ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Αίτηση - Έφεση:80/2026
Ενώπιον: ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ Α.Ε.Δ.
Επί τοις αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο – Ν. 9/1965 και επί τοις αφορώσι και τον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Διακατοχή Νόμο – Κεφάλαιο 224 ως και τις τροποποιήσεις τους.
Μεταξύ:
ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΗΣ
Αιτητής - Εφεσείοντας
και
GORDIAN HOLDINGS LIMITED
Καθ’ ων η Αίτηση - Εφεσίβλητοι
Ημερομηνία: 29/06/2026
Εμφανίσεις:
Για αιτητή - εφεσείοντα: κος Μάριος Σιαηλής.
Για καθ΄ων η αίτηση: κα Μαριλένα Μηλιώτου για ΚΟΥΣΙΟΣ ΚΟΡΦΙΩΤΗΣ ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Δ.Ε.Π.Ε.
ΑΠΟΦΑΣΗ
Στην υπό εξέταση αίτηση ο αιτητής αιτείται Διατάγματος με το οποίο να ακυρώνεται και/ή παραμερίζεται η επίδικη ειδοποίηση Τύπου ΙΑ, με την οποία ορίστηκε ο πλειστηριασμός για το επίδικο ενυπόθηκο ακίνητο για τις 06/07/2026 και ώρα 10:00 π.μ.
Με βάση τον μοναδικό λόγο έφεσης που παρέμεινε για εξέταση (ο δεύτερος λόγος δεν προωθήθηκε στο στάδιο της ακρόασης), η επίδικη ειδοποίηση Τύπου ΙΑ ημερομηνίας 04/03/2026 δεν έχει δεόντως σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα και συγκεκριμένα στο εγγυητή κ. Φίλιππο Χριστοδούλου Στυλιανού. Τα όσα θέματα ο αιτητής ήγειρε σχετικά με την ειδοποίηση Τύπου ΙΒ, εν΄ όψει της μη προώθησης του δεύτερου λόγου έφεσης δεν αποτελούν πλέον επίδικα θέματα και συνεπώς εν θα απασχολήσουν το Δικαστήριο. Μαρτυρικό υπόβαθρο της αίτησης αποτέλεσε η ένορκη δήλωση του αιτητή. Σε αυτήν κάνει αναφορά στη σύναψη της επίδικης υποθήκης για πιστωτικές διευκολύνσεις και ακολούθως αναφέρει ότι στις 16/03/2026 παρέλαβε από το ταχυδρομείο συστημένη επιστολή ειδοποίηση Τύπου ΙΑ ημερομηνίας 04/03/2026 (η ειδοποίηση) με την οποία ορίστηκε ο πλειστηριασμός για το επίδικο ενυπόθηκο ακίνητο για τις 06/07/2026 και ώρα 10:00 π.μ. (ο πλειστηριασμός).
Είναι η θέση του ότι, λόγω του ότι δεν επιδόθηκε δεόντως η αίτηση σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα (δεν κατονομάζεται ρητά ο προαναφερόμενος εγγυητής αλλά κατά το στάδιο της ακρόασης είναι για αυτό το άτομο που αναφέρθηκαν αμφότερες οι πλευρές) θα πρέπει να παραμεριστεί η ειδοποίηση και να ακυρωθεί ο πλειστηριασμός.
Οι καθ΄ ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση και προέβαλαν 12 λόγους ένστασης. Με βάση αυτούς (και χωρίς να κρίνεται σκόπιμο να παρατεθούν αυτολεξεί) οι καθ΄ ων η αίτηση απορρίπτουν τους λόγους έφεσης, λέγοντας ότι αυτού είναι νόμω και ουσία αβάσιμοι και υπεραμύνονται της όλης διαδικασίας που προηγήθηκε της παρούσας σχετικά με την επίδικη ειδοποίηση. Προβάλλουν επίσης τη θέση ότι ο αιτητής δεν νομιμοποιείται στο να προωθεί την παρούσα αίτηση – έφεση για λόγους που αφορούν άλλα ενδιαφερόμενη μέρη που δεν είναι διάδικοι και επέλεξαν να μην προσφύγουν στο Δικαστήριο, ως επίσης προβάλλουν τη θέση ότι ο αιτητής δεν έχει συνενώσει στην παρούσα διαδικασία όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη.
Μαρτυρικό υπόβαθρο της ένσταση αποτέλεσε η ένορκη δήλωση του κ. Αβραάμ Αδάμου. Αρχικά ο ενόρκως δηλών αναφέρεται στην ιδιότητα του ιδίου και των καθ΄ ων η αίτηση, στη γνώση του σχετικά με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και της εξουσιοδότησης του. Ακολούθως κάνει αναφορά στο ιστορικό της παραχώρησης των επίδικων πιστωτικών διευκολύνσεων, των εξασφαλίσεων που δόθηκαν και που περιλάμβαναν το επίδικο ενυπόθηκο ακίνητο, της πορείας του επίδικου χρέους και της λήψης Δικαστικών διαβημάτων.
Ακολούθως προβαίνει σε μια λεπτομερή καταγραφή των διαβημάτων που έλαβαν χώρα σχετικά με την έκδοση, αποστολή, παραλαβή και επίδοση των ειδοποιήσεων τόσον αυτών του Τύπου Ι και ΙΒ στον αιτητή και στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, όσο και της επίδικης ειδοποίησης Τύπου ΙΑ. Ειδικότερα, σε σχέση με τον αιτητή, η επίδοση της επίδικης ειδοποίησης σε αυτόν έγινε στις 16/03/2026 με συστημένο ταχυδρομείο. Ως προς τον κ Φίλιππο Χριστοδούλου Στυλιανού (ο εγγυητής), λόγω του ότι η επίδοση σε αυτόν κατέστη ανέφικτη να γίνει με συστημένο ταχυδρομείο, αυτή επιδόθηκε σε αυτόν με ιδιώτη επιδότη στις 08/05/2026.
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ – ΕΝΣΤΑΣΗΣ
Από τα όσα επίδικα ζητήματα παρέμειναν προς εξέταση από το Δικαστήριο, μετά τον περιορισμό αυτών στο στάδιο των προφορικών αγορεύσεων, το Δικαστήριο κρίνει ότι θα πρέπει πρώτα να τεθεί το νομικό και νομολογιακό πλαίσιο που τα διέπει.
Σχετικές επί των πιο πάνω, είναι οι πρόνοιες του άρθρου 44Γ(1)(2)(3) του Νόμου 9/1965 (ο Νόμος), οι οποίες προνοούν τα ακόλουθα:
«(1) Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του απαιτούμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των σαράντα πέντε (45) ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του απαιτούμενου ποσού:
(2) Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου (1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των σαράντα πέντε (45) ηµερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.
(3) Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός σαράντα πέντε (45) ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο (2) να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους:
(α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙
(β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙
(γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙
(δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙
(ε) ο ενυπόθηκος οφειλέτης είναι επιλέξιμος οφειλέτης και το αδειοδοτημένο ίδρυμα, παρά το ότι είχε υποχρέωση δυνάμει του περί της Σύστασης και Λειτουργίας Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου, δεν έχει προσέλθει σε διαμεσολάβηση δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA του εν λόγω Νόμου.
(στ) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου ή εκκρεμεί ενώπιον Δικαστηρίου αίτηση για έκδοση τέτοιου προστατευτικού διατάγματος˙
(ζ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο “ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων” ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο ή εκκρεμεί σχετική αίτηση.
(η)(i) η ειδοποίηση αφορά ακίνητο το οποίο αποτελεί κύρια κατοικία, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο, σε σχέση με το οποίο, έχει εγκριθεί αίτηση για ένταξη στο Σχέδιο. ή
(ii) η ειδοποίηση αφορά ακίνητο το οποίο αποτελεί κύρια κατοικία, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο, σε σχέση με το οποίο, έχει υποβληθεί και εκκρεμεί αίτηση ή ένσταση για ένταξη στο Σχέδιο, αναφορικά με την οποία-
(αα) ο αιτητής για ένταξη στο Σχέδιο ή οποιοδήποτε μέλος της οικογένειάς του, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο, πληροί τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στον όρο 2.2.2 του Σχεδίου. ή
(ββ) ο αιτητής για ένταξη στο Σχέδιο, πληροί τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στον όρο 2.5 του Σχεδίου:
Νοείται ότι, για σκοπούς εφαρμογής των διατάξεων της παρούσας παραγράφου, ο όρος “Σχέδιο” σημαίνει το σχέδιο “Ενοίκιο Έναντι Δόσης”, το οποίο εγκρίθηκε με την υπ’ αριθμόν 95.054 Απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, ημερομηνίας 12 Ιουλίου 2023, ως αυτό εκάστοτε τροποποιείται.»
Ως προς τους λόγους που μπορεί ένας αιτητής να προβάλει στα πλαίσια της παρούσας, αυτό που προκύπτει από το πιο πάνω λεκτικό του Νόμου, είναι ότι αυτοί απαριθμούνται εξαντλητικά. Σχετική είναι η απόφαση Μυλωνάς – ν – Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε176/2019 ημερομηνίας 10/12/2029, και σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα το οποίο παρατίθεται αυτούσιο:
«Πρόκειται για τη διαδικασία που έχει εισαχθεί με τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικό) Νόμο του 2014 (Ν.142(Ι)/2014) που αφορά στην πώληση ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή. Η διαδικασία εκποίησης υποθήκης δυνάμει των προνοιών του Μέρους VIA των Νόμων άρχεται με την επίδοση ειδοποίησης σύμφωνα με τον τύπο «Ι». Εάν ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν συμμορφωθεί με την ειδοποίηση αυτή, ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να του επιδώσει ειδοποίηση σύμφωνα με τον τύπο «ΙΑ» στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Τα δικαιώματα του ενυπόθηκου οφειλέτη ή άλλου ενδιαφερομένου προσώπου κατοχυρώνονται από τις πρόνοιες του άρθρου 44Γ(3) το οποίο παρέχει δικαίωμα καταχώρισης έφεσης για παραμερισμό της ειδοποίησης σύμφωνα με τον τύπο «ΙΑ» εντός 30 ημερών από την παραλαβή της και σε αυτό αναφέρονται εξαντλητικά οι λόγοι για τους οποίους η ειδοποίηση μπορεί να παραμεριστεί. Ο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικός) Νόμος του 2018 (Ν.87(Ι)/2018) που δημοσιεύτηκε και τέθηκε σε ισχύ την 13.7.2018, επέφερε διάφορες αλλαγές στο Μέρος VIA των Νόμων. Μια σημαντική αλλαγή ήταν ότι η πρόνοια του άρθρου 44Γ(3)(δ), που καθιστούσε λόγο έφεσης για τον παραμερισμό ειδοποίησης κατά τον τύπο «ΙΑ» την εκκρεμοδικία αγωγής για την ειδοποίηση κατά τον τύπο «Ι», καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε με πρόνοια που καθιστά λόγο έφεσης την έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη».
Το τι συνιστά «ενδιαφερόμενο πρόσωπο» ορίζεται ρητά στο άρθρο 44ΙΕ του Νόμου το οποίο προνοεί τα ακόλουθα:
«ενδιαφερόμενο πρόσωπο» σημαίνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης, όπως αυτό προκύπτει από έρευνα στα μητρώα του Κτηματολογίου και περιλαμβάνει οποιουσδήποτε εγγυητές σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος»
Το Δικαστήριο, αντλώντας διαφώτιση και καθοδήγηση από το πιο πάνω νομοθετικό και νομολογιακό πλαίσιο που διέπει την παρούσα, προχωρεί στην εξέταση του μοναδικού έφεσης που παρέμεινε προς εξέταση, ως πιο πάνω αναφέρθηκε.
Από τα όσα μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, το ιστορικό της διαδικασίας και τα όσα συμπληρωματικά ανέφεραν αμφότεροι οι συνήγοροι στο στάδιο των αγορεύσεων, προκύπτουν ως αναντίλεκτα γεγονότα τα πιο κάτω:
· Η επίδικη ειδοποίηση Τύπου ΙΑ φέρει ημερομηνία έκδοσης 04/03/2026.
· Η επίδικη ειδοποίηση επιδόθηκε στον αιτητή με συστημένο ταχυδρομείο στις 16/03/2026.
· Η επίδικη ειδοποίηση επιδόθηκε και σε άλλα ενδιαφερόμενα πρόσωπα εν τη εννοία του πιο πάνω Νόμου και ουδείς προχώρησε σε οποιοδήποτε δικονομικό διάβημα.
· Η παρούσα Αίτηση – Έφεση καταχωρήθηκε στις 28/04/2026.
· Μέχρι τις 28/04/2026 η επίδικη ειδοποίηση δεν επιδόθηκε στον εγγυητή με συστημένη επιστολή και κατέστη ανέφικτο να του επιδοθεί με αυτόν τον τρόπο.
· Η επίδικη ειδοποίηση επιδόθηκε στο εγγυητή με ιδιώτη επιδότη στις 08/05/2026, δηλαδή μετά την καταχώρηση της παρούσας.
· Ο εγγυητής δεν προέβη σε οποιοδήποτε δικονομικό διάβημα.
Το ερώτημα που τίθεται και που αποτέλεσε κύριο αντικείμενο και επίδικο ζήτημα στην παρούσα, είναι το κατά πόσο, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι η επίδικη ειδοποίηση, μέχρι την ημερομηνία καταχώρησης της, δεν επιδόθηκε στο εν λόγω ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος, ανεξαρτήτως του ότι αυτή επιδόθηκε σε μεταγενέστερο στάδιο ως αναφέρθηκε πιο πάνω.
Ως προς τούτο, η θέση του συνηγόρου του αιτητή είναι ότι θα πρέπει να εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα, αφού κατά τον χρόνο καταχώρησης της παρούσας δεν είχε γίνει η επίδοση στον εγγυητή ως ενδιαφερόμενο πρόσωπο και συνεπώς μπορούσε να προβάλει αυτόν τον λόγο. Είναι περαιτέρω η θέση του ότι εάν ανέμενε να γίνει η επίδοση στον εγγυητή, ο αιτητής θα έχανε την προθεσμία καταχώρησης της παρούσας και πως, το γεγονός ότι η επίδικη ειδοποίηση επιδόθηκε σε μεταγενέστερο χρόνο από την καταχώρηση της παρούσας, δεν καθιστά άνευ αντικειμένου την υπό εξέταση αίτηση. Επιπρόσθετα, είναι η θέση του ότι στην παρούσα, δεν επηρεάζονται τα δικαιώματα του αιτητή εκ του γεγονότος ότι η ειδοποίηση επιδόθηκε στον εγγυητή μετά την καταχώρηση της παρούσας, επηρεάζει όμως «το ξεκάθαρο της διαδικασίας», εννοώντας ότι όταν καταχωρήθηκε η παρούσα δεν είχε γίνει η επίδοση στον εγγυητή και δεν θα μπορούσε να αναμένει να γίνει επίδοση αυτής διότι θα έχανε την προθεσμία, ως πιο πάνω αναφέρθηκε.
Αντίθετη ήταν η άποψη της συνηγόρου των καθ΄ ων η αίτηση. Η συνήγορος των καθ΄ ων η αίτηση (πέραν της θέσης των καθ΄ ων η αίτηση ότι ο αιτητής δεν νομιμοποιείται να εγείρει θέματα που αφορούν άλλα ενδιαφερόμενα πρόσωπα που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα και ότι ο αιτητής δεν τα έχει συνενώσει στην παρούσα) προέβαλε τη θέση ότι ο νόμος, με βάση τους περιοριστικούς λόγους έφεσης που μπορούν να εγερθούν στην παρούσα, προνοεί μόνο προθεσμίες στις οποίες μπορεί να εγερθεί έφεση από οποιοδήποτε πρόσωπο που νομιμοποιείται να το πράξει και πως υιοθέτηση της θέσης του αιτητή θα συνιστούσε νομικά παράδοξο και εκτός του γράμματος του Νόμου.
Η απάντηση στο ερώτημα είναι αρνητική και το Δικαστήριο εξηγεί.
Κατ΄ αρχήν, η μη επίδοση της ειδοποίησης Τύπου ΙΑ, αποτελεί αυτοτελή λόγο έφεσης που μπορεί να εγερθεί στα πλαίσια διαδικασίας, όπως η παρούσα, με βάση το πιο πάνω νομοθετικό πλαίσιο.
Στην παρούσα υπόθεση πράγματι, κατά τον χρόνο καταχώρησης της αίτησης η οποία έγινε εμπρόθεσμα (28/04/2026,) η επίδικη ειδοποίηση δεν έχει επιδοθεί καθότι αυτή επιδόθηκε μετά την καταχώρηση της (08/05/2026). Το γεγονός ότι η επίδοση της ειδοποίησης στον αιτητή στις 16/03/2026 και στον εγγυητή στις 08/05/2026, δεν ισοδυναμεί ότι η προθεσμία καταχώρησης έφεσης εκ μέρους του αιτητή θα αναστέλλεται μέχρι να επιδοθεί η επίδικη ειδοποίηση σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Κάτι τέτοιο δεν προνοείται στον Νόμο, αφού οι προθεσμίες ισχύουν για κάθε πρόσωπο ξεχωριστά, όταν και εφόσον επιδοθεί σε αυτό η επίδικη ειδοποίηση. Σε κάθε περίπτωση, η επίδικη ειδοποίηση Τύπου ΙΑ επιδόθηκε δεόντως και εμπρόθεσμα στον εγγυητή και η προθεσμία σε ότι αφορά τον εγγυητή παρήλθε άπρακτη, χωρίς αυτός να προβεί σε οποιοδήποτε δικονομικό διάβημα, ως ήταν δικαίωμα του.
Στην προκειμένη, εν΄ όψει των πιο πάνω, ο λόγος έφεσης που προώθησε ο αιτητής έχει καταστεί πλέον άνευ αντικειμένου, αφού η επίδοση της επίδικης ειδοποίησης επιδόθηκε δεόντως και εμπρόθεσμα στον εγγυητή και αυτός, ως ήταν δικαίωμα του, δεν προέβη σε οποιοδήποτε δικονομικό διάβημα. Ούτε επηρεάζονται τα δικαιώματα του αιτητή με οποιονδήποτε τρόπο.
ΚΑΤΑΛΗΞΗ
Ως εκ των άνω, ο λόγος έφεσης δεν ευσταθεί. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος του αιτητή και υπέρ των καθ΄ ων η αίτηση, ως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.
(Υπ.) …………………………………...
Α. Φυλακτού, Α.Ε.Δ
Πιστόν αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο