ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Ππεκρή, Ε.Δ.

Αρ. Υπόθεσης: 14787/2025

 

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ

 

Κατηγορούσα Αρχή

ν.

 

E.A.

Κατηγορούμενος

Ημερομηνία: 4 Δεκεμβρίου 2025

Εμφανίσεις:

Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Γ. Αργυρού

Για τον Κατηγορούμενο: κ. Α. Σαουρής

Κατηγορούμενος παρών.

ΑΠΟΦΑΣΗ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

 

Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει μία κατηγορία μέσα στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης, αναφορικά με το αδίκημα της άσεμνης πράξης, ενώ σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου, την 24.8.2025 στον χώρο στάθμευσης της εκκλησίας της Αγίας Βαρβάρας στη Λεμεσό, παρά τον αρχαιολογικό χώρο της Αμαθούντας, δημόσια τέλεσε άσεμνη πράξη, δηλαδή έδειξε τα γεννητικά του όργανα και αυνανίστηκε, κατά παράβαση των προνοιών του Ποινικού Κώδικα και της οικείας νομοθεσίας.

 

Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε ενοχή στην κατηγορία που αντιμετωπίζει και η υπόθεση προχώρησε σε ακρόαση. Για σκοπούς απόδειξης της κατηγορίας, η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε τρεις μάρτυρες, τη μαρτυρία των οποίων θα παραθέσω συνοπτικώς κατωτέρω.

 

Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής, το Δικαστήριο εξέτασε κατά πόσο έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου και αφού εξέδωσε σχετική ενδιάμεση απόφαση ότι έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση, κάλεσε τον κατηγορούμενο σε απολογία. Αφού επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα του κατηγορουμένου, αυτός επέλεξε να τηρήσει το δικαίωμα της σιωπής και δεν κάλεσε οποιονδήποτε μάρτυρα.

 

ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ

 

Με την υπόμνηση ότι  δεν είναι αναγκαίο το Δικαστήριο να παραθέτει ολόκληρη την μαρτυρία που παρουσίασε η κάθε πλευρά ή να αναφέρεται σε όλες τις πτυχές της, καθώς είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου, συνοψίζω κατωτέρω την προσκομισθείσα μαρτυρία.[1]

 

Πρώτος ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσε ο Κ.Τ., ο οποίος, ως ανέφερε κατά την κυρίως εξέτασή του προέβη σε κατάθεση στην Αστυνομία αναφορικά με τις ενέργειές του ως διερμηνέας σε σχέση με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, τον οποίο αναγνώρισε στο Δικαστήριο (στο εξής ο «ΜΚ1»). Αφού αναγνώρισε και υιοθέτησε την εν λόγω κατάθεσή του, αυτή κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1.

 

Καθ’ υπόδειξη της ανακριτικής κατάθεσης του κατηγορουμένου στην αραβική γλώσσα, ο ΜΚ1 αναγνώρισε τον γραφικό του χαρακτήρα και την υπογραφή του, ενώ ως επισήμανε, το ελληνικό κείμενο είναι πιστή μετάφραση που έγινε με τη βοήθειά του. Η εν λόγω κατάθεση κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1.

 

Ο ΜΚ1 δεν αντεξετάστηκε.

 

Η δεύτερη μάρτυρας η οποία προσέφερε μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου είναι η Δ.Π., η οποία υπέβαλε καταγγελία εναντίον του κατηγορουμένου αναφορικά με το περιστατικό της 24.8.2025 (στο εξής η «ΜΚ2»).

 

Η ΜΚ2 αναγνώρισε την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία και υιοθέτησε το περιεχόμενό της, ενώ αναγνώρισε τον κατηγορούμενο, ως το πρόσωπο που αυνανίστηκε μπροστά της, περιγράφοντας λεπτομερώς το επίδικο περιστατικό και επισημαίνοντας, ότι ενόψει του ότι ο κατηγορούμενος στεκόταν κάτω από τη γέφυρα, όπου υπήρχε φωτισμός, μπορούσε να τον δει.

 

Στην εν λόγω κατάθεσή της, αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι την 24.8.2025 μετέβη στην περιοχή της Αμαθούντας στη Λεμεσό για περπάτημα μαζί με μια φίλη της. Αφού στάθμευσαν το αυτοκίνητό τους έξω από την εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας, κατέβηκαν κάτω από τη γέφυρα, οδεύοντας προς το πεζοδρόμιο του παραλιακού για περπάτημα.

 

Ενώ βρίσκονταν στον πεζόδρομο, απέναντι από το THEAMA, είδαν δύο πρόσωπα να κάθονται μέσα σε ένα αυτοκίνητο saloon μάρκας Mitsubishi COLT, χρώματος ασημί, με αριθμούς εγγραφής [ ], το οποίο βρισκόταν σταθμευμένο πάνω από τον πεζόδρομο και ο οδηγός του αναβόσβηνε τα φώτα και κόρναρε, ώστε να τις προσεγγίσει. Αυτές προχώρησαν γρήγορα προς το αυτοκίνητό τους φοβισμένες και τότε το Mitsubishi COLT άρχισε να τις ακολουθεί αργά. Όταν αυτές έφτασαν στο αυτοκίνητό τους, το εν λόγω όχημα στάθμευσε σε απόσταση 30 μέτρων περίπου από το δικό τους όχημα και στη συνέχεια τα δύο πρόσωπα εξήλθαν από αυτό και κατέβηκαν κάτω από τη γέφυρα για να πάνε στον πεζόδρομο, περνώντας δίπλα από το αυτοκίνητο της ΜΚ2. Από το σημείο που η ΜΚ2 βρισκόταν, είχε οπτική επαφή μαζί τους και κατάλαβε ότι προσπαθούσαν να τους κάνουν επίδειξη, καθότι γύριζαν συνεχώς στο κεφάλι και έβλεπαν προς το μέρος τους.

 

Σε κάποια στιγμή, ο ένας από αυτούς, ο οποίος φορούσε μαύρα ρούχα και άσπρα αθλητικά παπούτσια, σταμάτησε ακριβώς κάτω από τη γέφυρα, ενώ ο άλλος άντρας προχώρησε πιο κάτω. Τότε ο άνδρας με τα μαύρα ρούχα άνοιξε το παντελόνι του, το κατέβασε λίγο και άρχισε να κάνει διάφορες χειρονομίες πάνω στα γεννητικά του όργανα και αφού άνοιξε τα πόδια του, άρχισε να αυνανίζεται. Αυτό διήρκεσε για περίπου ένα λεπτό και αφού ο άνδρας αυτός τράβηξε προς τα πάνω το παντελόνι του, επέστρεψε προς το μέρος όπου βρισκόταν η ΜΚ2 με τη φίλη της, κοιτάζοντας προς το μέρος της και δείχνοντας το κινητό του, το οποίο ήταν αναμμένο. Όταν τις πλησίασε στα δύο περίπου μέτρα, η ΜΚ2 ξεκίνησε το αυτοκίνητό της και έφυγε από το μέρος, ενώ την ώρα που έφυγε έβγαλε φωτογραφία το αυτοκίνητό τους και στη συνέχεια κάλεσε την Αστυνομία της Γερμασόγειας και ανέφερε το περιστατικό.

 

Την 22.10.2025, η ΜΚ2 πήγε ξανά για περπάτημα στο συγκεκριμένο μέρος, όπου πήγε η Αστυνομία, η οποία, ως της ανέφερε, κάνει έλεγχο σε υπόπτους που βρίσκονται στην περιοχή και παρενοχλούν κοπέλες. Τότε η ΜΚ2 τους ανέφερε το συμβάν και τους έδειξε τις φωτογραφίες και το βίντεο που τράβηξε. Ως περαιτέρω αναφέρει στην κατάθεσή της, αναγνώρισε τον άντρα με τα μαύρα ρούχα όταν τον είδε τυχαία στην Αστυνομία, όταν πήγε για να δώσει κατάθεση, καθώς είδε καθαρά το πρόσωπο και τον σωματότυπό του την ώρα που στεκόταν κάτω από τη λάμπα.

 

Αφού η εν λόγω κατάθεση της ΜΚ2 κατατέθηκε ως Τεκμήριο 3, ακολούθως, ως Τεκμήριο 4, κατατέθηκε ένα usb που η μάρτυρας υπέδειξε, στο οποίο, ως εξήγησε, υπάρχει σχετικό βίντεο και τέσσερις φωτογραφίες που απεικονίζουν τον κατηγορούμενο τη στιγμή που προβαίνει στις πράξεις που του καταλογίζονται.

 

Τόσο το εν λόγω βίντεο, όσο και οι αναφερόμενες φωτογραφίες, αναπαράχθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, με τη ΜΚ2 να αναγνωρίζει το πρόσωπο που απεικονίζεται στα ανωτέρω, ως το πρόσωπο που κατήγγειλε, και περαιτέρω να εξηγεί κάθε λήψη των, διευκρινίζοντας ότι το βίντεο και οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν από την ίδια ενώ βρισκόταν εντός του οχήματός της και έπειτα δόθηκαν στην Αστυνομία.

 

Αντεξεταζόμενη, η ΜΚ2 ανέφερε ότι οι φωτογραφίες ήταν πλάνα (shots) από το βίντεο που τράβηξε και ότι έδωσε στην Αστυνομία εκείνα όπου φαινόταν το πρόσωπο του κατηγορουμένου, ενώ επισήμανε, ότι παρόλο που στο βίντεο δεν φαίνεται καλά ο κατηγορούμενος, η ίδια τον είδε με τα μάτια της να προβαίνει στις πράξεις στις οποίες προέβη.

 

Περαιτέρω, η ΜΚ2 ανέφερε ότι η Αστυνομία δεν την κάλεσε αμέσως για να πάει να καταθέσει, αλλά ενώ φωτογράφισε το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου φεύγοντας, καθώς αυτό βρισκόταν 30 μέτρα από το δικό της όχημα και εφόσον έπρεπε να περάσει ακριβώς από μπροστά του για να φύγει από το πάρκινγκ.

 

Σε υποβολή του συνηγόρου υπεράσπισης, ότι δεν είδε τον κατηγορούμενο να αυνανίζεται, αλλά ότι αυτός ουρούσε και προσπαθούσε να λάβει μέτρα προφύλαξης για να μην γίνει ορατός, η ΜΚ2 απάντησε ότι ο κατηγορούμενος την ακολουθούσε για ώρα και ότι τον είδε σε απόσταση μικρότερη των τριών μέτρων με αρκετό φωτισμό, ενώ αν ήθελε να ουρήσει μπορούσε να προχωρήσει με τον φίλο του και να πάει πιο πέρα, αντί να γυρίζει προς τα πίσω του και να βλέπει την ΜΚ2 και την φίλη της.

 

Τέλος, μαρτυρία προσέφερε ο Αστ. [ ], Ε.Χ., ο οποίος υιοθέτησε και κατέθεσε ως Τεκμήριο 5 την κατάθεση στην οποία προέβη μέσα στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης (στο εξής ο «ΜΚ3»).

 

Σε αυτήν, ο ΜΚ3 αναφέρει ότι την 23.10.2025 ανέλαβε συνεχές καθήκον και μετά από οδηγίες της υπεύθυνης του, αιτήθηκε ενόρκως την έκδοση εντάλματος σύλληψης εναντίον του κατηγορουμένου, τον οποίο συνέλαβε μετά την έκδοση του αναφερόμενου εντάλματος. Ακολούθως, στην παρουσία κοινωνικής λειτουργού και του δικηγόρου του κατηγορουμένου, τον ανέκρινε γραπτώς με τη βοήθεια διερμηνέα και συγκεκριμένα του ΜΚ1.

 

Αντεξεταζόμενος, ο ΜΚ3 ανέφερε ότι διερευνούσε πέντε υποθέσεις οι οποίες προέκυψαν μετά από καταγγελίες, ότι αλλοδαπά πρόσωπα έκαναν άσεμνες επιθέσεις σε περιοχή που υπάγεται στον Αστυνομικό Σταθμό Γερμασόγειας.

 

Η παρούσα υπόθεση, προέκυψε μετά την καταγγελία της ΜΚ2, η οποία έδωσε το βίντεο στο ΤΑΕ Λεμεσού και όχι στον ίδιο, με τον μάρτυρα να διευκρινίζει ότι γνωρίζει για άσεμνες επιθέσεις που έγιναν στην περιοχή, όχι όμως για αυτό ακριβώς το περιστατικό, ενώ διευκρίνισε ότι όλα είναι καταγεγραμμένα στο σύστημα της Αστυνομίας.

 

Ερωτηθείς εάν ζήτησε να λάβει κατάθεση από το πρόσωπο στο οποίο ο κατηγορούμενος πούλησε το αυτοκίνητό του, ο ΜΚ3 απάντησε αρνητικά, διευκρινίζοντας ότι ο ύποπτος αναγνωριζόταν από το βίντεο και την παραπονούμενη και ότι την Αστυνομία δεν την ενδιαφέρει το αυτοκίνητο, το οποίο οδήγησε στον εντοπισμό του, αλλά ο ιδιοκτήτης του, που υπέπεσε στο συγκεκριμένο αδίκημα. Όπως μάλιστα ανέφερε, κατά τον επίδικο χρόνο δεν είχε μεταβιβασθεί ακόμα το αυτοκίνητο αλλά ήταν ιδιοκτησίας του κατηγορούμενου.

 

Ερωτηθείς εάν λήφθηκε κατάθεση από τη φίλη του κατηγορουμένου, ονόματι  [ ], ο μάρτυρας απάντησε ότι τη συγκεκριμένη μέρα το εν λόγω πρόσωπο δεν φαίνεται να ήταν μαζί του στο σημείο, σε σχέση δε με τη διαδικασία αναγνώρισης του κατηγορουμένου, ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να τοποθετηθεί, καθώς δεν προέβη ο ίδιος σε αυτή.

 

Κατά την επανεξέταση του ΜΚ3, κατατέθηκε ως Τεκμήριο 6 έντυπο ιδιοκτησίας του οχήματος με αρ. εγγραφής [ ] επ’ ονόματι του κατηγορουμένου, το οποίο φέρει ημερ. εκτύπωσης την 23.10.2025 από το σύστημα της Αστυνομίας.

 

Με το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής και αφού κρίθηκε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου στην κατηγορία που αντιμετωπίζει, ο τελευταίος, αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματά του, επέλεξε να ασκήσει το δικαίωμα της σιωπής και δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα.

 

Η ακρόαση της υπόθεσης ολοκληρώθηκε με τις αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων των δύο πλευρών, οι οποίοι επιχειρηματολόγησαν προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεών τους, παραπέμποντας το Δικαστήριο σε σχετική νομολογία και αρχές, αλλά και στα όσα, κατά την εισήγησή τους, προκύπτουν από την ενώπιον του Δικαστηρίου προσκομισθείσα μαρτυρία. Ειδική αναφορά στο περιεχόμενο των εισηγήσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων γίνεται κατωτέρω, όπου τούτο κρίνεται σκόπιμο.

 

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

 

Παρακολουθώντας τους μάρτυρες να προσφέρουν δια ζώσης την μαρτυρία τους στο εδώλιο του μάρτυρα, το Δικαστήριο δύναται να αξιολογεί τη συνολική εμφάνιση και συμπεριφορά τους, με βάση, μεταξύ άλλων, τη λογική, την ποιότητα και την πειστικότητα της μαρτυρίας που προσκόμισαν, την αμεσότητα και σαφήνεια των απαντήσεων τους ή την ύπαρξη ουσιαστικών αντιφάσεων σε αυτές.[2]

 

Η αξιολόγηση της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην αποτίμηση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα ξεχωριστά, αλλά συσχετίζεται, αντιπαραβάλλεται και διερευνάται, μέσα από την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων,[3] η δε αξιοπιστία των μαρτύρων εκτιμάται αυτοτελώς και ανεξαρτήτως επιπέδου απόδειξης.[4]

 

Κατά την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα, λαμβάνεται υπόψη, ότι  με βάση τη νομολογία, είναι ανάγκη μια μαρτυρία να τίθεται στη βάσανο της αξιολόγησης από απόψεως περιεχομένου και να μην γίνεται αποδεκτή ή να απορρίπτεται μόνο βάσει της εξωτερικής εντύπωσης που προκαλεί ο μάρτυρας.[5]

 

Επουσιώδεις αντιφάσεις δεν πλήττουν την αξιοπιστία ενός μάρτυρα,[6] ενώ ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς και δεν είναι επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα.[7] Σύμφωνα δε με τη σχετική επί του θέματος νομολογία, η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται στη βάση της μαρτυρίας η οποία σχετίζεται με τα επίδικα θέματα και δεν περιλαμβάνει κάθε πτυχή της μαρτυρίας.[8]

 

Έχοντας κατά νου τα ανωτέρω, προχωρώ σε αξιολόγηση των μαρτύρων τους οποίους είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω μέσα στο πλαίσιο της παρούσας.

 

Ο ΜΚ1 ήταν ο διερμηνέας κατά το ανακριτικό στάδιο της υπόθεσης, ήταν τυπικός μάρτυρας και αρκούντως επεξηγηματικώς στα όσα κατέθεσε κατά την κυρίως εξέτασή του ενώπιόν μου, ενώ δεν αντεξετάσθηκε. Συνεπακόλουθα, η μαρτυρία του η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη, γίνεται αποδεκτή στην ολότητά της.

Στρεφόμενη σε αξιολόγηση της ΜΚ2, σημειώνω εν πρώτοις, ότι η συγκεκριμένη μάρτυρας μου έκανε πολύ θετική εντύπωση, καθώς η μαρτυρία της ήταν ποιοτική, συγκροτημένη και πλήρως επεξηγηματική, ενώ δεν εντόπισα οποιεσδήποτε ανακολουθίες σε αυτήν. Η μάρτυρας εξήλθε αλώβητη από τις ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν κατά την αντεξέτασή της και δεν διαπίστωσα ότι ήρθε στο Δικαστήριο να μεταφέρει αναλήθειες, ούτε και αναδύθηκε από την αντεξέτασή της οποιοδήποτε αλλότριο κίνητρο κατά του κατηγορουμένου.

 

Όπως μάλιστα η ίδια η μάρτυρας ανέφερε, παρόλο που η ποιότητα του βίντεο (Τεκμήριο 4) δεν είναι η καλύτερη και δεν φαίνεται καθαρά η πράξη στην οποία προέβη ο κατηγορούμενος, αυτή ήταν εκεί και μπόρεσε να τον δει με τα ίδια της τα μάτια, καθώς υπήρχε φως από λάμπα στον χώρο, ενώ ως επισήμανε αρκετές φορές αντεξεταζόμενη, ο κατηγορούμενος μαζί με το άλλο πρόσωπο τις ακολουθούσαν για αρκετή ώρα και γνώριζαν ότι βρίσκονταν στο μέρος. Τα λεγόμενα της μάρτυρος επιβεβαιώνονται και από το επίμαχο βίντεο, όπου απεικονίζεται ο κατηγορούμενος να περπατά προς τη γέφυρα και να γυρνάει προς το μέρος της ΜΚ2 και της φίλης της, ενώ αφού σταματά, γυρίζει προς το μέρος τους και κατεβάζει το παντελόνι του. Παρόλο που στο βίντεο ο άνδρας δεν παρουσιάζεται ολόκληρος, είναι εμφανές ότι στο σημείο υπάρχει αρκετός φωτισμός.

 

Ως προς το θέμα της αναγνώρισης του κατηγορουμένου, η μάρτυρας ήταν σαφής και αταλάντευτη ως προς την πεποίθησή της και τους λόγους επί τη βάσει των οποίων αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ως το πρόσωπο το οποίο είχε δει να αυνανίζεται, αναφερόμενη στα ρούχα και στην ηλικία του, στο γεγονός ότι μπορούσε να τον δει σε κοντινή από αυτήν απόσταση, εφόσον υπήρχε αρκετός φωτισμός στο σημείο που στάθηκε για να αυνανιστεί, αλλά και στο γεγονός ότι αυτός περπάτησε προς το μέρος της όταν ολοκλήρωσε την πράξη του αυτή, κοιτάζοντας προς το μέρος της, σε απόσταση δύο μέτρων.

 

Οι ανωτέρω αναφορές της ΜΚ2 επιβεβαιώνονται από το βίντεο και τις φωτογραφίες τα οποία προβλήθηκαν στο Δικαστήριο, στα οποία μάλιστα δεν παρουσιάζονται στο επίμαχο μέρος άλλα πρόσωπα, πέραν του κατηγορουμένου.[9]

Επισημαίνεται, ότι δεν υποβλήθηκε από πλευράς Υπεράσπισης η θέση ότι δεν είναι ο κατηγορούμενος το πρόσωπο το οποίο παρουσιάζεται στο βίντεο, καθώς η θέση η οποία προωθήθηκε, ήταν ότι πήγε στο σημείο αυτό για να ουρήσει και όχι για να αυνανιστεί.[10]

 

Ως υποδεικνύεται στο σύγγραμμα Δίκαιο της Απόδειξης, Β’ Έκδοση, σελ. 405, με παραπομπή στην R v Miah (2013) All ER (D) 169, στην περίπτωση που δεν αμφισβητείται ότι ο μάρτυς είδε πράγματι τον κατηγορούμενο στη σκηνή του εγκλήματος, ασχέτως αν υπάρχει κάποια διάσταση ως προς το τι ακριβώς είναι που τον είδε να πράττει, δεν επιβάλλεται όπως το Δικαστήριο αυτοκαθοδηγηθεί βάσει του κανόνα της Turnbull.

 

Πέραν των ανωτέρω και ενόψει της θέσης του συνηγόρου Υπεράσπισης περί αναγκαιότητας προσκόμισης ενισχυτικής μαρτυρίας, κατά το στάδιο των αγορεύσεων, παραπέμπω στο αρ. 29 του περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Βίας κατά των Γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας και περί Συναφών Θεμάτων Νόμου του 2021 (115(I)/2021), το οποίο διαλαμβάνει τα ακόλουθα:

 

«Για την απόδειξη αδικήματος βίας κατά γυναίκας δεν είναι απαραίτητη η αναζήτηση ενισχυτικής μαρτυρίας της ένορκης ή ανώμοτης μαρτυρίας παιδιού ή της ένορκης μαρτυρίας γυναίκας, ούτε η αυτοπροειδοποίηση του Δικαστηρίου για τον κίνδυνο καταδίκης με μόνη την ένορκη ή ανώμοτη μαρτυρία παιδιού ή την ένορκη μαρτυρία γυναίκας».

 

Δεν μου διαφεύγει, η υποβολή ερωτήσεων από πλευράς Υπεράσπισης προς την ΜΚ2 αναφορικά με το κατά πόσο οι φωτογραφίες έτυχαν επεξεργασίας και προς τον ΜΚ3 αναφορικά με το κατά πόσο το όχημα που οδηγείτο εκείνο το βράδυ πουλήθηκε σε τρίτο πρόσωπο - θέση, η οποία αντιφάσκει με τη θέση ότι ο κατηγορούμενος πήγε να ουρήσει -, με τον ΜΚ3 να απαντά ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο, το συγκεκριμένο όχημα ήταν εγγεγραμμένο επ’ ονόματι του κατηγορουμένου, καταθέτοντας σχετικά το Τεκμήριο 6.

Τούτων λεχθέντων και έχοντας κατά νου τη νομολογία που διέπει το ζήτημα της αναγνώρισης, το Δικαστήριο αυτοπροειδοποιείται εν πάση περιπτώσει, ότι πάντοτε υπάρχει το ενδεχόμενο λάθους, κίνδυνος ο οποίος, υπό το φως των όσων έχω αναφέρει πιο πάνω, θεωρώ ότι έχει μειωθεί δραματικά στην προκειμένη περίπτωση.[11]

 

Ως εκ των άνω, αποδέχομαι τη μαρτυρία της ΜΚ2 στο σύνολό της ως αξιόπιστη, για σκοπούς εξαγωγής των ευρημάτων μου.

 

Θετική ήταν η εντύπωση που απεκόμισα και από τον ΜΚ3, ο οποίος κατέθεσε με σταθερότητα και ειλικρίνεια, χωρίς να εντοπίσω οποιεσδήποτε αντιφάσεις στη μαρτυρία του, πράγμα που ενισχύεται από το γεγονός ότι χωρίς υπεκφυγές απάντησε κατά την αντεξέτασή του, ότι ζήτησε την έκδοση εντάλματος σύλληψης του κατηγορουμένου βάσει οδηγιών που έλαβε και ότι τα όσα γνώριζε αναφορικά με την υπό εξέταση περίπτωση ήταν πληροφορίες που έλαβε μέσω συναδέλφων του, ενώ δεν αναδύθηκε από τη μαρτυρία του οποιοδήποτε αλλότριο κίνητρο. Αποδέχομαι συνεπώς τη μαρτυρία του ΜΚ3 στο σύνολό της.

 

Ο κατηγορούμενος επέλεξε να τηρήσει το δικαίωμα της σιωπής και δεν κάλεσε οποιονδήποτε μάρτυρα. Η επιλογή του αυτή σε καμία περίπτωση δεν οδηγεί το Δικαστήριο στην εξαγωγή οποιωνδήποτε ενοχοποιητικών συμπερασμάτων, αφής στιγμής το τεκμήριο της αθωότητας εμπεριέχει σιωπηρά το δικαίωμα της σιωπής και συνεπακόλουθα το δικαίωμα της μη αυτοενοχοποίησης. Το βάρος αποδείξεως ενοχής πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, εξακολουθεί να βαραίνει την Κατηγορούσα Αρχή.[12]

 

Συγχρόνως, τούτο δεν βαραίνει την Κατηγορούσα Αρχή με το βάρος αποδείξεως των υποβολών της Υπεράσπισης προς τους μάρτυρες κατηγορίας, καθώς, ως έχει νομολογηθεί, οι υποβολές  είναι αναγκαίες ώστε να δοθεί η ευκαιρία στον μάρτυρα να απαντήσει και περαιτέρω να τεθεί η υπόθεση της άλλης πλευράς. Ως εκ τούτου, οι υποβολές παραμένουν μετέωρες, σε περίπτωση που δεν ακολουθήσει η προσκόμιση αποδεκτής μαρτυρίας που να αποδεικνύει του λόγου το αληθές.[13] 

Στην δε κατάθεση του κατηγορουμένου ημερ. 23.10.2025, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 2(α) και (β), υπάρχει η γενική του άρνηση αναφορικά με τα όσα του καταλογίζονται για το περιστατικό της 24.8.2025, αναφέρει δε ότι ίσως να πήγε σε κάποια γωνιά για να ουρήσει και δεν είδε ποτέ κάποια κοπέλα να τον κοιτάζει, οι πλείστες δε των αναφορών του αφορούν σε άλλες ημερομηνίες.

 

ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ

 

Κατόπιν αξιολόγησης της μαρτυρίας η οποία τέθηκε ενώπιόν μου, καταλήγω στα ακόλουθα ουσιώδη για την παρούσα υπόθεση γεγονότα:

 

Την 24.8.2025 η ΜΚ2 μετέβη στην περιοχή της Αμαθούντας στη Λεμεσό για περπάτημα μαζί με μια φίλη της. Αφού στάθμευσαν το αυτοκίνητό τους έξω από την εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας, κατέβηκαν κάτω από τη γέφυρα, οδεύοντας προς το πεζοδρόμιο του παραλιακού για περπάτημα. Ενώ βρίσκονταν στον πεζόδρομο, απέναντι από το THEAMA, είδαν δύο πρόσωπα να κάθονται μέσα σε ένα αυτοκίνητο saloon μάρκας Mitsubishi COLT, χρώματος ασημί, με αριθμούς εγγραφής [ ], το οποίο βρισκόταν σταθμευμένο πάνω από τον πεζόδρομο και ο οδηγός του αναβόσβηνε τα φώτα και κόρναρε, ώστε να τις προσεγγίσει. Αυτές προχώρησαν γρήγορα προς το αυτοκίνητό τους φοβισμένες και τότε το εν λόγω αυτοκίνητο άρχισε να τις ακολουθεί αργά.

 

Όταν έφτασαν στο αυτοκίνητό τους, το Mitsubishi COLT στάθμευσε σε απόσταση 30 μέτρων περίπου από το δικό τους όχημα και στη συνέχεια εξήλθαν από αυτό δύο πρόσωπα τα οποία κατέβηκαν κάτω από τη γέφυρα για να πάνε στον πεζόδρομο, περνώντας  δίπλα από το αυτοκίνητό τους, γυρνώντας προς τα πίσω το κεφάλι τους και κοιτάζοντας προς το μέρος όπου βρισκόταν η ΜΚ2 και η φίλη της.

 

Σε κάποια στιγμή, ο κατηγορούμενος σταμάτησε ακριβώς κάτω από τη γέφυρα, όπου υπήρχε φωτισμός από λάμπα, ενώ ο άλλος άντρας προχώρησε πιο κάτω, άνοιξε το παντελόνι του, το κατέβασε λίγο και άρχισε να αυνανίζεται. Αυτό διήρκεσε για περίπου ένα λεπτό και αφού τράβηξε προς τα πάνω το παντελόνι του, άρχισε να περπατά προς το σημείο όπου βρισκόταν η ΜΚ2 με τη φίλη της, κοιτάζοντας προς το μέρος τους και δείχνοντας το κινητό του, το οποίο ήταν αναμμένο.

Όταν τις πλησίασε στα δύο περίπου μέτρα, η ΜΚ2 ξεκίνησε το αυτοκίνητό της και έφυγε από το μέρος και στη συνέχεια κάλεσε την Αστυνομία της Γερμασόγειας και ανέφερε το περιστατικό.

 

ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ

 

Στις ποινικές υποθέσεις η Κατηγορούσα Αρχή φέρει το βάρος αποδείξεως, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, της ύπαρξης κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι.[14]

 

Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων, που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα, αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη.[15] Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής.[16] 

 

Εάν στο τέλος της υπόθεσης υπάρχει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας.[17]

 

Παράλληλα, δεν αποτελεί υποχρέωση της Κατηγορούσας Αρχής το να αναιρέσει ή αποκρούσει κάθε πιθανή υπεράσπιση που ενδεχομένως θα επικαλεστεί ο κατηγορούμενος.[18]

 

Έχοντας κατά νου όλα τα πιο πάνω, προχωρώ σε εξέταση του κατά πόσον έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει.

 

Σύμφωνα με το άρθρο 176 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154:

 

«Όποιος διενεργεί δημόσια άσεμνη πράξη, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων».

 

Από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου, προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της άσεμνης πράξης είναι (α) η διενέργεια άσεμνης πράξης η οποία (β) να διενεργείται δημόσια.

 

Σημειώνω, ότι το αδίκημα του αρ. 176 του Κεφ. 154, περιλαμβάνεται στα αδικήματα τα οποία σύμφωνα με τον Περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Βίας κατά των Γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας και περί Συναφών Θεμάτων Νόμο του 2021, συνιστούν αδικήματα βίας κατά των γυναικών.

 

Ως προς το τι συνιστά άσεμνη πράξη, παραπέμπω στην Θωμά ν Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω του Επάρχου Λευκωσίας, Υπόθεση Αρ. 948/2096 ημερ. 4.12.1998, όπου, σύμφωνα με τα όσα αποφασίσθηκαν, η διενέργεια άσεμνης πράξης είναι άμεσα συναρτώμενη με την προσβολή της δημοσίας αιδούς, ενώ το κατά πόσο κάποιος με την πράξη του προβάλλει τα χρηστά ήθη, συναρτάται και από τις αντιλήψεις της κοινωνίας την εκάστοτε εποχή.

 

Ως έχει νομολογηθεί, για τη στοιχειοθέτηση του αδικήματος, δεν απαιτείται η ύπαρξη πρόθεσης από πλευράς αδικοπραγούντος.[19]

 

Αναφορικά με την ερμηνεία του όρου «δημόσια», σχετικά παραπέμπω στο ερμηνευτικό άρθρο 2 του Κεφ. 154, όπου αναφέρονται τα εξής:

 

“δημόσια” αναφορικά με πράξεις που έχουν διενεργηθεί, σημαίνει είτε-

 

(α) ότι οι πράξεις αυτές διενεργήθηκαν σε δημόσιο χώρο με τέτοιο τρόπο, ώστε να είναι ορατές από οποιοδήποτε πρόσωπο που βρίσκεται ή όχι σε δημόσιο χώρο είτε

 

(β) ότι αυτές διενεργήθηκαν σε μη δημόσιο χώρο με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι πιθανόν να καταστούν ορατές από πρόσωπο που βρίσκεται σε δημόσιο χώρο».

 

Παρενθετικά σημειώνω, ότι ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης διευκρίνισε, κατά το στάδιο των αγορεύσεων, ότι δεν τίθεται υπό αμφισβήτηση το γεγονός ότι ο επίδικος χώρος ήταν δημόσιος.

 

Επανερχόμενη στα περιστατικά της παρούσας, με βάση τα ευρήματά μου, έχω ικανοποιηθεί ότι με την αξιόπιστη μαρτυρία που η Κατηγορούσα Αρχή προσέφερε, έχει επιτύχει να αποδείξει την υπόθεσή της εναντίον του κατηγορουμένου στον απαιτούμενο βαθμό. Ειδικότερα, έχω ικανοποιηθεί ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε ότι ο κατηγορούμενος αυνανιζόταν κατά τον επίδικο χρόνο, πράξη η οποία θεωρώ ότι είναι άσεμνη, λαμβανομένων υπόψη των χρηστών ηθών και των αντιλήψεων της κοινωνίας και ότι η πράξη αυτή διενεργήθηκε σε δημόσιο χώρο, ήτοι κάτω από τη γέφυρα, προς τον πεζόδρομο του παραλιακού στην περιοχή της Αμαθούντας στη Λεμεσό και ήταν ορατή από την ΜΚ2 η οποία καθόταν εντός του οχήματός της.

 

Ενόψει όλων των ανωτέρω, καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε την υπόθεση της εναντίον του κατηγορούμενου.

 

Κατά συνέπεια, ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία που αντιμετωπίζει.

 

 

 

(Υπ.) ……………………

Χρ. Γ. Ππεκρή, Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

 

Πρωτοκολλητής