ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κωνσταντίνου, Π.Ε.Δ.
Αριθμός Απαίτησης: 278/2025 (i-justice)
Μεταξύ:
2. ΧΡΥΣΤΑΛΛΑΣ ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΟΥ
Εναγόντων
και
Themis Portfolio Management Holdings Limited
Εναγόμενων
--------------------
Αίτηση, ημερομηνίας 16/6/2025
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 23/10/2026
EMΦΑΝΙΣΕΙΣ:
Για εναγόμενους - αιτητές: κα Π. Φωτιάδη, για ΠΑΝΑΓΟΣ & ΠΑΝΑΓΟΣ Δ.Ε.Π.Ε.
Για ενάγοντες 1 και 2 - καθ’ ων η αίτηση: κ. Α. Κυπρίζογλου, προσωπικά και για Ν.Ε. ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ Δ.Ε.Π.Ε.
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Οι ενάγοντες καταχώρισαν την αγωγή τους εναντίον των εναγόμενων επί εντύπου απαίτησης αρ. 4, στις 13/3/2025 το οποίο επέδωσαν στους εναγόμενους, στις 20/3/2025. Οι εναγόμενοι καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης, στις 21/3/2025. Οι ενάγοντες, στις 29/5/2025 καταχώρησαν έκθεση απαίτησης και στις 30/5/2025, αίτηση για έκδοση προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος, την οποία απέσυραν στις 19/6/2025. Στις 16/6/2026 καταχώρησαν τροποποιημένη έκθεση απαίτησης.
Την ίδια μέρα, οι εναγόμενοι καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση με την οποία ζητούν «Διάταγμα το οποίο να διαγράφει (strike out) και/ή παραμερίζει (set aside) και/ή ακυρώνει (vacated) την Απαίτηση με αριθμό 278/2025 λόγω παράλειψης των Εναγόντων να επιδώσουν την Έκθεση Απαίτησης εντός 28 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης του Εντύπου Απαίτησης.»
Σύμφωνα με τα γεγονότα, όπως αυτά εκτίθενται στο σώμα της αίτησης, στις 13/3/2025, οι καθ’ ων η αίτηση καταχώρησαν το έντυπο απαίτησης το οποίο επιδόθηκε στην αιτήτρια, στις 20/3/2025. Η τελευταία, στις 21/3/2025 καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης και έκτοτε, οι καθ’ ων η αίτηση παραλείπουν να επιδώσουν την έκθεση απαίτησης.
H αίτηση υποστηρίζεται από την ακόλουθη ένορκη δήλωση:
«Εγώ η υπογεγραμμένη Χρυσάνθη Λουκαΐδου από τη Λευκωσία, ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα εξ όσων γνωρίζω ως ορθά και αληθινά:
1. Είμαι δικηγορική υπάλληλος στο δικηγορικό γραφείο ΠΑΝΑΓΟΣ & ΠΑΝΑΓΟΣ Δ.Ε.Π.Ε. και γνωρίζω πολύ καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης από το αρχείο που διατηρείται στο γραφείο όπου εργάζομαι. Εντός των αρμοδιοτήτων μου, μεταξύ άλλων, είναι και η διεκπεραίωση των καταχωρήσεων των νομικών και δικαστικών εγγράφων στο ηλεκτρονικό σύστημα i-justice, καθώς επίσης και η επιτήρηση του φακέλου της υπόθεσης ώστε να υπάρχει συμμόρφωση με τους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας 2023. Είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένη από την Αιτήτρια να προβώ στην παρούσα Ένορκη Δήλωση. Ορκίζομαι δε την παρούσα Ένορκη Δήλωση ως εντίμως πιστεύω και δυνάμει νομικής συμβουλής την οποία έχω λάβει από της κα Παναγιώτα Φωτιάδη και τον κ. Κυριάκο Πανάγο, δικηγόροι που χειρίζεται την παρούσα υπόθεση. Στις περιπτώσεις που δεν έχω ιδία γνώση, αναφέρω την πηγή της πληροφόρησης μου.
2. Ο λόγος που ορκίζομαι στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, είναι λόγω της εμπλοκής μου στην υπόθεση αφού ως έχω ήδη προαναφέρει είμαι υπεύθυνη για την καταχώρηση και επιτήρηση όλων των δικαστικών εγγράφων στην ηλεκτρονική πλατφόρμα i-justice, όπως επίσης.
3. Έχω αναγνώσει το περιεχόμενο της Αίτησης, με το οποίο συμφωνώ και ως εκ τούτου, το υιοθετώ και το επαναλαμβάνω. Για οτιδήποτε δεν γίνεται αναφορά στην ένορκη δήλωση μου, θεωρώ ότι καλύπτεται πλήρως από το περιεχόμενο της Αίτησης, ειδικότερα για όλους τους νομικούς ισχυρισμούς.
4. Εξ όσων πληροφορούμαι οι δικηγόροι που χειρίζονται την υπόθεση και εξ όσων αντιλαμβάνομαι από το περιεχόμενο του φακέλου της υπόθεσης, η Αίτηση αποσκοπεί σε μεταξύ άλλων στη διαγραφή του Εντύπου Απαίτησης λόγω παράλειψης συμμόρφωσης με τους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας 2023 («οι Κανονισμοί»).
5. Συγκεκριμένα, η Αιτήτρια ζητάει διάταγμα το οποίο να διαγράφει την Απαίτηση με αριθμό 278/2025 λόγω παράλειψης των Εναγόντων να επιδώσουν την Έκθεση Απαίτησης εντός 28 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης του Εντύπου Απαίτησης, πλέον έξοδα της Αίτησης.
6. Ειδικότερα, στις 13/03/2025, οι Καθ’ ων η αίτηση καταχώρησαν το Έντυπο Απαίτησης, το οποίο επιδόθηκε στην 20/03/2025. Στις 21/03/2025, η Αιτήτρια καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης. Έκτοτε, οι Καθ’ ων η αίτηση παραλείπουν να επιδώσουν την Έκθεση Απαίτησης.
3. Οι Ενάγοντες παρέλειψαν να συμμορφωθούν με το Μέρος 3, Κανονισμό 3.3(2)(γ) και Μέρος 7, Κανονισμό 7.4(1)(β) των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας 2023, και ως εκ τούτου, το Έντυπο Απαίτησης ημερομηνίας 13/03/2025 πρέπει να διαγραφεί στην ολότητα του, με έξοδα υπέρ της Αιτήτριας.»
Παρεμβάλλεται ότι οι ενάγοντες, στις 20/6/2025 καταχώρησαν νέα αίτηση για έκδοση προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος και στις 25/6/2026, νέα - τροποποιημένη έκθεση απαίτησης. Την ίδια μέρα, το Δικαστήριο - με διαφορετική σύνθεση από το παρόν - το οποίο είχε επιληφθεί της αίτησης, εξέδωσε το αιτούμενο διάταγμα.
Οι ενάγοντες καταχώρησαν την ακόλουθη ένσταση στην αίτηση:
«Α. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις επιτυχίας της Αίτησης ημερ. 16.6.2025.
Β. Η Αιτήτρια δεν ακολούθησε την διαδικασία που προβλέπεται με βάση το Μέρος 7.7 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας για να γνωστοποιήσει προς τους Καθ' ων η Αίτησις 1-2 την πρόθεση της να προβεί σε καταχώρηση της παρούσας Αίτησης, σε περίπτωση που αυτοί παρέλειπαν να επιδώσουν σε αυτούς την Έκθεση Απαίτησης τους στην εν λόγω υπόθεση ή να διακόψουν την Απαίτηση τους.
Γ. Δύναται το Δικαστήριο ασκώντας την διακριτική του εξουσία και μετά από διενέργεια σχετικής έρευνας στον φάκελο της υπόθεσης, να διαπιστώσει ότι, η μη έγκαιρη επίδοση της Έκθεσης Απαίτησης προς την Αιτήτρια, δεν συνιστά κακόπιστη ενέργεια ή ασύγγνωστη αμέλεια αλλά καλόπιστο λάθος που μπορεί να διορθωθεί με την παρέκταση του χρόνου επίδοσης της Έκθεσης Απαίτησης προς την Αιτήτρια και την επιβολή εξόδων στους Καθ' ων η Αίτησις για την παράλειψη τους, ώστε να τους δώσει το δικαίωμα να προωθήσουν την διάγνωση των αστικών τους δικαιωμάτων στην παρούσα Απαίτηση που αποτελεί θεμελιώδες συνταγματικό τους δικαίωμα.
Δ. Στα γεγονότα και στην επικοινωνία που υφίστανται στον ηλεκτρονικό φάκελο που τηρεί το δικαστήριο στο σύνστημα i-justice για την υπόθεση αυτή.»
Κατά την ακρόαση της αίτησης, οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των διαδίκων με παρέπεμψαν στις γραπτές αγορεύσεις τους. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενο των αγορεύσεων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω.
Το πρώτο που παρατηρώ είναι το εξής:
Όταν στις 22/5/2026, παρά την ένσταση των εναγόμενων στο αίτημα των εναγόντων να τους δοθεί δικαίωμα να καταχωρήσουν ένσταση στην υπό κρίση αίτηση, ενέκρινα το αίτημα, με τη σχετική ενδιάμεση απόφασή μου, καταληκτικά είχα αναφέρει τα εξής: «Των παραπάνω λεχθέντων, θα ορίσω την αίτηση ημερομηνίας 16/6/2025 για ακρόαση και θα δώσω οδηγίες για καταχώρηση ένστασης και για υποβολή νέων, γραπτών αγορεύσεων και από τα δυο μέρη, οι οποίες, αυτή τη φορά να είναι σε συμμόρφωση με το σχετικό Κανονισμό.»
Ακολούθησε δήλωση των δικηγόρων των διαδίκων ότι κατά την ακρόαση θα περιοριστούν στην υποβολή γραπτών αγορεύσεων. Το διατακτικό μέρος του πρακτικού της ημέρας ακολουθεί αυτούσιο:
«Δικαστήριο: Ενόψει των ανωτέρω, η αίτηση, ημερομηνίας 16/6/2025 ορίζεται για ακρόαση (γραπτές αγορεύσεις) στις 7/7/2026 και ώρα 08:30.
Η αίτηση, ημερομηνίας 20/6/2026 επαναορίζεται για οδηγίες την ίδια μέρα.
Η ένσταση στην αίτηση, ημερομηνίας 16/6/2025 να καταχωρηθεί εντός 20 ημερών από σήμερα.
Αναφορικά με τις γραπτές αγορεύσεις, επαναλαμβάνονται οι οδηγίες μου για αυστηρή συμμόρφωση με το Μέρος 23.11(4) των ΚΠΔ.
Τα σημερινά έξοδα επιδικάζονται υπέρ των εναγόμενων και σε βάρος των εναγόντων.»
Μολονότι από το περιεχόμενο του παραπάνω πρακτικού είναι ξεκάθαρο ότι στις 22/5/2026 είχαν δοθεί οδηγίες για καταχώρηση γραπτών αγορεύσεων και από τα δυο μέρη, εντούτοις, οι εναγόμενοι, οι οποίοι καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση με την οποία ζητούν, ουσιαστικά την απόρριψη της αγωγής, λόγω παράλειψης των εναγόντων να συμμορφωθούν με τους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας του 2023 (στο εξής «ΚΠΔ»), απέστησαν των οδηγιών μου, καθώς, αντί να καταχωρήσουν νέα γραπτή αγόρευση στην αίτηση, με γραπτό μήνυμά τους, ημερομηνίας 7/7/2026 με παρέπεμψαν στη γραπτή αγόρευσή τους, η οποία, όπως αναφέρεται στο μήνυμα «..έχει ήδη αναρτηθεί στο σύστημα από την 05/05/2026 και σήμερα δεν είναι αναγκαία η φυσική παρουσία των δικηγόρων που χειρίζονται την υπόθεση.»
Όμως, ανεξάρτητα από αυτό, το δεύτερο που παρατηρώ είναι το εξής:
Ενώ, τόσο με την αίτηση όσο και με την υποστηρικτική της, ένορκη δήλωση, ο λόγος της αίτησης είναι ένας και συγκεκριμένος, εντούτοις, οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των εναγόμενων, με τη γραπτή αγόρευσή τους, προφανώς αντικανονικά διευρύνουν τους λόγους της αίτησης, δίδοντάς της άλλη πραγματική διάσταση.
Να πω απλώς, ότι το Μέρος 23.13(1) των ΚΠΔ προνοεί ότι «Η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων και της γραπτής μαρτυρίας τα οποία αναφέρονται στην αίτηση και την ένσταση.»
Από τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό ότι η αίτηση, αναφορικά με το λόγο της, θα εξεταστεί και κριθεί με πραγματικό υπόβαθρο, όπως αυτό αποτυπώνεται στην ίδια την αίτηση και στην υποστηρικτική της, ένορκη δήλωση. Που με απλά λόγια σημαίνει, πως οτιδήποτε αναφέρεται στη γραπτή αγόρευση των ευπαίδευτων δικηγόρων των εναγόμενων το οποίο εκφεύγει από αυτό το πλαίσιο, ασφαλώς, θα αγνοηθεί και δεν θα ληφθεί υπόψη.
Και ο λόγος της αίτησης είναι ότι οι ενάγοντες παρέλειψαν να επιδώσουν την έκθεση απαίτησης, εντός 28 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης του εντύπου απαίτησης.
Για να επαναλάβω, σύμφωνα με τα γεγονότα, όπως αναφέρονται στο σχετικό μέρος στην αίτηση, στις 13/3/2025, οι καθ’ ων η αίτηση καταχώρησαν το έντυπο απαίτησης, το οποίο επιδόθηκε στην αιτήτρια, στις 20/3/2025. Η τελευταία, στις 21/3/2025 καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης και έκτοτε, οι καθ’ ων η αίτηση παραλείπουν να επιδώσουν την έκθεση απαίτησης.
Με τη διευκρίνιση ότι, όπως αναφέρουν οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των εναγόμενων στη γραπτή αγόρευσή τους, η αρχική έκθεση απαίτησης επιδόθηκε στις 23/6/2025, γεγονός το οποίο επιμαρτυρείται και από τη σχετική ένορκη δήλωση επίδοσης, παρατηρώ τα εξής:
Ο πρώτος λόγος ένστασης (ανωτέρω) είναι αβάσιμος. Το Μέρος 7.7 των ΚΠΔ διαλαμβάνει για την υποχρέωση του εναγόμενου να επιδώσει στον ενάγοντα ειδοποίηση με την οποία να απαιτεί από αυτόν να του επιδώσει το έντυπο απαίτησης και για το δικαίωμα του εναγόμενου σε περίπτωση μη συμμόρφωσης του ενάγοντα να συμμορφωθεί με την ειδοποίηση εντός της προθεσμίας που θα του τεθεί, να καταχωρήσει αίτηση, με αίτημα την απόρριψη της απαίτησης, που δεν είναι η περίπτωσή μας, όπου οι εναγόμενοι ζητούν την απόρριψη της απαίτησης, επειδή, όπως είναι η θέση τους, οι ενάγοντες παρέλειψαν να τους επιδώσουν την έκθεση απαίτησης, εντός 28 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης του εντύπου απαίτησης.
Το Μέρος 7.7 των ΚΠΔ ακολουθεί αυτούσιο:
«Αίτηση εναγόμενου για επίδοση εντύπου απαίτησης
(1) Όταν έχει καταχωριστεί έντυπο απαίτησης εναντίον εναγόμενου, αλλά δεν έχει ακόμη επιδοθεί, ο εναγόμενος δύναται να επιδώσει ειδοποίηση στον ενάγοντα απαιτώντας από τον ενάγοντα να επιδώσει το έντυπο απαίτησης ή να διακόψει την απαίτηση εντός προθεσμίας η οποία ορίζεται στην ειδοποίηση.
(2) Η προθεσμία η οποία ορίζεται στην ειδοποίηση η οποία επιδίδεται, δυνάμει της παραγράφου (1) πρέπει να είναι τουλάχιστον 14 ημέρες από την επίδοση της ειδοποίησης.
(3) Αν ο ενάγων παραλείψει να συμμορφωθεί με την ειδοποίηση, το δικαστήριο δύναται, κατόπιν αίτησης του εναγόμενου:
(α) να απορρίψει την απαίτηση, ή
(β) να εκδώσει οποιοδήποτε διάταγμα κρίνει δίκαιο.»
Ό,τι απομένει είναι η εξέταση του ισχυρισμού των εναγόμενων, ότι οι ενάγοντες, οι οποίοι τους επέδωσαν το έντυπο απαίτησης, στις 20/3/2025, κατά παράβαση του Μέρους 7.4(1)(β) των ΚΠΔ, έκτοτε παραλείπουν να τους επιδώσουν την έκθεση απαίτησης. Την οποία, για να επαναλάβω, όπως αναφέρουν οι ευπαίδευτοι δικηγόροι τους στη γραπτή αγόρευσή τους, τους επέδωσαν στις 23/6/2025.
Το Μέρος 7.4(1)(β) των ΚΠΔ προνοεί τα εξής:
«(1) Έκθεση απαίτησης πρέπει:
(α) να περιέχεται στο έντυπο απαίτησης και να επιδίδεται με αυτό, ή
(β) να καταχωρίζεται εντός 28 ημερών από την επίδοση του εντύπου απαίτησης και να επιδίδεται στη συνέχεια από τον ενάγοντα στον εναγόμενο όσο συντομότερα είναι εφικτό.»
Ακολούθως, σύμφωνα με το Μέρος 16.11(2) των ΚΠΔ:
«(2) Όταν η έκθεση απαίτησης δεν περιέχεται στο έντυπο απαίτησης, πρέπει να καταχωρίζεται ξεχωριστά εντός 28 ημερών από την επίδοση του εντύπου απαίτησης.»
Καθ’ όλα σχετικό είναι και το Μέρος 3.3(2)(γ) των ΚΠΔ. Προνοεί τα ακόλουθα:
«(2) Το δικαστήριο δύναται να διαγράψει δικόγραφο αν διαπιστώσει ότι:
(α) …
(β) …
(γ) υπήρξε παράλειψη συμμόρφωσης με κανονισμό ή δικαστικό διάταγμα.»
Από τη συνδυασμένη ερμηνεία των παραπάνω κανονισμών προκύπτουν τα εξής:
Πρώτο, ο ενάγοντας οφείλει να καταχωρίζει την έκθεση απαίτησης της αγωγής του, εντός 28 ημερών από την επίδοση του εντύπου απαίτησης και να την επιδίδει στη συνέχεια στον εναγόμενο, το συντομότερο δυνατό. Δεύτερο, η μη συμμόρφωση του ενάγοντα είτε με το ένα είτε με το άλλο συνιστά παράλειψη συμμόρφωσης με κανονισμό, γεγονός το οποίο, τρίτο, παρέχει δυνατότητα στο Δικαστήριο, κατά περίπτωση, είτε να διαγράψει είτε να μη διαγράψει το δικόγραφο.
Από τα παραπάνω είναι σαφές, ότι το όλο θέμα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, το οποίο, σε περίπτωση που ήθελε αποφασίσει να την ασκήσει υπέρ της διαγραφής, αυτό που θα διαγράψει είναι το δικόγραφο σε σχέση με το οποίο υπήρξε η παράλειψη συμμόρφωσης με τον κανονισμό.
Με αυτά υπόψη, στην περίπτωσή μας, όπου αυτό που υποβάλλεται είναι ότι οι ενάγοντες, κατά παράβαση των παραπάνω κανονισμών παρέλειψαν να επιδώσουν εμπρόθεσμα την έκθεση απαίτησης, σε περίπτωση που η απόφασή μου είναι να δεχθώ την αίτηση, αυτό που θα διαγράψω, θα είναι την έκθεση απαίτησης και όχι την απαίτηση, κάτι που αν συμβεί, θα ισοδυναμεί με απόρριψη της αγωγής.
Το κρίσιμο ερώτημα που καλούμε να απαντήσω είναι το εξής:
Δεδομένου ότι οι εναγόμενοι με την υπό κρίση αίτηση ζητούν τη διαγραφή και/ή παραμερισμό και/ή ακύρωση της απαίτησης, λόγω της παράλειψης των εναγόντων να τους επιδώσουν την έκθεση απαίτησης, εντός 28 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης του εντύπου απαίτησης, μπορεί βάσιμα να γίνει λόγος ότι αυτό συνιστά παράλειψη συμμόρφωσης των εναγόντων με το Μέρος 7.4(1)(β) και με το Μέρος 16.11(2) των ΚΠΔ έτσι ώστε να έχει νόημα να εξετάσω στη συνέχεια, εάν κατά την άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας, δυνάμει του Μέρος 3.3(2)(γ) των ΚΠΔ θα πρέπει να διατάξω τη διαγραφή είτε της απαίτησης, όπως είναι το αίτημα, είτε της έκθεσης απαίτησης;
Η απάντηση στο ερώτημα είναι αρνητική.
Οι ενάγοντες, αυτό που οφείλαν να είχαν κάνει εντός 28 ημερών από την επίδοση του εντύπου απαίτησης ήταν να καταχωρούσαν την έκθεση απαίτησης και όχι να την επιδώσουν στους εναγόμενους, όπως αναφέρεται στην αίτηση, που αποτελεί και το λόγο της. Σύμφωνα με το Μέρος 7.4(1)(β) των ΚΠΔ, η έκθεση απαίτησης επιδίδεται στη συνέχεια από τον ενάγοντα στον εναγόμενο, «όσο συντομότερα είναι εφικτό.»
Για να είχε νόημα ο λόγος της αίτησης με δικαιοδοτικό υπόβαθρο τα Μέρη 7.4(1)(β) και 16.11(2) των ΚΠΔ εκείνο που θα μπορούσε να υποβληθεί είναι ότι οι ενάγοντες καταχώρησαν την έκθεση απαίτησης, εντός περιόδου που υπερβαίνει τις 28 ημέρες από την επίδοση του εντύπου απαίτησης είτε ακόμη, ότι επέδωσαν την έκθεση απαίτησης, όχι όσο συντομότερα ήταν εφικτό μετά την καταχώρησή της είτε τέλος και τα δυο. Για να το θέσω γενικά και κάπως διαφορετικά, η ημερομηνία επίδοσης του εντύπου απαίτησης αποτελεί αφετηριακή βάση για σκοπούς υπολογισμού της προθεσμίας των 28 ημερών εντός της οποίας ο ενάγοντας οφείλει να καταχωρήσει την έκθεση απαίτησης και όχι να την επιδώσει στον εναγόμενο. Για να εξεταστεί κατά πόσο η έκθεση απαίτησης επιδόθηκε όσο συντομότερα ήταν εφικτό από την καταχώρησή της, αφετηριακή βάση αποτελεί η ημερομηνία καταχώρησής της και όχι η ημερομηνία επίδοσης του εντύπου απαίτησης.
Και, με δεδομένο ότι στην προκειμένη περίπτωση, η έκθεση απαίτησης καταχωρίστηκε στις 29/5/2025 και επιδόθηκε στους εναγόμενους, στις 23/6/2025, δηλαδή, 25 ημέρες μετά την καταχώρησή της, εξ αντικειμένου, θεωρώ πως δεν τίθεται θέμα παραβίασης των παραπάνω κανονισμών.
Τα παραπάνω διαγράφουν και την τύχη της αίτησης η οποία και θα πρέπει να απορριφθεί, ως νόμω και ουσία αβάσιμη.
Όμως, ακόμη και στην περίπτωση που ο λόγος της αίτησης θα ήταν ότι η έκθεση απαίτησης δεν καταχωρίστηκε εντός 28 ημερών από την επίδοση του εντύπου απαίτησης, είτε ακόμη, ότι δεν επιδόθηκε όσο συντομότερα ήταν εφικτό από την καταχώρησή της, ούτε η μία μα ούτε και η άλλη από αυτές τις παραλείψεις θα οδηγούσε μονοδρομικά σε αποδοχή της αίτησης.
Σε τέτοια περίπτωση, το όλο θέμα, θα έπρεπε να ιδωθεί από τη σκοπιά του πρωταρχικού σκοπού των ΚΠΔ (Μέρος 1.2 των ΚΠΔ) σε συνδυασμό με τη γενική εξουσία του Δικαστηρίου για διόρθωση θεμάτων όταν υπήρξε διαδικαστικό σφάλμα, όπως παράλειψη συμμόρφωσης με κανονισμό (Μέρος 3.8) των ΚΠΔ).
Το συγκεκριμένο θέμα πραγματεύεται το Εφετείο σε σειρά πρόσφατων αποφάσεών του. Ενδεικτικά παραπέμπω στην υπόθεση RASHIT GUBAYDULLIN v. ANTONIS ASKANIS LTD, Πολ. Έφ. Αρ. 26/2025, ημερ. 17/12/2025.
Δεν νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ, παρά μόνο να πω τούτο∙ δε θα ήμουν διατεθειμένος να διαγράψω είτε την απαίτηση είτε την έκθεση απαίτησης, με μόνο λόγο, το γεγονός ότι οι ενάγοντες καταχώρησαν την έκθεση απαίτησης εντός 70 ημερών - αντί εντός 28 ημερών - από την επίδοση του εντύπου απαίτησης, είτε ακόμη, το γεγονός ότι επέδωσαν την έκθεση απαίτησης, 25 ημέρες μετά την καταχώρησή της.
Κατ’ ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου, η αίτηση απορρίπτεται.
Αναφορικά με τα έξοδα παρατηρώ τα εξής:
Έχοντας υπόψη ότι οι ενάγοντες, οι οποίοι υπέχουν θέση επιτυχόντα διαδίκου στην αίτηση ούτε με την ένστασή τους μα ούτε και με τη γραπτή αγόρευση των ευπαίδευτων δικηγόρων τους συνέβαλαν καθ’ οιονδήποτε ουσιαστικό τρόπο στη διαμόρφωση της κρίσης μου επί της αίτησης, θεωρώ ότι η πλέον δίκαιη διαταγή για τα έξοδα, την οποία εκδίδω, είναι κάθε πλευρά να επωμιστεί τα δικά της έξοδα.
(Υπ.) ...…………………………
Κ. Κωνσταντίνου, Π.Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
/ΚΚ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο