ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Παρπαρίνου, Ε.Δ.
Αρ. Ειδοποίηση Πτώχευσης: 19/25 i-justice
Σε πτώχευση: ΧΧΧΧΧΧΧ Αγαμέμνονος, από τη Λεμεσό
--------------------
Αίτηση παραμερισμού της Ειδοποίησης Πτώχευσης ημερ. 15.10.25
Ημερομηνία: 11.03.26
ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:
Για Αιτήτρια/Χρεώστιδα: κ. Λ. Κοϊνάς για κ.κ. Ι. ΜΟΔΙΤΗΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε.
Για Καθ’ου η Αίτηση/Πιστωτή: κ. Π. Μπενάκης
ΑΠΟΦΑΣΗ
1. Ο Καθ'ου η Αίτηση καταχώρισε στις 19.09.25 την υπό κρίση Ειδοποίηση Πτώχευσης (εφ’εξής «η Ειδοποίηση Πτώχευσης»), με την οποία καλεί την Αιτήτρια όπως, εντός επτά (7) ημερών από την επίδοση της, καταβάλει τα ποσά που αναφέρονται σε αυτήν, ως οφειλόμενα δυνάμει της δικαστικής απόφασης ημερ. 09.10.2024, η οποία εκδόθηκε στα πλαίσια της αγωγής αρ. 564/24 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού (εφ’εξής «η απόφαση») και επισυνάπτεται στην Ειδοποίηση Πτώχευσης.
Η επίδικη αίτηση
2. Η Ειδοποίηση Πτώχευσης, ως προκύπτει από την ένορκη δήλωση του επιδότη ημερ. 06.10.25 που βρίσκεται εντός του ηλεκτρονικού φακέλου της παρούσας, επιδόθηκε προσωπικά στην Αιτήτρια στις 02.10.2025. Ακολούθως, η Αιτήτρια καταχώρησε την υπό εξέταση αίτηση ημερ. 15.10.25, με την οποία αιτείται την ακύρωση και/ή παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης (εφ’εξής η «επίδικη αίτηση»).
3. Η νομική βάση της επίδικης αίτησης βασίζεται στα άρθρα 3 (1), (ε), 5 (1) (α) και 3 (3) (β) του περί Πτώχευσης Νόμου, Κεφ. 5, στους Κανονισμούς 16 και 188 των περί Πτωχεύσεως Διαδικαστικών Κανονισμών, στη Δ.48, θ. 1 έως 3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας καθώς και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου.
4. Η επίδικη αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Αιτήτριας ημερ. 14.10.25, όπου η ίδια αξιώνει την ακύρωση και/ή παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης καθώς, κατά τη θέση της, η εκτέλεση της απόφασης τελεί σε αναστολή από μήνα σε μήνα επειδή τόσο η ίδια όσο και ο σύζυγος της, ως Εναγόμενοι στην προαναφερθείσα αγωγή, αποδέχτηκαν την έκδοση διατάγματος αποπληρωμής του εξ’αποφάσεως χρέους τους με μηνιαίες δόσεις στα πλαίσια αίτησης έρευνας που καταχωρήθηκε εναντίον τους. Αντίγραφο της απόφασης επισυνάπτεται εκ νέου ως Τεκμήριο Α, αντίγραφο του διατάγματος ημερ. 28.02.25 αποπληρωμής του εξ’αποφάσεως χρέους δια μηνιαίων δόσεων επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Β και αντίγραφα αποδείξεων είσπραξης των μηνιαίων δόσεων για του μήνες Απρίλιο, Μάιο και Ιούνιο του 2025, επισυνάπτονται ως Τεκμήρια Γ, Δ και Ε, αντίστοιχα.
5. Περαιτέρω, η Αιτήτρια αναφέρθηκε στα οικονομικά της προβλήματα και τις αυξημένες ανάγκες επιβίωσης της οικογένειας της που την οδήγησαν σε μη αποπληρωμή των μηνιαίων δόσεων για τους μήνες Ιουλίου, Αυγούστου και Σεπτεμβρίου του 2025. Προς τούτο, η ίδια αιτήθηκε, από τον δικηγόρο του Καθ’ου η αίτηση, πίστωση χρόνου για σκοπούς διευθέτησης των καθυστερημένων δόσεων αλλά ότι ο ίδιος με επιστολή του ημερ. 10.09.25 προς την Αιτήτρια την ειδοποίησε ότι ενόψει της μη πληρωμής των καθυστερημένων δόσεων θα προχωρούσε με διαδικασία πτώχευσής. Αντίγραφο της επιστολής ημερ. 10.09.25 επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Στ, όπου η Αιτήτρια διευκρινίζει ότι το ποσό καθυστερημένων δόσεων που οφείλει η ίδια είναι €1.800.
6. Θέση της Αιτήτριας, εξ’όσων λαμβάνει νομική συμβουλή, είναι ότι εφόσον η απόφαση τελεί υπό αναστολή εκτέλεσης, ένεκα της έκδοσης διατάγματος μηνιαίων δόσεων, με βάση τις πρόνοιες του περί πτωχεύσεως Νόμου, θα πρέπει να συσσωρευτεί στο σύνολο το ποσό των €15.000 και άνω για να προωθηθεί η διαδικασία πτώχευσης εναντίον της. Περαιτέρω, προβάλλει τη θέση ότι ο Καθ’ου η Αίτηση έχει προωθήσει λανθασμένη διαδικασία είσπραξης του λαβείν του και ότι έπρεπε να προωθήσει μέτρα εκτέλεσης του διατάγματος μηνιαίως δόσεων.
7. Συνεπώς, αιτείται την απόρριψη της Ειδοποίησης Πτώχευσης ως πρόωρη και/ή καταχρηστική και/ή καταπιεστική και νομικά και πραγματικά αβάσιμη και/ή αστήρικτη και/ή ως αδικαιολόγητη και/ή ως εκδικητική και ενοχλητική.
Η ένσταση
8. Η επίδικη αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση του Καθ’ου η Αίτηση/Πιστωτή. Η ένσταση του Καθ’ου η Ένσταση ημερ. 15.01.26 υποστηρίζεται από 4 λόγους ένστασης που δύναται να συνοψισθούν ως εξής: (1) η επίδικη αίτηση στερείται νομικής βάσης, είναι παράτυπη και/ή άκυρη και/η αντικανονική (λόγοι ένστασης 1 και 4), (2) στην επίδικη αίτηση δεν περιλαμβάνονται και/ή δεν αναφέρονται οι λόγοι επί των οποίων στηρίζεται (λόγος ένστασης 2) και (3) η επίδικη αίτηση συνιστά κατάχρηση δικαιωμάτων και/ή κατάχρηση και/ή καταστρατήγηση των διαδικασιών και του χρόνου του Δικαστηρίου (λόγος ένστασης 3).
9. Η νομική βάση της ένστασης στηρίζεται στα άρθρα 3, 4, 5 (1) (γ) και (2), 6, 87,88, 90, 93 και 97 του περί Πτώχευσης Νόμου, Κεφ. 5, στους Κανονισμούς 2, 4, 5, 8, 16, 18, 39 - 41 και 188 των περί Πτωχεύσεως Διαδικαστικών Κανονισμών, στη Δ.48 θ. 1 – 4, 7 - 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στη νομολογία καθώς και στη σύμφυτη εξουσία, πρακτική και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου.
10. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Καθ’ου η Αίτηση, ο οποίος απορρίπτει το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας και προβάλλει τη θέση ότι η απόφαση δεν έδιδε δικαίωμα αναστολής. Όσο αφορά το διάταγμα ημερ. 28.02.25, ο ομνύοντας αναφέρει ότι δυνάμει αυτού η Αιτήτρια θα κατέβαλλε το οφειλόμενο ποσό με μηνιαίες δόσεις και παράλειψη πληρωμής θα καθιστούσε το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό άμεσα απαιτητό. Περαιτέρω, ο Καθ’ου η Αίτηση δηλώνει ότι η ίδια η Αιτήτρια όχι μόνο παραδέχεται τη μη καταβολή τριών (3) μηνιαίων δόσεων της αλλά μέχρι σήμερα καθυστερεί να πληρώσει επτά (7) μηνιαίες δόσεις που αποδεικνύει τη πρόθεση της για μη αποπληρωμή του χρέους.
11. Ο Καθ’ου η αίτηση, ως λαμβάνει νομική συμβουλή, δηλώνει ότι η διαδικασία πτώχευσης δεν συνιστά μέτρο εκτέλεσης που αποσκοπεί στην πληρωμή εξ’αποφάσεως χρέους και απορρίπτει ότι η διαδικασία ειδοποίησης πτώχευσης είναι πρόωρη ή καταχρηστική ή καταπιεστική. Αντιθέτως, θέση του είναι ότι η επίδικη αίτηση στερείται νομικής βάσης, είναι παράτυπη, άκυρη και αντικανονική και συνεπώς θα πρέπει να απορριφθεί με έξοδα εναντίον της Αιτήτριας.
Γραπτές Αγορεύσεις των μερών
12. Στα πλαίσια της επίδικης αίτησης ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε και αμφότεροι συνήγοροι αγόρευσαν γραπτώς προς υποστήριξη των θέσεων τους. Εξέτασα με πολύ προσοχή τις θέσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων και τη νομολογία στην οποία παρέπεμψε το Δικαστήριο ο ευπαίδευτος συνήγορος του Καθ’ου η Αίτηση για σκοπούς υποστήριξης των θέσεων του. Θα αναφερθώ στις αγορεύσεις των μερών, όπου κριθεί αναγκαίο, πιο κάτω.
13. Οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας ότι η Ειδοποίηση Πτώχευσης είναι πρόωρη και/ή καταχρηστική και/ή καταπιεστική αλλά και ότι έχει προωθηθεί, εκ μέρους του Καθ’ου η Αίτηση, λανθασμένη διαδικασία είσπραξης της οφειλής της, δεν έχουν αναπτυχθεί στη γραπτή αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Αιτήτριας. Ένεκα της αρχής ότι ισχυρισμοί που δεν προωθούνται θεωρούνται εγκαταλειφθέν, οι ισχυρισμοί αυτοί της Αιτήτριας δεν θα απασχολήσουν το Δικαστήριο (βλ. σχετικά Στέλιος Σάββα και Υιοι Λτδ ν. Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας, Αγωγή Αρ. 1/19, ημερ. 28.05.2020).
Νομική Πτυχή
14. Σύμφωνα με το άρθρο 3(1) του Περί Πτωχεύσης Νόμου, Κεφ. 5 (εφ’εξής «ο Νόμος»), χρεώστης διαπράττει πράξη πτώχευσης σε κάθε περίπτωση από αυτές που αναφέρονται στις υποπαραγράφους του εν λόγω άρθρου. Ειδικότερα, το άρθρο 3(1)(ε) του Νόμου, διαλαμβάνει ότι χρεώστης διαπράττει πράξη πτώχευσης εάν εντός 7 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης σε αυτόν της Ειδοποίησης Πτώχευσης που αφορά ποσό, το οποίο προκύπτει από τελεσίδικη δικαστική απόφαση, δεν συμμορφωθεί με αυτήν ή δεν ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει ανταπαίτηση, δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταγωγή για τουλάχιστον ισάξιο ποσό του χρέους και την οποία δεν ήταν δυνατό να προβάλει στην αγωγή ή τη διαδικασία στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση.
15. Η διαδικασία της ειδοποίησης πτώχευσης προβλέπεται στο Μέρος ΙΙΙ του περί Πτωχεύσεως Διαδικαστικού Κανονισμού (368/1932) (εφ’εξής «ο Πτωχεύσεως Κανονισμός») και ειδικότερα στους Κανονισμούς 38 έως 43. Σύμφωνα με τον Κανονισμό 40(2) του Πτωχεύσεως Κανονισμού, ο χρεώστης έχει δικαίωμα να καταχωρήσει ένορκη δήλωση με την οποία να προβάλλει ότι έχει ανταπαίτηση, ανταγωγή ή συμψηφισμό που ισοδυναμεί ή υπερβαίνει το εξ αποφάσεως χρέος και η οποία δεν μπορούσε να εγερθεί στη διαδικασία στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση που αφορά την ειδοποίηση. Η ένορκη αυτή δήλωση λειτουργεί, σύμφωνα με τον Κανονισμό 41 του Πτωχεύσεως Κανονισμού, ως αίτηση παραμερισμού της ειδοποίησης πτώχευσης και, σύμφωνα με τον Κανονισμό 40(3) του Πτωχεύσεως Κανονισμού, πρέπει να καταχωρείται, σε περιπτώσεις που η επίδοση γίνεται στη Δημοκρατία, εντός τριών ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης πτώχευσης στον χρεώστη.
16. Σύμφωνα με τη νομολογία, η Ειδοποίηση Πτώχευσης μπορεί να παραμερισθεί και για λόγους άλλους από αυτούς που αναγράφονται στον Κανoνισμό 40(2) του Πτωχεύσεως Κανονισμού, όπως παρατυπία στην έκδοση ή κακή επίδοση της ειδοποίησης καθώς και ισχυρισμοί για πληρωμή του εξ’αποφάσεως χρέους, όπου, το ορθό δικονομικό διάβημα είναι η καταχώριση αίτησης για ακύρωση της ειδοποίησης πτώχευσης και όχι η επιδίωξη ακύρωσης της ειδοποίησης πτώχευσης με ένορκη δήλωση, ως προβλέπεται στον Κανονισμό 40(2) του Πτωχεύσεως Κανονισμού και, σε τέτοια περίπτωση, σχετικός καθίσταται πλέον ο Κανονισμός 16 του Πτωχεύσεως Κανονισμού (βλ. Αναφορικά με την Οδυσσέως ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Πολιτική Έφεση Αρ. 61/13 ημερ. 23.05.19, Αλεξάνδρου Ιωάννης και Άλλος ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (2016) 1 Α.Α.Δ. 46, Alpha Bank Cyprus Ltd v. Κώστα Αριστείδη (2015) 1 Α.Α.Δ. 1090, Λαϊκή Τράπεζα Λτδ ν. Δημητρίου (2008) 1 Α.Α.Δ. 425 και In Re Costas Luca (1986) 2 J.S.C. 365). Στις περιπτώσεις μάλιστα αυτές, ως έχει νομολογηθεί, δεν ισχύει η προθεσμία των τριών ημερών που προβλέπεται για την ένορκη δήλωση του Κανονισμού 40(3) του Πτωχεύσεως Κανονισμού (βλ. In Re Costas Luca (ανωτέρω) και Williams and Muir Hunter:The Law and Practice in Bankruptcy, 19η έκδοση, σελ. 38). Οι αρχές αυτές επιβεβαιώθηκαν στην υπόθεση Αλωνεύτης ν. Alpha Bank Ltd (2010) 1 Α.Α.Δ. 475, στην οποία τονίστηκε επιπρόσθετα ότι η εισαγωγή αίτησης για ακύρωση της πτωχευτικής ειδοποίησης για λόγους άλλους από αυτούς που αναφέρονται στο άρθρο 3(1)(g) του περί Νόμου (νυν άρθρο 3 (1) (ε) του Νόμου), είναι δυνατή αλλά και σε αυτή την περίπτωση το βάρος παραμένει με το χρεώστη. Περαιτέρω, στην υπόθεση Αλωνεύτης (ανωτέρω) αναφέρθηκε ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπό το φως της ολότητας της προσαχθείσας μαρτυρίας, εγείρεται όντως γνήσιο θέμα προς εκδίκαση, οπότε και η πτωχευτική ειδοποίηση υπόκειται σε ακύρωση.
Εξέταση της επίδικης αίτησης
17. Στην προκειμένη περίπτωση η Αιτήτρια, ως είναι προφανές από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την επίδικη αίτηση επιθυμεί να εγείρει λόγους άλλους από αυτούς που αναγράφονται στον Κανονισμό 40(2) του Πτωχεύσεως Κανονισμού, αφού φαίνεται να επιζητεί τον παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης καθώς κατά τη θέση της η απόφαση τελεί υπό αναστολή εκτέλεσης, ένεκα της έκδοσης διατάγματος μηνιαίων δόσεων εναντίον της, από μήνα σε μήνα και επειδή δεν έχουν συσσωρευτεί καθυστερημένες οφειλόμενες, από την Αιτήτρια, δόσεις ύψους €15.000 και άνω, για να προωθηθεί η διαδικασία πτώχευσης εναντίον της. Δεδομένων των ζητημάτων που εγείρει η Αιτήτρια, τα οποία πρόδηλα εκφεύγουν των όσων ρητά προβλέπει ο Κανονισμός 40(2) του Πτωχεύσεως Κανονισμού, φαίνεται ότι ορθώς η Αιτήτρια επέλεξε να προωθήσει την επίδικη αίτηση με τη διαδικασία που ακολούθησε. Εξάλλου κάτι τέτοιο δεν αμφισβητείται από τον Καθ’ου η Αίτηση.
Χρέος δεν ξεπερνά τα €15.000
18. Όσον αφορά τον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι η Ειδοποίηση Πτώχευσης θα πρέπει, με βάση το Άρθρο 5 (1) (α) του Νόμου, να παραμερισθεί καθώς δεν έχουν συσσωρευτεί καθυστερημένες οφειλόμενες, από την Αιτήτρια, δόσεις ύψους €15.000, αναφέρω ότι η συγκεκριμένη πρόνοια, αφορά το στάδιο υποβολής αίτησης πτώχευσης και όχι την υπό κρίση διαδικασία που αφορά αίτηση παραμερισμού ειδοποίησης πτώχευσης, εφαρμόζοντας κατ’αναλογία τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Γιάννος Αναστασίου ν. Κυπριακή Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, Πολιτική Έφεση Ε173/21 ημερ. 19.05.25. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το Άρθρο 5 (1) (α) του Νόμου, πιστωτής δεν θα δικαιούται να υποβάλει αίτηση πτώχευσης εναντίον χρεώστη, εκτός αν το χρέος που οφείλεται από το χρεώστη προς τον αιτητή πιστωτή, ή, αν δύο ή περισσότεροι πιστωτές υποβάλλουν από κοινού την αίτηση, το συνολικό ποσό των χρεών που οφείλεται στους διάφορους αιτούντες πιστωτές συμποσούται σε δεκαπέντε χιλιάδες ευρώ (€15.000). Συνεπώς, ο λόγος αυτός δεν μπορεί να επιτύχει.
19. Εν πάση περίπτωση, στην παρούσα περίπτωση, ανατρέχοντας στην απόφαση καθίσταται ξεκάθαρα ότι το εξ’αποφάσεως χρέος που οφείλει η Αιτήτρια στον Καθ’ου η Αίτηση ξεπερνά το ποσό των €15.000. Συγκεκριμένα, η Αιτήτρια οφείλει να πληρώσει στον Καθ’ου η Αίτηση, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα με τον Εναγόμενο 2, το ποσό των €27.000 πλέον τόκο προς 9% ετησίως επί του προαναφερόμενου ποσού από 09.10.24 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €2.693, ως συσσωρευμένο νόμιμο τόκο από 31.08.23 μέχρι 09.10.24, το ποσό των €52.250 πλέον τόκο προς 9% ετησίως επί του προαναφερόμενου ποσού από 09.10.24 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €2.860, ως συσσωρευμένο νόμιμο τόκο από 28.02.23 μέχρι 09.10.24 καθώς και το ποσό των €1.537 έξοδα της αγωγής πλέον νόμιμο τόκο επί του προαναφερόμενου ποσού προς 5,5% ετησίως από 17.06.24 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον Φ.Π.Α. Η θέση ότι το χρέος που οφείλεται προς τον Καθ’ου η Αίτηση αφορά τις μηνιαίες δόσεις και όχι το εξ’αποφάσεως χρέος, δυνάμει της απόφασης, στερείται λογικής, εφόσον το διάταγμα ημερ. 28.02.25 (βλ. Τεκμήριο Β στην Ε/Δ της Αιτήτριας) αφορά εξόφληση του εξ’αποφάσεως χρέους δια μηνιαίων δόσεων. Ειδικότερα, η Αιτήτρια διατάχθηκε όπως πληρώσει το εξ’αποφάσεως χρέους της δια μηνιαίων δόσεων ύψους €600 από 01.04.25 και στη συνέχεια την πρώτη ημέρα κάθε επόμενου μήνα μέχρι πλήρη εξόφληση του εξ’αποφάσεως χρέους, πλέον τόκων και των εξόδων. Εξάλλου, το ίδιο το άρθρο 3 (1) (ε) του Νόμου αναφέρεται σε οφειλόμενο ποσό που προκύπτει από τελεσίδικη απόφαση ή διάταγμα. Στην παρούσα περίπτωση το χρέος είναι το εξ’αποφάσεως χρέους που απορρέει από την απόφαση και όχι το μεταγενέστερο διάταγμα ημερ. 28.02.25, το οποίο αφορά απλώς τρόπο εξόφλησης του εξ’αποφάσεως χρέους δια μηνιαίως δόσεων και συνιστά μέτρο εκτέλεσης δυνάμει του άρθρου 14 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6. Ως εκ τούτου, ο λόγος αυτός ένστασης απορρίπτεται.
Αναστολή εκτέλεσης της απόφασης
20. Σχετικά με το λόγο ότι η απόφαση τελεί υπό μηνιαία αναστολή ένεκα της έκδοσης διατάγματος μηνιαίων δόσεων ημερ. 28.02.25 και συνεπώς η Ειδοποίηση Πτώχευσης θα πρέπει να παραμερισθεί, είναι η κρίση μου ότι ο λόγος αυτός θα πρέπει να απορριφθεί. Ανατρέχοντας στην ίδια την απόφαση, προκύπτει ότι δεν γίνεται πρόνοια για αναστολή εκτέλεσης αυτής.
21. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Οικονομίδης v. Λαϊκής Τράπεζας Λτδ (1997) 1(Γ) Α.Α.Δ. 1255, η πτωχευτική διαδικασία δεν αποτελεί μέτρο εκτέλεσης, ως προδιαγράφονται στο άρθρο 14 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6. Περαιτέρω, στην υπόθεση Αρέστη ν. Λαϊκής Τράπεζας Λτδ (2002) 1 Α.Α.Δ. 1258 παρέχεται η δυνατότητα σε πιστωτές να επιδιώξουν την έκδοση διατάγματος παραλαβής χωρίς να είναι υποχρεωμένοι να επιχειρήσουν και να επιτύχουν έκδοση διατάγματος για την εξόφληση του χρέους με μηνιαίες δόσεις. Ωστόσο, ο πιστωτής νομιμοποιείται να προωθήσει την πτωχευτική διαδικασία προκειμένου να επιτύχει με την παραλαβή και διαχείριση της περιουσίας του υπό πτώχευση προσώπου την ικανοποίηση του, προς αυτόν, χρέους από τον χρεώστη.
22. Έχοντας υπόψη την προαναφερθείσα νομολογία προκύπτει ότι η πτωχευτική διαδικασία δεν σχετίζεται ούτε εξαρτάται από τυχόν μέτρα εκτέλεσης δικαστικής απόφασης, όπως την αξίωση και έκδοση διατάγματος μηνιαίων δόσεων, με βάση το άρθρο 14 (1) (ε) του Κεφ. 6. Συνεπώς, η θέση ότι η έκδοση διατάγματος μηνιαίως δόσεων αναστέλλει την εκτέλεση της απόφασης, χωρίς τούτο να αναφέρεται ρητά στην απόφαση, δεν βρίσκει σύμφωνη το Δικαστήριο. Ειδικότερα, σύμφωνα με το διάταγμα ημερ. 28.02.25 (βλ. Τεκμήριο Β), η Αιτήτρια διατάχθηκε όπως πληρώνει μηνιαίως το ποσό των €600 από 01.04.25, χωρίς όμως την έκδοση διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης.
23. Επιπρόσθετα, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της ίδιας Αιτήτριας, η ίδια οφείλει τρεις (3) μηνιαίες δόσεις για τους μήνες Ιούλιο, Αύγουστο, Σεπτέμβριο του 2025. Συνεπώς, η θέση της ότι η εκτέλεση της απόφασης τελεί υπό αναστολή, από μήνα σε μήνα, επειδή αποδέχθηκε την έκδοση του διατάγματος ημερ. 28.02.25 δεν ευσταθεί καθότι, πέραν του ότι δεν εκδόθηκε οποιαδήποτε διαταγή αναστολής εκτέλεσης της απόφασης, η ίδια, κατά δική της παραδοχή, δεν συμμορφώνεται με το διάταγμα ημερ. 28.02.25 που αποδέχτηκε προκειμένου κατ’ισχυρισμό να τελεί υπό αναστολή η απόφαση, εφόσον δεν κατέβαλλε τις δόσεις για τους μήνες Ιούλιο, Αύγουστο, Σεπτέμβριο του 2025.
Κατάληξη
24. Για λόγους ως προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, η Αιτήτρια έχει αποτύχει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι υφίσταται οιοσδήποτε λόγος που θα δικαιολογούσε τον παραμερισμό ή την ακύρωση της Ειδοποίησης Πτώχευσης. Συνεπώς, η επίδικη αίτηση απορρίπτεται.
25. Περαιτέρω, εξετάζοντας την υπό κρίση Ειδοποίηση Πτώχευσης σημειώνω ότι αυτή είναι απόλυτα σύμφωνη με το περιεχόμενο και τις προϋποθέσεις που θέτουν το άρθρο 3 (3) του Νόμου και οι Κανονισμοί 39, 40 και 43 του Πτωχεύσεως Κανονισμού. Συνεπώς, καταλήγω ότι η Ειδοποίηση Πτώχευσης έχει καλώς εκδοθεί.
26. Η πράξη πτώχευσης θεωρείται ότι διαπράττεται με την έκδοση της παρούσας απόφασης.
Τα έξοδα
27. Ως προς τα έξοδα, δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από τον γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα. Ως εκ τούτου, τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του Καθ’ου η Αίτηση/Πιστωτή και σε βάρος της Αιτήτριας/Χρεώστιδας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.
(Υπ.)……………………...
Α. Παρπαρίνου, Ε.Δ.
Πιστόν Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο