ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

Ενώπιον: Χρ. Γ. Ππεκρή, Ε.Δ.

Αρ. Υπόθεσης: 21460/2024

 

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ

 

ν.

 

ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΕΛ ΧΟΥΡΙ

Κατηγορούμενος

 

Ημερομηνία: 8 Οκτωβρίου 2025

 

ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:

Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Γ. Αργυρού

Για Κατηγορούμενο: κα Π. Αρέστη

Ο κατηγορούμενος είναι παρών.

 

Π Ο Ι Ν Η

 

Ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος κατόπιν παραδοχής του σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει, ήτοι την εισαγωγή ελεγχόμενου Φαρμάκου Τάξεως Β (1^η, 5^η και 7^η κατηγορία), την παράνομη κατοχή ελεγχόμενου Φαρμάκου Τάξεως Β (2^η, 3^η, 6^η και 8^η κατηγορία), καθώς επίσης και την κατηγορία για κάπνισμα φυτού καννάβεως (4^η κατηγορία), κατά παράβαση των προνοιών του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, Ν. 29/1977.

 

Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο, σε σχέση με το αδίκημα της 1^ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος την 28.9.2023 στη Λάρνακα, εισήγαγε ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, δηλ. 23,88 γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας.

 

Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο, σε σχέση με το αδίκημα της 2^ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος την 18.10.2023 στη Λευκωσία, είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, δηλ. 23,88 γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας.

 

Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο, σε σχέση με το αδίκημα της 3^ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος την 29.10.2023 στη Λεμεσό, είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, δηλ. 0,74 γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας.

 

Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο, σε σχέση με το αδίκημα της 4^ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος την 15.10.2023 στη Λεμεσό, κάπνισε φυτό κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη.

 

Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο, σε σχέση με το αδίκημα της 5^ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος την 23.4.2023 στη Λάρνακα, εισήγαγε ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, δηλ. 7 γραμμάρια περίπου φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας.

 

Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο, σε σχέση με το αδίκημα της 6^ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος την 23.4.2023 στη Λεμεσό, είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, δηλ. 7 γραμμάρια περίπου φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας.

 

Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο, σε σχέση με το αδίκημα της 7^ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος την 23.7.2023 στη Λάρνακα, εισήγαγε ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, δηλ. 11,5 γραμμάρια περίπου φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας.

 

Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο, σε σχέση με το αδίκημα της 8^ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος την 23.7.2023 στη Λεμεσό, είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, δηλ. 11,5 γραμμάρια περίπου φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας.

 

Εκθέτοντας τα γεγονότα της υπόθεσης, πέραν της υιοθέτησης των λεπτομερειών που εκτίθενται στο κατηγορητήριο, ο ευπαίδευτος εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής,  κατέθεσε κείμενο γεγονότων, το οποίο σημειώθηκε ως Έγγραφο Α και κατατέθηκε στον φάκελο του Δικαστηρίου, με την ευπαίδευτη συνήγορο υπεράσπισης να εκφράζει τη συμφωνία της με το περιεχόμενό του.

 

Ως αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στο Έγγραφο Α, την 27.10.2023, κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας μεταξύ του τελωνειακού λειτουργού και του μάρτυρα 2 επί του κατηγορητηρίου, ο τελευταίος μετέβη στο ΚΕΔΑ Λατσιών, όπου πληροφορήθηκε ότι την 18.10.2023 περί τις 12:20, κατά τη διενέργεια δειγματοληπτικού ελέγχου των πακέτων/φακέλων που έφτασαν στο ταχυδρομείο, εντοπίστηκε ένας φάκελος, κατά τον έλεγχο του οποίου εντοπίστηκαν εντός αυτού:

 

(α) μία νάιλον διαφανής συσκευασία μέσα στην οποία υπήρχε γυάλινο κυλινδρικό δοχείο με πώμα, μέσα στο οποίο υπήρχε ξηρή φυτική ύλη κάνναβης, βάρους περί τα 19 γραμμάρια,

 

(β) μία νάιλον συσκευασία τύπου zip-lock η οποία περιείχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, βάρους 7 γραμμαρίων περίπου,

 

(γ) ένα πράσινο κουτί το οποίο περιείχε μία νάιλον συσκευασία τύπου zip-lock μέσα στην οποία υπήρχε ένα τεμάχιο χαρτιού, στο οποίο υπήρχαν επισυναπτόμενες δύο διαφανείς νάιλον συσκευασίες τύπου zip-lock με ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, βάρους 6 γραμμαρίων περίπου και έναν αναπτήρα και

 

(δ) διάφορα έγγραφα.

 

Από εξετάσεις που έγιναν μέσω του μηχανογραφημένου συστήματος της Αστυνομίας, διαπιστώθηκε ότι τα στοιχεία του παραλήπτη του αναφερθέντος πακέτου, ανταποκρίνονται στα στοιχεία του κατηγορουμένου, εναντίον του οποίου εκδόθηκε δικαστικό ένταλμα σύλληψης.

 

Την 29.10.2023 ο κατηγορούμενος εντοπίστηκε στην οικία όπου διαμένει από μέλη της Αστυνομίας και του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του. Ακολούθως, βάσει δικαστικού εντάλματος έρευνας και στην παρουσία των γονιών του, τα μέλη της Αστυνομίας προέβησαν σε έρευνα της οικίας και εντόπισαν, στο γραφείο του κατηγορουμένου, ένα νάιλον σακουλάκι εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, ανάμεικτη με βιομηχανοποιημένο καπνό. Καθ’ υπόδειξή του στον κατηγορούμενο, αυτός απάντησε ότι είναι για δική του χρήση. Επίσης, στο υπνοδωμάτιο του κατηγορουμένου εντοπίστηκε ένα γυάλινο κυλινδρικό δοχείο με πώμα.

 

Μετά τη μεταφορά του κατηγορουμένου στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, βάσει γραπτής του συγκατάθεσης, έγινε έλεγχος του κινητού του τηλεφώνου, εντός του οποίου εντοπίστηκε ηλεκτρονικό μήνυμα από τον αποστολέα με την ονομασία JK Distro The California Plug, καθ’ υπόδειξη του οποίου ο κατηγορούμενος απάντησε ότι από τη συγκεκριμένη εταιρεία παρήγγειλε άλλες δύο φορές ναρκωτικές ουσίες. Ακολούθως, εντοπίστηκαν άλλα δύο ηλεκτρονικά μηνύματα σε σχέση με παραγγελίες, από τον ίδιο αποστολέα, ημερ. 12.7.2023 και 15.4.2023.

 

Ανακρινόμενος, ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι οι εντοπισθείσες ναρκωτικές ουσίες είναι δικές του και ότι τις παράγγελνε από το διαδίκτυο επειδή ήταν φθηνότερες, για δική του χρήση, ενώ ανέφερε ότι η τελευταία φορά που έκανε χρήση ήταν η 15.10.2023.

 

Ακολούθησαν έρευνες αναφορικά με την πορεία των πιο πάνω αναφερόμενων πακέτων στην Κύπρο, καθώς επίσης και επιστημονικές εξετάσεις, αναφορικά με τις ουσίες που εντοπίστηκαν, οι οποίες κατέδειξαν ότι επρόκειτο για πράσινη ξηρή φυτική ύλη. Αφού επιστήθηκε η προσοχή του κατηγορουμένου στο Νόμο, αυτός απολογήθηκε και παραδέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων της παράνομης εισαγωγής και κατοχής κάνναβης, σε διαφορετικές περιπτώσεις, ως περιγράφεται ανωτέρω.

 

Τέλος, αναφέρθηκε ότι ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου.

 

Αγορεύοντας για σκοπούς μετριασμού της ποινής του κατηγορούμενου, η ευπαίδευτη συνήγορός του διευκρίνισε ότι τα γεγονότα ως εκτέθηκαν από την συνήγορο της κατηγορούσας αρχής δεν τίθενται υπό αμφισβήτηση και κατέθεσε γραπτή αγόρευση, το περιεχόμενο της οποίας έχω διέλθει και αναφορά στην οποία θα γίνει όπου τούτο κριθεί σκόπιμο.

 

Επιγραμματικά σημειώνω, ότι στην  εν λόγω αγόρευση, με παραπομπή σε σχετική νομολογία, γίνεται αναφορά στην άμεση παραδοχή του κατηγορουμένου, στην απολογία του και στην έμπρακτη μεταμέλειά του και στη συνεργασία του με τις αρχές, στις προσωπικές περιστάσεις του, στο νεαρό της ηλικίας του, στο λευκό ποινικό του μητρώο, στο πρόγραμμα απεξάρτησης που παρακολούθησε επιτυχώς, με επισύναψη σχετικών εργαστηριακών εξετάσεων, σύμφωνα με τις οποίες ο κατηγορούμενος είναι καθαρός από ναρκωτικές ουσίες, στην αλλαγή των συνθηκών ζωής του, καθώς έχει εγγραφεί σε πρόγραμμα σπουδών, καθώς επίσης και στον χρόνο που έχει διαρρεύσει από τη διάπραξη των αδικημάτων, εντός του οποίου ο κατηγορούμενος δεν απασχόλησε ξανά τη δικαιοσύνη.

 

Επιπρόσθετα, η συνήγορος υπεράσπισης εισηγήθηκε την έκδοση διατάγματος κοινοτικής εργασίας, εισηγήθηκε δε, όπως τυχόν ποινή φυλάκισης, ανασταλεί.

 

Τέλος, η συνήγορος υπεράσπισης υιοθέτησε το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας, την ετοιμασία της οποίας ζήτησε το Δικαστήριο, ενόψει της σοβαρότητας των κατηγοριών που ο κατηγορούμενος  αντιμετωπίζει, ώστε να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, για σκοπούς εξατομίκευσης της αρμόζουσας ποινής.[1]

 

Σε αυτήν αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι ο κατηγορούμενος είναι σήμερα 21 ετών και διαμένει μαζί με την οικογένειά του, με την οποία διατηρεί καλές σχέσεις. Υπηρέτησε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία και εργάστηκε για λίγους μήνες ως αποθηκάριος, ως υπάλληλος σε εταιρεία τοποθέτησης κεραμικών και σε διάφορες χειρωνακτικές υπηρεσίες. Επί του θέματος αυτού, η συνήγορος υπεράσπισης διευκρίνισε ότι ο κατηγορούμενος σήμερα είναι άνεργος.

 

Έχοντας λάβει υπόψη μου όλα όσα τέθηκαν ενώπιόν μου, προχωρώ να εξετάσω την επιβολή της αρμόζουσας υπό τις περιστάσεις ποινή στον κατηγορούμενο.

 

Η επιβολή ποινής συνιστά ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου, καθώς απαιτείται η εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος απονομής της δικαιοσύνης με την εξατομίκευση της ποινής, λαμβανομένων υπόψη των ειδικών περιστατικών εκάστης περίπτωσης, καθώς επίσης και της σοβαρότητας του διαπραχθέντος αδικήματος. Με άλλα λόγια, η ποινή που θα επιβληθεί, πρέπει να αρμόζει στο πρόσωπο του παραβάτη, αλλά και στο αδίκημα που έχει διαπραχθεί.[2]

 

Παράλληλα, η εξατομίκευση της ποινής δεν συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του εγκλήματος, ούτε του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή, τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο, όσο και για το κοινό γενικότερα.[3] Επισημαίνεται ωστόσο, ότι η σοβαρότητα των διαπραχθέντων αδικημάτων, δεν οδηγεί σε ατονία το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής.[4]

Διαφωτιστικά είναι τα όσα αναφέρθηκαν επί τούτου στην Πισκόπου v. Δημοκρατίας (1999) 2 Α.Α.Δ. 342.

 

Αναφορικά με τη σοβαρότητα των κατηγοριών που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, αυτή αντανακλάται από τις ποινές που προβλέπει η οικεία νομοθεσία,[5] καθώς, ως έχει νομολογηθεί, το μέγιστο ύψος της ποινής που είναι δυνατό να επιβληθεί, λαμβανομένης υπόψη της εκ του νόμου προβλεπόμενης ποινής, αποτελεί τη βάση από την οποία το Δικαστήριο ξεκινά τη διεργασία του, για σκοπούς επιμέτρησης και καθορισμού της ποινής.[6]

 

Ως έχει επίσης νομολογηθεί, το ανώτατο όριο της προβλεπόμενης εκ του Νόμου ποινής αντανακλά την αγωνία της κοινωνίας για τη διαρκώς αυξανόμενη συχνότητα διάπραξης αδικημάτων που σχετίζονται με τα ναρκωτικά, τα οποία αποτελούν επικίνδυνη πληγή στο σώμα ολόκληρης της κοινωνίας και επηρεάζουν, όχι μόνο το πρόσωπο που τα διαπράττει, αλλά και το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο.[7]

 

Ειδικότερα, για τα αδικήματα της εισαγωγής και χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, η οικεία νομοθεσία προβλέπει την επιβολή ποινής φυλάκισης μέχρι και δια βίου, ενώ για το αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, προβλέπει ποινής φυλάκισης έως και 8 έτη.

 

Δεν διαλανθάνει την προσοχή μου, ότι η παρούσα έχει παραπεμφθεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο, γεγονός το οποίο δεν αποτελεί κατά κανόνα ελαφρυντικό στοιχείο υπέρ ενός κατηγορούμενου προσώπου, πλην όμως έχει τη δική της σημασία, καθότι το Επαρχιακό Δικαστήριο είναι διά Νόμου περιορισμένο στην επιβολή κατ’ ανώτατο όριο πενταετούς ποινής φυλάκισης.[8]

 

Πέραν της αντικειμενικής σοβαρότητας των αδικημάτων, η οποία πηγάζει από τις προβλεπόμενες εκ της νομοθεσίας ποινές, η σοβαρότητά τους προκύπτει και από τη σχετική επί του θέματος νομολογία.

 

Διαφωτιστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την Σάμπη ν. Δημοκρατίας (2012) 2 Α.Α.Δ. 100:

 

«Τα ναρκωτικά αποτελούν τη μάστιγα μιας σύγχρονης κοινωνίας, ιδιαιτέρως σε μια χώρα όπως την Κύπρο η οποία έχει ιδιαίτερα προβλήματα τα οποία ανάγονται στην κατοχή μέρους της χώρας μας από τα τουρκικά στρατεύματα και της αναγκαιότητας στήριξης της νεολαίας.  Τα ναρκωτικά, ως επί το πλείστον, έχουν στόχο νεαρά πρόσωπα. Η αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων αυτής της μορφής, αντανακλάται από την προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, που για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β προνοείται ποινή φυλάκισης 8 χρονών, και για το αδίκημα της κατοχής ιδίας φύσεως, με σκοπό την προμήθεια προς τρίτα πρόσωπα, η προβλεπόμενη ποινή είναι φυλάκιση δια βίου. Αυτό καταδεικνύει την αγωνία της κοινωνίας και την αποδοκιμασία του κοινωνικού συνόλου για αδικήματα αυτής της μορφής.  Θα ήταν αδιανόητο να μην υπάρχει και η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της μάστιγας αυτής των ναρκωτικών.  Βλ. Hadavand v. Δημοκρατίας (2000) 2 Α.Α.Δ. 359».

 

Σε υποθέσεις δε ναρκωτικών, οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου δεν υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για επιβολή ποινής αποτρεπτικής, χωρίς αυτό βεβαίως να σημαίνει ότι δεν λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής.[9]

 

Επιπρόσθετα, οι περιπτώσεις που αφορούν σε εμπορία ναρκωτικών φαρμάκων διακρίνονται από τις περιπτώσεις που αφορούν σε κατοχή και χρήση, καθώς η νομολογία οποία επιβάλλει την επιβολή ιδιαίτερα αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών στις περιπτώσεις εμπορίας ναρκωτικών φαρμάκων.[10]

 

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε στην Afroughi v. Αστυνομίας (2001) 2 Α.Α.Δ. 174:

 

«Και για τους χρήστες ναρκωτικών, οι οποίοι δηλητηριάζουν την ύπαρξή τους και διανοίγουν το δρόμο για τους εμπόρους ναρκωτικών, αρμόζουν αποτρεπτικές ποινές, όχι, όμως της ίδιας έντασης με αυτές που επιβάλλονται στους εμπόρους, εκείνους που καθιστούν επάγγελμά τους τη διασπορά του θανάτου. Για τους εμπόρους, είναι δύσκολο να ανευρεθούν ερείσματα μετριασμού. Για τους χρήστες υπάρχει κάποιο περιθώριο, που, ομολογουμένως, με το χρόνο στενεύει· το περιθώριο εκείνο που σχετίζεται με την αδυναμία του ανθρώπου».

 

Στην Ποινική Έφεση με αρ. 22/2015, Leandro Soares De Almeida ν. Δημοκρατίας, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την επιβολή 10ετούς ποινής φυλάκισης σε 23χρονο κατηγορούμενο με σύζυγο και μικρό παιδί, ο οποίος είχε παραδεχθεί ότι ενήργησε ως εισαγωγέας 2.831,9 γραμμαρίων κοκαΐνης από τη Βραζιλία στην Κύπρο και ως διακινητής του εν λόγω ναρκωτικού φαρμάκου στην Κύπρο.

 

Στην Moustafa κ.α. ν. Δημοκρατίας (2012) 2 ΑΑΔ 801, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 6 ετών, κατόπιν παραδοχής, για το αδίκημα της κατοχής ρητίνης κάνναβης βάρους 947 γρ. με σκοπό την προμήθεια της σε τρίτα πρόσωπα. Επρόκειτο για νεαρά πρόσωπα, με λευκό ποινικό μητρώο.

 

Στην Γλυκερίου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση αρ. 171/2020, 8/7/2022, ECLI:CY:AD:2022:B287, επικυρώθηκαν από το Εφετείο οι επιβληθείσες συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, κατόπιν παραδοχής, με μεγαλύτερη αυτήν των 8 ετών, για αδικήματα που αφορούσαν στην κατοχή κάνναβης 996,8 γραμμαρίων με σκοπό την προμήθεια, την προμήθεια από άλλο πρόσωπο, τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και την αντίσταση κατά οργάνου τήρησης της τάξης, Σημειώνεται, ότι ο Εφεσείων βαρύνετο με δύο προηγούμενες καταδίκες.

 

Στην χχχχ Ελενοδώρου Κυριάκου ν. Δημοκρατίας, Π.Ε. ΑΡ. 68/2020 ημερ. 11.5.2022, ECLI:CY:AD:2022:B180 επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια 810,44 γραμμαρίων κάνναβης και 6 ετών για 100,35 γραμμάρια κοκαΐνης.  Ο κατηγορούμενος βαρύνετο με δύο προηγούμενες καταδίκες για ιδίας φύσεως αδικήματα.

 

Στην Μαυρόλουκα κ.α. ν. Δημοκρατίας Π.Ε. Αρ. 74/2021 κ.α. ημερ. 31.10.2023, επικυρώθηκε η επιβολή ποινής φυλάκισης 15 ετών στις κατηγορίες της κατοχής με σκοπό την προμήθεια 2 κιλών και 286,2 γραμμαρίων κοκαΐνης και 10 κιλών και 938,1 γραμμαρίων κάνναβης, με το Εφετείο να επισημαίνει ότι οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου σε υποθέσεις ναρκωτικών, ιδιαίτερα όπου υπάρχει το στοιχείο της εμπορίας, είναι ήσσονος σημασίας, ένεκα της ανάγκης επιβολής αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών. Ως επίσης λέχθηκε από το Εφετείο, μεταξύ άλλων: «η σημασία της εξατομίκευσης της ποινής εξασθενεί μπροστά στην ανάγκη  προστασίας του κοινωνικού συνόλου».

 

Στην Αντρέου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 204/21, ημερ. 21.2.2022, ECLI:CY:AD:2022:B490,  επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 10 ετών κατόπιν παραδοχής για κατοχή με σκοπό την προμήθεια κοκαϊνης συνολικού βάρους 854,26 γραμμαρίων, με το Εφετείο να αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στην τρομακτική έξαρση που παρουσιάζουν στη χώρα μας τα εγκλήματα που αφορούν σε ναρκωτικά, τα οποία επιφέρουν την εξαθλίωση και τον θάνατο των συνανθρώπων μας. Ενόψει δε του ότι η επιβολή ήδη αυστηρών ποινών από τα Δικαστήριο δεν φαίνεται να αποτρέπει τη διάπραξη εγκλημάτων που αφορούν σε ναρκωτικές ουσίες, δικαιολογείται η επιβολή ακόμα πιο αυστηρών ποινών.

 

Στην Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας (2012) 2 Α.Α.Δ. 231, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης εννέα ετών για εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 389,36 γραμμαρίων κοκαΐνης, σε πατέρα δυο παιδιών με λευκό ποινικό μητρώο, ο οποίος δεν αποκόμισε κανένα οικονομικό όφελος, τονίζοντας ότι η κοκαΐνη αποτελεί σκληρό ναρκωτικό (βλ. Saremi v. Αστυνομίας (2009) 2 Α.Α.Δ. 251).

 

Παραπέμπω επίσης στην Χρήστος Γρηγορίου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 281/2022, ECLI:CY:AD:2023:B111 ημερ. 27.3.2023, όπου, υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης, το Εφετείο επικύρωσε την επιβολή ποινής φυλάκισης 10 μηνών στο αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, ήτοι 33,69 γρ. ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Ως επισήμανε το Εφετείο, μεταξύ άλλων, στην εν λόγω υπόθεση:

 

«…παραμένει η αρχή ότι η σοβαρότητα των αδικημάτων που αφορούν σε ναρκωτικά δεν πρέπει να υποβαθμίζεται όταν η ποσότητα των ναρκωτικών δεν είναι μεγάλη, όπως εν προκειμένω. Ιδιαίτερα, όταν από τα γεγονότα προκύπτει το στοιχείο της προμήθειας ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα…».  

 

Επιπρόσθετα, η συχνότητα διάπραξης τέτοιων αδικημάτων, αναφορικά με την οποία το Δικαστήριο αντλεί δικαστική γνώση από τις πολλές υποθέσεις που καταχωρούνται ενώπιον του, καταδεικνύει τη σοβαρότητά τους και συγχρόνως, επιτάσσει όπως τα Δικαστήρια προσεγγίζουν με αυστηρότητα τέτοια αδικήματα με σκοπό την αποτροπή τους, χωρίς βεβαίως αυτό να ατονεί το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής.[11]

 

Σε σχέση με τους παράγοντες που το Δικαστήριο δύναται να λάβει υπόψη του για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής, σχετικά παραπέμπω στις πρόνοιες του  αρ. 30(4) του Ν. 29/1977.

 

Αντλώντας καθοδήγηση από τη σχετική νομολογία, εφόσον οι προηγούμενες αποφάσεις σε σχέση με το θέμα επιβολής ποινής δεν είναι δεσμευτικές, αλλά συνιστούν ένδειξη της ποινικής αντιμετώπισης των παραβατών,[12] ενώ κάθε υπόθεση κρίνεται βάσει των ειδικών περιστάσεων της,[13] προχωρώ στην επιβολή ποινής στον κατηγορούμενο.

 

Προς το σκοπό αυτό, λαμβάνω υπόψη μου τα γεγονότα τα οποία έχουν εκτεθεί από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής και τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν, τη σοβαρότητα των αδικημάτων που έχουν διαπραχθεί και τον αποτρεπτικό χαρακτήρα που πρέπει να χαρακτηρίζει την ποινή που θα επιβληθεί, καθώς επίσης και τους μετριαστικούς παράγοντες που αφορούν στο πρόσωπο του κατηγορουμένου και τα όσα διαλαμβάνει η Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας.

 

Λαμβάνω περαιτέρω υπόψη μου το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου, το οποίο επιτρέπει στο Δικαστήριο να τον μεταχειριστεί με την επιείκεια που αρμόζει σε πρόσωπο το οποίο είναι για πρώτη φορά παραβάτης,[14] το νεαρό της ηλικίας του, την άμεση παραδοχή του, η οποία παρότι σε υποθέσεις ναρκωτικών δεν πρέπει να υπερτιμάται, εμπεριέχει το στοιχείο της μεταμέλειας και προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης,[15] τη συνεργασία του με τις αρχές, τον χρόνο που έχει διαρρεύσει από τη διάπραξη των αδικημάτων, εντός του οποίου ο κατηγορούμενος δεν απασχόλησε ξανά τη δικαιοσύνη, το γεγονός ότι σήμερα παρουσιάζεται καθαρός από ναρκωτικές ουσίες και η προσπάθεια αυτή πρέπει να επικροτείται,[16] καθώς επίσης και τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του, ως καταγράφονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζω την αρχή ότι αυτές, δεν υπερφαλαγγίζουν το δημόσιο συμφέρον, το οποίο επιτάσσει την επιβολή αυστηρών ποινών σε τέτοιας φύσεως αδικήματα.[17]

 

Σημειώνω επίσης, ότι από τα όσα τέθηκαν ενώπιόν μου, δεν προκύπτει ότι συντρέχει οποιοσδήποτε από τους επιβαρυντικούς παράγοντες του αρ. 30(4) του Ν. 29/1977.

 

Ειδικότερα, ο κατηγορούμενος δεν περιγράφηκε ως μέλος οργανωμένης ομάδας εμπορίας ναρκωτικών ή διεθνούς οργάνωσης, ή αναμεμειγμένος με άλλες παράνομες δραστηριότητες, ούτε με τη χρήση βίας ή με κατοχή όπλων ή επιθετικών οργάνων, ούτε να διαπράττει τα αδικήματα κατά τον τρόπο που περιγράφονται στην εν λόγω νομοθετική διάταξη.

 

Απεναντίας, στην υπό κρίση περίπτωση, συντρέχουν αρκετοί από τους παράγοντες που αναφέρονται στο αρ. 30(4)(β) του Ν. 29/1977, οι οποίοι καθιστούν το αδίκημα λιγότερο σοβαρό. Ειδικότερα, πρόκειται για την ηλικία του κατηγορουμένου, το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε οποιαδήποτε ανάμειξη σε εμπορία ή διακίνηση ναρκωτικών και ότι το παράπτωμα του σχετίζεται αποκλειστικά με χρήση ναρκωτικών, την αποδεδειγμένη μεταμέλεια του κατηγορουμένου, η οποία μαρτυρείται από τη συνεργασία του με τις αρχές και την προθυμία του να υποβληθεί σε θεραπεία για απεξάρτηση, καθώς επίσης και για το είδος και την ποσότητα των απαγορευμένων ουσιών που βρέθηκαν στην κατοχή του.

 

Επισημαίνεται, ότι σύμφωνα με το αρ. 30(2) του Ν. 29/1977, σε κατηγορούμενο που κρίθηκε ένοχος για αδίκημα που αφορά χρήση, κατοχή ή μεταφορά ελεγχόμενου φαρμάκου για προσωπική χρήση επιβάλλεται ποινή φυλάκισης που δεν θα υπερβαίνει τα δύο έτη, αν:

 

(i) δεν είχε συμπληρώσει, κατά τον χρόνο διάπραξης του αδικήματος το εικοστοπέμπτο έτος της ηλικίας του και

 

(ii) δεν έχει οποιαδήποτε προηγούμενη καταδίκη για αδίκημα κατά παράβαση του Νόμου 29/1977 ή των δυνάμει αυτού εκδιδόμενων Κανονισμών.

 

Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλους τους πιο πάνω παράγοντες, σε συνάρτηση με τα γεγονότα της υπόθεσης και τον αποτρεπτικό χαρακτήρα που πρέπει να διέπει την ποινή που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο, καταλήγω ότι υπό τις περιστάσεις, οι εν λόγω παράγοντες μπορούν να επηρεάσουν το ύψος, αλλά όχι το είδος της ποινής, που δε μπορεί να είναι άλλη από τη στέρηση της ελευθερίας. Αυτή είναι και η μόνη κατά την κρίση μου, κατάλληλη, υπό τις περιστάσεις ποινή, η οποία θα στείλει τα σωστά μηνύματα στην κοινωνία.

 

Συνεπώς, επιβάλλονται στον κατηγορούμενο οι ακόλουθες ποινές:

 

-       Για το αδίκημα της 1^ης κατηγορίας επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 6 μηνών.

 

-       Για το αδίκημα της 3^ης κατηγορίας επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 15 ημερών.

 

-       Για το αδίκημα της 4^ης κατηγορίας επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 15 ημερών.

 

-       Για το αδίκημα της 5^ης κατηγορίας επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 3 μηνών.

 

-       Για το αδίκημα της 7^ης κατηγορίας επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 3 μηνών.

 

-       Καμία ποινή στα αδικήματα που αφορούν οι κατηγορίες 2, 6 και 8, λαμβανομένης υπόψη της αρχής της συνολικότητας, εφόσον θεωρώ ότι η  επιβολή επιπρόσθετης ποινής θα καθίστατο υπέρμετρη και δυσανάλογη για τον κατηγορούμενο, λαμβανομένου υπόψη του συνόλου της παραβατικής συμπεριφοράς του, κάτω από τις ανωτέρω περιγραφείσες συνθήκες.

Οι πιο πάνω ποινές φυλάκισης να συντρέχουν, λαμβανομένων υπόψη των αρχών που διέπουν το θέμα.[18]

 

Ενόψει του ότι η επιβληθείσα ποινή φυλάκισης δεν ξεπερνά τα τρία έτη, προχωρώ σε εξέταση του ενδεχομένου αναστολής της.

 

Σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν. 95/72, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.186(Ι)/2003, η ποινή της φυλάκισης μπορεί να ανασταλεί, κατόπιν άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, νοουμένου ότι αυτή δεν ξεπερνά τα τρία έτη.

 

Πρόκειται για εξουσία του Δικαστηρίου η οποία δυνατό να ασκηθεί εάν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου.[19]

 

Διευκρινίζεται, ότι η αναστολή της ποινής φυλάκισης δεν αποτελεί εναλλακτικό μέτρο τιμωρίας του κατηγορουμένου, αλλά διεργασία στην οποία προβαίνει το Δικαστήριο κατόπιν επιβολής ποινής φυλάκισης, εάν και εφόσον συντρέχουν λόγοι που αιτιολογούν την αναστολή της.[20]

 

Επιπρόσθετα, η ενδεχόμενη αναστολή της ποινής φυλάκισης δεν αλλοιώνει τον χαρακτήρα της ποινής, καθώς η δυνατότητα αναστολής της ποινής φυλάκισης, διαχωρίζεται από την απόφαση επιβολής ποινής φυλάκισης. Τα δε κριτήρια επί των οποίων θα βασιστεί το Δικαστήριο κατά τη βάσανο της αξιολόγησης αυτής δεν είναι ανελαστικά, αλλά παρέχεται ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να σταθμίσει όλους τους παράγοντες, πάντοτε με γνώμονα το συμφέρον της δικαιοσύνης.[21]

Τα κριτήρια αξιολόγησης του ενδεχομένου της αναστολής της ποινής φυλάκισης, ως έχουν τεθεί νομολογιακώς, είναι τα ακόλουθα:[22]

 

(α)       η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξής του,

 

(β)       το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου, δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και

 

(γ)        η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας, καθώς ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή.

 

Στη Σκεύη Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας (2010) 2 Α.Α.Δ 22, λέχθηκε, μεταξύ άλλων, ότι στην περίπτωση της εφεσείουσας, συνέτρεχαν αρκετοί παράγοντες οι οποίοι θα μπορούσαν να ληφθούν υπόψη ως συνηγορούντες υπέρ της αναστολής της ποινής άμεσης φυλάκισης που είχε πρωτοδίκως επιβληθεί, περιλαμβανομένου του πρότερου βίου της, καθότι η κατηγορούμενη επέδειξε για πρώτη φορά εγκληματική αδιαφορία για τις σοβαρές επιπτώσεις από την ενέργειά της, ενώ συνειδητοποίησε αμέσως τη σοβαρότητα των πράξεών της και μεταμελήθηκε πλήρως.

 

Στην Αστυνομία v. Μαυρομμάτη, Π.Ε. υπ’ αρ. 92/2019 ημερ. 22.5.2020, επικυρώθηκε η αναστολή της επιβληθείσας ποινή φυλάκισης, λαμβανομένου ιδιαίτερα υπόψη του λευκού ποινικού μητρώου του κατηγορουμένου και της διαγωγής του, μετά τη διάπραξη του αδικήματος.

 

Στην προκειμένη περίπτωση, κατόπιν έντονου προβληματισμού και αξιολογώντας όλα τα ανωτέρω, καταλήγω ότι το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας υπέρ της αναστολής εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στον κατηγορούμενο.

Δεν παραγνωρίζω, τη σοβαρότητα των αδικημάτων που έχει διαπράξει ο κατηγορούμενος και το γεγονός ότι το μήνυμα που θα σταλεί στην κοινωνία πρέπει να είναι αποτρεπτικό.

 

Ωστόσο, κατ’ επέκταση των όσων έχω παραθέσει ανωτέρω, λαμβανομένου ιδιαίτερα υπόψη του λευκού ποινικού μητρώου και του νεαρού της ηλικίας του κατηγορουμένου, καθώς επίσης και της έμπρακτης του μεταμέλειας, κρίνω ορθό και δίκαιο όπως ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια υπέρ της αναστολής της ποινής φυλάκισης, παρέχοντας στον κατηγορούμενο μία δεύτερη ευκαιρία.

 

Συνεπακόλουθα, η ποινή φυλάκισης που έχει επιβληθεί στον κατηγορούμενο αναστέλλεται για περίοδο 3 ετών.

 

Τα τεκμήρια να κατασχεθούν και να καταστραφούν.

 

(Το Δικαστήριο εξηγεί σε απλή γλώσσα τις συνέπειες διάπραξης αδικήματος κατά την περίοδο αναστολής της ποινής φυλάκισης).

 

 

 

 

(Υπ.) ……………………

Χρ. Γ. Ππεκρή, Ε.Δ.

 

Πιστό Αντίγραφο

 

Πρωτοκολλητής