ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Α. Χ. κ.α., Υπόθεση Αρ.: 1658/26, 14/10/2026
print
Τίτλος:
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Α. Χ. κ.α., Υπόθεση Αρ.: 1658/26, 14/10/2026

ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ

ΣΥΝΘΕΣΗ:    Δ. Θεοδώρου, Π.Ε.Δ.

                         Ε. Ευθυμίου, Α.Ε.Δ.

                         Γ. Ιωαννίδου-Παπά, Α.Ε.Δ.

Υπόθεση Αρ.: 1658/26

 

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

 

 

-ν-

 

 

1.     Α. Χ.

2.  A. J.J.Ab.

 

 

Κατηγορουμένων

 

 

 

 

Ημερομηνία: 14 Οκτωβρίου, 2026

 

 

Εμφανίσεις:

 

Για τη Δημοκρατία: κα Ε.Κληρίδου

Για τον Κατηγορούμενο 1: κος Αλ.Κληρίδης

Για τον Κατηγορούμενο 2: κα Χρ. Ασημάκη

 

Κατηγορούμενοι : παρόντες

 

 

 

 

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

 

 

 

Το κατηγορητήριο απαριθμεί 20 κατηγορίες. Ο Κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει τις κατηγορίες 1 ‑ 10 καθώς και τις κατηγορίες 14 ‑ 20, και από κοινού με τον  Κατηγορούμενο 2 τις κατηγορίες 11, 12 και 13 (που είναι και οι μόνες κατηγορίες που ο Κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει), ήτοι κατηγορία στέρησης της ελευθερίας προσώπου με σκοπό να τύχει τέτοιας μεταχείρισης ώστε να τεθεί σε κίνδυνο βαριάς βλάβης[1] (Κατηγορία 11), κατηγορία υποβολής προσώπου σε βασανιστήρια με τη χρήση μεθόδων συστηματικού βασανισμού[2] (Κατηγορία 12) και κατηγορία για επίθεση με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης[3] (Κατηγορία 13).

 

Αξίζει να αναφερθεί ότι, το κατηγορητήριο που είχε καταχωρηθεί από τον Αστυνομικό Διευθυντή Λάρνακας για σκοπούς παραπομπής των δύο Κατηγορούμενων σε δίκη ενώπιον του Κακουργιοδικείου περιλάμβανε και άλλες κατηγορίες. Το παραπέμπον Δικαστήριο αποφάσισε όπως αμφότεροι Κατηγορούμενοι παραμείνουν υπο κράτηση μέχρι την εμφάνιση τους ενώπιον του Κακουργιοδικείου, διαπιστώνοντας την ύπαρξη  του κινδύνου φυγοδικίας για αμφότερους τους Κατηγορούμενους. Μετά την καταχώριση του κατηγορητηρίου ενώπιον του Κακουργιοδικείου και την αφαίρεση αριθμού κατηγοριών, ο Κατηγορούμενος 2 υπέβαλε ένσταση στο αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής για τη συνέχιση της κράτησης του, προβάλλοντας ως διαφοροποιητικό στοιχείο την μεταβολή του κατηγορητηρίου. Με απόφαση του παρόντος Κακουργιοδικείου ημερομηνίας 27/5/26, η ένσταση του Κατηγορουμένου 2 απερρίφθει και η υπόθεση ορίστηκε εκ νέου στις 3/6/2026, όταν και κατατέθηκε από πλευράς του Κατηγορούμενου 1, αίτηση για διακοπή της διαδικασίας, η οποία εκδικάστηκε και εκδόθηκε απόφαση από την παρούσα σύνθεση ημερομηνίας 6/7/2026. Την δικάσιμο που ακολούθησε, στις 30/7/26, αμφότεροι οι Κατηγορούμενοι καταχώρησαν απάντηση μη παραδοχής σε όλες τις κατηγορίες και η υπόθεση ορίστηκε για Ακρόαση την 8/10/2026.

 

Κατά την εμφάνιση στις 8/10/2026, η υπόθεση αναβλήθηκε έπειτα από αίτημα του συνηγόρου του Κατηγορούμενου 1, στο οποίο δεν υπήρξε ένσταση ούτε από την συνήγορο του Κατηγορούμενου 2, ούτε και από την Κατηγορούσα Αρχή και εγκρίθηκε από το Δικαστήριο ορίζοντας την υπόθεση εκ νέου στις 10/11/2026 για Ακρόαση. Το αίτημα του εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής για να παραμείνουν αμφότεροι οι Κατηγορούμενοι υπό κράτηση προσέκρουσε στην Ένσταση μόνο του Κατηγορούμενου 2, ο οποίος και ζήτησε την απόλυση του με όρους στη βάση της προβαλλόμενης θέσης του ότι, από την τελευταία δικάσιμο, επήλθε διαφοροποίηση των δεδομένων που τον περιβάλλουν σε βαθμό που να επιβάλλεται η εξέταση του ζητήματος εκ νέου και να επιτρέπεται διαφορετική κρίση από το Δικαστήριο. Προς τούτο η συνήγορος του κατάθεσε και υιοθέτησε γραπτή αγόρευση . Ενώ στην γραπτή της αγόρευση η κα Ασημάκη επικαλείται και διαφοροποίηση των προσωπικών περιστάσεων του Κατηγορούμενου 2, το ζήτημα αυτό εγκαταλείφθηκε ενώπιον μας και παραμένει προς εξέταση, η θέση της υπεράσπισης ότι διαφοροποιητικό στοιχείο προκύπτει μέσα από την ένορκη δήλωση του Παραπονούμενου προσώπου, η οποία επισυνάπτεται ως Παράρτημα Α στην Γραπτή Αγόρευση, στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων και τα πιο κάτω (παρατίθεται αυτολεξεί):

 

«…Δεν έχω κανένα παράπονο από τον A. J.J. Ab. και αναφορικά με την υπόθεση και δεν επιθυμώ να καταθέσω εναντίον του. Εκφράζω ρητώς όμως το παράπονο που υποβλήθηκε εκ μέρους μου εναντίον του οικογενειακού μου φίλου A. J.J. Ab. τερματιστεί. Δεν έχω πρόθεση να καταθέσω εναντίον του και ορκίζομαι και δηλώνω ότι έχω επηρεαστεί αρνητικά από την εξέλιξη της παρούσας υπόθεσης και τον εγκλεισμό του φίλου μου A. J.J. Ab. στις κεντρικές φυλακές. Περαιτέρω εκφράζω τη μεταμέλεια μου για την υποβολή του εν λόγω παραπόνου αποκλειστικά και μόνο σε σχέση με τον A. J.J. Ab., ο οποίος ουδέποτε μου κτύπησε ή με απείλησε για τον οποιοδήποτε λόγο και επιθυμώ όπως τερματιστεί οποιαδήποτε διαδικασία εναντίον του».

 

Η ευπαίδευτη συνήγορος που εκπροσωπεί τον Κατηγορούμενο 2 επικαλείται την υπόθεση Μαυρομιχάλης κ.α. v. Δημοκρατίας[4] και υποστηρίζει ότι το νέο μαρτυρικό στοιχείο που προέκυψε στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, δηλαδή η ένορκη δήλωση που επισυνάπτεται ως Παράρτημα Α στην αγόρευσή της, επηρεάζει ουσιωδώς την πιθανότητα καταδίκης όπως αυτή προκύπτει από την κατάθεση του παραπονούμενου. Στον αντίποδα, η κα Κληρίδου αποδέχεται μεν ότι η δήλωση του παραπονούμενου συνιστά, υπό ευρεία έννοια, νέο δεδομένο, αρνείται όμως ότι αυτή εμπίπτει στην κατηγορία των διαφοροποιητικών στοιχείων που είναι ικανά να μεταβάλουν την κρίση του Δικαστηρίου ως προς την ύπαρξη κινδύνου φυγοδικίας. Κατά την προφορική της αγόρευση, η κα Κληρίδου επεσήμανε ότι το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης δεν αναιρεί όσα καταγράφονται στις καταθέσεις του παραπονούμενου, οι οποίες αποτελούν μέρος του μαρτυρικού υλικού. Πρόσθεσε ότι, ακόμη και αν τα αναιρούσε, η δήλωση θα εξακολουθούσε να αποτελεί μέρος του μαρτυρικού υλικού, το οποίο ως έθεσε θα τύχει του δέοντος χειρισμού από την Κατηγορούσα Αρχή κατά την ακροαματική διαδικασία. Επιπλέον, είναι η θέση της Κατηγορούσας Αρχής, ότι, στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας δεν είναι δυνατό να γίνουν εκτιμήσεις επί του ζητήματος αυτού, ούτε ως προς το κατά πόσο ο μάρτυρας θα καταθέσει τελικώς, επισημαίνοντας περαιτέρω, ότι η μαρτυρία εναντίον του Κατηγορούμενου 2 δεν προέρχεται αποκλειστικά από τον παραπονούμενο αλλά και από πραγματική μαρτυρία, την οποία η Κατηγορούσα Αρχή έχει στην κατοχή της και θα προσαγάγει στο κατάλληλο στάδιο.

 

Ως είναι, πλέον, επαρκώς νομολογημένο, όταν το ζήτημα κράτησης εξετάζεται από το Δικαστήριο, περιλαμβανομένου και ενός παραπέμποντος Δικαστηρίου, επανεξέταση του επιτρέπεται μόνο στη βάση διαφοροποίησης των δεδομένων που περιέβαλλαν την προγενέστερη διαταχθείσα κράτηση[5]. Είναι ακριβώς στη βάση αυτής της αρχής που προβάλλεται και το αίτημα του Κατηγορούμενου 2, θεωρώντας ότι για τους λόγους που αναφέρθηκαν ανωτέρω, επιβάλλεται και/ή επιτρέπεται η απόλυσή του με όρους.

 

Ειδικότερα με το τρόπο που αντιμετωπίζεται τυχόν διαφοροποίηση του μαρτυρικού υλικού στο πλαίσιο εξέτασης αιτήματος κράτησης παραπέμπουμε σε δυο περικοπές από Εφετειακές αποφάσεις όπου σημειώνεται ότι τυχόν μεταβολή του μαρτυρικού υλικού διά της προσθήκης νέων ισχυρισμών που προβάλλουν διαφορετική εκδοχή από αυτή που υποστήριζε το προϋπάρχον υλικό, δεν αποτελεί τέτοιο διαφοροποιητικό στοιχείο που να δικαιολογούσε την εξέταση του ζητήματος της κράτησης εξ' υπαρχής.

 

Η πιο κάτω περικοπή από την απόφαση της πλειοψηφίας στην DYDI κ.α. ν. Αστυνομίας[6] είναι σχετική:

 

'' «Η μαρτυρία του παραπονούμενου που ενέπλεκε τους εφεσείοντες ήταν υφισταμένη και παραμένει εντός του μαρτυρικού υλικού.  Στην όψη της  και χωρίς αξιολόγηση η οποία δεν είναι επιτρεπτή στο παρόν στάδιο θεμελίωνε πιθανότητα καταδίκης.  Το γεγονός της ύπαρξης άλλων θέσεων του παραπονούμενου στο χρόνο πριν την κατάθεση που εντέλει εμπλέκει τους εφεσείοντες, και οι τυχόν εξηγήσεις ή όχι που δίδει είναι αντικείμενο άλλης φύσεως εργασίας, αυτής της αξιολόγησης της μαρτυρίας και θα πρέπει να γίνει σε άλλο στάδιο της διαδικασίας, αυτό της δίκης, όταν ακουστεί δια ζώσης αυτή η μαρτυρία. Στο ίδιο πλαίσιο θα κριθεί η αξία ή η απαξία της κατάθεσης ή της απόσυρσης της κατάθεσης του ΜΚ35 ομού με τους επικαλούμενους λόγους ως προς την πρώτη κατάθεση.  (Βλ. Σωτηρίου ν. Δημοκρατίας (2009) 2 Α.Α.Δ. 442).    Η ίδια η λέξη «πιθανότητα» ως προς την καταδίκη ακριβώς επιτρέπει την ενιαία διεργασία σκέψης του Δικαστηρίου και δεν πρόκειται για μαθηματικές ποσοστώσεις επί τοις εκατόν, λαμβανομένης υπόψη πάντοτε και της προσδοκίας αθώωσης.  Στην Κουτσούδη ν. Αστυνομίας, ποιν.εφ.131/20 και 132/20, 20.8.20 με επίκληση παλαιότερης νομολογίας αναφέρθηκε ότι το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται «σε αξιολόγηση της μαρτυρίας και αποφασίζει μόνο το κατά πόσο η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής έχει τόση δύναμη ώστε να πιθανολογείται καταδίκη, έστω και αν διαπιστώνεται και εύλογη προσδοκία αθώωσης, όπως διευκρινίστηκε στην Τσέκκουρα ν. Δημοκρατίας (2010) 2 ΑΑΔ 32. Είναι ζήτημα εκτίμησης του βαθμού πιθανολόγησης. Στην Τσεκκούρα, όπου αναπτύχθηκαν επιχειρήματα αναφορικά με την πράγματι δύναμη της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής στα οποία η Δημοκρατία αντέταξε τις δικές της αντίθετες θέσεις και ερμηνείες, λέχθησαν τα ακόλουθα, τα οποία θεωρούμε ότι αρμόζουν πλήρως εν προκειμένω. Είναι στοιχειώδες πως δεν τίθεται τώρα ζήτημα τελικής διαπίστωσης γεγονότων ή εξαγωγής συμπερασμάτων, όπως ορθά επισήμανε και το Κακουργιοδικείο. Και πως δεν θα πρέπει με τωρινές ατελέσφορες παρατηρήσεις να επηρεάσουμε οτιδήποτε που θα ανήκει στη δίκη.»»

 

Η ως άνω προσέγγιση επικυρώθηκε και από το νέο Εφετείο και στην Ιωσήφ Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας[7], όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα:

 

Ομοίως στην Γεωργίου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 163/24, ημερ. 26.7.2024 επικροτήθηκε η προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου να λάβει υπόψη το σύνολο του μαρτυρικού υλικού, επισημαίνοντας ότι στο πλαίσιο της συγκεκριμένης διαδικασίας, δεν δύναται να εξετάσει «ισχυρισμούς αναφορικά με την αλληλοσυγκρουόμενη εκδοχή των καταθέσεων εντός του» μαρτυρικού υλικού.

 

Η υπόθεση Dydi κ.ά. v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 103/20 κ.ά., ημερ. 3.9.2020 αφορούσε περίπτωση, όπως και η υπό κρίση, όπου υπήρχε προηγούμενη απόφαση του Κακουργοδικείου η οποία και είχε επικυρωθεί κατ' έφεση. Μετά από την επικύρωση, μάρτυρας κατηγορίας με ένορκη δήλωση απέσυρε την προηγούμενη του κατάθεση. Τονίστηκε κατ' έφεση πως εν όψει των πιο πάνω τα μόνα ερωτήματα που το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε να αποφασίσει ήταν το νέο στοιχείο της απόσυρσης της κατάθεσης και του χρόνου που μεσολαβούσε μέχρι την επόμενη δικάσιμο «εφόσον όλα τα υπόλοιπα ζητήματα είχαν καλυφθεί στην προηγούμενη απόφαση και δεν ήταν λογικό να επαναξιολογηθούν».

 

Το μαρτυρικό υλικό επί του οποίου είχε στηριχθεί το Κακουργιοδικείο στις 12.9.2024 για να κρίνει ότι υπήρχε πιθανότητα καταδίκης δεν είχε μεταβληθεί. Δεδομένου ότι το υλικό εκείνο εξακολουθούσε να υφίσταται, έπεται πως το γεγονός ότι άλλα άτομα έδωσαν μεταγενέστερα καταθέσεις στις οποίες προβάλλουν αντίθετη εκδοχή από αυτήν στην οποία στηρίζεται η Κατηγορούσα Αρχή δεν αποτελεί τέτοιο διαφοροποιητικό γεγονός που να δικαιολογούσε την εξέταση του ζητήματος της κράτησης του Εφεσείοντα εξ υπαρχής.''

 

Προκύπτει από τα όσα τέθηκαν ενώπιον μας ότι οι αρχικές καταθέσεις του παραπονούμενου, παραμένουν ως μέρος του μαρτυρικού υλικού όπως αυτό υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου και κατά συνέπεια η Κατηγορούσα Αρχή νομιμοποιείται να ισχυρίζεται ότι στη βάση της, στο πλαίσιο πάντα της παρούσας διαδικασίας, δεν έχει διαφοροποιηθεί οτιδήποτε από τις αρχικές τοποθετήσεις του παραπονούμενου στις καταθέσεις που λήφθηκαν από την Αστυνομία. Κατά συνέπεια, η όποια αλλαγή στάσης του παραπονούμενου μέσω της ένορκης δήλωσης που κατατέθηκε από τη συνήγορο που εκπροσωπεί τον Κατηγορούμενο 2, στο Δικαστήριο, δεν αποτελεί διαφορετικό γεγονός που να δικαιολογεί την εξέταση του ζητήματος της κράτησης του εκ νέου και αυτό γιατί ως συναφώς έχει επαρκώς νομολογηθεί, το Δικαστήριο εξετάζοντας ζητήματα κράτησης δεν προβαίνει σε αξιολόγηση του μαρτυρικού υλικού παρά μόνο εξετάζει αυτό στην όψη του[8].

 

Συναφώς και συντασσόμενοι με την προαναφερθείσα νομολογιακή επιταγή, η παρουσίαση της ένορκης δήλωσης του παραπονούμενου συνεπεία του περιεχομένου της,δεν αναιρεί τις θέσεις του παραπονούμενου όπως αυτές αναφέρονται στις καταθέσεις του και συνακόλουθα δεν αλλοιώνει ούτε αποδυναμώνει την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής ως αυτή εξετάζεται στο παρόν στάδιο ή δύναται να αφαιρέσει από την ισχύ της πόσο δε μάλλον μέχρι σημείου εξάλειψης της διαπιστωθείσας πιθανολόγησης καταδίκης.  Συνακόλουθα, το στοιχείο αυτό ακόμα και εάν αποτιμηθεί στα πλαίσια της θεώρησης του μαρτυρικού υλικού στην όψη του και μόνο και όχι απομονωμένα, ούτε και μονόπλευρα, έχοντας περαιτέρω ενωπιόν μας τη θέση της Κατηγορούσας Αρχής περί ύπαρξης και πραγματικής μαρτυρίας εναντίον του Κατηγορούμενου 2 για τα αδικήματα που αντιμετωπίζει, δεν είναι τέτοιο, που να επηρεάζει ουσιαστικά την πιθανότητα καταδίκης και σίγουρα όχι τέτοιο που να εξαφανίζει τον κίνδυνο φυγοδικίας ως ήταν η εισήγηση της υπεράσπισης.

 

Σε σχέση με τον χρόνο κράτησης που επίσης εξετάζεται, αν και το ζήτημα δεν εγέρθηκε από την πλευρά της υπεράσπισης, έχοντας υπόψη το ιστορικό της υπόθεσης, ως ανωτέρω συνοπτικά παραθέσαμε και λαμβάνοντας υπόψη το μέχρι τώρα διαρρεύσαν χρονικό διάστημα, αλλά και το χρονικό διάστημα μέχρι την ορισθείσα στις 10/11/2026 , ημερομηνία ακρόασης, κρίνουμε ότι αυτός (ο χρόνος κράτησης) δεν είναι τέτοιος που να μπορεί υπό τας περιστάσεις να θεωρηθεί υπερβολικός και να υπερφαλαγγίζει την αναγκαιότητα κράτησης λόγω του ενδεχομένου φυγοδικίας, ώστε να προκύπτει, άνευ άλλου, ανάγκη απόλυσης του Κατηγορούμενου 2 υπό όρους.

 

Ως εκ τούτου, η ένσταση του Κατηγορούμενου 2 απορρίπτεται.

 

Το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής όπως παραμείνουν υπό κράτηση τόσο ο Κατηγορούμενος 2, όσο και ο Κατηγορούμενος 1, ο οποίος δεν έφερε ένσταση στο αίτημα εγκρίνεται και διατάσσουμε όπως και αμφότεροι οι Κατηγορούμενοι παραμείνουν υπό κράτηση μέχρι την επόμενη δικάσιμο.

 

                                                                                                                                    (Υπ.).…………..…………..……………

Δ. Θεοδώρου, Π.Ε.Δ.

                                                              (Υπ.).…….………...……….…………...

Ε. Ευθυμίου, A.Ε.Δ

   

(Υπ.)……....…….…..……………………

Γ. Ιωαννίδου-Παπά, Α.E.Δ.

ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ

 

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ



[1] κατά παράβαση των Άρθρων 251 (20) και (21) του Ποινικού Κώδικα

[2] κατά παράβαση του Άρθρου 3(1)(β)Νόμου που Κυρώνει τη Σύμβαση κατά των Βασανιστηρίων και Άλλων Μορφών Σκληρής Απάνθρωπης ή Εξευτελιστικής Μεταχείρισης

[3] κατά παράβαση του Άρθρου 243 (1) του Ποινικού Κώδικα

 

 

[4] Ποινική Έφεση 165/2020 & 166/2020, απόφαση ημερομηνίας 22/10/2020

[5] Ποινική Έφεση 113/22, V.B. ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερομηνίας 21/06/2022 και Ποινικές Εφέσεις 103 και 108/24, Ζορπάς ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερομηνίας 3/6/2024

[7] Ποινική Έφεση 260/24, απόφαση ημερομηνίας 16/12/2024

[8] S. M. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 75/2021, απόφαση ημερομηνίας 6/7/2021 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρένου Κυριάκου (2001) 2 Α.Α.Δ. 373


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο