ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ.

 

Υπόθεση αρ. 15960 / 2025

 

 

 

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ

 

 

 

v.

 

 

M. A. A.

 

__________________________

 

Ημερομηνία: 10 Φεβρουαρίου 2026

Εμφανίσεις:

Π. Αβρααμίδης, για την Κατηγορούσα Αρχή

Σ. Αλβάνης, για τον Κατηγορούμενο

Κατηγορούμενος: παρών

 

ΠΟΙΝΗ

(ex tempore)

 

Κατόπιν ομολογίας ενοχής, το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινές, στις κατηγορίες επί του κατηγορητηρίου, που αφορούν την κατοχή, την 13.11.2025, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας, ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α΄, δηλαδή 0,8 γραμμάρια μεθαμφεταμίνης (1^η Κατηγορία), και ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, δηλαδή 21 γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη (2^η Κατηγορία), καθώς και τη χρήση των ουσιών αυτών (3^η Κατηγορία, 4^η Κατηγορία).

 

Για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας, η προβλεπόμενη στον νόμο ποινή είναι μέχρι τα 12 έτη φυλάκιση ή και χρηματική ποινή, ενώ για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β’ χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας, η προβλεπόμενη από τον νόμο ποινή είναι μέχρι οκτώ έτη φυλάκιση ή και χρηματική ποινή. Όμοιας φύσης και έκτασης είναι και οι προβλεπόμενες ποινές για τη χρήση των ουσιών αυτών. Επιπλέον, υπάρχουν ορισμένες δυνατότητες έκδοσης διαταγμάτων, εάν κρίνεται αναγκαίο. Δεν ισχύουν στην προκειμένη περίπτωση οι ειδικότερες ρυθμίσεις του άρθρου 30 § 2 για την περιορισμένη ποινή.

 

Έχω υπόψη μου τις αρχές της επιμέτρησης και της επιβολής ποινών με βάση την εγχώρια νομολογία. Η επιμέτρηση αρχίζει από την ανώτατη προβλεπόμενη στον νόμο ποινή, η οποία αποτελεί το θεσμικό σημείο αναφοράς για τον καθορισμό του είδους και της έκτασης της ποινής[1]. Η ποινή, κατά την επιβολή της, πρέπει να εξατομικεύεται. Για τον σκοπό αυτό λαμβάνονται υπόψη οι περιστάσεις που περιβάλλουν τη διάπραξη του συγκεκριμένου αδικήματος και η έκταση της βλάβης που προκλήθηκε σε πραγματικό χρόνο, ως πιο αντικειμενικοί παράγοντες, από τους οποίους προσδιορίζεται η κλίμακα έντασης ή σοβαρότητας του αδικήματος[2]. Ακολούθως λαμβάνονται υπόψη και πιο υποκειμενικοί ή μεταβλητοί παράγοντες, που άπτονται του προσώπου του κατηγορουμένου και δυνατόν να λειτουργήσουν είτε ως ελαφρυντικοί είτε ως επιβαρυντικοί. Η επιμέτρηση δεν ακολουθεί μαθηματικό τύπο ούτε δεσμευτική μεθοδολογία∙ η διάκριση μεταξύ αντικειμενικών και υποκειμενικών παραγόντων είναι εγγενής στην αρχή της εξατομίκευσης και υπηρετεί την αναλογικότητα της ποινής. Ως αποτέλεσμα, η ανώτατη προβλεπόμενη στον νόμο ποινή επιφυλάσσεται για τα χειρότερα αδικήματα του είδους τους[3], ενώ η ποινή που τελικώς επιβάλλεται πρέπει να είναι ανάλογη με τη σοβαρότητα του κάθε αδικήματος. Όπου είναι εφικτό, γίνεται στάθμιση με τυχόν καθοδηγητικά πλαίσια που δίδει η νομολογία για περιπτώσεις που ομοιάζουν. Η εξατομίκευση της ποινής, που είναι καθήκον του Δικαστηρίου, δεν μπορεί να εξουδετερώνει οποιονδήποτε από τους σκοπούς της ποινής[4], όπως η αποτροπή, η προστασία της κοινωνίας και η αναμόρφωση, αλλά και η ποινή, κατά την επιβολή της, δεν θα πρέπει να αποσυνδέεται από την πραγματική διάσταση της εγκληματικότητας στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Το Δικαστήριο συνηθέστερα καταλήγει να κινείται στα ανώτατα όρια της ποινής όταν η φύση του εγκλήματος είναι τέτοια ώστε να επιβάλλονται εξαιρετικά μέτρα αποτροπής, χάριν της προστασίας του κοινωνικού συνόλου, και παράλληλα το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου είναι βεβαρημένο[5]. Γίνεται πάντοτε προσπάθεια αποφυγής της ποινής φυλάκισης όπου δεν είναι απολύτως αναγκαία∙ όπου είναι απολύτως αναγκαία, η έκτασή της περιορίζεται όσο το δυνατόν, ώστε να εξυπηρετηθούν οι σκοποί για τους οποίους επιβάλλεται.

 

Τα γεγονότα που εκτέθηκαν περιγράφουν τον τρόπο με τον οποίο διαπιστώθηκε η διάπραξη των αδικημάτων και τις ανακριτικές πράξεις που έγιναν μετέπειτα. Έχουν στην πλήρη τους μορφή καταγραφεί στα πρακτικά της διαδικασίας. Εκ των όσων έχουν λεχθεί, σημειώνεται πως δεν συντρέχουν παράγοντες, από τους προβλεπόμενους στο άρθρο 30 ν.29/77, που να καθιστούν τα αδικήματα «ιδιαίτερα σοβαρά», χωρίς, ασφαλώς, να σημαίνει πως στερούνται σοβαρότητας. Δεν υπάρχει εγκληματική οργάνωση ή ομαδική δράση ούτε διακίνηση σε ειδικούς χώρους προστασίας ή υπό ιδιότητες που προσθέτουν στην απαξία. Ωστόσο και η κατοχή ελεγχόμενων ουσιών, έστω και μικρών ποσοτήτων, ακόμα κι αν είναι για προσωπική χρήση, είναι σοβαρή, εφόσον τροφοδοτεί και η ίδια την εμπορία. Έπειτα η μεθαμφεταμίνη, ακόμα και σε μικρές ποσότητες, είναι δυνητικά επικίνδυνη και βλαπτική για την ανθρώπινη υγεία.

 

Πρόσθετα, λαμβάνονται υπόψη, στον βαθμό που είναι εφικτό, οι προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες, όπως εκτέθηκαν. Αυτές περιλαμβάνουν την ηλικία των 28 ετών, την καταγωγή και τις κοινωνικές περιστάσεις. Επί του παρόντος εκτίεται ποινή φυλάκισης.

 

Το γεγονός πως δεν έχουν προσφερθεί προηγούμενες καταδίκες λαμβάνεται επίσης υπόψη. Το λευκό ποινικό μητρώο αξιολογείται, αν και ο μετριαστικός του χαρακτήρας είναι μειωμένης βαρύτητας σε αδικήματα στα οποία η αποτροπή αναδεικνύεται σε πρωταρχικό σκοπό[6].

 

Τέλος, λαμβάνεται υπόψη η απολογία και η συνεργασία με την Αστυνομία, υπό τις περιστάσεις που έλαβαν χώρα, και η παραδοχή στο Δικαστήριο, που ήταν σχετικά άμεση.

 

Η κοινωνική διάσταση των ναρκωτικών και οι επιπτώσεις τους στο κοινωνικό σύνολο συνεχίζουν να απασχολούν τη Δικαιοσύνη, γεγονός που έχει οδηγήσει σε αυξημένη έμφαση στην αποτρεπτικότητα των ποινών, ιδίως για υποθέσεις που σχετίζονται με τη διακίνηση, ενώ λαμβάνεται υπόψη πως και οι ανώτατες στον νόμο ποινές καταλαμβάνουν ένα πολύ μεγάλο εύρος περιπτώσεων.  

 

Η παρούσα υπόθεση δεν συνιστά μία από τις πλέον υψηλής απαξίας περιπτώσεις διακίνησης ελεγχόμενων ουσιών, εφόσον δεν προκύπτει οργανωμένη δράση, κέρδος ή διασπορά της ουσίας σε άλλα πρόσωπα. Ωστόσο, δεν στερείται σοβαρότητας, όπως προαναφέρθηκε, και με δεδομένο ότι ήδη εκτίεται ποινή φυλάκισης και δεν φαίνεται εφικτό να υπάρξει ανταπόκριση σε οποιαδήποτε άλλη ποινή τη δεδομένη χρονική στιγμή, η επιβολή ποινής φυλάκισης κρίνεται αναγκαία, συναρτώμενη με την ποινή φυλάκισης που εκτίεται ήδη. Όσα προαναφέρθηκαν, καθώς και η έκταση της ποινής φυλάκισης που εκτίεται ήδη, προσμετρούν στον καθορισμό της έκτασης της ποινής. Σημειώνεται, ωστόσο, πως η ποινή φυλάκισης δεν θα ήταν μία ποινή που θα είχε επιλεγεί, εάν υπήρχε η δυνατότητα επιβολής χρηματικής ποινής ή εναλλακτικής ποινής, σε οποιαδήποτε περίπτωση προσωπικής χρήσης, εφόσον τυγχάνει αναγνώρισης πως η χρήση ελεγχόμενων ουσιών συνιστά, πέρα από παράνομη και αδικηματική συμπεριφορά, συνιστά και σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας.

 

Θα επιβληθεί ποινή μόνον στην 1^η Κατηγορία, λαμβάνοντας υπόψη και τις υπόλοιπες κατηγορίες που περιέχονται στο κατηγορητήριο. Έχοντας υπόψη το είδος και τις ποσότητες των ουσιών, καθώς και όλους τους προαναφερόμενους παράγοντες, η ποινή των 20 ημερών φυλάκισης επαρκεί για τον σκοπό αυτό.

 

Επιβάλλονται:

 

1^η Κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 20 ημερών.

 

2^η Κατηγορία: Λήφθηκε υπόψη στην 1^η Κατηγορία, καμία επιπλέον ποινή.

 

3^η Κατηγορία: Λήφθηκε υπόψη στην 1^η Κατηγορία, καμία επιπλέον ποινή.

 

4^η Κατηγορία: Λήφθηκε υπόψη στην 1^η κατηγορία, καμία επιπλέον ποινή.

 

Έχοντας υπόψη το σύνολο των δεδομένων της υπόθεσης, δεν εκδίδεται οποιοδήποτε άλλο διάταγμα.

 

Δεν τίθεται θέμα αναστολής της εκτέλεσης της ποινής υπό τις περιστάσεις. Λαμβάνοντας, όμως, υπόψη πως επί του παρόντος εκτίεται ποινή φυλάκισης στην υπόθεση αρ.6233/2025 Ε.Δ. Λεμεσού, για τροχαίες παραβάσεις, που περιλαμβάνουν την οδήγηση υπό την επήρεια ναρκωτικών, σε συνάρτηση με τη συσχέτιση της παραβατικής συμπεριφοράς με τη χρήση ελεγχόμενων ουσιών, και έχοντας υπόψη την αρχή της συνολικότητας, η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στην παρούσα υπόθεση να συνεκτιθεί με την ποινή φυλάκισης στην υπόθεση αρ.6233/2025 Ε.Δ. Λεμεσού, δηλαδή να αρχίσει να προσμετρά από σήμερα.

 

Οδηγίες διαχείρισης τεκμηρίων: Οι ουσίες που αναφέρονται στις κατηγορίες να κατασχεθούν και να καταστραφούν.

 

 

(Υπ.) ……………………….

Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ