ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

ΣΥΝΘΕΣΗ:        Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Π.Ε.Δ.

                            Ν. Οικονόμου, Ε.Δ.

                            Α. Λουκά, Ε.Δ.

Υπόθεση Αρ.: 10892/2024

 

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

 

v

 

1. ΙΩΣΗΦ ΙΩΣΗΦ

2. CHAMOUNT CHALIL

3. OMAR SULEYMAN

4. MOHAMMAD AL AGHA ή KHALED ή HAMADA

5. MOHAMMAD KASSAB

6. YASER ARAR

 

Κατηγορούμενων

 

Ημερομηνία: 22 Οκτωβρίου, 2024.

 

Εμφανίσεις:

Για την Κατηγορούσα Αρχή:  κα. Χρ. Κυθραιώτου για Γενικό Εισαγγελέα.

Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Α. Δημητρίου με κ. Μ. Καούλλα και κ. Β. Ακάμα,

Για τον Κατηγορούμενο 2: κ. Α. Κορέλλης.

Για τον Κατηγορούμενο 3: κ. Α. Ανδρέου.

Για τον Κατηγορούμενο 4: κ. Α. Κληρίδης.

Για τον Κατηγορούμενο 5: κ. Α. Τσεντίδης.

Ο Κατηγορούμενος 6 εμφανίζεται αυτοπροσώπως.

Κατηγορούμενοι 1 – 6 παρόντες.

 

 

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

(Αίτημα για Παροχή Περαιτέρω Λεπτομερειών των Κατηγοριών)

 

1.            Το κατηγορητήριο αφορά στο σύνολο 8 κατηγορίες.

 

2.            Από αυτές οι κατηγορίες 1 – 6 αφορούν όλους τους κατηγορούμενους και οι κατηγορίες 7 και 8, τους κατηγορούμενους 3 και 4 αντίστοιχα.

 

3.            Η κατηγορία 1 αφορά το αδίκημα του φόνου εκ προμελέτης, η κατηγορία 2 το αδίκημα της κατοχής πυροβόλου όπλου χωρίς άδεια, η κατηγορία 3, την κατοχή εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια, οι κατηγορίες 4 – 6, το αδίκημα της κλεπταποδοχής, η κατηγορία 7, το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας και η κατηγορία 8 το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β.

 

4.            Η υπόθεση τέθηκε ενώπιον μας για πρώτη φορά την 11/9/2024. Αναβλήθηκε για σκοπούς απάντησης ώστε οι συνήγοροι των κατηγορουμένων 1 – 5 να εξετάσουν την υποβολή αιτήματος για παροχή λεπτομερειών σε σχέση με τις κατηγορίες. Η υπόθεση ορίστηκε στις 24/9/2024 για απάντηση του κατηγορητηρίου. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου 2,  υπέβαλε αίτημα στην εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής (Επιστολή 13/9/2024, Έγγραφο Β) η οποία απαντήθηκε από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής (ηλ. μήνυμα 23/9/2024, Έγγραφο Γ).

 

5.            Στις 24/9/2024, υπέβαλαν ενώπιον του Δικαστηρίου αίτημα οι συνήγοροι του κατηγορούμενου 1 (Έγγραφο Α, κείμενο αγόρευσης). Ο συνήγορος του κατηγορούμενου 2, ανέφερε ότι οι δοθείσες λεπτομέρειες δεν τον ικανοποιούσαν και οι συνήγοροι των κατηγορουμένων 3, 4 και 5 υιοθέτησαν τις θέσεις των συνηγόρων των κατηγορουμένων 1 και 2. Το Δικαστήριο έκρινε ορθό όπως οι συνήγοροι των κατηγορούμενών 1, 3 – 5 υποβάλουν τα αιτήματα τους πρώτα στην Κατηγορούσα Αρχή ώστε να διευκρινιστούν οι λεπτομέρειες που ζητούνται. Σε σχέση με τον κατηγορούμενο 2 η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής δεσμεύτηκε να δώσει τις διευκρινίσεις που ζητούσε ο συνήγορος. Θα αναφερθούμε στο τι ακριβώς ζητήθηκε και λέχθηκε στη συνέχεια.

 

6.            Η υπόθεση, όσον αφορά τους κατηγορούμενους 1 – 5 ορίστηκε εκ νέου στις 14/10/2024 για απάντηση. Εκείνη την ημέρα προέβησαν σε νέα αιτήματα οι συνήγοροι των κατηγορουμένων 1, 2, 3 και 5 προβάλλοντας τη θέση ότι οι παρασχεθείσες λεπτομέρειες δεν τους ικανοποιούν. Ο κατηγορούμενος 4 δεν αιτήθηκε λεπτομέρειες, ούτε προώθησε αίτημα. Σημειώνουμε ότι ο κατηγορούμενος 6 έχει παραδεχθεί τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει και η υπόθεση ορίστηκε ενώπιον μας για γεγονότα και ποινή.

 

7.            Προτού προχωρήσουμε σε ανάλυση των αιτημάτων κρίνουμε σκόπιμο να αναφέρουμε ότι σύμφωνα με το άρθρο 66 της Ποινικής Δικονομίας, Κεφ. 155 («ΠΔ»), ένσταση σε κατηγορητήριο «… για οποιοδήποτε εκ πρώτης όψεως τυπικό μειονέκτημα αυτού προβάλλεται αμέσως μετά την ανάγνωση στον κατηγορούμενο του κατηγορητηρίου …. και προτού αυτός απαντήσει σε αυτό αλλά όχι αργότερα». Η σύνταξη των κατηγοριών ρυθμίζεται από το άρθρο 39 ΠΔ. Τα άρθρα 40 – 42 ΠΔ είναι επίσης σχετικά.

 

8.            Η υποχρέωση για τη δέουσα πληροφόρηση του κατηγορουμένου για το αδίκημα ή αδικήματα κατοχυρώνεται ως θεμελιώδες δικαίωμα του ατόμου από το Άρθρο 12.5 (α) του Συντάγματος.  Η πρόνοια αυτή επιβάλλει τον προσδιορισμό στην κατηγορία όλων των ουσιωδών λεπτομερειών του αδικήματος (βλ. Chrysostomou v P (1971) 2 CLR 176, 178 και σύγγραμμα, Γ. Μ. Πική, Ποινική Δικονομία στην Κύπρο, 2^η έκδοση, σελ. 100). Το κατηγορητήριο προσδιορίζει το πλαίσιο της δίκης. Οι λεπτομέρειες σκοπούν στην παροχή στον κατηγορούμενο επαρκούς προειδοποίησης για την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής σε κάθε κατηγορία χωρίς την πρόκληση σύγχυσης ή δυσχέρειας στην Υπεράσπιση (βλ. P v Papaioannou, 17 CLR 50, 53 P v Stavrou (1962) CLR 87, 90, Ιωσηφίδης v Δημοκρατίας (2000) 2 ΑΑΔ 204, 210 και Ποινική Δικονομία στην Κύπρο, ανωτέρω, σελ. 100). Η κατηγορία πρέπει να περιέχει επαρκείς λεπτομέρειες σε βαθμό που να επιτρέπει στον κατηγορούμενο να γνωρίζει με λογική βεβαιότητα την υπόθεση την οποία θα αντιμετωπίσει στη δίκη. Το κριτήριο για την επάρκεια των λεπτομερειών είναι κατά πόσο ο κατηγορούμενος στερείται λογικής πληροφόρησης σχετικά με τον προσδιορισμό της κατηγορίας και της δυνατότητας επαρκούς προετοιμασίας της υπεράσπισής του (βλ. Kannas v P (1968) 2 CLR 29, 35, Νεάρχου v Αστυνομίας (2004) 2 ΑΑΔ 33, 36 και Ποινική Δικονομία στην Κύπρο, ανωτέρω, σελ. 100).

 

9.            Στο σημείο αυτό κρίνουμε σκόπιμο να παραθέσουμε τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι, τις λεπτομέρειες που ζητήθηκαν και το τι παραδόθηκε από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής.

 

10.         Οι κατηγορίες 1 – 7 είναι οι ακόλουθες:

 

«ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Φόνος εκ προμελέτης, κατά παράβαση των άρθρων 203, 204 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154

 

ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑΙ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ

ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Οι Κατηγορούμενοι, την 28.5.24 στη Δημοκρατία, εκ προμελέτης επέφεραν το θάνατο του Δημήτρη Ανδρονίκου τέως από τη Λευκωσία με παράνομη πράξη, δηλαδή πυροβολώντας τον την 23.4.24.

 

Έκθεση Αδικήματος

Δεύτερη Κατηγορία

Κατοχή πυροβόλου όπλου κατηγορίας Β χωρίς άδεια, κατά παράβαση των άρθρων 2, 4(1), 51(1) και του Πρώτου Παραρτήματος του περί Πυροβόλων Όπλων και Μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου του 2004, Ν.113(Ι)/04, και άρθρων 20 και 21 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154.

 

 

 

 

Λεπτομέρειες Αδικήματος

Οι Κατηγορούμενοι, την 23.4.24 στην επαρχία Λευκωσίας, είχαν στην κατοχή τους πυροβόλο όπλο κατηγορίας Β, δηλαδή ένα πιστόλι αγνώστων στοιχείων, χωρίς άδεια κατοχής από τον Αρχηγό Αστυνομίας.

 

Έκθεση Αδικήματος

Τρίτη Κατηγορία

Κατοχή εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια, κατά παράβαση των άρθρων 2, 4(4)(δ) και 4(5) του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ.54, και άρθρων 20 και 21 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154.

 

Λεπτομέρειες Αδικήματος

Οι Κατηγορούμενοι, την 23.4.24 στην επαρχία Λευκωσίας, είχαν στην κατοχή τους εκρηκτικές ύλες, δηλαδή 3 φυσίγγια πυροβόλου όπλου, χωρίς άδεια του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών.

 

Έκθεση Αδικήματος

Τέταρτη Κατηγορία

Κλεπταποδοχή, κατά παράβαση των άρθρων 306(α), 20 και 21 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154.

 

Λεπτομέρειες Αδικήματος

Οι Κατηγορούμενοι, μεταξύ των ημερομηνιών 7.4.24 και 23.4.24 στη Δημοκρατία, κατακράτησαν περιουσία που γνώριζαν ότι ήταν κλοπιμαία, δηλαδή το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΝΑ080 ιδιοκτησίας του Ανδρέα Παναγιώτου από τη Λεμεσό.

 

Έκθεση Αδικήματος

Πέμπτη Κατηγορία

Κλεπταποδοχή, κατά παράβαση των άρθρων 306(α), 20 και 21 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154.

 

Λεπτομέρειες Αδικήματος

Οι Κατηγορούμενοι, την 20.4.24 στη Δημοκρατία κατακράτησαν περιουσία που γνώριζαν ότι ήταν κλοπιμαία, δηλαδή τη μοτοσυκλέτα με αριθμούς εγγραφής ΡΡΑ 794 ιδιοκτησίας του Ιωάννη Ιωαννίδη από τη Λεμεσό.

Έκθεση Αδικήματος

Έκτη Κατηγορία

Κλεπταποδοχή, κατά παράβαση των άρθρων 306(α), 20 και 21 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154.

 

Λεπτομέρειες Αδικήματος

Οι Κατηγορούμενοι, την 23.4.24, στη Δημοκρατία, κατακράτησαν περιουσία που γνώριζαν ότι ήταν κλοπιμαία, δηλαδή τη μοτοσυκλέτα με αριθμούς εγγραφής ΜΕΖ 705 ιδιοκτησίας του Χάρη Μαυρογιάννη από τη Λεμεσό.

 

Έκθεση Αδικήματος

Έβδομη Κατηγορία

Παράνομη κατοχή περιουσίας, κατά παράβαση του άρθρου 309 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154.

 

Λεπτομέρειες Αδικήματος

Ο Κατηγορούμενος 3, την 27.4.24 στην επαρχία Λευκωσίας, είχε στην κατοχή του το χρηματικό ποσό των €7000,00, για το οποίο υπήρχαν εύλογες υπόνοιες ότι ήταν κλοπιμαίο.»

 

11.         Οι λεπτομέρειες που ζητήθηκαν από τον Κατηγορούμενο 1 (Έγγραφο Δ.1):

 

«1. ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Φόνος εκ προμελέτης: Να διευκρινιστεί ποια είναι η αποδιδόμενη προς τον κατηγορούμενο πράξη και ποιος ο ρόλος, η συμμετοχή και οι πράξεις του κατηγορούμενου που συντελούν το αδίκημα του φόνου.

Περαιτέρω να διευκρινιστεί σε ποια από τις υπό κατηγορίες του άρθρου 20 Κεφ. 155 διώκεται και ποια είναι η αποδιδόμενη προς αυτό πράξη η οποία, παρακίνησε ή προήγαγε ή συμμετείχε στην τέλεση του αδικήματος του Φόνου εκ Προμελέτης, με ποιο τρόπο και προς ποιο από τους λοιπούς κατηγορούμενους έγινε.

 

2. ΔΕΥΤΕΡΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Κατοχή πυροβόλου: να διευκρινιστεί πότε και πως ή/και πού, ο κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του πιστόλι αγνώστων στοιχείων

 

3. ΤΡΙΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Κατοχή εκρηκτικών υλών: να διευκρινιστεί πότε και πως ή/και πού, ο κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του πέντε φυσίγγια πιστολιού

 

4. ΤΕΤΑΡΤΗ και ΠΕΜΠΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Κλεπταποδοχή: να διευκρινιστεί πότε και πως ή/και πού, ο κατηγορούμενος, κατακράτησε περιουσία που γνώριζε ότι ήταν κλοπιμαία»

 

12.         Η απάντηση Κατηγορούσας Αρχής (Έγγραφο Δ.2):

 

«Αναφορικά με την 1η κατηγορία (ήτοι το αδίκημα του φόνου εκ προμελέτης): Ο Κατηγορούμενος 1 συμμετείχε στη διάπραξη του, δηλαδή παρακίνησε, συμβούλευσε και προήγαγε τον Κατηγορούμενο 5 να διαπράξει το εν λόγω αδίκημα.

Αναφορικά με τις υπόλοιπες κατηγορίες που αντιμετωπίζει (κατηγορία 2 έως 6), ο Κατηγορούμενος 1 κατηγορείται ότι διέπραξε τα εν λόγω αδικήματα, υπό την έννοια ότι η διάπραξη αυτών ήταν πιθανή συνέπεια της επιδίωξης του παράνομου κοινού σκοπού, ήτοι της φόνευσης του θύματος.».

 

13.         Οι λεπτομέρειες που ζητήθηκαν από τον Κατηγορούμενο 2 (Έγγραφο Β):

 

«… παρακαλώ όπως παρατεθούν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες  εν σχέσει με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει και συγκεκριμένα σε ποια πράξη συνίσταται η αποδιδόμενη συμμετοχή του στα αδικήματα.»

 

14.         Η αρχική απάντηση Κατηγορούσας Αρχής (Έγγραφο Γ):

 

«Αναφορικά με την 1 η κατηγορία (ήτοι το αδίκημα του φόνου εκ προμελέτης): Ο Κατηγορούμενος 2 συμμετείχε στη διάπραξη του, δηλαδή παρακίνησε και προήγαγε τη διάπραξη του εν λόγω αδικήματος.

 

Αναφορικά με τις υπόλοιπες κατηγορίες που αντιμετωπίζει (κατηγορία 2 έως 6), ο Κατηγορούμενος 2 κατηγορείται ότι διέπραξε τα εν λόγω αδικήματα, υπό την έννοια ότι η διάπραξη αυτών ήταν πιθανή συνέπεια της επιδίωξης του παράνομου κοινού σκοπού, ήτοι της φόνευσης του θύματος..»

 

15.         Η διευκρίνιση που ζήτησε ο κ. Κορέλλης στις 24/9/2024 (σελ. 18 των πρακτικών):

 

«κα Κυθραιώτου: Απλώς για να διευκρινιστεί, εάν δεν το πράξει ο συνάδελφος μέσω επιστολής, το ερώτημα το οποίο τίθεται επιπλέον από τον κύριο Κορέλλη είναι ποιον υποκίνησε;

 

κ. Κορέλλης: Μάλιστα.

 

κα Κυθραιώτου: Εντάξει, θα απαντήσω γραπτώς στον κύριο Κορέλλη.»

 

16.         Η απάντηση Κατηγορούσας Αρχής όπως διαμορφώθηκε μετά τις 24/9/2024 (Έγγραφο Γ1):

 

«Ο Κατηγορούμενος 2 παρακίνησε και προήγαγε τη διάπραξη του φόνου εκ προμελέτης, δηλαδή παρακίνησε και προήγαγε τον Κατηγορούμενο 5 για να διαπράξει το εν λόγω αδίκημα.»

 

17.         Οι λεπτομέρειες που ζητήθηκαν από τον Κατηγορούμενο 3 (Έγγραφο Ε1):

 

«.. όπως δοθούν αναφορικά με όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο πελάτης μας σχετικά με το άρθρο 20 του Κεφ. 154, περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει.

….

Δεν αποδίδεται στον πελάτη μας συγκεκριμένη εμπλοκή ούτε ρόλος στην υπόθεση την οποία αντιμετωπίζει.

Θεωρούμε ότι η περίληψη σε έκαστην κατηγορία του άρθρου 20 του Κεφ. 154, δεν συνιστά από μόνη της οποιαδήποτε συγκεκριμένη εμπλοκή του πελάτη μας στην υπόθεση. Εξάλλου, είναι οι λεπτομέρειες που εξειδικεύουν κάθε κατηγορία. Εν τι απουσία σαφών λεπτομερειών για τον ρόλο που αποδίδεται στον πελάτη μας με βάση το άρθρο 20 του Κέφ. 154, η υπεράσπιση βρίσκεται σε δυσμενή θέση, αφού θα πρέπει να εικάζει τι αποδίδεται στον πελάτη μας. …

Ενόψει των ανωτέρω, παρακαλούμε όπως εξετάσετέ το ενδεχόμενο να τροποποιήσετέ τις λεπτομέρειες εκάστης κατηγορίας με προσθήκη λεπτομερειών ως προς τον ρόλο και εμπλοκή του πελάτη μας στην υπόθεση (πως βοήθησε, ποιόν βοήθησε, εάν υποκίνησε, ποιόν υποκίνησε, πότε, κ.ο.κ.)»

 

18.         Η απάντηση Κατηγορούσας Αρχής (Έγγραφο Ε2):

 

«Αναφορικά με τις κατηγορίες 1. 2. 3: Ο Κατηγορούμενος 3 συμμετείχε στη διάπραξη τους, δηλαδή παρείχε βοήθεια για τη διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων και ή παρακίνησε και ή συμβούλευσε και ή προήγαγε τον Κατηγορούμενο 5 να διαπράξει τα εν λόγω αδικήματα.

 

Αναφορικά με τις κατηγορίες 4. 5. 6: Ο Κατηγορούμενος 3 συμμετείχε στη διάπραξη τους, δηλαδή παρείχε βοήθεια για τη διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων και ή παρακίνησε και ή συμβούλευσε και ή προήγαγε τους Κατηγορούμενους 4, 5 και 6 να διαπράξουν τα εν λόγω αδικήματα.»

 

19.         Οι λεπτομέρειες που ζητήθηκαν από τον Κατηγορούμενο 5 (Έγγραφο ΣΤ1):

 

«Με την παρούσα επιστολή, ζητούμε όπως μας παρασχεθούν πρόσθετες και πιο συγκεκριμένες λεπτομέρειες σχετικά με όλες τις κατηγορίες που αφορούν τον πελάτη μας, ιδίως όσον αφορά το άρθρο 20 του Κεφ. 154.

 

Η θέση μας είναι ότι οι κατηγορίες, όπως είναι διατυπωμένες, είναι ασαφείς και/ή αόριστες, και δεν αποδίδεται στον πελάτη μας συγκεκριμένη συμμετοχή ή ρόλος στην υπόθεση.

 

Πιστεύουμε ότι η γενική αναφορά στο άρθρο 20 του Κεφ. 154 δεν αρκεί για να τεκμηριώσει τον ρόλο του πελάτη μας. Οι λεπτομέρειες είναι αυτές που προσδιορίζουν κάθε κατηγορία και, χωρίς σαφείς πληροφορίες για τη συμμετοχή του πελάτη μας, η υπεράσπιση αναγκάζεται να κάνει εικασίες για την ακριβή κατηγορία που αντιμετωπίζει. Αυτό παραβιάζει το συνταγματικό δικαίωμα του πελάτη μας, όπως ορίζεται στο άρθρο 12, να γνωρίζει με ακρίβεια τη φύση της κατηγορίας.

 

Κατόπιν των ανωτέρω, παρακαλούμε να εξετάσετε το ενδεχόμενο να προσθέσετε συγκεκριμένες λεπτομέρειες σε κάθε κατηγορία, διευκρινίζοντας τον ρόλο και την εμπλοκή του πελάτη μας.»

 

20.         Η απάντηση Κατηγορούσας Αρχής (Έγγραφο ΣΤ2):

 

«Ο Κατηγορούμενος 5 είναι το πρόσωπο που τέλεσε όλες τις πράξεις, που συνιστούν τα ποινικά αδικήματα των κατηγοριών 1, 2 και 3. Δηλαδή είναι το πρόσωπο που πυροβόλησε το θύμα, που είχε στην κατοχή του το πυροβόλο όπλο που αναφέρεται στη 2^η κατηγορία και τις εκρηκτικές ύλες που αναφέρονται στην 3^η κατηγορία.

 

Αναφορικά με τις κατηγορίες 4 έως 6, ο Κατηγορούμενος 5 είναι ένα από τα πρόσωπα που κατακράτησε, στους χρόνους που αναφέρονται στις εν λόγω κατηγορίες, την περιουσία που καταγράφεται σε έκαστη κατηγορία.»

 

21.         Ο κ. Δημητρίου εισηγήθηκε ότι  (Έγγραφο Α1) σελ. 1 και 2):

 

«…ότι τόσο το κατηγορητήριο είναι ελαττωματικό αλλά και ότι οι εν λόγω κατηγορίες χρήζουν παροχής περαιτέρω λεπτομερειών σε ότι αφορά τον Κατηγορούμενο 1. Η ανάγκη αυτή δηλαδή να δοθούν περαιτέρω ή πιο ακριβείς λεπτομέρειες προκύπτει στην παρούσα φάση ώστε να υποβοηθήσει τον κατηγορούμενο να ετοιμάσει την υπεράσπιση του με βεβαιότητα και/ή κατάλληλα και να μην παραβιαστεί το δικαίωμα του να έχει πλήρη και σαφή επίγνωση των κατηγοριών που έχει να αντιμετωπίσει. Σημειώνουμε ότι ο κατηγορούμενος 1, κατηγορείται από κοινού στο ίδιο κατηγορητήριο μαζί με άλλα πέντε πρόσωπα για τις κατηγορίες 1 – 6.»

 

22.         Προφορικά ανέφερε βάσει της ερμηνείας του άρθρου 21 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 («ΠΚ») «ο παράνομος κοινός σκοπός θα έπρεπε να είναι όχι η φόνευση του θύματος, αλλά αυτό που αναφέρεται στις Κατηγορίες 2 – 6». Εξήγησε ότι η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής τους πληροφορεί ότι «ο Κατηγορούμενος 1 κατηγορείται ότι διέπραξε τα εν λόγω αδικήματα υπό την έννοια ότι η διάπραξη αυτή ήταν είτε της φόνευσης του θύματος... θεωρώ ότι η συνάδελφος έχει αντιστρέψει τον σκοπό του Άρθρου 21, μεταφέροντας τον κάποιον παράνομο σκοπό στη φόνευση, αντί στην κατοχή πυροβόλου όπλου αντί στην κλεπταποδοχή, στην τρίτη και την τέταρτη και πέμπτη κατηγορία.»

 

23.         Όσον αφορά την κατηγορία 1, εισηγήθηκε ότι οι λεπτομέρειες που δόθηκαν είναι αντιφατικές με τις λεπτομέρειες της που αναγράφονται στο κατηγορητήριο.

 

24.         Ο κ. Κορέλλης εισηγήθηκε επιπρόσθετα ότι ελαττωματικότητα του κατηγορητηρίου μπορεί να τεθεί και στη βάση του άρθρου 108 ΠΔ. Σύμφωνα με το άρθρο 108 ΠΔ:

 

«Σε οποιοδήποτε τέτοιο κατηγορητήριο που καταχωρίστηκε σε Κακουργιοδικείο, ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας δύναται να προσάψει εναντίον του κατηγορούμενου οποιαδήποτε κατηγορία, η οποία, κατά τη γνώμη του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, αποκαλύπτεται από τις καταθέσεις που λήφθηκαν κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης και παραδόθηκαν στον κατηγορούμενο σύμφωνα με το άρθρο 94 του παρόντος Νόμου, είτε επιπρόσθετα με το ποινικό αδίκημα, ή σε υποκατάσταση του ποινικού αδικήματος, για το οποίο ο κατηγορούμενους παραπέμφθηκε σε δίκη.»

 

25.         Εισηγήθηκε συγκεκριμένα ότι σύμφωνα «με την ολότητα του ογκώδους μαρτυρικού υλικού, ουδόλως αποκαλύπτεται η παρακίνηση του Κατηγορούμενου 5 από τον Κατηγορούμενο 2. Βεβαίως, ήρθη η φαινομενική αοριστία από μέρους της Κατηγορούσας Αρχής, πλην όμως κατά περιεχόμενο αυτή η διασαφήνιση αντίκειται στο σύνολο του μαρτυρικού υλικού στην όψη του. Δεν υπάρχει υποστηρικτή της κατηγορίας, μαρτυρία. Και επειδή κατά περιεχόμενο το άρθρο 108 μόνο προδικαστικά μπορεί να-απασχολήσει, το εγείρω τώρα, συμπληρωματικά της θέσης που έχουμε ήδη υιοθετήσει…»

 

26.         Η κα Κυθραιώτου αντέτεινε ότι, αν και θεωρεί ότι οι κατηγορίες ήταν σαφείς, με τις παρασχεθείσες λεπτομέρειες σε κάθε ένα από τους κατηγορούμενους, έχει αποσαφηνιστεί κατά πόσο διώκονται ως αυτουργοί ή ως συναυτουργοί στη βάση των άρθρων 20 και 21 ΠΚ. Η πληροφόρηση που έχει δοθεί συνάδει με το άρθρο 39 (ζ) ΠΔ και δύνανται επομένως να απαντήσουν το κατηγορητήριο. Ο κ. Κορέλλης, ήταν η θέση της, είχε ζητήσει τη συγκεκριμένη διευκρίνιση που του δόθηκε. Συνέχισε λέγοντας ότι το εάν αποδεικνύονται ή όχι οι κατηγορίες είναι ζήτημα μαρτυρίας και όχι του άρθρου 108 ΠΔ. Ήταν επίσης η θέση της ότι ο κατηγορούμενος 5 διώκεται ως αυτουργός επομένως δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό τι αιτείται. Αναφέρθηκε τέλος στη νομολογία επί του θέματος, όπως και ο κ. Δημητρίου, για το πως διώκονται συνεργοί. Αναφορά σ’ αυτή γίνεται στη συνέχεια.  

 

27.         Έχουμε εξετάσει την ενώπιον μας επιχειρηματολογία και κρίνουμε ότι τα αιτήματα των συνηγόρων είναι αβάσιμα και ότι θα πρέπει να απορριφθούν για τους πιο κάτω λόγους:

 

(1)       Το άρθρο 20 ΠΚ προβλέπει τη δυνατότητα να κατηγορηθεί ο συνεργός ως αυτουργός (βλ. Ajini κ.ά. v Αστυνομίας (1996) 2 ΑΑΔ 319, 322, Eminyet κ.α. v Αστυνομίας (2007) 2 ΑΑΔ 216, 225 και Dimitov v Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 24/2022, 26/1/2024 (Εφ) με αναφορά στις DPP for Northern Ireland v Maxwell [1978] 3 All ER 1140 (HL), R v Gaughan [1990] Crim LR 880). Δεν δημιουργεί αδίκημα. Απλώς καλύπτει την περίπτωση εκείνη που στη διάπραξη του αδικήματος συμμετέχουν πέραν του ενός προσώπου (βλ. Constantinides v R (1978) 2 CLR 337, 376). Έχει μάλιστα αποφασιστεί ότι και αν ακόμα η Κατηγορούσα Αρχή παραλείψει να κάνει αναφορά στο άρθρο 20 ΠΚ (ή ακόμη και στο 21 που καλύπτει την περίπτωση διάπραξης αδικήματος από συναυτουργούς κατά την επιδίωξη κοινού σκοπού), δεν αποτελεί ουσιαστική παρατυπία (βλ. μεταξύ άλλων, Ξυδιάς κ.α. v Αστυνομίας (1993) 2 ΑΑΔ 174, 225, ΓΕ v Θεοδώρου (2002) 2 ΑΑΔ 9, 15, Κοιλιάρη v Δήμου Αγίου Δομετίου (2005) 2 ΑΑΔ 350, 357 και Saremi κ.α. v Αστυνομίας (2009) 2 ΑΑΔ 251, 259). Ωστόσο είναι επιθυμητό, όπου η Κατηγορούσα Αρχή γνωρίζει εξ αρχής ότι ο ρόλος κατηγορουμένου ήταν ρόλος συνεργού να το εκθέτει αυτό για πληρέστερη ενημέρωση της υπεράσπισης. Δεν είναι όμως απαραίτητο ούτε αναιρεί την καταδικαστική ετυμηγορία (βλ. Eminyet, ανωτέρω, σελ. 225, Θεοδώρου, ανωτέρω, στη σελ. 15, Κοιλιάρη, ανωτέρω, στη σελ. 357 και Dimitov, ανωτέρω).

 

(2)       Το άρθρο 39 (ζ)[1] ΠΔ, θέτει ως κατευθυντήρια γραμμή στο υπό αναφορά ζήτημα την παροχή στοιχείων που εύλογα επαρκούν προκειμένου να γνωρίζει ο κατηγορούμενος την υπόθεση που θα αντιμετωπίσει. Το κατά πόσο αυτό επιτυγχάνεται, συναρτάται με τις ανάγκες της κάθε περίπτωσης (βλ. Ajini, ανωτέρω, σελ. 322 – 323).

 

(3)       Διαφωνούμε επίσης με την εισήγηση του κ. Δημητρίου ότι δημιουργείται οποιαδήποτε αντίφαση σε σχέση με την κατηγορία 1. Η Κατηγορούσα Αρχή μέσω της παροχής λεπτομερειών έχει διευκρινίσει τον ρόλο του κατηγορούμενου 1 αλλά και των υπολοίπων κατηγορουμένων και ουδεμία αντίφαση προκύπτει με την αρχική διατύπωση της αφού θα διαβάζεται υπό το φως των λεπτομερειών που δόθηκαν. Εν προκειμένω, η Κατηγορούσα Αρχή έχει προσδιορίσει με τις λεπτομέρειες που έχει δώσει στον καθένα από τους κατηγορούμενους το ρόλο που τους αποδίδει σε κάθε κατηγορία. Ο προσδιορισμός του ρόλου του καθενός  συνάδει και με τα όσα κρίθηκαν ως ικανοποιητικά στην Kannas, ανωτέρω, στην οποία παρέπεμψε και η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής, στις σελ. 36 – 37. Συμπληρώνουμε μάλιστα ότι όταν η Κατηγορούσα Αρχή δεν είναι βέβαιη για τον ακριβή ρόλο που διαδραμάτισε κατηγορούμενος, επιτρέπεται να ισχυριστεί παροχή συνδρομής (βοήθειας) σε άλλον (aiding and abetting) ή παρακίνηση άλλου (counselling or procuring) να διαπράξει αδίκημα διαζευκτικά στην ίδια κατηγορία (βλ. Ferguson v Weaving [1951] 1 All ER 412, 413).

 

(4)       Δεν συμφωνούμε ούτε με την εισήγηση του κ. Δημητρίου για τις κατηγορίες 2 – 6. Η διατύπωση των λεπτομερειών από την Κατηγορούσα Αρχή παραπέμπει στον κοινό σκοπό ήτοι τη φόνευση του θύματος.

 

(5)       Τέλος κρίνουμε αβάσιμα και τα όσα ανέφερε ο κ. Κορέλλης σε σχέση με το άρθρο 108 ΠΔ. Η εν λόγω νομοθετική πρόνοια δίδει την ευχέρεια στον Γενικό Εισαγγελέα να προσάψει οποιαδήποτε κατηγορία, η οποία, κατά τη γνώμη του, αποκαλύπτεται από τις καταθέσεις που λήφθηκαν κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης και παραδόθηκαν στον κατηγορούμενο σύμφωνα με το άρθρο 94 ΠΔ, είτε επιπρόσθετα με το ποινικό αδίκημα, ή σε υποκατάσταση του ποινικού αδικήματος, για το οποίο ο κατηγορούμενος παραπέμφθηκε σε δίκη. Αφορά ζήτημα διακριτικής ευχέρειας του Γενικού Εισαγγελέα. Το εάν η μαρτυρία θα οδηγήσει σε καταδίκη είναι ζήτημα αξιολόγησης της μαρτυρίας στο τέλος της δίκης. 

 

28.         Στη βάση των όσων αναφέρονται ανωτέρω, οι ενστάσεις στο κατηγορητήριο κρίνονται αβάσιμες και απορρίπτονται.

 

 

 

(Υπ.) Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Π.Ε.Δ.

 

 

(Υπ.) Ν. Οικονόμου, Ε.Δ.

 

 

 (Υπ.) Α. Λουκά, Ε.Δ.

 

Πιστό Αντίγραφο

 

 

Πρωτοκολλητής