ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Παρπαρίνου, Ε.Δ.

Αρ. Απαίτησης 680/25 (i-justice)

Μεταξύ:

 

XXXXX ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ

Ενάγοντας

και

 

ΚΡΕΑΤΟΦΑΓΕΙΟΝ ΤΗΣ ΚΑΚΟΜΟΙΡΑΣ ΛΤΔ

Εναγόμενη

 

--------------------

Αίτηση ημερ. 16.02.2026

 

Ημερομηνία: 08/04/26

 

ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:

Για  Ενάγοντα: κα. Ε. Ηλία για Ηλία & Ηλία Δ.Ε.Π.Ε.

Για Εναγόμενη: Καμία εμφάνιση.

 

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

 

1.    Με την παρούσα απαίτηση, ως προκύπτει από το Έντυπο Απαίτησης μαζί με την Έκθεση Απαίτησης ημερ. 24.06.25 ο Ενάγοντας αξιώνει γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες, πόνο και ταλαιπωρία που υπέστη ένεκα ατυχήματος που επεσυνέβη στις 20.10.23. Ειδικότερα, στην ταβέρνα και/ή εστιατόριο με την επωνυμία «Της Κακομοίρας Κρεατοφαγείο» στη Λεμεσό, την οποία διατηρεί η Εναγόμενη και στην οποία παρείχε φαγητό και/ή ποτό και/ή διασκέδαση με ζωντανή μουσική και/ή είχε την ευθύνη και/ή διαχείριση και/ή ιδιοκτησία αυτής, υπήρχαν γύψινα και/ή γυάλινα πιάτα στο πάτωμα, τα οποία έσπαζαν οι θαμώνες στο πλαίσιο της διασκέδασης τους. Προς τούτο, θέση του Ενάγοντα είναι ότι η Εναγόμενη ενεργώντας με αμέλεια και/ή κατά παράβαση των νόμιμων υποχρεώσεων της και/ή χωρίς να λάβει τις αναγκαίες και/ή απαραίτητες προφυλάξεις και/ή χωρίς να ελέγξει αν η ενέργεια της αυτή ήταν ασφαλής, πώλησε τα πιάτα αυτά στους θαμώνες της ταβέρνας και επέτρεψε το σπάσιμο αυτών στο πάτωμα κατά τον χρόνο που ο Ενάγοντας χόρευε. Ως αποτέλεσμα, ο Ενάγοντας πάτησε και/ή γλίστρησε πάνω στα σπασμένα πιάτα, απώλεσε την ισορροπία του, γύρισε το πόδι του και υπέστη σοβαρό τραυματισμό.

 

Αξιώσεις Έντυπου Απαίτησης μαζί με την Έκθεση Απαίτησης

 

2.    Η παρούσα απαίτηση, ως αναφέρω ανωτέρω, εκκίνησε με την καταχώριση του Έντυπου Απαίτησης (Έντυπο αρ.4) μαζί με την Έκθεση Απαίτησης ημερ. 24.06.25, δυνάμει του Μέρους 7 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας 2023 (εφ’εξής «οι Κ.Π.Δ. 2023»), που, ως προκύπτει από τον ηλεκτρονικό φάκελο της παρούσας υπόθεσης, επιβεβαιώνεται με δεόντως υπογεγραμμένη «Δήλωση Αληθείας» και επιδόθηκε στην Εναγόμενη στις 30.10.25.

 

Αίτηση για απόφαση ερήμην ημερ. 16.02.26

 

3.    Ακολούθως, ως προκύπτει από τον ηλεκτρονικό φάκελο, παρά την πιο πάνω επίδοση, μέχρι σήμερα δεν υπάρχει Σημείωμα Εμφάνισης εκ μέρους της Εναγόμενης και ο καθορισμένος χρόνος εμφάνισης έχει παρέλθει.[1] Συνεπώς, ο Ενάγοντας προχώρησε στην καταχώριση αίτησης για απόφαση ερήμην ημερ. 16.02.26 εναντίον του Εναγόμενου. Η αίτηση για απόφαση ερήμην ημερ. 16.02.26 υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση του Ενάγοντα ημερ. 13.02.26 (εφ’εξής «η Ε/Δ Ενάγοντα»). Επιπλέον, κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου ημερ. 03.03.26, καταχωρήθηκε, προς απόδειξη της παρούσας απαίτησης, Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση του Ενάγοντα ημερ. 31.03.26 (εφ’εξής «η Σ.Ε.Δ. Ενάγοντα»).

 

4.    Την αίτηση για απόφαση ερήμην ημερ. 16.02.26 συνοδεύει η Γραπτή Αγόρευση του Ενάγοντα. Εξέτασα με πολύ προσοχή τις θέσεις της ευπαίδευτης συνηγόρου και την σχετική νομολογία στην οποία παρέπεμψε το Δικαστήριο για σκοπούς υποστήριξης των θέσεων που εγείρει. Σημειώνεται ότι προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου η ευπαίδευτη συνήγορος του Ενάγοντα ανάφερε ότι αξιώνονται ειδικές αποζημιώσεις ύψους €7.206, ως το Έντυπο Απαίτησης μαζί με την Έκθεση Απαίτησης ημερ. 24.06.25 και όχι δια το ποσό των €7.871,59, ως αναγράφεται στην Σ.Ε.Δ. Ενάγοντα και ούτε προωθούνται ισχυρισμοί αναφορικά με την αρχή «Res Ipsa Loquitur» και διάπραξης ποινικών αδικημάτων εκ μέρους της Εναγόμενης. Ένεκα της αρχής ότι ισχυρισμοί που δεν προωθούνται θεωρούνται εγκαταλειφθέντες, οι προαναφερόμενοι ισχυρισμοί του Ενάγοντα δεν θα απασχολήσουν το Δικαστήριο (βλ. Στέλιος Σάββα και Υιοι Λτδ ν. Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας, Αγωγή Αρ. 1/19, ημερ. 28.05.2020).

 

Η μαρτυρία

 

5.    Ο Ενάγοντας δήλωσε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν 48 ετών, καθ’όλα υγιής, αρτιμελής, ικανός για εργασία και εργαζόταν ως ιδιωτικός υπάλληλος και/ή πωλητής στην εταιρεία «A. SISIS TRADING LTD» όπου λάμβανε ακάθαρτο εισόδημα ύψους €1.450 μηνιαίως. Αντίγραφα αναλυτικών καταστάσεων αποδοχών ασφαλισμένου κατά εργοδότη για τα έτη 2023 και 2024 των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων ημερ. 04.02.25 επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 1.

 

6.    Η Εναγόμενη είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, εγγεγραμμένη στην Κύπρο και με διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της στη Λεμεσό. Αντίγραφο ηλεκτρονικής έρευνας από το μητρώο του Έφορου Εταιρειών και Διανοητικής Ιδιοκτησίας ημερ. 09.12.25, αναφορικά με την Εναγόμενη, επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2.   

 

7.    Σύμφωνα με την Ε/Δ Ενάγοντα η Εναγόμενη διατηρεί την ταβέρνα και/ή εστιατόριο με την επωνυμία  «Της Κακομοίρας Κρεατοφαγείο» που βρίσκεται στην οδό Νίκου Παττίχη αρ. 72, Φώτα Άγιας Σοφίας 3071, στη Λεμεσό (εφ’εξής «η ταβέρνα»), η οποία παρέχει φαγητό και/ή ποτό και/ή διασκέδαση με ζωντανή μουσική και/ή άλλως πως και δια την οποία η Εναγόμενη έχει την ευθύνη και/ή διαχείριση και/ή ιδιοκτησία αυτής. Προς τούτο, αντίγραφο αποτυπώματος οθόνης (screenshot) από τη σελίδα κοινωνικής δικτύωσης «Facebook» της Εναγόμενης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 3.  

 

8.    Όσο αφορά το επίδικο ατύχημα, περί την 20.10.23 και η ώρα 20:30, o Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι μετέβηκε και/ή επισκέφθηκε την ταβέρνα μαζί με την σύζυγο και/ή την παρέα του για φαγητό και/ή ποτό και/ή διασκέδαση. Αργότερα, σε κάποια στιγμή, ξεκίνησε η μουσική στην ταβέρνα με ζωντανή ορχήστρα και/ή μουσική ενώ οι θαμώνες της ταβέρνας άρχισαν να χορεύουν και να διασκεδάζουν. Σύμφωνα με τον ομνύοντα, μετά την έναρξη της μουσικής, υπάλληλος και/ή αντιπρόσωπος και/ή εξουσιοδοτημένο πρόσωπο της ταβέρνας ξεκίνησε να πουλάει γύψινα και/ή γυάλινα και/ή άλλως πως πιάτα (εφ’εξής «τα πιάτα»), προκειμένου να σπάζουν οι θαμώνες της ταβέρνας, στο πλαίσιο της διασκέδασης τους. Θέση του Ενάγοντα είναι ότι η Εναγόμενη και/ή ταβέρνα και/ή υπάλληλος και/ή αντιπρόσωπος και/ή εξουσιοδοτημένο πρόσωπο αυτής και/ή τρίτο πρόσωπο, ενεργώντας με αμέλεια και/ή παράνομα και/ή κατά παράβαση των νόμιμων υποχρεώσεων και καθηκόντων τους και/ή χωρίς να λάβουν τις αναγκαίες και/ή απαραίτητες προφυλάξεις και/ή χωρίς να ελέγξουν αν η ενέργεια τους αυτή ήταν ασφαλής και/ή παράνομα και/ή διαπράττοντας ποινικό αδίκημα, πώλησαν τα πιάτα στους θαμώνες της ταβέρνας και/ή επέτρεψαν το σπάσιμο αυτών, με αποτέλεσμα να καταλήξουν στο πάτωμα κατά τον χρόνο που ο Ενάγοντας χόρευε. Ως εκ τούτου, ο Ενάγοντας πάτησε τα πιάτα και/ή γλίστρησε πάνω σε αυτά, έχασε την ισορροπία του, γύρισε το αριστερό του πόδι στην περιοχή της ποδοκνημικής άρθρωσης και τραυματίστηκε πολύ σοβαρά. Προς τούτο ο Ενάγοντας προβαίνει σε αναφορά στις λεπτομέρειες αμέλειας και/ή παράβασης των νόμιμων υποχρεώσεων και καθηκόντων της Εναγόμενης.

 

9.    Ο  Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι ως αποτέλεσμα της αποκλειστικής ευθύνης και/ή αμέλειας και/ή παράβασης των καθηκόντων της Εναγόμενης, υπέστη σοβαρές σωματικές βλάβες, απώλειες, ζημιές, πόνο, ταλαιπωρία και έξοδα. Προς τούτο γίνεται αναφορά στις λεπτομέρειες σωματικών βλαβών του Ενάγοντα. Συγκεκριμένα, αναφέρει ότι μετά το επίδικο ατύχημα μεταφέρθηκε στο Τ.Α.Ε.Π. της Πολυκλινικής Υγείας όπου κατόπιν κλινικού και ακτινολογικού ελέγχου διαπιστώθηκε ότι είχε παρεκτοπισμένο κάταγμα της διάφυσης της κνήμης και κάταγμα του έξω σφυρού της αριστερής ποδοκνήμης (εφ’εξής «τα κατάγματα»). Μετά την πιο πάνω διάγνωση, ο Ενάγοντας εξετάστηκε από τον Δρ. Φούντζουλα, χειρούργο ορθοπεδικό (εφ’εξής «ο ιατρός»), ο οποίος μετά από εργαστηριακό και απεικονιστικό έλεγχο του ανάφερε ότι έπρεπε να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση για αντιμετώπιση των καταγμάτων του. Συνεπώς, περί τις 21.10.23, ο ιατρός αντιμετώπισε χειρουργικά τα κατάγματα με ανοικτή ανάταξη του κατάγματος και οστεοσύνθεση με ενδομυελικό ήλο για το κάταγμα της κνήμης και ανοικτή ανάταξη και οστεοσύνθεση για το κάταγμα του έξω σφυρού και δόθηκε στον Ενάγοντα άδεια ασθενείας για 12 εβδομάδες και οδηγίες για πρόγραμμα φυσιοθεραπείας. Ιατρική Βεβαίωση ημερ. 14.11.23 του Δρ. Φούντζουλα, προς επιβεβαίωση των ισχυρισμών του Ενάγοντα, επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 4 και αντίγραφο άδειας ασθενείας ημερ. 25.10.23 του Δρ. Φούντζουλα επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 5. 

 

10. Ο Ενάγοντας, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, επισκεπτόταν τον ιατρό για να εξεταστεί σε σχέση με την πορεία της εγχείρησης και της υγείας του. Η μετεγχειρητική του πορεία πλήχθηκε από λοίμωξη του τραύματος του έξω σφυρού, η οποία αντιμετωπίστηκε αρχικά με περιποίηση του τραύματος εξωτερικά και αντιβίωση για 2 εβδομάδες ενώ ο  ιατρός του ανάφερε ότι σε περίπτωση που η λοίμωξη δεν υποχωρούσε και δεν υπήρχε βελτίωση της κλινικής του εικόνας, αναγκαστικά θα υποβαλλόταν σε νέα χειρουργική επέμβαση για χειρουργικό καθαρισμό  του προαναφερόμενου τραύματος και πιθανή αφαίρεση των υλικών που υπήρχαν σ’αυτό. Μετέπειτα, λόγω του ότι ο Ενάγοντας εξακολουθούσε να παρουσιάζει επαναλαμβανόμενα οιδήματα και πόνο στην περιοχή της ποδοκνήμης του αλλά και λόγω της προαναφερόμενης λοίμωξης που υπέστη, ο ιατρός περί τις 25.01.24 προχώρησε σε αφαίρεση των υλικών που υπήρχαν στην περιοχή της ποδοκνήμης και/ή περόνης του Ενάγοντα και του έδωσε οδηγίες για επανεξέταση και συνέχιση της άδειας ασθενείας του μέχρι τις 31.03.24. Προς απόδειξη των πιο πάνω ισχυρισμών του Ενάγοντα, Ιατρική Βεβαίωση ημερ. 21.03.24 του Δρ. Φούντζουλα επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 6. Παράλληλα, ο Ενάγοντας ακολουθούσε προγράμματα φυσιοθεραπείας από τον φυσιοθεραπευτή «Κ.Α». Προς υποστήριξη των ισχυρισμών αυτών, δέσμη από 9 αντίγραφα εντύπων «ΓΕΣΥ.11.ΣΥΜ-001» με τίτλο «ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗΣ, ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ Ι & ΠΡΟΣΘΕΤΗΣ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗΣ», με στοιχεία δικαιούχου του Ενάγοντα και στοιχεία παροχέα του «Κ.Α.», στην κατηγορία υπηρεσιών «άλλος επαγγελματίας υγείας (Φυσιοθεραπευτής)» και ημερομηνίες επίσκεψης 21.12.23, 29.12.23, 10.01.24, 17.01.24, 18.01.24, 17.02.24, 27.02.24, 06.03.24 και 13.03.24 επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 7.  Στη συνέχεια, περί τις 05.07.24, ο ιατρός προέβη σε νέα χειρουργική επέμβαση για να αφαιρέσει τα οστεοσυνθετικά υλικά που είχαν τοποθετηθεί στην πρώτη επέμβαση του Ενάγοντα και ως αποτέλεσμα δόθηκε στον Ενάγοντα άδεια ασθενείας μέχρι τις 14.07.24. Προς τεκμηρίωση των πιο πάνω, Ιατρική Βεβαίωση ημερ. 11.09.24 του Δρ. Φούντζουλα  επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 8. Αναφορικά με την πορεία αποκατάστασης, τη μετεγχειρητική λοίμωξη και τις μεταγενέστερές χειρουργικές επεμβάσεις του Ενάγοντα γίνεται λεπτομερέστερη αναφορά στην Ιατρική Έκθεση  του Δρ. Φούντζουλα  που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α στην Σ.Ε.Δ. Ενάγοντα. Περαιτέρω, αντίγραφο τιμολογίου αρ. 178 ημερ. 13.03.26 για ετοιμασία της προαναφερθείσας Ιατρικής Έκθεσης και της απόδειξης πληρωμής με μετρητά στις 30.03.26 επισυνάπτονται ως Τεκμήρια Β1 και Β2 στην Σ.Ε.Δ. Ενάγοντα αντίστοιχα. 

 

11. Περαιτέρω, ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι συνέπεια του επίδικου ατυχήματος απουσίαζε από τις 22.10.23 μέχρι τις 31.03.24 και από τις 05.07.24 μέχρι τις 14.07.24 και συνεπώς υπέστη ειδικές ζημιές. Συγκεκριμένα, απώλεια απολαβών από τις 22.10.23 μέχρι τις 31.03.24 και από τις 05.07.24 μέχρι τις 14.07.24 ύψους €6.816,00 (βλ. Τεκμήριο 1), έξοδα 9 φυσιοθεραπειών μέσω του Γ.Ε.Σ.Υ. ύψους €90,00 (βλ. Τεκμήριο 7) και έξοδα ιατρικού πιστοποιητικού του Δρ. Φούντζουλα ημερ. 21.03.24 (βλ. Τεκμήριο 6) ύψους €300,00, το οποίο πλήρωσε σε μετρητά. Προς τούτο αντίγραφου τιμολογίου ημερ. 21.03.24 του Δρ. Φούντζουλα επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 9.  

 

12. Ο Ενάγοντας αναφέρει επιπλέον ότι, πριν την προώθηση της παρούσας απαίτησης, επιδόθηκε επιστολή των δικηγόρων του ημερ. 04.12.23 στην Εναγόμενη, με την οποία την ενημέρωναν ότι προτίθενται να προχωρήσουν με σχετική απαίτηση όταν αποκρυσταλλωθούν οι ζημιές του Ενάγοντα και ζητούσαν όπως η Εναγόμενη ενημερώσει κατά πόσο η ταβέρνα καλύπτεται από ασφαλιστική κάλυψη. Η προαναφερθείσα επιστολή απαντήθηκε με επιστολή ημερ.14.02.24 των τότε δικηγόρων της Εναγόμενης προς τους δικηγόρους του Ενάγοντα, στην οποία γίνεται αναφορά ότι η ταβέρνα καλύπτεται από ασφαλιστήριο συμβόλαιο με την εταιρεία «CNP ASFALISTIKI LTD». Αντίγραφο της επιστολής των δικηγόρων του Ενάγοντα ημερ. 04.12.23 προς την Εναγόμενη μετ’επισυνημμένης ένορκης δήλωσης του επιδότη ημερ. 19.01.24 επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 10 και αντίγραφο των τότε δικηγόρων της Εναγόμενης ημερ. 14.02.24 προς τους δικηγόρους του Ενάγοντα, μετ’επισυνημμένου σχετικού αποδεικτικού εγγράφου ημερ. 14.02.24 αποστολής μέσω «FAX» επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 11. Ως εκ τούτου, αποστάλθηκε επιστολή των δικηγόρων του Ενάγοντα ημερ. 22.07.24 προς την εταιρεία «CNP ASFALISTIKI LTD» με την οποία γνωστοποιείτο η πρόθεση προώθησης απαίτησης, χωρίς να υπάρξει οποιαδήποτε ανταπόκριση. Αντίγραφο της επιστολής των δικηγόρων του Ενάγοντα ημερ. 22.07.24 προς την εταιρεία «CNP ASFALISTIKI LTD» επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 12.

 

13. Περαιτέρω, επιστολή απαίτησης ημερ. 13.02.25 των δικηγόρων του Ενάγοντα επιδόθηκε στην εταιρεία «CNP ASFALISTIKI LTD», αντίγραφο της οποίας μαζί με το Έντυπο Β του Τύπου ΙΙ – Απαντητική Επιστολή (με βάση το Μέρος 3 των Κ.Π.Δ. 2023) και την ένορκη δήλωση του επιδότη ημερ. 24.02.25 επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 13. Εις απάντηση λήφθηκε ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 16.05.25 της εταιρείας «CNP ASFALISTIKI LTD, το οποίο επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 14. Περαιτέρω, επιστολή απαίτησης ημερ. 13.02.25 των δικηγόρων του Ενάγοντα επιδόθηκε και στην Εναγόμενη, αντίγραφο της οποίας μαζί με το Έντυπο Β του Τύπου ΙΙ – Απαντητική Επιστολή και την ένορκη δήλωση του επιδότη ημερ. 19.06.25 επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 15.

 

14. Στην Σ..Ε.Δ. Ενάγοντα γίνεται αναφορά στην χρονική περίοδο που ο Ενάγοντας έλαβε άδεια ασθενείας από την εργασία ένεκα του επίδικου ατυχήματος αλλά και στη νέα εργασία που ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2024 στην εταιρεία «P. T. BRAND TRADER CY LTD» στη Λάρνακα όπου λάμβανε το ποσό των €1.300 μηνιαίως (βλ. Τεκμήριο 1). Περαιτέρω, ο Ενάγοντας εξηγεί το καθαρό υπόλοιπο των μισθών που απώλεσε για την περίοδο από 22.10.23 μέχρι τις 31.03.24 και από 05.07.24 μέχρι τις 14.07.24, συνολικού ύψους €7.231,59.[2] Επιπλέον αναφέρει ότι ο νέος εργοδότης του δεν κατέλαβε τις απολαβές του για την περίοδο ασθενείας του από 05.07.24 μέχρι τις 14.07.24, παρά το γεγονός ότι δηλώθηκε ολόκληρος ο ακάθαρτος μισθός του για τον Ιούλιο του 2024 στις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων και καταβληθήκαν οι σχετικές εισφορές επί του ποσού των €1.300. 

 

Αξιολόγηση μαρτυρίας και ευρήματα Δικαστηρίου

 

15. Είναι δεδομένο ότι η πιο πάνω μαρτυρία του Ενάγοντα παρέμεινε αναντίλεκτη. Το γεγονός αυτό όμως δεν απαλλάσσει το Δικαστήριο από την υποχρέωση, έχοντας υπόψη το Νόμο και τις αρχές που ρυθμίζουν τα επίδικα θέματα, να κρίνει αυθύπαρκτα τη δύναμη της υπόθεσης του Ενάγοντα και κατά πόσο αυτός, μέσω της προσκομισθείσας μαρτυρίας, έχει υπερβεί το απαιτούμενο βαθμό απόδειξης της υπόθεσης τους (βλ. Kades v. Nicolaou and Another (1986) 1 C.L.R. 212 και Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας ν. Νέστορα Χ"Νέστωρος (1990) 1 Α.Α.Δ. 41). Το Δικαστήριο προς τούτο έχει την υποχρέωση να εξετάσει και αξιολογήσει την επάρκεια και αξιοπιστία της μαρτυρίας που προσφέρεται από τον Ενάγοντα (βλ. Barry Wynne v. David Costakis Mavronicola, ως διαχειριστή της περιουσίας του Κωστάκη Δαυΐδ Μαυρονικόλα, ανικάνου προσώπου (2009) 1 A.A.Δ. 1138 και Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ v. Βασίλη Χαραλάμπους κ.ά., (2010) 1(Β) Α.Α.Δ. 829). Όμως, όπως ειδικά αναφέρθηκε στην Barry Wynne (ανωτέρω), όταν υπάρχει μια μόνο εκδοχή, ως προς τα γεγονότα, τότε συνήθως αυτό που απομένει να εξεταστεί, εκτός και αν υπάρχουν εγγενείς δυσκολίες σε σχέση με το μάρτυρα και την αξιοπιστία του, είναι το εάν τα γεγονότα όπως τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου είναι αρκετά για να αποδείξουν την υπόθεση στο αναγκαίο επίπεδο, ήτοι στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων (βλ. σχετικά Μαρσέλ ν. Λαϊκής (2001) 1 Α.Α.Δ. 1858).

 

16. Στην προκειμένη περίπτωση, εξετάζοντας την πιο πάνω προσκομισθείσα μαρτυρία του Ενάγοντα αποδέχομαι ολόκληρη την πιο πάνω μαρτυρία του, ως αξιόπιστη και πλήρης τεκμηριωμένη. Συνεπώς γίνονται τα ανάλογα ευρήματα του Δικαστηρίου αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Ειδικότερα, γίνονται τα ακόλουθα ευρήματα του Δικαστηρίου:

 

(1)  Ο Ενάγοντας κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν 48 ετών, καθ’όλα υγιής, αρτιμελής, ικανός για εργασία και εργαζόταν ως ιδιωτικός υπάλληλος και/ή πωλητής στην εταιρεία «A. SISIS TRADING LTD» όπου λάμβανε ακάθαρτο εισόδημα ύψους €1.450 μηνιαίως (βλ. Τεκμήριο 1). Περαιτέρω, από τον Απρίλιο του 2024 εργάζεται στην Εταιρεία «P.T. BRAND TRADER CY LIMITED», όπου λάμβανε ακάθαρτο εισόδημα ύψους €1.300 μηνιαίως (βλ. Τεκμήριο 1).

(2)  Η Εναγόμενη είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, εγγεγραμμένη στην Κύπρο με αρ. εγγραφής ΗΕ 408058 και με διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της στη Φιλοπάππου αρ. 11Α, στην περιοχή της Μέσα Γειτονιάς, 4002, στη Λεμεσό (βλ. Τεκμήριο 2).

(3)  Η Εναγόμενη διατηρεί την ταβέρνα, η οποία παρέχει φαγητό, ποτό και διασκέδαση με ζωντανή μουσική και δια την οποία η Εναγόμενη έχει την ευθύνη, διαχείριση και ιδιοκτησία αυτής.

(4)  Ο Ενάγοντας περί την 20.10.23 και η ώρα 20:30, μετέβηκε στην ταβέρνα μαζί με την σύζυγο και την παρέα του για φαγητό, ποτό και διασκέδαση. Αργότερα, σε κάποια στιγμή, ξεκίνησε η μουσική στην ταβέρνα με ζωντανή ορχήστρα και μουσική, οι θαμώνες της ταβέρνας άρχισαν να χορεύουν και να διασκεδάζουν και υπάλληλος και/ή αντιπρόσωπος και/ή εξουσιοδοτημένο πρόσωπο της ταβέρνας ξεκίνησε να πουλάει πιάτα, προκειμένου να σπάζουν οι θαμώνες της ταβέρνας, στο πλαίσιο της διασκέδασης τους. Η Εναγόμενη επέτρεψε το σπάσιμο των πιάτων, τα οποία κατέληξαν στο πάτωμα κατά τον χρόνο που ο Ενάγοντας χόρευε. Ως εκ τούτου, ο Ενάγοντας πάτησε τα πιάτα, γλίστρησε πάνω σε αυτά, έχασε την ισορροπία του, γύρισε το αριστερό του πόδι στην περιοχή της ποδοκνημικής άρθρωσης και τραυματίστηκε πολύ σοβαρά.

(5)  Μετά το επίδικο ατύχημα ο Ενάγοντας μεταφέρθηκε στο Τ.Α.Ε.Π. της Πολυκλινικής Υγείας όπου κατόπιν κλινικού και ακτινολογικού ελέγχου διαπιστώθηκε ότι είχε τα κατάγματα. Μετά την πιο πάνω διάγνωση, ο Ενάγοντας εξετάστηκε από τον ιατρό, ο οποίος μετά από εργαστηριακό και απεικονιστικό έλεγχο του ανάφερε ότι έπρεπε να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση για αντιμετώπιση των καταγμάτων του (βλ. Τεκμήριο 4)

(6)  Περί τις 21.10.23, ο ιατρός αντιμετώπισε χειρουργικά τα κατάγματα του Ενάγοντα με ανοικτή ανάταξη του κατάγματος και οστεοσύνθεση με ενδομυελικό ήλο για το κάταγμα της κνήμης και ανοικτή ανάταξη και οστεοσύνθεση για το κάταγμα του έξω σφυρού και δόθηκε στον Ενάγοντα άδεια ασθενείας για 12 εβδομάδες και οδηγίες για πρόγραμμα φυσιοθεραπείας (βλ. Τεκμήρια 4, 5 και 6). Η μετεγχειρητική πορεία του Ενάγοντα πλήχθηκε από λοίμωξη του τραύματος του έξω σφυρού, η οποία αντιμετωπίστηκε αρχικά με περιποίηση του τραύματος εξωτερικά και αντιβίωση για 2 εβδομάδες ενώ ο  ιατρός του ανάφερε ότι σε περίπτωση που η λοίμωξη δεν υποχωρούσε και δεν υπήρχε βελτίωση της κλινικής του εικόνας, αναγκαστικά θα υποβαλλόταν σε νέα χειρουργική επέμβαση για χειρουργικό καθαρισμό του προαναφερόμενου τραύματος και πιθανή αφαίρεση των υλικών που υπήρχαν σ’αυτό (βλ. Τεκμήρια 4, 5 και 6 Ε/Δ Ενάγοντα και Τεκμήριο Α Σ.Ε.Δ. Ενάγοντα). Η λοίμωξη του τραύματος του έξω σφυρού, εντάσσεται στο φάσμα των γνωστών μετεγχειρητικών επιπλοκών, η οποία μπορεί να εμφανιστεί ακόμα και όταν η επέμβαση πραγματοποιείται με την προσήκουσα χειρουργική τεχνική αλλά και παρά τη χορήγηση προφυλακτικής αντιβίωσης και των ενδεδειγμένων προληπτικών μέτρων, χωρίς να θεμελιώνεται αφ’εαυτής ιατρικό λάθος (βλ. Τεκμήριο Α Σ.Ε.Δ. Ενάγοντα).

(7)  Μετέπειτα, λόγω του ότι ο Ενάγοντας εξακολουθούσε να παρουσιάζει επαναλαμβανόμενα οιδήματα και πόνο στην περιοχή της ποδοκνήμης του αλλά και λόγω της προαναφερόμενης λοίμωξης που υπέστη, ο ιατρός περί τις 25.01.24 προχώρησε σε δεύτερη χειρουργική επέμβαση για αφαίρεση της πλάκας της περιφερικής περόνης, λόγω εντοπισμένου ερεθισμού και ενοχλημάτων από την περιοχή (βλ. Τεκμήριο 6 Ε/Δ Ενάγοντα και Τεκμήριο Α Σ.Ε.Δ. Ενάγοντα). Προς τούτο δοθήκαν στον Ενάγοντα οδηγίες για επανεξέταση και συνέχιση της άδειας ασθενείας του μέχρι τις 31.03.24.

(8)  Στη συνέχεια, περί τις 05.07.24, ο ιατρός προέβη σε τρίτη χειρουργική επέμβαση για να αφαιρέσει τα οστεοσυνθετικά υλικά που είχαν τοποθετηθεί στην πρώτη επέμβαση του Ενάγοντα, ήτοι αφαίρεση ενός εγγύς κοχλία, ο οποίος επίσης προκαλούσε τοπικό ερεθισμό των μαλακών μορίων και τοπικό άλγος στον Ενάγοντα (βλ. Τεκμήριο 8 Ε/Δ Ενάγοντα και Τεκμήριο Α Σ.Ε.Δ. Ενάγοντα). Ως εκ τούτου, δόθηκε στον Ενάγοντα άδεια ασθενείας μέχρι τις 14.07.24 (βλ. Τεκμήριο Α Σ.Ε.Δ. Ενάγοντα).

(9)  Χωρίς τον πιο πάνω αρχικό τραυματισμό που υπέστη ο Ενάγοντας, ένεκα του επίδικου ατυχήματος, ο οποίος είχε ως αποτέλεσμα να υποβληθεί στην πρώτη χειρουργική επέμβαση κατά την οποία του τοποθετηθήκαν τα οστεοσυνθετικά υλικά, δεν θα προέκυπτε η ανάγκη για τη δεύτερη χειρουργική επέμβαση ημερ. 25.01.24 και την τρίτη χειρουργική επέμβαση ημερ. 05.07.24, στις οποίες υποβλήθηκε ο Ενάγοντας για την αφαίρεση των οστεοσυνθετικών υλικών λόγω τοπικού ερεθισμού και πόνου (βλ. Τεκμήριο Α Σ.Ε.Δ. Ενάγοντα).

(10)   Ο Ενάγοντας βρισκόταν με άδεια ασθενείας από τις 22.10.23 μέχρι τις 31.03.24 και από τις 05.07.24 μέχρι τις 14.07.24 (βλ. Τεκμήριο 5 Ε/Δ Ενάγοντα και Τεκμήριο Α Σ.Ε.Δ. Ενάγοντα). Η απώλεια απολαβών του Ενάγοντα για την προαναφερθείσα περίοδο ήταν δια το ποσό των €7.231,59.

(11)   Ο Ενάγοντας έφτασε στο σημείο της μέγιστης ιατρικής βελτίωσης από τον Αύγουστο του 2024, όπου η κλινική του εικόνα σταθεροποιήθηκε αν και εξακολουθεί να παρουσιάζει περιστασιακά ήπια ενοχλήματα μετά από καταπόνηση (βλ. Τεκμήριο Α Σ.Ε.Δ. Ενάγοντα).

(12)   Ο Ενάγοντας υποβλήθηκε σε 9 φυσιοθεραπείες στις 21.12.23, 29.12.23, 10.01.24, 17.01.24, 18.01.24, 17.02.24, 27.02.24, 06.03.24 και 13.03.24, ύψους  €10 έκαστη, ήτοι σύνολο  €90 (βλ. Τεκμήριο 7). Τα έξοδα ιατρικού πιστοποιητικού του Δρ. Φούντζουλα ημερ. 21.03.24 (βλ. Τεκμήριο 6) ανέρχονται στο ποσό των €300,00, το οποίο ο Ενάγοντας πλήρωσε σε μετρητά (βλ. Τεκμήριο 9).

(13)   Πριν την προώθηση της παρούσας απαίτησης, επιδόθηκε στην Εναγόμενη στις 17.01.24 επιστολή των δικηγόρων του Ενάγοντα ημερ. 04.12.23, με την οποία την ενημέρωναν ότι προτίθενται να προχωρήσουν με σχετική απαίτηση όταν αποκρυσταλλωθούν οι ζημιές του Ενάγοντα και ζητούσαν όπως η Εναγόμενη ενημερώσει κατά πότο η ταβέρνα καλύπτεται από ασφαλιστική κάλυψη (βλ. Τεκμήριο 10). Η προαναφερθείσα επιστολή απαντήθηκε με επιστολή ημερ.14.02.24 των τότε δικηγόρων της Εναγόμενης προς τους δικηγόρους του Ενάγοντα, η οποία αποστάλθηκε μέσω τηλεομοιότυπου στις 14.02.24 και στην οποία γίνεται αναφορά ότι η ταβέρνα καλύπτεται από ασφαλιστήριο συμβόλαιο με την εταιρεία «CNP ASFALISTIKI LTD» (βλ. Τεκμήριο 11). Ως εκ τούτου, αποστάλθηκε επιστολή των δικηγόρων του Ενάγοντα ημερ. 22.07.24 προς την εταιρεία «CNP ASFALISTIKI LTD» με την οποία γνωστοποιείτο η πρόθεση προώθησης απαίτησης, χωρίς να υπάρξει οποιαδήποτε ανταπόκριση (βλ Τεκμήριο 12).

(14)   Περαιτέρω, επιστολή απαίτησης ημερ. 13.02.25 των δικηγόρων του Ενάγοντα μαζί με Έντυπο Β του Τύπου Ι – Απαντητική επιστολή επιδόθηκε στις 13.02.25 στην εταιρεία «CNP ASFALISTIKI LTD» (βλ. Τεκμήριο 13) και επιστολή απαίτησης ημερ. 13.02.25 των δικηγόρων του Ενάγοντα μαζί με Έντυπο Β του Τύπου Ι – Απαντητική επιστολή επιδόθηκε στις 18.06.25 και στην Εναγόμενη (βλ. Τεκμήριο 15). Εις απάντηση, η εταιρεία «CNP ASFALISTIKI LTD»  απέστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 16.05.25 (βλ. Τεκμήριο 14).

 

Νομική Πτυχή

 

17.  Η παρούσα απαίτηση αφορά ευθύνη κατόχου ακίνητης ιδιοκτησίας και βασίζεται επί ισχυριζόμενης αμέλειας εκ μέρους της Εναγόμενης. Η ευθύνη κατόχου ακίνητης ιδιοκτησίας διέπεται από τις πρόνοιες του άρθρου 51 του  περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 (εφ’εξής «το Κεφ. 148»), οι διατάξεις του οποίου ερμηνεύονται σύμφωνα με το Αγγλικό δίκαιο. Ειδικότερα, το Άρθρο 51 (2) (β) του Κεφ. 148 διαλαμβάνει τα εξής σχετικά:

«51 (2) Υπoχρέωση, vα μηv επιδεικvύεται αμέλεια υφίσταται στις πιo κάτω περιπτώσεις, δηλαδή – […] (β) o κάτoχoς ακίvητης ιδιoκτησίας υπέχει τέτoια υπoχρέωση έvαvτι κάθε πρoσώπoυ πoυ τελεί vόμιμα, καθώς και έvαvτι τoυ κυρίoυ oπoιασδήπoτε ιδιoκτησίας πoυ απoκτήθηκε vόμιμα, εvτός, επί ή τόσov πλησίov της ακίvητης αυτής ιδιoκτησίας ώστε κατά τη συvήθη πoρεία τωv πραγμάτωv vα επηρεάζεται από τηv αμέλεια […]:»

 

18. Ο ορισμός του κατόχου απαντάται στην Α.Π. Φραγκεσκίδης & Σία ν. Μάμα (1989) 1 Α.Α.Δ. 70, ως εκείνος που έχει τον έλεγχο και την άμεση επίβλεψη της ιδιοκτησίας με εξουσία να επιτρέπει ή να απαγορεύει την είσοδο σε αυτήν.  Η κατοχή και ο έλεγχος είναι τα δύο κύρια στοιχεία τα οποία ορίζουν και την ευθύνη (βλ. επίσης Αγγελίδης ν. Λούτσιου (2010) 1 Α.Α.Δ. 200 και A. Σ. ΠΗΛΑΒΑΚΗΣ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΣΤΕΛΙΟΣ Γ. ΓΙΩΡΓΑΛΛΟΥ κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 88/2011, ημερ. 28.11/17).

 

19. Η ευθύνη κατόχου ακίνητης ιδιοκτησίας, βάσει του άρθρου 51(2)(β) του Κεφ. 148, εξετάστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Σχολική Εφορεία Στροβόλου ν Μαρίνας Στεργίδου κ. α., Πολιτική Έφεση Αρ. 8/2011, ημερ. 04.03.16, το σχετικό απόσπασμα της οποίας παραθέτω πιο κάτω:

 

«Η ευθύνη κατόχου ακίνητης ιδιοκτησίας διέπεται από τις πρόνοιες του Άρθρου 51 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, οι διατάξεις του οποίου ερμηνεύονται, με βάση το αγγλικό δίκαιο. Κάτοχος δε, είναι εκείνος που έχει τον έλεγχο και την άμεση επίβλεψη της ιδιοκτησίας, με εξουσία να επιτρέπει ή να απαγορεύει την είσοδο σ' αυτήν. Η ευθύνη βασίζεται στην κατοχή και τον έλεγχο (Α. Π. Φραγκεσκίδης & Σία v. Μάμα (1989) 1 Α.Α.Δ. 70).

 

[…]

 

Όπως εξηγήθηκε στην προαναφερθείσα υπόθεση Α.Π. Φραγκεσκίδης & Σία Λτδ, ο κάτοχος έχει δύο καθήκοντα: για τη στατική κατάσταση των πραγμάτων (κατάσταση, συντήρηση και επιδιόρθωση του ακινήτου) και για τη λειτουργία της δραστηριότητας ή επιχείρησής του.

 

Η διαφοροποίηση αυτή έχει σημασία για τη ρύθμιση του κοινοδικαίου η οποία κωδικοποιήθηκε στο Άρθρο 51(2)(β), με βάση την οποία, η ευθύνη του κατόχου διαφοροποιείται αναλόγως του κατά πόσο το πρόσωπο που βρίσκεται στο υποστατικό είναι «προσκεκλημένος» («invitee») ή «απλός δικαιούχος» («bare licensee»).

 

«Προσκεκλημένος» είναι το πρόσωπο που βρίσκεται στη ιδιοκτησία με πρόσκληση του κατόχου, ρητή ή εξυπακουόμενη, για τους σκοπούς της επιχείρησης ή της δραστηριότητας του κατόχου, υπό την έννοια ότι ο κάτοχος έχει κάποιο χρηματικό ή υλικό συμφέρον, όπως συμφέρον έχει και ο προσκεκλημένος. Με άλλα λόγια, ο προσκεκλημένος είναι το πρόσωπο που εισέρχεται στην ιδιοκτησία με τη συγκατάθεση του κατόχου για σκοπούς κάποιας εργασίας αναφορικά με την οποία ο κάτοχος και ο προσκεκλημένος έχουν κοινό συμφέρον (βλ. Λέσχη Ιπποδρομιών Λευκωσίας v. Νικήτα (2000) 1 Α.Α.Δ. 1712).

 

«Απλός δικαιούχος» είναι το πρόσωπο που εισέρχεται στην ιδιοκτησία νόμιμα, όχι όμως σε σχέση με εργασία στην οποία έχει συμφέρον ο κάτοχος, ούτε κατά τη νόμιμη εκτέλεση δημοσίου καθήκοντος, όπως ρητώς εξηγείται στο Άρθρο 51(2)(β).

 

Σε ότι αφορά τις «δραστηριότητες» στα υποστατικά του κατόχου, το καθήκον έναντι «προσκεκλημένου» και «απλού δικαιούχου» είναι ταυτόσημο  και έγκειται σε υποχρέωση λήψης λογικών μέτρων ώστε το υποστατικό να είναι ασφαλές από κινδύνους την ύπαρξη των οποίων ο κάτοχος γνωρίζει ή θα όφειλε, ως λογικός άνθρωπος, να γνωρίζει.

 

Σε ότι όμως αφορά την στατική κατάσταση του ακινήτου, το καθήκον επιμέλειας του κατόχου έναντι «απλού δικαιούχου» περιορίζεται σε προειδοποίηση για κρυμμένο ή λανθάνοντα κίνδυνο τον οποίο γνωρίζει ή πρέπει να θεωρηθεί ότι γνωρίζει (βλ. Α. Π. Φραγκεσκίδης & Σία Λτδ, ανωτέρω, Κυριακίδης v. Tenekedzian (1994) 1 Α.Α.Δ. 504).»

 

20. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι η διαφοροποίηση έχει σημασία μόνο στο καθήκον επιμέλειας όσον αφορά τη στατική κατάσταση του ακινήτου, αφού η υποχρέωση επίδειξης της δέουσας επιμέλειας όσο αφορά τις δραστηριότητες εντός του ακινήτου είναι ταυτόσημη ανεξαρτήτως αν το πρόσωπο που βρίσκεται στο υποστατικό είναι «προσκεκλημένος» («invitee») ή «απλός δικαιούχος» («bare licensee»).  Η έννοια του όρου «δραστηριότητες» εξαρτάται από τα πραγματικά περιστατικά της κάθε υπόθεσης, όμως ανεξαρτήτως αυτού οι υπό κρίση δραστηριότητες πρέπει να αφορούν τη λειτουργία της επιχείρησης ή των λειτουργιών που συνήθως λαμβάνουν χωρά εντός του υποστατικού.[3]

 

21. Ως λέχθηκε στην Λέσχη Ιπποδρομιών Λευκωσίας ν. Νικήτα (2000) 1 Α.Α.Δ. 1712, ο κάτοχος του υποστατικού έχει καθήκον να φροντίζει ώστε το υποστατικό του να είναι ευλόγως ασφαλές και να μεριμνά για την αποτροπή ή την πρόληψη πρόκλησης ζημιάς από ασυνήθιστο κίνδυνο την ύπαρξη του οποίου γνωρίζει ή θα όφειλε να γνωρίζει ως ένας λογικός άνθρωπος (βλ. Slater Cross Ltd (1956) 2 All E.R. 625). Στην Λέσχη Ιπποδρομίων (ανωτέρω) περαιτέρω τονίστηκε ότι ο τραυματίας δεν έχει καθήκον να αποδείξει το χρόνο που είχαν ριφθεί οι ακαθαρσίες στο πάτωμα, πάνω στις οποίες γλίστρησε, προκειμένου να αποφασιστεί κατά πόσο ο κάτοχος είχε την ευκαιρία να λάβει μέτρα για τον καθαρισμό τους. To κατά πόσο ο κίνδυνος είναι "ασυνήθιστος" κρίνεται αντικειμενικά με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Στην αγγλική υπόθεση London Graving Dock Co Ltd v. Harton (1951) 2 All E.R. 1, ο Lord Porter αναφορικά με τον «ασυνήθιστο κίνδυνο» ανέφερε τα ακόλουθα σχετικά:

 

«[...] Το my mind danger may be unusual though fully recognised and I am not prepared to accept the view that the word unusual is to be construed subjectively as meaning "unexpected" by the particular invitee concerned. Moreover, I get little assistance from the alternative word "unexpected" suggested by Phillimore L.J. [1915] 1 KB 596, in Norman v. Great Western Ry Co. I think "unusual" is used in an objective sense and means such danger as is not usually found in carrying out the task of fulfilling the function which the invitee has in hand, though what is unusual will, of course vary with the reasons for which the invitee enters the premises […]».

 

22. Στο σύγγραμμα «Αστικά Αδικήματα στο Κυπριακό Δίκαιο», Πολύβιος Γ. Πολυβίου, Τόμος Α, σελ. 452, αναφορικά με ποιες δραστηριότητες εγκυμονούν κινδύνους αναφέρθηκαν τα εξής:

 

«όσον αφορά το ζήτημα ποιες δραστηριότητες εγκυμονούν κινδύνους τους οποίους ο κάτοχος πρέπει να προβλέψει και να λάβει εύλογα μέτρα για την αποτροπή πρόκλησης ζημιάς από αυτές, εκ των πραγμάτων οι εν λόγω δραστηριότητες δεν μπορούν να καθοριστούν εκ των προτέρων με ακρίβεια αφού όλα εξαρτώνται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, τη φύση και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε ακινήτου, την ευκολία πρόσβασης στο ακίνητο, τον χώρο στον οποίο βρίσκεται το ακίνητο και όλα τα άλλα συναφή στοιχεία.

 

Σε γενικές γραμμές όμως ένας κάτοχος πρέπει ενδεχομένως να διασφαλίζει ότι, στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του, το ακίνητο διατηρείται σε καλή κατάσταση από άποψη καθαριότητας και ότι υπάρχει εύκολη πρόσβαση στον χώρο αλλά και δυνατότητα κίνησης εντός αυτού (εκτός και ένα επιθυμεί να περιορίσει τις κινήσεις των ευρισκομένων στον χώρο, οπότε πρέπει να λάβει μέτρα για τον περιορισμό των κινήσεων και της πρόσβασης στους συγκεκριμένους χώρους) […]»

 

23. Το καθήκον του κατόχου δεν είναι να εμποδίσει τον ασυνήθιστο κίνδυνο αλλά να λάβει πρακτικά, εφικτά και εύλογα μέτρα για την αποφυγή πρόκλησης ζημιάς από ασυνήθιστο κίνδυνο, τον οποίο γνωρίζει ή όφειλε να γνωρίζει.[4] Περαιτέρω στην Σχολική Εφορεία Στροβόλου (ανωτέρω) λέχθηκε ότι: «Η μικρή πιθανότητα εκδήλωσης του κινδύνου, δεν απαλλάττει τον κάτοχο από τη λήψη προστατευτικών μέτρων όταν ο κίνδυνος είναι προβλεπτός. Το εύλογο δε των μέτρων εξαρτάται από τα περιστατικά της κάθε περίπτωσης, όπως η φύση της πρόσκλησης, η φύση του κινδύνου και η γνώση του «προσκεκλημένου» (βλ και πάλιν Α.Π.  Φραγκεσκίδης & Σία Λτδ)».

 

24. Επιπλέον, όσον αφορά τα μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται, στην Πολυμέταλ Λτδ, Μεταλλικές Κατασκευές κ.α. ν. Κωνσταντίνου (1998) 1 Α.Α.Δ 393, λέχθηκε ότι το καθήκον μέριμνας για την ασφάλεια του επισκέπτη περιλαμβάνει όλα εκείνα τα μέτρα που θα τον προστάτευαν από προβλεπτούς κινδύνους και η λήψη των οποίων ήταν ευχερής. Στην υπόθεση Φραγκεσκίδης (ανωτέρω), τονίστηκε ότι τα όρια του καθήκοντος προς το γείτονα προσδιορίζει η ανθρωπιστική συμπεριφορά, η οποία αναμένεται από τον κάθε ένα στον προγραμματισμό των πράξεών του και την εκτέλεση των δραστηριοτήτων του. Περαιτέρω, στην υπόθεση Πολυμέταλ (ανωτέρω) γίνεται αναφορά στο καθήκον επιμέλειας προς τον επισκέπτη, ως εξετάστηκε στην υπόθεση G.I.P. Constructions v. Neophytou and Another (1983) 1 C.L.R. 669, όπου το ακόλουθο απόσπασμα κατοπτρίζει την προσέγγιση στον προσδιορισμό του καθήκοντος επιμέλειας το οποίο υπέχει ο κάτοχος των υποστατικών προς τον προσκεκλημένο του:

 

«"The current trend, as eloquently expressed by the House of Lords in British Railway Board v. Herrington [1972] 1 All E.R. 79, is towards harmonizing the duties of an occupier at common law with contemporary precepts of social duty. The paramount consideration that permeates every notion of duty lies in the need to act with humanity towards fellow citizens. This salutary decision serves to indicate how law should keep pace with social ethos."

 

Σε ελεύθερη μετάφραση:

 

"Η παρούσα τάση, όπως ευφραδώς εκφράστηκε από την Δικαστική Επιτροπή της Βουλής των Λόρδων, στην British Railway Board v. Herrington [1972] 1 All E.R. 79, έγκειται στην εναρμόνιση των καθηκόντων του κατόχου κατά το κοινό δίκαιο προς τις σύγχρονες αντιλήψεις του κοινωνικού καθήκοντος. Το προεξάρχον στοιχείο, το οποίο διαπερνά κάθε έννοια καθήκοντος, εντοπίζεται στην ανάγκη για την επίδειξη ανθρωπιστικής συμπεριφοράς προς τους συνανθρώπους. Η ευπρόσδεκτη αυτή απόφαση υπογραμμίζει το πώς ο νόμος πρέπει να συμβαδίζει με το κοινωνικό ήθος."»

 

25. Η διατήρηση λοιπόν ενός ευλόγως προβλεπτού κινδύνου, ο οποίος μπορούσε ευχερώς να εξαλειφθεί, θεμελιώνει ευθύνη του κατόχου από αμέλεια, προκύπτουσα από αθέτηση των υποχρεώσεων του βάσει του άρθρου 51(2)(β) του Κεφ. 148 αλλά και από αθέτηση του γενικότερου συμφέροντος για την επίδειξη της δέουσας επιμέλειας για την προστασία του γείτονα, δηλαδή του προσώπου που κατά λογική πρόβλεψη είναι ενδεχόμενο να επηρεαστεί (βλ. Σχολική Εφορεία Στροβόλου (ανωτέρω)).

 

26. Περαιτέρω, η αιτιώδης συνάφεια της παράλειψης με το ζημιογόνο αποτέλεσμα είναι αναγκαίο απαιτούμενο. Ως εκ τούτου, δεν αρκεί μόνο η ύπαρξη καθήκοντος και η στοιχειοθέτηση παράβασης του αλλά απαιτείται να αποδεικνύεται ότι η παράβαση αυτή επέφερε το ζημιογόνο αποτέλεσμα (βλ. Κωνσταντίνου ν. The Phassouri Plantations Co Ltd (1992) 1 Α.Α.Δ. 720).

 

Συμπεράσματα Δικαστηρίου

 

27. Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές καθώς και τα πιο πάνω αποδεκτά ευρήματα του Δικαστηρίου ότι η Εναγόμενη έχει την ευθύνη, διαχείριση και ιδιοκτησία της ταβέρνας και συνεπώς τον έλεγχο αυτής προκύπτει ότι η Εναγόμενη είναι ο κάτοχος της ακίνητης ιδιοκτησίας, δηλαδή της ταβέρνας, όπου ο Ενάγοντας στις 20.10.23 εισήλθε νόμιμα στην ταβέρνα, για να λάβει τις υπηρεσίες της, ήτοι για φαγητό, ποτό και διασκέδαση.  Ως εκ τούτου, ο Ενάγοντας απέδειξε, στον απαιτούμενο βαθμό, ότι βρισκόταν νόμιμα στην ταβέρνα ως θαμώνας, ήτοι ως «προσκεκλημένος» και ότι η Εναγόμενη είχε καθήκον επιμέλειας έναντι του Ενάγοντα για τις δραστηριότητες εντός της ταβέρνας.

 

28. Κατά τον ουσιώδη χρόνο, σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου, ξεκίνησε η μουσική στην ταβέρνα με ζωντανή ορχήστρα και μουσική, οι θαμώνες της ταβέρνας άρχισαν να χορεύουν και να διασκεδάζουν και υπάλληλος και/ή αντιπρόσωπος και/ή εξουσιοδοτημένο πρόσωπο αυτής άρχισε να πουλάει πιάτα, τα οποία οι θαμώνες έσπαζαν στο πλαίσιο της διασκέδασης τους. Συνεπώς, ενόψει της φύσης των δραστηριοτήτων που λάμβαναν χώρα εντός της ταβέρνας, υπήρχε προβλεπτός κίνδυνος στον χώρο, λόγω της ακαταστασίας ή του ολισθηρού  πατώματος που δημιουργείτο από τα πιάτα, τα οποία οι θαμώνες έσπαζαν στο πάτωμα και μπορούσαν να πατήσουν και να γλιστρήσουν.  Εν προκειμένω, από την ενώπιον μου  μαρτυρία, δεν προκύπτει ότι υπήρχε οποιαδήποτε προειδοποίηση αναφορικά με τον πιο πάνω προβλεπτό κίνδυνο. Περαιτέρω, από την προσκομισθείσα μαρτυρία, προκύπτει ότι η Εναγόμενη όχι μόνο δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα ώστε το πάτωμα της ταβέρνας να παραμείνει καθαρό και ασφαλές αλλά ούτε και έλαβε οποιαδήποτε μέτρα για την καθαριότητα του χώρου ενώ αντιθέτως, ως τα ευρήματα του Δικαστηρίου, επέτρεψε το σπάσιμο των πιάτων, τα οποία κατέληξαν στο πάτωμα κατά τον χρόνο που ο Ενάγοντας χόρευε, δημιουργώντας κίνδυνο για τους θαμώνες, συμπεριλαμβανομένου του Ενάγοντα. Ως αποτέλεσμα, σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου, ο Ενάγοντας πάτησε τα πιάτα, γλίστρησε πάνω σε αυτά, απώλεσε την ισορροπία του, γύρισε το αριστερό του πόδι στην περιοχή της ποδοκνημικής άρθρωσης και τραυματίστηκε πολύ σοβαρά.

 

29. Υπό το φως των ανωτέρω, ο Ενάγοντας έχει αποδείξει, στον απαιτούμενο βαθμό, ότι η Εναγόμενη δεν εκπλήρωσε το καθήκον επιμέλειας που είχε έναντι αυτού. Επιπρόσθετα, ο Ενάγοντας απόδειξε ότι το επίδικο ατύχημα προέκυψε από την αμέλεια της Εναγόμενης, καθώς και ότι οι σωματικές βλάβες του Ενάγοντα, ως τα πιο πάνω ευρήματα του Δικαστηρίου, συμπεριλαμβανομένων των τριών χειρουργικών επεμβάσεων στις οποίες υποβλήθηκε, προέκυψαν από το επίδικο ατύχημα. Συνεπώς,  λαμβάνοντας υπόψη ότι, ως τα ευρήματα του Δικαστηρίου, ο Ενάγοντας πριν το επίδικο ατύχημα ήταν καθ’όλα υγιής, έχει αποδειχθεί ότι οι σωματικές βλάβες του συνδέονται αιτιωδώς με το ατύχημα και την αμέλεια της Εναγόμενης.

 

Αποζημιώσεις

 

Ειδικές αποζημιώσεις

 

30. Σύμφωνα με την νομολογία, οι ειδικές αποζημιώσεις πρέπει να καταγράφονται με λεπτομέρεια στις έγγραφες προτάσεις και να αποδεικνύονται αυστηρά από τον Ενάγοντα με την προσκόμιση της κατάλληλης αποδεκτής μαρτυρίας (βλ. Αλεξάνδρου ν. Ιωάννου (1996) 1 Α.Α.Δ. 1157 και Νεοκλής Αντωνιάδης ν. Μιχάλης Σταύρου (1998) 1 Α.Α.Δ. 1171).

 

31. Στην παρούσα περίπτωση, ο Ενάγοντας, σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του, αξιώνει ως ειδικές αποζημιώσεις απώλεια απολαβών για την περίοδο κατά την οποία βρισκόταν με άδεια ασθενείας, ήτοι από 22.10.23 μέχρι τις 31.03.24 και από 05.07.24 μέχρι τις 14.07.24, συνολικού ύψους €6.816,00, το ποσό των €90, ως έξοδα για 9 φυσιοθεραπείες και το ποσό των €300, ως έξοδα του ιατρικού πιστοποιητικού του Δρ. Φούντζουλα ημερ. 21.03.24. Έχοντας υπόψη την αποδεκτή μαρτυρία για τα οποία έγιναν τα ανάλογα ευρήματα του Δικαστηρίου, ήτοι ότι ο Ενάγοντας (1) βρισκόταν με άδεια ασθενείας κατά τις πιο πάνω περιόδους και η απώλεια απολαβών του ανερχόταν στο ποσό των €7.231,59, (2) υποβλήθηκε σε 9 φυσιοθεραπείες ύψους  €10 έκαστη, ήτοι συνολικού ποσού €90 και (3) κατέβαλε σε μετρητά τα έξοδα ιατρικού πιστοποιητικού του Δρ. Φούντζουλα ημερ. 21.03.24 ύψους €300,00, κρίνω ότι ο Ενάγοντας έχει αποδείξει ότι το συνολικό ποσό των ειδικών αποζημιώσεων ανέρχονται στις €7.621,59. Εντούτοις, εφόσον η αξιολόγηση της μαρτυρίας λαμβάνει χώρα πάντοτε εντός του αυστηρού πλαισίου των δικογραφημένων ισχυρισμών των μερών που καθορίζουν τα επίδικα θέματα προς εξέταση από το Δικαστήριο (βλ. Παπαγεωργίου ν. Κλάππα (1991) 1 Α.Α.Δ. 24 και Μελάς ν. Κυριάκου (2003) 1 Α.Α.Δ. 826) και δεδομένου ότι με βάση τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του Ενάγοντα αξιώνεται συνολικό ποσό ύψους €7.206, ως ειδικές αποζημιώσεις, το ποσό αυτό είναι εκείνο που δύναται να επιδικαστεί υπέρ του.

 

Γενικές αποζημιώσεις

 

32. Το επόμενο ζήτημα που θα πρέπει να εξεταστεί είναι το ύψος των γενικών αποζημιώσεων που ο Ενάγοντας δικαιούται. Σύμφωνα με τη νομολογία, το ποσό που επιδικάζεται, ως γενικές αποζημιώσεις, πρέπει να είναι κοινωνικά παραδεκτό και ως εκ τούτου η κοινωνική δεοντολογία κατά τον ουσιώδη χρόνο είναι σε κάθε περίπτωση παράγοντας σχετικός για επιδίκαση γενικών αποζημιώσεων (βλ. Paraskevaides (Overseas) Ltd v. Christofi (1982) 1 C.L.R. 789). Επιπλέον, η νομολογία αποκαλύπτει σταθερή άνοδο του επιπέδου των γενικών αποζημιώσεων, τάση που αντανακλά την μεγαλύτερη ευαισθησία για τον ανθρώπινο πόνο, την μόνιμη αναπηρία και την ψυχική οδύνη από την περιθωριοποίηση του ανθρώπου (βλ. Μαυροπετρή ν. Γεωργίου (1995) 1 Α.Α.Δ. 66, Θεμιστοκλέους ν. Παρασκευά (1992) 1 Α.Α.Δ. 498, Παναγή κ.ά. ν. Κακόψιτου κ.ά. (2001) 1 Α.Α.Δ. 839, Lankuttis ν. Nikola (2002) 1 Α.Α.Δ. 1128 και G & L Calibers Ltd ν. Λεμεσιανού (2003) 1 Α.Α.Δ. 948). Για τον καθορισμό του ύψους των γενικών αποζημιώσεων οι προηγούμενες αποφάσεις για παρόμοια τραύματα δεν έχουν κατ'ανάγκη δεσμευτικό χαρακτήρα αλλά καθοδηγητικό (βλ. G & L Calibers Ltd (ανωτέρω)). Επίσης, η απόδοση αποζημιώσεων πρέπει να αντανακλά και να αντικατοπτρίζει την αγοραστική αξία του χρήματος σε δεδομένη στιγμή, ώστε με εύλογο τρόπο να προσεγγίζεται τουλάχιστον χρηματικά η αποκατάσταση της ζημιάς (βλ. Γεώργιος Ταμπούρα V Κυριακής Κολάνη άλλως Κίκας Κολάνη (2008) 1 Α.Α.Δ. 384 και Lankuttis (ανωτέρω)). Τονίζεται ότι, σύμφωνα με τη νομολογία, σκοπός της επιδίκασης γενικών αποζημιώσεων είναι η αποκατάσταση του θύματος στη θέση στην οποία εύλογα θα μπορούσε να αναμένεται ότι θα βρισκόταν, αν δεν τραυματιζόταν (βλ. Μιχαήλ v. Συκοπετρίτης Λτδ (2000) 1 Α.Α.Δ. 1049 και Μαυροπετρή (ανωτέρω)). Οι πιο πάνω αρχές επιδίκασης γενικών αποζημιώσεων έχουν πρόσφατα συνοψισθεί στην υπόθεση Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας ν. Αντρέα Χριστοδούλου, Πολιτική Έφεση αρ. 241/16 ημερ. 13.01.26.

 

33. Η ευπαίδευτη συνήγορος για τον Ενάγοντα εισηγήθηκε, με αναφορά σε σχετική νομολογία στην οποία παρέπεμψε το Δικαστήριο, ότι ο Ενάγοντας δικαιούται γενικές αποζημιώσεις ύψους €30.000.

 

34. Στην παρούσα, ως τα ευρήματα του Δικαστηρίου, στις 20.10.23, ο Ενάγοντας, 48 ετών, ένεκα του επίδικου ατυχήματος, υπέστη τα κατάγματα, δια τα οποία υποβλήθηκε σε τρείς (3) χειρουργικές επεμβάσεις και σε εννέα (9) φυσιοθεραπείες, Περαιτέρω, απουσίαζε με άδεια ασθένειας από την εργασία του, δηλαδή από τις 22.10.23 μέχρι 31.03.24 και από τις 05.07.24 μέχρι τις 14.07.24, ενώ έφθασε στο σημείο της μέγιστης ιατρικής βελτίωσης του από τον Αύγουστο του 2024, όποτε η κλινική του εικόνα σταθεροποιήθηκε, αν και εξακολουθεί να παρουσιάζει περιστασιακά ήπια ενοχλήματα μετά από καταπόνηση.

 

35. Στην υπόθεση Αριστείδου ν. Σιαηλή (1998) 1 Α.Α.Δ. 617 ο εφεσείων υπέστη συντριπτικό κάταγμα του έσω σφυρού της αριστερής ποδοκνημικής άρθρωσης. Προς τούτο υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση, κατά την οποία το κάταγμα σταθεροποιήθηκε με βίδα, η οποία αργότερα αφαιρέθηκε με εγχείρηση και το άκρο ακινητοποιήθηκε για ένα μήνα με γύψινο επίδεσμο. Στη συνέχεια, ο εφεσείων υποβλήθηκε σε φυσιοθεραπεία, χρησιμοποιούσε βακτηρίες για περίπου δυόμιση μήνες. Επίσης παρουσιάστηκε οίδημα στην αριστερή ποδοκνημική άρθρωση και υπήρχε περιορισμός των κινήσεων του αριστερού κάτω άκρου. Είκοσι μήνες μετά τον τραυματισμό του, παρατηρήθηκε μικρή πάχυνση στην περιοχή, μικρή δυσκαμψία της άρθρωσης και επώδυνες κινήσεις υπό ορισμένες συνθήκες. Ο εφεσείων επίσης δυσκολευόταν στο βαθύ κάθισμα και στη βάδιση σε ανώμαλο έδαφος ενώ η άρθρωση ήταν επώδυνη ύστερα από ορθοστασία.  Περαιτέρω, υπήρχε πιθανότητα δημιουργίας οστεοαρθρίτιδας στο μέλλον. Για τα πιο πάνω, του επιδικάστηκε το ποσό των ΛΚ6,000 (€10.251,61), ως γενικές αποζημιώσεις.

 

36. Στην υπόθεση Κούρρης v. Παπαδοπούλου (1998) 1 Α.Α.Δ. 1147, ο εφεσείων, 35 ετών κατά το δυστύχημα, είχε υποστεί ανοικτό συντριπτικό κάταγμα του κάτω τρίτου της δεξιάς κνήμης και περόνης. Προς τούτο, έγινε συρραφή του τραύματος, ανάταξη του κατάγματος και ακινητοποίηση του με γύψο και 2 βελόνες, οι οποίες αφαιρέθηκαν σε ένα περίπου μήνα. Για 6 μήνες, ο εφεσείων χρησιμοποιούσε βακτηρίες και παρέμεινε εκτός εργασίας για 13 περίπου μήνες. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω, επικυρώθηκε η πρωτόδικη απόφαση όπου επιδικάστηκε το ποσό των Λ.Κ.7.000 (€11.960,21), ως γενικές αποζημιώσεις.

 

37. Στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Χριστοφή (2003) 1 Α.Α.Δ.11, ο εφεσίβλητος είχε υποστεί μετατοπισμένο κάταγμα του έσω σφυρού και κατάγματα σε τρεις πλευρές. Για την αντιμετώπιση του κατάγματος υπέστη τρεις χειρουργικές επεμβάσεις. Επιπλέον, διαπιστώθηκαν και άλλες βλάβες που επηρέαζαν την κνήμη, τον αστράγαλο και τον τένοντα του κνημιαίου μυός. Προς τούτο, το άκρο τοποθετήθηκε σε νάρθηκα για έξι εβδομάδες και ακολούθησε φυσιοθεραπεία και κινησιοθεραπεία. Παρέμειναν μόνιμα κατάλοιπα που συνίσταντο αφενός σε περιορισμό των κινήσεων του ποδιού, ο οποίος επηρέαζε τον εφεσίβλητο στο βαθύ κάθισμα, στην εργασία του και στο βάδισμα σε ανώμαλο έδαφος και αφετέρου σε αλλοίωση της αρθρικής επιφάνειας του έσω σφυρού με πιθανή εξέλιξη σε μετατραυματικές οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις. Το Εφετείο αύξησε το ποσό των γενικών αποζημιώσεων από ΛΚ6,000 που επιδικάσθηκαν πρωτόδικα σε ΛΚ12,000 (€20.503,21).

 

38. Στην υπόθεση Ανδρέας Παναγή ν. Χλόης Παναγιώτου  (2008) 1 Α.Α.Δ. 1267, η εφεσίβλητη ηλικίας 53 ετών υπέστη κάταγμα και εξάρθημα δευτέρου βαθμού της δεξιάς ποδοκνημικής με αποτέλεσμα τα οστά να βγουν έξω από το δέρμα.  Είχε φρικτούς πόνους και υποβλήθηκε σε χειρουργική σταθεροποίηση του κατάγματος του έξω σφυρού με την τοποθέτηση μεταλλικής πλάκας και βιδών και του κατάγματος του έσω σφυρού με την τοποθέτηση μεταλλικής βίδας και συρμάτινου μεταλλικού προσθετικού. Μετά τη χειρουργική επέμβαση το πόδι τοποθετήθηκε σε γύψο για τρεις μήνες και ακολούθησε φυσιοθεραπεία για τρεις μήνες. Η εφεσίβλητη άρχισε να περπατά ελεύθερα οχτώ μήνες μετά τον τραυματισμό της. Αν και παρουσίασε αργά και σταθερά βελτίωση, εντούτοις τρία χρόνια αργότερα παρουσίαζε αδυναμία σε παρατεταμένη ορθοστασία, δυσκολία όταν ανεβοκατέβαινε σκάλες, αδυναμία να τρέξει και πόνους με τις αλλαγές του καιρού. Κρίθηκε ανίκανη για την εργασία και της δόθηκε αναρρωτική άδεια για ένα χρόνο. Με βάση τα πιο πάνω, της επιδικάσθηκε ποσό ύψους ΛΚ14,000 (€23.920,42) υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων.

 

39. Στην Κυριάκου Μαυρικίου ν. Ευάγγελου Πίπη κ.α. Αγωγή αρ. 6756/2004 του Ε.Δ. Λεμεσού, ημερ. 11.03.2009, στην οποία πρωτόδικη απόφαση παρέπεμψε η ευπαίδευτη συνήγορος του Ενάγοντα, ο Ενάγων, 48 ετών, υπέστη κάταγμα  κνήμης και περόνης, όπου υποβλήθηκε σε δύο χειρουργικές επεμβάσεις, ήτοι η πρώτη για ακινητοποίηση του κατάγματος με μεταλλική πλάκα και βίδες και η δεύτερη για την αφαίρεση τους, ένα χρόνο αργότερα.  Ο Ενάγοντας, για διάστημα 3 μηνών, περπατούσε με πατερίτσες και για διάστημα 5 μηνών δεν ήταν σε θέση να εκτελέσει την εργασία του ενώ η σημερινή του εικόνα δεν παρουσιάζει  ιδιαίτερο πρόβλημα, όπου τα κατάγματα πορώθηκαν πλήρως και παρέμεινε στην περιοχή της κνήμης ουλή ενώ κάποιες μικροενοχλήσεις οφείλονται, κυρίως, στην ανάπτυξη οστεοαρθριτικών αλλοιώσεων. Εκεί το πρωτόδικο δικαστήριο αφού έλαβε υπόψη του άλλες υποθέσεις με παρόμοια τραύματα (βλ. μεταξύ άλλων Σοφοκλέους ν. Χαριλάου (1998) 1 Α.Α.Δ. 1645, Κούρρης ν. Παπαδοπούλου κ.ά.  (ανωτέρω) και Χαριλάου ν. Νικολάου (2003) 1 Α.Α.Δ. 1460), επιδίκασε το ποσό των €20.000, ως γενικές αποζημιώσεις.

 

40. Οι πιο πάνω υποθέσεις αφορούν τραυματισμούς που, σε κάποιο βαθμό, ομοιάζουν με την παρούσα περίπτωση, χωρίς να μου διαφεύγει ότι αφορούν υποθέσεις που εκδικαστήκαν προ αρκετού χρόνου, ώστε η επιδίκαση γενικών αποζημιώσεων, με καθοδήγηση τις πιο πάνω υποθέσεις, θα πρέπει να αντανακλά τη σημερινή αγοραστική αξία του χρήματος, ως αναφέρεται ανωτέρω.   

 

Υπαγωγή αρχών για επιδίκαση γενικών αποζημιώσεων

 

41. Εξέτασα με προσοχή την πιο πάνω νομολογία καθώς και αυτήν στην οποία παραπέμφθηκα, στις οποίες καθορίστηκαν ποσά γενικών αποζημιώσεων για παρόμοιους τραυματισμούς και τα σύγκρινα με τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης. Άντλησα καθοδήγηση από τις πιο πάνω αποφάσεις, στις οποίες διαπιστώνεται ομοιότητα με τη συγκεκριμένη υπόθεση, ως προς την έκταση των τραυμάτων και την επακόλουθη θεραπεία, προβαίνοντας, βέβαια, στις αναγκαίες προσαρμογές και λαμβάνοντας υπόψη ότι κάθε υπόθεση έχει τις ιδιαιτερότητες της και ότι είναι σχεδόν αδύνατο να υπάρξουν δύο υποθέσεις με τα ίδια ακριβώς γεγονότα.

 

42. Έχοντας κατά νου την προαναφερθείσα νομολογία και λαμβάνοντας περαιτέρω υπόψη, ως τα ευρήματα του Δικαστηρίου, τους σωματικούς τραυματισμούς που υπέστη ο Ενάγοντας, τη διάρκεια της ανάρρωσης του, την περίοδο αποχής του από την εργασία του, τη θεραπευτική αγωγή στην οποία υποβλήθηκε, δηλαδή τρείς (3) χειρουργικές επεμβάσεις και εννέα (9) φυσιοθεραπείες, καθώς και ότι η κλινική του κατάσταση, από τον Αύγουστο του 2024, έχει σταθεροποιηθεί αν και εξακολουθεί να παρουσιάζει περιστασιακά ήπια ενοχλήματα μετά από καταπόνηση, κρίνω ότι είναι ορθό και δίκαιο να επιδικαστεί υπέρ του Ενάγοντα, το ποσό των €28.000, ως γενικές αποζημιώσεις για τις σωματικές βλάβες, τον πόνο και την ταλαιπωρία που υπέστη.

 

Τόκος

 

43. Tέλος παραμένει προς εξέταση το θέμα του τόκου, για το οποίο γίνεται αναφορά στο Έντυπο Απαίτησης μαζί με την Έκθεση Απαίτησης ημερ. 24.06.25 ότι αξιώνεται από την ημέρα του επίδικου ατυχήματος, ήτοι από 20.10.23. Προς τούτο το Δικαστήριο έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια σε σχέση με την επιδίκαση του τόκου (βλ. σχετικά άρθρο 58 (Α) του Κεφ. 148 και το άρθρο 33 του Ν. 14/60). Επί του θέματος του τόκου υπάρχει πλούσια νομολογία (βλ. Φοινικαρίδης κ.ά. v. Γεωργίου κ.α. (1991) 1 Α.Α.Δ. 475 και Θεοφάνους v. Κουρουκλά (2006) 1 Α.Α.Δ. 528).

 

44. Στην υπό εξέταση περίπτωση, το επίδικο ατύχημα έλαβε χώρα στις 20.10.23 ενώ το Έντυπο Απαίτησης μαζί με την Έκθεση Απαίτησης καταχωρήθηκαν στις 24.06.2025 και επιδόθηκαν στον Εναγόμενο στις 30.10.2025. Κρίνω ότι, αναφορικά με το ποσό των γενικών και ειδικών αποζημιώσεων, ο Ενάγοντας δικαιούται νόμιμο τόκο από την ημερομηνία του επίδικου ατυχήματος, ήτοι από τις 20.10.23. Στην ενάσκηση της εν λόγω διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου καταλήγω, έχοντας υπόψη ότι η κλινική εικόνα του Ενάγοντα σταθεροποιήθηκε τον Αύγουστο του 2024, καθώς και ότι, σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου, πριν την καταχώριση της παρούσας απαίτησης, οι δικηγόροι του Ενάγοντα με επιστολές τους ημερ. 04.12.23 και 22.07.24 ενημέρωσαν την Εναγόμενη και την ασφαλιστική της εταιρεία «CNP ASFALISTIKI LTD» αντίστοιχα για την πρόθεση προώθησης σχετικής απαίτησης όταν αποκρυσταλλωθούν οι ζημιές του Ενάγοντα. Περαιτέρω, οι δικηγόροι του Ενάγοντα απέστειλαν επιστολές απαίτησης ημερ. 13.02.2025, συνοδευόμενες από Έντυπο Β του Τύπου Ι – Απαντητική επιστολή, στην Εναγόμενη και στην πιο πάνω ασφαλιστική εταιρεία, εις συμμόρφωση με το Μέρος 3 των Κ.Π.Δ. 2023, γεγονός που καταδεικνύει ότι ο Ενάγοντας, πέραν του ότι ανέμενε τη σταθεροποίηση της ιατρικής του κατάστασης, προέβη και στις δέουσες ενέργειες για εξωδικαστηριακή διευθέτηση πριν την καταχώριση της παρούσας απαίτησης.

 

Κατάληξη

 

45. Για λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, επιδικάζεται  υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγόμενης, το ποσό των €7.206, ως ειδικές αποζημιώσεις πλέον νόμιμο τόκο επί του προαναφερόμενου ποσού από 20.10.23. μέχρι εξοφλήσεως. 

 

46. Επιπλέον επιδικάζεται υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγόμενης το ποσό των €28.000 ως γενικές αποζημιώσεις πλέον νόμιμο τόκο επί του προαναφερόμενου ποσού από 20.10.23 μέχρι εξοφλήσεως.

 

 

 

 

Έξοδα

 

47. Όσο αφορά τα έξοδα ο γενικός κανόνας, με βάση τον Κ. 39.2 των Κ.Π.Δ. 2023, είναι ότι ο αποτυχών διάδικος διατάσσεται να καταβάλει τα έξοδα τού επιτυχόντα διαδίκου και ότι τέτοια διαταγή ή διαταγές θα εκδίδονται ή πρέπει να εκδίδονται σε σχέση με οποιαδήποτε αίτηση υποβάλλεται κατά την πορεία της δικαστικής διαδικασίας. Συνεπώς τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγόμενης.

 

48. Αποτελεί επιπλέον γενικό κανόνα ότι το Δικαστήριο προβαίνει σε συνοπτικό υπολογισμό των εξόδων κατά την ολοκλήρωση οποιασδήποτε ακρόασης η οποία διήρκησε συνολικά όχι πέραν των 6 ωρών και σε τέτοια περίπτωση η διαταγή θα καλύπτει τα έξοδα της αίτησης ή του θέματος με τα οποία σχετιζόταν η ακρόαση (βλ. Κ. 39.7 των Κ.Π.Δ. 2023). Προς τούτο αποτελεί καθήκον των διαδίκων και των δικηγόρων τους να βοηθούν το Δικαστήριο στην πραγματοποίηση συνοπτικού υπολογισμού εξόδων σε κάθε υπόθεση στην οποία εφαρμόζεται ο Κ.39.7 υποβάλλοντας προς τούτο κατάλογο εξόδων των αξιούμενων ποσών δύο μέρες πριν την τελική ακρόαση (βλ. Κ. 39.9 (1) των Κ.Π.Δ. 2023).

 

49. Στην παρούσα περίπτωση υποβλήθηκε κατάλογος εξόδων από τον Ενάγοντα ημερ. 13.02.26, το οποίο το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του για σκοπούς συνοπτικού υπολογισμού των εξόδων του. Συνεπώς, κατόπιν συνοπτικού υπολογισμού του Δικαστηρίου και λαμβάνοντας υπόψη τα όσα διαλαμβάνει το Παράρτημα Β των Κ.Π.Δ. 2023, σε Κλίμακα €10.000 - €50.000, καθώς και τον Κατάλογο εξόδων του Ενάγοντα, επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγόμενης έξοδα ύψους €1.853 πλέον Φ.Π.Α. πλέον πραγματικά έξοδα ύψους €240, συμπεριλαμβανομένου των εξόδων επίδοσης.

 

 

(Υπ.)……………………...

Α. Παρπαρίνου, Ε.Δ.

 

 

Πιστόν Αντίγραφο

 

Πρωτοκολλητής

Subject: Civil/Other Actions /Final

(Αναφορά: Πολιτική – απόδειξη - αμέλεια).