ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ
ΣΥΝΘΕΣΗ: Δ. Θεοδώρου, Π.Ε.Δ.
Ε. Ευθυμίου, Α.Ε.Δ.
Γ. Ιωαννίδου-Παπά, Α.Ε.Δ.
Αρ. Υπόθεσης: 5632/26
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ν.
1. Χ. Τ.
2. Μ. Α.
3. Α. Χ.
4. Σ. Π.
Κατηγορουμένων
Ημερομηνία: 30/10/2026
Εμφανίσεις:
Για Κατηγορούσα Αρχή: κος Θ. Παπανικολάου
Για κατηγορούμενο 1: κος Α. Δημητρίου μαζί με την κα Χ. Αλεξάνδρου, τον κο Κ. Χριστοδουλίδη και τον κο Α. Δημητρίου
Για κατηγορούμενο 2: κα Αριστοδήμου
Για κατηγορούμενο 3: κος Μουστούκης για κο Α. Κληρίδη
Για κατηγορούμενο 4: κος Μ. Παναγιώτου
Κατηγορούμενοι 1, 2, 3 και 4 : παρόντες
Ενδιάμεση Απόφαση
Στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης, στη βάση του Κατηγορητηρίου που καταχωρήθηκε στο παρόν Δικαστήριο, όλοι οι κατηγορούμενοι, από κοινού, αντιμετωπίζουν τις κατηγορίες 1, 2, 20, 31, 32 και 33 (συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, συμμετοχή και αποδοχή διάπραξης εγκλημάτων, απειλή, απαγωγή προσώπου με σκοπό τον κρυφό και άδικο περιορισμό, εκβίαση και συνωμοσία προς καταδολίευση, αντίστοιχα). Οι κατηγορούμενοι 1, 3 και 4, από κοινού, αντιμετωπίζουν την κατηγορία 3 (εξασφάλιση αγαθών με ψευδείς παραστάσεις), οι δε κατηγορούμενοι 1 και 3, από κοινού, αντιμετωπίζουν τις κατηγορίες 10, 19, 21, 22 και 23 (εξασφάλιση πίστωσης με ψευδείς παραστάσεις και τις τέσσερις επόμενες, που αφορούν στο αδίκημα της απόσπασης περιουσίας διά ψευδών παραστάσεων, αντίστοιχα). Οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 3, από κοινού, αντιμετωπίζουν τις κατηγορίες 13, 14 και 15 (τρεις κατηγορίες απόσπασης περιουσίας διά ψευδών παραστάσεων), οι δε κατηγορούμενοι 2 και 3, από κοινού, αντιμετωπίζουν τις κατηγορίες 11 και 12 (δύο κατηγορίες απόσπασης περιουσίας διά ψευδών παραστάσεων). Τέλος, ο κατηγορούμενος 1, από μόνος του, αντιμετωπίζει τις κατηγορίες 16, 17, 18, 25, 30, και 34 (κλοπή από θεματοφύλακα, πρόκληση εκτέλεσης εγγράφου με ψευδείς και δόλιες παραστάσεις, απόσπαση περιουσίας διά ψευδών παραστάσεων, απαίτηση περιουσίας με απειλές με σκοπό την κλοπή και τις δύο τελευταίες κατηγορίες, που αφορούν στο αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, αντίστοιχα), η κατηγορούμενη 2, από μόνη της, την κατηγορία 36 (νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες), ο κατηγορούμενος 3, από μόνος του, τις κατηγορίες 24 και 37 (απειλή βιαιοπραγίας και νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, αντίστοιχα) και, τέλος, ο κατηγορούμενος 4, από μόνος του, τις κατηγορίες 27 και 35 (παραβίαση ορίου συναλλαγών μεγάλων ποσών σε ρευστά διαθέσιμα έναντι αγαθών ή υπηρεσιών, και νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, αντίστοιχα).
Από την πρώτη εμφάνιση των κατηγορουμένων ενώπιον του Κακουργιοδικείου, οι συνήγοροι τους δήλωσαν ότι υπολειπόταν, προς παράδοση, μαρτυρικό υλικό, με αποτέλεσμα να ζητήσουν, και τούτο να εγκριθεί, όπως η υπόθεση παραμείνει για απάντηση σε νέα ημερομηνία. Όμοιο αίτημα τέθηκε και στις επόμενες εμφανίσεις που ακολούθησαν. Κατά την τελευταία τέτοια εμφάνιση, και δη στις 20.10.2026, έγινε όμοια δήλωση από τους συνηγόρους των κατηγορουμένων και, στη βάση της, ο συνήγορος του κατηγορούμενου 1, επικαλούμενος τις πρόνοιες του άρθρου 7 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155, αλλά και της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2012/13/ΕΕ, ζήτησε όπως η παρούσα ποινική δίωξη απορριφθεί («ακύρωση της διαδικασίας»[1]) και/ή η Κατηγορούσα Αρχή διαταχθεί όπως παραδώσει στους κατηγορούμενους το υπολειπόμενο μαρτυρικό υλικό που κατέχει και δεν έχει ακόμα παραδοθεί. Ως τέτοιο (μαρτυρικό υλικό), υπέδειξε τα αποτελέσματα του ελέγχου που διενεργήθηκε από το Δικανικό Εργαστήριο Ηλεκτρονικών Δεδομένων, τα οποία, ως ανέφερε, προκύπτει ότι έχουν ήδη ετοιμαστεί από τον Αύγουστο του 2026. Ως ισχυρίστηκε, το πρόβλημα της μη μέχρι τώρα παράδοσης τους στην Υπεράσπιση, εντοπίζεται στη στάση που τηρεί η υπεύθυνη ανακρίτρια, και όχι ο, ενώπιον μας, εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής, στον οποίον και απέδωσε αγνές και προς τη σωστή κατεύθυνση προθέσεις. Είναι η θέση του συνηγόρου του κατηγορούμενου 1 ότι, μολονότι η ανακρίτρια ενημερώθηκε, τόσο από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, όσο και από τον ίδιο (μέσω επιστολής του, την οποία και παρέδωσε στο Δικαστήριο), περί της, από τη μία, σχετικής απαίτησης της Υπεράσπισης και, από την άλλην, υποχρέωσης της Κατηγορούσας Αρχής να αποκαλύψει το συγκεκριμένο μαρτυρικό υλικό, εντούτοις η ανακρίτρια, ετσιθελικά, και κατά παράφορη παραβίαση των σχετικών δικαιωμάτων του κατηγορούμενου 1, αρνείται να παραδώσει τούτο. Στη βάση της ανωτέρω επιχειρηματολογίας του, και με παραπομπή στις πρόνοιες του άρθρου 7 του Κεφ.155, αλλά και τη σχετική με το ζήτημα νομολογία (τόσο ημεδαπή όσο και ευρωπαϊκή), ζήτησε όπως η όλη συμπεριφορά των ανακριτών να θεωρηθεί ως καταχρηστική, και ακολούθως, στη βάση μίας τέτοιας κρίσης, να διαταχθεί η απόρριψη της παρούσας ποινικής δίωξης εναντίον του κατηγορούμενου 1, με επακόλουθη συνέπεια την απαλλαγή του από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει.
Κρίνεται, στο σημείο αυτό, αναγκαίο να τονιστεί ότι ο συνήγορος του κατηγορούμενου 1, ετοίμασε και παρέδωσε στο Δικαστήριο γραπτή, 11σέλιδη, αγόρευση προς υποστήριξη του αιτήματος του, στην οποίαν, ωστόσο, εκείνο που, στην ουσία, επιζητεί, είναι την έκδοση διατάγματος που να αναγκάζει την Κατηγορούσα Αρχή ή την ανακρίτρια, να παραδώσει το ανωτέρω, ειδικώς προσδιορισθέν, υπολειπόμενο μαρτυρικό υλικό, χωρίς σε αυτήν να επιζητείται, ούτε καν να αναπτύσσεται αίτημα για, διακοπή της ποινικής δίωξης λόγω καταχρηστικής συμπεριφοράς από πλευράς της Κατηγορούσας Αρχής.
Ωστόσο, δεδομένης της, έστω, μόνο, προφορικής, σχετικής, αναφοράς του συνηγόρου του κατηγορούμενου 1, το ζήτημα της διακοπής της παρούσας ποινικής δίωξης στη βάση κατάχρησης, θα εξεταστεί.
Κάτι άλλο, επίσης πολύ σημαντικό, που πρέπει, εδώ, να τονιστεί, είναι ότι, όλη η επιχειρηματολογία του συνηγόρου του κατηγορούμενου 1, εδράζεται επί της θέσης του, ότι, στη βάση της συμπεριφοράς των ανακριτικών αρχών (ως τούτη αναφέρθηκε ανωτέρω), προκύπτει ότι η Κατηγορούσα Αρχή αρνείται, αδικαιολογήτως, να παραδώσει το εν προκειμένω μαρτυρικό υλικό στην Υπεράσπιση.
Ακολούθως, έλαβε τον λόγο ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής, ο οποίος, αφού αρχικά συμφώνησε με τη θέση του συνηγόρου υπεράσπισης του κατηγορούμενου 1 ότι δεν έχει, ακόμα, παραδοθεί στην Υπεράσπιση το επιζητούμενο μαρτυρικό υλικό, αλλά και ότι, τόσο ο ίδιος, όσο και ο εν προκειμένω συνήγορος υπεράσπισης, γνωστοποίησαν προς τους ανακριτές την ανάγκη τούτο (μαρτυρικό υλικό) να παραδοθεί, ακολούθως έδωσε τους λόγους, που, μέχρι σήμερα, δεν έχει ακόμα γίνει. Ως τέτοιους, ανέφερε ότι, μολονότι τα αποτελέσματα του Δικανικού Εργαστηρίου Ηλεκτρονικών Δεδομένων έχουν, ομολογουμένως, ετοιμαστεί, εντούτοις, δεν είναι δυνατό να παραδοθούν στην Υπεράσπιση ως έχουν, καθότι, στο παρόν στάδιο, τυγχάνουν αξιολόγησης, εξέτασης και επεξεργασίας, δεδομένου ότι σε αυτά περιέχονται προσωπικά δεδομένα, τόσο των κατηγορουμένων όσο και άλλων τρίτων προσώπων, με αποτέλεσμα να προκύπτει ζήτημα ως προς το εύρος και είδος των εκεί δεδομένων, που υποχρεούται και δύναται η Κατηγορούσα Αρχή να παραδώσει στους κατηγορούμενους. Ως ανέφερε, και από αυτό το σημείο σημειώνουμε ότι τούτο δεν αμφισβητήθηκε από τον συνήγορο Υπεράσπισης του κατηγορούμενου 1, η εκκρεμούσα, στο παρόν στάδιο, αξιολόγηση και επεξεργασία που γίνεται από την ανακριτική ομάδα, σκοπό έχει να διαχωρίσει εκείνο το μέρος των αποτελεσμάτων, που, κατά την Κατηγορούσα Αρχή, ενδεχομένως να μην είναι δυνατό να παραδοθεί προς την Υπεράσπιση με στόχο να προστατευθούν ανθρώπινα δικαιώματα τρίτων προσώπων, ή και άλλων κατηγορουμένων. Προς επίρρωση του επιχειρήματος του ότι υπάρχει ανάγκη να προστατευθούν προσωπικά δεδομένα τρίτων προσώπων, ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής υπέδειξε ότι ο κατηγορούμενος 4 επαγγέλλεται τον λογιστή, με αποτέλεσμα να υπάρχει μεγάλη πιθανότητα, στα αποτελέσματα του δικανικού ελέγχου των τηλεφωνικών συσκευών του και/ή ηλεκτρονικών υπολογιστών του, να περιέχονται προσωπικά δεδομένα πελατών του, τα οποία, ως εκ της ιδιότητας του, να προστατεύονται ειδικώς από τη σχετική με τα προσωπικά δεδομένα, νομοθεσία. Τέλος, στη βάση της ανωτέρω επιχειρηματολογίας του, ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε, χωρίς, και πάλι, τούτο να αμφισβητηθεί από τον συνήγορο Υπεράσπισης, ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν αρνείται να παραδώσει το συγκεκριμένο επιζητούμενο, μαρτυρικό υλικό, παρά μόνο χρειάζεται χρόνο με σκοπό, όταν αυτό θα παραδοθεί, να μην παραβιάζεται, με την παράδοση, ανθρώπινο δικαίωμα τρίτων προσώπων, προσθέτοντας ότι, όταν και εφόσον παραδοθεί το υλικό αυτό, εάν οι κατηγορούμενοι θεωρούν ότι δικαιούνται και σε μέρος των αποτελεσμάτων του δικανικού εργαστηρίου που, ενδεχομένως, δεν θα τους παραδοθεί, στη βάση των προνοιών του άρθρου 7(5) του Κεφ. 155, δύνανται να υποβάλουν αίτημα, ως το υπό εξέταση. Τότε, και μόνο τότε, κατά τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, θα δύναται το Δικαστήριο να εξετάσει κατά πόσο η τελευταία αρνείται να παραδώσει υλικό που όφειλε να παραδώσει, ή εάν το μη, ενδεχομένως, παραδοθέν υλικό, καλύπτεται από τις εξαιρέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 7 του Κεφ.155.
Είναι εξόφθαλμο, από τα ανωτέρω, ότι, τα όσα είναι σημαντικά για σκοπούς της παρούσας κρίσης, αποτελούν κοινό τόπο (αφού, αφενός, οι σχετικές τοποθετήσεις του εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής δεν αμφισβητήθηκαν από πλευράς του συνηγόρου του κατηγορούμενου 1 και αφετέρου, τα όσα προέβαλε ο τελευταίος δεν τις μεταβάλλουν ούτε και τις θέτουν εν αμφιβόλω). Και δη ότι, η Κατηγορούσα Αρχή δεν δηλώνει πρόθεση άρνησης να παραδώσει το επιζητούμενο μαρτυρικό υλικό και ότι, η μη μέχρι τώρα παράδοση του επιζητούμενου μαρτυρικού υλικού, ανεξαρτήτως της όποιας τυχόν συμπεριφοράς της ανακρίτριας, δεν οφείλεται στην ετσιθελική συμπεριφορά της τελευταίας, αλλά στην εκκρεμότητα, στο παρόν στάδιο, της αξιολόγησης, επεξεργασίας και εξέτασης του περιεχομένου των αποτελεσμάτων του Δικανικού Εργαστηρίου, με στόχο την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και της ιδιωτικότητας τρίτων προσώπων, αλλά και των ίδιων των κατηγορουμένων.
Στη βάση, ακριβώς, των πιο πάνω μη αμφισβητηθέντων δεδομένων, το υπό εξέταση αίτημα του συνηγόρου του κατηγορούμενου 1 κρίνεται ως πρόωρο, αφού ελλείπει η απαιτούμενη άρνηση της Κατηγορούσας Αρχής να παραδώσει το επιζητούμενο μαρτυρικό υλικό. Σε συμφωνία με τη σχετική τοποθέτηση του εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής, ζήτημα που άπτεται της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου να διατάξει την τελευταία, στη βάση των προνοιών του άρθρου 7(5) του Κεφ.155 να παραδώσει μαρτυρικό υλικό, εξαρτάται από την προγενέστερη κρίση του Δικαστηρίου ότι τούτη αρνείται να παράσχει στον κατηγορούμενο πρόσβαση σε αυτό[2].
Το γεγονός ότι η υπόθεση έχει ήδη καταχωρηθεί και οι κατηγορούμενοι έχουν ήδη εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου πέραν της μίας φοράς, δεν μεταβάλλει, καθ’ οιονδήποτε τρόπο, τα ανωτέρω ισχύοντα, δεδομένης της δυνατότητας των ανακριτικών αρχών να συλλέγουν και ή να αναζητούν μαρτυρικό υλικό ακόμα και μετά την καταχώριση της υπόθεσης, εκεί που οι εξετάσεις συνεχίζουν (βλ. Αναφορικά με την Αίτηση του Ι.Ζ., Αίτηση 14/2026, απόφαση ημερομηνίας 23.09.2026 και Χριστούδιας ν. Αστυνομίας (2001) 2 Α.Α.Δ. 689).
Συνεπεία της πιο πάνω κατάληξης μας, παρέλκει η ανάγκη της εδώ αναφοράς στα όσα η ημεδαπή αλλά και η Ευρωπαϊκή νομολογία υπέδειξε σε σχέση με τις λοιπές προϋποθέσεις έκδοσης διατάγματος πρόσβασης σε και ή παράδοσης του μαρτυρικό/ύ υλικό/ύ, αλλά και σε σχέση με το πότε νομιμοποιείται η Κατηγορούσα Αρχή να επικαλείται τις εξαιρέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 7 του Κεφ.155.
Δεδομένης δε της μόλις εκφρασθείσας κρίσης μας, εξόφθαλμα προκύπτει ότι δεν είναι δυνατή, η υπό εξέταση περίπτωση, ως αυτή περιγράφηκε ενώπιον μας, να αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας, που θα επέτρεπε, από αυτό το στάδιο, τη διακοπή της ποινικής δίωξης εναντίον του κατηγορούμενου 1, εν απουσία, μάλιστα, αδιαμφισβήτητου προκύψαντα δυσμενούς επηρεασμού της υπεράσπισης του τελευταίου[3].
Κατά συνέπεια, το αίτημα του τελευταίου, μέσω του συνηγόρου του, απορρίπτεται.
(Υπ.) ……….………………….
Δ. Θεοδώρου, Π.Ε.Δ.
(Υπ.) …….…………………….
Ε. Ευθυμίου, Α.Ε.Δ.
(Υπ.) ……….…………………..
Γ. Ιωαννίδου-Παπά, Α.Ε.Δ.
ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
[1] Ακριβής αναφορά του συνηγόρου του κατηγορούμενου 1.
[2] Άρθρο 7 (5) «Σε περίπτωση κατά την οποίαν δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου (4) η κατηγορούσα αρχή δεν παρέχει στον κατηγορούμενο πρόσβαση σε τμήμα των καταθέσεων και των εγγράφων που λήφθηκαν κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης, αυτός δύναται κατά την πρώτη δικάσιμο της υπόθεσης του να ζητήσει από το εκδικάζον δικαστήριο να εξετάσει τους λόγους της άρνησης αυτής και να εκδώσει οποιοδήποτε διάταγμα ήθελε υπό τις περιστάσεις κρίνει πρέπον.»
[3] Τα όσα αναφέρονται στην αγόρευση του συνηγόρου του κατηγορούμενου 1, αλλά και ειπώθηκαν κατά την προφορική του τοποθέτηση περί δυσμενούς επηρεασμού του, ήταν θεωρητικά στη βάση της άγνοιας, από πλευράς της Υπεράσπισης, του περιεχομένου του επιζητούμενου μαρτυρικού υλικού και, κατά συνέπεια, επικεντρώθηκαν στο ζήτημα της ενδεχόμενης επίδρασης στον χρόνο κράτησής του, με το οποίο ζήτημα θα ασχοληθούμε, αν προκύψει σχετική ανάγκη, στο κατάλληλο στάδιο.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο