ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. Π. Γ., Υπόθεση αρ. 15660 / 2023, 18/3/2026
print
Τίτλος:
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. Π. Γ., Υπόθεση αρ. 15660 / 2023, 18/3/2026

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ.

 

Υπόθεση αρ. 15660 / 2023

 

 

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ

 

 

 

v.

 

 

 

Π. Γ.

 

__________________________

 

Ημερομηνία: 18 Μαρτίου 2026

Εμφανίσεις:

Π. Αβρααμίδης, για την Κατηγορούσα Αρχή

Α. Μιχαήλ, για τον Κατηγορούμενο

Κατηγορούμενος: παρών

 

 

 

ΕΠΙΒΟΛΗ ΠΟΙΝΗΣ

 

Κατόπιν της ομολογίας ενοχής, το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινές στις κατηγορίες επί του κατηγορητηρίου, ότι την 16.4.2023, στη Λεμεσό, υπήρχε κατοχή και μεταφορά εκρηκτικών υλών, δηλαδή μίας εργοστασιακής κυλινδρικής κροτίδας μάρκας DUM BUM 5g, χωρίς άδεια του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών (1η Κατηγορία, 2η Κατηγορία), και μεταφορά επιθετικού όπλου χωρίς νόμιμη εξουσιοδότηση ή εύλογη δικαιολογία, σε δημόσιο μέρος, ειδικότερα μίας σιδερογροθιάς, ενός πτυσσόμενου ροπάλου και ενός αυτοσχέδιου ροπάλου (3η Κατηγορία).

 

Για τα αδικήματα της 1ης Κατηγορίας και της 2ης Κατηγορίας, η προβλεπόμενη στον νόμο ανώτατη ποινή, είναι η φυλάκιση μέχρι τα 15 έτη ή και η χρηματική ποινή μέχρι τις €5.000[1], ενώ για το αδίκημα της 3ης Κατηγορίας, η προβλεπόμενη στον νόμο ανώτατη ποινή είναι η φυλάκιση μέχρι τα δύο έτη ή και χρηματική ποινή μέχρι τις Λ.Κ.1.500 που αντιστοιχεί σε €2.562,90[2].

 

Οι νομοθετικές διατάξεις που ρυθμίζουν σχετικά με τις εκρηκτικές ύλες καλύπτουν ένα μεγάλο εύρος περιπτώσεων. Αυτό συμβαίνει επειδή πρόκειται για αδικήματα διακινδύνευσης. Το αξιόποινο δικαιολογείται μόνο με το να κατέχει και να μεταφέρει οποιοσδήποτε τις εκρηκτικές ύλες κατά παράβαση των προνοιών του νόμου. Δεν είναι ανάγκη να έχει διαπραχθεί άλλο αδίκημα, με τη χρήση των εκρηκτικών υλών. Οι εκρηκτικές ύλες είναι φύσει επικίνδυνα αντικείμενα. Η παράνομη κατοχή και μεταφορά τους δυνατόν να θέτει σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη και ασφάλεια, τη σωματική ακεραιότητα ή και την ανθρώπινη ζωή, ενώ προκαλείται δυνητικά φόβος και ανησυχία στο κοινωνικό σύνολο. Τα ίδια ισχύουν και όσον αφορά τα επιθετικά όπλα.

 

Η επιμέτρηση αρχίζει από την ανώτατη προβλεπόμενη στον νόμο ποινή[3], ωστόσο η ποινή, κατά την επιβολή της, πρέπει να εξατομικεύεται. Για τον σκοπό αυτό, λαμβάνονται υπόψη οι περιστάσεις που περιβάλλουν τη διάπραξη του συγκεκριμένου αδικήματος και η έκταση της βλάβης που προκλήθηκε σε πραγματικό χρόνο, παράγοντες από τους οποίους προσδιορίζεται η σοβαρότητα του αδικήματος[4]. Ακολούθως λαμβάνονται υπόψη και πιο υποκειμενικοί παράγοντες, που άπτονται του προσώπου του κατηγορουμένου και δυνατόν να λειτουργήσουν είτε ως ελαφρυντικοί είτε ως επιβαρυντικοί. Η επιμέτρηση δεν ακολουθεί μαθηματικό τύπο ούτε δεσμευτική μεθοδολογία∙ υπηρετεί την αρχή της αναλογικότητας, ως αποτέλεσμα της εφαρμογής της οποίας η ανώτατη προβλεπόμενη στον νόμο ποινή πρέπει να επιφυλάσσεται για τα χειρότερα αδικήματα του είδους τους[5], ενώ η ποινή που τελικώς επιβάλλεται να είναι ανάλογη με τη σοβαρότητα του κάθε αδικήματος. Όπου είναι εφικτό, γίνεται στάθμιση με τυχόν καθοδηγητικά πλαίσια που δίδει η νομολογία για περιπτώσεις που ομοιάζουν. Η εξατομίκευση της ποινής, που είναι καθήκον του Δικαστηρίου, δεν μπορεί να εξουδετερώνει οποιονδήποτε από τους σκοπούς της ποινής[6], αλλά και η ποινή, κατά την επιβολή της, δεν θα πρέπει να αποσυνδέεται από την πραγματική διάσταση της εγκληματικότητας στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Το Δικαστήριο συνηθέστερα καταλήγει να κινείται στα ανώτατα όρια της ποινής όταν η φύση του εγκλήματος είναι τέτοια ώστε να επιβάλλονται εξαιρετικά μέτρα αποτροπής, χάριν της προστασίας του κοινωνικού συνόλου, και παράλληλα το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου είναι βεβαρημένο[7]. Γίνεται πάντοτε προσπάθεια αποφυγής της ποινής φυλάκισης όπου δεν είναι απολύτως αναγκαία∙ όπου είναι απολύτως αναγκαία, η έκτασή της περιορίζεται όσο το δυνατόν, ώστε να εξυπηρετηθούν οι σκοποί για τους οποίους επιβάλλεται.

 

Τα γεγονότα που έλαβαν χώρα την 16.4.2023 αναφέρθηκαν εκτενέστερα από την Κατηγορούσα Αρχή και καταγράφθηκαν στα πρακτικά της διαδικασίας, αναφέρονται και το Τεκμήριο Α. Από αυτά, προκύπτει ότι ο Κατηγορούμενος εντοπίστηκε κατά τις πρώτες πρωινές ώρες της 16.4.2023 να κατέχει εντός οχήματος, σε δημόσιο χώρο και πλησίον πρατηρίου καυσίμων, κροτίδα καθώς και άλλα αντικείμενα τα οποία δήλωσε ότι είχε για σκοπούς προσωπικής προστασίας. Η κατοχή περισσοτέρων του ενός αντικειμένων πρόσφορων να προκαλέσουν βλάβη και η μεταφορά τους σε δημόσιο χώρο κατά τη νυκτερινή ώρα συνιστούν αντικειμενικά στοιχεία που αυξάνουν την έκταση της δυνητικής διακινδύνευσης για τρίτους, ιδίως λαμβανομένου υπόψη ότι το περιστατικό έλαβε χώρα πλησίον εγκατάστασης καυσίμων. Ωστόσο, από τα ίδια τα γεγονότα προκύπτουν και στοιχεία που μετριάζουν την αντικειμενική επικινδυνότητα της πράξης. Συγκεκριμένα, η κροτίδα που εντοπίστηκε ήταν χαμηλής ισχύος, δεν προέκυψε οποιαδήποτε χρήση ή απόπειρα χρήσης των αντικειμένων, ούτε προκλήθηκε τραυματισμός ή υλική ζημία. Τα αντικείμενα εντοπίστηκαν κατόπιν αστυνομικού ελέγχου χωρίς να προηγηθεί οποιαδήποτε επίδειξη ή επιθετική ενέργεια ή συγκεκριμένη πράξη που να καταδεικνύει άμεση ενεργοποίηση του κινδύνου. Συνεπώς, η διακινδύνευση που προκύπτει από τα γεγονότα εντοπίζεται κυρίως στο επίπεδο της κατοχής και άμεσης διαθεσιμότητας των αντικειμένων σε δημόσιο χώρο, χωρίς όμως να έχει λάβει χώρα πραγμάτωση επικίνδυνης συμπεριφοράς ή πρόκληση βλαπτικού αποτελέσματος. Η συνολική αντικειμενική αποτίμηση καταδεικνύει μεν υπαρκτή δυνητική επικινδυνότητα λόγω της φύσης των αντικειμένων και των περιστάσεων κατοχής τους, πλην όμως σε περιορισμένο βαθμό, δεδομένης της χαμηλής ισχύος της κροτίδας και της απουσίας οποιασδήποτε χρήσης ή επελθούσας βλάβης.

 

Λαμβάνεται υπόψη η απολογία, όπως εκφράστηκε στο Δικαστήριο, σε συνάρτηση με την πάροδο του χρόνου από το 2023 αλλά και τους λόγους για τους οποίους παρήλθε.

 

Στον βαθμό που μπορούν να ληφθούν υπόψη οι προσωπικές συνθήκες, το Δικαστήριο έχει υπόψη του το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας, από το οποίο προκύπτει η ηλικία (26 ετών), οι οικογενειακές συνθήκες (διαμονή με σύντροφο και ανήλικο παιδί), το ιστορικό εκπαίδευσης και εργασίας (απόφοιτος Τεχνικής Σχολής, με εργασία σε κατ’ οίκον διανομές εμπορευμάτων), και τα προβλήματα υγείας των οικείων του.

 

Λαμβάνεται υπόψη η παραδοχή του Κατηγορουμένου τόσο κατά την αστυνομική διερεύνηση όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου[8]. Είναι ενδεικτική μεταμέλειας[9] και εξοικονομείται πολύτιμος δικαστικός χρόνος.

 

Δεν πρόκειται για περίπτωση στην οποία είναι αναπόφευκτη η ποινή φυλάκισης. Τους σκοπούς των ποινών μπορεί να εξυπηρετήσει, στην προκειμένη περίπτωση, και η επιβολή χρηματικής ποινής. Ως προς την έκταση της χρηματικής ποινής, λαμβάνονται υπόψη οι ανώτατες προβλεπόμενες στον νόμο χρηματικές ποινές, αλλά και όλοι οι προαναφερόμενοι παράγοντες που επιδρούν ελαφρυντικά, εξαντλώντας και την επιείκεια του Δικαστηρίου.

 

Θα επιβληθεί χρηματική ποινή στην 1η Κατηγορία και στην 3η Κατηγορία. Λόγω της άμεσης και αδιάσπαστης σύνδεσης της 1ης Κατηγορίας με τη 2η κατηγορία, στο πλαίσιο ενιαίου πραγματικού, δεν θα επιβληθεί πρόσθετη ποινή στη 2η Κατηγορία.  Λαμβάνεται υπόψη η συνολική ποινική επιβάρυνση που θα έχει το Κατηγορητήριο για τον Κατηγορούμενο.

 

Επιβάλλονται:

 

1η Κατηγορία: Χρηματική ποινή €500

 

2η Κατηγορία: Καμία επιπλέον ποινή.

 

3η Κατηγορία: Χρηματική ποινή €200

 

Έξοδα €30 να πληρωθούν από τον Κατηγορούμενο.

 

Οδηγίες διαχείρισης τεκμηρίων προς την Κατηγορούσα Αρχή: Η κροτίδα και τα υπόλοιπα αντικείμενα που αναφέρονται στις λεπτομέρειες των κατηγοριών να κατασχεθούν και να καταστραφούν.

 

(Υπ.) ……………………….

Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ



[1] Άρθρα 4(1)(ε)(4(δ)(5) Κεφ.54, περί Αυξήσεως των Ποινών (Πυροβόλα Όπλα και Εκρηκτικαί Ύλαι) Νόμου 27/1978, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Shuraani, ΠΕ 166/2024 κ.α., 19.12.2024.

[3] Λεβέντης ν. Αστυνομίας (1999) 2 ΑΑΔ 632, Δημοκρατία ν. Κυριάκου (1990) 2 ΑΑΔ 264, 270, Souilmi v. Αστυνομίας (1992) 2 ΑΑΔ 248, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Πέτρου (1993) 2 ΑΑΔ 9, Λαζάρου ν. Δημοκρατίας (1992) 2 ΑΑΔ 129.

[4] Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας, ΠΕ 161/2020, 11.5.2022, ECLI:CY:AD:2022:B182, Γιαννακού ν. Δημοκρατία, ΠΕ 235/2023, 19.7.2024, Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας (1991) 2 ΑΑΔ 391, Δημοκρατία v. Κυριάκου (1990) 2 ΑΑΔ 264.

[5] Γενικός Εισαγγελέας v. Κυριάκου (2008) 2 ΑΑΔ 562, Ιακώβου ν. Αστυνομίας, ΠΕ 159/2024, 8.11.2024.

[6] Θεοχάρους ν. Αστυνομίας (2008) 2 ΑΑΔ 575.

[7] John v. Κυπριακής Δημοκρατίας (Αρ. 2) (1998) 2 ΑΑΔ 417, Antoniou v. Police (1983) 2 CLR 319.

[8] Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας (2002) 2 ΑΑΔ 616.

[9] Ανδρέου ν. Δημοκρατίας (2016) 2 ΑΑΔ 719, Okmelashvili ν. Δημοκρατίας, ΠΕ 146/2020, 22.12.2021M. C. T. ν. Δημοκρατίας, ΠΕ 222/2020, 14.10.2022, ECLI:CY:AD:2022:B386.


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο