ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Π.Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 1104/2025

Μεταξύ:

1. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΡΟΛΟΓΗΣ

2. ΝΑΤΑΛΗ ΡΟΛΟΓΗ

Ενάγοντες

και

 

1. MONIKA TERZIAN

2. JACO KARAOGHLANIAN

3. KEVORK RAFFI BARSOUMIAN

4. CAROLINE BALTAIN

5. VAHAKN BARSOUMIAN

6. VANA BARSOUMIAN

Εναγόμενοι

 

7 Σεπτεμβρίου, 2026

 

Εμφανίσεις:

Για Εναγόμενους 1-6/Αιτητές: κ. Πουτζιουρής για Χρίστος Πουτζιουρής & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.

Για Ενάγοντες 1&2/Καθ’ ων η Αίτηση: κ. Χατζηπέτρος για Δημητρίου & Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε.

 

 

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

στην αίτηση των Εναγόμενων 1-6 ημερομηνίας 13.8.2026

για παραμερισμό διαταγμάτων

 

 

Υπόβαθρο. Προς καλύτερη παρακολούθηση των προς απόφαση ζητημάτων, ξεκινώ με μια συνοπτική αναφορά σε όσα προηγήθηκαν της παρούσας Αίτησης.

 

Όσα αναφέρω πιο κάτω, δεν είναι αμφιλεγόμενα. Συνιστούν κοινό έδαφος και προκύπτουν από το φάκελο του Δικαστηρίου, από αναφορές στις ένορκες δηλώσεις που καταχωρήθηκαν για σκοπούς της παρούσας Αίτησης και από δηλώσεις των συνηγόρων στις αγορεύσεις τους. Όπου γίνεται αναφορά σε θέσεις κάποιας πλευράς, γίνεται σχετική επισήμανση.

 

Οι Εναγόμενοι 1-6 κατέχουν δύο γειτνιάζοντα ακίνητα στην Αγλαντζιά, Λευκωσία. Σε ένα εξ αυτών με αριθμό εγγραφής 4145 βρίσκεται διώροφο κτίριο στο οποίο διαμένουν (στο εξής το «Ακίνητο 4145»). Το δεύτερο ακίνητο με αριθμό εγγραφής 4146 είναι οικόπεδο που χρησιμοποιείται ως αυλή (στο εξής το «Ακίνητο 4146»).

 

Προηγούμενος ιδιοκτήτης του Ακινήτου 4145 ήταν ο Εναγόμενος 2 ενώ προηγούμενη ιδιοκτήτρια του Ακινήτου 4146 ήταν η Εναγόμενη 1. Τα δύο Ακίνητα ήταν υποθηκευμένα.

 

Σε κάποιο στάδιο πριν την έγερση αυτής της αγωγής, οι Ενάγοντες 1&2 αγόρασαν αρχικά το Ακίνητο 4146 και ακολούθως το 4145. Τα δύο Ακίνητα αγοράστηκαν από τους ενυπόθηκους δανειστές, Sky CAC Ltd και Gordian Holdings Ltd, μέσω διαδικασίας στη βάση του Μέρους VIΑ του Ν.9/65.

 

Οι Ενάγοντες ζήτησαν από τους Εναγόμενους την παράδοση κατοχής των Ακινήτων. Οι Εναγόμενοι δεν ανταποκρίθηκαν και ακολούθησε η καταχώρηση της παρούσας αγωγής με την οποία οι Ενάγοντες αξιώνουν διατάγματα για την παράδοση της κατοχής των Ακινήτων 4141 και 4146 καθώς και αποζημιώσεις ως ενδιάμεσα οφέλη. Τόσο στο σημείωμα εμφάνισης και στα διοριστήρια δικηγόρου, όλοι οι Εναγόμενοι 1-6 καταγράφουν ως διεύθυνση επίδοσης τους την οδό «[ ] 8, 2112 Αγλαντζιά, Λευκωσία». Αναφέρομαι στη καταγεγραμμένη διεύθυνση για λόγους που θα διαφανούν στη συνέχεια.

 

Στις 2.4.2026 εκδόθηκε συνοπτική απόφαση (στο εξής η «Απόφαση 2.4.2026») για μέρος των αξιώσεων, υπέρ των Εναγόντων 1&2 και εναντίον των Εναγόμενων 1-6. Με την Απόφαση 2.4.2026, οι Εναγόμενοι 1-6 διατάχθηκαν να παραδώσουν κενή και ελεύθερη κατοχή των Ακινήτων 4145 και 4146 (στο εξής τα «Διατάγματα Παράδοσης Κατοχής»). Στην περίπτωση του Ακινήτου 4145, διατάχθηκε όπως η παράδοση γίνει εντός 3 μηνών από την επίδοση του διατάγματος ενώ, στην περίπτωση του Ακινήτου 4146, διατάχθηκε όπως η παράδοση γίνει εντός 30 ημερών από την επίδοση.

 

Στις 9.4.2026 οι Ενάγοντες καταχώρησαν μονομερή αίτηση με την οποία ζητούσαν διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση των Διαταγμάτων Παράδοσης Κατοχής. Στα πλαίσια εκείνης της αίτησης, στις 28.4.2026 εκδόθηκε διάταγμα δια του οποίου διατάχθηκε «υποκατάστατη επίδοση της απόφασης ημερομηνίας 02/04/2026 στους Εναγόμενους 1-6, δια θυροκόλλησης αυτής επί της θύρας και/ή της εισόδου του ακινήτου και/ή διώροφης κατοικίας η οποία βρίσκεται εντός του οικοπέδου με αριθμό εγγραφής […] Τεμάχιο 4145 […] οδός [ ] 8, T.K.2112, Αγλαντζιά, Λευκωσία» (στο εξής το «Διάταγμα Υποκατάστατης Επίδοσης»).

 

Το Διάταγμα Υποκατάστατης επίδοσης συντάχθηκε στις 29.4.2026 και την ίδια μέρα έξι αντίγραφα των Διαταγμάτων Παράδοσης Κατοχής θυροκολλήθηκαν στη θύρα της εισόδου της κατοικίας στην οδό [ ] 8, ως διατάχθηκε.

 

Στις 29.4.2026, ο Εναγόμενος 5, ενήλικος υιός των Εναγόμενων 1 και 3, εντόπισε στη θύρα της κατοικίας στην οδό [ ] 8 τα αντίγραφα των Διαταγμάτων Παράδοσης Κατοχής. Η θέση του είναι ότι τα παρέλαβε χωρίς να ενημερώσει τους υπόλοιπους Εναγόμενους. Σε αυτό θα επανέλθω.

 

Οι Εναγόμενοι 1-6, στις 13.5.2026 καταχώρησαν έφεση κατά της Απόφασης 2.4.2026 και η έφεση εκκρεμεί προς εκδίκαση. Στην έφεση, μεταξύ άλλων, εκφράζουν την πρόθεση να καταχωρήσουν αίτηση αναστολής της Απόφασης 2.4.2026. Δεν το έχουν πράξει μέχρι σήμερα.

 

Οι Εναγόμενοι 1-6 συνέχισαν (και συνεχίζουν) σε κατοχή των Ακινήτων.

 

Στις 2.6.2026 οι Ενάγοντες αιτήθηκαν μονομερώς άδεια για έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής του Ακινήτου 4146. Η αίτηση εκείνη εγκρίθηκε και στις 15.6.2026 εκδόθηκε σχετικό διάταγμα και, ακολούθως, εκδόθηκε το ένταλμα υπ’ αριθμό 265/2026 (στο εξής το «Ένταλμα Κατοχής του Ακινήτου 4146»).

 

Στις 9.7.2026 δικαστικός επιδότης επισκέφθηκε το Ακίνητο 4146 και επέδωσε ειδοποίηση έξωσης στην Εναγόμενη 1, τόσο για την ίδια όσο και για τους Εναγόμενους 3, 5 και 6. Η Εναγόμενη 1 αρνήθηκε να παραλάβει την ειδοποίηση για τους Εναγόμενους 2 και 4 αναφέροντας ότι διαμένουν στην ισόγεια κατοικία και έδωσε στον δικαστικό επιδότη τον αριθμό τηλεφώνου του Εναγόμενου 2. Παρά τις επανειλημμένες κλήσεις του δικαστικού επιδότη ο Εναγόμενος 2 δεν απάντησε και ο επιδότης δεν κατάφερε να τον εντοπίσει σε άλλες επισκέψεις στο ακίνητο. Με την ειδοποίηση, ο δικαστικός επιδότης ενημέρωνε για την έκδοση του Εντάλματος Κατοχής του Ακινήτου 4146 και ότι έπρεπε να παραδοθεί η κατοχή μέχρι 22.7.2026. Διαφορετικά ο δικαστικός επιδότης θα προχωρούσε στην εκτέλεση του Εντάλματος στις 23.7.2026, 10πμ.

 

Στις 23.7.2026 και ώρα 9:05, οι δικηγόροι των Εναγόμενων 1-6 κατέθεσαν επιστολή στον Πρωτοκολλητή με την οποία έφεραν ένσταση στην εκτέλεση του Εντάλματος. Οι δικαστικοί επιδότες μετέβηκαν την καθορισμένη ώρα στην κατοικία προς εκτέλεση του Εντάλματος όμως δεν προχώρησαν γιατί διαπίστωσαν ότι όλες οι είσοδοι ήταν κλειστές με λουκέτο.

 

Στις 30.7.2026 οι Ενάγοντες αιτήθηκαν μονομερώς άδεια για την έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής του Ακινήτου 4145. Η αίτηση εκείνη εγκρίθηκε και στις 3.8.2026 εκδόθηκε σχετικό διάταγμα και, ακολούθως, το ένταλμα υπ’ αριθμό 331/2026 (στο εξής το «Ένταλμα Κατοχής του Ακινήτου 4145»). Στις 6.8.2026 ο δικαστικός επιδότης μετέβη στο Ακίνητο 4145 αλλά δεν εντόπισε κάποιο από τους Εναγόμενους 1-6. Άφησε ειδοποίηση προς όλους τους Εναγόμενους 1-6 για τα Εντάλματα Κατοχής των δύο Ακινήτων που είχαν εκδοθεί. Η ειδοποίηση παραλήφθηκε από την Εναγόμενη 1. Την ίδια μέρα, ο Εναγόμενος 5, ως η δική του θέση, αποκάλυψε στους υπόλοιπους Εναγόμενους τη θυροκόλληση που είχε εντοπίσει στις 29.4.2026.

 

Αμέσως μετά οι δικηγόροι των Εναγόμενων 1-6 ζήτησαν από το Πρωτοκολλητείο πρόσβαση στην αίτηση ημερομηνίας 30.7.2026 και, κατόπιν έρευνας στον φάκελο, καταχωρίστηκε η παρούσα Αίτηση στις 13.8.2026.

 

Να προσθέσω ότι οι δικαστικοί επιδότες, μέσω του Πρωτοκολλητή, είχαν αποτεθεί στο Δικαστήριο για οδηγίες ένεκα του ότι δεν ήταν εφικτή η εκτέλεση των ενταλμάτων ανάκτησης κατοχής των δύο Ακινήτων. Κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου ημερομηνίας 18.8.2026, οι Εναγόμενοι 1-6 ειδοποιήθηκαν ότι τα Εντάλματα Κατοχής των Ακινήτων 4145 και 4146 θα εκτελεστούν στις 8.9.2026 και ώρα 9:30. Οι ειδοποιήσεις αυτές παραλήφθηκαν από τους Εναγόμενους. Ακολούθησε η καταχώρηση μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 20.8.2026 από τους Εναγόμενους 1-6 με την οποία ζητούσαν την αναστολή εκτέλεσης των Ενταλμάτων Κατοχής μέχρι την εκδίκαση της παρούσας Αίτησης. Με τη σύμφωνη γνώμη των συνηγόρων των δύο πλευρών αποφασίστηκε όπως η παρούσα Αίτηση δικαστεί κατά προτεραιότητα ώστε να αποφασιστεί πριν τις 8.9.2026.

 

Πριν προχωρήσω σημειώνω ότι εξέτασα όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου για σκοπούς της Αίτησης καθώς και το περιεχόμενο του φακέλου. Για σκοπούς ακρόασης της Αίτησης, οι δύο πλευρές παρουσίασαν γραπτές αγορεύσεις τις οποίες έχω επίσης μελετήσει. Ειδική αναφορά σε κάποια επιχειρήματα γίνεται κατωτέρω, στο βαθμό που κρίνεται αναγκαίο.

 

Διάταγμα Υποκατάστατης Επίδοσης. Βασικές επιδιώξεις των Εναγόμενων 1-6 μέσω αυτής της Αίτησης είναι ο παραμερισμός του Διατάγματος Υποκατάστατης Επίδοσης (αιτητικό Β) και ο παραμερισμός της επίδοσης που είχε διενεργηθεί δυνάμει αυτού (αιτητικό Γ). Συνακόλουθα, ζητούν αναγνωριστικό διάταγμα ότι οι προθεσμίες που τέθηκαν στα Διατάγματα Παράδοσης Κατοχής δεν έχουν αρχίσει (αιτητικό Δ).

 

Οι Εναγόμενοι 1-6 ζητούν τον παραμερισμό του Διατάγματος Υποκατάστατης Επίδοσης υποστηρίζοντας ότι εκδόθηκε στη βάση αντικανονικής αίτησης η οποία δεν υποστηριζόταν από ένορκη δήλωση. Αυτό δεν ισχύει. Η αίτηση ημερομηνίας 9.4.2026 υποστηριζόταν από ένορκη δήλωση στην οποία επισυνάπτεται ως τεκμήριο ειδοποίηση από ιδιώτη επιδότη. Η ένορκη δήλωση αναφέρεται στις ανεπιτυχείς προσπάθειες για κανονική επίδοση. Παραπέμπει στην ειδοποίηση του ιδιώτη επιδότη ο οποίος αναφέρει ότι προσπάθειες να επιδώσει τα Διατάγματα Υποκατάστατης Επίδοσης στη διεύθυνση [ ] 8 σε διάφορες μέρες και ώρες δεν ήταν επιτυχείς παρότι κατά τις επισκέψεις του διαπίστωνε ενδείξεις ότι άτομα βρίσκονταν εντός της οικίας. Δεν του άνοιγαν την πόρτα παρά το ότι χτυπούσε το κουδούνι, καλούσε και παρέμενε στον χώρο. Η πλευρά των Εναγόμενων 1-6 σημειώνει ότι όταν είχε αποταθεί στο Πρωτοκολλητείο και ζήτησε πρόσβαση στη αίτηση ημερομηνίας 9.4.2026, δεν της είχαν δοθεί αντίγραφα της ένορκης δήλωσης και του τεκμηρίου. Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω τι διαμείφθηκε όμως δεδομένο παραμένει κατά την εξέταση της μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 9.4.2026 το Δικαστήριο είχε ενώπιον του τόσο ένορκη δήλωση που την υποστήριζε όσο και το τεκμήριο που τη συνόδευε.

 

Οι Εναγόμενοι 1-6 ζητούν τον παραμερισμό του Διατάγματος Υποκατάστατης Επίδοσης για ακόμα ένα λόγο. Υποστηρίζουν ότι στο Ακίνητο 4145 δεν βρίσκεται μια διώροφη κατοικία αλλά ένα οικοδόμημα με δύο ανεξάρτητες οικιστικές μονάδες, μια ισόγεια και μια ανώγεια. Στην ανώγεια κατοικία διαμένουν οι Εναγόμενοι 1 και 3, που είναι σύζυγοι, καθώς και οι Εναγόμενοι 5 και 6 που είναι τα τέκνα τους. Η είσοδος εκείνης της κατοικίας είναι στην οδό [ ] 8, ΤΚ 2112. Στην ισόγειο κατοικία διαμένουν οι Εναγόμενοι 2 και 4, που είναι σύζυγοι, με την ανήλικη θυγατέρα τους. Σημειώνω ότι ο Εναγόμενος 2 είναι υιός της Εναγόμενης 1. Αναφέρουν ότι η είσοδος της ισόγειας κατοικίας είναι από την άλλη πλευρά της αυλής, από την οδό [ ] 25, ΤΚ 2112, δια μέσου του Ακινήτου 4146. Οι Εναγόμενοι υποστηρίζουν ότι οι Ενάγοντες, που διαμένουν στην ίδια περιοχή, γνώριζαν για το γεγονός αυτό, ήτοι των δύο κατοικιών με ξεχωριστή είσοδο, και το απέκρυψαν από το Δικαστήριο όταν εξέδιδε το Διάταγμα Υποκατάστατης Επίδοσης.

 

Συγκεκριμένα, στα πλαίσια αυτής της Αίτησης η Εναγόμενη 1 αναφέρει τα εξής στις ένορκες δηλώσεις που καταχώρησε: «Τα δύο όμορα τεμάχια 4145 και 4146 στην Αγλαντζιά κατέχονται και χρησιμοποιούνται από την οικογένεια μας ως ενιαίος χώρος, χωρίς οποιοδήποτε χωροταξικό διαχωρισμό, περίφραξη ή οριοθέτηση μεταξύ τους και οι δύο κατοικίες επεμβαίνουν και στο οικόπεδο που κατέχεται από εμάς. Εντός του ενιαίου αυτού χώρου υπάρχουν δύο κατοικίες. Στη μια, με είσοδο από την οδό [ ] 8, διαμένω μονίμως εγώ με το σύζυγο μου, Εναγόμενο 3 και τα τέκνα μας, Εναγόμενους 5 και 6. Στην άλλη, με είσοδο από την οδό [ ] 25, 2112 Αγλαντζιά διαμένει μονίμως ο υιός μου, Εναγόμενος 2, με τη σύζυγο του, Εναγόμενη 4 και τα τέκνα τους» (παράγραφος 2 της ΕΔ1). «Η οικογένεια μου διαμένει στο ακίνητο επί εικόσι έξι έτη. Εκεί μεγάλωσε ο υιός μου, Εναγόμενος 2, και εκεί γεννήθηκαν τα παιδία μου. Στις αρχές του 2019 όταν ο Εναγόμενος 2 άρχισε να συμβιώνει με την Εναγόμενη 4, αποφασίστηκε ο διαχωρισμός του οικοδομήματος σε δύο αυτοτελείς κατοικίες και έγιναν σχετικές εργασίες ανακαίνισης και διαμόρφωσης. Με δική μου άδεια, ως τότε εγγεγραμμένης ιδιοκτήτριας του τεμαχίου 4146, κατασκευάστηκε πέρασμα διαμέσου του τεμαχίου 4146 από την οδό [ ] προς την είσοδο της ισόγειας κατοικίας. Έκτοτε στην ανώγεια κατοικία, με είσοδο από την οδό [ ], αριθμός 8, που είναι η μπροστινή οδός, διαμένω εγώ με το σύζυγο μου, Εναγόμενο 3, και τα τέκνα μας, Εναγόμενους 5 και 6, ενώ στην ισόγεια κατοικία, με ανεξάρτητη είσοδο από την πίσω οδό, την οδό [ ], αριθμός 25, μέσω του κτισμένου περάσματος επί του τεμαχίου 4146, διαμένει ο Εναγόμενος 2 με την Εναγόμενη 4 και τη θυγατέρα τους. Οι δύο κατοικίες δεν έχουν εσωτερική επικοινωνία μεταξύ τους» (παράγραφος 17 της ΕΔ3).

 

Η αναφορά σε δύο ξεχωριστές κατοικίες, με δύο διαφορετικά σημεία εισόδου (η μεν ισόγεια κατοικία με πρόσβαση από την οδό [ ] 25 η δε ανώγεια κατοικία με πρόσβαση από την οδό [ ] 8) γίνεται για πρώτη φορά στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης. Η εντύπωση που άφησαν οι Εναγόμενοι 1-6 κατά την εκδίκαση της αίτησης για έκδοση συνοπτικής απόφασης, όπως προκύπτει από τις εκεί ένορκες δηλώσεις, ήταν πως στο Ακίνητο 4145 βρίσκεται ένα οικοδόμημα όπου κατοικούσαν όλοι. Καμία ένδειξη δόθηκε ή αναφορά έγινε σε προηγούμενες ένορκες δηλώσεις που καταχωρήθηκαν εκ μέρους των Εναγόμενων 1-6 για την ύπαρξη δύο ανεξάρτητων κατοικιών, με διαφορετικά σημεία εισόδου, από διαφορετικές οδούς.

 

Σε κάθε περίπτωση όμως, όπως σημείωσα πιο πάνω, στο σημείωμα εμφάνισης και σε όλα τα διοριστήρια δικηγόρου, ο κάθε ένας από τους Εναγόμενους 1-6 καταγράφει ως διεύθυνση επίδοσης την οδό [ ] 8. Παρενθετικά σημειώνω, αν και πρόκειται για γεγονός μεταγενέστερο του Διατάγματος Υποκατάστατης Επίδοσης, ότι η ίδια διεύθυνση επίδοσης, [ ] 8, δηλώνεται από όλους τους Εναγόμενους 1-6 και για σκοπούς της έφεσης κατά της Απόφασης 2.4.2026.

 

Σύμφωνα με το Μέρος 10.6 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας 2023 (στο εξής «ΚΠΔ»):

 

«10.6. Περιεχόμενο του σημειώματος εμφάνισης

(1) Σημείωμα εμφάνισης πρέπει:

(α) να περιέχει το όνομα του δικηγόρου του εναγόμενου ή να δηλώνει ότι ο εναγόμενος υπερασπίζεται τον εαυτό του·

(β) να υπογράφεται από τον εναγόμενο ή τον δικηγόρο του εναγόμενου· και

(γ) να περιλαμβάνει τη διεύθυνση επίδοσης του εναγόμενου εντός των δημοτικών ορίων της πόλης ή του χωριού στην οποία βρίσκεται το πρωτοκολλητείο του δικαστηρίου.

(2) Η διεύθυνση επίδοσης του εναγόμενου μπορεί να περιλαμβάνει τον αριθμό τηλεομοιότυπου ή/και τη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του εναγόμενου.

(3) Αν το σημείωμα εμφάνισης δεν περιέχει διεύθυνση επίδοσης, δεν παραλαμβάνεται και αν τέτοια διεύθυνση είναι εικονική ή φανταστική, το σημείωμα εμφάνισης δύναται να παραμεριστεί από το δικαστήριο κατόπιν αίτησης του ενάγοντα.

(4) Όταν ο εναγόμενος είναι φυσικό πρόσωπο και το έντυπο απαίτησης δεν περιέχει διεύθυνση διαμονής ή διεξαγωγής εργασιών ή περιέχει εσφαλμένη διεύθυνση, ο εναγόμενος οφείλει να παράσχει τέτοια διεύθυνση στο σημείωμα εμφάνισης.»

 

Η υπογράμμιση είναι δική μου όμως τα υπογραμμισμένα σημεία δείχνουν τη σημασία της διεύθυνσης επίδοσης που ένας εναγόμενος δηλώνει για σκοπούς της υπόθεσης. Η πρόβλεψη των ΚΠΔ είναι να δηλώνεται από τον εναγόμενο η «διεύθυνση επίδοσης» δηλαδή διεύθυνση στην οποία παραλαμβάνει δικαστικά έγγραφα της υπόθεσης, όχι η διεύθυνση αλληλογραφίας (όπως οι Εναγόμενοι χαρακτηρίζουν την οδό [ ] 8), ούτε καν η διεύθυνση διαμονής. Η δηλωμένη διεύθυνση επίδοσης είναι η διεύθυνση που ο ίδιος ο εναγόμενος καθορίζει ως τη διεύθυνση για να του επιδίδονται δικαστικά έγγραφα της αγωγής.

 

Αυτό δηλώνεται ρητά στο Μέρος 6.6 των ΚΠΔ όπου αναφέρονται τα εξής στις σχετικές διατάξεις (με δική μου και πάλιν υπογράμμιση):

 

«6.6. Διεύθυνση επίδοσης

(1) Κάθε διάδικος σε απαίτηση ή άλλη διαδικασία ενώπιον δικαστηρίου παρέχει διεύθυνση επίδοσης, η οποία είναι κατάλληλο μέρος εντός των γεωγραφικών ορίων της επαρχίας στην οποία βρίσκεται το πρωτοκολλητείο του δικαστηρίου όπου εγείρεται η απαίτηση ή άλλη διαδικασία και στην οποία διεύθυνση μπορούν να αφήνονται έγγραφα προοριζόμενα για τον διάδικο.

 

[…]

 

(5) Αν κατά τη διάρκεια της απαίτησης υπάρξει αλλαγή στη διεύθυνση επίδοσης διαδίκου, ο διάδικος αυτός παρέχει ειδοποίηση για τη νέα διεύθυνση επίδοσης στον πρωτοκολλητή και σε κάθε άλλο διάδικο, και αν παραλείψει να το πράξει, θα συνεχίσει να ισχύει η παλιά διεύθυνση επίδοσης. Αν στην παλιά διεύθυνση ο κάτοχος των υποστατικών αρνείται να επιτρέψει τη χρήση αυτής της διεύθυνσης ως διεύθυνσης επίδοσης, θα είναι επαρκές αν καταχωρίζεται στην απαίτηση ή έφεση οτιδήποτε προορίζεται για τον διάδικο ο οποίος παραλείπει να δώσει ειδοποίηση για τη νέα διεύθυνση επίδοσης. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται επίσης σε αντιπρόσωπο παιδιού ή ανικάνου προσώπου ως διά νόμου προνοείται…»

 

Η διεύθυνση επίδοσης όλων των Εναγόμενων είναι η οδός [ ] 8. Σε εκείνη τη διεύθυνση διατάχθηκε και διενεργήθηκε η υποκατάστατη επίδοση δια θυροκόλλησης. Δεν συμφωνώ ότι οι Ενάγοντες απέκρυψαν ή πρέπει να θεωρηθεί ότι γνώριζαν (επειδή διαμένουν κοντά στα Ακίνητα) ή είχαν υποχρέωση να ερευνήσουν για να διακριβώσουν και να ενημερώσουν το Δικαστήριο περί της ύπαρξης δύο κατοικιών και δύο διαφορετικών εισόδων.

 

Βασική προϋπόθεση όταν διατάζεται υποκατάστατη επίδοση είναι το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι «κατά λογική προοπτική»[1] ο διάδικος θα λάβει γνώση των σχετικών εγγράφων. Δεν μπορώ να δεχτώ ότι υποκατάστατη επίδοση που διενεργείται με θυροκόλληση στις δηλωθείσες «διευθύνσεις επίδοσης», δεν ικανοποιεί αυτή την προϋπόθεση. Η παρουσίαση καταστάσεων από τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις για τον Εναγόμενο 2 όπου αναγράφεται ως διεύθυνση του η [ ] 25, δεν επαρκεί για να ανατρέψει το πιο πάνω συμπέρασμα.

 

Συγκεφαλαιώνοντας, η ένορκη δήλωση και ειδοποίηση του επιδότη που συνόδευαν την αίτηση ημερομηνίας 9.4.2026 εξετάστηκαν, αξιολογήθηκαν, κρίθηκαν επαρκείς και εκδόθηκε το Διάταγμα Υποκατάστατης Επίδοσης. Το Δικαστήριο δεν ενεργεί ως εφετείο του εαυτού του και αυτή η Αίτηση δεν μπορεί να γίνει πεδίο για αναθεώρηση της αρχικής κρίσης χωρίς νέα, ουσιαστικά, δεδομένα ή γεγονότα που να ανατρέπουν το υπόβαθρο που οδήγησε στο αρχικό συμπέρασμα. Εδώ, για τους λόγους που εξήγησα κρίνω ότι δεν έχουν παρουσιαστεί τέτοια νέα γεγονότα ή δεδομένα που να δικαιολογούν διαφορετική κρίση.

 

Περαιτέρω, προβάλλεται μέσω της Αίτηση το παράπονο ότι το Διάταγμα Υποκατάστατης Επίδοσης «δεν περιείχε οποιαδήποτε πρόνοια ή ειδοποίηση περί του δικαιώματος και ή της προθεσμίας υποβολής αίτησης παραμερισμού (παράγραφος 8 των γεγονότων της Αίτησης και σελίδα 5 της αγόρευσης)». Δεν θεωρώ ότι χρειαζόταν να γίνει οποιαδήποτε τέτοια πρόνοια. Δεν εντοπίζω αντίστοιχη υποχρέωση στους ΚΠΔ στην περίπτωση που η υποκατάστατη επίδοση αφορά διάταγμα παράδοσης κατοχής. Εδώ, τα επίδικα Διατάγματα Παράδοσης Κατοχής είχαν την αυτοτέλεια τους, υπό την έννοια ότι η επίδοση τους σηματοδοτούσε την έναρξη των προθεσμιών προς συμμόρφωση. Εντάσσονται δε στο ευρύτερο πλαίσιο μιας αγωγής που συνεχίζει (για εναπομείνασες αξιώσεις), στην οποία όλοι οι Εναγόμενοι εκπροσωπούνται από δικηγόρο.

 

Για τους λόγους που εξήγησα, δεν διαπιστώνω λόγο ή έρεισμα για παραμερισμό ή ακύρωση του Διατάγματος Υποκατάστατης Επίδοσης. Επίσης, δεν διαπιστώνω λόγο ή έρεισμα για παραμερισμό ή ακύρωση της επίδοσης που διενεργήθηκε δυνάμει αυτού.

 

Το Διάταγμα Υποκατάστατης Επίδοσης παραμένει. Η επίδοση των Διαταγμάτων Παράδοσης Κατοχής διενεργήθηκε κανονικά, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Διατάγματος Υποκατάστατης Επίδοσης. Οι προθεσμίες των Διαταγμάτων Παράδοσης Κατοχής για παράδοση των Ακινήτων 4145 και 4146 ξεκίνησαν με την επίδοση. Συνεπώς, τα αιτούμενα διατάγματα των παραγράφων Β, Γ και Δ της Αίτησης δεν μπορούν να επιτύχουν.

 

Εντάλματα Ανάκτησης Κατοχής του Ακινήτου 4146. Όταν η προθεσμία των 30 ημέρων του Διατάγματος Παράδοσης Κατοχής που αφορούσε το Ακίνητο 4146 παρήλθε άπρακτη, οι Ενάγοντες αποτάθηκαν στο Δικαστήριο με μονομερή αίτηση ημερομηνίας 2.6.2026 με την οποία ζητούσαν άδεια για έκδοση εντάλματος ανάκτηση κατοχής.

 

Η αίτηση εκείνη εγκρίθηκε και στις 15.6.2026 διατάχθηκε η έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής. Πρόκειται για το ένταλμα υπ’ αριθμό 265/2026 (στο εξής το «Ένταλμα Κατοχής του Ακινήτου 4146»).

 

Μέσω αυτής της Αίτησης, οι Εναγόμενοι 1-6 ζητούν τον παραμερισμό του διατάγματος ημερομηνίας 15.6.2026 καθώς και τον παραμερισμό του Εντάλματος Κατοχής του Ακινήτου 4146 (αιτητικό Ε).

 

Οι Εναγόμενοι 1-6 υποστηρίζουν ότι το Ένταλμα εκείνο είναι παράτυπο γιατί σε αυτό αναγράφεται ως ημερομηνία έκδοσης «5.6.2026», ήτοι ημερομηνία προγενέστερη του διατάγματος δυνάμει του οποίου εκδόθηκε.

 

Επί αυτού σημειώνω ότι πρόκειται σαφώς για απλό τυπογραφικό λάθος. Δεν είναι δυνατό η αναγραφείσα ημερομηνία να αποδοθεί σε οτιδήποτε άλλο πέραν αυτού. Να σημειώσω επίσης ότι η λανθασμένη αναγραφή της ημερομηνίας δεν αφορά, αυστηρά, τους Εναγόμενους 1-6. Το ένταλμα κατοχής εκδίδεται από το Δικαστήριο και απευθύνεται προς τους εντεταλμένους δικαστικούς επιδότες προς εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων, στους οποίους παραδίδεται προς εκτέλεση σύμφωνα με το Μέρος 52(3) των ΚΠΔ. Το ένταλμα δεν απευθύνεται προς τους διάδικους. Στο σώμα του εντάλματος καταγράφεται η διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι οι εναγόμενοι δεν έχουν συμμορφωθεί με το διάταγμα παράδοσης κατοχής και ότι το Δικαστήριο εξουσιοδοτεί τους εντεταλμένους επιδότες να ενεργήσουν ώστε το ακίνητο να παραδοθεί στους ενάγοντες. Στο ένταλμα περιλαμβάνονται και άλλες παρεμφερείς οδηγίες του Δικαστηρίου προς τους δικαστικούς επιδότες. Ναι μεν οι ενέργειες των επιδοτών που θα ακολουθήσουν κατά τα οριζόμενα στο ένταλμα θα επηρεάσουν τους εναγόμενους αλλά η εντολή δεν απευθύνεται προς αυτούς.

 

Επίσης, η πλευρά των Εναγόμενων 1-6, παραπονείται ότι η αίτηση ημερομηνίας 2.6.2026 που οδήγησε στην έκδοση του Εντάλματος Κατοχής του Ακινήτου 4146, καταχωρήθηκε μονομερώς. Αυτό όμως προβλέπεται ρητά από το Μέρος 52.1 των ΚΠΔ και δεν είναι κάτι μεμπτό αλλά η ακολουθητέα διαδικασία.

 

Στέκομαι στις διατάξεις του Μέρους 52.1(1)(β) των ΚΠΔ που προβλέπουν τα εξής (με δική μου υπογράμμιση):

 

«(1)(α) Όταν απόφαση ή διάταγμα του δικαστηρίου για ανάκτηση ή παράδοση κατοχής οποιασδήποτε ακίνητης περιουσίας επιδιώκεται όπως εφαρμοστεί με ένταλμα κατοχής, το ένταλμα μπορεί να εκδοθεί κατόπιν αδείας του δικαστηρίου, η οποία εξασφαλίζεται:

(i) με αίτηση χωρίς ειδοποίηση από τον ενάγοντα,

(ii) υποστηριζόμενη από ένορκη δήλωση σύμφωνα με το Έντυπο αρ.97. και το ένταλμα που εκδίδεται είναι σύμφωνα με το Έντυπο αρ.96.

(β) Άδεια δεν δίδεται εκτός αν καταδειχθεί ότι όλα τα πρόσωπα τα οποία έχουν πραγματική κατοχή όλου ή οποιουδήποτε μέρους της περιουσίας έχουν λάβει τέτοια ειδοποίηση της διαδικασίας ως θα θεωρηθεί επαρκής για να τους επιτρέψει να αιτηθούν από το δικαστήριο θεραπεία ή διαφορετικά.»

 

Το ζήτημα επομένως που προκύπτει σε αυτή την περίπτωση είναι κατά πόσο οι Εναγόμενοι 1-6 που κατέχουν το Ακίνητο 4146 είχαν λάβει «επαρκή ειδοποίηση της διαδικασίας ώστε να μπορούν να αιτηθούν θεραπείας ή διαφορετικά», ως πιο πάνω, πριν χορηγηθεί η άδεια για έκδοση του Εντάλματος Κατοχής του Ακινήτου 4146.

 

Η διάταξη του Μέρους 52.1(1)(β) των ΚΠΔ αναφέρεται σε «διαδικασία» και όχι στην αίτηση για έκδοση του εντάλματος. Ο όρος που χρησιμοποιείται είναι ευρύς και θεωρώ ότι δεν μπορεί παρά να αναφέρεται στην υποκείμενη διαδικασία που οδήγησε στην υποβολή της αίτησης για έκδοση του εντάλματος ανάκτησης κατοχής.

 

Στην προκείμενη περίπτωση, στη βάση όλων των στοιχείων που έχουν τεθεί ενώπιον μου και για τους λόγους που θα εξηγήσω στη συνέχεια, κρίνω ότι οι Εναγόμενοι 1-6 είχαν επαρκή ειδοποίηση για τη διαδικασία ώστε να ικανοποιείται η συγκεκριμένη προϋπόθεση του Μέρους 52.1(1)(β) των ΚΠΔ.

 

Το Διάταγμα Παράδοσης Κατοχής εκδόθηκε στα πλαίσια αυτής της αγωγής. Οι Εναγόμενοι γνώριζαν, έχουν εμφανιστεί και συμμετέχουν πλήρως στην αγωγή. Έλαβαν γνώση της αίτησης των Εναγόντων για έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον τους. Ήγειραν ένσταση σε εκείνη την αίτηση, ακούστηκαν και ακολούθως εκδόθηκε η Απόφαση 2.4.2026 η οποία κοινοποιήθηκε στα μέρη αυθημερόν. Η Απόφαση 2.4.2026, στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκαν τα Διατάγματα Παράδοσης κατοχής, είναι εκτελεστή και ισχυρή από την έκδοση της.

 

Σύμφωνα με το Μέρος 23.16(1) των ΚΠΔ, διάταγμα που εκ δόθηκε στα πλαίσια δια κλήσεως αίτησης:

 

«...είναι δεσμευτικό για τον αιτητή και για όλους τους διάδικους στους οποίους έχει επιδοθεί δεόντως η αίτηση, από την ημερομηνία κατά την οποία αυτό έχει εκδοθεί.»

 

Στην παρούσα περίπτωση, η αίτηση που οδήγησε στην Απόφαση 2.4.2026 ήταν αίτηση inter partes και τα Διατάγματα Παράδοσης Κατοχής ήταν δεσμευτικά για τους Εναγόμενους 1-6 από την ημερομηνία έκδοσης τους. Τόσο η Απόφαση 2.4.2026 όσο και τα Διατάγματα Παράδοσης Κατοχής ήταν εις γνώση των Εναγόμενων 1-6. Ότι οι Ενάγοντες θα λάμβαναν μέτρα για να πετύχουν παράδοση της κατοχής σε περίπτωση μη συμμόρφωσης των Εναγόμενων 1-6 (με προφανές διαθέσιμο μέτρο την έκδοση εντάλματος κατοχής) ήταν επίσης λογικά προβλέψιμο. Αυτό φαίνεται και από το γεγονός ότι στην έφεση κατά της Απόφασης 2.4.2026 εκφράζεται η πρόθεση καταχώρησης αίτησης αναστολής εκτέλεσης.

 

Όπως σημείωσα, το Μέρος 52.1(1)(β) των ΚΠΔ που έχω παραθέσει πιο πάνω αναφέρει ότι το Δικαστήριο πρέπει να ικανοποιηθεί ότι όλα τα πρόσωπα σε κατοχή του ακινήτου:

 

«έχουν λάβει τέτοια ειδοποίηση της διαδικασίας ως θα θεωρηθεί επαρκής για να τους επιτρέψει να αιτηθούν από το δικαστήριο θεραπεία ή διαφορετικά».

 

Από όσα έχω εξηγήσει, κρίνω ότι οι Εναγόμενοι 1-6 είχαν επαρκή γνώση της διαδικασίας και κάθε ευκαιρία να αιτηθούν θεραπείας πριν την χορήγηση άδειας για έκδοση του Εντάλματος Κατοχής του Ακινήτου 4146.

 

Συνεπώς, δεν διαπιστώνω οποιαδήποτε παρατυπία ή λόγο παραμερισμού ή ακύρωσης της άδειας που δόθηκε για έκδοση του εν λόγω Εντάλματος ή του ίδιου του Εντάλματος.

 

Η πλευρά των Εναγόμενων 1-6 εστιάζει στο ότι ο Εναγόμενος 5 που παρέλαβε τα Διατάγματα Παράδοσης Κατοχής που είχαν θυροκολληθεί δεν τους ενημέρωσε για αυτά. Συνεπώς, είναι η θέση τους ότι δεν είχαν γνώση της διαδικασίας. Άρα, εισηγούνται, λανθασμένα εκδόθηκε το Ένταλμα Κατοχής του Ακινήτου 4146. Δεν μπορώ να δεχτώ αυτό το επιχείρημα.

 

Θα παραθέσω τα σχετικά αποσπάσματα από την ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 5. Τα αποσπάσματα είναι εκτενή όμως θεωρώ σημαντικό να τεθεί με πληρότητα η θέση του: «Την 29/04/2026 εντόπισα στερεωμένη επί της θύρας της κατοικίας μας στην οδό [ ] 8, δέσμη εγγράφων. Την αποκόλλησα και την παρέλαβα ο ίδιος προσωπικά. Κανένας άλλος από τους Εναγόμενους δεν ήταν παρών και κανένας δεν αντιλήφθηκε την ύπαρξη ή την παραλαβή των εγγράφων […]. Ξεφυλλίζοντας τα έγγραφα διαπίστωσα ότι επρόκειτο για δικαστικά έγγραφα που αφορούσαν την οικογένεια μας και τα σπίτια μας. Γνώριζα ότι η υπόθεση ευρισκόταν στα χέρια του δικηγόρου της οικογένειας μας και ότι οι γονείς μου ήταν ήδη πολύ στενοχωρημένοι και αναστατωμένοι από τη δικαστική διαδικασία που απειλεί να μας αφήσει άστεγους. Θέλοντας να μην τους λυπήσω και να μην τους αναστατώσω περισσότερο, πήρα τη λανθασμένη, όπως αντιλαμβάνονται σήμερα, απόφαση να μην αναφέρω σε κανένα οτιδήποτε και φύλαξα τα έγγραφα στα προσωπικά μου αντικείμενα. Η απόφαση μου αυτή ήταν αποκλειστικά δική μου. Δεν συμβουλεύτηκα κανένα, ούτε τους γονείς μου, ούτε τον αδερφό μου, ούτε τον δικηγόρο της οικογένειας, και κανείς δεν μου υπέδειξε να ενεργήσω με τον τρόπο αυτό. Δεν είμαι νομικός και δεν αντιλήφθηκαν ότι τα έγγραφα αυτά έθεταν προθεσμίες ή ότι η παραλαβή και η φύλαξη τους από εμένα μπορούσε να έχει οποιεσδήποτε έννομες συνέπειες για την οικογένεια μου. Ουδέποτε αποκάλυψα σε οποιονδήποτε από τους λοιπούς Εναγόμενους ότι παρέλαβα τα εν λόγω έγγραφα και ουδέποτε τους έδειξα ή τους παρέδωσα οτιδήποτε από αυτά. Εξ όσων γνωρίζω και πιστεύω κανένας από τους λοιπούς Εναγόμενους δεν έλαβε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο γνώση των εγγράφων αυτών ή του περιεχομένου τους μέχρι τον χρόνο που αναφέρω πιο κάτω. Την 06/08/2026 όταν πληροφορήθηκαν από την οικογένεια μου για την ειδοποίηση του δικαστικού επιδότη ημερομηνίας 06/08/2026 και για την ύπαρξη του εντάλματος ανάκτησης κατοχής και για την κατοικία μας στην οδό [ ] 8, αντιλήφθηκα για πρώτη φορά τη σοβαρότητα της κατάστασης και το λάθος μου. Αποκάλυψα αμέσως στην οικογένεια μου ότι είχα παραλάβει το θυροκολλημένο έγγραφο την 29/04/2026 και τα παρέδωσα στο δικηγόρο της οικογένειας» (παράγραφοι 2-7 της ΕΔ).

 

Οι αναφορές αυτές του Εναγόμενου 5 δημιουργούν αρκετά ερωτηματικά. Ο Εναγόμενος 5 είναι ενήλικας και διαμένει στη διεύθυνση επίδοσης όλων των Εναγόμενων. Είναι επίσης διάδικος στην παρούσα αγωγή. Έχει διορίσει δικηγόρο να τον εκπροσωπεί και κατ΄ εντολή του λαμβάνονται διαβήματα και ενέργειες που αφορούν τον χειρισμό της υπόθεσης. Γνωρίζει ότι μέσω της αγωγής οι Ενάγοντες ζητούσαν παράδοση κατοχής της κατοικίας τους. Εντούτοις υποστηρίζει ότι αποφάσισε να κρατήσει για τον εαυτό του έγγραφα που, στην όψη τους, αφορούσαν και τους άλλους εναγόμενους/μέλη της οικογένειας του. Δεν τα παρέδωσε στους γονείς του για να μην τους αναστατώσει. Δεν ανέφερε τα έγγραφα ούτε στην αδερφή του Εναγόμενη 6 που διαμένουν μαζί ή στον αδερφό του Εναγόμενο 2 και τη σύζυγο του Εναγόμενη 4 που διαμένουν στο ισόγειο. Ούτε ενημέρωσε τους δικηγόρους του για δικαστικά έγγραφα που αφορούσαν αυτή την υπόθεση. Αυτά παρότι, λογικά αναμένω πως οι δικηγόροι του τον είχαν ενημερώσει για την έκδοση της Απόφασης 2.4.2026 και των Διαταγμάτων Παράδοσης Κατοχής. Όπως ανέφερα, η όλη στάση του Εναγόμενου 5 δημιουργεί ερωτηματικά.  

 

Εντούτοις, έστω και αν τα πράγματα συνέβησαν όπως ο Εναγόμενος 5 τα περιγράφει, πάλιν δεν διαφοροποιούνται τα δεδομένα. Η απόφαση του να μην ενημερώσει τους άλλους Εναγόμενους αφορά τον ίδιο και εκείνους. Εάν τα Διατάγματα Παράδοσης Κατοχής δεν ήρθαν στην αντίληψη των υπόλοιπων δεν ευθύνεται για αυτό η πλευρά των Εναγόντων. Οι Ενάγοντες έπραξαν τα λογικά αναμενόμενα για να τεθούν τα Διατάγματα Παράδοσης Κατοχής υπόψη των Εναγόμενων. Με το Διάταγμα Υποκατάστατης Επίδοσης τα Διατάγματα Παράδοσης Κατοχής θυροκολλήθηκαν στην είσοδο της κατοικίας που οι Εναγόμενοι δηλώνουν ως διεύθυνση επίδοσης, δηλαδή όπου οι ίδιοι καθορίζουν ως τη διεύθυνση στην οποία μπορούν να αφεθούν έγγραφα της αγωγής που τους αφορούν. Οι επιλογές του Εναγόμενου 5, ήταν εκτός του ελέγχου των Εναγόντων και δεν μπορούν να συνιστούν εμπόδιο για τους Ενάγοντες να προωθήσουν τα δικαιώματα τους.

 

Ένταλμα Ανάκτησης Κατοχής του Ακινήτου 4145. Όταν η προθεσμία των τριών μηνών για την παράδοση κατοχής του Ακινήτου 4145 παρήλθε άπρακτη, οι Ενάγοντας ζήτησαν την έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής.

 

Αποτάθηκαν στο Δικαστήριο με μονομερή αίτηση ημερομηνίας 30.7.2026 και σχετική άδεια δόθηκε στις 3.8.2026. Ακολούθως, στις 4.8.2026 εκδόθηκε το ένταλμα ανάκτησης κατοχής του Ακινήτου 4145 υπ’ αριθμό 331/2026 (στο εξής το «Ένταλμα Κατοχής του Ακινήτου 4145»).

 

Οι Εναγόμενοι 1-6 ζητούν μέσω αυτής της Αίτησης τον παραμερισμό ή ακύρωση του διατάγματος ημερομηνίας 3.8.2026 και του Εντάλματος Κατοχής του Ακινήτου 4145 (αιτητικό ΣΤ).

 

Στο βαθμό που τα επιχειρήματα τους είναι τα ίδια ως για το Ένταλμα Κατοχής του Ακινήτου 4146, αυτά έχουν απαντηθεί πιο πάνω.

 

Περαιτέρω όμως, οι Εναγόμενοι 1-6 παραπονούνται ότι λανθασμένα το Δικαστήριο είχε επιληφθεί στης αίτησης ημερομηνίας 30.7.2026 σε κατεπείγουσα βάση. Εκείνη η αίτηση είχε εξεταστεί από το παρόν Δικαστήριο με άλλη σύνθεση και η ορθότητα της απόφασης να εξεταστεί ως κατεπείγουσα δεν μπορεί να κριθεί εδώ. Περιορίζομαι να αναφέρω ότι η αίτηση εξετάστηκε σε επείγουσα βάση γιατί οι εξηγήσεις που δόθηκαν από τους Ενάγοντες κρίθηκαν ικανοποιητικές. Παρά τα επιχειρήματα των Εναγόμενων 1-6 προς το αντίθετο, οι λόγοι που οι Ενάγοντες είχαν προβάλει δεν έχουν ανατραπεί μέσω αυτής της Αίτησης. Εξάλλου κατά πόσο η (μονομερής) αίτηση εξετάστηκε κατά προτεραιότητα ή εάν εξεταζόταν στην κανονική σειρά, δεν θα διαφοροποιούσε το αποτέλεσμα.

 

Οι Εναγόμενοι 1-6 προβάλλουν επίσης ότι στο Ένταλμα Κατοχής του Ακινήτου 4145 λανθασμένα καταγράφεται ως διεύθυνση του Ακινήτου η «[ ] 25». Ούτε αυτό το στοιχείο μπορεί να θεωρηθεί ως ουσιώδους σημασίας ώστε να οδηγήσει σε παραμερισμό του εν λόγω Εντάλματος. Επαναλαμβάνω όσα έχω αναφέρει πιο πάνω σε σχέση με το περιεχόμενο και φύση ενός εντάλματος κατοχής. Επιπρόσθετα, ο σκοπός της περιγραφής του ακινήτου στο ένταλμα είναι ώστε οι εντεταλμένοι δικαστικοί επιδότες να αντιληφθούν ποιο είναι το ακίνητο που αφορά το ένταλμα. Στο συγκεκριμένο Ένταλμα, εκτός από την αναφορά σε «[ ] 25» (οδός που, σύμφωνα με τους Εναγόμενους, είναι στην πίσω πλευρά του όμορου Ακινήτου 4146), αναγράφονται επίσης πολλά άλλα στοιχεία του Ακινήτου. Αναγράφεται δηλαδή ότι πρόκειται για το ακίνητο «με αριθμό εγγραφής 2/4790, Φ/Σχ 21/63w1, τεμάχιο 4145, τμήμα 2, στην τοποθεσία Πλατύ Μελκονιάν, τκ 2112 Αγλαντζιά, Επαρχία Λευκωσίας, με διεύθυνση [ ] 25, ΤΚ 2112 Αγλαντζιά, Λευκωσία». Θεωρώ ότι υπάρχουν επαρκή στοιχεία στο Ένταλμα ώστε να προσδιορίζουν επακριβώς το υπό αναφορά Ακίνητο 4145 και αυτό είναι το ζητούμενο.

 

Αναφορικά με το θέμα της ενημέρωσης των Εναγόμενων περί της διαδικασίας κατά τα προβλεπόμενα στο Μέρος 52.1(1)(β) των ΚΠΔ, πέραν όσων αναφέρω πιο πάνω προσθέτω και το εξής. Πριν την έκδοση του Εντάλματος Κατοχής του Ακινήτου 4145 μεσολάβησε ακόμα ένα γεγονός που δεικνύει ότι οι Εναγόμενοι 1-6 είχαν επαρκή γνώση της διαδικασίας.

 

Ειδικότερα, είχε προηγηθεί η επίδοση ειδοποίησης για το Ένταλμα Κατοχής του Ακινήτου 4146 μέσω του δικαστικού επιδότη στις 9.7.2026. Η Εναγόμενη 1 δέχεται ότι παρέλαβε την ειδοποίηση για την ίδια και τους Εναγόμενους 3, 5 και 6 όμως υποστηρίζει ότι επίδοση ουδέποτε διενεργήθηκε στους Εναγόμενους 2 και 4. Ακόμα και αν δεν υπήρξε επίδοση, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν ενημερώθηκαν οι Εναγόμενοι 2 και 4. Ο δικηγόρος των Εναγόμενων απέστειλε στον Πρωτοκολλητή την επιστολή ημερομηνίας 23.7.2026 εκ μέρους των Εναγόμενων (με αναφορά σε αγωγή 1104/2025 και σε «Πελάτες μας Μόνικα Τερζιάν κ.α. εναγόμενοι» χωρίς να διαχωρίζει). Υπάρχει μεν η αναφορά στην παράγραφο 3 εκείνης της επιστολής σε μη επίδοση προς όλους τους Εναγόμενους όμως δεν μπορώ να δεχτώ ότι ο δικηγόρος έλαβε γνώση για την ύπαρξη του Εντάλματος Κατοχής για το Ακίνητο 4145 και δεν ενημέρωσε τους Εναγόμενους 2 και 4, τους οποίους το θέμα αφορούσε άμεσα. Συνεπώς δεν μπορεί παρά να έλαβαν γνώση όλοι οι Εναγόμενοι 1-6 για την εν λόγω ειδοποίηση.

 

Να προσθέσω ότι το Μέρος 52.1(1)(β) των ΚΠΔ καθορίζει ότι οι εναγόμενοι πρέπει να «λάβουν ειδοποίηση της διαδικασίας», δεν απαιτεί επίδοση.

 

Οι Εναγόμενοι 1-6 σημειώνουν ότι δεν είχε ενημερωθεί το Δικαστήριο όταν εξέταζε την αίτηση ημερομηνίας 30.7.2026 ότι δεν είχε προωθηθεί η εκτέλεση του Εντάλματος κατοχής του Ακινήτου 4146 στις 23.7.2026. Αυτό δεν θεωρώ ότι ήταν κάτι για το οποίο έπρεπε να ενημερωθεί το Δικαστήριο. Ουσιώδους σημασίας είναι πως υπήρχε διάταγμα δια παράδοση κατοχής του Ακινήτου 4145, που ήταν εις γνώση των Εναγόμενων και οι Εναγόμενοι δεν είχαν συμμορφωθεί.

 

Συνεπώς, όπως και στην περίπτωση του Εντάλματος Κατοχής του Ακινήτου 4146, κρίνω ότι δεν δικαιολογείται ο παραμερισμός ή η ακύρωση του διατάγματος ημερομηνίας 3.8.2026 ή του Εντάλματος Κατοχής του Ακινήτου 4145.

 

Λοιπά ζητήματα. Παραμένουν κάποια άλλα θέματα που εγείρονται μέσω της Αίτησης.

 

Η πλευρά των Εναγόντων υποστήριξε ότι η Αίτηση υποβλήθηκε εκπρόθεσμα. Σημειώνουν ότι η προθεσμία για καταχώρηση αίτησης παραμερισμού διατάγματος που εκδίδεται χωρίς ειδοποίηση καθορίζεται από το Μέρος 23.14 των ΚΠΔ σε 10 ημέρες από την επίδοση του σχετικού διατάγματος. Υποστηρίζουν επομένως ότι το αίτημα των Εναγόμενων 1-6 για παραμερισμό του Διατάγματος Υποκατάστατης Επίδοσης είναι εκπρόθεσμο. Η πλευρά των Εναγόμενων 1-6 αντιτάσσει ότι σε περίπτωση που η επίδοση κριθεί αντικανονική τότε η σχετική προθεσμία δεν ξεκίνησε. Σε αυτή την περίπτωση, όπως εξήγησα, η επίδοση κρίθηκε νομότυπη συνεπώς το μέρος της Αίτησης που αφορά στον παραμερισμό του Διατάγματος Υποκατάστατης Επίδοσης είναι όντως εκπρόθεσμο. Θεωρώ ότι η προθεσμία θα μπορούσε να παραταθεί όμως, σε αυτή την περίπτωση το αποτέλεσμα ολόκληρης της Αίτησης έχει ήδη κριθεί επί της ουσίας όπως εξήγησα πιο πάνω.

 

Στην Αίτηση γίνεται αναφορά στην εγκυμοσύνη της Εναγόμενης 4 και στην κατάσταση της υγείας αυτής καθώς και τη μητέρας της. Αυτά είναι απολύτως σεβαστά όμως δεν πρόκειται για παράγοντες που θα μπορούσαν να διαφοροποιήσουν το αποτέλεσμα. Δεν είναι κριτήρια που αναγνωρίζονται από το κανονιστικό πλαίσιο ή τη νομολογία ως σχετικά με τα προς απόφαση ζητήματα ή ικανά να επηρεάσουν την κατάληξη.

 

Στην Αίτηση γίνονται επίσης κάποιες αναφορές σε προσωπικές επιδιώξεις, στη στάση και ενέργειες των Εναγόντων. Ουσιαστικά αποδίδεται τους Ενάγοντες ότι ενεργούν στα πλαίσια συντονισμένης προσπάθειας «υφαρπαγής» (εάν μου επιτραπεί ο χαρακτηρισμός) των Ακινήτων εκμεταλλευόμενοι τις επαγγελματικές τους ιδιότητες και προσβάσεις. Από την άλλη, μέσω της ένστασης γίνονται αναφορές από τους Ενάγοντες σε προσπάθειες «εκφοβισμού ή παρακολούθησης» τους (και πάλιν εάν μου επιτραπούν οι χαρακτηρισμοί) από την πλευρά των Εναγόμενων. Έγιναν στα πλαίσια εκδίκασης της παρούσας Αίτησης και παραπομπές σε άλλες υποθέσεις που αφορούν τους εμπλεκόμενους. Αυτά τα ζητήματα είναι παντελώς άσχετα με τα επίδικα θέματα αυτής της Αίτησης. Καμία από τις αναφορές αυτές έχω λάβει υπόψη, ούτε κατά την αξιολόγηση των εκατέρωθεν θέσεων ούτε στη διαμόρφωση του αποτελέσματος. Στο βαθμό που αφορά αυτή την αγωγή και τις διαδικασίες που αυτή αφορά, οι δυο πλευρές ενεργούν στα πλαίσια των δικονομικών τους δικαιωμάτων.

 

Αναφέρει η πλευρά των Εναγόμενων 1-6 ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να διατηρήσει το status quo εκδίδοντας τα αιτούμενα διατάγματα. Όμως το επιχείρημα αυτό τίθεται σε λάθος βάση. Απομονώνει το ζήτημα της σημερινής κατοχής των Ακινήτων αγνοώντας ότι η υφιστάμενη κατάσταση περιλαμβάνει το γεγονός ότι οι Ενάγοντες είναι πλέον οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες των Ακινήτων και αγνοώντας την Απόφαση 2.4.2026, τα Διατάγματα Παράδοσης Κατοχής και τα Εντάλματα Κατοχής των Ακινήτων 4145 και 4146. Όλα αυτά παραμένουν ισχυρά και είναι μέρος της υφιστάμενης κατάστασης που, ουσιαστικά, οι Εναγόμενοι 1-6 δεν επιδιώκουν να διατηρήσουν αλλά να ανατρέψουν.

 

Τέλος, αφήνονται αιχμές μέσω της Αίτησης σε σχέση με τη διαγωγή του Πρωτοκολλητείου. Η πλευρά των Εναγόμενων 1-6 φαίνεται να εισηγείται ότι το Πρωτοκολλητείο λειτουργούσε μεροληπτικά υπέρ των Εναγόντων, σπεύδοντας με εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των Εναγόντων εις βάρος των δικών τους. Αυτές οι αιχμές ούτε τεκμηριώνονται ούτε έχουν ληφθεί υπόψη.

 

Κατάληξη. Για τους λόγους που έχω εξηγήσει η Αίτηση απορρίπτεται.

 

Παραμένει το θέμα των εξόδων της Αίτησης, τα οποία ακολουθώντας το αποτέλεσμα επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων 1&2 και εναντίον των Εναγόμενων 1-6, αλληλέγγυα και κεχωρισμένα. Αναφορικά με το ύψος των εξόδων, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση, αντικείμενο και πορεία εκδίκασης της Αίτησης, κρίνω εύλογο και επιδικάζω ποσό €5.000. πλέον ΦΠΑ.

 

 

 

(Υπ.)  …………………………………………………….
Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Π.Ε.Δ.

 

Πιστό Αντίγραφο

 

 

Πρωτοκολλητής