ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. ΜΑΘΗΚΟΛΩΝΗ, Π.Ε.Δ
Αρ. Αίτησης 381/24
Αναφορικά με τον Περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113 ως έχει τροποποιηθεί
και
Αναφορικά με την Αίτηση της
1. Limited Liability Company Investasset
και
1. Έφορος Εταιρειών και Επίσημος Παραλήπτης
2. Kairto Limited
3. Muriel Limited
4. Castlerose Limited
___________________________________________
Ημερομηνία: 13 Νοεμβρίου 2026
Για την Αιτήτρια: κ. Ι. Τ. Οικονόμου για Ε. Economou & Co LLC.
Για τον Καθ’ ου η αίτηση 1: κ. Α. Χατζηκωσταντής, για Γενικόν Εισαγγελέα.
Για τις Καθ’ ων η αίτηση 2-4: Καμία εμφάνιση.
ΑΠΟΦΑΣΗ
1. Εισαγωγή – Η Αίτηση
Με την παρούσα αίτηση η Αιτήτρια εξαιτείται ως ακολούθως:
(1) Διάταγμα με το οποίο να διορθώνεται και/ή να τροποποιείται το μητρώο μελών των Καθ΄ ων η αίτηση 2,3 και 4 ώστε η Αιτήτρια να θεωρείται και να καταγράφεται πλέον στα εν λόγω μητρώα ως η μέτοχος των 249.999 συνήθων μετοχών αξίας 1 Δολλαρίου ΗΠΑ έκαστη, που κατείχε άλλη συγκεκριμένη νομική οντότητα σε κάθε μια εκ των Καθ’ ων η αίτηση 2-4.
(2) Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο Έφορος Εταιρειών όπως διορθώσει και τροποποιήσει το αρχείο του και/ή τα μητρώα του σε σχέση με τις εν λόγω Καθ’ ων η αίτηση 2-4, έτσι ώστε η Αιτήτρια από την ημέρα έκδοσης του διατάγματος του Δικαστηρίου να αναγράφεται ως ο μέτοχος των προαναφερθέντων μετοχών και/ή ώστε η προηγούμενη νομική οντότητα που εμφανίζεται ως μέτοχος να αντικατασταθεί από την Αιτήτρια.
(3) Χωρίς επηρεασμό των ανωτέρω, διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι Καθ’ ων η αίτηση 2-4 και/ή εκπρόσωπος της Αιτήτριας και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο κρίνει ορθό το σεβαστό Δικαστήριο, όπως καταχωρίσουν στον Έφορο Εταιρειών, το Έντυπο ΗΕ 57 μαζί με πιστό αντίγραφο του διατάγματος και/ή οποιαδήποτε άλλα σχετικά έγγραφα τυχόν απαιτείται να καταχωρηθούν και/ή κοινοποιηθούν στον Έφορο Εταιρειών και Επίσημο Παραλήπτη.
Ως αναφέρεται στη νομική βάση της αίτησης αυτή βασίζεται μεταξύ άλλων στα άρθρα 2, 73, 111(1)-(4) του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 ως έχει τροποποιηθεί, στους Περί Εταιρειών Διαδικαστικούς Κανονισμούς, στις αρχές του Κοινοδικαίου και της Επιείκειας καθώς και στις συμφυείς εξουσίες, στη γενική πρακτική, νομολογία και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου.
Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση εμφαίνονται στην Ε/Δ του Ε.Ο. Συνοπτικά μπορεί να λεχθεί πως θέση της Αιτήτριας είναι ότι συμφώνησε να αποκτήσει από τρίτη εταιρεία τις μετοχές που η τελευταία κατείχε στις καθ’ ων η αίτηση 2-4, ότι κατέβαλε και την αντιπαροχή στις 14.3.24, ότι υπογράφηκαν τα μεταβιβαστήρια (instruments of transfer) και επιδόθηκαν στα γραφεία των Καθ’ ων η αίτηση 2-4, ωστόσο οι τελευταίες υπέπεσαν εδώ και αρκετό καιρό σε αδράνεια σε σημείο που να απειλείται η ίδια η ύπαρξη τους, καμμιά εξ αυτών δεν έχει πλέον διορισμένο διευθυντή ή γραμματέα και δεν προώθησε τις διαδικασίες για ολοκλήρωση της αλλαγής στη μετοχική δομή. Με αποτέλεσμα η Αιτήτρια να αποταθεί στο Δικαστήριο ως «δυσαρεστημένο πρόσωπο» δυνάμει των προνοιών του άρθρου 111.
Δεν κρίνεται σκόπιμο να ενδιατρίψω περαιτέρω επί των γεγονότων αφού αποτελεί κοινό τόπο μεταξύ των δύο πλευρών ότι κατόπιν επίδοσης της αίτησης και μη εμφάνισης των Καθ’ ων η αίτηση 2-4, εκδόθηκε (από το Δικαστήριο υπό άλλη σύνθεση) και χωρίς ένσταση από τον Καθ΄ ου η αίτηση 1 που εμφανίστηκε στη διαδικασία, διάταγμα ως η παρ. 1 της αίτησης. Ωστόσο ο Καθ΄ ου η αίτηση 1 προέβαλε ένσταση στα αιτητικά 2 και 3 της Αίτησης.
Αξίζει ακόμα να σημειωθεί ότι θέση της Αιτήτριας είναι πως το αιτητικό 3, ζητείται διαζευκτικά προς το αιτητικό 2 και μόνο στην περίπτωση που το Δικαστήριο ήθελε κρίνει απαραίτητη την κοινοποίηση στον Έφορο εντύπου ΗΕ57.
2. Οι Λόγοι Ένστασης
Ο Καθ’ ου η αίτηση 1 καταχώρησε γραπτή ένστασης και με τους λόγους ένστασης που προβάλλει, ουσιαστικά ισχυρίζεται ότι η εξουσία έκδοσης διατάγματος διόρθωσης μητρώου δυνάμει του άρθρου 111 του Κεφ. 113, έχει εκλείψει ή/και έχει ήδη ασκηθεί στη παρούσα υπόθεση με την έκδοση του διατάγματος ημερομηνίας 08/04/2025, με το οποίο το Δικαστήριο διέταξε την διόρθωση και/ή τροποποίηση των μητρώων μελών των Καθ’ ων η αίτηση εταιρειών.
Περαιτέρω υποστηρίζει ότι το Δικαστήριο δεν κέκτηται δικαιοδοσίας έκδοσης των αιτούμενων υπ’ αριθμόν 2 και 3 διαταγμάτων εφόσον το άρθρο 111 και εν γένει το Κεφ. 113 δεν του δίδει τέτοια και ότι εν πάση περιπτώσει εφόσον αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν διορισμένοι αξιωματούχοι στις Καθ’ ων η αίτηση εταιρείες, τυχόν έκδοση των αιτητικών υπ’ αριθμόν 2 και 3 της αίτησης, θα οδηγήσει στο να παραβιαστούν ή/και παρακαμφθούν σχετικές διατάξεις του Κεφ. 113 αναφορικά με τη νενομισμένη διαδικασία κοινοποίησης αλλαγών μετόχων από τις υπό αναφορά εταιρείες και εγγραφής τους στα μητρώα του Εφόρου Εταιρειών ή/και της καταχώρησης του καθορισμένου τύπου (ΗΕ57), κατά τρόπο ανεπίτρεπτο ή/και αντικανονικό ή/και καταχρηστικό.
Υποστηρίζει συναφώς ότι η δυνατότητα ενημέρωσης του μητρώου μελών του Εφόρου Εταιρειών είναι εφικτή μόνο με την υποβολή του θεσμοθετημένου για το σκοπό αυτό εντύπου ΗΕ57 υπογεγραμμένου από διορισμένο αξιωματούχο της εταιρείας.
Επομένως είναι κατ’ επέκταση η θέση του Καθ’ ου η αίτηση 1, ότι η αίτηση της Αιτήτριας είναι νομικά, δικονομικά αλλά και ουσιαστικά αβάσιμη ή/και αστήρικτη ή/και ανυπόστατη ή/και δεν στηρίζεται σε επαρκή νομική βάση η οποία να νομιμοποιεί ή/και να δικαιολογεί την έκδοση των διαταγμάτων υπ’ αριθμόν 2 και 3 ενώ είναι περαιτέρω η θέση του πως ούτε τα γεγονότα που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση της Αιτήτριας δεν μπορούν να στοιχειοθετήσουν ή/και να τεκμηριώσουν την Αίτηση.
Περιπλέον υποστηρίζει ότι τυχόν έκδοση των αιτητικών υπ’ αριθμόν 2 και 3 δύναται να επηρεάσει δικαιώματα τρίτων προσώπων και ότι ενόψει της απουσίας διορισμένων αξιωματούχων στις πιο πάνω Εταιρείες, η αίτηση θα έπρεπε υπό τις περιστάσεις να επιδοθεί στα υπόλοιπα μέλη των πιο πάνω Εταιρειών. Εν τέλει υποστηρίζει ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δέον όπως ασκηθεί εναντίον της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων.
Με την Ε/Δ της Γ. Ι που συνοδεύει την ένσταση, επαναλαμβάνονται και επεξηγούνται περαιτέρω οι λόγοι ένστασης.
3. Η Διαδικασία
Οι συνήγοροι των δύο πλευρών περιορίστηκαν σε αγορεύσεις με τις οποίες προώθησαν και ανέπτυξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Τα όσα υποστήριξαν οι συνήγοροι των διαδίκων είναι ενώπιον του Δικαστηρίου και λαμβάνονται υπόψη χωρίς να κρίνεται σκόπιμο να επαναληφθούν στο σύνολο τους. Αναφορά δε στις θέσεις τους θα γίνει πιο κάτω στο πλαίσιο ανάλυσης της νομικής πτυχής της αίτησης και στον βαθμό που κρίνεται αναγκαίο.
4. Νομική Πτυχή
Από τα όσα προηγήθηκαν είναι προφανές πως μετά και από την έκδοση διατάγματος ημερ. 8.4.25, με το οποίο διατάσσεται η διόρθωση του μητρώου μελών των Καθ’ ων η αίτηση 2-4, αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας αποτελεί το κατά πόσον το Δικαστήριο, έχοντας ήδη εκδώσει διάταγμα διόρθωσης των μητρώων μελών των εμπλεκόμενων εταιρειών, δυνάμει του άρθρου 111 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, δύναται να διατάξει τον Έφορο Εταιρειών να προβεί στην αντίστοιχη διόρθωση και ενημέρωση των αρχείων και μητρώων που ο ίδιος τηρεί, χωρίς να απαιτείται η προηγούμενη υποβολή των εντύπων ΗΕ57 από τις εταιρείες.
Ως έχει ήδη λεχθεί το σχετικό διάταγμα διόρθωσης του μητρώου μελών έχει ήδη εκδοθεί από το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση), χωρίς ένσταση. Ωστόσο φαίνεται ότι εκ παραδρομής δεν δόθηκαν παράλληλα οδηγίες για κοινοποίηση του διατάγματος στον Έφορο, ο οποίος όμως φαίνεται πως έχει εν πάση περιπτώσει ενημερωθεί.
Για την ώρα το ουσιώδες είναι πως ο Έφορος Εταιρειών, ο οποίος είναι διάδικος στην παρούσα διαδικασία, ενίσταται στην έκδοση του υπό στοιχείο «2» αιτούμενου διατάγματος, προβάλλοντας ότι η ενημέρωση των αρχείων του αποτελεί υποχρέωση των ίδιων των εταιρειών, οι οποίες οφείλουν, σύμφωνα με το άρθρο 113Α του Κεφ. 113, να υποβάλουν τις προβλεπόμενες κοινοποιήσεις μεταβίβασης μετοχών μέσω του εντύπου ΗΕ57. Η θέση του Εφόρου είναι ότι η έκδοση διατάγματος διόρθωσης μητρώου μελών δυνάμει του άρθρου 111 δεν απαλλάσσει τις εταιρείες από την υποχρέωση υποβολής των σχετικών εντύπων και ότι η Αιτήτρια, ενεργώντας υπό την ιδιότητα του δυσαρεστημένου προσώπου ή μέλους και όχι εκ μέρους των εταιρειών, δεν μπορεί να απαιτήσει την απευθείας ενημέρωση των αρχείων του.
Εκ των προαναφερθέντων είναι προφανές πως το ζήτημα που χρήζει επίλυσης είναι πρωτίστως ζήτημα ερμηνείας του Νόμου. Ειδικότερα, πρέπει να αποφασιστεί κατά πόσο τα εδάφια (4) και (5) του άρθρου 111, θεσπίζουν αυτοτελή διαδικασία εγγραφής δικαστικού διατάγματος διόρθωσης μητρώου μελών και κατά πόσο η διαδικασία αυτή μπορεί να εξαρτηθεί από την εκπλήρωση της υποχρέωσης κοινοποίησης μεταβίβασης μετοχών που προβλέπεται στο άρθρο 113Α. Κατά την ερμηνεία νομοθετικών διατάξεων, το Δικαστήριο οφείλει να αναζητήσει το φυσικό νόημα των χρησιμοποιούμενων λέξεων, λαμβάνοντας υπόψη το πλαίσιο στο οποίο αυτές εντάσσονται, τον σκοπό της νομοθετικής ρύθμισης και την ανάγκη αρμονικής εφαρμογής των επιμέρους διατάξεων. Οι διατάξεις του ίδιου νομοθετήματος δεν πρέπει να ερμηνεύονται απομονωμένα ούτε κατά τρόπο που να καθιστούν άλλη διάταξή του άνευ πρακτικής σημασίας.
Το άρθρο 111 του Κεφ. 113
Αφετηρία για εξέταση του ζητήματος αποτελεί το άρθρο 111 το οποίο προνοεί τα εξής:
111.—(1) Αν—
(α) χωρίς ικανοποιητικό λόγο, το όνοµα οποιουδήποτε προσώπου καταχωρείται ή παραλείπεται από το µητρώο µελών της· ή
(β) γίνεται παράλειψη ή άσκοπη καθυστέρηση της καταχώρησης στο µητρώο του γεγονότος ότι οποιοδήποτε πρόσωπο έπαυσε να είναι µέλος,
το πρόσωπο που είναι δυσαρεστηµένο, ή οποιοδήποτε µέλος της εταιρείας, ή η εταιρεία, δύναται να αποταθεί στο ∆ικαστήριο για διόρθωση του µητρώου.
(2) Όταν υποβάλλεται αίτηση µε βάση το άρθρο αυτό, το ∆ικαστήριο δύναται είτε να απορρίψει την αίτηση ή δύναται να διατάξει διόρθωση του µητρώου και πληρωµή αποζηµίωσης από την εταιρεία οποιωνδήποτε ζηµιών που υπέστηκε το δυσαρεστηµένο µέρος.
(3) Μετά από αίτηση µε βάση το άρθρο αυτό το ∆ικαστήριο δύναται να αποφασίζει οποιοδήποτε θέµα σχετικά µε το δικαίωµα οποιουδήποτε προσώπου που είναι µέρος στην αίτηση αυτή όπως το όνοµά του καταχωρείται ή παραλείπεται από το µητρώο, είτε το θέµα προέκυψε µεταξύ µελών ή φεροµένων µελών, ή µεταξύ µελών ή φεροµένων µελών από τη µια και της εταιρείας από την άλλη, και γενικά δύναται να αποφασίζει για κάθε ζήτηµα που είναι αναγκαίο ή σκόπιµο να αποφασιστεί για τη διόρθωση του µητρώου.
(4) Σε περίπτωση εταιρείας που σύµφωνα µε το Νόµο αυτό, οφείλει να παραδίδει κατάλογο των µελών της στον έφορο εταιρειών, το ∆ικαστήριο κατά την έκδοση διατάγµατος για διόρθωση του µητρώου, µε το διάταγµα του δίνει οδηγίες όπως ειδοποίηση για τη διόρθωση δίνεται στον έφορο.
(5) Αντίγραφο του διατάγµατος του ∆ικαστηρίου µε το οποίο δίδονται οδηγίες ειδοποίησης του εφόρου εταιρειών, σύµφωνα µε τις διατάξεις του εδαφίου (4), παραδίδεται από την εταιρεία ή τον αιτητή για εγγραφή στον έφορο εταιρειών.»
Εν ολίγοις δηλαδή το άρθρο 111(1) του Κεφ. 113 παρέχει σε δυσαρεστημένο πρόσωπο, σε οποιοδήποτε μέλος εταιρείας ή στην ίδια την εταιρεία τη δυνατότητα να αποταθεί στο Δικαστήριο για διόρθωση του μητρώου μελών, όταν όνομα προσώπου καταχωρίζεται ή παραλείπεται χωρίς ικανοποιητικό λόγο ή όταν παραλείπεται ή καθυστερεί αδικαιολόγητα η καταχώριση της παύσης της ιδιότητας μέλους. Δυνάμει δε του εδαφίου (2), το Δικαστήριο δύναται να διατάξει τη διόρθωση του μητρώου.
Περαιτέρω, το εδάφιο (3) παρέχει στο Δικαστήριο εξουσία να αποφασίζει οποιοδήποτε ζήτημα αναφορικά με το δικαίωμα προσώπου να καταχωρίζεται ή να παραλείπεται από το μητρώο μελών και, γενικότερα, κάθε ζήτημα που είναι αναγκαίο ή σκόπιμο να αποφασιστεί για τη διόρθωση του μητρώου.
Όμως ουσιώδους σημασίας για την παρούσα υπόθεση έχουν τα εδάφια (4) και (5). Το άρθρο 111(4) προβλέπει ότι, στην περίπτωση εταιρείας που υποχρεούται να παραδίδει κατάλογο των μελών της στον Έφορο Εταιρειών, το Δικαστήριο, κατά την έκδοση διατάγματος διόρθωσης μητρώου, δίδει οδηγίες όπως ειδοποίηση για τη διόρθωση δοθεί στον Έφορο.
Το εδάφιο (5) προβλέπει περαιτέρω ότι αντίγραφο του διατάγματος με το οποίο δίδονται οι εν λόγω οδηγίες παραδίδεται από την εταιρεία ή τον αιτητή για εγγραφή στον Έφορο Εταιρειών.
Το άρθρο 113Α του Κεφ. 113
Από την άλλη πλευρά, το άρθρο 113Α(1) προβλέπει την κοινοποίηση οποιασδήποτε μεταβίβασης μετοχών ιδιωτικής εταιρείας με μετοχικό κεφάλαιο στον Έφορο Εταιρειών, κατά τον καθοριζόμενο δυνάμει κανονισμών τύπο, εντός 14 ημερών από την εγγραφή της μεταβίβασης στο μητρώο μελών της εταιρείας.
Το εδάφιο (2) καθορίζει τα στοιχεία τα οποία περιλαμβάνονται στην κοινοποίηση, ενώ το εδάφιο (3) προβλέπει τη γνωστοποίηση αλλαγής στο όνομα ή τη διεύθυνση μέλους.
Παρατίθεται αυτούσιο και το άρθρο 113Α για σκοπούς εύκολης αναφοράς:
113Α.— (1) Οποιαδήποτε µεταβίβαση µετοχών ιδιωτικής εταιρείας µε µετοχικό κεφάλαιο κοινοποιείται στον έφορο εταιρειών για εγγραφή, κατά τον καθοριζόµενο δυνάµει κανονισµών τύπο, µέσα σε δεκατέσσερις (14) ηµέρες από την εγγραφή της µεταβίβασης αυτής στο µητρώο των µελών της: Νοείται ότι, η περίληψη στην ετήσια έκθεση ιδιωτικής εταιρείας λεπτοµερειών ως προς τους µετόχους, δεν θεωρείται ότι ικανοποιεί την υποχρέωση που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος εδαφίου.
(2) Ο τύπος που αναφέρεται στο εδάφιο (1) περιλαµβάνει τα ακόλουθα στοιχεία: (α) Το όνοµα και τον αριθµό ταυτότητας/διαβατηρίου/εγγραφής κάθε µεταβιβάζοντος και κάθε εκδοχέα, (β) τον αριθµό των µετοχών που µεταβιβάζονται και την ηµεροµηνία της µεταβίβασης.
(3) Οποιαδήποτε αλλαγή στα στοιχεία που αφορά στο όνοµα ή στη διεύθυνση µέλους που βρίσκεται καταχωρηµένο στο µητρώο µελών εταιρείας η οποία διέπεται από τις διατάξεις του παρόντος άρθρου, κοινοποιείται στον έφορο εταιρειών για εγγραφή, σύµφωνα µε τον καθορισµένο τύπο, µέσα σε δεκατέσσερις (14) ηµέρες από την εγγραφή της αλλαγής αυτής στο µητρώο µελών.
(4) Ανεξαρτήτως των διατάξεων του άρθρου 375 του παρόντος Νόµου και ανεξάρτητα από την ποινική ευθύνη ή ποινική δίωξη οποιουδήποτε προσώπου, ο έφορος επιβάλλει σε εταιρεία που παραλείπει να παραδώσει οποιοδήποτε έγγραφο σύµφωνα µε τις πρόνοιες του παρόντος άρθρου εντός της χρονικής προθεσµίας που προβλέπεται στο παρόν άρθρο, χρηµατική επιβάρυνση πενήντα ευρώ (€50) και περαιτέρω χρηµατική επιβάρυνση ενός ευρώ (€1) για κάθε ηµέρα συνέχισης της παράβασης µε ανώτατο όριο συνολικής επιβάρυνσης διακοσίων πενήντα ευρώ (€250) για κάθε παράβαση.»
Νομική Διάκριση/Ερμηνεία των Άθρων 111 και 113Α του Κεφ. 113
Επομένως, είναι σαφές από το λεκτικό των πιο πάνω άρθρων πως ενώ το άρθρο 111 ρυθμίζει τη δικαστική διόρθωση μητρώου μελών, το άρθρο 113Α ρυθμίζει την κοινοποίηση συγκεκριμένων εταιρικών γεγονότων στον Έφορο.
Εν προκειμένω η διάκριση μεταξύ των δύο νομοθετικών μηχανισμών είναι ουσιώδης. Το άρθρο 113Α(1) αναφέρεται ρητά σε μεταβίβαση μετοχών η οποία θα πρέπει να κοινοποιείται εντός συγκεκριμένου χρόνου και με τη χρήση του καθορισμένου τύπου.
Αντιθέτως, το άρθρο 111 αναφέρεται στη διόρθωση μητρώου μελών, στην περίπτωση που μεταξύ άλλων «χωρίς ικανοποιητικό λόγο, το όνοµα οποιουδήποτε προσώπου καταχωρείται ή παραλείπεται από το µητρώο µελών της» ή όταν «γίνεται παράλειψη ή άσκοπη καθυστέρηση της καταχώρησης στο µητρώο του γεγονότος ότι οποιοδήποτε πρόσωπο έπαυσε να είναι µέλος».
Πρόκειται για δύο διακριτούς μηχανισμούς. Και τούτο διότι η μεταβίβαση μετοχών αφορά την αλλαγή της κυριότητας τους, ενώ η διόρθωση του μητρώου αποτελεί την αποκατάσταση μιας παράλειψης ή μιας ανακριβούς ή ελλιπούς καταχώρισης, ώστε το μητρώο να ανταποκρίνεται στην ορθή νομική κατάσταση που το Δικαστήριο έχει κρίνει, δυνάμει των ευρέων εξουσιών που του παρέχει το άρθρο 111(3), ότι πρέπει να αποτυπώνεται σε αυτό.
Στην τελευταία περίπτωση η νομική βάση της ζητούμενης ενέργειας υπό το πρίσμα του άρθρου 111, είναι το δικαστικό διάταγμα διόρθωσης και όχι μια νέα πράξη μεταβίβασης. Και τούτο ανεξαρτήτως αν η διόρθωση μπορεί, όπως εν προκειμένω, να αποκαθιστά παράλειψη καταχώρησης κάποιου μέλους στο μητρώο μελών της. Το δεδομένο παραμένει πως η νομική βάση της ζητούμενης ενέργειας είναι το δικαστικό διάταγμα διόρθωσης και όχι απλά μια πράξη μεταβίβασης.
Η διαπίστωση αυτή είναι ουσιώδης. Και τούτο διότι η υποχρέωση κοινοποίησης μεταβίβασης μετοχών δεν μπορεί, χωρίς σαφή νομοθετική πρόβλεψη, να μετατραπεί σε γενική υποχρέωση υποβολής εντύπου ΗΕ57 για κάθε περίπτωση δικαστικής διόρθωσης μητρώου μελών. Η ερμηνεία αυτή ενισχύεται από τη διατύπωση των εδαφίων (4) και (5) του άρθρου 111. Και εξηγώ.
Με το εδάφιο (4), ο νομοθέτης συνδέει ρητά το διάταγμα διόρθωσης του μητρώου με την ενημέρωση του Εφόρου Εταιρειών. Η ειδοποίηση του Εφόρου δεν αποτελεί, επομένως, ενέργεια ξένη προς τη δικαστική διαδικασία, αλλά προβλέπεται ρητά από την ίδια τη διάταξη που δίδει στο Δικαστήριο εξουσία διόρθωσης του μητρώου.
Το εδάφιο (5) συμπληρώνει τον μηχανισμό αυτό, καθορίζοντας τόσο το έγγραφο που πρέπει να παραδοθεί όσο και τα πρόσωπα που δικαιούνται να το παραδώσουν. Το έγγραφο είναι το δικαστικό διάταγμα και τα πρόσωπα είναι η εταιρεία ή ο αιτητής. Η επιλογή της διάζευξης «ή» έχει και αυτή τη σημασία της, αφού ο νομοθέτης δεν περιορίζει τη δυνατότητα παράδοσης του διατάγματος στην εταιρεία. Την επεκτείνει ρητά και στον αιτητή, δηλαδή στο πρόσωπο που έχει επιδιώξει και εξασφαλίσει τη δικαστική διόρθωση.
Επομένως, το δικαίωμα παράδοσης του διατάγματος για εγγραφή δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την εταιρεία. Ούτε μπορεί η δυνατότητα αυτή να καταστεί άνευ ουσιαστικού περιεχομένου μέσω της επιβολής προϋπόθεσης που εξαρτάται αποκλειστικά από τη συνεργασία της εταιρείας, εκτός εάν τέτοια προϋπόθεση επιβάλλεται σαφώς από τον Νόμο.
Προς τούτο τονίζεται ότι στο άρθρο 111(5) δεν προβλέπεται ότι η παράδοση του διατάγματος πρέπει να συνοδεύεται από έντυπο ΗΕ57. Αντίθετα, το άρθρο 113Α αναφέρεται ρητά στην υποβολή κοινοποίησης κατά τον καθορισμένο τύπο. Από τα πιο πάνω προκύπτει σαφέστατα ότι εκεί όπου ο νομοθέτης επιθυμούσε να επιβάλει υποχρέωση χρήσης καθορισμένου τύπου, το πράττει ρητά. Η απουσία αντίστοιχης αναφοράς στο άρθρο 111(5) αποτελεί ισχυρή ένδειξη ότι η εγγραφή δικαστικού διατάγματος διόρθωσης μητρώου μελών δεν προϋποθέτει, ως αναγκαία ουσιαστική προϋπόθεση, την υποβολή του εντύπου μεταβίβασης μετοχών.
Ιδιαίτερα σημαντικό δε είναι να τονιστεί ότι ο νομοθέτης, με τον ίδιο τροποποιητικό Νόμο 89(Ι)/2015, τροποποίησε διαδοχικά τα άρθρα 111 και 113Α του Κεφ. 113.
Με το άρθρο 31 του τροποποιητικού Νόμου προστέθηκε στο άρθρο 111 το εδάφιο (5), το οποίο προβλέπει την παράδοση του δικαστικού διατάγματος από την εταιρεία ή τον αιτητή για εγγραφή στον Έφορο. Ακολούθως, με το άρθρο 32 του ίδιου τροποποιητικού Νόμου, τροποποιήθηκε το άρθρο 113Α αναφορικά με την κοινοποίηση μεταβιβάσεων μετοχών κατά τον καθορισμένο τύπο. Το γεγονός ότι οι δύο ρυθμίσεις θεσπίστηκαν ταυτόχρονα και διαδοχικά είναι ερμηνευτικά σημαντικό, αφού καταδεικνύει ότι ο νομοθέτης είχε ενώπιόν του και τις δύο διαδικασίες και επέλεξε διαφορετική διατύπωση για την καθεμία.
Στη μία περίπτωση προέβλεψε παράδοση δικαστικού διατάγματος από την εταιρεία ή τον αιτητή, ενώ στην άλλη προέβλεψε κοινοποίηση μεταβίβασης μετοχών κατά τον καθορισμένο τύπο.
Εάν σκοπός του ήταν η διαδικασία του άρθρου 111(5) να εξαρτάται υποχρεωτικά από την τήρηση της διαδικασίας του άρθρου 113Α, θα μπορούσε να το προβλέψει ρητά. Ωστόσο δεν το έπραξε. Δεν θα ήταν, επομένως, ορθό το Δικαστήριο να εισαγάγει ερμηνευτικά στο άρθρο 111(5) μια τέτοια πρόσθετη ουσιαστική προϋπόθεση, όταν ο ίδιος ο νομοθέτης, στο πλαίσιο της ίδιας τροποποιητικής νομοθεσίας, επέλεξε να ρυθμίσει διακριτά τις δύο περιπτώσεις.
Κατά την κρίση μου, το στοιχείο αυτό επιβεβαιώνει ότι η εγγραφή δικαστικού διατάγματος διόρθωσης μητρώου μελών συνιστά ειδική διαδικασία, διακριτή από την κοινοποίηση μεταβίβασης μετοχών.
Περαιτέρω, η ερμηνεία που προτείνει ο Έφορος θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα τον ουσιαστικό περιορισμό της αποτελεσματικότητας της δικαστικής προστασίας που παρέχει το άρθρο 111. Και τούτο διότι ο νομοθέτης αναγνώρισε στο δυσαρεστημένο πρόσωπο αυτοτελές δικαίωμα προσφυγής στο Δικαστήριο για διόρθωση του μητρώου μελών. Η αναγνώριση του δικαιώματος αυτού έχει ιδιαίτερη σημασία ακριβώς στις περιπτώσεις όπου η εταιρεία παραλείπει ή αρνείται να προβεί στην απαιτούμενη καταχώριση.
Εάν, παρά την έκδοση δικαστικού διατάγματος διόρθωσης, η αντίστοιχη ενημέρωση των αρχείων του Εφόρου εξαρτάτο αποκλειστικά από την υποβολή εντύπου ΗΕ57 από την εταιρεία, τότε η εταιρεία θα μπορούσε, με την παράλειψη ή άρνησή της, να εμποδίσει την πλήρη πρακτική εφαρμογή της δικαστικής διόρθωσης. Η ερμηνεία αυτή θα καθιστούσε την εφαρμογή του διατάγματος εξαρτημένη από τη βούληση του ίδιου προσώπου του οποίου η παράλειψη ενδέχεται να κατέστησε αναγκαία τη δικαστική παρέμβαση.
Δεν θεωρώ ότι τέτοιο αποτέλεσμα συνάδει με τον σκοπό του άρθρου 111. Ιδιαίτερα όταν ο νομοθέτης έχει επιτρέψει ρητά στον αιτητή να παραδώσει ο ίδιος το διάταγμα για εγγραφή, η διαδικασία αυτή πρέπει να ερμηνεύεται κατά τρόπο που να επιτρέπει την αποτελεσματική εφαρμογή της δικαστικής διόρθωσης. Η αντίθετη προσέγγιση θα υποβάθμιζε το άρθρο 111(5) σε μια απλή δυνατότητα κατάθεσης εγγράφου, χωρίς να εξασφαλίζεται η ουσιαστική λειτουργία της προβλεπόμενης εγγραφής.
Εξουσία Προς Έκδοση του Υπό Στοιχείο 2 Διατάγματος
Των πιο πάνω δεδομένων απομένει να εξεταστεί κατά πόσον η εξουσία του Δικαστηρίου περιορίζεται στην έκδοση οδηγιών για παράδοση του διατάγματος ή εκτείνεται στην έκδοση περαιτέρω διατάγματος προς τον Έφορο για την αντίστοιχη ενημέρωση των αρχείων και μητρώων που τηρεί.
Είναι ορθό ότι το άρθρο 111(5) αναφέρεται στην εγγραφή του δικαστικού διατάγματος και δεν προβλέπει ρητά, με τις ίδιες λέξεις, την τροποποίηση των ηλεκτρονικών στοιχείων μετόχων του Εφόρου. Ωστόσο, η διάταξη αυτή δεν πρέπει να ερμηνεύεται απομονωμένα από τα υπόλοιπα εδάφια του άρθρου 111.
Το εδάφιο (3) παρέχει ευρεία εξουσία στο Δικαστήριο να αποφασίζει κάθε ζήτημα που είναι αναγκαίο ή σκόπιμο να αποφασιστεί για τη διόρθωση του μητρώου. Βέβαια το εδάφιο (3) όταν αναφέρεται σε μητρώο, αναφέρεται σε μητρώο μελών της εταιρείας και όχι στα αρχεία και μητρώα του Εφόρου. Ανεξαρτήτως όμως των πιο πάνω, το γεγονός αυτό είναι ενδεικτικό των ευρέων εξουσιών που το Δικαστήριο έχει στο πλαίσιο αυτό. Πέραν και ανεξαρτήτως τούτου το εδάφιο (4) επιβάλλει τη σύνδεση της δικαστικής διόρθωσης με την ειδοποίηση του Εφόρου. Το εδάφιο (5) προβλέπει την παράδοση του διατάγματος για εγγραφή.
Η συνδυασμένη εφαρμογή των διατάξεων αυτών καταδεικνύει ότι ο νομοθέτης δεν αντιμετωπίζει τον Έφορο ως πρόσωπο εντελώς ξένο προς τις συνέπειες της δικαστικής διόρθωσης. Αντιθέτως, προβλέπει ειδικό μηχανισμό μέσω του οποίου η διόρθωση γνωστοποιείται και εγγράφεται στον Έφορο.
Το γεγονός ότι το άρθρο 111(5) αναφέρεται μόνο στην εγγραφή του δικαστικού διατάγματος, δεν σημαίνει ότι η προβλεπόμενη εγγραφή στερείται των πρακτικών συνεπειών που απορρέουν από το περιεχόμενό του. Αντικείμενο της προβλεπόμενης εγγραφής δεν είναι οποιοδήποτε έγγραφο, αλλά δικαστικό διάταγμα με το οποίο έχει ήδη διαταχθεί η διόρθωση του μητρώου μελών. Η ενημέρωση των αντίστοιχων στοιχείων που τηρεί ο Έφορος, στον βαθμό που αυτά πρέπει να αντανακλούν την ήδη διαταχθείσα διόρθωση, αποτελεί την πρακτική συνέπεια της εγγραφής του συγκεκριμένου διατάγματος και όχι αυτοτελή διαδικασία μεταβολής της μετοχικής ιδιότητας.
Σημειώνεται περαιτέρω ότι η ζητούμενη ενημέρωση των αρχείων του Εφόρου δεν προϋποθέτει την άσκηση νέας ουσιαστικής διοικητικής κρίσης ως προς τη μετοχική ιδιότητα των εμπλεκόμενων προσώπων. Το ζήτημα αυτό έχει ήδη αποτελέσει αντικείμενο δικαστικής κρίσης και έχει επιλυθεί με το διάταγμα ημερομηνίας 8.4.25. Η δε ενημέρωση που επιζητείται περιορίζεται στην ακριβή αποτύπωση της νομικής κατάστασης που έχει ήδη καθοριστεί δικαστικά. Δεν καλείται, επομένως, ο Έφορος να αποφασίσει εκ νέου κατά πόσον τα συγκεκριμένα πρόσωπα είναι ή δεν είναι μέλη των εταιρειών, αλλά να προβεί στις αναγκαίες καταχωρίσεις ώστε τα αρχεία που τηρεί να ανταποκρίνονται στο περιεχόμενο του δικαστικού διατάγματος. Υπό αυτή την έννοια, η αιτούμενη θεραπεία δεν συνιστά ανεπίτρεπτη υποκατάσταση της διοικητικής αρμοδιότητας του Εφόρου από το Δικαστήριο, αλλά αποσκοπεί αποκλειστικά στη διασφάλιση της πρακτικής εφαρμογής της ήδη διαταχθείσας δικαστικής διόρθωσης, σύμφωνα με τον ειδικό μηχανισμό που προβλέπεται στο άρθρο 111(4) και (5).
Στο πλαίσιο αυτό, θεωρώ ότι το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδώσει τις αναγκαίες παρεπόμενες οδηγίες, ώστε η εφαρμογή του ήδη εκδοθέντος διατάγματος να μην καταστεί ατελής. Η εξουσία αυτή δεν πρέπει να εκληφθεί ως γενική εξουσία υποκατάστασης των εταιρικών υποχρεώσεων ή των αρμοδιοτήτων του Εφόρου. Περιορίζεται στην εξασφάλιση της εφαρμογής της συγκεκριμένης δικαστικής διόρθωσης, όπως αυτή έχει ήδη διαταχθεί, χωρίς νέα ουσιαστική κρίση επί της μετοχικής ιδιότητας.
Εν ολίγοις δηλαδή, η αναγκαία ενημέρωση των αρχείων του Εφόρου, στον βαθμό που να αποτυπώνει επακριβώς το περιεχόμενο του ήδη εκδοθέντος δικαστικού διατάγματος, δύναται να διαταχθεί ως παρεπόμενη ενέργεια εφαρμογής της δικαστικής διόρθωσης, αφού πρόκειται για την αποτύπωση στα τηρούμενα από τον Έφορο στοιχεία της μετοχικής κατάστασης που έχει ήδη αποτελέσει αντικείμενο δικαστικής κρίσης. Υπό το φως των πιο πάνω, το Δικαστήριο δεν δύναται να αποδεχθεί τη θέση ότι η υποβολή εντύπου ΗΕ57 αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την εφαρμογή του ήδη εκδοθέντος διατάγματος διόρθωσης.
Η πιο πάνω κρίση δε θεωρώ ότι αντίκειται στις πρόνοιες του άρθρου 113Α, αφού τούτο διατηρεί πλήρως το δικό του πεδίο εφαρμογής και όταν λαμβάνει χώρα μεταβίβαση μετοχών στην οποία εφαρμόζεται το άρθρο αυτό, η προβλεπόμενη υποχρέωση γνωστοποίησης εξακολουθεί να υφίσταται όπως και η ευθύνη της εταιρείας για τυχόν παράλειψη υποβολής γνωστοποίησης σύμφωνα με τις πρόνοιες του εν λόγω άρθρου. Όμως το ζήτημα της εφαρμογής δικαστικού διατάγματος που έχει εκδοθεί δυνάμει του άρθρου 111 είναι διαφορετικό. Το αν τυχόν υπάρχει υποχρέωση εταιρείας για να γνωστοποιήσει μεταβίβαση μετοχών δεν αναιρεί ούτε αντίκειται στη δυνατότητα έκδοσης διατάγματος διόρθωσης στη βάση των προνοιών του άρθρου 111. Η ύπαρξη του πρώτου δεν αναιρεί το δεύτερο.
Κατά συνέπεια δεν κρίνεται βάσιμη η θέση του Καθ’ ου η αίτηση 1 ότι η έκδοση διατάγματος ως το αιτητικό υπό στοιχείο 2 της αίτησης, θα οδηγήσει στο να παραβιαστούν ή/και παρακαμφθούν σχετικές διατάξεις του Κεφ. 113 αναφορικά με τη νενομισμένη διαδικασία κοινοποίησης αλλαγών μετόχων, από τις υπό αναφορά εταιρείες και εγγραφής τους στα μητρώα του.
Περιπλέον δεν έχουν διαφύγει την προσοχή του Δικαστηρίου οι πρόνοιες του άρθρου 365Ι του Κεφ. 113, που αφορά τις εξουσίες του Εφόρου Εταιρειών να διασφαλίζει ότι οι πληροφορίες στα μητρώα που τηρεί είναι ορθές και ακριβείς. Όμως το εδάφιο (5) διαφυλάσσει ρητά τις εξουσίες του Δικαστηρίου βάσει του άρθρου 111, αφού προβλέπει πως οι διατάξεις του άρθρου 365Ι δεν επηρεάζουν τις εξουσίες του Δικαστηρίου που προβλέπονται στις διατάξεις του άρθρου 111. Η πρόνοια αυτή επιβεβαιώνει ότι οι εξουσίες δικαστικής διόρθωσης διατηρούνται ανεπηρέαστες από τις εξουσίες του Εφόρου για τη διασφάλιση της ορθότητας των πληροφοριών που τηρεί.
Κατά την ερμηνεία των επίμαχων προνοιών είχα υπόψη και τις πρόνοιες του άρθρου 365Θ, το οποίο ρυθμίζει γενικά την παράδοση και καταχώριση εγγράφων στον Έφορο και προβλέπει δυνατότητα καθορισμού ορισμένων διαδικαστικών απαιτήσεων και συνοδευτικών εγγράφων.
Η γενική αυτή διάταξη όμως δεν μπορεί, κατά την κρίση μου, να χρησιμοποιηθεί για να καταστεί η ειδική διαδικασία του άρθρου 111(5) εξαρτημένη από νέα ουσιαστική δήλωση μεταβίβασης της εταιρείας, όταν αντικείμενο της εγγραφής είναι η εφαρμογή υφιστάμενου δικαστικού διατάγματος.
Η δυνατότητα απαίτησης στοιχείων αναγκαίων για την ταυτοποίηση του διατάγματος, των εταιρειών ή των επηρεαζόμενων μετοχών δεν ταυτίζεται με την εξουσία επιβολής μιας νέας εταιρικής πράξης ως προϋπόθεσης συμμόρφωσης με τη δικαστική διόρθωση. Και τούτο αφού η ουσιαστική νομική βάση της διόρθωσης, ως έχει επεξηγηθεί, έχει ήδη καθοριστεί δικαστικά και ως εκ τούτου δεν απαιτείται να δημιουργηθεί εκ νέου μέσω του εντύπου ΗΕ57.
Κατά συνέπεια, κρίνω ότι το Δικαστήριο δύναται, στο πλαίσιο των εξουσιών του άρθρου 111(3), (4) και (5), να εκδώσει παρεπόμενο διάταγμα με το οποίο να υποχρεώνει τον Έφορο να ενημερώσει τα αρχεία και μητρώα που ο ίδιος τηρεί, αποκλειστικά στον βαθμό που αυτό είναι αναγκαίο για την ακριβή αποτύπωση της ήδη διαταχθείσας διόρθωσης.
Η δε ένσταση του Εφόρου, στον βαθμό που στηρίζεται στη θέση ότι η υποβολή εντύπων ΗΕ57 από τις εταιρείες αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την εφαρμογή του ήδη εκδοθέντος διατάγματος διόρθωσης των μητρώων μελών, δεν μπορεί να γίνει δεκτή για τους λόγους που επεξηγήθηκαν ανωτέρω.
Ούτε όμως βρίσκω έρεισμα στη θέση πως θα έπρεπε να ειδοποιηθούν τα υπόλοιπα μέλη της εταιρείας, αφού το μόνο που επιζητείται είναι η αποτύπωση της διαταχθείσας διόρθωσης του μητρώου των μελών των υπό αναφορά εταιρειών και στα μητρώα και αρχεία που διατηρεί ο ίδιος ο Καθ’ ου η αίτηση 1.
Σύμφυτη Εξουσία
Προτού ολοκληρώσω κρίνω ορθό να επισημάνω ότι εν πάση περιπτώσει, ακόμη και εάν ήθελε θεωρηθεί, ότι οι διατάξεις του άρθρου 111(3), (4) και (5) δεν προβλέπουν ρητώς την εξουσία έκδοσης του συγκεκριμένου παρεπόμενου διατάγματος, θεωρώ ότι η έκδοση τέτοιου διατάγματος θα δικαιολογείτο ούτως ή άλλως και στη βάση των σύμφυτων εξουσιών του Δικαστηρίου προς διασφάλιση της αποτελεσματικής άσκησης της δικαιοδοσίας που ήδη διαθέτει δυνάμει του άρθρου 111.
Επί τούτου σημειώνεται ότι η σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου δεν αποτελεί ανεξάρτητη πηγή δικαιοδοσίας ούτε μπορεί να ασκηθεί κατά τρόπο αντίθετο προς ρητές νομοθετικές διατάξεις. Αποσκοπεί, όμως, στη διασφάλιση της αποτελεσματικής άσκησης της υφιστάμενης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και στην αποτροπή της ματαίωσης του σκοπού της δικαστικής διαδικασίας.
Στην παρούσα περίπτωση, το Δικαστήριο έχει ήδη ασκήσει τη δικαιοδοσία που του παρέχει το άρθρο 111 του Κεφ. 113, εκδίδοντας το διάταγμα ημερομηνίας 8.4.25 για διόρθωση των μητρώων μελών των εμπλεκόμενων εταιρειών. Η αιτούμενη περαιτέρω θεραπεία δεν συνιστά νέα ή αυτοτελή δικαστική επέμβαση στις αρμοδιότητες του Εφόρου, αλλά αποβλέπει αποκλειστικά στην πρακτική εφαρμογή της ήδη διαταχθείσας διόρθωσης, μέσω της αντίστοιχης αποτύπωσής της στα αρχεία που τηρεί.
Θα ήταν αντίθετο προς τον σκοπό του άρθρου 111 να αναγνωρίζεται στο Δικαστήριο εξουσία διόρθωσης του μητρώου μελών και, παράλληλα, να καθίσταται η πρακτική εφαρμογή της δικαστικής αυτής διόρθωσης εξαρτημένη αποκλειστικά από τη συνεργασία των εταιρειών, όταν μάλιστα ο νομοθέτης έχει προβλέψει ρητώς τη δυνατότητα του ίδιου του αιτητή να παραδώσει το διάταγμα στον Έφορο για εγγραφή.
Υπό τις περιστάσεις, και δεδομένου ότι η ζητούμενη ενημέρωση περιορίζεται αυστηρά στην αποτύπωση του περιεχομένου του ήδη εκδοθέντος διατάγματος, χωρίς να απαιτείται νέα ουσιαστική κρίση ή άσκηση διακριτικής ευχέρειας από τον Έφορο ως προς τη μετοχική ιδιότητα, κρίνεται ότι η έκδοση των αναγκαίων συμπληρωματικών οδηγιών εμπίπτει και στις σύμφυτες εξουσίες του Δικαστηρίου, ως αναγκαίο μέσο αποτελεσματικής εφαρμογής της δικαιοδοσίας που έχει ήδη ασκηθεί, παρέχοντας, επικουρικά, πρόσθετο έρεισμα για την έκδοσή του.
5. Κατάληξη
Συνεπώς και στη βάση των ανωτέρω εκδίδεται διάταγμα ως η παρ. 2 της Αίτησης.
Ως προς το γεγονός ότι με το διάταγμα ημερ. 8.4.25 που εκδόθηκε από το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση), δεν περιλήφθηκαν οδηγίες όπως ειδοποίηση για τη διόρθωση δοθεί στον Έφορο σύμφωνα με τα όσα προνοεί το άρθρο 111(4), έχω ήδη επισημάνει ότι εν πάση περιπτώσει από τα όσα διαμείφθηκαν ενώπιον μου φαίνεται πως ο Έφορος έχει δεόντως ειδοποιηθεί.
Εν πάση όμως περιπτώσει και για σκοπούς πληρότητας δίδονται οδηγίες όπως αντίγραφο του παρόντος διατάγματος ως και του διατάγματος ημερ. 8.4.25 παραδοθούν στον Έφορο Εταιρειών για εγγραφή, από την Αιτήτρια.
Υπό το φως της κατάληξης του Δικαστηρίου, η έκδοση πρόσθετου διατάγματος για υπογραφή ή υποβολή εντύπων ΗΕ57, όπως ζητείται με το αιτητικό 3, δεν κρίνεται αναγκαία για την εφαρμογή της ήδη διαταχθείσας διόρθωσης και συνεπώς το αιτητικό 3 απορρίπτεται.
Νοείται βεβαίως ότι η παρούσα απόφαση δεν απαλλάσσει τις εταιρείες από οποιεσδήποτε αυτοτελείς νόμιμες υποχρεώσεις τους απορρέουν από το άρθρο 113Α, εφόσον αυτές εφαρμόζονται, ούτε επηρεάζει οποιαδήποτε τυχόν ευθύνη τους για προηγούμενη παράλειψη συμμόρφωσης προς το εν λόγω άρθρο.
Τα έξοδα δεν βλέπω λόγο γιατί να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα και συνεπώς επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ’ ου η αίτηση 1 ως θα υπολογιστούν.
…………………………………
Ν. Μαθηκολώνη, Π.Ε.Δ
ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο