ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
Ενώπιον: Ε. Δημητρίου – Παναγή, Α.Ε.Δ
Αρ. Αίτησης Διαχείρισης: 769/2025
(Limited Grant – Μέρος 8)
(I Justice)
Επί τοις αφορώσι τον Παναγιώτη Κιννή, Α.Δ.Τ [ ], τέως εκ Λεμεσού
Αποβιώσαντα
και
Επί τοις αφορώσι την αίτηση δια περιορισμένη παραχώρηση εγγράφων διαχειρίσεως (limited grant of letters of administration) της περιουσίας του αποβιώσαντα Παναγιώτη Κιννή Α.Δ.Τ. [ ], τέως εκ Λεμεσού.
Αιτήτριες:
1. Πόπη Κιννή
2. Κωνσταντίνα Κιννή
3. Άντρεα Κιννή
4. Ευανθία Κιννή
5. Παρασκευή Κιννή
6. Άνδρη Κιννή
Καθ’ ής η αίτηση:
1. Ελένη Κιννή Σοφρωνίδου
Ημερομηνία: 06.11.2026
Εμφανίσεις:
Για τις Αιτήτριες: κα Ιωσηφάκη για κ.κ. Ευθύμιος Κ. Ιωσήφ και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.
Για την Καθ’ ής η Αίτηση: κ. Χρ. Ευσταθίου για κ.κ. Ευσταθίου & Ευσταθίου Δ.Ε.Π.Ε.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Μέσω της εναρκτήριας διαδικασίας του Μέρους 8 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023 οι αιτήτριες ως αναφέρονται ανωτέρω υπ’ αριθμούς 1 έως και 6 αξιώνουν από το Δικαστήριο την παραχώρηση εγγράφων περιορισμένης διαχειρίσεως (limited grant of letters of administration) της περιουσίας του αποβιώσαντα Π.Κ, τέως εκ Λεμεσού, στην κα. Ιωάννα Ιωσηφάκη, η οποία είναι Δικηγόρος εκ Λεμεσού ή σε οποιοδήποτε πρόσωπο το Δικαστήριο θεωρήσει κατάλληλο, σε σχέση μόνο με την εκπροσώπηση της περιουσίας του αποβιώσαντα σε όλες τις διαδικασίες που θα προωθηθούν εγερθούν από μέρους των αιτητριών για πώληση του ακινήτου / μεριδίου εκ του ονόματος του αποβιώσαντα Π.Κ.
Η απαίτηση στηρίζεται στον Περί Διαχειρίσεως Περιουσιών Νόμο Κεφ. 189, άρθρα 17, 19, 23, 30, 31 και 58, επί των Περί Διαχειρίσεως Περιουσιών Κανονισμών 1955, Κανονισμοί 9, 21, 28, 31 και 33, επί των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας Κ.1, Κ.2, Κ.3.1 – 3.4, 3.8, Κ.4, Κ.6.1 – 6.3, Κ.7.1 – 7.3, Κ.8.1 – 8.4, 8.6, 8.8 – 8.9, Κ.18, Κ.20.1, 20.7 – 20.9, 20.10 (2) – (5), 20.11, Κ.22, Κ.23.1, Κ. 32.1 – 32.2, 32.14 και 32.15, Κ. 37, Κ.39, Κ.44, Κ.47, Κ.49, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.6, στο Σύνταγμα, και επί των γενικών εξουσιών του Δικαστηρίου.
Η απαίτηση στηρίζεται στην ένορκη δήλωση της κας. Ιωσηφάκη, συνηγόρου και προσώπου, που με βάση την αίτηση, επιζητείται να λάβει τα έγγραφα περιορισμένης διαχείρισης και η οποία αναφέρει ότι είναι εξουσιοδοτημένη από τις αιτήτριες να προβεί στην ένορκη δήλωση και στα πλαίσια της δικηγορικής της ιδιότητας έχει στην κατοχή της έγγραφα που αφορούν την υπόθεση. Οι αιτήτριες και η καθ’ ής η αίτηση είναι οι νόμιμοι κληρονόμοι και διάδοχοι του αποβιώσαντος. Ο αποβιώσας ήταν πατέρας της καθ’ ής η αίτηση και πατέρας των αποβιωσάντων Ηλία Κιννή και Κώστα Κιννή και κατά το χρόνο του θανάτου του ήταν εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης ποσοστού 20% και/ή 6/30 αδιαίρετου μεριδίου του ακινήτου με αρ. τεμαχίου [ ], Φ/Σχ. 2-208-343, τμήμα 4, με αρ. εγγραφής 0/[ ], στην περιοχή Αγίας Παρασκευής, συνοικία Αμαθούντας, Δήμος Γερμασόγειας, Επαρχία Λεμεσού, το οποίο παραμένει μέχρι σήμερα εγγεγραμμένο στο όνομα του. Ως τεκμήριο 1 κατατίθεται ο τίτλος ιδιοκτησίας.
Μετά το θάνατο του και σύμφωνα με την κληρονομική νομοθεσία το ποσοστό αναμένεται να περιέλθει σε 3 οικογένειες κληρονόμων εφόσον ολοκληρωθούν οι σχετικές νομικές διαδικασίες και εκδοθούν σχετικά διατάγματα ή πιστοποιητικά. Οι κληρονόμοι που συγκατατίθενται στην αίτηση ισχυρίζονται ότι δικαιούνται έκαστος μερίδιο 2/30 από το ποσοστό του αποβιώσαντα και δηλώνουν πρόθεση να μεταβιβάσουν τα εν λόγω δικαιώματα τους στην εταιρεία BRASTIL LTD αμέσως μετά την νομική κατοχύρωση της κυριότητας. Η καθ’ ής η αίτηση, μια εκ των κληρονόμων που δεν συγκατατίθεται, αρνείται να υπογράψει ή συνεργαστεί για την πώληση της μεριδίου της στην αγοράστρια εταιρεία. Στις 20.8.25 η αγοράστρια έχει καταστεί ιδιοκτήτρια του ακινήτου σε 4/5 μερίδια, ως ο τίτλος ιδιοκτησίας – τεκμήριο 2. Δυνάμει της άρνησης της καθ’ ής να συνεργαστεί και υπογράψει τα απαραίτητα έγγραφα για την περάτωση της διαχείρισης της κληρονομιάς του αποβιώσαντα και περαιτέρω για την πώληση του μεριδίου της στον αγοραστή, οι αιτήτριες ανέθεσαν την υπόθεση στους δικηγόρους των για να προωθήσουν αίτηση παραχώρησης εγγράφων διαχείρισης για το μερίδιο του αποβιώσαντα επί του πιο πάνω ακινήτου μόνο. Ο αποβιώσας απεβίωσε την 25.10.23 και οι κληρονόμοι του είναι η καθ’ ής η αίτηση, οι αιτήτριες 1, 2 και 3 ως οι νόμιμοι κληρονόμοι του Ηλία Κιννή και οι αιτήτριες 4, 5 και 6 ως οι νόμιμοι κληρονόμοι του Κώστα Κιννή. Η καθ’ ής αρνείται τον διορισμό διαχειριστή μέχρι και σήμερα και ο μόνος τρόπος για να προχωρήσουν οι διαδικασίες είναι η έγκριση της αίτησης τους. Το πιστοποιητικό θανάτου κατατέθηκε ως τεκμήριο 3. Το παραχωρητήριο είναι απαραίτητο για την έναρξη διαδικασίας πώλησης του ακινήτου. Η μάρτυρας περαιτέρω αναφέρει ότι είναι ανεξάρτητη δικηγόρος και το κατάλληλο και ουδέτερο πρόσωπο για διορισμό και καταθέτει ως τεκμήριο 4 συγκαταθέσεις των αιτητριών. Τα έξοδα της θα καταβληθούν από την περιουσία του αποβιώσαντα σύμφωνα με τους διαδικαστικούς κανονισμούς.
Η καθ’ ής η αίτηση καταχώρησε ένσταση προωθώντας συνολικά 13 λόγους για τους οποίους η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί, ως αυτοί καταγράφονται στο σώμα της.
Συνοψίζω αυτούς ως ακολούθως:
Η αίτηση είναι αβάσιμη, νομικά και ουσιαστικά και δεν δικαιολογείται η έγκριση της. Δεν ακολουθήθηκε η ορθή διαδικασία για την πώληση του μεριδίου του αποβιώσαντα στο ακίνητο και ουδείς λόγος προβάλλεται για την απουσία προώθησης γενικής διαχείρισης (General Grant). Έχει καταχωρηθεί η αίτηση διαχείρισης 60/2026 Ε.Δ Λεμεσού με την οποία ζητείται η παροχή στην καθ’ ής η αίτηση των εγγράφων διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντα. Οι αιτήτριες απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα. Ο αποβιώσας είναι ιδιοκτήτης ακίνητης και κινητής περιουσίας που δεν αποκαλύφθηκε με την αίτηση και το μερίδιο επί του επίδικου ακινήτου δεν αποτελεί το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο που κατείχε. Η αίτηση είναι καταχρηστική. Η κα. Ιωσηφάκη δεν είναι ανεξάρτητο και ουδέτερο άτομο εφόσον είναι δικηγόρος στο γραφείο που εκπροσωπεί τις αιτήτριες και τυχόν διορισμός της θα πλήξει τα συμφέροντα της καθ’ ής η αίτηση - κληρονόμου, θα καθυστερήσει την ομαλή πορεία της διαχείρισης 60/2026 και θα επιφέρει αυξημένα έξοδα σε βάρος της περιουσίας του αποβιώσαντος. Η Ε/Δ της αίτησης είναι αντικανονική και παράτυπη.
Η ένσταση στηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κ. Παναγιώτη Σωφρονίδη, υιού της καθ’ ής η αίτηση και ο οποίος αναφέρει ότι είναι εξουσιοδοτημένος από την μητέρα του να προβεί στην Ε/Δ καθότι η τελευταία για λόγους υγείας αδυνατούσε να προσέλθει στο Δικαστήριο. Αρνείται ότι η κα. Ιωσηφάκη έχει προσωπική γνώση των γεγονότων της υπόθεσης. Παραδέχεται ότι αιτήτριες και η καθ’ ής είναι οι νόμιμοι κληρονόμοι του αποβιώσαντα και ότι αυτός ήταν κατά τον θάνατο του ιδιοκτήτης του μεριδίου ως περιγράφεται επί του ακινήτου. Αρνείται τους ισχυρισμούς περί του ότι η μητέρα του δεν ήθελε να συνεργαστεί για την περάτωση της κληρονομιάς του αποβιώσαντα πατέρα τους και ισχυρίζεται ότι ουδέποτε η καθ’ ής αρνήθηκε να υπογράψει οιαδήποτε έγγραφα αντίθετα πολύ πριν την καταχώρηση της υπό κρίση απαίτησης εισηγήθηκε στις αιτήτριες όπως καταχωρηθεί αίτηση διαχείρισης ώστε να γίνει γενική διαχείριση της όλης περιουσίας. Οι αιτήτριες αποφάσισαν την προώθηση της παρούσας για περιορισμένη διαχείριση κατατεμαχίζοντας την περιουσία και αδιαφορώντας για τυχόν χρέη που πρέπει πρώτα να εξοφληθούν πριν τη διανομή της περιουσίας στους κληρονόμους. Πέραν του μεριδίου επί του αναφερόμενου στην απαίτηση ακινήτου ο αποβιώσας ήταν ιδιοκτήτης και άλλης περιουσίας και ειδικότερα, γεωργικού ελκυστήρα (τεκμήριο 1) και μερίδιο 6/30 στο ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/20682, Φ/Σχ.54/36, τμήμα 0, τεμ.284, ενορία Αγία Παρασκευή, στη Γερμασόγεια Λεμεσός (τεκμήρια 2Α και 2Β). Ισχυρίζεται επιπλέον ότι ο αποβιώσας κατά την ημέρα του θανάτου του είχε χρέη και τα οποία θα πρέπει να πληρωθούν πριν την διανομή της περιουσίας. Την 06.02.26 η καθ’ ής η αίτηση καταχώρησε την αίτηση διαχείρισης με αρ. 60/2026, Ε.Δ Λεμεσού με την οποία αιτείται την παροχή σε αυτήν εγγράφων διαχείρισης της όλης περιουσίας του αποβιώσαντα. Η αίτηση και κατατέθηκε ως τεκμήριο 3. Περί την 24.2.26 το Ανώτατο Δικαστήριο ενημέρωσε τον Ανώτερο Πρωτοκολλητή Επικυρώσεως Διαθηκών του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού με σχετική ειδοποίηση του, ότι δεν υποβλήθηκε οποιαδήποτε αίτηση για παραχωρητήριο ή πιστοποιητικό κληρονόμων σχετικά με την περιουσία του αποβιώσαντος, πλην της αίτησης διαχείρισης με αρ. 60/2026, την οποία καταχώρησε η καθ’ ής η αίτηση. Αντίγραφο της ειδοποίησης κατατέθηκε ως τεκμήριο 4. Στην συνέχεια περί την 16.03.26 η καθ’ ής κατόπιν αίτησης της στον τμήμα φορολογίας, έλαβε πιστοποιητικό από το τμήμα φορολογίας περί του ότι ο Έφορος Φορολογίας δεν φέρει ένσταση στην χορήγηση εγγράφων διαχείρισης στην καθ’ ής η αίτηση – τεκμήριο 5. Η καθ’ ής είναι πρόσωπο κατάλληλο για να διοριστεί διαχειρίστρια της περιουσίας και θα τηρήσει τις πρόνοιες του Νόμου. Οι ισχυρισμοί της κας. Ιωσηφάκης ότι η καθ’ ής αρνείται τον διορισμό διαχειριστή είναι αναληθείς και ανυπόστατοι και τούτο διαφαίνεται από το γεγονός ότι μόλις οι αιτήτριες ενημερώθηκαν για την αίτηση διαχείρισης αντέδρασαν και καταχώρησαν αμέσως ένσταση (Caveat) εμποδίζοντας με αυτό τον τρόπο να προχωρήσει άμεσα και να διεκπεραιωθεί η διαχείριση της περιουσίας. Αντί να συνεργαστούν οι αιτήτριες με την καθ΄ ής για τη διαχείριση καταχώρησαν αδικαιολόγητα και καταχρηστικά ένσταση (Caveat) και την οποία επισύναψε ως τεκμήριο 6. Σε ότι αφορά την ισχυριζόμενη πώληση προς την τρίτη εταιρεία ισχυρίζεται ότι η καθ’ ής ενημερώθηκε για πρώτη φορά περί τούτου με την υπό κρίση αίτηση. Επιπλέον ισχυρίζεται ότι η εταιρεία αυτή δεν κατέστη νόμιμα ιδιοκτήτρια των 4/5 μεριδίων του ακινήτου. Ισχυρίζεται επιπλέον ότι με την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δεν θα επιλυθούν τα θέματα της διαχείρισης αλλά θα περιπλέξει αυτά εφόσον θα υπάρχουν ταυτόχρονα 2 διαχειρίσεις. Επιπλέον οι αιτήτριες απέκρυψαν ότι ο αποβιώσας ήταν κάτοχος και άλλης περιουσίας. Σε ότι αφορά τον διορισμό της κας. Ιωσηφάκη ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι δεν αποτελεί πρόσωπο ανεξάρτητο και ουδέτερο εφόσον είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τις αιτήτριες και ο διορισμός της θα πλήξει τα συμφέροντα της καθ’ ής η αίτηση ενώ επιπλέον η κα. Ιωσηφάκη δεν έχει προτεραιότητα έναντι της καθ’ ής η αίτηση να της χορηγηθούν έγγραφα διαχείρισης. Αντίθετα ο διορισμός της αποκλειστικά και μόνο για πώληση του μεριδίου στο συγκεκριμένο ακίνητο θα αυξήσει αχρείαστα τα έξοδα της διαχείρισης με κίνδυνο να μην απομείνει περιουσία για διανομή στους κληρονόμους. Αποτελεί γενική αρχή ότι ένας αιτητής που δικαιούται σε γενικό παραχωρητήριο δεν δικαιολογείται να ζητά περιορισμένο και εν προκειμένω δεν ακολουθήθηκε η ορθή διαδικασία.
Η ακρόαση της υπό κρίση Απαίτησης διεξήχθη στη βάση της μαρτυρίας μέσω των ανωτέρω ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν απαίτηση και ένσταση αντίστοιχα και των γραπτών αγορεύσεων που οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων κατέθεσαν στο Δικαστήριο. Τα όσα αναφέρουν σε αυτές, επιχειρηματολογία, νομολογία και θέσεις έχουν δεόντως μελετηθεί από το Δικαστήριο και λαμβάνονται υπόψη. Αναφορά σε επιμέρους θέσεις των θα γίνει όπου κατωτέρω κριθεί απαραίτητο.
ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΣΤΗΝ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ:
Προτού προχωρήσω στην ανάλυση της νομικής πτυχής του θέματος κρίνω απαραίτητο να αναφέρω ότι από το σύνολο της ενώπιον μου μαρτυρίας προκύπτει ένα πλαίσιο παραδεκτών ή και μη αμφισβητούμενων γεγονότων ως κατωτέρω:
- Ο αποβιώσας απεβίωσε την 25.10.2003.
- Οι κληρονόμοι του ήταν τα 3 τέκνα του, ήτοι η καθ’ ής η αίτηση, ο γιός του Ηλίας Κιννής που απεβίωσε και άφησε ως νόμιμους κληρονόμους τη σύζυγο του και τις 2 θυγατέρες του, ήτοι τις αιτήτριες 1, 2 και 3 και τον γιό του Κώστα Κιννή και ο οποίος επίσης απεβίωσε και άφησε ως νόμιμους κληρονόμους του τις σύζυγο του και τις θυγατέρες του, αιτήτριες 4, 5 και 6.
- Στις 02.12.2025 οι αιτήτριες καταχώρησαν την υπό κρίση απαίτηση για την παραχώρηση εγγράφων περιορισμένης διαχείρισης.
- Στις 06.02.2026 η καθ’ ής η αίτηση καταχώρησε την αίτηση Διαχείρισης με αρ. 60/2026, (I – Justice), Ε.Δ. Λεμεσού με σκοπό την παραχώρηση σε αυτή εγγράφων γενικής διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντα πατέρα της.
- Οι αιτήτριες στις 11.03.2026 καταχώρησαν ειδοποίηση ανακοπής (Caveat) παραχώρησης παραχωρητηρίου στα πλαίσια της αίτησης διαχείρισης 60/2026 που η καθ’ ής η αίτηση προώθησε.
- Ο αποβιώσας ήταν κατά το χρόνο θανάτου του ιδιοκτήτης του ακινήτου που αφορά η υπό κρίση απαίτηση και δεν αμφισβητήθηκε ότι κατείχε και άλλη περιουσία ως καταγράφεται στην ένσταση της καθ’ ής η αίτηση, ήτοι μερίδιο σε άλλο ακίνητο και ένα γεωργικό ελκυστήρα.
Επανέρχομαι στην νομική πτυχή του ζητήματος. Αναφέρω καταρχήν ότι όλοι οι ενώπιον μου διάδικοι, και τούτο αποτελεί κοινό έδαφος, έχουν την ιδιότητα των νόμιμων κληρονόμων του αποβιώσαντα.
Στο άρθρο 17 του Κεφ. 189 καθορίζονται τα πρόσωπα τα οποία δύναται να διοριστούν διαχειριστές της περιουσίας αποβιώσαντα και καθορίζεται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου σχετικά με τα πρόσωπα που δύναται να διοριστούν ως τέτοιοι.
«17. Κατά τη χορήγηση διαχείρισης το ∆ικαστήριο λαµβάνει υπόψη τα δικαιώµατα κάθε προσώπου που έχει συµφέρον στην κληρονοµιά του αποθανόντος ή στο προϊόν της πώλησης αυτής, και ειδικότερα διαχείριση µε επισυνηµµένη διαθήκη δύναται να χορηγηθεί σε κληροδόχο, και οποιαδήποτε τέτοια διαχείριση δύναται να περιορίζεται µε οποιοδήποτε τρόπο ως το ∆ικαστήριο ήθελε κρίνει σκόπιµο:
Νοείται ότι—
(α)................
(β) αν λόγω της αφερεγγυότητας της κληρονοµιάς του αποθανόντος ή λόγω οποιωνδήποτε άλλων ειδικών περιστάσεων, φαίνεται στο ∆ικαστήριο αναγκαίο η πρόσφορο να διορίσει ως διαχειριστή πρόσωπο άλλο από το πρόσωπο το οποίο, ελλείψει της διάταξης αυτής, θα δικαιούτο κατά νόµο στη χορήγηση της διαχείρισης, το ∆ικαστήριο δύναται κατά τη διακριτική του εξουσία, ανεξάρτητα από οποιαδήποτε διάταξη του Νόµου αυτού, να διορίσει ως διαχειριστή πρόσωπο το οποίο κρίνει κατάλληλο, και οποιαδήποτε διαχείριση που χορηγήθηκε δυνάµει της διάταξης αυτής δύναται να περιορίζεται µε οποιοδήποτε τρόπο ως το ∆ικαστήριο ήθελε κρίνει σκόπιµο.»
Ο κανονισμός 31 των Περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Κανονισμών του 1955 (The Administration of Estates Rules, 1955) καθορίζει την κατά προτεραιότητα άσκησης δικαιώματος για την παραχώρηση εγγράφων σε πρόσωπα όπως:
- Τον ή την Σύζυγο, παιδιά ή άλλοι απόγονοι κατά ρίζα, πατέρας ή μητέρα, αδελφοί και αδελφές ή οι κατιόντες αυτών κατά ρίζα, αδελφοί ή αδελφές ετεροθαλείς ή οι κατιόντες αυτών κατά ρίζα, παππούδες – γιαγιάδες, θείοι και θείες ή κατιόντες αυτών κατά ρίζα, θείοι ή θείες ετεροθαλείς ή οι κατιόντες αυτών κατά ρίζα κ.τ.λ.
Ως προκύπτει από τα γεγονότα ενώπιον μου που αποτελούν κοινό έδαφος, τόσο οι αιτήτριες όσο και η καθ’ ής η αίτηση είναι πρόσωπα που δικαιούνται να λάβουν κατά προτεραιότητα έγγραφα γενικής διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντα. Ειδικότερα η καθ’ ής η αίτηση είναι θυγατέρα του αποβιώσαντα και οι αιτήτριες, κατιόντες – απόγονοι των 2 υιών του αποβιώσαντα και οι οποίοι επίσης έχουν αποβιώσει.
Η δυνατότητα παραχώρησης τώρα εγγράφων περιορισμένης διαχείρισης και όχι Γενικής επί του συνόλου της περιουσίας, καθορίζεται στο άρθρο 19 του Κεφ. 189 με το οποίο δίδεται εξουσία στο Δικαστήριο για την παραχώρηση τέτοιων εγγράφων ως ακολούθως:
«19. Παραχωρητήρια δυνατό να περιέχουν χρονικούς περιορισμούς σχετικά µε περιουσία, ή να αφορούν ειδικό σκοπό, και τηρουµένων των διατάξεων του Νόµου αυτού και των Κανονισµών, το Δικαστήριο ή οι πρωτοκολλητές, κατά την έκδοση των εν λόγω παραχωρητηρίων, ακολουθούν την πρακτική επικύρωσης διαθηκών που επικρατεί εκάστοτε στην Αγγλία.»
Το άρθρο 58 του Κεφ. 189 αναφέρει ότι:
«Σε κάθε θέµα πρακτικής ή διαδικασίας σε οποιοδήποτε Δικαστήριο ή πρωτοκολλητείο επικύρωσης διαθηκών για το οποίο δεν γίνεται πρόνοια στο Νόµο αυτό ή στους Κανονισµούς εφαρµόζεται η εκάστοτε πρακτική και διαδικασία του Τµήµατος Επικύρωσης Διαθηκών του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Αγγλίας.»
Σχετικοί είναι και οι Περί Διαχειρίσεων Κληρονομιών Κανονισμοί του 1955 (The Administration of Estates Rules, 1955) και ειδικότερα οι Κανονισμοί 28 και 33 που έχουν ως κατωτέρω:
«28. Βefore making a limited grant, a probate registrar shall obtain the Limited directions of the Court.
..............
33. Unless the Court because of special circumstances otherwise directs, any person having a prior right to a grant shall be preferred unless-
(a) he has renounced such right and such renunciation shall be in Form 11 or 12 of Appendix A as the case may be; or
(b) he has not, within seven days after service of notice upon him of the application for grant, entered a caveat; or
(c) he is residing outside Cyprus or cannot be found. »
Η παραχώρηση εγγράφων περιορισμένης διαχείρισης δυνάμει του Άρθρου 19 του Κεφ. 189, γίνεται στις περιπτώσεις ειδικού σκοπού και περιορίζεται μόνο για τον σκοπό αυτό και με την ολοκλήρωση του οποίου παύει να ισχύει. Επίσης, τέτοια έγγραφα παραχωρούνται στις περιπτώσεις κατά τις οποίες οι εκτελεστές ή άλλα πρόσωπα τα οποία έχουν δικαίωμα να τους παραχωρηθούν έγγραφα διαχείρισης δεν καθιστούν τους εαυτούς τους ως προσωπικούς αντιπρόσωπους.
Μια περαιτέρω και πλήρης περιγραφή των περιπτώσεων παραχωρητηρίων για περιορισμένη διαχείριση και τις κατηγορίες που αυτές αφορούν γίνεται στο σύγγραμμα του κ. Αχιλλεύς Κ. Αιμιλιανίδη, ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ, (2η Έκδοση) στις σελίδες 237 μέχρι και 245.
Οι περιπτώσεις που αφορούν τα περιορισμένα παραχωρητήρια ως καταγράφονται στο ανωτέρω σύγγραμμα αφορούν τις κάτωθι περιπτώσεις:
- Παραχωρητήρια σε δικηγόρους, σε περίπτωση προσώπου που διαμένει εκτός Κύπρου με την έννοια ότι το παραχωρητήριο δίδεται στον δικηγόρο ως αντιπρόσωπο του διαχειριστή μέχρι την επιστροφή του στη Κύπρο.
- Παραχωρητήρια επί ανηλίκων.
- Παραχωρητήρια περιορισμένα κατά τόπο, χρόνο ή περιουσία. Σε αυτήν την κατηγορία περιλαμβάνονται οι περιπτώσεις όπου ο κληρονομούμενος μπορεί να είχε προβλέψει στη διαθήκη του όπως διοριστεί διαχειριστής για ένα συγκεκριμένο σκοπό, ή ο εκτελεστής διοριστεί μετά από συγκεκριμένη χρονική διάρκεια ή για περιουσία σε συγκεκριμένο τόπο.
- Παραχωρητήρια στην απουσία προσωπικού αντιπροσώπου σύμφωνα με το άρθρο 21 του Κεφ. 189.
- Παραχωρητήρια αν η διαθήκη είναι καταστρεμμένη ή χαμένη.
- Παραχωρητήρια Ad Colligenda Bona, με σκοπό την προστασία των περιουσιακών στοιχείων αντικειμένων της περιουσίας μέχρι να γίνει κατορθωτή η παραχώρηση εγγράφων γενικής διαχείρισης.
- Παραχωρητήριο σε εκκρεμοδικία (Pendente Lite) με βάση το άρθρο 20 του Κεφ.189. Σημειώνεται ότι η εξουσία για παραχωρητήριο σε εκκρεμοδικία αφορά αποκλειστικά σε κληρονομικές αγωγές που εκκρεμούν ενώπιον Δικαστηρίου και όχι σε αιτήσεις για παραχωρητήριο κοινού τύπου ενώπιον Πρωτοκολλητή. Δεν νοείται επομένως αίτηση για παραχωρητήριο εν εκκρεμοδικία, πριν από την έναρξη της κληρονομικής αγωγής ακόμα και αν έχει καταχωρηθεί ανακοπή (Caveat).
Το άρθρο 20 του Κεφ. 189 προνοεί τον διορισμό διαχειριστή κατά εκκρεμοδικία ως κατωτέρω:
«20.-(1) Όταν εκκρεμεί οποιοδήποτε δικαστικό μέτρο που αφορά το κύρος της διαθήκης απoθαvόvτoς προσώπου ή που αφορά την εξασφάλιση, ακύρωση ή ανάκληση παραχωρητηρίου, το Δικαστήριο δύναται να χορηγεί διαχείριση της κληρovoμιάς του απoθαvόvτoς σε διαχειριστή, o oπoίoς θα έχει όλα τα δικαιώματα και τις εξουσίες γεvικoύ διαχειριστή, εκτός από το δικαίωμα διαvoμής του εvαπoμείvαvτoς μέρους της κληρovoμιάς (residue of the estate), και o eν λόγω διαχειριστής υπόκειται στov άμεσο έλεγχο του Δικαστηρίου και ενεργεί υπό τις οδηγίες του.
(2) Το Δικαστήριο δύναται να εκχωρεί, από την κληρovoμιά του απoθαvόvτoς, στο διαχειριστή που διορίζεται δυνάμει του άρθρου αυτού τέτοια εύλογη αμοιβή ως το Δικαστήριο ήθελε κρίνει σκόπιμο.»
Σχετική με τα παραχωρητήρια εν εκκρεμοδικία είναι η απόφαση στην υπόθεση Terzian v. Terzian, (2003), 1 ΑΑΔ, 1252, ημερ. 29.09.03 όπου αναφέρθηκαν τα κάτωθι:
« Η εξουσία για χορήγηση περιορισμένου παραχωρητηρίου εγγράφων διαχείρισης παρέχεται από το άρθρο 19 του περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμου, Κεφ.189. Η εξουσία του Δικαστηρίου να διορίσει διαχειριστή εν εκκρεμοδικία προβλέπεται από το άρθρο 20(1). Όπως έχει αποφασιστεί στην αγγλική νομολογία που αναφέρει το πρωτόδικο δικαστήριο, διαχειριστής εν εκκρεμοδικία διορίζεται στις περιπτώσεις που καταδεικνύεται ειδική αιτία (special cause) (Sutton v. Smith 161 E.R. 77), όπως για παράδειγμα για προστασία και διατήρηση της περιουσίας (βλέπε Bellow v. Bellow 164 E.R. 1437 και Smith v. Smith [1867] 31 J.P. 248).»
Επιπλέον σημειώνεται ότι τέτοια αίτηση στη βάση του άρθρου 20 απαιτεί ως προϋπόθεση την εκκρεμότητα δικαστικού μέτρου που αφορά στην περιουσία του αποβιώσαντος.
- Παραχωρητήρια Ad Litem. Αυτού του είδους η περιορισμένη παραχώρηση αφορά περιπτώσεις όπου εναγόμενος απεβίωσε χωρίς οιοδήποτε πρόσωπο να αναλάβει ή επιθυμεί να αναλάβει τη διαχείριση της περιουσίας του, με αποτέλεσμα δικαστικά μέτρα που λήφθηκαν και άλλες δικαστικές διαδικασίες, να είναι αδύνατο να προωθηθούν. Σε τέτοιες περιπτώσεις το παραχωρητήριο περιορίζεται στην εκπροσώπηση του αποβιώσαντα σε συγκεκριμένη αγωγή.
Τα παραχωρητήρια Ad Litem επομένως αφορούν τις περιπτώσεις όπου υπάρχει αξίωση εναντίον της περιουσίας αποβιώσαντα ή αξίωση της περιουσίας του αποβιώσαντα εναντίον άλλων προσώπων.
Στο σύγγραμμα Tristram and Coote's Probate Practice, 30th edition, para. 11.358 κάτω από το τίτλο «Grant limited to a claim» αναφέρονται τα ακόλουθα:
«Where it is necessary for the personal representative of a deceased person to be made a party to legal proceedings (eg a claim by or against the estate of the deceased), but the executors or other persons entitled to obtain a grant will not constitute themselves as personal representatives, application may be made for a grant of administration to a nominee, limited to bringing, defending or being a party to the claim or proceedings in question. The grant will in no case be a general grant. The claim or proceedings must be identified in the oath so far as possible and will be specified in the grant.»
Στην απόφαση στην υπόθεση ECLI:CY:AD:2017:A406, Ανδρομάχη Μηνά υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος Ανδρέα Μηνά v 1. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ κ.α. Πολ. Έφεση Αρ. 376/2011, ημερ. 17.11.17, ECLI:CY:AD:2017:A406, έγινε αναφορά στην ανάγκη ύπαρξης ειδικού σκοπού για τον οποίο παραχωρούνται τα έγγραφα περιορισμένης διαχείρισης και στις εξουσίες αλλά και υποχρεώσεις ενός τέτοιου διαχειριστή. Χαρακτηριστικά αναφέρθηκε ότι:
«Ο διαχειριστής της περιουσίας με περιορισμένο παραχωρητήριο δεν εξομοιώνεται με ένα συνηθισμένο διαχειριστή της περιουσίας αποβιώσαντα ώστε να υπέχει ευθύνη για τον τρόπο διαχείρισης της περιουσίας. Σχετική με το θέμα είναι η υπόθεση Pratt v. London Passenger Transport Board (1937) 1 All ER. 473, 474, όπου αναφέρθηκε ότι ο διαχειριστής που διορίζεται με περιορισμένο παραχωρητήριο (ad litem) ενόψει του ότι δεν υπέχει τις υποχρεώσεις και τα καθήκοντα ενός συνήθη διαχειριστή περιουσίας αποβιώσαντα, θα πρέπει να εξασφαλιστεί ως προς τα έξοδα που θα προκύψουν. Δεν μπορεί επίσης να κριθεί υπεύθυνος επίδειξης αμέλειας. Απλά, όπως αναφέρεται στην απόφαση, θα αντικαταστήσει τον αποβιώσαντα και θα προχωρήσει δικαστικά εναντίον της Ασφαλιστικής εταιρείας, που αφορούσε η περίπτωση.
Ενδεικτικό επίσης της διαφορετικής αντιμετώπισης που τυγχάνει ένας διαχειριστής ad litem που σκοπό έχει την αντιπροσώπευση αποβιώσαντα σε εκκρεμούσα αγωγή με ένα συνήθη διαχειριστή, είναι ότι ως εκ της ιδιάζουσας θέσης του δεν απαιτείται η οποιαδήποτε δέσμευση ή παροχή εγγύησης σε σχέση με τη διαχείριση της περιουσίας, εφόσον το παραχωρητήριο χορηγείται για μηδέν περιουσία (βλ. σύγγραμμα Tristram (ανωτέρω). Ο διορισμός του διαχειριστή σε τέτοια περίπτωση αφορά μόνο στην εκπροσώπηση της περιουσίας ως απλά διαδίκου.
Σχετική με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης είναι και η υπόθεση In the Goods of Knight (1939) 3 All E.R. 928, στην οποία είχε διοριστεί διαχειριστής για το περιορισμένο σκοπό να υπερασπίσει την περιουσία αποβιώσαντα σε αγωγή που θα καταχωρούσαν εναντίον του τρίτα πρόσωπα. Αποφασίστηκε ότι το παραχωρητήριο στην περίπτωση αυτή περιορίζετο στην υπεράσπιση στην προτιθέμενη να καταχωρηθεί αγωγή και ότι ο διορισμός παύει να ισχύει με την ολοκλήρωση της αγωγής.
Στο σύγγραμμα Williams, Mortimer and Sunnucks, Executors, Administrator and Probate, 20η έκδοση, παραγρ. 24-01 και 26-13 γίνεται επίσης αναφορά για τη δυνατότητα έκδοσης περιορισμένου παραχωρητηρίου για ειδικούς σκοπούς, όπως για να καταστήσει ένα πρόσωπο ως διάδικο σε μια αγωγή, ιδιαίτερα εναγόμενο, και να διορίσει διαχειριστή ad litem δηλαδή να αντιπροσωπεύει τον αποβιώσαντα μόνο σε σχέση με την αγωγή (βλ. Re Simpson, Re Ganning (1936) P.40.) Περιορισμένα παραχωρητήρια μπορούν επίσης να χορηγηθούν και στους ίδιους τους πιστωτές της περιουσίας ενός αποβιώσαντα (βλ. Re Atherton (1892) p. 104).
Στην ίδια απόφαση Μηνά (ανωτέρω) επεξηγείται η διαφορά του παραχωρητηρίου που εξασφαλίζεται δυνάμει του Άρθρου 20 του Κεφ. 189 από αυτό που εξασφαλίζεται δυνάμει του Άρθρου 19 του Κεφ. 189 ως ακολούθως:
«Από τις πρόνοιες των δυο άρθρων 19 και 20 και τη νομολογία καθίσταται σαφές ότι η διαδικασία που προνοείται από το άρθρο 20 είναι εντελώς διαφορετική απ' εκείνη του άρθρου 19. Στην περίπτωση του άρθρου 20 το παραχωρητήριο χορηγείται στα πλαίσια κληρονομικής αγωγής (probate action) όπου ο διαχειριστής έχει όλες τις εξουσίες γενικού διαχειριστή και υπόκειται περαιτέρω στον έλεγχο του Δικαστηρίου ενεργώντας κάτω από τις οδηγίες του.
Στην υπόθεση Nada Terzian κ.α. ν. Haig Terxian κ.α. (2003) 1 (Β) Α.Α.Δ. 1252, απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο ο διορισμός διαχειριστή εν εκκρεμοδικία, σύμφωνα με το άρθρο 20. Αποφασίστηκε ότι θα πρέπει για έκδοση παραχωρητηρίου pendente lite να εκκρεμεί δικαστικό μέτρο που αφορά στο κύρος της διαθήκης ή στην εξασφάλιση, ακύρωση ή ανάκληση παραχωρητηρίου και η αίτηση να γίνει δια κλήσεως σε αγωγή που καταχωρήθηκε προηγουμένως.
Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Tristram (ανωτέρω) στη σελ. 519, το παραχωρητήριο που χορηγείται pendente lite αρχίζει με την έκδοση του διατάγματος και τερματίζεται με την πλήρη αποπεράτωση της κληρονομικής αξίωσης.
Σίγουρα πρόκειται για δυο ξεχωριστές έννοιες (δέστε τους ορισμούς «ad litem» και "pendente lite" στο Oxford Dictionary of Law, 5η έκδοση, σελ. 11 και 361), και διαδικασίες που αφορούν μεν στο διορισμό διαχειριστή περιουσίας αποθανόντα, αλλά στη βάση διαφορετικών δεδομένων και με διαφορετικές εξουσίες ο κάθε διαχειριστής. Στην παρούσα περίπτωση η εξασφάλιση του περιορισμένου παραχωρητηρίου έγινε στη βάση αίτησης που είχε ως νομικό υπόβαθρο το άρθρο 19 του Κεφ. 189 και ο σκοπός για τον οποίο χορηγήθηκε ήταν σαφής, δηλαδή η συνέχιση της διαδικασίας της εκκρεμούσας αγωγής. Το επίδικο θέμα της αγωγής αφορούσε σε αξιώσεις που πηγάζουν από χρεωστικό υπόλοιπο δυνάμει συμφωνιών μεταξύ των διαδίκων και σίγουρα όχι σε κληρονομικές αξιώσεις.»
Όλες οι περιπτώσεις παραχώρησης εγγράφων περιορισμένης διαχείρισης (Types of Limited Grant) απαριθμούνται και επεξηγούνται στο σύγγραμμα Williams, Mortimer and Sunnucks, Executors, Administrator and Probate, 20η έκδοση, παραγρ. 24-01 -24-59. Γενικά η παραχώρηση εγγράφων διαχείρισης μπορεί, αν είναι κατάλληλη, να περιορίζεται είτε σε χρόνο, περιουσία ή για ειδικό σκοπό.
Σύμφωνα με το σύγγραμμα του κ. Αιμιλιανίδη ανωτέρω η γενική αρχή είναι ότι ένας αιτητής που δικαιούται σε γενικό παραχωρητήριο δεν δικαιολογείται να ζητά περιορισμένο παραχωρητήριο.
Στην προκειμένη περίπτωση η Απαίτηση για παραχώρηση εγγράφων υποβάλλεται στα πλαίσια των προνοιών του Άρθρου 19 του Κεφ. 189 και με αυτήν επιζητείται ο διορισμός διαχειριστή για περιορισμένο σκοπό και ειδικότερα ως καταγράφεται στο αιτητικό «σε σχέση μόνο με την εκπροσώπηση της περιουσίας του αποβιώσαντα σε όλες τις διαδικασίες που θα προωθηθούν εγερθούν εκ μέρους των Αιτητριών για πώληση του ακινήτου / μεριδίου εκ του ονόματος του αποβιώσαντα Π.Κ.».
Oι αιτήτριες επικαλούνται την ιδιότητα τους ως κληρονόμοι και την άρνηση της καθ’ ής η αίτηση για διορισμό γενικού διαχειριστή με σκοπό να προχωρήσει η πώληση του μεριδίου επί ακινήτου εγγεγραμμένου επ’ ονόματι του αποβιώσαντα κατά το χρόνο του θανάτου του. Παρά ταύτα σε ουδεμία συγκεκριμένη ενέργεια φάνηκε να έχουν προβεί για την αξίωση παραχώρησης εγγράφων γενικής διαχείρισης που άλλωστε δικαιούνται να λάβουν.
Σημειώνω στο σημείο αυτό ότι η μαρτυρία της ενόρκως δηλούσας στην απαίτηση περιορίζεται στην γενική αναφορά ότι η καθ’ ής η αίτηση αρνήθηκε να συνεργαστεί και/ή να υπογράψει τα απαραίτητα έγγραφα για την περάτωση της διαχείρισης της κληρονομιάς και της πώλησης του μεριδίου στον αγοραστή (βλέπε παράγραφο 10 της Ε/Δ). Καμία συγκεκριμένη ενέργεια αναφέρθηκε ως προς την προώθηση γενικής διαχείρισης. Αντίθετα τέτοια ενέργεια, έστω και μεταγενέστερα της καταχώρησης της παρούσας, δεν αμφισβητήθηκε ότι έχει προωθηθεί από την καθ’ ής η αίτηση και η οποία είναι πρόσωπο που έχει προτεραιότητα στην λήψη εγγράφων γενικής διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντα πατέρα της σύμφωνα με τους Κανονισμούς του 1955. Το γεγονός ότι η καθ’ ής η αίτηση έχει προωθήσει την Αίτηση Διαχείρισης 60/2026, Ε. Δ, Λεμεσού δεν έχει αμφισβητηθεί όπως και ότι οι αιτήτριες υπό την ιδιότητα τους ως κληρονόμοι υπέβαλαν ένσταση στην παραχώρηση των εγγράφων (Caveat). Σχετικά είναι τα τεκμήρια 3 και 6 της ένστασης.
Εκ των ανωτέρω προκύπτει ότι οι αιτήτριες στην υπό κρίση απαίτηση είναι πρόσωπα που δικαιούνται να ξεκινήσουν διαδικασία γενικής διαχείρισης και να αιτηθούν όπως λάβουν τέτοια έγγραφα.
Επιπλέον η καθ’ ής η αίτηση, επίσης πρόσωπο που δύναται να λάβει έγγραφα γενικής διαχείρισης, έχει προωθήσει τέτοια διαδικασία με την Αίτηση Διαχείρισης 60/2026.
Τα πιο πάνω κρίνω ότι δεικνύουν ότι η παρούσα εμπίπτει στις περιπτώσεις της γενικής αρχής ότι αιτητής που δικαιούται σε γενικό παραχωρητήριο δεν δικαιολογείται να ζητά περιορισμένο παραχωρητήριο.
Πέραν των ανωτέρω όμως εκείνο που επίσης κρίνω ότι απέτυχαν οι απαιτήτριες να αποδείξουν είναι ότι εν προκειμένω υφίστανται ειδικές περιστάσεις ή άλλοι λόγοι ώστε να είναι επιθυμητή η παραχώρηση εγγράφων περιορισμένης διαχείρισης. Τα όσα αναφέρονται για πρόθεση πώλησης του μεριδίου του αποβιώσαντα επί συγκεκριμένης περιουσίας δεν επεξηγήθηκε για πιο λόγο δεν δύναται να προωθηθούν στα πλαίσια γενικής διαχείρισης. Λαμβάνω επιπλέον υπόψη μου ότι πέραν του επίδικου ακινήτου, ως διαφάνηκε από τη μαρτυρία που συνοδεύει την ένσταση, και η οποία δεν αμφισβητήθηκε, ο αποβιώσας ήταν κατά το χρόνο θανάτου του ιδιοκτήτης και άλλης κινητής και ακίνητης περιουσίας. Με δεδομένο ότι προωθείται αίτηση γενικής διαχείρισης αλλά και ότι και οι αιτήτριες είχαν την δυνατότητα να προχωρήσουν και αυτές με γενική διαχείριση, κρίνω ότι ο κατακερματισμός της διαχείρισης και διανομής της περιουσίας στα πλαίσια περιορισμένης διαχείρισης δεν εξυπηρετεί κάποιο σκοπό.
Εν κατακλείδι και συνοψίζοντας τα ανωτέρω γεγονότα που αποτέλεσαν κοινό έδαφος σε συνάρτηση με τις νομικές αρχές του ζητήματος προκύπτει ότι:
- Ουδεμία εκκρεμοδικία υφίσταται και ουδεμία αναφορά γίνεται σε συγκεκριμένη δικαστική διαδικασία που πρόκειται να εγερθεί στο μέλλον από τις αιτήτριες, πέραν της γενικής αναφοράς σε «διαδικασίες που θα προωθηθούν / εγερθούν εκ μέρους των Αιτητριών για πώληση του μεριδίου που τους αναλογεί στο εν λόγω ακίνητο, ιδιοκτησίας του αποβιώσαντα» (βλέπε παράγραφο 13 της Ε/Δ της απαίτησης).
- Δεν έχει αποκαλυφθεί οιοδήποτε στοιχείο ή γεγονός που να δεικνύει αναγκαιότητα ή επείγον ζήτημα για την έκδοση διατάγματος διαχείρισης για περιορισμένο σκοπό.
- Η αίτηση υποβλήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση και χωρίς στο μεταξύ οι αιτήτριες να έχουν αποταθεί με αίτημα για λήψη εγγράφων γενικής διαχείρισης. Σημειώνω στο σημείο αυτό ότι με βάση το τεκμήριο 4 της Ε/Δ που συνοδεύει την ένσταση για την περιουσία του αποβιώσαντα, πέραν της Αίτ. Διαχείρισης 60/2026 (I – Justice), που η καθ’ ής η απαίτηση υπέβαλε, δεν υποβλήθηκε οποιαδήποτε άλλη αίτηση για παραχωρητήριο ή πιστοποιητικό κληρονόμων.
- Το γεγονός ότι οι απαιτήτριες είναι νόμιμοι κληρονόμοι του αποβιώσαντα και δικαιούνται σε γενική διαχείριση, αποκλείει, ελλείψει και εξαιρετικών περιστάσεων τη δυνατότητα παραχώρησης εγγράφων περιορισμένης διαχείρισης. Εν προκειμένω ο σκοπός που δύναται να εξυπηρετηθεί δεν επεξηγείται και δεν διευκρινίζεται ενώ κρίνω ότι μια τέτοια ενέργεια δεν εξυπηρετεί κανένα χρήσιμο σκοπό παρά μόνο αυξάνει τα έξοδα διαχείρισης και κατακερματισμό της διαδικασίας αλλά και διανομής της περιουσίας. Επιπλέον υφίσταται κίνδυνος πώλησης περιουσίας χωρίς στο μεταξύ να ληφθεί υπόψη η ύπαρξη οιονδήποτε υποχρεώσεων της περιουσίας του αποβιώσαντα.
Ως εκ των ανωτέρω κρίνω ότι η απαίτηση δεν μπορεί να έχει θετική κατάληξη και συνεπακόλουθα απορρίπτεται.
Σε ότι αφορά τα έξοδα αυτά επιδικάζονται υπέρ της καθ’ ής η αίτηση και εναντίον των αιτητριών ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.
(Υπ.).........................................
Ε. Δημητρίου – Παναγή, Α.Ε.Δ.
Πιστόν Αντίγραφον
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο