ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ.
Υπόθεση αρ. 4302 / 2025
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ
v.
1. R. C.
2. S. M. M.J. S.
__________________________
Ημερομηνία: 19 Μαρτίου 2026
Εμφανίσεις:
Κ. Χ’Κωνσταντίνου, για την Κατηγορούσα Αρχή
Κ. Σπηλιωτόπουλος, για τον Κατηγορούμενο 1
Ρ. Ερωτοκρίτου, για τον Κατηγορούμενο 2
Κατηγορούμενοι 1 και 2: παρόντες
ΕΠΙΒΟΛΗ ΠΟΙΝΗΣ
(ex tempore)
Κατόπιν ομολογίας ενοχής, το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινές στις ακόλουθες κοινές κατηγορίες, που αντιμετωπίζουν οι Κατηγορούμενοι 1 και 2:
2η Κατηγορία: ότι μεταξύ 12.11.2024 και 26.3.2025, στη Λεμεσό, με πρόθεση, βοήθησαν υποκόους τρίτης χώρας, δηλαδή τους Z.E. και F.R. από το Ιράν να διέλθουν και να παραμείνουν στο έδαφος της Δημοκρατίας, κατά παράβαση της εγχώριας νομοθεσίας [υποβοήθηση παράνομης διέλευσης, άρθρα 2, 19Α(1) Κεφ.105].
4η Κατηγορία: ότι μεταξύ 12.11.2024 και 26.3.2025, στη Λεμεσό, ενώ γνώριζαν ή όφειλαν να γνωρίζουν ότι περιουσία, δηλαδή το χρηματικό ποσό των €24.000, αποτελούσε έσοδο από τη διάπραξη γενεσιουργού αδικήματος, απέκτησαν και κατείχαν το εν λόγω χρηματικό ποσό [νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, άρθρα 2, 3, 4(1)(ιιι)2, 5 ν.188(Ι)/2007.]
7η Κατηγορία: ότι μεταξύ 12.11.2024 και 26.3.2025, στη Λεμεσό, με σκοπό την καταδολίευση, κατάρτισαν πλαστό έγγραφο, δηλαδή το Ισπανικό διαβατήριο, με τα στοιχεία που αναφέρονται [πλαστογραφία, άρθρα 331, 333-335 ΠΚ.]
8η Κατηγορία: ότι μεταξύ 12.11.2024 και 26.3.2025, στη Λεμεσό, εν γνώσει τους και δολίως, έθεσαν σε κυκλοφορία πλαστό έγγραφο, δηλαδή το διαβατήριο με τα στοιχεία που αναφέρονται [κυκλοφορία πλαστού εγγράφου, άρθρα 339, 337 ΠΚ.]
10η Κατηγορία: ότι μεταξύ 12.11.2024 και 26.3.2025, στη Λεμεσό, με ψευδείς παραστάσεις και με σκοπό την καταδολίευση απέσπασαν από τη Ζ.Ε. από το Ιράν το χρηματικό ποσό των €12.000, δηλαδή προσποιήθηκαν ψευδώς ότι θα βοηθούσαν το εν λόγω πρόσωπο να μεταβεί στη Γερμανία με τη χρήση πλαστών εγγράφων, με αποτέλεσμα να τους δώσει το χρηματικό ποσό, ενώ στην πραγματικότητα οι Κατηγορούμενοι γνώριζαν ότι τα λεχθέντα ήταν ψευδή [εξασφάλιση αγαθών με ψευδείς παραστάσεις, άρθρα 297, 298 ΠΚ]
11η Κατηγορία: ότι μεταξύ 12.11.2024 και 26.3.2025, στη Λεμεσό, με ψευδείς παραστάσεις και με σκοπό την καταδολίευση απέσπασαν από τον F.R. από το Ιράν το χρηματικό ποσό των €12.000, δηλαδή προσποιήθηκαν ψευδώς ότι θα βοηθούσαν το εν λόγω πρόσωπο να μεταβεί στη Γερμανία με τη χρήση πλαστών εγγράφων, με αποτέλεσμα να τους δώσει το χρηματικό ποσό, ενώ στην πραγματικότητα οι Κατηγορούμενοι γνώριζαν ότι τα λεχθέντα ήταν ψευδή [εξασφάλιση αγαθών με ψευδείς παραστάσεις, άρθρα 297, 298 ΠΚ]
Πρόσθετα, το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή στη 12η Κατηγορία, που αφορά στον Κατηγορούμενο 1, και στην 15η Κατηγορία, που αφορά στον Κατηγορούμενο 2, για αδικήματα απειλής προς την Ζ.Ε., κατά την ίδια χρονική περίοδο [απειλή, άρθρο 91Α ΠΚ], αλλά και στη 13η Κατηγορία, που αφορά στον Κατηγορούμενο 2, για αδίκημα κλοπής, κατά την ίδια χρονική περίοδο, μίας κάμερας Canon D80 αξίας €1.000 μαζί με δύο μπαταρίες αξίες €20 και δύο memory cards αξίας €500, περιουσίας του ίδιου προσώπου, Ζ.Ε. από το Ιράν [κλοπή, άρθρα 255, 262 ΠΚ].
Για το αδίκημα της υποβοήθησης της παράνομης διέλευσης του εδάφους της Δημοκρατίας από υπηκόους τρίτης χώρας, ο νόμος προβλέπει ποινή φυλάκισης μέχρι τα 15 έτη ή και χρηματική ποινή μέχρι τις €100.000. Για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, η προβλεπόμενη στον νόμο ποινή, σε περίπτωση ύπαρξης γνώσης, είναι η φυλάκιση μέχρι τα 14 έτη ή και η χρηματική ποινή μέχρι τις €500.000. Για το αδίκημα της πλαστογραφίας επίσημου εγγράφου, όπως είναι το διαβατήριο, όπως και για το αδίκημα της κυκλοφορίας του εν λόγω πλαστού εγγράφου, η προβλεπόμενη στον νόμο ποινή είναι η φυλάκιση μέχρι τα 10 έτη. Για την εξασφάλιση αγαθών με ψευδείς παραστάσεις, ο νόμος προβλέπει ανώτατη ποινή φυλάκισης 5 ετών. Για την απειλή, ο νόμος προβλέπει ανώτατη ποινή φυλάκισης 3 ετών, όπως και για την κλοπή.
Έχω υπόψη μου τις αρχές επιμέτρησης των ποινών. Η επιμέτρηση αρχίζει από την ανώτατη προβλεπόμενη στον νόμο ποινή[1]. Η ποινή, κατά την επιβολή της, πρέπει να εξατομικεύεται. Για τον σκοπό αυτό, λαμβάνονται υπόψη οι περιστάσεις που περιβάλλουν τη διάπραξη του συγκεκριμένου αδικήματος και η έκταση της βλάβης που προκλήθηκε σε πραγματικό χρόνο, ως αντικειμενικοί παράγοντες, από τους οποίους προσδιορίζεται η κλίμακα έντασης ή σοβαρότητας του αδικήματος[2]. Ακολούθως λαμβάνονται υπόψη και πιο υποκειμενικοί ή μεταβλητοί παράγοντες, που άπτονται του προσώπου του κατηγορουμένου και δυνατόν να λειτουργήσουν είτε ως ελαφρυντικοί είτε ως επιβαρυντικοί. Η επιμέτρηση δεν ακολουθεί μαθηματικό τύπο ούτε δεσμευτική μεθοδολογία∙ υπηρετεί την αρχή της αναλογικότητα, ως αποτέλεσμα της εφαρμογής της οποίας η ανώτατη προβλεπόμενη στον νόμο ποινή επιφυλάσσεται για τα χειρότερα αδικήματα του είδους τους[3], ενώ η ποινή που τελικώς επιβάλλεται πρέπει να είναι ανάλογη με τη σοβαρότητα του κάθε αδικήματος. Όπου είναι εφικτό, γίνεται στάθμιση με τυχόν καθοδηγητικά πλαίσια που δίδει η νομολογία για περιπτώσεις που ομοιάζουν. Η εξατομίκευση της ποινής, που είναι καθήκον του Δικαστηρίου, δεν μπορεί να εξουδετερώνει οποιονδήποτε από τους σκοπούς της ποινής[4], όπως η αποτροπή, η προστασία της κοινωνίας και η αναμόρφωση, αλλά και η ποινή, κατά την επιβολή της, δεν θα πρέπει να αποσυνδέεται από την πραγματική διάσταση της εγκληματικότητας στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Το Δικαστήριο συνηθέστερα καταλήγει να κινείται στα ανώτατα όρια της ποινής όταν η φύση του εγκλήματος είναι τέτοια ώστε να επιβάλλονται εξαιρετικά μέτρα αποτροπής, χάριν της προστασίας του κοινωνικού συνόλου, και παράλληλα το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου είναι βεβαρημένο[5]. Γίνεται πάντοτε προσπάθεια αποφυγής της ποινής φυλάκισης όπου δεν είναι απολύτως αναγκαία∙ όπου είναι απολύτως αναγκαία, η έκτασή της περιορίζεται όσο το δυνατόν, ώστε να εξυπηρετηθούν οι σκοποί για τους οποίους επιβάλλεται.
Τα γεγονότα που εκτέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή είναι ως οι λεπτομέρειες των κατηγοριών και πληρέστερα αναφέρονται στα πρακτικά της διαδικασίας και στο Τεκμήριο Α. Συνοπτικά, υπήρξε η καταγγελία ότι η προσέγγιση έγινε μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και οι συνομιλίες έγιναν μέσω των εφαρμογών WhatsApp και ΙΜΟ. Οι πρώτες έξι χιλιάδες, για τον καθένα θα δίνονταν στο Ιράν και τα υπόλοιπα χρήματα, στη στάση, στην Κύπρο, εφόσον ο προορισμός ήταν η Γερμανία. Η έλευση στην Κύπρο ήταν μέσω της Κωνσταντινούπολης και μετέπειτα των μη ελεγχόμενων από τη Δημοκρατία περιοχών, η έλευση προς τις ελεύθερες περιοχές ήταν με εναλλασσόμενα οχήματα και διάφορα πρόσωπα αλλοδαπής καταγωγής να εμπλέκονται σε διάφορα σημεία της διαδρομής. Η φιλοξενία στην Κύπρο θα ήταν στο Πουρνάρα, μετά την άφιξη στο οποίο η ενημέρωση ήταν ότι θα πρέπει να αναμένουν για τη Γερμανία. Στο πλαίσιο αυτό, ετοιμάστηκε και το πλαστό διαβατήριο της Ε.Ζ. Μετά την έξοδο από το Πουρνάρα, οι καταγγέλλοντες βοηθήθηκαν να βρουν σπίτι στην ίδια πολυκατοικία στην οποία διέμεναν και οι Κατηγορούμενοι 1 και 2. Οι απειλές και η κλοπή ήταν στο πλαίσιο της απαίτησης επιστροφής των χρημάτων.
Για τα σοβαρότερα αδικήματα, της υποβοήθησης της παράνομης διέλευσης και της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, τα σχετικά άρθρα των νόμων διαλαμβάνουν περιστάσεις που δύνανται να θεωρηθούν επιβαρυντικές σε σχέση με τη διάπραξή τους, χωρίς όμως να σημαίνει και ότι όλες οι επιβαρυντικές περιστάσεις νομοθετούνται εξαντλητικά. Συναφώς, αναφέρεται ότι, ακόμα κι αν δεν προκύπτει να υπάρχει «εγκληματική οργάνωση», με τη νομοθετική έννοια, η υπόθεση δεν αφορά μεμονωμένη ή ευκαιριακή παραβατική συμπεριφορά, αλλά συνιστά οργανωμένη και πολυσταδιακή εγκληματική δράση, εκτεινόμενη σε σημαντικό χρονικό διάστημα, ήτοι από τις 12.11.2024 μέχρι τις 26.3.2025. Η μεθόδευση της δράσης περιλάμβανε προσέγγιση των παραπονούμενων μέσω μέσων κοινωνικής δικτύωσης, διατήρηση επικοινωνίας μέσω ηλεκτρονικών εφαρμογών, συμφωνία για καταβολή χρηματικών ποσών σε στάδια, οργάνωση της μετακίνησης μέσω τρίτων χωρών και μη ελεγχόμενων περιοχών, χρήση εναλλασσόμενων προσώπων και οχημάτων, καθώς και προετοιμασία πλαστού ταξιδιωτικού εγγράφου. Ο ανωτέρω τρόπος δράσης, ως προς τον οποίο η εμπλοκή των Κατηγορούμενων 1 και 2 ήταν σε διαφορετικό βαθμό και στάδιο, καταδεικνύει βαθμό οργάνωσης σχετικά υψηλό, συντονισμού και επιμονής, στοιχεία που επιβαρύνουν αντικειμενικά τη σοβαρότητα των αδικημάτων. Περαιτέρω, αμφότεροι οι Κατηγορούμενοι εκμεταλλεύτηκαν πρόσωπα τα οποία βρίσκονταν σε ιδιαίτερα ευάλωτη θέση, ως υπήκοοι τρίτης χώρας σε διαδικασία παράτυπης μετακίνησης, και μετέπειτα εξαρτώμενοι από τους ίδιους για τη διαμονή και τη μετέπειτα μετάβασή τους. Η εκμετάλλευση της ευαλωτότητας των παραπονούμενων αποτελεί επιβαρυντικό στοιχείο ως προς τον τρόπο τέλεσης των αδικημάτων. Η χρήση πλαστού επίσημου εγγράφου, ήτοι διαβατηρίου, και η θέση αυτού σε κυκλοφορία, προσδίδει περαιτέρω βαρύτητα στη συμπεριφορά των Κατηγορουμένων 1 και 2, καθότι πλήττει την αξιοπιστία των δημοσίων εγγράφων και ενέχει αυξημένο κίνδυνο για τη δημόσια τάξη και την ασφάλεια των συνόρων. Ως προς την έκταση της βλάβης, προκύπτει ότι οι παραπονούμενοι υπέστησαν σημαντική περιουσιακή ζημία, συνολικού ύψους €24.000, η οποία δεν μπορεί να θεωρηθεί αμελητέα, ιδίως ενόψει των προσωπικών και οικονομικών συνθηκών τους. Λαμβάνονται υπόψη όσα έχουν αναφερθεί σχετικά με τον Κατηγορούμενο 2, σε σχέση του με τον Κατηγορούμενο 1, και την εισήγηση πως ο Κατηγορούμενος 2 δεν ήταν αρχικά μέλος στις ενέργειες του Κατηγορούμενου 1, αλλά ενεπλάκη στην πορεία. Η βλάβη δεν περιορίζεται στο περιουσιακό σκέλος, αλλά εκτείνεται και σε επίπεδο ψυχολογικής πίεσης και ανασφάλειας, δεδομένου ότι οι παραπονούμενοι τελούσαν υπό συνεχή εξάρτηση και αβεβαιότητα ως προς την τύχη τους. Επιπρόσθετα, η διάπραξη απειλών προς την παραπονούμενη Ζ.Ε., καθώς και η τέλεση του αδικήματος της κλοπής από τον Κατηγορούμενο 2, καταδεικνύουν κλιμάκωση της παραβατικής συμπεριφοράς και εντείνουν την έκταση της προσβολής των εννόμων αγαθών, ιδίως καθόσον η ίδια παραπονούμενη υπέστη πολλαπλές προσβολές. Ως αντικειμενικά επιβαρυντικό στοιχείο λαμβάνεται επίσης υπόψη η πραγματική διακινδύνευση στην οποία εκτέθηκαν οι παραπονούμενοι, καθ’ όλη τη διάρκεια της μετακίνησης και παραμονής τους, στο πλαίσιο της παράτυπης διακίνησης και της χρήσης πλαστών εγγράφων. Από την άλλη πλευρά, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη, ως αντικειμενικά ελαφρυντικά στοιχεία, το ότι δεν προκύπτει από τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία πρόκληση σωματικής βλάβης εις βάρος των παραπονούμενων. Περαιτέρω, δεν διαπιστώνεται ολοκλήρωση της τελικής παράνομης μετάβασης προς τη Γερμανία με χρήση του πλαστού εγγράφου, γεγονός που περιορίζει, σε κάποιο βαθμό, την έκταση της διακινδύνευσης. Λαμβάνεται επίσης υπόψη ότι τα αδικήματα, αν και σοβαρά, αφορούν συγκεκριμένο αριθμό παθόντων και συγκεκριμένη, αποτιμητή περιουσιακή ζημία, χωρίς να προκύπτει, από τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης, ευρύτερη διάχυση της βλάβης σε απροσδιόριστο αριθμό προσώπων. Συνολικά, το Δικαστήριο κρίνει ότι τα αντικειμενικά επιβαρυντικά στοιχεία υπερισχύουν σαφώς των ελαφρυντικών, προσδίδοντας στη συγκεκριμένη υπόθεση αυξημένο βαθμό σοβαρότητας.
Λαμβάνεται υπόψη η απολογία των Κατηγορουμένων 1 και 2, όπως εκφράστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, στο μέτρο που καταδεικνύει στοιχείο μεταμέλειας.
Το λευκό ποινικό μητρώο του καθενός εκ των Κατηγορούμενων 1 και 2 λαμβάνεται υπόψη υπέρ αυτού, στον βαθμό όμως που το στοιχείο αυτό μπορεί πράγματι να έχει βαρύτητα σε αδικήματα της παρούσας φύσεως. Η σοβαρότητα των αδικημάτων είναι τέτοια, ώστε και μόνη η μεμονωμένη διάπραξή τους να αρκεί για να καταδείξει έντονη εγκληματική απαξία και να καθιστά αναγκαία την επιβολή ποινής με σαφές αποτρεπτικό στοιχείο.
Οι προσωπικές συνθήκες, όπως εκτέθηκαν για τον καθένα ξεχωριστά, είναι υπόψη του Δικαστηρίου για σκοπούς επιμέτρησης. Ο Κατηγορούμενος 1 κατάγεται από το Ιράν, έχει ηλικία περίπου 52 ετών. Αφίχθη στην Κύπρο τον Δεκέμβριο του 2024, αναζητώντας πολιτικό άσυλο. Δεν εργάστηκε στην Κύπρο, όπως ανέφερε στη λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας. Είναι νυμφευμένος με δύο γυναίκες, από τις οποίες απέκτησε πέντε παιδιά. Δεν επιθυμεί να επιστρέψει στο Ιράν. Ο Κατηγορούμενος 2 κατάγεται από το Ιράν, έχει ηλικία περίπου 28 ετών. Δεν έχει οικογένεια. Οι γονείς και η αδελφή του σκοτώθηκαν σε τροχαίο ατύχημα, όταν ο ίδιος ήταν τριών ετών, μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο. Φοίτησε σε πανεπιστήμιο, στον κλάδο της χημείας, εργάστηκε στη χώρα του, πριν να έρθει στην Κύπρο, το 2022, για να αναζητήσει άσυλο. Εργάστηκε περιστασιακά στις οικοδομές. Δεν επιθυμεί να επιστρέψει στη χώρα του.
Συνεκτιμάται, περαιτέρω, ότι οι αλλοδαποί που εισήλθαν στη Δημοκρατία με τον πιο πάνω τρόπο δεν προκύπτει να διώχθηκαν ποινικά[6].
Η παραδοχή των Κατηγορουμένων 1 και 2 λαμβάνεται υπόψη υπέρ αυτών. Ωστόσο, δεδομένου ότι αυτή επήλθε σε προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας, μετά και την παρουσίαση της μαρτυρίας της παραπονούμενης στο Δικαστήριο, η ελαφρυντική της επίδραση είναι περιορισμένη και δεν εξομοιώνεται με εκείνην που θα είχε σε περίπτωση έγκαιρης παραδοχής.
Η έξαρση των αδικημάτων αυτής της φύσης αναφέρθηκε γλαφυρά στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Kabeer Khan, ΠΕ 123/2023, 15.9.2023, με αναφορές και σε προγενέστερη νομολογία. Αν και η επιμέτρηση, με βάση την ανώτατη προβλεπόμενη στον νόμο ποινή για το σοβαρότερο αδίκημα της 2ης Κατηγορίας (15 έτη / 180 μήνες), τον προσδιορισμό της σοβαρότητας για τον καθένα από τους Κατηγορούμενους 1 και 2 και τους ελαφρυντικούς παράγοντες στη μέγιστη επίδρασή τους, καταλήγει, είναι χρήσιμη και η σύγκριση με τα πραγματικά δεδομένα της υπόθεσης Khan, στην οποία το Εφετείο έκρινε ως έκδηλα ανεπαρκή ποινή φυλάκισης 18 μηνών για αδικήματα υποβοήθησης παράνομης παραμονής αλλοδαπών και την αύξησε σε 3 έτη φυλάκισης επί εκάστης σχετικής κατηγορίας, με συντρέχουσες ποινές. Στην Khan, ο κατηγορούμενος, νεαρό πρόσωπο, ενήργησε στο πλαίσιο τριμελούς συνωμοτικής ομάδας, βάσει σχεδίου και έναντι αμοιβής, σε δύο περιπτώσεις, υποβοηθώντας συνολικά πέντε αλλοδαπούς να μετακινηθούν από τις κατεχόμενες στις ελεύθερες περιοχές και να παραμείνουν παράνομα στη Δημοκρατία. Δεν προκύπτει πως είχε καθοριστικό ή οργανωτικό ρόλο, συγκριτικά με τους υπόλοιπους εμπλεκόμενους. Τα οικονομικά ανταλλάγματα που αναφέρονταν εκεί ήταν, σε σύγκριση με την παρούσα υπόθεση, σχετικά περιορισμένα, ήτοι ποσά της τάξεως των €230, €300 και €600 για τα επιμέρους περιστατικά. Περαιτέρω, η Khan αφορούσε ουσιαστικά το αδίκημα της υποβοήθησης παράνομης παραμονής, χωρίς να συνυπάρχουν πρόσθετα αδικήματα όπως πλαστογραφία επίσημου εγγράφου, κυκλοφορία πλαστού εγγράφου, νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, απάτη με ψευδείς παραστάσεις, απειλές ή κλοπή. Αντιθέτως, στην παρούσα υπόθεση, η εγκληματική δράση εμφανίζεται σημαντικά ευρύτερη και σοβαρότερη. Πρώτον, η χρονική έκταση της δράσης είναι μεγαλύτερη, εκτεινόμενη από 12.11.2024 μέχρι 26.3.2025, στοιχείο που καταδεικνύει όχι μεμονωμένη πράξη αλλά παρατεταμένη εγκληματική δραστηριότητα. Δεύτερον, παρότι τα άμεσα θύματα είναι αριθμητικά λιγότερα, ήτοι δύο πρόσωπα, ο βαθμός εκμετάλλευσης εκάστου εξ αυτών είναι σαφώς εντονότερος, αφού η υπόθεση περιλαμβάνει όχι μόνο υποβοήθηση παράνομης διέλευσης και παραμονής, αλλά και οικονομική εκμετάλλευση μεγάλης έκτασης, με συνολικό περιουσιακό όφελος και αντίστοιχη ζημία ύψους €24.000. Περαιτέρω, ενώ στην Khan το Εφετείο θεώρησε επιβαρυντικό ότι υπήρχε δράση βάσει οργανωμένου σχεδίου ομάδας προσώπων και οικονομικό όφελος, στην παρούσα υπόθεση ο οργανωμένος χαρακτήρας της δράσης είναι ακόμη εντονότερος. Από τα γεγονότα προκύπτει πολυσταδιακή μεθόδευση, με προσέγγιση μέσω μέσων κοινωνικής δικτύωσης, επικοινωνία μέσω ηλεκτρονικών εφαρμογών, συμφωνία σταδιακής πληρωμής, μεταφορά μέσω Κωνσταντινούπολης και μη ελεγχόμενων περιοχών, εναλλασσόμενα πρόσωπα και οχήματα, στέγαση των παραπονούμενων και, κυρίως, προετοιμασία πλαστού ισπανικού διαβατηρίου. Ως εκ τούτου, η παρούσα υπόθεση δεν περιορίζεται σε απλή υποβοήθηση παράνομης παραμονής, αλλά εμφανίζει χαρακτηριστικά πολύπλευρης και διαρθρωμένης εγκληματικής δραστηριότητας. Ιδιαίτερη σημασία έχει και το ότι στην παρούσα υπόθεση προστίθεται το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες σε σχέση με ποσό €24.000, στοιχείο που δεν υφίστατο στην Khan. Η ύπαρξη τέτοιας κατηγορίας αναβαθμίζει αντικειμενικά τη σοβαρότητα της υπόθεσης, διότι δεν πρόκειται απλώς για λήψη αμοιβής προς τέλεση του βασικού αδικήματος, αλλά για περαιτέρω εγκληματική διαχείριση των προϊόντων του. Επιπλέον, στην παρούσα υπόθεση η προσβολή των εννόμων αγαθών είναι σαφώς πολυεπίπεδη. Στην Khan το έννομο αγαθό που προσβαλλόταν ήταν πρωτίστως η μεταναστευτική τάξη και η δημόσια ασφάλεια μέσω της παράνομης μετακίνησης και παραμονής αλλοδαπών. Εδώ, πέραν αυτών, προσβάλλονται ταυτόχρονα η δημόσια πίστη, μέσω της πλαστογραφίας και κυκλοφορίας πλαστού διαβατηρίου, η περιουσία των παραπονούμενων, μέσω της απόσπασης €24.000 με ψευδείς παραστάσεις, η προσωπική τους ελευθερία και αίσθηση ασφάλειας, μέσω των απειλών, και, ως προς τον Κατηγορούμενο 2, η περιουσία της Ζ.Ε. και μέσω της κλοπής πρόσθετων αντικειμένων. Αυτό διαφοροποιεί ουσιωδώς την παρούσα υπόθεση από την Khan, διότι εδώ δεν πρόκειται μόνο για υποβοήθηση μεταναστευτικής παρανομίας, αλλά για σύνθετη εγκληματική συμπεριφορά με πολλαπλές και επάλληλες προσβολές. Μπορεί επίσης να λεχθεί ότι, αν στην Khan το Εφετείο έκρινε ότι ποινή 18 μηνών εξουδετέρωνε το στοιχείο της σοβαρότητας και της αποτροπής, το συμπέρασμα αυτό ισχύει a fortiori στην παρούσα υπόθεση, όπου η προβλεπόμενη ανώτατη ποινή για την υποβοήθηση παράνομης διέλευσης είναι ιδιαίτερα υψηλή, η εγκληματική δράση συνοδεύεται από πλαστογραφία και κυκλοφορία πλαστού επίσημου εγγράφου, υπάρχει σημαντικό οικονομικό όφελος και αντίστοιχη ζημία, και ακολουθεί κλιμάκωση με απειλές και κλοπή. Στο πλαίσιο αυτό, η Khan δεν λειτουργεί υπέρ επιεικέστερης μεταχείρισης, ιδίως όσον φορά τον Κατηγορούμενο 1, αλλά μάλλον ως σημείο αναφοράς που επιβεβαιώνει ότι η παρούσα υπόθεση τοποθετείται σε ανώτερο επίπεδο σοβαρότητας. Αν σε εκείνη την περίπτωση κρίθηκε αρμόζουσα ποινή 3 ετών για τις κατηγορίες υποβοήθησης, παρά την παραδοχή και τους έντονους προσωπικούς μετριαστικούς παράγοντες, τότε στην παρούσα υπόθεση η σύγκριση δικαιολογεί την προσέγγιση ότι η βαρύτητα των αντικειμενικών περιστάσεων είναι τουλάχιστον αντίστοιχη και, σε καίρια σημεία, σαφώς μεγαλύτερη.
Θα επιβληθεί ποινή στην 2η Κατηγορία, που είναι η σοβαρότερη, λαμβάνοντας υπόψη και όλες τις υπόλοιπες κατηγορίες. Η ποινή στη 2η Κατηγορία διαμορφώνεται, λαμβάνοντας υπόψη τη συνολική εγκληματική συμπεριφορά, περιλαμβανομένων των λοιπών κατηγοριών.
Έχοντας υπόψη τις επιμέρους διαφοροποιήσεις στη συμμετοχή εκάστου των Κατηγορουμένων 1 και 2, ως προς τον τρόπο δράσης και τις προσωπικές συνθήκες, το Δικαστήριο κρίνει ότι δικαιολογείται η ανάλογη διαφοροποίηση και στην ποινική τους μεταχείριση, ακόμα και λαμβάνοντας υπόψη πως ο Κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει μία πρόσθετη κατηγορία, κλοπής, που δεν αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος 1. Η διαφοροποίηση, ωστόσο, παραμένει στο πλαίσιο της αναλογικότητας.
Η ποινή που θα επιβληθεί σε έκαστο των Κατηγορούμενων 1 και 2 αντανακλά τη συνολική εγκληματική απαξία της υπόθεσης, για τον καθένα, τοποθετούμενη, όσον αφορά τον Κατηγορούμενο 1, σε επίπεδο ανώτερο εκείνου της υπόθεσης Khan, χωρίς να υπερβαίνει τα όρια της αναλογικότητας, εφόσον είναι επίσης σημαντικά κατώτερη από την ανώτατη προβλεπόμενη στον νόμο ποινή των 15 ετών, και όσον αφορά τον Κατηγορούμενο 2, σε επίπεδο που παραμένει συγκρίσιμο με εκείνο της Khan.
Παρεμβάλλεται πως όσα αναφέρθηκαν για τις αναμενόμενες μελλοντικές ενέργειες από πλευράς εκτελεστικής εξουσίας, στο πλαίσιο ευρύτερης κρατικής πολιτικής απελάσεων, σχετικά με τον Κατηγορούμενο 2, δεν συνιστούν παράγοντες που θα μπορούσαν να ληφθούν υπόψη για σκοπούς επιμέτρησης, στο πλαίσιο αυτής.
Επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές:
Για τον Κατηγορούμενo 1:
2η Κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 4 ετών.
Όλες οι υπόλοιπες κατηγορίες αναφορικά με τον Κατηγορούμενο 1 λήφθηκαν υπόψη στην 2η Κατηγορία, καμία επιπλέον ποινή σε αυτές.
Για τον Κατηγορούμενο 2:
2η Κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 3 ετών.
Όλες οι υπόλοιπες κατηγορίες αναφορικά με τον Κατηγορούμενο 2 λήφθηκαν υπόψη στην 2η Κατηγορία, καμία επιπλέον ποινή σε αυτές.
Η ποινή φυλάκισης για έκαστο των Κατηγορούμενων 1 και 2 να αρχίσει να υπολογίζεται από την 7.4.2025, ημερομηνία από την οποία οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 τελούν υπό κράτηση.
Ενόψει του ύψους της επιβληθείσας ποινής, για τον Κατηγορούμενο 1, δεν τίθεται θέμα αναστολής της εκτέλεσής της, με βάση τον νόμο, συνεπώς νοείται πως η εκτέλεση της ποινής του Κατηγορούμενου 1 είναι άμεση. Όσον αφορά τον Κατηγορούμενο 2, δεν υπάρχουν λόγοι που θα οδηγούσαν το Δικαστήριο στο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έγκρισης κάποιας αναστολής. Η ποινή και αναφορικά με τον Κατηγορούμενο 2 είναι εκτελεστή άμεσα.
Οδηγίες διαχείρισης τεκμηρίων: Τα τεκμήρια που αφορούν τα τηλέφωνα να επιστραφούν στους νόμιμους ιδιοκτήτες.
(Υπ.) ……………………….
Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
[1] Λεβέντης ν. Αστυνομίας (1999) 2 ΑΑΔ 632, Δημοκρατία ν. Κυριάκου (1990) 2 ΑΑΔ 264, 270, Souilmi v. Αστυνομίας (1992) 2 ΑΑΔ 248, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Πέτρου (1993) 2 ΑΑΔ 9, Λαζάρου ν. Δημοκρατίας (1992) 2 ΑΑΔ 129.
[2] Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας, ΠΕ 161/2020, 11.5.2022, ECLI:CY:AD:2022:B182, Γιαννακού ν. Δημοκρατία, ΠΕ 235/2023, 19.7.2024, Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας (1991) 2 ΑΑΔ 391, Δημοκρατία v. Κυριάκου (1990) 2 ΑΑΔ 264.
[3] Γενικός Εισαγγελέας v. Κυριάκου (2008) 2 ΑΑΔ 562, Ιακώβου ν. Αστυνομίας, ΠΕ 159/2024, 8.11.2024.
[4] Θεοχάρους ν. Αστυνομίας (2008) 2 ΑΑΔ 575.
[5] John v. Κυπριακής Δημοκρατίας (Αρ. 2) (1998) 2 ΑΑΔ 417, Antoniou v. Police (1983) 2 CLR 319.
[6] Yousor ν. Δημοκρατίας, ΠΕ 202/2024, 25.2.2025.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο