ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Π.Ε.Δ.
Αρ. Αγωγής: 422/26
Μεταξύ:
Παναρετού Παπανεοκλέους, από την Έμπα
Ενάγουσα
και
SKY CAC LTD, από την Λευκωσία
Εναγόμενη
Ημερομηνία: 17.9.26
Εμφανίσεις:
Για την Ενάγουσα/Αιτήτρια: κ. Χρ. Πουτζιουρής για κκ Χρίστος Πουτζιουρής & Συνεργάτες ΔΕΠΕ
Για την Εναγόμενη εταιρεία/Καθ’ ης η αίτηση: κ. Π. Μακρίδης για κκ Χρυσαφίνης & Πολυβίου ΔΕΠΕ
--------------------------------------
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Αφορμή για την έκδοση της παρούσης απόφασης αποτέλεσε αίτηση που υποβλήθηκε εκ μέρους της Ενάγουσας/Αιτήτριας στις 31.8.26 με την οποία ζητείται η έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων:
«Α. Ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται η διαδικασία πώλησης και/ή εκποίησης και/ή πλειστηριασμού που κίνησε και προωθεί η Εναγόμενη/Καθ’ ης η αίτηση δυνάμει του Μέρους VIA του Ν.9/1965 σε σχέση με τα ακίνητα της Ενάγουσας/Αιτήτριας τα οποία βρίσκονται στην επαρχία Πάφου και που βαρύνονται με 3 συγκεκριμένες υποθήκες τα στοιχεία των οποίων αναφέρονται περιλαμβανομένων ρητά των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών των εν λόγω ακινήτων που έχουν οριστεί και ή αναρτηθεί σε συγκεκριμένη πλατφόρμα ηλεκτρονικών πλειστηριασμών για τις 17.9.26 και ώρα 10:00 π.μ. μέχρι την τελική εκδίκαση της παρούσας αγωγής και ή μέχρι νεότερου διατάγματος του Δικαστηρίου.
Β. Ενδιάμεσο προσωρινό απαγορευτικό διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στην Εναγόμενη/Καθ’ ης η αίτηση διά των διευθυντών και/ή υπαλλήλων και/ή αντιπροσώπων και/ή εντολοδόχων της και/ή διά του εκάστοτε υπεύθυνου ηλεκτρονικού πλειστηριασμού και ή υπαλλήλου ηλεκτρονικού πλειστηριασμού περιλαμβανομένης της εταιρείας ACB E-Auctions Ltd η διεξαγωγή και/ή ο επαναορισμός πλειστηριασμού και/ή η πώληση και/ή η εκποίηση και ή η αποξένωση των πιο πάνω ενυπόθηκων ακινήτων της Ενάγουσας/Αιτήτριας δυνάμει της διαδικασίας του Μέρους VIA του Ν.9/1965 που η Εναγόμενη/Καθ' ης η αίτηση εκκίνησε στη βάση των ήδη εκδοθεισών ειδοποιήσεων Τύπου «Ι» ημερομηνίας 19.3.25 και Τύπου «IΒ» ημερομηνίας 12.8.25 και των Δελτίων Ειδοποίησης Ηλεκτρονικού Πλειστηριασμού ημερομηνίας 16.2.26 και 17.2.26 μέχρι την τελική εκδίκαση της παρούσας αγωγής και/ή μέχρι νεότερου διατάγματος του Δικαστηρίου».
Η υπό κρίση αίτηση υποστηρίζεται από ένορκες δηλώσεις του ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ, συζύγου της Αιτήτριας, και συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις δυο άλλων προσώπων, του ΥΥΥΥ ΥΥΥΥ και του ΖΖΖΖ ΖΖΖΖ. Η πρώτη ένορκη δήλωση του ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ καταχωρήθηκε με την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης και από τούδε και στο εξής θα καλείται ως «η αρχική ένορκη δήλωση».
Η υπό κρίση υποβλήθηκε μονομερώς αλλά κατέστη διά κλήσεως κατόπιν σχετικής διαταγής του Δικαστηρίου ώστε αυτή να μπορεί να επιδοθεί.
Η υπό κρίση αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της Εναγόμενης/Καθ’ ης η αίτηση. Με Ειδοποίηση ένστασης που καταχωρήθηκε εκ μέρους της Καθ’ ης η αίτηση και στην οποία εκτίθενται οι λόγοι ένστασης η Καθ’ ης η αίτηση ενίσταται στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του ΩΩΩΩ ΩΩΩΩ και συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις δυο άλλων προσώπων.
Η ακρόαση της υπό κρίση αίτησης διεξήχθη στην βάση των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την αίτηση και την ένσταση. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις αγορεύσεις τους υποστήριξαν ο καθένας την θέση του διαδίκου που εκπροσωπεί.
Η βάση της αγωγής συνίσταται σε ισχυριζόμενες ατασθαλίες και παραλείψεις από μέρους της Καθ’ ης η αίτηση οι οποίες σύμφωνα με την πλευρά της Αιτήτριας συνιστούν παραβίαση προνοιών του Μέρους VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόµου, Ν.9/65, όπως τροποποιήθηκε. Όπως εμφατικά υποδεικνύεται από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Αιτήτριας στην γραπτή του αγόρευση η αγωγή στα πλαίσια της οποίας υποβάλλεται η υπό κρίση αίτηση αφορά και περιορίζεται στην νομιμότητα της διαδικασίας εκποίησης και στις παραβάσεις των θέσμιων και νόμιμων καθηκόντων της Καθ’ ης η αίτηση που απορρέουν από το Μέρος VIA του Νόμου και από το περί Πώλησης Ενυπόθηκου Ακινήτου μέσω Ηλεκτρονικού Συστήματος Πλειστηριασμού Διάταγμα του 2019 (Κ.Δ.Π. 346/2019). Η αγωγή κατά παραδοχή του ίδιου του ευπαίδευτου συνηγόρου της Αιτήτριας δεν εγείρει ζήτημα εγκυρότητας και εξάλειψης των επίδικων υποθηκών, ούτε ζήτημα εξόφλησης του ενυπόθηκου χρέους. Αυτά είναι ζητήματα που αποτελούν αντικείμενο άλλων δικαστικών διαδικασιών μεταξύ των διαδίκων οι οποίες αποκαλύπτονται στην αρχική ένορκη δήλωση.
Οι κατ’ ισχυρισμό παραλείψεις και παραβιάσεις του Νόμου από μέρους της Καθ’ ης η αίτηση είναι επιγραμματικά οι ακόλουθες:
- η Ειδοποίηση τύπου Θ ημερομηνίας 5.2.25 δεν είναι παραδεκτό ότι επιδόθηκε και ή παραλήφθηκε από την Αιτήτρια όπως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση της αίτησης, η δε πλευρά της Καθ’ ης η αίτηση αρκείται μόνο στο να δηλώνει ότι αυτή στάλθηκε κανονικά χωρίς οποιαδήποτε άλλη επεξήγηση ή αναφορά
- η Ειδοποίηση τύπου Ι ημερομηνίας 19.3.25 επιδόθηκε στον σύζυγο της Αιτήτριας 3 μήνες μετά από την σύνταξή της όχι στην Πάφο, αλλά στην Λευκωσία, ουδέποτε δε επιδόθηκε στην Αιτήτρια αφού η τελευταία κατά τον ουσιώδη χρόνο απουσίαζε στη Γερμανία. Η Ειδοποίηση τύπου Ι προς την Αιτήτρια επιστράφηκε στον αποστολέα και η φερόμενη ιδιωτική επίδοση της 25.6.25 έγινε στον σύζυγο της Αιτήτριας αφότου η προθεσμία των 45 ημερών που έτασσε η Ειδοποίηση τύπου Ι είχε εκπνεύσει με αποτέλεσμα να μην παραχωρηθεί στην Αιτήτρια προθεσμία εξόφλησης και η Αιτήτρια να στερηθεί του δικαιώματος αποπληρωμής που προβλέπει το άρθρο 44Γ(1) του Νόμου. Επίσης οι συνοδευτικές καταστάσεις λογαριασμού δεν περιέχουν νόμιμη ανάλυση του απαιτούμενου ενυπόθηκου χρέους αφού με αυτές απαιτείται συνολικό ενυπόθηκο χρέος, οι δε φερόμενοι τόκοι παραπέμπουν σε εξαμηνιαίο ανατοκισμό επί ολόκληρου του ονομαστικού εξασφαλισθέντος ποσού από την ημερομηνία εγγραφής κάθε υποθήκης χωρίς οποιαδήποτε ανάλυση. Διασαφηνίζεται ότι ο τελευταίος αυτός ισχυρισμός προβάλλεται αποκλειστικά σε σχέση με την νομιμότητα του απαιτηθέντος ποσού και όχι προς αμφισβήτηση της εγκυρότητας των υποθηκών
- η Ειδοποίηση τύπου ΙΒ ημερομηνίας 12.8.25 ουδέποτε επιδόθηκε στην Αιτήτρια, η δε παράδοσή της ομαδικά στον υιό της ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ στις 7.11.25 είναι παράνομη, κακή και χωρίς έννομο αποτέλεσμα. Η επίδοση έγινε, επίσης, μετά την εκπνοή της προθεσμίας που η Ειδοποίηση τύπου ΙΒ έτασσε με αποτέλεσμα να καταστεί αδύνατος ο διορισμός εκτιμητή εκ μέρους της Αιτήτριας
- ουδεμία εκτίμηση αγοραίας αξίας των ακινήτων καθορίστηκε νόμιμα κατά το άρθρο 44Ε του Νόμου και ουδεμία έκθεση εκτίμησης κοινοποιήθηκε στην Αιτήτρια με αποτέλεσμα οι επιφυλασσόμενες τιμές που αναγράφονται στα Δελτία, ορισμένες εκ των οποίων υπολείπονται ακόμη και του 80% της γενικής εκτίμησης του Κτηματολογίου, στηρίζονται σε φερόμενη αγοραία αξία που ουδέποτε καθορίστηκε νόμιμα
- η Ειδοποίηση τύπου ΙΑ και τα Δελτία Ειδοποίησης Ηλεκτρονικού Πλειστηριασμού με ημερομηνίες 16.2.26 και 17.2.26 εκδόθηκαν από την Καθ’ ης η αίτηση πλην όμως ουδέποτε επιδόθηκαν στην Αιτήτρια, η δε πρώτη φορά που η Αιτήτρια έλαβε γνώση τους και είδε αντίγραφά τους ήταν όταν η Καθ’ ης η αίτηση καταχώρησε την ένστασή της. Η Αιτήτρια είναι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια εξ ολοκλήρου ή εξ’ αδιαιρέτου των 11 επίδικων ακινήτων επί των οποίων είναι εγγεγραμμένες οι υποθήκες. Έλαβε δε γνώση των ορισθέντων ηλεκτρονικών πλειστηριασμών τυχαία και για πρώτη φορά στις 25.8.26 από τις δημοσιεύσεις των Δελτίων Ειδοποίησης Ηλεκτρονικού Πλειστηριασμού και ουδέποτε της επιδόθηκε Δελτίο Ειδοποίησης Ηλεκτρονικού Πλειστηριασμού. Συγκεκριμένα η Αιτήτρια έλαβε γνώση των ορισθέντων ηλεκτρονικών πλειστηριασμών από τον υιό της ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ στις 25.8.26. Η Αιτήτρια στερήθηκε το εκ του Νόμου δικονομικό διάβημα που προβλέπει το άρθρο 44Γ(3) του Νόμου πριν την πώληση
- η απαίτηση των ποσών από την Καθ' ης η αίτηση είναι αναληθής και δεν στηρίζεται από τα ίδια τα έγγραφα τα οποία παρουσιάζει ενώπιον του Δικαστηρίου η Καθ' ης η αίτηση
- η Καθ’ ης η αίτηση όρισε τους πλειστηριασμούς και των έντεκα ακινήτων την ίδια μέρα και ώρα περιλαμβανομένης της κύριας κατοικίας της Αιτήτριας.
Η υπό κρίση αίτηση στηρίζεται σε νέα γεγονότα και δη στον ορισμό, ανάρτηση και δημοσίευση των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών που ορίσθηκαν για τις 17.9.26 και υποβάλλεται στο πλαίσιο μιας νέας διαδικασίας η οποία έχει διαφορετικό αντικείμενο από τις λοιπές εκκρεμούσες διαδικασίες μεταξύ των διαδίκων.
Υποδεικνύεται, επίσης, από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Αιτήτριας στην γραπτή του αγόρευση ότι το δικαίωμα της Αιτήτριας να προσφύγει στο Δικαστήριο διαφυλάσσεται ρητά από το άρθρο 44B(3) του Νόμου σύμφωνα με το οποίο οι διατάξεις του Μέρους VIA δεν αποκλείουν τον ενυπόθηκο οφειλέτη από του να προχωρήσει με ένδικα μέσα ενώπιον Επαρχιακού Δικαστηρίου με βάση οποιουσδήποτε άλλους εν ισχύι νόμους και Κανονισμούς προς αμφισβήτηση του δικαιώματος του ενυπόθηκου δανειστή να κινεί τις διαδικασίες και να επιζητεί τις θεραπείες του Μέρους VIA του Νόμου. Οι αιτούμενες θεραπείες δεν μπορούν να αξιωθούν στα πλαίσια αίτησης ή έφεσης αλλά μόνο με αγωγή. Η αγωγή αποτελεί ρητά προβλεπόμενο από τον Νόμο ένδικο μέσο, το δε Δικαστήριο έχει, επομένως, δικαιοδοσία να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα.
Η αμφισβήτηση «του δικαιώματος του ενυπόθηκου δανειστή να κινεί τις διαδικασίες» περιλαμβάνει, κατά το γράμμα της διάταξης, την νομιμότητα των βημάτων με τα οποία οι διαδικασίες κινούνται. Η ίδια διατήρηση επαναλαμβάνεται και στην εισαγωγική επιφύλαξη του Μέρους VIA όπου ορίζεται ότι δεν επηρεάζεται το δικαίωμα του οφειλέτη να προσφύγει στο Επαρχιακό Δικαστήριο. Η φράση «Εκτός εάν προβλέπεται διαφορετικά στο παρόν Μέρος» οριοθετεί το πεδίο εφαρμογής του Nόμου. Το Μέρος VIA προβλέπει ειδικό μέσο σε δύο μόνο περιπτώσεις: (α) την αίτηση/έφεση που προβλέπεται από το άρθρο 44Γ(3) του Νόμου για τον παραμερισμό της Ειδοποίησης τύπου ΙΑ και (β) την έφεση που προβλέπεται από το άρθρο 44Ι(3) του Νόμου κατά της προτεινόμενης διάθεσης του προϊόντος της πώλησης. Για την νομιμότητα των λοιπών ειδοποιήσεων, της εκτίμησης, της δημοσίευσης και της διεξαγωγής του πλειστηριασμού το γενικό δικαίωμα του άρθρου 44B(3) ισχύει ακέραιο.
Με την αγωγή η Αιτήτρια δεν επιδιώκει τον παραμερισμό της ειδοποίησης τύπου ΙΑ. Στην προκειμένη περίπτωση η Ειδοποίηση τύπου ΙΑ δεν θα μπορούσε να προσβληθεί καθότι ουδέποτε επιδόθηκε. Αντικείμενο της παρούσας αγωγής είναι η αναγνώριση ότι η διαδικασία εκποίησης, στα επιμέρους στάδιά της (Ειδοποιήσεις τύπου Θ, Ι και ΙΒ, διαδικασία εκτίμησης, Δελτίο Ειδοποίησης Πλειστηριασμού, διεξαγωγή του πλειστηριασμού) διενεργήθηκε κατά παράβαση του Νόμου, η αναγνώριση ότι ο ενυπόθηκος δανειστής δεν είχε δικαίωμα να κινήσει και να συνεχίσει την διαδικασία, η διαπίστωση παράβασης από μέρους του ενυπόθηκου δανειστή των θέσμιων καθηκόντων που ο Νόμος του επιβάλλει, και η χορήγηση των θεραπειών που απορρέουν από τις παραβάσεις αυτές. Με την αγωγή η Αιτήτρια αξιώνει θεραπείες που εμπίπτουν εντός του πεδίου του άρθρου 44Β(3) του Νόμου και εντός του γενικού δικαιώματος προσφυγής που το εν λόγω άρθρο παρέχει στον ενυπόθηκο οφειλέτη.
Ο Νόμος επιβάλλει στον ενυπόθηκο δανειστή θέσμια καθήκοντα σε κάθε στάδιο. Το άρθρο 44Β(2) επιβάλλει με την ειδοποίηση Τύπου «Θ» τυποποιημένη πληροφόρηση με εξαντλητικά απαριθμούμενο περιεχόμενο. Το άρθρο 44Γ(1) επιβάλλει με την ειδοποίηση Τύπου «Ι» την επισύναψη κατάστασης λογαριασμού απαιτούμενου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων καθώς και τον ορθό καθορισμό του απαιτητού ποσού. Τα άρθρα 44Δ και 44Ε επιβάλλουν ανεξάρτητες εκτιμήσεις με συμμετοχή του ενυπόθηκου οφειλέτη και επιφυλασσόμενη τιμή όχι μικρότερη του 80% της αγοραίας αξίας. Το άρθρο 44Z(2) και το Περί Πώλησης Ενυπόθηκου Ακινήτου μέσω Ηλεκτρονικού Συστήματος Πλειστηριασμού Διάταγμα του 2019, Κ.Δ.Π. 346/2019, επιβάλλουν επίδοση και δημοσίευση της ειδοποίησης πλειστηριασμού εντός προθεσμίας όχι μικρότερης των 45 ημερών. Η παράβαση οποιουδήποτε από τα καθήκοντα αυτά θεμελιώνει αγώγιμο δικαίωμα ανεξάρτητο από τον παραμερισμό της Ειδοποίησης «ΙΑ».
Η πλευρά της Αιτήτριας διατείνεται, επίσης, ότι δεν υπάρχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση από μέρους της Αιτήτριας στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης. Τουναντίον η Καθ’ ης η αίτηση σκόπιμα εξέδωσε τις Ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ και όρισε πλειστηριασμούς στις 17.9.26 χωρίς ποτέ να τις επιδώσει στην Αιτήτρια με σκοπό να μην έχει η Αιτήτρια χρόνο να αντιδράσει δικονομικά. Είναι, επομένως, η Καθ’ ης η αίτηση που προκάλεσε την καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης.
Οι λόγοι ένστασης παρατίθενται αυτούσιοι πιο κάτω:
- η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και/ή αστήρικτη
- η Αιτήτρια επέλεξε λανθασμένο δικονομικό διάβημα και/ή το παρόν Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα και/ή να εκδικάσει τα επίδικα ζητήματα της Αγωγής καθ' ότι η Αιτήτρια με την ενδιάμεση αίτηση της αξιώνει την ακύρωση και/ή αναστολή του ορισμένου για τις 17/09/2026 πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου και/ή κατ' ουσίαν τον παραμερισμό και/ή ακύρωση των επιδοθείσων Ειδοποιήσεων ΙΑ, θεραπείες οι οποίες μπορούν να εκδοθούν αποκλειστικά και μόνο στα πλαίσια αίτησης / Έφεσης και όχι Απαίτησης
- η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και/ή αστήρικτη και/ή τα αιτούμενα διατάγματα δεν μπορούν να εκδοθούν καθ’ ότι με τυχόν έκδοση τους θα έχει αποφασισθεί ουσιαστικά και η ουσία της Απαίτησης
- η Αίτηση και/ή η Απαίτηση είναι καταχρηστική και/ή η Αιτήτρια καταχράται τις δικαστικές διαδικασίες καταχωρώντας συνεχώς νέες δικαστικές διαδικασίες και/ή η Αιτήτρια είχε δικαίωμα και/ή όφειλε (εάν το επιθυμούσε) να προωθήσει την παρούσα διαδικασία στα πλαίσια της ήδη υφιστάμενης Αγωγής 416/22 η οποία εκκρεμεί και/ή στην οποία είναι Εναγόμενη και/ή Εξ' Ανταπαιτήσεως Ενάγουσα και/ή οι Καθ' ων η αίτηση είναι Ενάγοντες και/ή οι Εξ' Ανταπαιτήσεως Εναγόμενοι και/ή στα πλαίσια της οποίας η Αιτήτρια με τους λοιπούς εκεί Εναγόμενους / Εξ' Ανταπαιτήσεως Ενάγοντες προβάλλουν διάφορους ισχυρισμούς και/ή αξιώσεις που αφορούν την επίδικη υποθήκη
- η Αιτήτρια είναι ένοχη καταχρηστικής συμπεριφοράς και/ή η δικονομική συμπεριφορά της Αιτήτριας και/ή η καταχώρηση της παρούσας ενδιάμεσης αίτησης ελάχιστες ημέρες και/ή σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα πριν από την ημερομηνία διεξαγωγής του επίδικου πλειστηριασμού (ενώ η Αιτήτρια γνώριζε και/ή όφειλε να γνωρίζει ήδη από τα τέλη Ιουλίου 2026 για την ημερομηνία διεξαγωγής του επίδικου πλειστηριασμού) δημιούργησε συνθήκες πίεσης τόσο προς το Δικαστήριο και/ή προς την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση και/ή δημιούργησε τέτοιες δικονομικές και/ή άλλως πως συνθήκες πίεσης που η Αιτήτρια δεν δικαιούται στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων
- η Αιτήτρια είναι ένοχη υπέρμετρης καθυστέρησης και/ή καθυστέρησε αδικαιολόγητα να λάβει τα οποιαδήποτε μέτρα και/ή διαβήματα προς προστασία των εννόμων συμφερόντων της και λόγω αυτής της καθυστέρησης η Αιτήτρια κωλύεται να αξιώνει και/ή δεν δικαιούται στις αξιούμενες θεραπείες
- η Αιτήτρια ηθελημένα και/ή εσκεμμένα παραπλάνησε το Δικαστήριο και/ή δεν προέβηκε σε ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων τα οποία όφειλε να αποκαλύψει στο Δικαστήριο και/ή εσκεμμένα παρουσιάζει μία αναληθή και/ή παραπλανητική εικόνα πραγμάτων σε τέτοιο βαθμό που δεν δικαιούται να αξιώνουν θεραπείες του δικαίου της επιείκειας
- η Αιτήτρια δεν έχει καλή βάση αγωγής και/ή ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην Απαίτηση της καθ' ότι οι αξιούμενες τελικές και/ή ενδιάμεσες θεραπείες μπορούν να εκδοθούν στα πλαίσια αίτησης / Έφεσης και όχι Απαίτησης και/ή το παρόν Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα και/ή θεραπείες στα πλαίσια της παρούσας ενδιάμεσης διαδικασίας και/ή της Απαίτησης
- η Αιτήτρια δεν έχει καλή βάση αγωγής και/ή ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην Απαίτηση της και/ή η μαρτυρία που έχει παρουσιάσει μέσω της ένορκης δήλωσης της αντικειμενικά ιδώμενη είναι ανεπαρκής και/ή δεν μπορεί να ικανοποιήσει τις προϋποθέσεις της καλής βάση αγωγής και/ή της ορατής πιθανότητας επιτυχίας και/ή αποτελείται από συμπεράσματα και/ή συλλογισμούς και/ή συνειρμούς της ίδιας της Αιτήτριας και όχι γεγονότα
- η Αιτήτρια δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη βλάβη με την μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή τυχόν ζημιές που ενδεχομένως να υποστεί η Αιτήτρια από την μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων αυτές μόνο χρηματικές μπορούν να είναι και/ή μπορούν να αποτιμηθούν σε χρήμα και οι Καθ' ων η Αίτηση είναι σε θέση και έχουν την ικανότητα να καταβάλουν τυχόν επιδικασθείσες αποζημιώσεις στην Αιτήτρια σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής
- με τα αιτούμενα διατάγματα η Αιτήτρια επιχειρεί να διαταράξει την υφιστάμενη κατάσταση πραγμάτων και όχι να την διατηρήσει
- το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και της απόρριψης της παρούσας ενδιάμεσης αίτησης.
Στην υπόθεση ΧΧΧ Μυλωνάς ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Έφεση Ε176/2019, ημερομηνίας 10.12.19 ο εναγόµενος 3/εφεσείων με µονοµερή αίτηση που καταχώρησε στα πλαίσια αγωγής αιτήθηκε προσωρινό διάταγµα που να αναστέλλει τον πλειστηριασµό που είχε καθορισθεί σε συγκεκριμένη ημερομηνία για την πώληση συγκεκριµένου ακινήτου που ήταν εγγεγραµµένο στο όνοµα του και την ισχύ της σχετικής ειδοποίησης κατά τον τύπο ΙΑ, προσωρινό διάταγµα που να απαγορεύει στην εφεσίβλητη Τράπεζα να πωλήσει ή εκποιήσει το ακίνητο δυνάµει των διατάξεων του Μέρους VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόµου, Ν.9/65, όπως τροποποιήθηκε, και προσωρινό διάταγµα που να απαγορεύει την πώληση του ακινήτου µε δηµόσιο ή ιδιωτικό πλειστηριασµό, όλα µέχρι την εκδίκαση της αγωγής. Ο εφεσείων αιτήθηκε την έκδοση παρεµπίπτοντων διαταγµάτων για να αποτρέψει την πώληση του ακινήτου όταν η Τράπεζα εκκίνησε την διαδικασία για την πώληση του ακινήτου δυνάµει του Μέρους VIA του Νόμου. Η εξασφάλιση απαγορευτικών διαταγμάτων συνιστά σύμφωνα με τον Νόμο λόγο παραμερισμού της Ειδοποίησης τύπου ΙΑ και, επομένως, τεκμηριώνει λόγο έφεσης.
Το Ανώτατο Δικαστήριο αισθάνθηκε την ανάγκη να επισημάνει τα ακόλουθα:
«Σηµειώνουµε, εκ προοιµίου, ότι η αναστολή του πλειστηριασµού που ορίστηκε την 11.12.2019 και η αναστολή της ισχύος της ειδοποίησης κατά τον τύπο «ΙΑ» ηµερ. 15.7.2018 δεν ήταν θεραπείες που θα µπορούσαν να χορηγηθούν στην αγωγή ή στην αίτηση που καταχωρίστηκε στα πλαίσια της. Η διαδικασία µέσω της οποίας µπορεί να ακυρωθεί ο πλειστηριασµός είναι µε την προσβολή της διαδικασίας στη βάση της οποίας ορίστηκε και προς τούτο ο Εφεσείοντας, όπως µας έχει πληροφορήσει, καταχώρησε έφεση στο Ε.Δ. Λάρνακας. Στην αίτηση στα πλαίσια της αγωγής ό,τι µπορούσε να εκδοθεί, νοουµένου ότι πληρούνταν οι σχετικές προϋποθέσεις, ήταν διάταγµα που να απαγορεύει την εκποίηση της υποθήκης που η αγωγή αφορά».
Το πιο πάνω σκεπτικό υιοθετήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο υπό την πενταμελή του σύνθεση στην Αίτηση της ΧΧΧ Παπακοκκίνου, Πολιτική Έφεση 110/19, ημερομηνίας 18.2.20. Παρατίθεται απόσπασμα από την απόφαση στην πιο πάνω υπόθεση:
«Το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόµου του 1965, Ν.9/65 το οποίο έχει εισαχθεί µε τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικό) Νόµο του 2014, Ν.142(Ι)/2014, προνοεί για τη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο οφειλέτη. Αρχικά επιδίδεται ειδοποίηση σύµφωνα µε τον τύπο «Ι» και σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν συµµορφωθεί µε την ειδοποίηση αυτή ο ενυπόθηκος δανειστής µπορεί να του επιδόσει ειδοποίηση σύµφωνα µε τον τύπο «ΙΑ» στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί µε πλειστηριασµό.
Το άρθρο 44Γ(3), όπως έχει τροποποιηθεί από το Νόµο 87(Ι)/2018, παρέχει το δικαίωµα στον ενυπόθηκο οφειλέτη και οποιοδήποτε ενδιαφερόµενο πρόσωπο όπως εντός 30 ηµερών από την ηµεροµηνία παραλαβής της ειδοποίησης να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για τον παραµερισµό της ειδοποίησης της σκοπούµενης πώλησης. Οι λόγοι που µπορεί να οδηγήσουν σε παραµερισµό της ειδοποίησης καθορίζονται εξαντλητικά στο εν λόγω άρθρο. Ένας από τους λόγους που προνοούνται στο άρθρο 44Γ(3)(δ) είναι η έκδοση παρεµπίπτοντος απαγορευτικού διατάγµατος υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη. Όπως δε αναφέρθηκε στην πρόσφατη απόφαση Μυλωνάς ν. Τράπεζα Κύπρου Δηµόσια Εταιρεία Λτδ, Πολ. Έφ. Αρ. Ε176/2019, ηµεροµηνίας 10.12.2019, η αναστολή της ισχύος της ειδοποίησης κατά τον τύπο «ΙΑ» δεν είναι θεραπεία που µπορεί να χορηγηθεί στην αγωγή ή στην αίτηση για παρεµπίπτον διάταγµα που καταχωρείται στα πλαίσια της αγωγής. Η διαδικασία µέσω της οποίας µπορεί να ακυρωθεί ο πλειστηριασµός είναι µε την προσβολή της διαδικασίας στη βάση της οποίας ορίστηκε, ήτοι µε έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο.
H αγωγή που καταχώρησε η εφεσείουσα και το παρεµπίπτον διάταγµα που αξίωσε στα πλαίσια της αγωγής δεν µπορούσαν να οδηγήσουν στην αναστολή της διαδικασίας του πλειστηριασµού, όπως επεξηγήθηκε στην υπόθεση Μυλωνάς, πιο πάνω. Συνακόλουθα, η υπόθεση της εφεσείουσας ήταν καταδικασµένη σε αποτυχία, και δε θα µπορούσε µε προνοµιακή διαδικασία να επιτύχει άδεια για ακύρωση της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Η εφεσείουσα επέλεξε τη λήψη λανθασµένου διαδικαστικού µέτρου προς επίτευξη της επιδιωκόµενης θεραπείας και αυτό σφραγίζει και την τύχη της παρούσας έφεσης».
Με την υπό κρίση αίτηση η Αιτήτρια αξιώνει την αναστολή του πλειστηριασμού καθώς και την απαγόρευση της διεξαγωγής του. Παρόμοια διατάγματα αξιώνει και με το έντυπο απαίτησης, όπως διάταγμα ακύρωσης και/ή παραμερισμού του πλειστηριασμού, διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στην Καθ’ ης η αίτηση να διεξάγει τον πλειστηριασμό και διάταγμα που να ακυρώνει τις Ειδοποιήσεις ως παράνομες και αντικανονικές. Η Νομολογία αναφορά στην οποία έγινε πιο πάνω καθόρισε ότι τέτοια διατάγματα δεν μπορούν να αξιώνονται στα πλαίσια αγωγής ή στα πλαίσια ενδιάμεσης αίτησης σε αγωγή. Η διαδικασία µέσω της οποίας µπορεί να ακυρωθεί ο πλειστηριασµός είναι µε την προσβολή της διαδικασίας στην βάση της οποίας αυτός ορίσθηκε και δη µε έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου. Σε αίτηση στα πλαίσια αγωγής ό,τι µπορεί να εκδοθεί, νοουμένου ότι πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις, είναι διάταγµα που να απαγορεύει την εκποίηση της υποθήκης που η αγωγή αφορά. Μόνο που για να μπορεί λογικά να διαταχθεί ένα τέτοιο διάταγμα θα πρέπει με την αγωγή να αμφισβητείται το κύρος της υποθήκης και, έτσι, να αξιώνεται η ακύρωση της, κάτι που δεν είναι η υπό εξέταση περίπτωση.
Συμμερίζομαι τους προβληματισμούς του ευπαίδευτου Προέδρου στην αγωγή που αφορά η Παπακοκκίνου, Πολιτική Έφεση 110/19, ημερομηνίας 18.2.20, που πιο πάνω μνημονεύεται, οι οποίοι συνοψίσθηκαν από την Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου η οποία επιλήφθηκε αίτησης για έκδοση διατάγματος certiorari για ακύρωση της απόφασης του διά της οποίας απερρίφθη αίτηση της εφεσείουσας ως εξ’ υπαρχής άκυρη λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Παρατίθεται απόσπασμα από την απόφαση της Έντιμης Δικαστού του Ανωτάτου Δικαστηρίου:
«Στις 14.3.2019 καταχωρήθηκε από την αιτήτρια στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας η αγωγή 741/19, εναντίον της Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, οµού µε µονοµερή αίτηση για έκδοση συντηρητικού διατάγµατος µε το οποίο να αναστέλλεται µέχρι πλήρους εκδίκασης της αγωγής η διαδικασία πλειστηριασµού η οποία είναι ορισµένη να διεξαχθεί στις 26.3.2019, στην Πάφο (δηλαδή σήµερα). Η αγωγή αφορούσε µεταξύ άλλων αίτηµα ακύρωσης διαδικασιών πώλησης ενυπόθηκων για τα τρία ακίνητα τα οποία βρίσκονται στην επαρχία Πάφου και ακόµη ένα το οποίο βρίσκεται στη Λευκωσία. Ο ευπαίδευτος Πρόεδρος που εκδίκασε την αίτηση θεώρησε ότι θα έπρεπε να επιδοθεί στην εναγόµενη και αφού κατεχωρήθη ένσταση και άκουσε και τις δύο πλευρές εξέδωσε απόφαση ηµερ. 22.3.2019 µε την οποία απέρριψε την αίτηση για έκδοση συντηρητικού διατάγµατος. Μέρος της αιτιολογίας του ήταν ότι από το Μέρος VIA και κυρίως του άρθρου 44Γ του περί Μεταβίβασης και Υποθήκευσης Ακινήτων Νόµου 9/65 δεν µπορούσε να προκύψει καλή βάση αγωγής για την ακύρωση των ειδοποιήσεων και της συνακόλουθης διαδικασίας εκποίησης εφόσον τούτο µπορούσε να επιτευχθεί µόνο µε αίτηση-έφεση εντός συγκεκριµένης προθεσµίας. Επεσήµανε ακόµη το Δικαστήριο ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης διατηρεί το δικαίωµα να αµφισβητεί µε αγωγή το κύρος υποθήκης και στα πλαίσια αυτά να επιδιώκει ενδεχοµένως προσωρινή θεραπεία αλλά ειδικά σε σχέση µε τις ειδοποιήσεις που προβλέπει το ως άνω Μέρος VII του Ν.9/65 αναφορικά µε τη δυνατότητα ακύρωσης διαδικασίας πλειστηριασµού δυνάµει του πιο πάνω Μέρους, τούτο γίνεται µε αίτηση-έφεση. Περαιτέρω το ∆ικαστήριο επεσήµανε ότι υπήρξε καθυστέρηση εκ µέρους της αιτήτριας εφόσον οι ειδοποιήσεις τύπου Θ και Ι επιδόθηκαν σ΄αυτή στις 30.3.2018 και δεν προέβη σε κανένα δικαστικό διάβηµα προκειµένου να παραµερήσει αυτή τη διαδικασία. Επισηµαίνεται ακόµη ότι ούτε στις 20.9.2018 όταν επιδόθηκαν σ΄αυτήν οι ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ που καθόριζαν την ηµεροµηνία και το χώρο του πλειστηριασµού καταχώρησε έφεση για παραµερισµό της διαδικασίας εκποίησης εντός της προθεσµίας που προβλέπει ο Νόµος».
Υπό το φως των πιο πάνω ακολουθεί ότι δεν καταδείχθηκαν οι δυο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, όπως τροποποιήθηκε, ήτοι σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας στην αγωγή, πράγμα που καθιστά την υπό κρίση αίτηση έκθετη σε απόρριψη δίχως άλλο. Οι λόγοι ένστασης με αριθμούς 2, 8 και 9, επομένως, ευσταθούν.
Ενόψει του ότι οι δυο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, όπως τροποποιήθηκε, επί του οποίου βασίζεται η υπό κρίση αίτηση δεν ικανοποιήθηκαν το Δικαστήριο δεν καλείται να εξετάσει την τρίτη προϋπόθεση αλλά και ούτε το ισοζύγιο της ευχέρειας. Συνεπεία του τελευταίου δεν θα εξετασθεί ούτε ο τρίτος λόγος ένστασης. Στην υπόθεση Ελπίδα Αβερκίου ν. ΘΕΟ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΛΤΔ κ.α. (2013) 1 ΑΑΔ 222 λέχθηκε ότι η έκδοση προσωρινών διαταγμάτων που είναι ταυτόσημα με τα αιτούμενα στο πλαίσιο της αγωγής διατάγματα και η έκδοση των οποίων επιφέρει ουσιαστικά τον τερματισμό της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων ή του ενδιαφέροντός τους να συνεχίσουν με σπουδή την εκδίκαση της υπόθεσης συναρτάται άμεσα προς το ισοζύγιο της ευχέρειας. Ομοίως στην υπόθεση Άκης (Μεταφορές Δεμάτων Εξπρές) Λτδ v. C. Koukkouris Trading Co Ltd (1998) 1 ΑΑΔ 149, η οποία υιοθετήθηκε στην υπόθεση Goody’s Evagorou Ltd (Γκούτις Ευαγόρου Λτδ) v. Lani Restaurants Ltd (Λάνι Ρέστοραντς Λτδ) (1998) 1(Γ) ΑΑΔ 1572.
Στην υπόθεση Άκης (Μεταφορές Δεμάτων Εξπρές) Λτδ v. C. Koukkouris Trading Co Ltd (1998) 1 ΑΑΔ 149 λέχθηκε ότι:
«Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι όπου το αίτημα για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είναι ταυτόσημο με τα αιτούμενα διατάγματα της αγωγής και η τυχόν έκδοση τους επιφέρει ουσιαστικά και τον τερματισμό της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων ή του ενδιαφέροντος τους να συνεχίσουν με την ταχύτατη εκδίκαση της αγωγής, όπως προνοούν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, σε συνάρτηση πάντοτε με το ισοζύγιο της ευχέρειας, δεν πρέπει να παραχωρούνται».
Υπό το φως όλων των πιο πάνω η εξέταση των λοιπών λόγων ένστασης παρέλκει.
Η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Εναγόμενης/Καθ’ ης η αίτηση και εναντίον της Ενάγουσας/Αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.
(Υπ.) ….…………………………
Π. Μιχαηλίδης, Π.Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο