ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
ΣΥΝΘΕΣΗ: Γ. Πετάση Κορφιώτη, Π.Ε.Δ.
Χρ. Μ. Παπαλλάς, Ε.Δ.
Κ. Ηλία, Ε.Δ.
Αρ. Υπόθεσης: 15598/2025
Μεταξύ:
Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α
v.
ΡΑΦΑΗΛ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ Κατηγορούμενου
-------------------------
Ημερομηνία: 6 Μαΐου 2026
Εμφανίσεις:
Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Α. Τιμοθέου
Για τον Κατηγορούμενο: κα Ε. Κυπριανού
Κατηγορούμενος Παρών
-------------------------
Π Ο Ι Ν Η
Ο Κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής στις κατηγορίες της κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α’, ήτοι κοκαΐνης βάρους 110 γραμμαρίων (κατηγορίες υπ’ αρ. 1 και 3 αντίστοιχα), κατοχής και προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α’, ήτοι κοκαΐνης βάρους 175 γραμμαρίων (κατηγορίες υπ’ αρ. 2 και 4 αντίστοιχα), χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α’, ήτοι κοκαΐνης (κατηγορία υπ. αρ. 5), κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β’, ήτοι 730 γραμμάριων φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη (κατηγορίες υπ’ αρ. 6 και αρ. 8 αντίστοιχα), κατοχής και προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β΄, ήτοι ενός κιλού φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη (κατηγορίες υπ’ αρ.7 και υπ’ αρ. 9 αντίστοιχα) και καπνίσματος φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη (κατηγορία υπ’ αρ.10) κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 5(1) (β),(2)(α), 6(1)(2)(3), 24, 10(α), 24(1), 30, 30Α, 31, 31Α, 8, 30 του Πρώτου Πίνακα (Μέρη Ι και ΙΙ) και του Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών και Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου Ν. 29/77. Επιπλέον, ο Κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος, επίσης κατόπιν δικής του παραδοχής, στην κατηγορία της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες (κατηγορία υπ’ αρ. 11) κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4, 5, 7 και 8 του Περί Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμου Ν.188(Ι)/07.
Ό,τι αποδίδεται στον Κατηγορούμενο είναι πως την 1/11/2025 είχε στην κατοχή του 110 γρ. κοκαΐνης και 730 γρ. φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας και με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλο πρόσωπο. Περαιτέρω, πως μεταξύ Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου 2025 είχε στην κατοχή του 175 γρ. κοκαίνης και 1 κιλό φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας και προμήθευσε τις εν λόγω ποσότητες σε άλλο πρόσωπο. Επίσης, του αποδίδεται ότι στις 30/10/2025 και την 1/11/2025 αντίστοιχα έκανε χρήση κοκαίνης και κάπνισε φυτό κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Τέλος, πως σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ των μηνών Σεπτεμβρίου και 1/11/2025 απέκτησε και κατείχε το ποσό των €2680 ενώ γνώριζε ότι αυτό αποτελούσε έσοδο από την διάπραξη των αδικημάτων που περιγράφονται στις κατηγορίες υπ. αρ. 4 και 9.
Τα γεγονότα της υπόθεσης ως εκτέθηκαν από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής και έγιναν αποδεκτά από την Υπεράσπιση του Κατηγορούμενου, έχουν ως ακολούθως (παρατίθεται αυτούσιο το κείμενο – Έγγραφο Α’):
Την 01/11/2025 ο Λοχ. 2532 Α. Παναγίδης μαζί με τον Αστ. 682 Α. Χριστοφόρου της ΥΚΑΝ, μετέβηκαν στην περιοχή που βρίσκεται το διαμέρισμα του κατηγορουμένου για την εκτέλεση του εντάλματος έρευνας, όπου στις 16:55 εντόπισαν το όχημα υπ’ αρ. εγγραφής [ ] να βρίσκεται σταθμευμένο έξω από την πολυκατοικία. Μετά πάροδο λίγων λεπτών ο κατηγορούμενος εξήλθε της πολυκατοικίας, μπήκε στο όχημα του και ξεκίνησε με νότια κατεύθυνση.
Αφού οδήγησε σε διάφορες διευθύνσεις πλησίον του διαμερίσματος του, κατέληξε στην οδό Αναγεννήσεως όπου στάθμευσε στην αντίθετη φορά οδήγησης, έχοντας το όχημα του σε λειτουργία. Δόθηκαν έπειτα οδηγίες για ανακοπή του οχήματος του κατηγορουμένου και τα μέλη της ΥΚΑΝ που οδηγούσαν το αστυνομικό όχημα, πλεύρισαν το όχημα του κατηγορουμένου και του φώναξαν «αστυνομία» υποδεικνύοντας του την αστυνομική τους ταυτότητα, ζητώντας του να σβήσει τη μηχανή του οχήματος και να παραμείνει στο σημείο για έλεγχο.
Αντ’ αυτού ο κατηγορούμενος εκκίνησε το όχημα του και με ιλιγγιώδη ταχύτητα και με σκοπό να διαφύγει τον έλεγχο, προσέκρουσε στη μπροστινή δεξιά γωνία του αστυνομικού οχήματος και εγκατέλειψε το μέρος με νότια κατεύθυνση. Ακολούθησε καταδίωξη με σκοπό την ανακοπή του κατηγορουμένου ο οποίος οδηγούσε αλόγιστα και επικίνδυνα, όπου εντέλει έγινε κατορθωτή η ανακοπή του στην οδό Βασιλέως Παύλου όπου και συνελήφθηκε.
Έπειτα σε έρευνα που διενεργήθηκε στο όχημα του κατηγορουμένου ο Αστ. 682 Α. Χριστοφόρου εντόπισε και παρέλαβε ως τεκμήρια 3 κινητά τηλέφωνα τα οποία ενημέρωσε τον κατηγορούμενο ότι θα κατασχεθούν βάση του εντάλματος έρευνας και ο κατηγορούμενος συμφώνησε. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος μεταφέρθηκε στην οικία του για εκτέλεση του εντάλματος έρευνας όπου παρούσα ήταν και η μητέρα του κατηγορούμενου Ελενίτσα Κυριακίδου. Κατά τη διάρκεια της έρευνας στο υπνοδωμάτιο του κατηγορουμένου εντοπίστηκε ένα πλαστικό μαύρο κουτί το οποίο περιείχε ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης και μια πιστωτική κάρτα της REVOLUT επ’ ονόματι του κατηγορουμένου, πάνω στην οποία υπήρχαν ίχνη άσπρης ουσίας.
Αφού παραλήφθηκαν ως τεκμήρια υποδείχθηκαν στον κατηγορούμενο και αφού επιστήθηκε η προσοχή του στο νόμο ο κατηγορούμενος απάντησε: «εν για δική μου χρήση». Ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε για το αυτόφωρο αδίκημα και αφού επιστήθηκε η προσοχή του στο νόμο απάντησε «εντάξει». Έπειτα πληροφορήθηκε για τα νομικά του δικαιώματα τα οποία δεν ήθελε να ασκήσει τη δεδομένη στιγμή.
Η έρευνα συνεχίστηκε και εντοπίστηκαν 2 ζυγαριές ακριβείας πάνω στις οποίες υπήρχαν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης και άσπρης ουσίας αντίστοιχα. Αμέσως παραλήφθηκαν ως τεκμήρια από τον Αστ. 682 Α. Χριστοφόρου και αφού επιστήθηκε η προσοχή του κατηγορουμένου στο νόμο αυτός απάντησε: εν με τούτες που ζυάζω το πράμα». Έπειτα εντοπίστηκε ένα ρολό με νάιλον διαφανή σακούλια τα οποία παραλήφθηκαν ως τεκμήρια και αφού επιστήθηκε η προσοχή του κατηγορουμένου στο νόμο ο κατηγορούμενος δεν απάντησε οτιδήποτε. Επίσης εντοπίστηκε ένας πλαστικός κυλινδρικός σπαστήρας ο οποίος παραλήφθηκε ως τεκμήριο και αφού επιστήθηκε η προσοχή του κατηγορουμένου στο νόμο αυτός απάντησε: «εν ο σπαστήρας μου».
Η έρευνα συνεχίστηκε και η ώρα 17:40 μέσα σε τσαντάκι μέσης, το οποίο βρισκόταν στο ερμάρι του υπνοδωματίου της μητέρας του κατηγορούμενου ο Αστ. 682 Α. Χριστοφόρου εντόπισε το χρηματικό ποσό των €120, σε χαρτονομίσματα, των 2Χ€50 και 1Χ€20. Αμέσως ρώτησε τον κατηγορούμενο σε ποιον ανήκουν και ο κατηγορούμενος απάντησε «είναι δικά μου». Τότε ο Αστ. 682 Α. Χριστοφόρου του ανέφερε ότι θα παραληφθούν για περαιτέρω εξετάσεις, γιατί πιθανόν να προέρχονται από την αγοραπωλησία ναρκωτικών και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο ο κατηγορούμενος απάντησε: «εν τα λεφτά μου».
Η ώρα 17:42 μέσα σε πορτοφόλι, το οποίο βρισκόταν και αυτό στο ερμάρι του υπνοδωματίου της μητέρας του κατηγορουμένου, ο Αστ. 682 Α. Χριστοφόρου εντόπισε το χρηματικό ποσό των €270 σε χαρτονομίσματα των 3Χ€50 και 6Χ€20. Του ανέφερε ότι και αυτά θα παραληφθούν για περαιτέρω εξετάσεις, γιατί πιθανόν να προέρχονται από αγοραπωλησία ναρκωτικών και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο ο κατηγορούμενος απάντησε: «εν τζαι τούτα λεφτά μου».
Επίσης η ώρα 17:45 πάνω σε σιδερώστρα, κάτω από ρούχα, στο υπνοδωμάτιο της μητέρας του κατηγορούμενου, ο Αστ. 682 Α. Χριστοφόρου εντόπισε ένα χάρτινο κουτί σακουλιών μάρκας HOOVER χρώματος άσπρου όπου από έλεγχο που έκανε εντόπισε μέσα σε αυτό: 1) ένα άσπρο φάκελο ο οποίος περιείχε το χρηματικό ποσό των €2040 σε χαρτονομίσματα των 3Χ€100, 30Χ€50 και 12Χ€20, 2) ένα άσπρο φάκελο ο οποίος περιείχε το χρηματικό ποσό των €250 σε χαρτονομίσματα των 5Χ€50, καθώς επίσης και ένα πακέτο τσιγάρων μάρκας MARLBORO GOLD εντός του οποίου υπήρχε ένα τεμάχιο νάιλον διαφανές σακούλι, το οποίο περιείχε ποσότητα άσπρης σκόνης. Ο Αστ. 682 Α. Χριστοφόρου ανέφερε στον κατηγορούμενο ότι όλα τα πιο πάνω θα παραληφθούν για περαιτέρω εξετάσεις, γιατί οι φάκελοι με τα λεφτά πιθανόν να προέρχονται από την αγοραπωλησία ναρκωτικών ενώ μέσα στο πακέτο των τσιγάρων υπάρχει κοκαΐνη και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο ο κατηγορούμενος απάντησε: «εν τζαι τούτα λεφτά μου τζαι μέσα στα τσιγάρα εν η κόκα μου, εν τούτα που έπια τηλέφωνο την μάνα μου τζαι είπα της για να χώσει».
Σε συνέχεια της έρευνας η ώρα 17:50 πάνω σε έπιπλο στη βεράντα της κουζίνας, ο Αστ. 682 Α. Χριστοφόρου εντόπισε ένα πλαστικό δοχείο άσπρου χρώματος με την επιγραφή HILLS, μέσα στο οποίο υπήρχαν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης και άσπρης συμπαγούς ουσίας. Μέσα στο κουτί αυτό από έλεγχο που έκανε ο Αστ. 682 Α. Χριστοφόρου εντόπισε: 1) τέσσερα μεταλλικά κουτάλια και ένα μεταλλικό μαχαίρι, πάνω στα οποία υπήρχαν ίχνη άσπρης ουσίας, 2) τέσσερα ξεχωριστά νάιλον διαφανή σακούλια τα οποία περιείχαν ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, 3) Δύο χειροποίητα τσιγάρα τα οποία περιείχαν ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης αναμειγμένης με βιομηχανοποιημένο καπνό και 3) Μία ζυγαριά ακριβείας, χρώματος μαύρου μάρκας JZ115, πάνω στην οποία υπήρχαν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης και άσπρης ουσίας.
Ο Αστ. 682 Α. Χριστοφόρου τα παρέλαβε ως τεκμήρια, του ανάφερε ότι μέσα στο πλαστικό κουτί υπήρχαν ίχνη κάνναβης και κοκαΐνης, πάνω στα κουτάλια και το μαχαίρι υπήρχαν ίχνη κοκαΐνης, τα τέσσερα ξεχωριστά νάιλον σακούλια περιείχαν κάνναβη, τα χειροποίητα τσιγάρα περιείχαν ίχνη κάνναβης με βιομηχανοποιημένο καπνό και ότι πάνω στην ηλεκτρονική ζυγαριά υπήρχαν ίχνη κάνναβης και κοκαΐνης και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο ο κατηγορούμενος απάντησε: «εν η κόκα τζαι το χόρτο που πουλώ».
Ακολούθως ο Αστ. 682 Α. Χριστοφόρου πληροφόρησε τον κατηγορούμενο ότι τα τηλέφωνα που εντοπίσθηκαν νωρίτερα εντός του οχήματος, αποτελούσαν τεκμήρια για την εν λόγω υπόθεση και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «Εντάξει». Έπειτα δίπλα από το πλαστικό δοχείο η ώρα 17:55 ο Αστ. 682 Α. Χριστοφόρου εντόπισε ένα μεταλλικό δοχείο σε σχήμα κόκκαλου το οποίο περιείχε ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, και από έλεγχο που έκανε μέσα σε αυτό εντόπισε: 1) Ένα νάιλον διαφανές σακούλι το οποίο περιείχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, 2) ένα τεμάχιο νάιλον διαφανές σακούλι, εντός του οποίου υπάρχει άλλο τεμάχιο νάιλον σακουλιού το οποίο περιέχει ποσότητα άσπρης συμπαγούς ουσίας, 3) ένα τεμάχιο νάιλον διαφανές σακουλιού, εντός του οποίου υπάρχει άλλο τεμάχιο νάιλον σακουλιού το οποίο περιέχει ποσότητα άσπρης συμπαγούς ουσίας και 4) ένα τεμάχιο νάιλον διαφανές σακουλιού, εντός του οποίου υπάρχει νάιλον σακούλι χρώματος ροζ, εντός του οποίου υπάρχει τεμάχιο νάιλον διαφανές σακούλι, το οποίο περιέχει ποσότητα άσπρης σκόνης.
Ο Αστ. 682 Α. Χριστοφόρου τα παρέλαβε ως τεκμήρια, ανάφερε στον κατηγορούμενο ότι μέσα στο μεταλλικό κουτί υπήρχαν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, και ότι τα νάιλον διαφανή σακούλια περιείχαν ποσότητα κάνναβης και κοκαΐνης και αφού επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο ο κατηγορούμενος απάντησε: «εν τζαι τούτα για να πουλώ».
Στη συνέχεια τόσο διεξήχθη έρευνα στο ισόγειο της πολυκατοικίας, και συγκεκριμένα στην αποθήκη του διαμερίσματος. Με την είσοδο στην αποθήκη ο κατηγορούμενος υπέδειξε στην αστυνομία σημείο σε αυτήν όπου ο Αστ. 682 Α. Χριστοφόρου εντόπισε και παρέλαβε μία νάιλον τσάντα του καταστήματος JUMBO εντός της οποίας υπήρχαν πέντε ξεχωριστά νάιλον διαφανή σακούλια που περιείχαν ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Ο Αστ. 682 Α. Χριστοφόρου τα παρέλαβε ως τεκμήρια, ανάφερε στον κατηγορούμενο ότι μέσα στην σακούλα του JUMBO υπάρχουν πέντε σακούλια που περιέχουν ποσότητα κάνναβης, και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο ο κατηγορούμενος απάντησε «εν όπως τα προηγούμενα που ήβρετε στο διαμέρισμα».
Ακολούθως ο κατηγορούμενος μεταφέρθηκε στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν Λεμεσού, όπου αφού ενημερώθηκε γραπτώς για τα νομικά του δικαιώματα, αφού τα ανέγνωσε τα υπόγραψε. Παράλληλα έδωσε γραπτή συγκατάθεση για λήψη των μετρήσεων, και των δακτυλικών και παλαμικών του αποτυπωμάτων και των παρειακών επιχρισμάτων του.
Ακολούθησε η διαδικασία συσκευασίας και σφράγισης των τεκμηρίων στην παρουσία του κατηγορουμένου. Έπειτα τα τεκμήρια αποστάληκαν για επιστημονικές εξετάσεις τόσο στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου και στο Γενικό Χημείο, όσο και στα αρμόδια τμήματα της Αστυνομίας.
Η ώρα 21:50 στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν Λεμεσού ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε με δικαστικό ένταλμα και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «εντάξει». Κατόπιν ανάγνωσης των νομικών του δικαιωμάτων ο κατηγορούμενος αφού τα υπέγραψε δήλωσε ότι έχει ενημερωθεί από τη δικηγόρο του και δεν επιθυμούσε να ήταν παρούσα.
Ακολούθως και μεταξύ των ωρών 22:00-23:50 στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν Λεμεσού ο Αστ. 682 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο στην οποία μεταξύ άλλων ανέφερε ότι όλα τα ανευρεθέντα ναρκωτικά είναι δικά του και ότι το μεγαλύτερο μέρος από αυτά, τα κατείχε με σκοπό να τα προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα, ενώ ο ίδιος δήλωσε τόσο χρήστης κοκαΐνης, όσο και κάνναβης. Επίσης παραδέχθηκε και το γεγονός ότι είχε τηλεφωνήσει προηγουμένως στη μητέρα του για να αποκρύψει τα εν λόγω προαναφερόμενα τεκμήρια. Περαιτέρω ισχυρίστηκε ότι πριν από τρεις με τέσσερεις μήνες περίπου, κάποιο πρόσωπο, το οποίο δεν ήθελε να κατονομάσει, τον πλησίασε και του πρότεινε να συνεργαστούν στην αγοραπωλησία ναρκωτικών.
Ως ο κατηγορούμενος ανάφερε, το πρόσωπο αυτό του πρότεινε να ξεκινήσει να πουλά ναρκωτικά και ότι ο ίδιος θα του έστελνε πελατεία. Περαιτέρω, το πρόσωπο αυτό του ανάφερε να αγοράσει δύο κινητά τηλέφωνα με δύο ξεχωριστές κάρτες, πράγμα το οποίο και έκανε και τα οποία θα χρησιμοποιούσε με τον εξής τρόπο: το ένα για να μιλά με πελάτες που θέλουν να αγοράσουν κοκαΐνη και το άλλο με πελάτες που θέλουν να αγοράσουν κάνναβη. Όπως ο ίδιος ανάφερε πρόκειται για τα κινητά του τηλέφωνα μάρκας «BLAUPUNKT» και μάρκας «ΝΟΚΙΑ».
Τόσο την κάνναβη όσο και την κοκαΐνη θα του την έδινε το πρόσωπο, το οποίο του είχε καθορίσει και τις τιμές που θα πωλούσε ανά γραμμάριο καθώς και πόσο θα ήταν το δικό του κέρδος. Πιο συγκεκριμένα την κοκαΐνη θα του την έδινε €62 το γραμμάριο, με σκοπό να την πωλάει €80 το γραμμάριο και την κάνναβη θα του την έδινε €13 το γραμμάριο με σκοπό να την πωλάει €20 ευρώ το γραμμάριο. Δηλαδή το κέρδος του υπόπτου από κάθε γραμμάριο κοκαΐνης που θα πωλούσε θα ήταν €18 και από την κάνναβη €7, το γραμμάριο.
Ο κατηγορούμενος ανάφερε πως, το πρόσωπο αυτό τον προμήθευε, μέσω τρίτου προσώπου το οποίο επίσης δεν ήθελε να κατονομάσει, κάθε εβδομάδα με περίπου 280 γραμμάρια κάνναβης και 50 γραμμάρια, περίπου, κοκαΐνης. Η τελευταία φορά που προμηθεύτηκε με ναρκωτικά από τα πρόσωπα αυτά, ως ο ίδιος ισχυρίστηκε, ήταν την προηγούμενη μέρα, δηλαδή στις 31/10/2025 και πως αυτή την φορά τον προμήθευσαν με 100 γραμμάρια κοκαΐνη και 700 γραμμάρια κάνναβη, δηλαδή ποσότητα μεγαλύτερη από ότι τις άλλες φορές και ο λόγος ήταν, γιατί «επόλληνε η δουλειά».
Όπως ο κατηγορούμενος δήλωσε, υπολογίζει πως τους τελευταίους δύο μήνες που ξεκίνησε και κάνει αυτή την δουλεία, με τους ανθρώπους αυτούς, να πώλησε περίπου 2 κιλά κάνναβη και 350 γραμμάρια, περίπου, κοκαΐνη. Τέλος και όσον αφορά το συνολικό χρηματικό ποσό των 2680 ευρώ που εντοπίστηκε στην οικία του, ο ίδιος ισχυρίστηκε πως από αυτά, μόνο τα 500 ευρώ του ανήκουν, προβαίνοντας σε κάποιους ισχυρισμούς, ενώ τα υπόλοιπα ανάφερε ότι είναι από την πώληση ναρκωτικών. Ακολούθως ο κατηγορούμενος τέθηκε υπό κράτηση στον Αστυνομικό Σταθμό Γερμασόγειας.
Την 05/11/2025 και μεταξύ των ωρών 16:50 – 17:35 στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν Λεμεσού, ο Αστ. 682 Α. Χριστοφόρου έλαβε εκ νέου ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο στην οποία μεταξύ άλλων επανέλαβε ότι πωλούσε κοκαΐνη και κάνναβη τους τελευταίους δύο μήνες, για το ποσό που είχε αναφέρει. Δεν ήθελε να αναφέρει το πρόσωπο που τον έφερε σε επαφή με τον προμηθευτή επειδή φοβόταν ως ανέφερε. Σε σχέση με τα λεφτά ο κατηγορούμενος ανάφερε ότι ο ίδιος τα έδινε στον προμηθευτή ο οποίος του έδινε το ποσό που του αντιστοιχούσε και ο κατηγορούμενος κρατούσε το μερίδιο του. Οι συναντήσεις τους γίνονταν σε διάφορα μέρη στη Λεμεσό μέσα στους δρόμους αλλά δεν ήθελε να τους υποδείξει και πάλι λόγω φόβου. Δεν μπορούσε να υπολογίσει το ποσό που κέρδισε από την πώληση των Ναρκωτικών και τέλος ανέφερε ότι έκανε λάθος στην προηγούμενη του κατάθεση και αντί κάθε εβδομάδα να προμηθευόταν κάθε δύο εβδομάδες κοκαΐνη και κάνναβη.»
Ο Κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου και τελεί υπό κράτηση από την 1/11/2025.
Από την πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής ζητήθηκε η έκδοση διατάγματος δήμευσης του ποσού των €2680 συμφώνως των προνοιών του Ν.188(I)/2007, αίτημα στο οποίο δηλώθηκε η συγκατάθεση του Κατηγορούμενου.
Αναφορικά με τον Κατηγορούμενο έχει ετοιμαστεί έκθεση του Τμήματος του Τμήματος Κοινωνικών Υπηρεσιών, ημερομηνίας 28/4/2026. Όπως έχει νομολογηθεί, η έκθεση του Τμήματος Κοινωνικών Υπηρεσιών αποτελεί ένα εργαλείο το οποίο προσφέρει στο Δικαστήριο τη δυνατότητα αποκρυστάλλωσης της οικογενειακής αλλά και της ατομικής προσωπικότητας κάθε κατηγορούμενου (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Πεγειώτη (2001) 2 Α.Α.Δ. 617).
Συνοψίζοντας τα όσα τυγχάνουν καταγραφής στην σχετική έκθεση, η οποία υιοθετήθηκε από την συνήγορο Υπεράσπισης, σημειώνονται τα εξής:
Ο Κατηγορούμενος είναι σήμερα 26 ετών και κατάγεται από την Λεμεσό. Έχει μια αδελφή για την οποία δεν γνωρίζει οποιεσδήποτε πληροφορίες και ο ίδιος δεν έχει αναγνωριστεί από τον πατέρα του. Λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας η μητέρα του σταμάτησε να εργάζεται τα τελευταία 3 χρόνια και λαμβάνει μηνιαίως Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, ενώ έχει νοσηλευτεί στο ψυχιατρείο. Μετά την αποφοίτηση του από το Λύκειο, ο Κατηγορούμενος δεν υπηρέτησε στην Εθνική Φρουρά λόγω προβλημάτων ψυχικής υγείας. Εργάζεται από την ηλικία των 14 ετών αν και τους τελευταίους 3 μήνες πριν από την σύλληψη του ήταν άνεργος.
Είναι χρήστης ουσιών από την ηλικία των 16 ετών και παρουσιάζει επιληψία, γαστρίτιδα, παλινδρόμηση, κρίσεις πανικού και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Πριν από τη σύλληψη του διέμενε με τη μητέρα του σε διαμέρισμα το οποίο ανήκει στην ίδια και λάμβανε μηνιαίο ανεργιακό επίδομα €335.
Στην προφορική της αγόρευση η ευπαίδευτη συνήγορος υπεράσπισης, αναφερόμενη στις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου, τόνισε ότι δεν γνώρισε ποτέ τον πατέρα του, ο οποίος δεν τον έχει αναγνωρίσει. Γεννήθηκε και έζησε στη Γερμανία με την μητέρα του η οποία αντιμετώπιζε διάφορα ψυχιατρικά προβλήματα και κατά καιρούς νοσηλεύτηκε σε ψυχιατρικά ιδρύματα.
Μετά τη γέννηση του Κατηγορουμένου και όταν αυτός ήταν ηλικίας 9 μηνών, η κατάσταση της μητέρας του επιδεινώθηκε και χρειάστηκε ξανά η νοσηλεία της σε ψυχιατρικό ίδρυμα στη Γερμανία. Τότε ο πατέρας του τον εγκατέλειψε σε ίδρυμα και εξαφανίστηκε από τη ζωή τους. Ένεκα αυτής της εξέλιξης ο αδελφός της μητέρας του, τους μετέφερε στην Κύπρο όπου και ζουν έκτοτε. Μέχρι την ηλικία των 7 ετών, η μητέρα του μπαινόβγαινε στην ψυχιατρική πτέρυγα του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού. Σε σχέση με το θέμα αυτό προσκομίστηκε σχετικό ιατρικό σημείωμα. Επιπλέον, η κα Κυπριανού επεσήμανε πως και ο ίδιος ο Κατηγορούμενος παρακολουθείται από ψυχίατρο εδώ και χρόνια καθότι έχει εκδηλώσεις χαρακτηριολογικής διαταραχής και επιληψίας και λαμβάνει συνεχιζόμενη φαρμακευτική αγωγή. Σχετικό ιατρικό σημείωμα, επίσης, προσκομίστηκε. Ο Κατηγορούμενος, ως ανέφερε, κατέβαλε προσπάθειες μέσω της εργασίας του να βοηθήσει την μητέρα του και τον αδελφό της, ο οποίος με την έναρξη της παρούσας διαδικασίας δεν επιθυμεί να έχει οποιαδήποτε σχέση μαζί του. Συνεπώς, όπως εξηγήθηκε, σήμερα ο Κατηγορούμενος, έχει ως μοναδικό στήριγμα τη μητέρα του.
Η συνήγορος αναφέρθηκε, επίσης, στις κατά καιρούς προσπάθειες του Κατηγορούμενου στο παρελθόν για απεξάρτηση από τη χρήση ναρκωτικών. Με παραπομπή σε σχετική βεβαίωση, η συνήγορος υπέδειξε πως μετά την προφυλάκιση του στις Κεντρικές Φυλακές ο Κατηγορούμενος υπέβαλε αίτηση για να ενταχθεί στο πρόγραμμα απεξάρτησης «Δανάη» στο οποίο και έγινε δεκτός και αναμένεται η έναρξη του προγράμματος. Παραπομπή έγινε και σε ιατρική βεβαίωση από την οποία προκύπτει πως τις πρώτες ημέρες κράτησης του στις Κεντρικές Φυλακές ο Κατηγορούμενος παρουσίασε κάποιο πρόβλημα υγείας, το οποίο αντιμετωπίστηκε επιτυχώς με την μεταφορά του στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας.
Αναφορικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο Κατηγορούμενος οδηγήθηκε στην διάπραξη των αδικημάτων τα οποία έχει παραδεχθεί, υποστηρίχθηκε πως στην ουσία, δελεάστηκε από την ευκαιρία που του δόθηκε για εύκολη αποκόμιση χρηματικού οφέλους, ενώ περαιτέρω επισημάνθηκε πως η εμπλοκή του διήρκησε για περίοδο δύο μηνών.
Στην αγόρευση της η κα Κυπριανού, εισηγήθηκε ως μετριαστικό παράγοντα την πλήρη συνεργασία του Κατηγορούμενου με την Αστυνομία κατά τη διάρκεια της έρευνας που έγινε στο σπίτι του όπου υπέδειξε τις ναρκωτικές ουσίες και τα χρηματικά ποσά που εντοπίστηκαν, τόσο εντός του διαμερίσματος όσο και στην αποθήκη. Υποστήριξε δε ότι η αρχική αντίδραση του Κατηγορούμενου κατά την προσπάθεια ανακοπής του οχήματος του και η καταδίωξη που ακολούθησε ήταν αποτέλεσμα του πανικού κάτω από τον οποίο τελούσε. Συναφώς σημειώθηκε πως ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις κατηγορίες υπ’ αρ. 2, 4, 7 και 9 λόγω της δικής του ομολογίας στις ανακριτικές αρχές. Συγκεκριμένα, όπως εξήγησε, στην οικία του είχε ανευρεθεί αρχικά η ποσότητα των 730 γραμμαρίων κάνναβης και 110 γραμμαρίων κοκαΐνης ενώ κατά τις ανακριτικές του καταθέσεις από μόνος του ανέφερε πως κατά τους δυο μήνες είχε προβεί στην προμήθεια ενός κιλού κάνναβης και 175 γραμμαρίων κοκαϊνης θέτοντας τον εαυτό του σε αυτή τη δυσμενή κατάσταση. Η κα Κυπριανού εξέφρασε την απολογία του Κατηγορούμενου και επικαλέστηκε την μεταμέλεια του, δηλώνοντας την ετοιμότητα του να αντιμετωπίσει τις συνέπειες των πράξεων του.
Δεν υπάρχει αμφιβολία πως τα αδικήματα που έχει παραδεχθεί ο Κατηγορούμενος είναι εξαιρετικά σοβαρά. Έχει κατ’ επανάληψη τονιστεί πως η σοβαρότητα ενός αδικήματος αντικατοπτρίζεται από το ανώτατο όριο της προβλεπόμενης ποινής, η οποία αποτελεί τη βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για την επιμέτρηση της επιβληθησόμενης ποινής (βλ. Λεμονάρη ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 212/2017, ημερ. 17/4/2019, Γενικός Εισαγγελέας ν. Γενεθλίου (2016) 2 Α.Α.Δ. 207 και Βραχίμη ν. Αστυνομίας (2000) 2 Α.Α.Δ. 727). Ως έχει προσφάτως σημειωθεί από το Εφετείο στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Δημητρίου, Ποιν. Έφ. 41/2025, ημερ. 10/4/2025, η δικαιολογημένη κατά κόρον επανάληψη της νομολογιακής αυτής αρχής δεν θα πρέπει καθόλου να την αποδυναμώνει, καθιστώντας την ως μια τυπική διατύπωση, αλλά αντιθέτως θα πρέπει να την εδραιώνει ως τη βασική παράμετρο που προσμετρά το Δικαστήριο στην πορεία για επιμέτρηση της ποινής (βλ. επίσης Bora v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 79/2017, ημερ. 13.3.2018).
Εν προκειμένω, ο περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμος του 1977 Ν. 29/1977 προνοεί ποινή δια βίου φυλάκισης για την προμήθεια και κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α’ και Β’ με σκοπό την προμήθεια σε άλλους, ενώ για την παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου προβλέπεται για ελεγχόμενα φάρμακα τάξεως Α’ ποινή φυλάκισης 12 ετών και για τάξεως Β’ ποινή φυλάκισης 8 ετών. Ποινή δια βίου φυλάκισης προβλέπεται και για το αδίκημα της χρήσης ελεγχόμενων φαρμάκων τάξεως Α’ και Β’.
Όπως επισημάνθηκε από το Εφετείο στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Παπανικόλα, Ποιν. Έφ. 214/2021, ημερ. 19/1/2024, η επιλογή του Νομοθέτη για ποινή δια βίου φυλάκισης στην περίπτωση κατοχής ναρκωτικών ουσιών με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα καθιστά αυταπόδεικτη τη σοβαρότητα του αδικήματος. Ως λέχθηκε, δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση η διαπίστωση πως η πρόβλεψη της ύψιστης ποινής φυλάκισης για τα συγκεκριμένα αδικήματα αντικατοπτρίζει τη διηνεκή ανησυχία του Νομοθέτη και την, με αυτό τον τρόπο δεδηλωμένη, πρόθεσή του για εξάλειψη του φαινομένου της προμήθειας ναρκωτικών σε άλλους. Ως τέτοια είναι που γίνεται αντιληπτή η σαφέστατα αυστηρότερη ποινή στα αδικήματα τα οποία εμπεριέχουν το στοιχείο της διακίνησης και διασποράς ναρκωτικών.
Αναμφίβολα την ανησυχία του Νομοθέτη για την εξάπλωση και διασπορά των ναρκωτικών συμμερίζονται και τα Δικαστήρια όλων των βαθμίδων, τα οποία στο πλαίσιο των δικών τους αρμοδιοτήτων συμμετέχουν στην προσπάθεια εξάλειψής τους. Τόσο το Ανώτατο Δικαστήριο όσο και το Εφετείο είχαν την ευκαιρία, σε πάρα πολλές περιπτώσεις, να τονίσουν την αδήριτη ανάγκη για επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών στο πλαίσιο των προσπαθειών για την πάταξη της μάστιγας των ναρκωτικών, η οποία πλήττει την υλική και ηθική ευημερία του ανθρώπου και σε πολλές περιπτώσεις οδηγεί στην εξαθλίωση και το θάνατο, λαμβανομένων, βεβαίως, υπόψη του είδους, της ποσότητας και του σκοπού για τον οποίο τα ναρκωτικά κατέχονται (βλ. Abe v. Δημοκρατίας (2008) 2 Α.Α.Δ. 211 και Βενιζέλου ν. Δημοκρατίας (2009) 2 Α.Α.Δ. 59).
Στην υπόθεση Κλεομένης v. Δημοκρατίας (2013) 2 Α.Α.Δ. 350 αναφέρθηκαν τα εξής:
«Αν και πιστεύουμε ότι επαναλαμβάνουμε εαυτούς και τα τετριμμένα, κρίνουμε σκόπιμο να υπενθυμίσουμε την κατ' επανάληψη επισήμανση της νομολογίας μας «πως τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα και καρκίνωμα της κοινωνίας μας, πληγές οι οποίες δυστυχώς, όπως διαπιστώνουμε από τη συχνότητα των υποθέσεων που έρχονται ενώπιον των δικαστηρίων, όχι μόνο δεν φαίνεται να υποχωρούν, αλλά επιδεινώνονται ραγδαία. Και στη συντριπτική πλειοψηφία τους οι παραβάτες είναι πρόσωπα νεαρής ηλικίας. Είναι πραγματικά λυπηρό, οδυνηρό και τραγικό να διαπιστώνουμε πως η απώλεια ζωών, νέων κυρίως ανθρώπων, έχει γίνει μέρος της καθημερινής μας πραγματικότητας και πως η λίστα των νέων που έχουν εθιστεί στα ναρκωτικά μεγαλώνει μέρα με τη μέρα. Η σκληρή αυτή πραγματικότητα επιτάσσει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών και καθιστά την αυστηρή μεταχείριση των παραβατών επιτακτική».
Στη μεταγενέστερη υπόθεση Bora v. Δημοκρατίας (πιο πάνω), με αναφορά στην προηγηθείσα νομολογία, τονίστηκε ότι:
«Μπορεί να αποτυπωθεί, ως απαύγασμα της εν λόγω νομολογίας, η ανάγκη για επιβολή αυστηρών ποινών, αποτρεπτικού χαρακτήρα, ακριβώς λόγω των ολέθριων αποτελεσμάτων που ενέχει η εγκληματική αυτή συμπεριφορά. Η αυστηρή μεταχείριση των παραβατών προβάλλει ως επιτακτική, δεδομένης της συχνότητας των υποθέσεων αυτής της μορφής που τίθενται ενώπιον των Δικαστηρίων και της ραγδαίας επιδείνωσης του φαινομένου της κατοχής και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Η εξαθλίωση των θυμάτων, αλλά και η απώλεια ζωών, κυρίως νέων ανθρώπων, επιβάλλει τη δραστική παρέμβαση και συμμετοχή της δικαιοσύνης στην καθολική προσπάθεια αναχαίτισης της σύγχρονης μάστιγας των ναρκωτικών».
(βλ. επίσης Γλυκερίου v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 171/20, ημερ. 8/7/2022).
Στην υπόθεση Ghοli v. Δημοκρατίας (1997) 2 Α.Α.Δ. 30, 33 λέχθηκαν τα ακόλουθα:
«Τα δικαστήρια της Κύπρου, όπως και σχεδόν κάθε πολιτισμένης χώρας, επιβάλλουν ποινές προορισμένες να αποθαρρύνουν την εισαγωγή, κατοχή και διάθεση ναρκωτικών. Τα ναρκωτικά πλήττουν και συχνά ανεπανόρθωτα είναι μάλιστα που πλήττουν την υλική και ηθική ευημερία του ανθρώπου. Ο αποτρεπτικός χαρακτήρας των ποινών, ο οποίος πρέπει να αντανακλάται και από το ύψος τους, αποτελεί το κύριο γνώρισμα τους. Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη. Και η εξατομίκευση έχει τη θέση της. Αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή να αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας: βλ. Παυλίδης και Άλλος ν. Αστυνομίας Ποινικές Εφέσεις 6161 και 6162, ημερομηνίας 15 Ιουλίου 1996. Η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για τη μεταφορά ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου.»
Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Πέτρου, Ποιν. Έφ. 71/22, ημερ. 1/12/2022, μετά την επισήμανση ότι η κατάρα των ναρκωτικών έχει για τα καλά ριζώσει στον τόπο μας με ολέθριες συνέπειες όχι μόνο για τους παραβάτες, δυστυχώς νεαρούς, ακόμα και ανηλίκους, αλλά και για την ίδια την κοινωνία, το Ανώτατο Δικαστήριο επανέλαβε ακόμα μια φορά την ανάγκη για επιβολή αυστηρών ποινών, ιδιαίτερα εκεί όπου η κατοχή των ναρκωτικών συνοδεύεται με πρόθεση εμπορίας ή προμήθειας αυτών σε τρίτα πρόσωπα (βλ. επίσης Ναζίπ ν. Αστυνομίας (2014) 2 Α.Α.Δ. 808).
Τέτοια αναγκαιότητα υφίσταται και στην παρούσα περίπτωση. Η σκληρή αυτή πραγματικότητα επιτάσσει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών και καθιστά επιτακτική την αυστηρή αντιμετώπιση των παραβατών. Η αποτροπή έχει δυο παραμέτρους: την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος στο μέλλον και την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δυο συνισταμένες. Πρώτον, την αποτροπή, που είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος και, δεύτερον, την αποτροπή ως μέσο για την καταστολή εγκλημάτων που βρίσκονται σε έξαρση (βλ. Πισκόπου ν. Δημοκρατίας (1999) 2 Α.Α.Δ. 342).
Όπως επισημάνθηκε και στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας (2008) 2 Α.Α.Δ. 124:
«Όπως τονίστηκε επανειλημμένως από τα Δικαστήρια…, αν επιθυμούμε η εκστρατεία των Δικαστηρίων για πάταξη της μάστιγας των ναρκωτικών, να μην περιοριστεί σε φραστικές αποδοκιμασίες, θα πρέπει οι ποινές που επιβάλλονται να συνάδουν απόλυτα με τις εξαγγελμένες πάγιες θέσεις της νομολογίας, μέσα από τις οποίες διακηρύσσεται η αποφασιστικότητα των Δικαστηρίων να πατάξουν το πρόβλημα. Όπως τονίστηκε στην Μιχαήλ ν. Αστυνομίας (1999) 2 Α.Α.Δ. 577, αν η αυξητική τάση του εγκλήματος συνεχίσει, θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, με την περαιτέρω αύξηση των ποινών.»
Αναφορά στην εν λόγω υπόθεση γίνεται και στην υπόθεση Παττίχης ν. Δημοκρατία, Ποιν. Έφ. 193/2019, ημερ. 2/6/2021,στην οποία υποδεικνύονται τα εξής:
«Τα εγκλήματα αυτής της φύσεως βρίσκονται σε ασυγκράτητη έξαρση. Παρά τις αυστηρές ποινές που επιβάλλονται, η αυξητική τάση δεν έγινε κατορθωτό να αποτραπεί επειδή, όπως διαπιστώθηκε στην Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας (2008) 2 ΑΑΔ 124, «αδίστακτοι εγκληματίες με μόνο κίνητρο το οικονομικό όφελος, γίνονται συνεργοί στη διάδοση των ναρκωτικών». Η θλιβερή αυτή διαπίστωση δεν σημαίνει ότι τα δικαστήρια θα πρέπει να εγκαταλείψουν το καθήκον τους για επιβολή των αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών που αρμόζουν. Το αντίθετο είναι που επιβάλλεται.»
Μελέτη της νομολογίας ως προς τον τρόπο αντιμετώπισης αδικημάτων αυτής της μορφής καταδεικνύει την τιμωρία των παραβατών με πολυετείς ποινές φυλάκισης. Εξετάζοντας τη σχετική επί του θέματος νομολογία, παρατηρούμε ότι οι ποινές που έχουν κατά καιρούς επιβληθεί σε παρόμοιες υποθέσεις ποικίλουν ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων της κάθε υπόθεσης και τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του κάθε παραβάτη. Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, κατά το δυνατόν, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών και χωρίς να εκλαμβάνεται ότι με τις ποινές που κατά καιρούς επιβάλλονται, καθορίζεται με οποιοδήποτε τρόπο μια στατική διατίμηση της ποινής (βλ. Αστυνομία ν. Βακανά, Ποιν. Έφ. 173/20, ημερ. 20.5.2021 και Χαραλάμπους κ.ά ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 127/2019 και 130/2019, ημερ. 10/3/2021).
Όπως επισημάνθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Δημοκρατία ν. Ανδρέου, Ποιν. Έφ. 135/2019, ημερ. 4.10.2022, το ενδεικτικό μέτρο εξυπηρετεί στην ισονομία των καταδικασθέντων. Άλλωστε, το στοιχείο της γενικής αποτροπής εδράζεται στη συνέπεια των Δικαστηρίων να επιβάλλουν ποινές έχοντας υπόψη το μέτρο που ενσωματώνει το στοιχείο αυτό.
Επομένως, κατά τον προσδιορισμό της ποινής που θα επιβληθεί στον Κατηγορούμενο θα αντλήσουμε καθοδήγηση από τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και του Εφετείου, από την οποία προκύπτει διαχρονικά μια αυξητική τάση στις ποινές που επιβάλλονται σε υποθέσεις ναρκωτικών και τούτο σε μια προσπάθεια πάταξης του φαινομένου.
Στο πλαίσιο αυτό παραπέμπουμε στις πιο κάτω υποθέσεις:
Στην υπόθεση Bora (πιο πάνω), το Ανώτατο Δικαστήριο, επικύρωσε την ποινή φυλάκισης των 5 ετών την οποία το Κακουργιοδικείο επέβαλε στον εφεσείοντα κατόπιν καταδίκης του στη βάση της δικής του παραδοχής για το αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β’ με σκοπό την προμήθεια του σε άλλο πρόσωπο. Ο εφεσείων ήταν λευκού ποινικού μητρώου, ηλικίας 27 ετών. Είχε συνεργαστεί με την Αστυνομία και είχε παράσχει κάποιες πληροφορίες για τον τελικό παραλήπτη της κάνναβης, η οποία ήταν συνολικού βάρους 2.028,3 γραμμαρίων. Είχε αναλάβει να μεταφέρει για το εν λόγω πρόσωπο, στις μη ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές, την εν λόγω ποσότητα κάνναβης, καθιστώντας τον εαυτό του αναγκαίο κρίκο στην αλυσίδα της διακίνησης τους.
Στην Soleimani v. Αστυνομίας (2006) 2 Α.Α.Δ. 476 επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών για το αδίκημα της κατοχής σχεδόν ενός κιλού ρητίνης κάνναβης, ήτοι 977.7691 γραμμαρίων, με σκοπό την προμήθεια τους σε τρίτο πρόσωπο. Ο Εφεσείων, 26 ετών και χωρίς προηγούμενες καταδίκες, παρέλαβε τα ναρκωτικά από τρίτο πρόσωπο για να τα παραδώσει έναντι χρηματικής αμοιβής. Λήφθηκε, επίσης, υπόψη ότι ήλθε στην Κύπρο από το Ιράν, ζήτησε πολιτικό άσυλο και εν τούτοις ανέλαβε εγκληματική δραστηριότητα.
Στην Σάμπη ν. Δημοκρατίας (2012) 2 Α.Α.Δ. 100 ο εφεσείων καταδικάστηκε κατόπιν ακρόασης για κατοχή 1 κιλού και 4,28 γραμμαρίων ρητίνης κάνναβης και κατοχή της ίδιας ποσότητας με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα πρόσωπα και παραδέχτηκε στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων την κατηγορία της κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Β’, ήτοι 3 χαπιών Μ-Xλωροφενίλ-Πιπεραζίνη (M-CPP) και επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 5 ετών. Κατ’ έφεση, έχοντας υπόψη ότι ο εφεσείων εναπόθεσε σε απόμερο μέρος μια τσάντα με 1 κιλό και 4,28 γραμμάρια ρητίνης κάνναβης, απομακρύνθηκε από τη σκηνή και σε κανένα στάδιο της διαδικασίας δεν έδειξε να μεταμελείται, κρίθηκε ότι η επιβληθείσα ποινή δεν ήταν με κανένα τρόπο υπερβολική αλλά μάλλον επιεικής.
Στη Faal v. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. Αρ. 203/2020, ημερ. 4.10.2022, ο εφεσείων καταδικάστηκε μετά από ακροαματική διαδικασία στις κατηγορίες της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος (1η κατηγορία), της παράνομης εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β’ (2η κατηγορία), της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β’ (3η κατηγορία) και της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β’ με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο (4η κατηγορία). Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 3 ετών στην 1η κατηγορία και 6 ετών στις κατηγορίες 2 και 4, οι οποίες επικυρώθηκαν κατ’ έφεση. Σύμφωνα με τα γεγονότα που συνέθεταν την καταδίκη, ο εφεσείων συνωμότησε με άγνωστο πρόσωπο να εισαγάγουν ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β’, ήτοι κάνναβη, και παράνομα εισήγαγε στη Δημοκρατία μέσω του ταχυδρομείου 1 κιλό και 41,9 γρ. κάνναβης, την οποία είχε στην κατοχή του με σκοπό την προμήθεια της σε άλλο πρόσωπο. Λήφθηκαν υπόψη, μεταξύ άλλων, το λευκό ποινικό μητρώο του, οι προσωπικές του περιστάσεις και το μεμονωμένο του περιστατικού.
Στην Θεοδώρου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 208/2018, ημερ. 27.11.2019, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 5 ετών στην κατηγορία της παράνομης κατοχής 1 κιλού και 415 γρ. κάνναβης με σκοπό την προμήθεια του σε τρίτα πρόσωπα, η οποία εντοπίστηκε στην οικία του εφεσείοντα. Λήφθηκαν υπόψη οι προσωπικές του συνθήκες, η παραδοχή του και το λευκό του ποινικό μητρώο.
Στην Πόλεος ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 141/2016, ημερ. 2.6.2017, ο εφεσείων, κατόπιν δικής του παραδοχής, κρίθηκε ένοχος σε κατηγορία για κατοχή κάνναβης συνολικού βάρους 1922,1601 γραμμαρίων και για κατοχή κάνναβης συνολικού βάρους 1908,425 γραμμαρίων με σκοπό την προμήθειά της σε άλλα πρόσωπα. Λήφθηκε υπόψη η άμεση παραδοχή του, οι προσωπικές του περιστάσεις, το λευκό του ποινικό μητρώο σε συνάρτηση με την προχωρημένη του ηλικία, τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε, το γεγονός ότι υπήρξε για πάρα πολλά χρόνια χρήστης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β’ και τις προσπάθειες του για απεξάρτηση. Λήφθηκε, επίσης, υπόψη η σημαντική ποσότητα κάνναβης, σχεδόν δύο κιλών, που βρέθηκε στην κατοχή του εφεσείοντα, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας θα διοχετευόταν στην αγορά μέσω τρίτου προσώπου καθώς και οι συνθήκες υπό τις οποίες ανευρέθηκαν τα ναρκωτικά στην οικία και το αυτοκίνητο του εφεσείοντα. Επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 και 4 ετών, οι οποίες επικυρώθηκαν κατ’ έφεση.
Στην Κατσαπάου ν. Δημοκρατίας (2012) 2 Α.Α.Δ. 318 ο εφεσείων, μετά από δική του παραδοχή, καταδικάστηκε σε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 3 ετών για το αδίκημα της προμήθειας ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Β’ σε άλλο πρόσωπο, 8 ετών για το αδίκημα της κατοχής κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα συνολικού βάρους 1 κιλού και 481,3198 γρ, και 6 μηνών για το αδίκημα της παράνομης χρήσης ελεγχομένου φαρμάκου. Ως λέχθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, τα γεγονότα της υπόθεσης καταδείκνυαν εξειδικευμένη προετοιμασία και καλή οργάνωση αφού τα ναρκωτικά ήταν φυλαγμένα στο εσωτερικό ελαστικού, μετεφέρθησαν από τον εφεσείοντα στο κατάστημα τρίτου προσώπου και με τη βοήθεια ηλεκτρονικής ζυγαριάς συσκευάστηκαν σε σακουλάκια, αεροστεγώς κλειστά, με συγκεκριμένη ποσότητα εκάστου έναντι χρηματικού ανταλλάγματος. Περαιτέρω, εντοπίστηκε ποσότητα ναρκωτικών, αεροστεγώς συσκευασμένων, στο αυτοκίνητο του εφεσείοντα, το οποίο καταδείκνυε ότι ήταν έτοιμος να μεταφέρει τα ναρκωτικά.
Στην Κωνσταντίνου v Δημοκρατίας, (2005) 2 Α.Α.Δ. 466, το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε επιβάλει στον εφεσείοντα, ηλικίας 25 ετών, ποινή φυλάκισης 6 ετών για το αδίκημα της κατοχής 1,5 σχεδόν κιλού κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. Λήφθηκε υπόψη το λευκό του ποινικό μητρώο, το νεαρό της ηλικίας του και η μεταμέλεια του. Η έφεση κατά της ποινής που καταχώρισε απορρίφθηκε. Σε εκείνη την υπόθεση διαπιστώθηκε οργάνωση και επαγγελματισμός στην διακίνηση των ναρκωτικών.
Στην υπόθεση Ahmed κ.α. ν. Δημοκρατία, Ποιν. Έφ. Αρ. 27/2011 κ.α., ημερ. 27.11.2012, το Κακουργιοδικείο είχε επιβάλει στους εφεσείοντες, για το αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β’ με σκοπό την προμήθεια του σε άλλο πρόσωπο, ποινή φυλάκισης 6 ετών. Η υπόθεση αφορούσε ρητίνη κάνναβη, συνολικού βάρους περίπου 947 γραμμαρίων. Οι εφεσείοντες ήταν όλοι πρόσωπα νεαρής ηλικίας και λευκού ποινικού μητρώου και η καταδίκη τους από το Κακουργιοδικείο ήταν το αποτέλεσμα της δικής τους παραδοχής, μετά από μερική ακρόαση. Όλοι, ενεργούσαν, σχετικά με την διακίνηση των ναρκωτικών, κατόπιν οδηγιών τρίτου προσώπου.
Στην Κλεομένης ν. Δημοκρατίας (πιο πάνω), ο εφεσείων, νεαρής ηλικίας και με λευκό ποινικό μητρώο, κρίθηκε ένοχος ότι εισήγαγε παράνομα 2.307 γρ. ρητίνης κάνναβης. Ο σχεδιασμός αποστολής των ναρκωτικών στην Κύπρο ο οποίος χαρακτηρίστηκε ως επαγγελματικός, σε συνδυασμό με την ποσότητα των εισαχθέντων ναρκωτικών θεωρήθηκαν ως επιβαρυντικά στοιχεία, τα οποία κατέτασσαν τον εφεσείοντα, σύμφωνα με το πρωτόδικο Δικαστήριο, στην κατηγορία του εμπόρου ναρκωτικών. Ποινή φυλάκισης 7 ετών επικυρώθηκε κατ' έφεση.
Πολύ πρόσφατα, στην Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ποϊρατζίδη, Ποιν. Εφ. 60/2023, ημερ. 28.1.2026, η οποία αφορούσε κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα 994,1 γραμμαρίων κάνναβης, κατόπιν παραδοχής, επιβλήθηκε πρωτόδικα ποινή φυλάκισης 27 μηνών, η οποία αναστάληκε. Κατ’ έφεση, αν και ως σημειώθηκε παρήλθαν 4 χρόνια από την τέλεση των αδικημάτων, στοιχείο που λήφθηκε υπόψη, επιβλήθηκε ποινή άμεσης φυλάκισης για περίοδο 3,5 ετών.
Στην Mbakoup v. Δημοκρατίας (2015) 2 Α.Α.Δ. 119 ο εφεσείων κρίθηκε ένοχος μετά από δική του παραδοχή στο αδίκημα της κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α’, δηλαδή 351,4998 γρ. κοκαΐνης και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 7 ετών, η οποία επικυρώθηκε κατ’ έφεση. Λήφθηκε υπόψη η συμμετοχή του εφεσείοντα στην όλη οργανωμένη επιχείρηση διακίνησης των ναρκωτικών και ότι αυτός ουσιαστικά αποτέλεσε το εκτελεστικό όργανο μεταφοράς των ναρκωτικών, εκτελώντας οδηγίες από τρίτο πρόσωπο που φέρεται να είχε τον έλεγχο της όλης επιχείρησης.
Στην Θεμιστοκλέους ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 96/2015, ημερ. 19.2.2016, ο εφεσείων, μετά από δική του παραδοχή κρίθηκε ένοχος σε κατηγορίες κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α’, δηλαδή 10,7921 γραμμαρίων κοκαΐνης (1η κατηγορία) και χρήσης κοκαΐνης (3η κατηγορία), ενώ μετά από ακροαματική διαδικασία κρίθηκε ένοχος στην κατηγορία της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α’, δηλαδή 10,7741 γραμμαρίων κοκαΐνης, με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα (2η κατηγορία). Το πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε σ' αυτόν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 18 μηνών στην 1η κατηγορία, 2½ χρόνων στην 2η κατηγορία και 9 μηνών στην 3η κατηγορία. Η έφεση κατά της ποινής απορρίφθηκε.
Στην Tomatari v. Δημοκρατίας (2008) 2 Α.Α.Δ. 169 ο εφεσείων, ηλικίας 25 ετών, κρίθηκε ένοχος, κατόπιν δικής του παραδοχής, ανάμεσα σε άλλες κατηγορίες, στην κατηγορία της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α' με σκοπό την προμήθεια. Επρόκειτο για 498.6158 γρ. οπίου. Η ποινή φυλάκισης 10 ετών που του επιβλήθηκε πρωτόδικα χαρακτηρίστηκε αυστηρή, αλλά όχι έκδηλα υπερβολική ώστε να δικαιολογεί την παρέμβαση του Εφετείου.
Επίσης, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Sak (2005) 2 Α.Α.Δ. 377, η ποινή φυλάκισης 5 ετών που επιβλήθηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο για το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια, ποσότητας 391,25 γραμμαρίων ηρωίνης, αυξήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 8 χρόνια.
Στην Αναστασιάδης ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 242/2018, ημερ. 31.5.2019, το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 4 ετών σε κατηγορία που αφορούσε σε κατοχή με σκοπό την προμήθεια 600,9 γραμμαρίων κοκαΐνης, στην οποία υπήρξε παραδοχή ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Λήφθηκε υπόψη η περιστασιακή εμπλοκή του εφεσείοντα και ο περιορισμένος ρόλος του στη διάπραξη του αδικήματος.
Τέλος, αναφορά αξίζει να γίνει στην Γενικός Εισαγγελάς της Δημοκρατίας ν. Sutton, Ποιν. Έφ. 199/2024, ημερ. 8.12.2025, η οποία είναι ενδεικτική της τάσης για επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Κατόπιν ακρόασης ο εφεσείων κρίθηκε ένοχος σε κατηγορία για κατοχή ναρκωτικών τάξεως Α’ με σκοπό την προμήθεια, ήτοι κοκαΐνη συνολικού βάρους 52,73 γραμμαρίων. Η πρωτόδικως επιβληθείσα ποινή των 18 μηνών με αναστολή αυξήθηκε κατ’ έφεση στα 3 έτη ενώ παρέμεινε υπό αναστολή ενόψει, μεταξύ άλλων, των ιδιαίτερων προσωπικών περιστάσεων του εφεσείοντα.
Το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες κατά παράβαση του Ν. 188(Ι)/07 τιμωρείται, στην προκειμένη περίπτωση όπου αποδίδεται στον Κατηγορούμενο ότι γνώριζε πως η περιουσία αποτελεί έσοδο από παράνομες δραστηριότητες, με ποινή φυλάκιση δεκατεσσάρων ετών ή με χρηματική ποινή μέχρι 500,000 ευρώ ή και με τις δύο αυτές ποινές. Στην υπόθεση Θεοφάνους ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 298/2018, ημερ. 27.6.2019, επισημάνθηκε ότι το συγκεκριμένο αδίκημα «..., όπως το ίδιο αυτοπροσδιορίζεται, συνίσταται στη χρήση/απόλαυση από τον αδικοπραγούντα των καρπών της παρανομίας του. Ό,τι έχει σημασία, για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής, είναι το είδος και το ύψος των καρπών της παρανομίας που απόλαυσε ο αδικοπραγήσας ως αποτέλεσμα της παράνομης δραστηριότητας του. Είναι αυτή την απόλαυση που έχει στο επίκεντρο του το υπό αναφορά αυτοτελές αδίκημα ..., και αυτό για πρόληψη ή πάταξη της παρανομίας με την πρόβλεψη αυστηρών ποινών αναφορικά με την απόλαυση των καρπών της.» (βλ. επίσης Ευτύχιος Μαληκκίδης v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 40/2015, ημερ. 25.11.2016).
Η σοβαρότητα του συγκεκριμένου αδικήματος δεν αντικατοπτρίζεται μόνο από την προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή, αλλά και την έξαρση που παρατηρείται σε τέτοιου είδους αδικήματα, συχνά σε συνδυασμό με αδικήματα σχετιζόμενα με κατοχή και προμήθεια ναρκωτικών ουσιών, γεγονός για το οποίο λαμβάνουμε δικαστική γνώση από τις υποθέσεις που τίθενται ενώπιον μας. Θα ήταν, επομένως, αδιανόητο να μην υπάρχει η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στη πάταξη αυτής της φύσης των αδικημάτων με την επιβολή αυστηρών ποινών (βλ. Sydenham v. Αστυνομίας (2005) 2 Α.Α.Δ. 210 και Αστυνομία ν. Βακανά, Ποιν. Εφ. 173/2020, ημερ. 20/5/2021). Η συχνότητα διάπραξης του αδικήματος καθιστά το στοιχείο της αποτροπής εντονότερο κατά την επιμέτρηση της ποινής.
Στο πλαίσιο προσδιορισμού της ποινής που θα επιβληθεί στον Κατηγορούμενο λαμβάνουμε υπόψη ότι μέρος των κατηγοριών που αντιμετωπίζει αφορά σε ναρκωτική ουσία τάξεως Α', ήτοι κοκαΐνη, η οποία αποτελεί ένα από τα λεγόμενα «σκληρά ναρκωτικά», στοιχείο που δεν ισχύει σε σχέση με τις ναρκωτικές ουσίες τάξεως Β' και το οποίο λαμβάνουμε υπόψη (βλ. Chokami ν. Δημοκρατίας (1998) 2 Α.Α.Δ. 189).
Οι συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων είναι ιδιαίτερα επιβαρυντικές για τον Κατηγορούμενο. Τούτο καταμαρτυρείται καταρχήν από την ενασχόληση του σε διάστημα 2 μηνών με συνολική ποσότητα 1 κιλού και 730 γρ. φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη και 285 γρ. κοκαΐνης. Περαιτέρω ο Κατηγορούμενος δεν περιορίστηκε στην διακίνηση ή μεταφορά ναρκωτικών, τόσο τάξεως Α’ όσο και τάξεως Β’, αλλά ως προκύπτει από τα όσα τέθηκαν ενώπιον μας είχε άμεση και ενεργή εμπλοκή στην φύλαξη, συσκευασία, διακίνηση και προμήθεια τους έναντι οικονομικού οφέλους, ουδόλως ευκαταφρόνητου. Ειδικότερα, ως έχει αναφερθεί ο ίδιος εισέπραττε €7 ανά γραμμάριο κάνναβης και €18 ανά γραμμάριο κοκαΐνης που προμήθευε. Ο Κατηγορούμενος ενεργούσε σε συνεργασία με τρίτα άτομα από τα οποία προμηθευόταν τα ναρκωτικά, τα οποία ο ίδιος ακολούθως διοχέτευε στην αγορά και κατέστη, έτσι, μέλος μιας ομάδας εμπορίας ναρκωτικών.
Η κατοχή δύο κινητών τηλεφώνων με ξεχωριστές κάρτες ώστε να επικοινωνεί για το σκοπό της προμήθειας των ναρκωτικών με τους υποψήφιους πελάτες, το ένα σε σχέση με την κάνναβη και το άλλο σε σχέση με την κοκαϊνη, όπως και τριών ζυγαριών ακριβείας, σπαστήρα, ρολού νάυλον σακουλιών και διαφόρων άλλων αντικειμένων με ίχνη απαγορευμένων ουσιών αποτελούν στοιχεία που δεικνύουν τον σχεδιασμό και την οργάνωση πίσω από την επιχείρηση που διαχειριζόταν ο Κατηγορούμενος, ενώ η αποθήκευση των ναρκωτικών σε διάφορα μέρη του διαμερίσματος όπου διέμενε αποτελεί στοχείο που επίσης συνυπολογίζεται. Στο ίδιο πλαίσιο, ενδεικτικό της έκτασης της εμπλοκής του ήταν το ποσοστό κέρδους που απολάμβανε και το χρηματικό ποσό που βρέθηκε στην κατοχή του. Η δε διάρκεια της πιο πάνω έκνομης δραστηριότητας του Κατηγορούμενου, ήτοι δύο μήνες, δεικνύει πως η πιο πάνω περιγραφόμενη ενασχόληση του δεν αποτελούσε ένα μεμονωμένο περιστατικό.
Από όλα τα πιο πάνω προκύπτει το εύρος της εγκληματικής δραστηριότητας του Κατηγορούμενου, η οποία ενόψει της διάρκειας της αλλά και της εμπλοκής του Κατηγορούμενου τόσο στη φύλαξη όσο και στην συσκευασία και στην προμήθεια μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών, τάξεως Α’ και Β’, καθιστά επιβεβλημένη την αυστηρή αντιμετώπιση του.
Πέραν των ως άνω, η εν λόγω δραστηριότητα του Κατηγορουμένου αποτελούσε μια ενσυνείδητη επιλογή του με στόχο το εύκολο κέρδος. Προς τούτο, σημειώνουμε την αναφορά της κας Κυπριανού ότι ο Κατηγορούμενος δεν ενεπλάκη στα όσα κατηγορείται κατόπιν πιέσεων, αλλά, αντίθετα, δελεάστηκε από το εύκολο κέρδος. Προς τούτο, δεν διαφεύγει της προσοχής μας ότι σύμφωνα με τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μας, είχε προσεγγιστεί σχετικά από τρίτο πρόσωπο περί τους 3-4 μήνες προηγουμένως, ενώ ξεκίνησε την εν λόγω δραστηριότητα του τουλάχιστον ένα μήνα μεταγενέστερα, στοιχείο που δεν αφήνει περιθώριο αμφιβολίας ως προς το ότι η επιλογή του να εμπλακεί στις εν λόγω εγκληματικές δραστηριότητες ήταν ενσυνείδητη. Η επιδίωξη κέρδους μέσα από παράνομες δραστηριότητες, οι οποίες αναμφίβολα μολύνουν την κοινωνία και σκορπούν τον όλεθρο, είναι απαράδεκτη και ουδόλως μπορεί να δικαιολογήσει τις πράξεις του Κατηγορούμενου (βλ. Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας (2005) 2 Α.Α.Δ. 466, Xhaferi ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 207/2021, ημ.ερ. 16.11.2022 και Salaryand ν. Αστυνομίας (2003) 2 Α.Α.Δ. 541 ).
Από τα όσα τέθηκαν ενώπιον μας, προκύπτει με σαφήνεια πως ο Κατηγορούμενος έδρασε με τον τρόπο που περιγράφεται πιο πάνω, αδιαφορώντας για τις συνέπειες των πράξεων του και την καταστροφή που θα επέφερε η διοχέτευση των ναρκωτικών στην κοινωνία, και η εγκληματική δραστηριότητα του αναχαιτίστηκε χάρη στην αποτελεσματική παρέμβαση της Αστυνομίας (βλ. Μemic v. Δημοκρατίας (2014) 2(Α) Α.Α.Δ. 276).
Έχοντας τονίσει τη σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος, θα πρέπει να λεχθεί ότι αποτελεί καθήκον του Δικαστηρίου όπως στο έργο εξατομίκευσης της ποινής λαμβάνει υπόψη του όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί από την υπεράσπιση, περιλαμβανομένων των ατομικών συνθηκών του παραβάτη καθώς και εκείνων που πηγάζουν από τα γεγονότα της υπόθεσης, έτσι ώστε η ποινή να μην συνιστά απλώς τιμωρία, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (βλ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας (1989) 2 Α.Α.Δ. 224).
Όπως, όμως, έχει επανειλημμένα τονιστεί, η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δεν πρέπει να συνεπάγεται εξουδετέρωση είτε της σοβαρότητας του αδικήματος, είτε του στοιχείου της αποτροπής, σε περιπτώσεις όπου συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (βλ. Παναγιώτου ν. Αστυνομίας (2012) 2 Α.Α.Δ. 557). Η εξατομίκευση της ποινής επιτυγχάνεται μέσα και όχι έξω από το πλαίσιο των αρχών που διέπουν τον καθορισμό της ποινής (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευαγόρου (2001) 2 Α.Α.Δ. 285).
Προς όφελος του Κατηγορούμενου λαμβάνουμε υπόψη τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του ως προκύπτουν από την έκθεση του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας αλλά και στη βάση των όσων η κα Κυπριανού ανέφερε στο Δικαστήριο, έχοντας, βεβαίως, υπόψη τη γενική αρχή της νομολογίας πως σε αδικήματα που βρίσκονται σε έξαρση και απαιτείται αυστηρή αντιμετώπιση, οι προσωπικές περιστάσεις μόνο περιορισμένη σημασία μπορούν να έχουν (βλ. Μαυρολουκά ν. Δημοκρατία, Ποιν. Εφ. 74/2021 και 75/2021, ημερ. 31/10/2023). Ειδικότερα στο πλαίσιο αυτό λαμβάνουμε υπόψη πως ο Κατηγορούμενος είναι άτομο με προβλήματα ψυχικής υγείας και χρήστης ναρκωτικών από την ηλικία των 16 ετών.
Η παραδοχή του Κατηγορούμενου, σε συνδυασμό με την απολογία του, ως αυτή εκφράσθηκε μέσω της συνηγόρου του, καταδεικνύει τη συνείδηση των πράξεων του και συνάμα τη μεταμέλεια του (σχετικό το άρθρο 30(4)(β)(v) του Ν. 29/77). Παράλληλα, με την παραδοχή του Κατηγορούμενου περισώθηκε πολύτιμος δικαστικός χρόνος, στοιχείο που σύμφωνα με τα όσα υποδείχθηκαν στην Χαρτούμπαλλος ν. Δημοκρατίας (2002) 2 Α.Α.Δ. 28, θα πρέπει να λειτουργήσει προς όφελος του κατά την επιμέτρηση της ποινής.
Ιδιαίτερη σημασία στο πλαίσιο αυτό αποκτά το γεγονός της παραδοχής του Κατηγορουμένου στις κατηγορίες υπ. αρ. 2, 4, 7 και 9, οι οποίες προέκυψαν στη βάση των όσων ο ίδιος ο Κατηγορούμενος ανέφερε στην Αστυνομία, χωρίς να υπάρχει οποιοδήποτε άλλο υπόβαθρο μαρτυρίας στα χέρια των ανακριτικών αρχών. Σαφέστατα, το στοιχείο αυτό προσμετράται υπέρ του Κατηγορουμένου και του αποδίδουμε ανάλογη βαρύτητα.
Την ίδια στιγμή, όμως, δεν παραβλέπουμε ότι σε σχέση με τις κατηγορίες υπ. αρ. 1, 3, 6 και 8, η Κατηγορούσα Αρχή είχε στη διάθεση της αρκετά, ικανά στοιχεία για την απόδειξη των γεγονότων που τις στοιχειοθετούν αφού πρόκειται για τις ποσότητες που εντοπίστηκαν στην οικία του Κατηγορουμένου. Σύμφωνα με τα όσα έχουν υποδειχθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Inhoo v. Αστυνομίας (2008) 2 Α.Α.Δ. 441, η παραδοχή και η μεταμέλεια αποτελούν μεν μετριαστικό παράγοντα, πλην, όμως, όταν η μαρτυρία για απόδειξη του αδικήματος είναι συντριπτική, η παραδοχή είναι μικρής σημασίας μέχρι και ανύπαρκτη. Επομένως, η παραδοχή του Κατηγορούμενου σε σχέση με αυτές τις κατηγορίες λαμβάνεται υπόψη υπό το φως των πιο πάνω.
Πέραν των πιο πάνω, έχει νομολογηθεί πως δεν είναι μόνο η παραδοχή ενός Κατηγορούμενου που αμείβεται με έκπτωση στην ποινή, αλλά και η συνεργασία του με τις αστυνομικές αρχές (βλ. Dontharaveniv v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 134/2020, ημερ. 20.5.2021). Στην προκειμένη περίπτωση, εντοπίζουμε και συνυπολογίζουμε το στοιχείο αυτό προς όφελος του Κατηγορούμενου σε σχέση με τα όσα ο ίδιος ανέφερε εις βάρος του χωρίς να υπάρχει σχετικό υπόβαθρο μαρτυρίας ως επεξηγείται πιο πάνω. Η συνεργασία του, ωστόσο, δεν ήταν πλήρης αφού παρέλειψε να αναφέρει τον προμηθευτή του και τα πρόσωπα με τα οποία είχε συνεργασία, όπως και να υποδείξει τα μέρη όπου γίνονταν οι σχετικές συναντήσεις με τα πρόσωπα αυτά. Στην προκειμένη περίπτωση, όπου καθιστάται αντιληπτή η ύπαρξη ενός σοβαρού εγκλήματος με την συμμετοχή αριθμού προσώπων, το στοιχείο αυτό θα ενείχε επαυξημένη αξία αφού, ως λέχθηκε στην Φραγκίσκου ν. Δημοκρατίας (2015) 2 Α.Α.Δ. 833, όπου πρόσωπο συνεργάζεται με την αστυνομία σε τέτοιες περιπτώσεις και θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια του και της οικογένειας του η έκπτωση στην ποινή είναι ουσιαστική. Τέλος, στο πλαίσιο αυτό δεν διαφεύγει της προσοχής μας η αρχική αντίδραση του Κατηγορούμενου και η προσπάθεια του να αποφύγει τη σύλληψη του οδηγώντας επικίνδυνα και αλόγιστα, όπως και η τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τη μητέρα του προκειμένου να αποκρύψει συγκεκριμένα τεκμήρια.
Tο λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορουμένου αποτελεί, με βάση τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, σημαντικό παράγοντα μετριασμού της ποινής γιατί αποτελεί ένδειξη της στάσης του και του σεβασμού του Κατηγορούμενου προς τους Νόμους (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ματθαίου (1994) 2 Α.Α.Δ. 1).
Η ηλικία του Κατηγορούμενου, 26 ετών σήμερα, αποτελεί, επίσης, στοιχείο που κατατάσσει την παρούσα περίπτωση ως λιγότερο σοβαρή με βάση το άρθρο 30(4)(β)(i) του Ν. 29/77 και λαμβάνεται υπόψη στο βαθμό που τούτο είναι επιτρεπτό από τη νομολογία. Στην Γεωργίου v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 15/2024, ημερ. 20/5/2025, το Εφετείο επεσήμανε πως το νεαρό της ηλικίας δεν θα πρέπει να εξετάζεται απομονωμένα από τις υπόλοιπες περιστάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο (β) του άρθρου 30(4), ήτοι «(iii) ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε οποιαδήποτε ανάμειξη σε εμπορία ή διακίνηση ναρκωτικών και ότι το παράπτωμα του σχετίζεται αποκλειστικά με χρήση ναρκωτικών? και (vi) το είδος και την ποσότητα των απαγορευμένων ουσιών που βρέθηκαν στην κατοχή του». Στην προκειμένη περίπτωση, όπως και στην Γεωργίου, απουσιάζουν οι εν λόγω περιστάσεις αφού ο Κατηγορούμενος είχε υπό τη φύλαξη του και εμπορευόταν σημαντική ποσότητα ναρκωτικών, τόσο τάξεως Α’ όσο και τάξεως Β’, γεγονός που καθιστά επιτακτική την ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικής ποινής.
Λαμβάνουμε, επίσης, υπόψη την πρόθεση του Κατηγορούμενου να ακολουθήσει πρόγραμμα απεξάρτησης, αφού, όπως μας έχει λεχθεί, υπέβαλε αίτημα για την ένταξη του στο πρόγραμμα απεξάρτησης ΔΑΝΑΗ του Τμήματος των Κεντρικών Φυλακών, το οποίο και εγκρίθηκε. Η απεξάρτηση ή η προσπάθεια απεξάρτησης αξιολογείται ως μετριαστικός παράγοντας, αφού δεικνύει αλλαγή στάσης ζωής, αλλά και ως στοιχείο που ενισχύει τη μεταμέλεια (βλ. άρθρο 30(4)(β)(v) του Ν.29/77). Εν όψει, όμως, της ποσότητας των ναρκωτικών τα οποία είχε στην κατοχή του και της ποσότητας με την οποία προμήθευσε τρίτα πρόσωπα, καθώς και της ανάμειξης του στην εμπορία τους, η σημασία του παράγοντα αυτού είναι περιορισμένη (βλ. Γεωργίου (πιο πάνω). Ως έχει νομολογηθεί (βλ. Μαυρολουκά (πιο πάνω)), το στοιχείο της απεξάρτησης δεν μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην επιμέτρηση της ποινής εκεί όπου οι ποσότητες ναρκωτικών είναι μεγάλες, όπως η παρούσα, και τούτο γιατί σε τέτοιες υποθέσεις προέχει η ανάγκη επιβολής αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών. Οι υποθέσεις στις οποίες η απεξάρτηση ήταν παράγοντας καταλυτικής σημασίας στην επιμέτρηση της ποινής, αφορούσαν ασυγκρίτως μικρότερες ποσότητες ναρκωτικών ως προκύπτει από τα γεγονότα των σχετικών υποθέσεων. Η Καρακάννας ν. Δημοκρατίας (2004) 2 Α.Α.Δ. 463, αφορούσε κατοχή 6 χαπιών έκσταση και 5 τεμαχίων από το ίδιο είδος χαπιών, συνολικού βάρους 2,5 γραμμαρίων, η Ιωάννου ν. Αστυνομίας (2011) 2 Α.Α.Δ. 513, κατοχή ηρωίνης βάρους 3,6422 γραμμαρίων, η Τσιάκκα ν. Δημοκρατίας (2011) 2 Α.Α.Δ. 282, κατοχή με σκοπό τη προμήθεια ηρωϊνης βάρους 48.0943 γραμμαρίων, η Μαυραντωνίου ν. Δημοκρατίας (2012) 2 Α.Α.Δ. 333, κατοχή κάνναβης βάρους 59,3521 γραμμαρίων, και η Γιαννάκης Νικόλαος ν. Αστυνομίας (2016) 2 Α.Α.Δ. 364, εισαγωγή και κατοχή με σκοπό τη προμήθεια κοκαΐνης συνολικού βάρους 51,8558 γραμμαρίων.
Επιπλέον, στην προκειμένη περίπτωση, ως έχει αναφερθεί από τη συνήγορο του, ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει διάφορα προβλήματα υγείας τα οποία, ωστόσο, δεν υποδείχθηκε ούτε και διαπιστώνεται με οποιοδήποτε τρόπο, ότι συνιστούν εξαιρετική περίσταση ή ότι δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν από τη Διεύθυνση των Φυλακών. Εντούτοις, λαμβάνονται υπόψη στο πλαίσιο εξατομίκευσης της ποινής μαζί με τους λοιπούς μετριαστικούς παράγοντες, με δεδομένη πάντοτε τη σοβαρότητα των αδικημάτων και των περιστάσεων διάπραξης τους.
Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα αναφέρονται πιο πάνω, σε συνδυασμό με τη σοβαρότητα των αδικημάτων και το στοιχείο της αποτροπής που προέχει σε υποθέσεις αυτής της φύσεως, και χωρίς να παραγνωρίζουμε το καθήκον για εξατομίκευση της ποινής, κρίνουμε πως η μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης, το ύψος της οποίας θα αντανακλά όλα τα πιο πάνω.
Προτού προχωρήσουμε στον καθορισμό του ύψους της ποινής, θα πρέπει να εξετάσουμε κατά πόσο οι ποινές φυλάκισης που θα επιβληθούν στον Κατηγορούμενο θα συντρέχουν μεταξύ τους ή θα είναι διαδοχικές.
Ως προκύπτει από το κατηγορητήριο αλλά και τα γεγονότα που συνθέτουν την υπόθεση, το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει στον Κατηγορούμενο ποινή σε κατηγορίες, που αφορούν αδικήματα που διαπράχθηκαν μεταξύ Σεπτεμβρίου 2025 και 1/11/2025.
Στο πλαίσιο καθορισμού της αρμόζουσας ποινής, το Δικαστήριο έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια να επιβάλει συντρέχουσες ή διαδοχικές ποινές ή συνδυασμό τους. Ως υποδεικνύεται στην υπόθεση Μούζου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 127/2020, ημερ. 18.3.2022, εκείνο που κατά κύριο λόγο ενδιαφέρει, τόσο τον καταδικασθέντα όσο και την κοινωνία για σκοπούς παραδειγματισμού και γενικής αποτροπής είναι η συνολική ποινή. Η νομολογία έχει καθορίσει τους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη ως προς το κατά πόσον οι ποινές μπορούν να συντρέχουν ή ενδείκνυται να είναι διαδοχικές (βλ. Παπασυμεού κ.α. ν. Δημοκρατίας (2006) 2 Α.Α.Δ. 523, 529-30 και Κέρκης ν. Δημοκρατίας (2010) 2 Α.Α.Δ. 433, 439-40). Όταν τα αδικήματα διαπράττονται στο πλαίσιο μιας εγκληματικής ενέργειας και συνδέονται μεταξύ τους θεματικά και χρονικά, είναι ενδεδειγμένο να τιμωρούνται με συντρέχουσες ποινές φυλάκισης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Θωμά, Ποιν. Έφ. 108/2021, ημερ. 15.2.2022) και Σάκκος ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 196/2020, ημερ. 20/9/2022) Από την άλλη, διαδοχικές ποινές μπορούν να επιβληθούν σε διακριτές εγκληματικές συμπεριφορές.
Στην προκειμένη περίπτωση, έχοντας υπόψη τα γεγονότα που έχουν τεθεί ενώπιον μας, εντάσσουμε την εγκληματική δραστηριότητα του Κατηγορούμενου σε μια ενιαία έκνομη συμπεριφορά. Και τούτο έχοντας υπόψη πως τα αδικήματα συνδέονται τόσο θεματικά όσο και χρονικά. Ως εκ τούτου, κρίνουμε ότι ενδείκνυται η επιβολή συντρεχουσών ποινών φυλάκισης.
Στη βάση όλων όσων έχουμε ανωτέρω αναφέρει επιβάλλουμε στον Κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές:
Στην 1η κατηγορία καμία ποινή ενόψει του ότι τα γεγονότα της περιλαμβάνονται στα γεγονότα της κατηγορίας υπ. αρ. 3.
Στην 2η κατηγορία καμία ποινή ενόψει του ότι τα γεγονότα της περιλαμβάνονται στα γεγονότα της κατηγορίας υπ. αρ. 4.
Στην 3η κατηγορία ποινή φυλάκισης 4 ετών.
Στην 4η κατηγορία ποινή φυλάκισης 4 ετών.
Στην 5η κατηγορία ποινή φυλάκισης 3 μηνών.
Στην 6η κατηγορία καμία ποινή ενόψει του ότι τα γεγονότα της περιλαμβάνονται στα γεγονότα της κατηγορίας υπ. αρ. 8.
Στην 7η κατηγορία καμία ποινή ενόψει του ότι τα γεγονότα της περιλαμβάνονται στα γεγονότα της κατηγορίας υπ. αρ. 9.
Στην 8η κατηγορία ποινή φυλάκισης 6 ετών.
Στην 9η κατηγορία ποινή φυλάκισης 6 ετών.
Στην 10η κατηγορία ποινή φυλάκισης 1 μηνός.
Στην 11η κατηγορία ποινή φυλάκισης 18 μηνών.
Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν.
Η ποινή να εκτελεστεί άμεσα και σε αυτήν να συνυπολογιστεί ο χρόνος κράτησης του Κατηγορουμένου από την 1/11/2025.
Εκδίδεται διάταγμα δήμευσης του χρηματικού ποσού των €2680 με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 31 του Ν.29/77 καθότι, πρόκειται για χρηματικά ποσά άμεσα συνδεόμενα με τη διάπραξη των αδικημάτων που ο Κατηγορούμενος έχει παραδεχθεί.
Τα τεκμήρια, ήτοι τρία κινητά τηλέφωνα να επιστραφούν στο νόμιμο δικαιούχο τους μετά την παρέλευση του χρόνου καταχώρησης έφεσης σε περίπτωση που δεν ασκηθεί έφεση. Τα υπόλοιπα τεκμήρια ήτοι ένα πλαστικό κουτί, μια πιστωτική κάρτα της εταιρείας REVOLUT, μια ζυγαριά ακριβείας, ρολό με νάιλον σακούλια, χάρτινο κουτί σακουλιών hoover, ένας άσπρος φάκελος, ένα πακέτο τσιγάρων μάρκας MARLBORO GOLD, ένα πλαστικό δοχείο με την επιγραφή HILLS, τέσσερα μεταλλικά κουτάλια και ένα μαχαίρι, νάιλον διαφανή σακούλια, μεταλλικά δοχεία, παρειακά επιχρίσματα, δακτυλικά αποτυπώματα και οι ναρκωτικές ουσίες να καταστραφούν μετά την παρέλευση του χρόνου καταχώρησης έφεσης, σε περίπτωση που δεν ασκηθεί έφεση.
(Υπ.) …………………………….………
Γ. Πετάση - Κορφιώτη, Π.Ε.Δ.
(Υπ.) ………………….…………………
Χρ. Μ. Παπαλλάς, Ε.Δ.
(Υπ.) ………………..………………..
Κ. Ηλία, Ε.Δ.
Πιστόν Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο