίδονταν μεν στο Έργο - στο εργοτάξιο των Εναγομένων 1 – αλλά τα παραλάμβανε υπεργολάβος.
75. Ο υπεργολάβος ήταν ο ΜΕ4 ο οποίος με βάση τη συμφωνία του με τους Εναγόμενους 1 παραλάμβανε υλικά, υπέγραφε τιμολόγια και οι Εναγόμενοι 1 έπρεπε να πληρώσουν τους Ενάγοντες (μέσω του ΜΕ4) για τα εν λόγω υλικά. Επομένως, δέχομαι ότι διάφορα εμπορεύματα τα οποία αναφέρονται στα τιμολόγια φορτώνονταν σε φορτηγά στην αποθήκη των Εναγόντων και παραδίδονταν στους Εναγόμενους στο έργο το οποίο υπέδειξαν οι ίδιοι στο ΚΕΠ Λατσιών.
76. Η μαρτυρία του ΜΕ3 συνάδει και ενισχύεται από τη μαρτυρία του Ivane Mdivani (ΜΕ4) καθώς και από τα τιμολόγια τα οποία είναι υπογραμμένα από τον παραλήπτη και επαναλαμβάνω ότι δεν αμφισβητήθηκε ότι όλα τα προϊόντα που αναφέρονται στα τιμολόγια παραδόθηκαν στο Έργο των Εναγόμενων.
iv. Αξιολόγηση Μαρτυρίας ΜΕ4
77. Ο ΜΕ4 προκάλεσε ιδιαίτερα θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του συνάδει με τη γραπτή μαρτυρία η οποία κατατέθηκε στη διαδικασία, π.χ. το Τεκμήριο 12 όσο και με τη μαρτυρία των υπόλοιπων μαρτύρων των Εναγόντων.
78. Απαντούσε στις ερωτήσεις οι οποίες υποβάλλονταν με σταθερότητα, σαφήνεια, χωρίς κανένα ενδοιασμό και σε κανένα σημείο δεν κλονίστηκε η αξιοπιστία του.
79. Στην ουσία, η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε. Δεν αντεξετάστηκε επί ουσιωδών ζητημάτων και ως αποτέλεσμα η μαρτυρία του παρέμεινε εν πολλοίς αναντίλεκτη.
80. Για παράδειγμα δεν αντεξετάστηκε ως προς τη θέση ότι με βάση τη σύμβαση Τεκμήριο 12 οι Εναγόμενοι 1 όφειλαν να πληρώνουν τους Ενάγοντες για τα υλικά που προμηθευόταν από τους Ενάγοντες και χρησιμοποιούσε, ούτε και σε σχέση με το ότι δεν πληρώθηκε από τους Εναγόμενους κανένα ποσό, ούτε για τα υλικά που προμήθευσαν οι Ενάγοντες ούτε για τον κόπο του – τα εργατικά - για την εγκατάσταση και εφαρμογή των υλικών. Συνεπώς, αποδέχομαι τη μαρτυρία του στο σύνολο της ως αληθινή και αξιόπιστη.
v. Αξιολόγηση Μαρτυρίας ΜΥ – Εναγόμενου 2
81. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία του ΜΥ για την εξαγωγή οποιουδήποτε συμπεράσματος όσον αφορά τα επίδικα θέματα.
82. Η μαρτυρία του ΜΥ χαρακτηρίζεται από αντιφάσεις, ασάφεια, έλλειψη συνοχής, αοριστία και υπεκφυγές. Όπως θα επεξηγηθεί ακολούθως, είναι επίσης εγγενώς αντιφατική και έρχεται σε αντίφαση με το περιεχόμενο των εγγράφων τα οποία κατατέθηκαν ως τεκμήρια στη διαδικασία.
83. Γενικότερα, προκύπτει από τη μαρτυρία του ΜΥ ότι προσήλθε στο Δικαστήριο για συσκοτίσει, να συγχύσει και να αποπροσανατολίσει από την ουσία της διαφοράς με απώτερο σκοπό να αποφύγει την οποιαδήποτε ευθύνη των Εναγομένων έναντι των Εναγόντων και όχι για να δώσει μια ειλικρινή εκδοχή των γεγονότων.
84. Εν πρώτοις, οι ισχυρισμοί που προώθησε κατά την ακρόαση ως ένα σημείο είναι αντίθετοι με την υπεράσπιση των Εναγόμενων και τους δικογραφημένους σε αυτήν ισχυρισμούς:
84.1 Για παράδειγμα, στην υπεράσπιση τους οι Εναγόμενοι αναφέρουν ότι δεν υπήρχε γραπτή συμφωνία αλλά μια προφορική συμφωνία μόνο με το λογιστήριο. Κατά την ακρόαση και στη γραπτή του δήλωση, Έγγραφο Ε, ο ΜΥ παραδέχεται ότι ο ίδιος υπέγραψε τα Τεκμήρια 3 Α και 3 Β (ίδετε επίσης σελ. 20 πρακτικών 24.10.2025, Α/Ε ΜΥ).
84.2 Περαιτέρω, ενώ οι Εναγόμενοι αρνούνται ότι είχαν οποιαδήποτε άλλη σχέση με τους Ενάγοντες πέραν της πίστωσης ύψους €3.000 δυνάμει προφορικής συμφωνίας, στο Έγγραφο Ε, ο ΜΥ προβάλλει τον ισχυρισμό ότι οι Εναγόμενοι 1 εξόφλησαν πλήρως τους Ενάγοντες και για τα υλικά τα οποία είχε χρησιμοποιήσει ο Mdivani για την θερμοπρόσοψη στο Έργο (παρ. 19 – 21). Η θέση αυτή εκτός από το ότι είναι αντίθετη με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των Εναγόμενων είναι αντίθετη και με τη θέση των Εναγόμενων ότι δεν ήταν σε καμία περίπτωση υπεύθυνοι να πληρώσουν τα υλικά του υπεργολάβου τους. Μάλιστα, η θέση αυτή ήταν η αιχμή του δόρατος της υπεράσπισης των Εναγόμενων, ωστόσο ο ΜΥ έδωσε και μαρτυρία η οποία την καταρρίπτει ως θα αναφερθεί και πιο κάτω.
84.3 Έχει νομολογηθεί ότι η προώθηση θέσεων που δεν καλύπτονται από τη δικογραφία επηρεάζουν δυσμενώς την αξιοπιστία του μάρτυρα. Στην απόφαση Παπά ν. D. STAVRINOS CONSTRUCTIONS LTD, Πολ. Έφ. 217/08, 21.02.2017 αναφέρθηκε ότι «[ο]ι θέσεις που προέβαλε ο εφεσείοντας περί προφορικής συμφωνίας και εκτελεσθείσες εργασίες πριν την σύναψη γραπτής σύμβασης παραμένουν χωρίς την ανάλογη δικογραφική κάλυψη και επίσης επηρεάζουν την αξιοπιστία του μάρτυρα».
84.4 Η προβολή θέσεων εν προκειμένω αντίθετων με τις δικογραφημένες θέσεις των Εναγομένων σαφώς και επηρεάζει την αξιοπιστία του Εναγόμενου 2.
85. Περαιτέρω, από την ίδια τη γραπτή δήλωση του ΜΥ, Έγγραφο Ε, προκύπτουν ουσιώδεις αντιφάσεις οι οποίες καθιστούν τη μαρτυρία του εγγενώς αντιφατική και αναξιόπιστη:
85.1 Αφενός παραδέχεται ότι προμηθευόταν υλικά από τους Ενάγοντες και πριν την σύναψη συμφωνίας υπεργολαβίας με τον ΜΕ4 (παρ. 12) τον οποίο του πρότειναν οι Ενάγοντες.
85.2 Αφετέρου, η όλη του υπεράσπιση εδράζεται στο ότι ο ΜΕ4 ήταν ανεξάρτητος υπεργολάβος ο οποίος όφειλε να πληρώνει ο ίδιος τους Ενάγοντες για τα υλικά και όχι οι Εναγόμενοι 1 τους Ενάγοντες. Δύο παραγράφους αργότερα (παρ. 14) αναφέρει ότι είναι λάθος τα τιμολόγια διότι υπάρχουν και τιμολόγια με ημερομηνίες πριν τη σύναψη της υπεργολαβίας ενώ ισχυρίζεται ότι όλα τα υλικά είχαν παραγγελθεί από τον ΜΕ4 (σε αντίθεση με τη θέση για προηγούμενη συνεργασία με τους Ενάγοντες). Από τη στιγμή που παραδεκτά οι Εναγόμενοι 1 αγόραζαν υλικά από τους Ενάγοντες πριν τη σύναψη υπεργολαβίας αποτελεί αντίφαση να ισχυρίζονται ότι είναι λανθασμένες οι ημερομηνίες στα τιμολόγια επειδή κάποια έχουν ημερομηνία πριν από τη σύναψη της υπεργολαβίας.
85.3 Επίσης, αν η συνεργασία των μερών ξεκίνησε πριν τη σύναψη του Τεκμηρίου 12 με τον υπεργολάβο ΜΕ4 και οι Εναγόμενοι 1 αγόραζαν προϊόντα από τους Ενάγοντες δεν μπορεί όλα τα υλικά που φαίνονται στη κατάσταση λογαριασμού να παραγγέλθηκαν από τον ΜΕ4 ως ισχυρίζεται ο ΜΥ στην παρ. 14 του Εγγράφου Ε. Εξάλλου, ο ΜΥ παραδέχεται ότι υπέγραψε τα Τεκμήρια 3Α και 3Β πριν τη σύναψη συμφωνίας με τον υπεργολάβο που δείχνουν ότι ζητήθηκε πίστωση επειδή ακριβώς υπήρχε αγορά υλικών από τους Εναγόμενους 1.
85.4 Στην ουσία ο ΜΥ προωθεί δύο εκδοχές οι οποίες είναι ασυμβίβαστες μεταξύ τους. Αφενός προωθεί τη θέση ότι όλα τα υλικά που αναφέρονται στην κατάσταση λογαριασμού είχαν παραγγελθεί από τον ΜΕ4 και επειδή είναι ανεξάρτητος υπεργολάβος δεν πρέπει να πληρώσουν για αυτά οι Εναγόμενοι. Αφετέρου, παραδέχεται ότι αγόραζαν προϊόντα από τους Ενάγοντες πριν τη σύναψη της υπεργολαβίας και έχουν πληρώσει για αυτά και τα μόνα που δεν έχουν πληρώσει είναι αυτά στο πλαίσιο της υπεργολαβίας. Μεταβάλλοντας τη θέση του ξανά ισχυρίστηκε ότι οι Εναγόμενοι πλήρωσαν τους Ενάγοντες και για τα υλικά που χρησιμοποίησε ο ΜΕ4 δείχνοντας ακριβώς ότι δεν ευσταθεί η θέση τους ότι δεν όφειλαν να πληρώσουν οι ίδιοι για αυτά.
85.5 Αναφέρεται σε πληρωμές που έγιναν πριν και μετά τις πληρωμές που αναφέρονται στην κατάσταση χωρίς να αναφέρει συγκεκριμένα ποιες πληρωμές έγιναν. Ούτε και παρουσιάζει οποιεσδήποτε αποδείξεις πληρωμών. Στην κατάσταση περιλαμβάνονται τιμολόγια από τον Δεκέμβριο του 2017 όταν δηλαδή ξεκίνησαν να συνεργάζονται τα μέρη με βάση τα όσα ο ίδιος ο Εναγόμενος 2 ανέφερε. Επομένως, τα όσα αναφέρει στην παρ. 17 του Εγγράφου Ε είναι αντιφατικά και αντίθετα με την παρ. 14 του Εγγράφου Ε καθώς και ασαφή.
85.6 Στην παράγραφο 18 της δήλωσης του λέγει ότι ουδέποτε συμφώνησαν οι Εναγόμενοι με τους Ενάγοντες ότι οι Εναγόμενοι 1 θα πλήρωναν τα υλικά της υπεργολαβίας του Mdivani. Στην αμέσως επόμενη παράγραφο (παρ. 19) ισχυρίζεται σε εμφανή και πλήρη αντίφαση με την προηγούμενη ότι τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν από τον Mdivani έχουν εξοφληθεί από τους Εναγόμενους 1. Αν όντως δεν συμφωνείτο μεταξύ των μερών ότι οι Εναγόμενοι θα πλήρωναν τα υλικά της υπεργολαβίας γιατί να τα πληρώσουν έστω και μερικώς πόσω δε μάλλον να τα εξοφλήσουν;
86. Σύγκριση εκδοχής του ΜΥ με τεκμήρια: Η μαρτυρία του ΜΥ είναι αντίθετη με το περιεχόμενου του Τεκμηρίου 12. Στο Τεκμήριο 12 αναφέρεται ξεκάθαρα ότι η αξία των υλικών που θα χρησιμοποιούσε ο ΜΕ4 θα πληρωνόταν στον ίδιο με επιταγή στο όνομα των Εναγόντων με βάση τις συμφωνημένες τιμές με τους Ενάγοντες. Στην ουσία ο ΜΕ4 θα παραλάμβανε τις πληρωμές για λογαριασμό των Εναγόντων. Αυτό είχε αναφέρει και ο ΜΕ4 κατά τη μαρτυρία του και δεν αντεξετάστηκε επί τούτου. Για τις εργασίες του ΜΕ4 (ήτοι τους κόπους του) θα γινόταν διαφορετική πληρωμή προς τον ίδιο με επιταγή ημέρας (όρος 4 του Τεκμηρίου 12).
87. Το περιεχόμενο της παραγράφου 11 του Εγγράφου Ε είναι εντελώς αντίθετη με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 12 αλλά και με το Τεκμήριο 14 που παρουσίασε ο ίδιος ο ΜΥ. Ο ΜΥ στην παράγραφο 11 της δήλωσης του επιχειρεί να αποδώσει διαφορετικό περιεχόμενο στη συμφωνία των Εναγομένων 1 με τον υπεργολάβο ΜΕ4. Σημειώνω ότι ο ισχυρισμός αυτός του ΜΥ προσκρούει και στον κανόνα extrinsic evidence ή parole evidence rule.
88. Ο βασικός αυτός κανόνας προνοεί πως όταν υπάρχει γραπτή σύμβαση, τότε αυτή είναι που περιέχει τα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις των μερών και δεν επιτρέπεται η αποδοχή εξωγενούς (προφορικής) μαρτυρίας για να αντικρούσει, τροποποιήσει, αφαιρέσει ή προσθέσει στους όρους του εγγράφου, ήτοι στους όρους της γραπτής σύμβασης (βλ. «Το Δίκαιο της Απόδειξης», ανωτέρω, σ. 374).
89. Ο ΜΥ προσπαθώντας να βοηθήσει τους Εναγόμενους 1 και τον εαυτό του να αποφύγουν την ευθύνη παρερμηνεύει τη συμφωνία του με τον ΜΕ4 και προσπαθεί να της αποδώσει διαφορετικό περιεχόμενο. Επιχειρεί να πείσει ότι οι Ενάγοντες δεν έχουν κάποια σχέση με τους Εναγόμενους καθότι τα υλικά τα παράγγελνε ο υπεργολάβος ΜΕ4. Η θέση αυτή δεν συνάδει με τη γραπτή μαρτυρία, ούτε με τα τιμολόγια (Τεκμήριο 4) που εκδόθηκαν στο όνομα των Εναγόμενων 1 ούτε και με την κατάσταση λογαριασμού αλλά ούτε και με τις αποδείξεις Τεκμήριο 6. Εάν ίσχυε ότι ο ΜΕ4 θα αγόραζε ο ίδιος τα υλικά από τους Ενάγοντες δεν θα υπήρχαν καθόλου πληρωμές από τους Εναγόμενους προς τους Ενάγοντες. Οι δύο αποδείξεις στο Τεκμήριο 6 δείχνουν ότι υπήρχαν δύο καταρρίπτοντας τη θέση του ΜΥ ότι δεν όφειλαν οι Εναγόμενοι να πληρώσουν τα υλικά που θα χρησιμοποιούσε ο ΜΕ4.
90. Εάν όντως οι Εναγόμενοι είχαν συμβληθεί μόνο με τον ΜΕ4 και θα πλήρωναν σε αυτόν τα υλικά που χρησιμοποιούσε δεν θα εκδίδονταν από τους Ενάγοντες τιμολόγια στο όνομα των Εναγόμενων και ούτε οι τελευταίοι θα προέβαιναν σε πληρωμές προς τους Ενάγοντες για αυτά τα υλικά. Θα προέβαιναν σε απευθείας πληρωμές στον ΜΕ4.
91. Σημειώνω ότι ο ΜΥ παρουσιάζει το Τεκμήριο 14 για να δείξει ότι ο ΜΕ4 είναι ανεξάρτητος υπεργολάβος και θα πληρωνόταν ο ίδιος για τα υλικά που θα προμήθευαν οι Ενάγοντες τον ίδιο και όχι τους Εναγόμενους. Το Τεκμήριο 14 δεν βοηθά την εκδοχή του ΜΥ, αλλά αντιθέτως επιβεβαιώνει ότι οι Ενάγοντες θα παρείχαν υλικά στους Εναγόμενους μέσω του συνεργείου του ΜΕ4. Στην ουσία βοηθά περισσότερο την εκδοχή των Εναγόντων ότι είχαν συμφωνήσει με τους Εναγόμενους να τους πουλήσουν τα υλικά και την εγκατάσταση θα την έκανε ο ΜΕ4. Η παρ. 10 του Εγγράφου Ε είναι αντίθετη με τα όσα συνάγονται από το Τεκμήριο 14 διότι αυτό που προκύπτει είναι ότι πρώτα συμφώνησαν οι διάδικοι για την προμήθεια των υλικών και μετά συμφώνησαν οι Εναγόμενοι με τον ΜΕ4 να τα εγκαταστήσει ή εφαρμόσει.
92. Σημειώνω ότι η εκδοχή του ΜΥ ότι δεν είχαν υποχρέωση να πληρώνουν τους Ενάγοντες για τα υλικά που θα χρησιμοποιούσε ο ΜΕ4 καταρρίπτεται και από το Τεκμήριο 7 το οποίο αποτελεί ανταλλαγή μηνυμάτων ημερομηνίας 21.02.2018 μεταξύ του Ιωάννη Αλβέρτη του Τμήματος Πωλήσεων των Εναγόντων και της Σωτηρίου Στέλλας για λογαριασμό των Εναγόμενων 1. Ο Αλβέρτης αναφέρει: «Πήγα στην αποθήκη να παραγγείλω τα υλικά που χρειάζονται στο ΚΕΠ και ο λογαριασμός της εταιρείας σας έφθασε είναι κλειδωμένος [sic]. Σας έχουμε κάνει πίστωση 30 ημερών για €3000 και έχουμε ξεπεράσει όλα τα περιθώρια …».
93. Οι Εναγόμενοι απαντούν ως εξής «Κύριε Γιάννη παρακαλώ προχωρήστε στην παράδοση των υλικών τα οποία έχουν παραγγελθεί από τα εργοτάξια και παρακαλούμε όπως περάσετε για παραλαβή της επιταγής σας την Παρασκευή 23/02/2018. …» (η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου).
94. Επομένως, φαίνεται από το μήνυμα αυτό ότι οι Εναγόμενοι γνώριζαν ότι όφειλαν να πληρώνουν τους Ενάγοντες οι ίδιοι και μάλιστα το έκαναν σε κάποιες περιπτώσεις. Συνεπακόλουθα, δεν μπορεί να γίνει πιστευτή η εκδοχή του ΜΥ ως τίθεται στην παράγραφο 18 του Εγγράφου Ε: «Η Εναγόμενη 1 ή εγώ προσωπικά ουδέποτε συμφωνήσαμε με τους Ενάγοντες ότι τα υλικά της υπεργολαβίας θα πληρώνονταν από την Εναγόμενη 1». Υπάρχει γραπτή μαρτυρία η οποία αντικρούει αυτόν τον ισχυρισμό καθώς και μερική πληρωμή (part performance).
95. Στην παρ. 12 του Εγγράφου Ε παραδέχεται στην ουσία ότι είχε και άλλη συνεργασία με τους Ενάγοντες. Οι Ενάγοντες σημειώνω ότι δεν είπαν κάτι αντίθετο. Δεν προώθησαν ότι η συνεργασία τους με τους Εναγόμενους αφορούσε αποκλειστικά την υπεργολαβία του Mdivani. Επομένως, το περιεχόμενο της παρ. 16 του Εγγράφου Ε δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Στο Τεκμήριο 9 αναφέρονται οι αριθμοί 6 τιμολογίων από τα 14 που αφορούν την υπεργολαβία του ΜΕ4. Συνάγεται ότι τα υπόλοιπα δεν αφορούσαν την υπεργολαβία του ΜΕ4. Οι δε Εναγόμενοι παραδέχονται ότι είχαν συνεργασία και αγόραζαν προϊόντα από τους Ενάγοντες.
96. Περαιτέρω, η αναφορά σε λανθασμένα τιμολόγια στην παράγραφο 13 του Εγγράφου Ε είναι γενική και αόριστη. Το δε περιεχόμενο της παρ. 14 έρχεται σε αντίφαση με την παράγραφο 12 του Εγγράφου Ε στο οποίο αναφέρεται πως είχαν συνεργασία με τους Ενάγοντες πριν την σύναψη συμφωνίας με τον ΜΕ4. Το περιεχόμενο της παραγράφου 12 στην ουσία αναιρεί την υπεράσπιση περί ανεξάρτητου υπεργολάβου που προβάλλουν οι Εναγόμενοι και αποτελεί παραδοχή της εμπορικής συνεργασίας των μερών στο πλαίσιο του Έργου.
97. Ο δε ισχυρισμός στην παράγραφο 15 του Εγγράφου Ε ότι δεν αποδέχονται οι Εναγόμενοι ότι τα υλικά που αναφέρονται στα τιμολόγια όντως παραδόθηκαν στον ΜΕ4 δεν τέθηκε κατά την αντεξέταση του ΜΕ4. Ούτε και τεκμηριώνεται από την πραγματική μαρτυρία ήτοι τις επιστολές που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 2 και 9. Αντιθέτως, αντικρούεται από το Τεκμήριο 7, μεταξύ άλλων καθώς και από την μη προβολή του ισχυρισμού αυτού πριν από την ακρόαση.
98. Στην παράγραφο 17 του Εγγράφου Ε ο ΜΥ αναφέρεται σε πληρωμές που έγιναν προηγουμένως από τους Εναγόμενους που δεν αναφέρονται στην κατάσταση λογαριασμού. Εκτός από το ότι το περιεχόμενο της παρ. 17 είναι γενικό, αόριστο και ασαφές δεν τέθηκε στους μάρτυρες των Εναγόντων ότι έγιναν οποιεσδήποτε πληρωμές που δεν συμπεριλήφθηκαν στο Τεκμήριο 5.
99. Σημειώνω επίσης ότι το περιεχόμενο της παρ. 18 του Εγγράφου Ε έρχεται σε αντίθεση με το Τεκμήριο 12 και το Τεκμήριο 14 καθώς και με τη μαρτυρία του ΜΕ4. Στο Τεκμήριο 12 υπάρχει ρητή συμφωνία ότι τα υλικά θα πληρώνονται μέσω του ΜΕ4 απευθείας στους Ενάγοντες με επιταγή 30 ημέρων. Αφενός αναφέρει ότι δεν θα πλήρωνε τους Ενάγοντες για τα υλικά που χρησιμοποιούσε ο Mdivani στο πλαίσιο της υπεργολαβίας αφετέρου στην παρ. 19 του Εγγράφου Ε αναφέρει ότι «τα υλικά τα οποία χρησιμοποιήθηκαν από τον κ. Mdivani αυτά έχουν όλα εξοφληθεί από την Εναγόμενη 1 και οι πληρωμές τους φαίνονται στην κατάσταση, τεκμήριο 5.»
100. Εάν οι Εναγόμενοι 1 εξόφλησαν τα υλικά που χρησιμοποίησε ο Mdivani σημαίνει ότι αναγνωρίζουν πως ήταν αυτοί που έπρεπε να τα πληρώνουν. Στην ουσία αυτό αποτελεί ουσιώδη μεταβολή από την προηγουμένως τεθείσα θέση του ότι δεν θα πλήρωναν οι Εναγόμενοι τα υλικά. Είτε δεν όφειλαν να πληρώσουν είτε τα εξόφλησαν. Πρόκειται για μια ουσιώδη αντίφαση η οποία επηρεάζει δυσμενώς την αξιοπιστία της εκδοχής του ΜΥ και καταδεικνύει την αστάθεια στις θέσεις του ΜΥ.
101. Σημειώνω ότι στην αντεξέταση του ο ΜΥ μετέβαλε τη θέση του λέγοντας ότι οι Ενάγοντες εξοφλήθηκαν σταδιακά με μετρητά αλλά οι πληρωμές δεν φαίνονται στο Τεκμήριο 5. Μετέβαλε ξανά τη θέση του λέγοντας ότι τα υλικά που παρήγγειλε ο ΜΕ4 δεν παραλήφθηκαν και ξανά με την αναφορά ότι εν τέλει τα υλικά είχαν εξαφανιστεί από το εργοτάξιο υπονοώντας ότι τα πήρε ο ΜΕ4 και οι Ενάγοντες προσπαθούν με την αγωγή να τον υποχρεώσουν να τα πληρώσει.
102. Η θέση δε ότι παρέμειναν υλικά στο εργοτάξιο και απομακρύνθηκαν κάτω από άγνωστες είναι η πρώτη φορά που αναφέρεται. Ούτε δικογραφήθηκε τέτοιος ισχυρισμός προηγουμένως. Εν πάση περιπτώσει δεν μπορεί να αληθεύει καθότι αν ευσταθούσε θα αναφερόταν στο Τεκμήριο 2 -την επιστολή των Εναγομένων 1 προς τους Ενάγοντες ημερ. 02.05.2018. Επομένως δεν μπορεί να ληφθεί υπόψιν ο ατεκμηρίωτος αυτός ισχυρισμός.
103. Επιπρόσθετα, ο ΜΥ υπέπεσε και σε ουσιώδεις αντιφάσεις κατά την αντεξέταση του. Παραθέτω ενδεικτικά παραδείγματα μόνο των αντιφάσεων του:
103.1 Ισχυρίστηκε ότι τα Τεκμήρια 3 Α και 3 Β δεν αφορούσαν το Έργο: «τούτο ήταν μια συμφωνία που έγινε εφ’ όλης της ύλης, δηλαδή δεν έγινε για το συγκεκριμένο έργο …Η συναλλαγή που έγινε στο θέμα της θερμοπρόσοψης δεν πιστώθηκε σε αυτήν την εγγύηση… Όχι δεν αφορά αυτό το έργο. Αυτό το πράμα αφορά τη συναλλαγή που έκανε η YSG μαζί με την Alto σε όλα τα άλλα έργα…» (σελ. 21, πρακτικά 24.10.2025, Α/Ε ΜΥ): Ο ισχυρισμός αυτός δεν ευσταθεί. Καταρρίπτεται από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 7 το οποίο στάλθηκε την 21.02.2018 και αφού είχε ξεκινήσει το έργο και αφού είχε διοριστεί ο Mdivani ως υπεργολάβος. Και πράγματι τις επόμενες μέρες προέβησαν σε πληρωμή οι Εναγόμενοι 1 με βάση τα Τεκμήρια 5 και 6 αφού τους είπε ο Ι. Αλβέρτης ότι είχαν ξεπεράσει το όριο της πίστωσης. Τα Τεκμήρια 3 Α και 3 Β συνάφθηκαν μετά την έναρξη του Έργου και αφού είχαν ήδη προμηθευτεί ορισμένα εμπορεύματα από τους Ενάγοντες. Επομένως, αυτό που προκύπτει είναι ότι τα Τεκμήρια 3 Α και Β αφορούσαν και το Έργο και συνάφθηκαν όταν είχε ξεκινήσει το Έργο.
103.2 Αφενός παραδέχθηκε ότι τον Μάιο του 2018 υπήρχε ένα υπόλοιπο με βάση και το Τεκμήριο 2 που υπογράφει ο ίδιος. Όταν του υποδείχθηκε ότι το Τεκμήριο 2 στάλθηκε μετά την απαίτηση των Εναγόντων η εξήγηση που έδωσε δεν ήταν καθόλου πειστική. Ανέφερε ότι επειδή είχαν και ένα άλλο έργο στο πλαίσιο του οποίου πλήρωναν για διάφορα υλικά με μετρητά σιγά σιγά εξοφλήθηκε και το υπόλοιπο που φαίνεται στο Τεκμήριο 5. Η εξήγηση αυτή δεν είναι πειστική καθότι δεν ανταποκρίνεται στην κοινή λογική. Πως εξοφλήθηκε το υπόλοιπο εάν αγόραζαν άλλα προϊόντα με μετρητά;
103.3 Πρέπει δε να τονιστεί ότι τα τιμολόγια των Εναγόντων προς τους Εναγόμενους είναι υπογραμμένα από τον παραλήπτη ενώ ουδέποτε τέθηκε στους μάρτυρες των Εναγόντων ότι οι υπογραφές δεν είναι από εξουσιοδοτημένους αντιπροσώπους των Εναγόμενων 1. Ο Εναγόμενος 2 ενώ παραδέχθηκε ότι ο Χρίστος Βουτούρη ή Βουτηρή βρισκόταν στο εργοτάξιο των Εναγομένων 1 και εκτελούσε κάποιες εργασίες για τους Εναγόμενους δεν παρέλαβε τα προϊόντα που αναφέρονταν στα τιμολόγια αλλά ήταν απλώς «παραλήπτης του τιμολογίου» (σελ. 38, πρακτικά ημερ. 24.10.2025, Α/Ε ΜΥ). Σημειώνω ότι το όνομα Χρ. Βουτυρή αναφέρεται και στο Τεκμήριο 14 που κατέθεσε ο Εναγόμενος 2 και από το περιεχόμενο του αφήνεται να νοηθεί ότι ήταν εργοδοτούμενος των Εναγομένων 1 και μάλιστα ενημέρωσε τον Ι. Αλβέρτη ότι η αρχιτέκτονας του Έργου θα επισκεπτόταν την προσεχή Πέμπτη. Κατά την αντεξέταση του ο ΜΥ προσπάθησε ανεπιτυχώς να πείσει ότι ο Χρ. Βουτούρη δεν μπορούσε να δεσμεύσει τους Εναγόμενους 1, δεν ήταν υπεύθυνος για αυτά τα θέματα, μέχρι και ότι επρόκειτο για ένα συνταξιούχο ο οποίος απλώς μετέβαινε στο Έργο για να πίνει καφέ.
103.4 Κατά την αντεξέταση του για πρώτη φορά ανέφερε ότι διαμαρτυρήθηκε τηλεφωνικώς 50 φορές για τα τιμολόγια και έστειλε και γραπτώς ότι δεν τα αποδέχεται. Ωστόσο, λίγο αργότερα, ανέφερε πως είχε μείνει ένα μικρό υπόλοιπο το οποίο εξόφλησε σταδιακά με μετρητά ισχυρισμός που εμφανώς δεν συμβαδίζει με την υποτιθέμενη έντονη διαμαρτυρία του.
103.5 Στη σελ. 45 των πρακτικών ημερ. 24.10.2025 στην ουσία κατηγορεί τον ΜΕ4 και τους Ενάγοντες για απάτη. Ισχυρίζεται ότι τα υλικά τα είχε ιδιοποιηθεί ο ΜΕ4 και ότι οι Ενάγοντες τα χρέωσαν στους Εναγόμενους. Αυτός ο ισχυρισμός τέθηκε πρώτη φορά κατά την αντεξέταση του ΜΥ, δεν τέθηκε στους μάρτυρες των Εναγόντων, αλλά ούτε και δικογραφήθηκε. Επομένως, πρέπει να αγνοηθεί. Ωστόσο, η προβολή ισχυρισμών πρώτη φορά κατά την αντεξέταση που δεν είναι δικογραφημένοι και δεν τέθηκαν στους μάρτυρες των Εναγόντων καταδεικνύουν τουλάχιστον αναξιοπιστία από μέρους του ΜΥ.
103.6 Η εκδοχή ότι τα υλικά που είχαν παραμείνει αφού έφυγε από το έργο ο ΜΕ4 είχαν εξαφανιστεί δεν συνάδει ούτε με το περιεχόμενο της επιστολής την οποία ο ΜΥ απέστειλε στους Ενάγοντες τον Μάιο του 2018 (Τεκμήριο 2). Στο Τεκμήριο 2 δεν προβάλλει τέτοιον ισχυρισμό. Αντιθέτως προβάλλει τον ισχυρισμό ότι ο ΜΕ4 «έχει εγκαταλείψει το εργοτάξιο γιατί η εταιρεία σας δεν τον προμήθευε με υλικά όπως ο ίδιος έχει ισχυριστεί».
103.7 Περαιτέρω, αφενός ισχυρίστηκε ότι δεν παραλήφθηκαν τα υλικά, αφετέρου ότι αυτά εξαφανίστηκαν από το εργοτάξιο. Για να εξαφανιστούν από το εργοτάξιο της Εναγόμενης 1 σημαίνει ότι αυτά παραλήφθηκαν. Δεν μπορεί να ισχύουν και οι δύο θέσεις. Στις μεταβολές των θέσεων προστίθεται και ο ισχυρισμός του ΜΥ ότι εξοφλήθηκαν τα υλικά που χρησιμοποίησε ο ΜΕ4.
104. Κατ’ ακολουθία των όσων προαναφέρθηκαν, η μαρτυρία του ΜΥ ήταν αντιφατική, ασαφής, σε ορισμένα σημεία προέβαλε ατεκμηρίωτους και παράλογους ισχυρισμούς οι οποίοι δεν συνάδουν με προηγούμενες θέσεις του και γενικώς προκαλεί σύγχυση.
105. Συνεπώς, το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία του ΜΥ επί των αμφισβητούμενων θεμάτων για να εξαγάγει οποιοδήποτε συμπέρασμα. Η μαρτυρία του ΜΥ στο μέτρο που δεν αποτελεί παραδοχή των θέσεων των Εναγόντων απορρίπτεται στο σύνολο της.
vi. ΕΥΡΗΜΑΤΑ
106. Στη βάση της ανωτέρω αξιολόγησης της ενώπιον μου μαρτυρίας αλλά και με βάση τα γεγονότα εκείνα τα οποία δεν έτυχαν αμφισβήτησης, προβαίνω στα ακόλουθα ευρήματα σε σχέση με τα γεγονότα τα οποία περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση:
106.1 Οι Ενάγοντες αποτελούν ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης εγγεγραμμένη στο μητρώο του Εφόρου Εταιρειών από την 29.12.1995 και ασχολούνται με την πώληση και εμπορία δομικών υλικών.
106.2 Ο Εναγόμενος 2 κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν τεχνικός διευθυντής των Εναγόμενων 1 και ενεργούσε εκ μέρους και για λογαριασμό των Εναγομένων 1.
106.3 Τον Δεκέμβριο του 2017 ξεκίνησε η συνεργασία μεταξύ των διαδίκων στο πλαίσιο του Έργου.
106.4 Οι Εναγόμενοι προμηθεύονταν δομικά υλικά και εμπορεύματα από τους Ενάγοντες και οι τελευταίοι εξέδιδαν προς τους πρώτους σχετικό τιμολόγιο όταν τα υλικά παραδίδονταν και/ή παραλαμβάνονταν. Τα τιμολόγια (Τεκμήριο 4) τα οποία εκδόθηκαν από τους Ενάγοντες προς τους Εναγόμενους 1 είναι υπογραμμένα από τον παραλήπτη του τιμολογίου και με την υπογραφή επιβεβαιώνεται η παραλαβή των εμπορευμάτων τα οποία αναφέρονται στο εκάστοτε τιμολόγιο.
106.5 Στα τιμολόγια υπάρχει σχετική σημείωση ότι τα εμπορεύματα παραλήφθηκαν σε άριστη κατάσταση, ότι ο λογαριασμός πρέπει να εξοφληθεί εντός 30 ημέρων από την ημερομηνία έκδοσης τιμολογίου και αν δεν εξοφληθεί θα επιβαρύνεται με τόκο ύψους 5% από την ημερομηνία έκδοσης του τιμολογίου.
106.6 Τα τιμολόγια αυτά περάστηκαν και περιλήφθηκαν στην κατάσταση λογαριασμού – Τεκμήριο 5.
106.7 Όταν γίνονταν πληρωμές από τους Εναγόμενους εκδίδονταν σχετικές αποδείξεις (Τεκμήριο 6). Οι πληρωμές που έγιναν επίσης περάστηκαν και περιλήφθηκαν στο Τεκμήριο 5.
106.8 Οι Εναγόμενοι 1 δια του προσώπου που παρουσιαζόταν ως διευθυντής τους, ήτοι του Εναγόμενου 2, την 22.01.2018 υπέβαλαν στους Ενάγοντες Αίτηση για Παραχώρηση πίστωσης μέχρι του ποσού των €3.000 μέσω ανοίγματος πιστωτικού λογαριασμού (Τεκμήριο 3Α) και ο Εναγόμενος 2 υπέγραψε σχετικό έντυπο εγγύησης και αποζημίωσης δια του οποίου εγγυάται και αναλαμβάνει προσωπικά την υποχρέωση να πληρώσει σε πρώτη ζήτηση κάθε παρούσα ή μέλλουσα υποχρέωση και/ή ποσό και/ή υπόλοιπο λογαριασμού και/ή ανεξόφλητο τιμολόγιο καταστεί οφειλόμενο πλέον τόκος, έξοδα και άλλες δαπάνες μέχρι εξόφλησης (Τεκμήριο 3Β).
106.9 Η πίστωση και η εγγύηση του Εναγόμενου 2 αφορούσαν όλες τις συναλλαγές μεταξύ των διαδίκων περιλαμβανομένων και των συναλλαγών στο πλαίσιο του Έργου και της υπεργολαβίας θερμοπρόσοψης την οποία ανέλαβε ο ΜΕ4 – Ivane Mdivani.
106.10 Όταν υπογράφηκαν τα Τεκμήρια 3 Α και Β και εγκρίθηκαν από τους Ενάγοντες, ανοίχθηκε σχετική μερίδα πελάτη στους Ενάγοντες για τους Εναγόμενους 1 και τα τέσσερα τιμολόγια τα οποία είχαν εκδοθεί πριν από τις 14.02.2018 περάστηκαν στην κατάσταση λογαριασμού στην μερίδα των Εναγόμενων.
106.11 Τα προϊόντα και εμπορεύματα που αναφέρονται στα τιμολόγια είχαν παραδοθεί από τους Ενάγοντες με φορτηγά στο εργοτάξιο – στο Έργο των Εναγόμενων 1.
106.12 Περί τα μέσα Φεβρουαρίου του 2018 οι Εναγόμενοι 1 σύναψαν με τον ΜΕ4 – I. Mdivani συμφωνία με τίτλο «Ιδιωτικό Συμφωνητικό Μεταξύ YSG Constructions Ltd και Ivane Mdivani» η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 12. Με βάση το Τεκμήριο 12, συμφωνήθηκε μεταξύ άλλων ότι το εξειδικευμένο συνεργείο του ΜΕ4 θα εκτελέσει εργασίες θερμοπρόσοψης στο Έργο για λογαριασμό των Εναγομένων 1. Συμφωνήθηκε τιμή για προμήθεια υλικών και για τις εργασίες. Ο όρος 2 με τίτλο «τρόπος πληρωμής» αναφέρει ότι «με κάθε παραγγελία υλικών στον τόπο εργασίας η YSG Construction Ltd θα πρέπει να δίδει στον Mdivani την αξία αυτών με μεταχρονολογημένη επιταγή ενός μηνός στο όνομα ALTO CEMENTOCHEMICA». Τα εργατικά του ΜΕ4 θα πληρώνονταν με επιταγή ημέρας στο όνομα Ivane Mdivani σύμφωνα με τον όρο 3 της συμφωνίας.
106.13 Το συνεργείο του ΜΕ4 το είχαν προτείνει οι Ενάγοντες στους Εναγόμενους 1 αφού οι τελευταίοι ζήτησαν να τους προτείνουν συνεργείο για την εκτέλεση της εργασίας θερμοπρόσοψης η οποία ήταν εξειδικευμένη (Τεκμήριο 14).
106.14 Ο ΜΕ4 όσο ήταν στο Έργο (μέχρι 06.03.2018) είχε παραλάβει εμπορεύματα μαζί με τον Χρίστο Κουκαϊδη, επιστάτη στα Δημόσια Έργα. Ο ΜΕ4 διεκπεραίωσε μέρος της εργασίας θερμοπρόσοψης, είχε χρειαστεί περαιτέρω ποσότητα για να μπορεί να προχωρήσει αλλά οι Εναγόμενοι δεν πλήρωσαν για τα υλικά τα οποία προμηθεύτηκαν από τους Ενάγοντες. Αφού δεν είχε πληρωθεί ούτε ο ίδιος αλλά ούτε και οι Ενάγοντες για τα υλικά ο ΜΕ4 σταμάτησε να εκτελεί εργασίες στο Έργο.
106.15 Ο ΜΕ1 επικοινώνησε με τον Εναγόμενο 2 για να βρεθεί μια κοινά αποδεκτή διαδικασία αποπληρωμής των οφειλών των Εναγόμενων 1 προς τους Ενάγοντες. Στην τελευταία δια ζώσης συνάντηση τους με τον Εναγόμενο 2 κατέληξαν σε συμφωνία με βάση την οποία θα πληρωνόταν μέρος του υπολοίπου των Εναγόμενων 1 την αμέσως επόμενη Παρασκευή και ακολούθως θα γίνονταν εβδομαδιαίες πληρωμές προς εξόφληση του υπολοίπου. Παρά ταύτα, δεν διενεργήθηκε η συμφωνηθείσα πληρωμή από τους Εναγόμενους 1.
106.16 Συνεπώς, οι Ενάγοντες αποφάσισαν να προσφύγουν στη δικαιοσύνη και παράλληλα δόθηκε εντολή στην αποθήκη να σταματήσει να προμηθεύει τους Εναγόμενους 1 με υλικά και εμπορεύματα χωρίς να ενημερώνεται εκ των προτέρων ο ΜΕ1. Αν και είχαν επισκεφθεί εκπρόσωποι των Εναγόμενων 1 την αποθήκη δεν τους έδωσαν υλικά αφού υπήρχε χρεωστικό υπόλοιπο.
106.17 Εκδόθηκαν 14 τιμολόγια από τους Ενάγοντες προς τους Εναγόμενους 1 από την 21.12.2017 μέχρι και την 06.03.2018 όταν ο ΜΕ4 σταμάτησε να εργάζεται στο έργο αφού οι Εναγόμενοι δεν πλήρωναν ούτε τον ίδιο ούτε και τους Ενάγοντες για τα υλικά. Τα 14 τιμολόγια είναι υπογραμμένα και υπάρχουν 14 χρεώσεις στην κατάσταση λογαριασμού που ανταποκρίνονται στα τιμολόγια.
106.18 Κατά ή περί την 06.03.2018, ο λογαριασμός των Εναγομένων 1 στους Ενάγοντες είχε χρεωστικό υπόλοιπο ύψους €7.709,90.
106.19 Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις των Εναγόντων προς τους Εναγόμενους με τρεις επιστολές (21.02.2018, 25.04.2018 και 11.05.2018) για καταβολή και εξόφληση του χρεωστικού υπολοίπου, οι Εναγόμενοι με επιστολή τους 02.05.2018 αρνήθηκαν ότι οφείλουν το εν λόγω ποσό προβάλλοντας ότι οφείλουν μόνο ένα μικρό ποσό. Οι Ενάγοντες κάλεσαν ξανά τους Εναγόμενους με επιστολή των δικηγόρων τους ημερ. 14.05.2018 να εξοφλήσουν το οφειλόμενο ποσό αλλά αυτοί παρέλειψαν και/ή αμέλησαν να καταβάλουν τούτο με αποτέλεσμα να οφείλουν το ποσό των €7.709,90 μέχρι εξοφλήσεως.
Ε. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΣΤΙΣ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΕΣ ΝΟΜΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ
107. Στις αστικές υποθέσεις η απόδειξη της υπόθεσης κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ενώ το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους του εκάστοτε ενάγοντα, να αποδείξει τους ισχυρισμούς του που θεμελιώνουν την αξίωση του.
108. Επιπρόσθετα, όπως έχει εξηγηθεί σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, το ζήτημα του βάρους της απόδειξης είναι καθαρά διακριτό από το έργο της αξιολόγησης της μαρτυρίας. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας των μαρτύρων απολήγει στη διαπίστωση των πραγματικών γεγονότων, οπότε, με αυτά ως δεδομένα, εξετάζεται αν εκείνος που έχει το βάρος της απόδειξης το απέσεισε (Αθανασίου v. Κουνούνη (1997) 1 Α.Α.Δ. 614).
109. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not) (Μαρσέλ κ.ά. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ (2001) 1 (Γ) Α.Α.Δ. 1858, ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ ν. ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΧΛΩΡΑΚΑΣ, Πολ. Εφ. Αρ. 214/2013, 224.06.2019).
110. Από την Έκθεση Απαίτησης προκύπτει ότι η αξίωση των Εναγόντων εδράζεται σε παράβαση σύμβασης πώλησης αγαθών ήτοι δομικών υλικών και/ή ως υπόλοιπο λογαριασμού.
111. Οι αρχές οι οποίες διέπουν την παράβαση σύμβασης είναι γνωστές και δεν χρήζουν επανάληψης. Σε περίπτωση δε αθέτησης συμβατικών υποχρεώσεων, το αθώο μέρος πρέπει να αποκαθίσταται στην θέση στην οποία θα βρισκόταν εάν η σύμβαση είχε εκτελεστεί, στον βαθμό κατά τον οποίο αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την επιδίκαση αποζημιώσεων (ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ν. SUN SEA (SS) DEVELOPERS LTD κ.α., Πολ. Εφ. Αρ. 1/2013, 30/1/2019).
112. Στις δε περιπτώσεις κατά τις οποίες μία σύμβαση προνοεί για την καταβολή ενός ποσού ως αντιπαροχή για την παράδοση αγαθών ή την εκτέλεση υπηρεσιών από πλευράς ενός εκ των συμβαλλομένων μερών ή, γενικότερα, για την εκτέλεση κάποιας συγκεκριμένης υποχρέωσης, τότε, με την εκπλήρωση της δικής του υποχρέωσής του, ενεργοποιείται η υποχρέωση του αντισυμβαλλόμενου μέρους να καταβάλει το ποσό το οποίο συμφωνήθηκε ή ανταποκρίνεται στην αξία των αγαθών ή υπηρεσιών οι οποίες προσφέρθηκαν.
113. Η αποκατάσταση του αθώου μέρους σε περίπτωση αθέτησης, δεν συνιστά αγωγή για αποζημιώσεις βάσει παράβασης σύμβασης, αλλά αγωγή για την ανάκτηση του ποσού της σύμβασης ως χρέους (action for an agreed sum). Και αυτό, επειδή η αξίωση του ενάγοντος αφορά την ειδική εκτέλεση (specific enforcement) της κύριας υποχρέωσης (primary obligation) του εναγόμενου να εκπληρώσει τα όσα έχει υποσχεθεί ήτοι την καταβολή του χρηματικού ανταλλάγματος (μεταξύ άλλων: Pollock & Mulla, The Indian Contract and Specific Relief Acts, 14η έκδοση, σελ. 1272 – 1273, Treitel, The Law of Contract, 14th edn., παρ. 21-001 και 21-002, J. Aristodemou Ideal Houses Ltd ν. Γλυκή (2005) 1 Α.Α.Δ. 266).
114. Δεν θεωρώ ότι τίθεται ζήτημα εν προκειμένω εκκαθαρισμένου λογαριασμού καθότι δεν προκύπτει ότι υπήρχε συμφωνία μεταξύ των μερών δυνάμει της οποίας όλα τα στοιχεία λογαριασμού ήταν ορθά. Το Τεκμήριο 5 δεν δόθηκε μαρτυρία ότι παραδόθηκε στους Εναγόμενους.
115. Όσον αφορά το θέμα του εκκαθαρισμένου λογαριασμού, στην υπόθεση Επίσημος Παραλήπτης, υπό την ιδιότητά του ως εκκαθαριστής της υπό διάλυση εταιρείας Loukos Trading Co Ltd κ.ά. v. Ρέινμποου Πλήτσιηγκ και Ντάιγκ Κο Λτδ (2005) 1(A) Α.Α.Δ. 610, αναλύεται η έννοια του όρου:
«Παραδεδεγμένος ή εκκαθαρισμένος λογαριασμός (account stated) σημαίνει συμφωνία μεταξύ των μερών σύμφωνα με την οποία όλα τα στοιχεία του λογαριασμού καθώς και το υπόλοιπο είναι ορθά, συνδυασμένη με υπόσχεση ρητή ή εξυπακουόμενη να πληρωθεί το υπόλοιπο. Επενεργεί ως νέα σύμβαση χωρίς να είναι αναγκαία νέα αντιπαροχή και ο ενάγοντας, του οποίου η αιτία αγωγής είναι ο παραδεδεγμένος ή εκκαθαρισμένος λογαριασμός, δεν είναι υποχρεωμένος να δικογραφήσει και να αποδείξει καθένα από τα στοιχεία του εκκαθαρισμένου λογαριασμού ξεχωριστά. Η συμφωνία των μερών ότι το υπόλοιπο είναι ορθό μπορεί να συναχθεί και από την παράδοση της κατάστασης λογαριασμού και την παράλειψη του χρεώστη να ενστεί για τα ποσά του λογαριασμού, εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος. Βέβαια το τι συνιστά εύλογο χρονικό διάστημα είναι ζήτημα πραγματικό και νομικό στην κάθε περίπτωση.»
116. Η απαίτηση βασισμένη εκκαθαρισμένο λογαριασμό (account stated) προϋποθέτει ότι υπάρχει κάποια παραδοχή ως προς το ότι οφείλεται το ποσό του λογαριασμού στον ενάγοντα και η παραδοχή πρέπει να είναι απόλυτη.
117. Σημειώνεται ότι η νομολογία όσον αφορά τις καταστάσεις λογαριασμού δείχνει ότι μια κατάσταση λογαριασμού δεν αποτελεί αφ’ εαυτής απόδειξη των όσων καταγράφονται. Τα γεγονότα που φέρεται να αναπαραγάγει, σε περίπτωση αμφισβήτησης, καθίστανται επίδικα και θα πρέπει απαρέγκλιτα να αποδειχθούν (A.I. Mantovani & Sons Ltd v. Christie Travel & Tourism Ltd [1999] 1 Α.Α.Δ. 156, D and G Products Ltd v. Premixco Asphalting Company Ltd [1999] 1 Α.Α.Δ. 263 και Παναγιώτης Μαστρης Λτδ ν. Επιπλώσεις Λάσκο Λτδ [2006] 1 Α.Α.Δ 728).
118. Εκεί όμως που η προσκομισθείσα μαρτυρία είναι εκ πρώτης όψεως αρκετή για να αποδείξει το υπόλοιπο των λογαριασμών, εναπόκειται πλέον στους Εναγόμενους να αντικρούσουν τα στοιχεία που αποτελούσαν το λογαριασμό, ώστε να πείσουν το δικαστήριο ότι οι Ενάγοντες δεν απέδειξαν την υπόθεση τους επί του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (Κλεάνθους Κλεάνθης και άλλος ν. Λευκόνοικο Χρηματιστηριακή Λτδ [2012] 1 Α.Α.Δ. 1344).
119. Τα δε τιμολόγια δεν μπορεί να θεωρηθούν ως ανεξάρτητη συμφωνία και βάση αγωγής ούτε και έχουν αυτοδύναμη αποδεικτική σημασία (Παρσών Γ. Παρσών ν. M & M Decoration Centre Ltd, Πολιτική Έφεση αρ. 161/2015, ημερ. 30/4/2025). Θα πρέπει συνεκτιμηθούν στο σύνολο της μαρτυρίας (Palatino Developments Limited v. Telectronics Communication Limited [2002] 1(B) A.A.Δ.962).
120. Επομένως, το ερώτημα το οποίο τίθεται είναι το κατά πόσον έχουν αποδειχθεί τα στοιχεία του επίδικου λογαριασμού (Τεκμήριο 5). Στην υπό εξέταση υπόθεση προσκομίστηκαν και τα τιμολόγια τα οποία συμφωνούν με την κατάσταση λογαριασμού ως προς τις χρεώσεις. Δεν προσκομίστηκε αξιόπιστη μαρτυρία η οποία είναι ικανή να αμφισβητήσει τις χρεώσεις στα τιμολόγια.
121. Είναι παραδεκτό ότι οι διάδικοι συνεργαζόντουσαν, ήτοι υπήρχε προφορική συμφωνία μεταξύ των μερών δυνάμει της οποίας οι Εναγόμενοι αγόραζαν και οι Ενάγοντες πουλούσαν εμπορεύματα στους Εναγόμενους οι οποίοι τα χρησιμοποιούσαν για τις εργασίες τους. Στο πλαίσιο της συνεργασίας αυτής οι Ενάγοντες συμφώνησαν με γραπτή συμφωνία (Τεκμήριο 3Α) όπως παρέχουν πίστωση μέχρι του ποσού των €3.000. Ο δε Εναγόμενος 2 εγγυήθηκε προσωπικά την υποχρέωση να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό δεν έχει εξοφληθεί και καταστεί πληρωτέο από τους Εναγόμενους 1 (Τεκμήριο 3Β).
122. Οι Ενάγοντες απέδειξαν με αξιόπιστη μαρτυρία ότι τα προϊόντα που αναφέρονται στα τιμολόγια Τεκμήριο 4 παραδόθηκαν στο εργοτάξιο στο Έργο. Όλα τα τιμολόγια είναι υπογεγραμμένα και υπάρχει μαρτυρία από τον ΜΕ3 ότι έδωσε οδηγίες να μεταφερθούν τα προϊόντα με φορτηγό από τους Ενάγοντες στους Εναγόμενους – στο εργοτάξιο των Εναγόμενων 1. Επομένως οι Ενάγοντες εκπλήρωσαν τη συμβατική τους υποχρέωση να παραδώσουν τα προϊόντα.
123. Ορισμένα από τα τιμολόγια υπογράφονται από τον ΜΕ4 ο οποίος δήλωσε ότι παραλήφθηκαν τα προϊόντα τόσο από τον ίδιο όσο και από υπεύθυνο του Τμήματος Δημοσίων Έργων. Δυνάμει της σύμβασης μεταξύ των Εναγόμενων 1 και του ΜΕ4 ο οποίος διορίστηκε ως υπεργολάβος τους για να διεκπεραιώσει συγκεκριμένη εργασία χρησιμοποιώντας υλικά που θα προμηθεύονταν οι Εναγόμενοι 1 από τους Ενάγοντες επιβεβαιώνεται ότι οι Εναγόμενοι 1 συμφώνησαν όπως επωμιστούν το κόστος των υλικών που θα χρησιμοποιούσε ο ΜΕ4 στο δικό τους Έργο.
124. Κατά τα λοιπά, προσκομίστηκε μαρτυρία ότι οι Εναγόμενοι προμηθεύονταν υλικά από τους Ενάγοντες και πριν τη σύναψη της συμφωνίας με τον ΜΕ4. Κατατέθηκε και το Τεκμήριο 7 στο οποίο οι Εναγόμενοι ζητούν από τους Ενάγοντες να προχωρήσουν με την παράδοση των υλικών στο εργοτάξιο τους και υπόσχονται ότι θα προχωρήσουν με σχετική πληρωμή. Το δε Τεκμήριο 14 δείχνει ότι πρώτα συμφώνησαν τα μέρη μεταξύ τους ότι οι Ενάγοντες θα προμήθευαν τους Εναγόμενους 1 με τα υλικά για σκοπούς της θερμοπρόσοψης και οι Ενάγοντες πρότειναν στους Εναγόμενους τον ΜΕ4 για να προχωρήσει με την εκτέλεση της εργασίας ως υπεργολάβος.
125. Δεν υπάρχει αποδεκτή μαρτυρία η οποία να αμφισβητεί το κατά πόσον τα προϊόντα των τιμολογίων δεν παραλήφθηκαν ούτε και υπάρχει οποιοσδήποτε ισχυρισμός ότι οι χρεώσεις δεν ήταν σωστές. Αντιθέτως, οι Εναγόμενοι δια του ΜΥ παραδέχθηκαν το ότι παραδίδονταν προϊόντα σε αυτούς στο εργοτάξιο και μάλιστα ισχυρίστηκαν ότι εξόφλησαν το υπόλοιπο του λογαριασμού (θέση η οποία εν τέλει δεν έγινε αποδεκτή). Ούτε και αμφισβήτησαν συγκεκριμένα οποιαδήποτε παράδοση των προϊόντων που αναφέρονται στα τιμολόγια.
126. Οι δύο πληρωμές που έγιναν από τους Εναγόμενους 1 οι οποίες φαίνονται στην κατάσταση λογαριασμού και για τις οποίες κατατέθηκαν οι αποδείξεις (Τεκμήριο 6) ενισχύουν την εκδοχή των Εναγόντων.
127. Επίσης, δεν υπάρχει αποδεκτή μαρτυρία από πλευράς των Εναγομένων για περαιτέρω πληρωμές. Η εκδοχή του ΜΥ για σταδιακή εξόφληση με μετρητά κρίθηκε αναξιόπιστη και αντιφατική και απορρίφθηκε.
128. Εφόσον, λοιπόν, έχουν αποδειχθεί τόσο οι χρεώσεις όσο και οι πιστώσεις που καταγράφονται στον επίδικο λογαριασμό, εξάγεται το συμπέρασμα ότι έχουν αποδειχθεί τα στοιχεία που συγκροτούν αυτόν. Επομένως, εξάγεται το συμπέρασμα ότι οι Ενάγοντες απέδειξαν την αξίωσή τους στον απαιτούμενο βαθμό εναντίον των Εναγόμενων 1.
129. Προσάχθηκε αποδεκτή και αξιόπιστη μαρτυρία για όλα τα στάδια της συνεργασίας των μερών από την παραγγελία των υλικών μέχρι και την παράδοση χωρία να παραμείνει κάποιο κενό στην αλυσίδα των συστατικών στοιχείων που συνθέτουν την απαίτηση. Η μαρτυρία αυτή είναι ικανή να αποδείξει την υπόθεση των Εναγόντων στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων.
130. Ευθύνη του Εναγόμενου 2: Ο Εναγόμενος 2 ενάγεται υπό την ιδιότητα του ως εγγυητής των Εναγόμενων 1. Παραδέχθηκε ρητά ότι υπέγραψε την εγγύηση (Τεκμήριο 3 Α) και η θέση του ότι αυτή δεν έχει σχέση με την παρούσα υπόθεση κρίθηκε ως ανυπόστατη και ατεκμηρίωτη και απορρίφθηκε. Εξάλλου, το έγγραφο εγγύησης όπως θα αναφερθεί πιο κάτω δεν περιλαμβάνει οποιουσδήποτε περιορισμούς ή όρια.
131. Δια του εγγράφου εγγύησης ο Εναγόμενος 2 εγγυήθηκε και ανέλαβε «προσωπικά την υποχρέωση να πληρώσ[ει] εις πρώτη ζήτηση κάθε παρούσα ή μέλλουσα υποχρέωση και/ή ποσό και/ή υπόλοιπο λογαριασμού και ανεξόφλητο τιμολόγιο το οποίο θα καταστεί οφειλόμενο από την YSG Constructions Ltd προς την ALTO CEMENTOCHEMICA LTD πλέον τόκους, έξοδα και άλλες δαπάνες μέχρι εξοφλήσεως.»
132. Στην εγγύηση δεν υπάρχει κάποιο όριο επομένως μπορεί να συναχθεί ότι εφαρμόζεται το άρθρο 86 του Κεφ. 149 που προνοεί ότι «εκτός αν προνοείται διαφορετικά στη σύμβαση, ο εγγυητής ευθύνεται στην έκταση που ευθύνεται και ο πρωτοφειλέτης».
133. Στο σύγγραμμα Law of Guarantees των Andrews & Millet, 7th Edn. στην παράγραφο 6-006 με τίτλο Limitations on the amount of principal debt αναφέρονται τα ακόλουθα ως προς την έκταση της ευθύνης κάποιου εγγυητή :
«Where the creditor uses a standard form of guarantee which provides for a limit but the appropriate space in the guarantee instrument has been left blank, the guarantee will be unlimited.»
134. Στην υπό κρίση υπόθεση προκύπτει ότι το έγγραφο εγγύησης δεν αναφέρει και δεν περιορίζει την ευθύνη του εγγυητή σε συγκεκριμένο ποσό αλλά ρητά καταγράφει ότι οι εγγυητές εγγυούνται την πληρωμή οιουδήποτε υπόλοιπου λογαριασμού των Εναγομένων 1.
135. Συνεπακόλουθα, εφόσον έχει αποδειχθεί η υπογραφή του επίδικου εγγυητήριου εγγράφου, στο οποίο καταγραφόταν ρητά ότι η ευθύνη του Εναγόμενου 2 θα ήταν για οποιοδήποτε τυχόν υπόλοιπο αφορούσε η κατάσταση λογαριασμού, εξάγεται το συμπέρασμα ότι οι Ενάγοντες έχουν αποδείξει την απαίτηση τους εναντίον του Εναγομένου 2, ως εγγυητή των Εναγόμενων 1.
136. Αξίωση για τόκο ύψους 5% ετησίως από την ημερομηνία έκδοσης εκάστου τιμολογίου: Οι Ενάγοντες αξιώνουν τόκο ύψους 5% ετησίως από την ημερομηνία έκδοσης του κάθε τιμολογίου. Το άρθρο 33 του Ν. 14/60 προνοεί ότι σε οποιαδήποτε «ενώπιον οιουδήποτε δικαστηρίου διαδικασίαν, διά την είσπραξιν οιουδήποτε χρέους διά το οποίον τόκος είναι πληρωτέος είτε δυνάμει συμφωνίας ή άλλως ως δια νόμου προβλέπεται, το δικαστήριον θα επιδικάζη τόκον συμφώνως προς το συμφωνηθέν ή άλλως δια νόμου προβλεπόμενον επιτόκιον, δια την περίοδον την αρχομένην από της ημέρας καθ' ην τοιούτος τόκος κατέστη απαιτητός μέχρι τελικής αποπληρωμής».
137. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Κωνσταντίνος Τζιαρζάζη ν. Δήμος Λευκωσίας (2005) 1 Α.Α.Δ. 627 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σχετικά με το ζήτημα του τόκου:
«... Στη βάση ευθυγραμμισμένης νομολογίας, πως, εκτός όπου υπάρχει ρητή πρόνοια σε συγκεκριμένο νόμο ή στη μεταξύ των μερών συμφωνία για πληρωμή τόκου, τέτοια υποχρέωση δεν προκύπτει. Ο τόκος δεν θεωρείται προβλεπτή ζημιά η οποία να ανακύπτει από τη διάρρηξη συμφωνίας, εκτός αν προβλέπεται ειδικά στη σύμβαση ή κατά πάγια πρακτική των συναλλαγών εξυπακούεται, και σ' αυτή την τελευταία περίπτωση εφόσον ο ενάγοντας υποχρεώθηκε να πληρώσει τόκους στην προσπάθεια του να εξασφαλίσει χρηματοδότηση από άλλη πηγή .»
138. Στην απόφαση στην Κολακίδης & Συνέταιροι ν. Μιχαήλ Θεοδοσίου Λτδ (1997) 1 Α.Α.Δ. 1671 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με το πότε επιδικάζεται τόκος με βάση το κοινοδίκαιο:
«Σύμφωνα με το κοινοδίκαιο τόκος είναι πληρωτέος μόνο (1) όπου υπάρχει ρητή συμφωνία για πληρωμή τόκου, (2) όπου η συμφωνία για πληρωμή τόκου εξυπακούεται από προηγούμενες δοσοληψίες μεταξύ των μερών ή από τη φύση της συναλλαγής ή λόγω επαγγελματικού ή εμπορικού εθίμου ή συνήθειας, και (3) σε μερικές περιπτώσεις υπό τύπο αποζημιώσεων για παράβαση συμφωνίας όπου η σύμβαση εάν εκτελείτο προς γνώσιν των μερών θα έδιδε το δικαίωμα στον αναίτιο αντισυμβαλλόμενο να πληρωθεί τόκους. Βλ. Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 32, σελ. 54, παράγρ. 108.»
139. Εν προκειμένω, παρά το ότι δεν υπήρχε ρητή συμφωνία για την πληρωμή τόκου, από τη στιγμή που υπήρχε ρητή αναφορά για χρέωση τόκου ύψους 5% στα τιμολόγια τα οποία παραλήφθηκαν από τους Εναγόμενους και ενόψει της φύσης της συναλλαγής θεωρώ ότι οι Ενάγοντες δικαιούνται σε τόκο ύψους 5% ετησίως από την ημερομηνία έκδοσης των τιμολογίων στο Τεκμήριο 4.
140. Ανταπαίτηση: Κατ’ ακολουθία των όσων έχουν προαναφερθεί, επειδή αποδείχθηκε η απαίτηση των Εναγόντων εναντίον των Εναγομένων και επειδή τα σκέλη της ανταπαίτησης που αφορούν «αδικαιολόγητη και συκοφαντική δίωξη» Εναγόμενου 2 δεν προωθήθηκαν, η Ανταπαίτηση των Εναγομένων δεν έχει περιθώρια αποτυχίας και απορρίπτεται.
ΣΤ. ΚΑΤΑΛΗΞΗ
141. Ενόψει των όσων έχουν προαναφερθεί, οι Ενάγοντες έχουν αποδείξει την Απαίτηση τους εναντίον των Εναγομένων 1 και 2.
142. Συνεπακόλουθα, εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων 1 και 2, αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως για το ποσόν των €7.709,90 πλέον τόκους ύψους 5% ετησίως από την ημερομηνία έκδοσης του κάθε ενός από τα 14 τιμολόγια ως εκτίθενται στο Τεκμήριο 5 μέχρι την πλήρη εξόφληση τους.
143. Επιδικάζονται, επίσης, έξοδα προς όφελος των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων 1 και 2.
144. Όσον αφορά την Ανταπαίτηση, οι Εναγόμενοι έχουν αποτύχει να την αποδείξουν και συνεπώς, αυτή απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος των Εναγομένων και υπέρ των Εναγόντων. Ενόψει της συνεκδίκασης Απαίτησης και Ανταπαίτησης να υπολογιστεί ένα σετ εξόδων.
145. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο.
Υπ. ______________
Χ. Σατσιάς Ε. Δ.
ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο