ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
ΣΥΝΘΕΣΗ: Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Π.Ε.Δ.
Χρ. Μ. Παπαλλάς, Ε.Δ.
Κ. Ηλία, Ε.Δ.
Υπόθεση αρ. 18966/2025
Μεταξύ:-
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
-και-
J.E.L
Κατηγορούμενου
Ημερομηνία: 18 Ιουνίου 2026
Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Α. Τιμοθέου
Για Κατηγορούμενο: κ. Μ. Παπαμιχαήλ
Κατηγορούμενος παρών
ΠΟΙΝΗ
(H διαδικασία στην παρούσα υπόθεση έχει διεξαχθεί ΚΕΚΛΕΙΣΜΕΝΩΝ ΤΩΝ ΘΥΡΩΝ και σύμφωνα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η δημοσιοποίηση οποιουδήποτε στοιχείου ή πληροφορίας θα ήταν δυνατό να οδηγήσει στην εξακρίβωση της ταυτότητας των εμπλεκόμενων προσώπων.)
Ο Κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος, κατόπιν παραδοχής του, σε δύο κατηγορίες απόκτησης πρόσβασης υλικού σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού (κατηγορίες υπ’ αρ. 1 και 7) κατά παράβαση του άρθρου 8(1)(2) του περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Σεξουαλικής Κακοποίησης, της Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Παιδιών και της Παιδικής Πορνογραφίας Νόμου του 2014 Ν. 91(Ι)/2014 (στο εξής ο «Νόμος»), δυο κατηγορίες σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού κατά παράβαση του άρθρου 6(1) του Νόμου (κατηγορίες υπ’ αρ. 2 και 8) και μία κατηγορία άγρας παιδιού για σεξουαλικούς σκοπούς κατά παράβαση του άρθρου 9(1) του Νόμου (κατηγορία υπ’ αρ. 5).
Ό,τι αποδίδεται στον Κατηγορούμενο σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων είναι πως μεταξύ της 3.6.2025 – 10.6.2025 μέσω της τεχνολογίας της πληροφορικής, ήτοι της εφαρμογής Instagram, απέκτησε πρόσβαση σε υλικό σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού έναντι χρηματικής αμοιβής, ήτοι 20 αρχεία φωτογραφίας και βίντεο που απεικόνιζαν τα γεννητικά όργανα του ανήλικου D.C., γεννηθέντα στις 10.2.2009 (1η κατηγορία) και πως σε άγνωστη ημερομηνία κατά τον Ιούνιο του 2025 με τον ίδιο τρόπο προκάλεσε ώστε ο D.C., ο οποίος δεν είχε φτάσει στην ηλικία συναίνεσης, να γίνει μάρτυρας απεικόνισης σεξουαλικών πράξεων, ήτοι του απέστειλε 10 αρχεία φωτογραφίας και βίντεο που απεικόνιζαν τα γεννητικά όργανα του Κατηγορούμενου (2η κατηγορία). Περαιτέρω, πως τον Ιούνιο του 2025 με τον ίδιο τρόπο πρότεινε στον D.C. να τον συναντήσει με σκοπό την τέλεση σεξουαλικής πράξης μαζί του, ήτοι να του κάνει στοματικό έρωτα έναντι χρηματικής αμοιβής €150 (5η κατηγορία). Επίσης, πως σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ Φεβρουαρίου – Απριλίου 2025, μέσω της τεχνολογίας της πληροφορικής, ήτοι μέσω των εφαρμογών Snapchat και Telegram, απέκτησε υλικό σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού έναντι χρηματικής αμοιβής, ήτοι 50 αρχεία φωτογραφίας και βίντεο που απεικόνιζαν τα γεννητικά όργανα του ανήλικου Α.Β., γεννηθέντα την 14.11.2008 (7η κατηγορία) και προκάλεσε ώστε ο Α.Β., ο οποίος δεν είχε φτάσει στην ηλικία συναίνεσης, να γίνει μάρτυρας σεξουαλικών πράξεων ή απεικόνισης σεξουαλικών πράξεων, δηλαδή του απέστειλε 10 αρχεία φωτογραφίας και βίντεο που απεικόνιζαν τα γεννητικά όργανα του Κατηγορούμενου (8η κατηγορία).
Ο Κατηγορούμενος αντιμετώπιζε αρχικά και άλλες κατηγορίες και πιο συγκεκριμένα μία κατηγορία σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιού (3η κατηγορία) και άλλες τέσσερις κατηγορίες άγρας παιδιού για σεξουαλικούς σκοπούς (4η, 5η, 6η και 9η κατηγορία), η ποινική δίωξη σε σχέση με τις οποίες διακόπηκε ενόψει της παραδοχής του στις λοιπές κατηγορίες.
Να σημειωθεί ότι ο Κατηγορούμενος είχε αρνηθεί όλες τις κατηγορίες που αντιμετώπιζε και προέβηκε σε παραδοχή στις πιο πάνω αναφερόμενες κατηγορίες μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας και πιο συγκεκριμένα αφού ακούστηκαν 7 μάρτυρες κατηγορίας, πλην, όμως, προτού καταθέσουν τα παραπονούμενα πρόσωπα.
Τα γεγονότα τα οποία συνθέτουν την υπόθεση ως έχουν εκτεθεί από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας αρχής και έγιναν αποδεκτά από την Υπεράσπιση έχουν ως ακόλουθως (παρατίθεται αυτούσιο το περιεχόμενο το Εγγράφου Α’):
«Στις 13/06/2026 ο ανήλικος D.C. γεννηθείς στις 10/02/2009 κάτοικος κατά τον επίδικο χρόνο στις Βρετανικές Βάσεις Ακρωτηρίου, προέβη σε καταγγελία εναντίον του κατηγορούμενου.
Ο ανήλικος D.C. ήταν μέλος της ποδοσφαιρικής ομάδας της XXXXXXXXXXX, πρόεδρος και ιδιοκτήτης της οποίας ήταν ο κατηγορούμενος. Στις 27/10/2024 ο ανήλικος D.C. ακολούθησε τον κατηγορούμενο μέσω του λογαριασμού του στην εφαρμογή Instagram και ξεκίνησε μια συνομιλία μεταξύ τους με την αποστολή αστείων βίντεο από τον κατηγορούμενο προς τον ανήλικο χωρίς επιλήψιμο περιεχόμενο.
Στη συνέχεια ο Κατηγορούμενος απέστελλε περισσότερα μηνύματα στον ανήλικο όπως για παράδειγμα να τον ρωτά γιατί δεν του μίλησε ή δεν τον χαιρέτησε κατά την προπόνηση, με συχνότητα αποστολής αστείων βίντεο από τον Κατηγορούμενο προς τον ανήλικο κάθε 2-3 ημέρες.
Περί τα τέλη Νοεμβρίου 2024 ο Κατηγορούμενος απέστειλε στον ανήλικο και πάλι μέσω της εφαρμογής Instagram μία μαύρη εικόνα ρωτώντας τον εάν αυνανίζεται και αυτό είχε χρονική διάρκεια 5 δευτερολέπτων. Η φωτογραφία αυτή διαγράφηκε έπειτα αυτόματα λόγω του ότι υπήρχαν σχετικές ρυθμίσεις για την διάρκεια που ο παραλήπτης μπορεί να τη βλέπει. Ο ανήλικος απάντησε πίσω στον Κατηγορούμενο ότι ήταν περίεργη η ερώτησή του με τον κατηγορούμενο να του ζητά να απαντήσει με εικονίδιο γέλιου (laughing emojis).
Την επόμενη μέρα, ο ανήλικος ανάφερε το περιστατικό σε άλλους συμπαίκτες του και ένας από αυτούς ο A.B. του ανάφερε ότι και ο ίδιος έλαβε αντίστοιχα μηνύματα από τον Κατηγορούμενο με την ίδια ερώτηση και επιπρόσθετα τον ρώτησε κατά πόσο είχε σεξουαλική επαφή.
Τον Ιανουάριο 2025 ο ανήλικος D.C. προστέθηκε από τον κατηγορούμενο στην εφαρμογή snapchat ο οποίος χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο «Theone». Ο ανήλικος D.C. αναγνώρισε ότι ο λογαριασμός άνηκε στον κατηγορούμενο αφού η περιγραφή του εικονιδίου (Bitmoji) που περιγράφει τον χρήστη/κάτοχο του εν λόγω λογαριασμού ταίριαζε με τον ίδιο απεικονίζοντας ένα μελαχρινό και φαλακρό άνδρα.
Ο χρήστης του λογαριασμού snapchat με το ψευδώνυμο «Theone» στην συνέχεια παραδέχθηκε μέσω μηνυμάτων στον ανήλικο ότι είναι ο Κατηγορούμενος. Συνέχισε να αποστέλλει στον ανήλικο μηνύματα με αστεία βίντεο, ενώ η επικοινωνία τους κράτησε μέχρι τον Φεβρουάριο 2025. Ο ανήλικος μοιράστηκε το γεγονός με δύο συμπαίκτες του τον XXXXX και τον XXXXXX οι οποίοι φοιτούσαν στο ίδιο σχολείο μαζί του και του είχαν αναφέρει ότι ο ίδιος λογαριασμός snapchat με το ψευδώνυμο «Theone» που ανήκει στον Κατηγορούμενο τους πρόσθεσε επίσης στον λογαριασμό του.
Ο κατηγορούμενος ρώτησε τον ανήλικο D.C. κατά πόσο έστειλε ποτέ του σε οποιονδήποτε φωτογραφία με το πέος του με τον ανήλικο να απαντά αρνητικά. Ο κατηγορούμενος τον ρώτησε κατά πόσο ήθελε να του στείλει τέτοια φωτογραφία. Ο ανήλικος αρνήθηκε με τον κατηγορούμενο να του λέει ότι είναι βαρετός, ότι είναι φίλοι και το κάνουν για πλάκα.
Έπειτα ο λογαριασμός του κατηγορούμενου στο snapchat διαγράφηκε και ο κατηγορούμενος κατηγορούσε τον ανήλικο ότι αυτός τον «έκανε αναφορά» με αποτέλεσμα να διαγραφεί. Ζητούσε από τον ανήλικο να του αποδείξει ότι μπορεί να τον εμπιστευτεί. Η αποστολή φωτογραφιών που απεικόνιζαν το γεννητικό όργανο του ανηλίκου από τον ανήλικο προς τον κατηγορούμενο, ήταν ένας τρόπος ο κατηγορούμενος να τον εμπιστευτεί και να του δείξει ότι είναι φίλοι.
Γύρω στο Μάρτιο 2025 ο ανήλικος D.C. ρώτησε τον κατηγορούμενο αν μπορεί να τον μεταφέρει στο χορό της αποφοίτησης τον επερχόμενο Ιούνιο 2025 και ο κατηγορούμενος αποδέχτηκε. Κατά τη διάρκεια της περιόδου που μεσολάβησε, η συνομιλία μεταξύ τους γινόταν μέσω της εφαρμογής Instagram και αφορούσε την αποστολή αστείων βίντεο αλλά και ερωτήσεων προς τον ανήλικο αν έχει κορίτσι και αν είχε προηγουμένως σεξουαλική επαφή.
Έπειτα ο κατηγορούμενος πρότεινε στον ανήλικο να του στέλνει φωτογραφίες του γεννητικού του οργάνου έναντι χρηματικού ανταλλάγματος. Ο ανήλικος αρχικά αρνήθηκε με τον κατηγορούμενο να επιμένει και να του αναφέρει ότι έχει ανάγκη τα χρήματα και να δεχθεί την συμφωνία. Ακολούθως ο ανήλικος προέβηκε στις πράξεις που του ζητήθηκαν και απέστειλε φωτογραφία με το πέος του στον κατηγορούμενο μέσω της ίδιας μεθόδου αυτόματης διαγραφής μετά την ανάγνωση.
Ο κατηγορούμενος ανταποκρίθηκε με τον ίδιο τρόπο στέλνοντας στον ανήλικο φωτογραφία του, γυμνός ξαπλωμένος σε καρέκλα με το πέος του να φαίνεται σε στύση. Αυτή η επικοινωνία και αποστολή φωτογραφιών και βίντεο συνεχίστηκε για μια βδομάδα. Όταν Κατηγορούμενος έστελνε στον ανήλικο μήνυμα την λέξη «ΑΡΕΑ» αφορούσε σύνθημα ώστε ο ανήλικος να του στείλει φωτογραφία το πέος του.
Το περιεχόμενο των αρχείων φωτογραφίας και βίντεο που ο ανήλικος έστελνε καθοδηγείτο από τα αιτήματα του Κατηγορούμενου. Ο κατηγορούμενος ζήτησε από τον ανήλικο να του στείλει βίντεο καθώς αυτοϊκανοποιείται, γεγονός που ο ανήλικος έπραξε. Στη συνέχεια, ο κατηγορούμενος ρωτώντας τον ανήλικο κατά πόσο θέλει να βγάλει περισσότερα χρήματα, του πρότεινε όπως ο ίδιος κάνει στον ανήλικο στοματικό έρωτα με αντάλλαγμα 150 ευρώ. Ο ανήλικος δεν δέχτηκε. Την επόμενη ημέρα, ο κατηγορούμενος ανάφερε στον ανήλικο ότι ήταν μεθυσμένος κατά την διάρκεια που του έκανε την πιο πάνω πρόταση.
Η συμφωνία με την αποστολή του υλικού από τον ανήλικο στον κατηγορούμενο διήρκησε μέχρι την 10/06/2025. Το βράδυ της ίδιας ημέρας μετά από συνεννόησή τους μέσω της εφαρμογής Instagram ο κατηγορούμενος συνάντησε τον ανήλικο σε τοποθεσία στην περιοχή Ακρωτηρίου. Ο κατηγορούμενος κατέφθασε με όχημα άγνωστο για τον ανήλικο αφού γνώριζε ότι ο κατηγορούμενος κατέχει όχημα μάρκας Maserati.
Κατά τη συνάντηση τους ο Κατηγορούμενος του πρόσφερε περισσότερα χρήματα ώστε να προβεί στην πράξη που του ανάφερε στα μηνύματα, λέγοντάς στον ανήλικο να μπει μέσα στο αυτοκίνητο αναφέροντάς του ότι θα του έδινε 70 ευρώ για να αυνανιστούν μαζί μέσα στο αυτοκίνητο, με τον ανήλικο να αρνείται αφού όπως του ανάφερε τον περίμεναν οι γονείς του. Στη συνέχεια ο Κατηγορούμενος έδωσε στον ανήλικο το ποσό των 50 ευρώ όπως συμφώνησαν. Ο Κατηγορούμενος βρισκόταν εντός του οχήματος στην θέση του οδηγού και ο ανήλικος στεκόταν δίπλα του, εκτός του οχήματος.
Ακολούθως την ίδια μέρα ο Κατηγορούμενος απέστειλε νέο μήνυμα στον ανήλικο, αναφέροντάς του ότι του χρωστά περισσότερες φωτογραφίες και του ζήτησε βίντεο που να εκσπερματώνει. Ο ανήλικος το έπραξε με τον Κατηγορούμενος να απαντά με σχόλιο για το πέος του ανήλικου.
Ο κατηγορούμενος είχε θέσει ρύθμιση αυτόματης διαγραφής των μηνυμάτων του προς τον ανήλικο, με αποτέλεσμα αυτά να διαγράφονται αμέσως μετά που ανοίγονταν. Επίσης λάμβανε περισσότερα μέτρα προστασίας όπως να στέλνει οτιδήποτε άλλο μετά το ύποπτο μήνυμα και να στέλνει τις ερωτήσεις και τα αιτήματα του προς τον ανήλικο υπό μορφή φωτογραφίας.
Ο ανήλικος κατά τη διάρκεια της κατάθεσης του ένιωθε ανακούφιση μετά τη διακοπή της επικοινωνίας του με τον κατηγορούμενο, λέγοντας ότι κατά την διάρκεια των πράξεων που αναφέρονται πιο πάνω ένοιωθε κάποιες φορές ανήσυχος και φοβισμένος. Ο Κατηγορούμενος τον έκανε να νοιώθει ότι οι συμπεριφορές αυτές ήταν φυσιολογικές με αποτέλεσμα να ξεπερνά τον φόβο του. Ο ανήλικος περιγράφει τον Κατηγορούμενο ως ένα πρόσωπο που συμπεριφέρεται εντελώς διαφορετικά στον κόσμο και διαφορετικά μέσω διαδικτύου.
Τέλη Νοεμβρίου 2024 ο ανήλικος A.B. γεννηθείς στις 14/11/2008 και επίσης μέλος της ποδοσφαιρικής ομάδας της XXXXXXXXXX, απέστειλε μήνυμα στον Κατηγορούμενο με το οποίο απολογείτο που λόγω ενός τραυματισμού δεν θα μπορούσε να βοηθήσει την ποδοσφαιρική ομάδα.
Γύρω στα μέσα Δεκεμβρίου 2024 κατά τη διάρκεια ενός ποδοσφαιρικού αγώνα της ομάδας και ενώ ο ανήλικος A.B. βρισκόταν στις κερκίδες, ο ανήλικος D.C. σκόραρε και ο ανήλικος A.B. επευφημούσε το φίλο του και την ομάδα. Το στιγμιότυπο αυτό καταγράφηκε σε βίντεο από τον κατηγορούμενο ο οποίος απέστειλε ένα μήνυμα στον ανήλικο A.Β. λέγοντας του ότι είναι οκ να είναι λίγο γκέι στο Άμστερνταμ.
Τότε ο κατηγορούμενος πρόσθεσε τον ανήλικο A.B. στο Instagram και άρχισε να του αποστέλλει πολλά βίντεο όπου τον αποκαλούσε γκέι. Σε άγνωστη ημερομηνία ο κατηγορούμενος απέστειλε στον ανήλικο μια φωτογραφία όπου στο πίσω μέρος διακρινόταν ένας καθρέφτης και αντανακλάτο η τηλεόραση του στην οποία ο κατηγορούμενος έβλεπε βίντεο πορνογραφικού περιεχομένου.
Παράλληλα κατηγορούμενος και ανήλικος συνομιλούσαν μέσω κι άλλης εφαρμογής ήτοι του snapchat. Για χρονική διάρκεια ενός μηνός ο κατηγορούμενος ρωτούσε τον ανήλικο αν του άρεσε να αυνανίζεται και έπειτα πρότεινε στον ανήλικο χρήματα για μια φωτογραφία του γεννητικού του οργάνου. Η πρόταση αφορούσε το ποσό των 50€ εβδομαδιαίως και ο κατηγορούμενος έθεσε ως ελάχιστο όριο τις 5 φωτογραφίες ή βίντεο έτσι ώστε ο ανήλικος να μπορεί να παραλάβει τα χρήματα.
Η «συμφωνία» μεταξύ του κατηγορούμενου με τον ανήλικο κράτησε περίπου 2 εβδομάδες όπου ο ανήλικος έλαβε συνολικά το χρηματικό ποσό των €170. Κατά τη διάρκεια της «συμφωνίας» μεταξύ τους ο κατηγορούμενος έδωσε στον ανήλικο και ένα σεξουαλικό παιχνίδι το οποίο ήταν ομοίωμα γεννητικού οργάνου. Το εν λόγω σεξουαλικό παιχνίδι το είχε αφήσει ο κατηγορούμενος σε μια πλαστική σακούλα στα αποδυτήρια του γηπέδου μετά το τέλος μιας προπόνησης της ομάδας.
Κατά τη διάρκεια της «συμφωνίας» ο κατηγορούμενος απέστειλε και δικές του φωτογραφίες στον ανήλικο στις οποίες απεικονιζόταν το γεννητικό του όργανο. Ο κατηγορούμενος εκτός από φωτογραφίες ζητούσε και βίντεο από τον ανήλικο και συγκεκριμένα μικρό απόσπασμα από τον ανήλικο καθώς αυνανιζόταν. Όσον αφορά τις φωτογραφίες ο κατηγορούμενος ζητούσε από τον ανήλικο να του στείλει φωτογραφίες από διαφορετική οπτική γωνία και η αντίδραση του στα απεσταλθέντα αρχεία ήταν η αποστολή εικονιδίων που απεικόνιζαν ιδρώτα και σάλια.
Περί τα τέλη Μαρτίου ο κατηγορούμενος απέστειλε μήνυμα στον ανήλικο λέγοντας του ότι ήθελε να ξαναξεκινήσουν τη συμφωνία και ότι του είχε λείψει το γεννητικό όργανο του ανηλίκου. Παράλληλα ο κατηγορούμενος πρότεινε στον ανήλικο να πάνε μαζί σε ξενοδοχείο στη Λεμεσό και να τον αφήσει να του κάνει ότι θέλει και ο ανήλικος αρνήθηκε. Έπειτα ο κατηγορούμενος συνέχιζε να ανεβάζει την τιμή προσφοράς προτείνοντας στον ανήλικο το ποσό των €150 για χρονική διάρκεια μιας ώρας και στο ποσό των €500 για δύο ώρες.
Ο ανήλικος δεν αποθήκευσε οποιοδήποτε αρχείο από την επικοινωνία που είχε με τον κατηγορούμενο, ούτε έλαβε ειδοποίηση ότι έκανε ο ίδιος κάτι τέτοιο. Εάν ο κατηγορούμενος φωτογράφιζε τα αρχεία του ανήλικου αυτός θα το γνώριζε. Δεν κράτησε φωτογραφία της επικοινωνίας τους αφού ο κατηγορούμενος θα ενημερωνόταν. Αν έκανε κάτι τέτοιο θα είχε αρνητικές επιπτώσεις στον ίδιο και τους συμπαίκτες του που τους ανέβασε να παίζουν στην πρώτη ομάδα XXXXXXX. Συγκεκριμένα θα έχαναν ευκαιρία να παίξουν ποδόσφαιρο την επόμενη σεζόν. Ο κατηγορούμενος τον αποκαλούσε «Mr. Hang» όταν είδε το πέος του. Κάθε φορά που τον αποκαλούσε έτσι έβαζε το εικονίδιο (emoji) μιας μελιτζάνας αφού το εικονίδιο αυτό συμβολίζει το πέος.
Ο κατηγορούμενος έκανε τον ανήλικο Archie να πιστεύει ότι η συμπεριφορά αυτή με την αποστολή των αναφερόμενων αρχείων ήταν φυσιολογική, ενώ στην συνέχεια πρότεινε τα χρήματα με τον ανήλικο να δελεάζεται. Αποφάσισε να καταγγείλει τα γεγονότα για να προστατέψει άλλα παιδιά αφού σύμφωνα με τον ανήλικο ο κατηγορούμενος είναι κακός άνθρωπος και έχει δύναμη λόγω της οικονομικής του επιφάνειας.
Ο συνολικός αριθμός των απεσταλθέντων αρχείων από τον ανήλικο προς τον κατηγορούμενο δεν μπορεί να προσδιοριστεί με απόλυτη ακρίβεια όμως σύμφωνα με τον ανήλικο η αποστολή των αρχείων ανερχόταν περί τα 10 αρχεία εικόνας και βίντεο επί καθημερινής βάσεως για περίοδο περίπου 3 εβδομάδων.
Στις 12/06/2026 ο ανήλικος D.C. προσήλθε στο γραφείο της λειτουργού του ιδιωτικού σχολείου όπου φοιτούσαν οι ανήλικοι, K.P., και ζήτησε να της μιλήσει. Κατά τη συνάντηση τους ο ανήλικος της ανέφερε τα γεγονότα σε σχέση με τον κατηγορούμενο, και έδειχνε αγχωμένος και ντροπιασμένος, ενώ της ζήτησε όπως εκφράσει τα συναισθήματά του γραπτώς. Αναφέρθηκε στον κατηγορούμενο ως ένα σημαντικό πρόσωπο με δύναμη και μεγάλη οικονομική επιφάνεια, λέγοντας ότι του πρόσφερε επίσης ευκαιρίες στο ποδόσφαιρο. Ο ανήλικος ανάφερε στην κοινωνική λειτουργό επίσης ότι ήταν ανήσυχος για την συμπεριφορά του κατηγορούμενου αλλά από την άλλη τον εμπιστευόταν.
Τα πλήρη στοιχεία του κατηγορούμενου εξασφαλίστηκαν μέσω των Βρετανικών Βάσεων και επιβεβαιώθηκαν από το Μηχανογραφημένο σύστημα της Αστυνομίας. Εναντίον του την 14/06/2025 εξασφαλίστηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού ένταλμα σύλληψης και έρευνας για τον τόπο διαμονής του. Μέλη του Κλάδου Διερεύνησης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος μετέβηκαν στην υπάρχουσα διεύθυνση προς εντοπισμό του χωρίς θετικό αποτέλεσμα ενώ διαπιστώθηκε ότι ο κατηγορούμενος δεν διέμενε στην συγκεκριμένη οικία, και τα στοιχεία του καταχωρήθηκαν στον κατάλογο Στοπ Λιστ.
Ακολούθως εξασφαλίστηκε μαρτυρία για τον τόπο διαμονής του και εκδόθηκε νέο ένταλμα έρευνας από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. Την 16/06/2025 και ώρα 1100 η Λοχ. 2041 Μαρία Πενταλιώτου συνέλαβε τον κατηγορούμενο δυνάμει δικαστικού εντάλματος έξω από την εταιρεία που εργάζεται στην οδό XXXXXXX. Αφού τον ενημέρωσε για την υπό διερεύνηση υπόθεση και την ύπαρξη του εντάλματος, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, ο κατηγορούμενος απάντησε «I have no idea about this». Στην συνέχεια και ώρα 11:28 εντοπίστηκε στην κατοχή του ένα κινητό τηλέφωνο το οποίο παραλήφθηκε ως τεκμήριο για διενέργεια δικανικών εξετάσεων, αφού η Λοχ. 2041 του επέστησε εκ νέου την προσοχή του στο Νόμο ο κατηγορούμενος απάντησε «This is for my job, my personal».
Την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 11:20 – 11:25 μέλη του ΚΔΗΕ ερεύνησαν το όχημα που χρησιμοποιούσε ο κατηγορούμενος, εγγεγραμμένο σε άλλο πρόσωπο, δυνάμει γραπτής συγκατάθεσης του χωρίς να εντοπιστεί οτιδήποτε το επιλήψιμο.
Στη συνέχεια και μεταξύ των ωρών 11:30 – 11:55 μέλη του ΚΔΗΕ ερεύνησαν το χώρο εργασίας του κατηγορούμενου από όπου παραλήφθηκε ένας πύργος ΗΥ για να τύχει δικανικής εξέτασης. Αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, ο κατηγορούμενος δεν έδωσε κάποια απάντηση και υπέδειξε την αναφερόμενη συσκευή. Την ίδια ημέρα 16/06/2025 και μεταξύ των ωρών 12:20-12:40 διενεργήθηκε έρευνα της οικίας και υποστατικών του δυνάμει δικαστικού εντάλματος, όπου εντοπίστηκε και παραλήφθηκε ως τεκμήριο ένας φορητός ΗΥ. Όλα τα τεκμήρια που παραλήφθηκαν παραδόθηκαν στον Αστ. 1456 Στέφανο Απέητο του Δικανικού Εργαστηρίου Ηλεκτρονικών Δεδομένων της Αστυνομίας για τη διενέργεια δικανικού ελέγχου.
Την 16/06/2025 και μεταξύ των ωρών 16:15 – 18:00 στο ΤΑΕ Λεμεσού η Λοχ. 2041 Μαρία Πενταλιώτου έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο στην παρουσία του δικηγόρου του αφού τον ενημέρωσε εκ νέου για την υπό διερεύνηση υπόθεση και του επίστησε την προσοχή του στο Νόμο. Μεταξύ άλλων κατά την ανακριτική του κατάθεση ο κατηγορούμενος ανάφερε τα εξής: Οι συσκευές που παραλήφθηκαν κατά την σύλληψη και τις έρευνες που διενεργήθηκαν ανήκουν στην εταιρεία όπου εργάζεται και τα χρησιμοποιεί ο ίδιος. Ο πύργος ΗΥ και ο φορητός ΗΥ του δόθηκαν από την εταιρεία IT που συνεργάζεται η εταιρεία που εργάζεται. Το ίδιο και το κινητό του τηλέφωνο, ωστόσο δεν γνωρίζει κατά πόσο ήταν καινούργιο ή μεταχειρισμένο. Είναι ιδιοκτήτης της εταιρείας XXXXX. Γνωρίζει όλους τους παίκτες του U19 της ομάδας. Έχει επικοινωνία μαζί τους τόσο προσωπική όσο και με ανταλλαγή μηνυμάτων σε διάφορες πλατφόρμες και εφαρμογές. Έχει λογαριασμό Instagram με το όνομά του. Είχε στο παρελθόν λογαριασμό snapchat αλλά τον διέγραψε, χωρίς να θυμάται την ονομασία του. Δεν αναγνωρίζει τον λογαριασμό με ονομασία «theone». Με τον ανήλικο D.C. αντάλλαξε μηνύματα με διάφορους τρόπους. Όλα άρχισαν σαν ένα αστείο αφού ο ανήλικος αναφέρθηκε στο μέγεθος του πέους του, και ο κατηγορούμενος του είπε ότι δεν τον πιστεύει, και τον προκάλεσε να το αποδείξει και σε περίπτωση που ίσχυε θα του έδινε το ποσό των 50 ευρώ. Ο ανήλικος του απέστειλε φωτογραφίες με το πέος του χωρίς ο κατηγορούμενος να το ζητήσει. Η επικοινωνία αυτή διήρκησε 1-2 μήνες. Συναντήθηκε με τον ανήλικο την προηγούμενη βδομάδα στην περιοχή του Ακρωτηρίου για να του δώσει τα 50 ευρώ για τις φωτογραφίες που ο ανήλικος του έστειλε, αναφέροντας στην κατάθεσή του ότι τιμά τον λόγο του και τήρησε την υπόσχεσή του. Αρνήθηκε ότι ζήτησε από τον ανήλικο να προβούν σε σεξουαλικές πράξεις. Δεν έλαβε τέτοιου είδους αρχεία από άλλο ανήλικο πρόσωπο. Αρνήθηκε ότι έδωσε χρήματα στον ανήλικο A.B αλλά παραδέχεται ότι του έδωσε ένα σεξουαλικό παιγνίδι σαν δώρο επειδή ο ανήλικος του το ζήτησε. Πωλεί σεξουαλικά παιγνίδια σε διάφορα πρόσωπα. Τα αγοράζει διαδικτυακά. Ο ανήλικος του έστελνε τα αναφερόμενα αρχεία με ρύθμιση αυτόματης διαγραφής τους μετά την θέασή τους από τον παραλήπτη. Δεν έστειλε σε κανένα ανήλικο αρχεία που να απεικονίζεται γυμνός. Δεν ανάφερε σε κανέναν ότι ο ανήλικος του απέστειλε τέτοιου είδους αρχεία και τέλος αναφέρει ότι αυτό που έγινε άρχισε σαν ένα αστείο που παρατράβηξε.
Την 17/06/2025 λήφθηκε κατάθεση από την J.H., μητέρα ανήλικου ο οποίος παίζει ποδόσφαιρο στην ίδια ομάδα με τους δύο ανήλικους παραπονούμενους. Μεταξύ άλλων στην κατάθεσή της αναφέρει ότι συνομιλώντας με το παιδί της την ενημέρωσε ότι γνώριζε την δράση του κατηγορούμενου με τον ανήλικο D.C. Αναφέρει επίσης ότι κατά τους χειμερινούς μήνες του 2024, ενώ ο ανήλικος D.C. βρισκόταν στο σπίτι τους, της έδειξε μήνυμα φωτογραφίας που του απέστειλε ο κατηγορούμενος ρωτώντας την κατά πόσο αυτό ήταν απρεπές. Η φωτογραφία απεικόνιζε φωτογραφία ενήλικης γυμνής γυναίκας με ανοικτά τα πόδια. Τα παιδιά που ήταν εκεί γελούσαν και αποκαλούσαν τον κατηγορούμενο παιδόφιλο.
Την 17/06/2026, λήφθηκε κατάθεση από τον πατέρα του ανήλικου A.B., J.B., όπου μεταξύ άλλων αναφέρει πως μετά την ενημέρωση που είχε από την Αστυνομία των Βρετανικών Βάσεων Ακρωτηρίου σκεπτόμενος διάφορα περιστατικά σε σχέση με τον γιο του του εγέρθηκαν εύλογες υποψίες. Συγκεκριμένα μεταξύ άλλων αναφέρει ότι ο ανήλικος είχε στην κατοχή του μετρητά, ενώ ο ίδιος του δίνει χρήματα μέσω ηλεκτρονικής κάρτας (Revolut), διέθεσε χρηματικό ποσό που είχε στην κατοχή του σε μετρητά για αγορά δακτυλιδιού ως δώρο στην κοπέλα του, σε ερώτηση του πατέρα προς τον γιο του για το που βρήκε τα μετρητά ο ανήλικος του απάντησε ότι τα πήρε μέσω της κάρτας που αναφέρεται πιο πάνω.
Ο πατέρας ωστόσο αφού έχει πρόσβαση στις συναλλαγές του γιου του στην κάρτα Revolut, το έλεγξε και δεν διαπίστωσε να υπήρχαν αναλήψεις. Επιπρόσθετα αναφέρει ότι είδε στο δωμάτιο του γιου του σεξουαλικό παιγνίδι. Ακόμα, αναφέρει ότι μία φορά ενώ παράλαβε τον γιο του, τον ανήλικο D.C. και άλλα παιδιά από την προπόνηση, ο ανήλικος D.C. του έδειξε φωτογραφία που του έστειλε ο κατηγορούμενος στο υπνοδωμάτιό του. Η ώρα της αποστολής ήταν περί την 01:00 και ο ανήλικος D.C. του ανάφερε ότι ο κατηγορούμενος του στέλνει συνεχώς τέτοια μηνύματα και χαρακτηρίζει την συμπεριφορά αυτή ως παράξενη καθώς δεν σχετίζεται με τις συνηθισμένες δραστηριότητές τους.
Από αμφότερους τους ανήλικους παραπονούμενους λήφθηκαν οπτικογραφημένες καταθέσεις στην παρουσία της κοινωνικού λειτουργού των Βρετανικών Βάσεων R.W., από κατάλληλα εκπαιδευμένο στη λήψη οπτικογραφημένων καταθέσεων από ανήλικους μάρτυρες προσωπικό – μέλη της Αστυνομίας των Βρετανικών Βάσεων.
Η R.W., πραγματοποίησε συναντήσεις με αμφότερους τους ανήλικους στα πλαίσια θεραπευτικής συνεργασίας. Σε σχέση με τον ανήλικο D.C. η κοινωνική λειτουργός διαπίστωσε υψηλά επίπεδα άγχους και ανησυχίας ως απόρροια των περιστατικών με τον κατηγορούμενο, τα οποία είχαν αντίκτυπο στην καθημερινότητα του με διαταραχές στον ύπνο. Τα συμπτώματα αυτά αλλά και ο φόβος που ένιωθε ο ανήλικος μειώθηκαν μετά τη σύλληψη του κατηγορουμένου. Όλη η κατάσταση με τον κατηγορούμενο είχε ως αποτέλεσμα τη διαστρεβλωμένη αντίληψη του ανήλικου για τις ανθρώπινες σχέσεις καθώς και την έννοια της ασφάλειας.
Ο ανήλικος κατά τις συναντήσεις μεταξύ τους εξέφρασε αισθήματα ντροπής και ενοχής που επηρέασε την συναισθηματική του σταθερότητα. Η κοινωνική λειτουργός αναφέρθηκε στην έκθεση της στην έννοια του «grooming» ήτοι της αποπλάνησης ανηλίκων υπογραμμίζοντας ότι ο ανήλικος υπήρξε αναμφίβολα θύμα. Αυτό σύμφωνα με την κοινωνική λειτουργό ενδεχομένως να επηρεάσει τις κοινωνικές σχέσεις του ανήλικου και να τον καταστήσει ευάλωτο σε μελλοντική κακοποίηση.
Σε σχέση με τον ανήλικο A.B. η κοινωνική λειτουργός ανάφερε ότι ένεκα του γεγονότος ότι ο κατηγορούμενος για μια περίοδο μηνών οδήγησε τον ανήλικο να πιστεύει ότι ήταν φυσιολογικό για ένα ενήλικο άνδρα να ζητεί απρεπείς φωτογραφίες από τον ανήλικο και ότι αυτή η συμπεριφορά ήταν φυσιολογική, αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη διαστρεβλωμένη αντίληψη του ανήλικου για την έννοια των κοινωνικών σχέσεων και του τί συνιστά ασφαλές.
Παρόλο που σήμερα έχει πλέον αντιληφθεί τί είναι ακατάλληλο και τι συνιστά κακοποίηση, είναι ξεκάθαρο ότι ακόμα βρίσκεται σε σύγχυση για το που αποσκοπούσε η «σχέση» που είχε αναπτυχθεί μεταξύ του και του κατηγορούμενου. Έπειτα αναφέρθηκε στην έκθεση της στην έννοια του «grooming» ήτοι της αποπλάνησης ανηλίκων υπογραμμίζοντας ότι ο ανήλικος υπήρξε αναμφίβολα θύμα. Αυτό σύμφωνα με την κοινωνική λειτουργό ενδεχομένως να επηρεάσει τις κοινωνικές σχέσεις του ανήλικου και να τον καταστήσει ευάλωτο σε μελλοντική κακοποίηση.
Την 18/6/2025 στάλθηκε μέσω του εθνικού γραφείου Europol μήνυμα μέσω καναλιού επικοινωνίας, προς το Αρχηγείο Europol και τις Ολλανδικές Αρχές ως χώρα διαμονής του Κατηγορούμενου ώστε να διαπιστωθεί κατά πόσο αυτός ενέχεται σε παρόμοιας φύσεως αδικήματα.
…………………………………………
Κατά την ανακριτική του κατάθεση ο κατηγορούμενος αρνήθηκε ότι έστειλε φωτογραφία στον ανήλικο Archie όπου ήταν εμφανές πως ο ίδιος παρακολουθούσε πορνογραφικό υλικό. Αρνήθηκε ότι ζήτησε και έλαβε από τον ανήλικο A.B. υλικό σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού όπου απεικονίζεται ο ανήλικος Archie. Αρνήθηκε επίσης ότι πρόσφερε χρήματα στον ανήλικο A.B. για τις προαναφερόμενες πράξεις. Αρνήθηκε ότι ανάφερε στον ανήλικο A.B. μέσω μηνυμάτων ότι πεθύμησε το πέος του. Αρνήθηκε ότι πρότεινε στον A.B. να συνευρεθούν σε ξενοδοχείο με σκοπό να τελέσει μαζί του σεξουαλικές πράξεις. Αρνήθηκε ότι ονόμαζε τον ανήλικο 2 «gay» και «Mr Hang» αφού είδε το πέος του. Πιστεύει ότι είναι αποδεκτό, ένας ανήλικος να λαμβάνει ως δώρο σεξουαλικό παιγνίδι από ενήλικα. Απέφυγε να απαντήσει/επιβεβαιώσει κατά πόσο ο λογαριασμός ηλεκτρονικού ταχυδρομείου xxxxxxxxxxxx ανήκει στον ίδιο. Δεν γνωρίζει τον λογαριασμό snapchat jel23jel. Σε αναφορά που του έγινε σε σχέση με την μαρτυρία που υπάρχει ότι ο λογαριασμός snapchat jel23jel ανήκει στον ίδιο και αυτός διαγράφηκε από αφού ο κατηγορούμενος ζήτησε από ανήλικο να λάβει φωτογραφία του γεννητικού του οργάνου, απάντησε ότι αυτά είναι συνομωσίες της αστυνομίας. Ο λογαριασμός snapchat jel23jel δεν είναι επιβεβαιωμένος με τον δικό του αριθμό τηλεφώνου. Σε ερώτηση που του υποβλήθηκε για το γεγονός ότι ο χρήστης του λογαριασμού λογαριασμός snapchat jel23jel έχει δηλώσει ημέρα και μήνα γεννήσεως τα ίδια με τα δικά του, απάντησε ότι στην συγκεκριμένη πλατφόρμα μπορεί κάποιος να θέσει ότι όνομα και ημερομηνία γεννήσεως θέλει».
Επιπροσθέτως των ως άνω, σύμφωνα με την κα Τιμοθέου, κατά την οπτικογραφημένη κατάθεση του D.C. διαφάνηκε πως αυτός είχε αποστείλει συνολικά 20 φωτογραφίες στον Κατηγορούμενο και ο Κατηγορούμενος απέστειλε στον D.C. περίπου 10 φωτογραφίες στις οποίες φαίνεται ο ίδιος να αυνανίζεται. Στην δε οπτικογραφημένη του κατάθεση ο Α.Β. ανέφερε πως ο Κατηγορούμενος του απέστελλε φωτογραφίες ως απάντηση στις δικές του φωτογραφίες, ο αριθμός των οποίων δεν μπορούσε να καθοριστεί.
Όπως, επίσης, αναφέρθηκε από την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, μετά τη σύλληψη του Κατηγορούμενου στάλθηκε εκ μέρους της Δημοκρατίας αίτημα μέσω του Ευρωπαϊκού Συστήματος Πληροφοριών Ποινικού Μητρώου (ECRIS) προς τις αρχές της Ολλανδίας και σύμφωνα με την απάντηση η οποία λήφθηκε, ο Κατηγορούμενος βαρύνεται με προηγούμενη καταδίκη για σεξουαλικά αδικήματα, με ημερομηνία απόφασης τον Δεκέμβριο 2020. Τα αδικήματα διαπράχθηκαν μεταξύ των ημερομηνιών 15/7/2014 – 24/8/2014 στην Ολλανδία εναντίον άνδρα και πιο συγκεκριμένα ο Κατηγορούμενος με άσκηση βίας ή άλλων πράξεων ή/και απειλή για βία εξανάγκασε άλλο πρόσωπο σε σεξουαλικές πράξεις μία ή περισσότερες φορές, υποχρεώνοντας το θύμα να ξαπλώσει γυμνό στο κρεβάτι του Κατηγορούμενου με την πρόφαση να του προσφέρει μασάζ.
Η ως ανω αναφερόμενη καταδίκη είναι παραδεκτή από την Υπεράσπιση, με τον κ. Παπαμιχαήλ να προσθέτει πως η απόφαση είχε εκδοθεί ερήμην του Κατηγορούμενου και πως του είχε επιβληθεί ποινή προστίμου ύψους €750 και φυλάκισης 1 μηνός με αναστολή.
Τέλος, σύμφωνα με την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας αρχής ο Κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση από τις 16.6.2025.
Αναφορικά με τον Κατηγορούμενο έχει ετοιμαστεί έκθεση του Τμήματος Κοινωνικών Υπηρεσιών. Όπως έχει νομολογηθεί, η έκθεση του Τμήματος Κοινωνικών Υπηρεσιών αποτελεί ένα εργαλείο το οποίο προσφέρει στο Δικαστήριο τη δυνατότητα αποκρυστάλλωσης της οικογενειακής αλλά και της ατομικής προσωπικότητας κάθε κατηγορούμενου (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Πεγειώτη (2001) 2 Α.Α.Δ. 617).
Από την έκθεση προκύπτει ότι ο Κατηγορούμενος κατάγεται από την Ολλανδία και είναι 45 ετών. Ο πατέρας του απεβίωσε και η μητέρα του είναι συνταξιούχος δημόσιος υπάλληλος. Έχει 3 αδελφούς και 4 αδελφές. Μετά την αποφοίτηση του από το λύκειο, απέκτησε πτυχίο στον κλάδο Sports Management και μεταπτυχιακό στο Sports Management and Business. Για 20 χρόνια απασχολείτο επαγγελματικά με το ποδόσφαιρο. Ήρθε στην Κύπρο το 2015, όπου και απασχολείτο με χρηματοοικονομικά, λαμβάνοντας μισθό περί τα €20,000 - €25,000 μηνιαίως. Το 2011 παντρεύτηκε με τη σύζυγο του, η οποία επίσης κατάγεται από την Ολλανδία και απέκτησαν δυο παιδιά, ηλικίας 11 και 13 ετών. Μετά τη σύλληψη του η σύζυγος του άρχισε να εργάζεται με εισόδημα €2,000 μηνιαίως.
Αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής του Κατηγορούμενου και αναφερόμενος στα γεγονότα της υπόθεσης, ο κ. Παπαμιχαήλ κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του πως οι Παραπονούμενοι είναι ηλικίας 16 και 17 ετών, με τον ένα εκ των οποίων (Α.Β.) να είχε ήδη σεξουαλικές επαφές. Οι φωτογραφίες και τα βίντεο που είχαν ανταλλαγεί μεταξύ τους δεν αποθηκεύτηκαν και διαγράφηκαν μετά από λίγα δευτερόλεπτα, ενώ δεν διανεμήθηκαν. Ο Κατηγορούμενος δεν άγγιξε ποτέ τους Παραπονούμενους, ούτε προέβη σε οποιαδήποτε άσεμνη χειρονομία έναντι αυτών. Οι προτάσεις στις οποίες προέβηκε ώστε να συμμετάσχουν σε σεξουαλικές πράξεις μαζί του δεν έγιναν αποδεκτές, ενώ πρόσθεσε πως στη βάση των γεγονότων που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, οι ίδιοι οι ανήλικοι προσπαθούσαν να εξασφαλίσουν χρήματα από αυτόν.
Ο κ. Παπαμιχαήλ ανέδειξε ως μετριαστικούς παράγοντες την παραδοχή του Κατηγορούμενου, τον καλό χαρακτήρα και πρότερο έντιμο βίο του, τις επιπτώσεις που η ποινή φυλάκισης θα έχει στην καριέρα του αλλά και στην οικογένεια του και επεσήμανε πως συνεπεία της σύλληψης και κράτησης του έχει καταστραφεί οικονομικά. Τέλος, κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του τον μικρό αριθμό φωτογραφιών και βίντεο που ανταλλάγηκαν και την μικρή χρονική περίοδο κατά την οποία έλαβαν χώρα τα επίδικα περιστατικά, καθώς επίσης πως δεν υπάρχει εξειδικευμένη μαρτυρία πως έχουν προκληθεί ανεξίτηλα τραύματα στους παραπονούμενους.
Τα αδικήματα τα οποία έχει διαπράξει ο Κατηγορούμενος είναι, με δείκτη τις προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές, αναμφίβολα σοβαρά (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας (1992) 2 Α.Α.Δ. 248 και Λεβέντης ν. Αστυνομίας (1999) 2 Α.Α.Δ. 632). Για όλα τα αδικήματα που παραδέχθηκε ότι διέπραξε ο Κατηγορούμενος, ο Νόμος προβλέπει ποινή φυλάκισης 10 ετών.
Στην υπόθεση Αστυνομία ν. Πατούρη, Ποιν. Έφ. 51/2020, ημερ. 3.12.2020, το Ανώτατο Δικαστήριο αναφέρθηκε στους σκοπούς του Νόμου, καθώς και τη φιλοσοφία πίσω από την ποινικοποίηση πράξεων και συμπεριφορών που με βάση το Νόμο αποτελούν σεξουαλική κακοποίηση παιδιών, υποδεικνύοντας την ανάγκη για επιβολή αποτελεσματικών, αναλογικών και αποτρεπτικών ποινών. Σχετικό το ακόλουθο απόσπασμα:
«Ο Νόμος 91(Ι)/2014 θεσπίστηκε με σκοπό την καλύτερη εφαρμογή του νομικού γίγνεσθαι αναφορικά με την προστασία των δικαιωμάτων του παιδιού, η οποία καθιερώθηκε με πράξεις Διεθνών Οργανισμών. Προπαντός, όμως, έγινε προς εναρμόνιση της ημεδαπής νομοθεσίας με πράξεις της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης στο συγκεκριμένο τομέα του δικαίου. Από αυτές, ξεχωρίζει, ιδιαίτερα, η Οδηγία 2011/92/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13ης Δεκεμβρίου, 2011, (η «Οδηγία»), την οποία ο εν λόγω Νόμος έχει, εν πολλοίς, ως πρότυπο. Στο Προοίμιό της, εκτιμάται, διά της αιτιολογικής σκέψεως 1, ότι:-
«Η σεξουαλική κακοποίηση και η σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιών, συμπεριλαμβανομένης της παιδικής πορνογραφίας, συνιστούν σοβαρές παραβιάσεις θεμελιωδών δικαιωμάτων, ειδικότερα των δικαιωμάτων των παιδιών στην προστασία και τη φροντίδα που είναι αναγκαίες για την ευημερία τους, όπως προβλέπονται στη σύμβαση του 1989 των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα του παιδιού και στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης.»
Ακολούθως, στην αιτιολογική σκέψη 2, εκτιμάται, σύμφωνα με ό,τι διαλαμβάνει το πρόγραμμα της Στοκχόλμης[2], πως:-
«Μια ανοικτή και ασφαλής Ευρώπη που εξυπηρετεί και προστατεύει τους πολίτες παρέχει σαφή προτεραιότητα στην καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών και της παιδικής πορνογραφίας.»
Εμφανώς, η προστασία του παιδιού αναγνωρίζεται από το διεθνές και ημεδαπό δίκαιο ως κοινωνική ανάγκη, πηγάζουσα εκ της εγγενούς φύσεώς του. Στο προοίμιο της Σύμβασης περί των Δικαιωμάτων του Παιδιού, κυρωθείσας με τον ομώνυμο Νόμο του 1990, (Ν. 243/1990), αναφέρεται, συναφώς ότι: «..., όπως υποδεικνύεται στη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Παιδιού, 'το παιδί, λόγω της σωματικής και διανοητικής του ανωριμότητας, χρειάζεται ειδική προστασία και φροντίδα, συμπεριλαμβανομένης και της κατάλληλης νομικής προστασίας, τόσο πριν όσο και μετά τη γέννησή του'». Στο επίπεδο, ειδικά, της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης, εκτιμάται, στην αιτιολογική σκέψη 12 της Οδηγίας, πως:-
«Για τις σοβαρές μορφές σεξουαλικής κακοποίησης και σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών θα πρέπει να επιβάλλονται αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές ποινές.»
Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, έχοντας ως πρότυπο τις πιο πάνω αρχές, διαμόρφωσε, ανάλογα, τις ποινές οι οποίες επιβάλλονται για αδικήματα που εμπίπτουν στον υπό αναφορά τομέα του δικαίου».
Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Niland, Ποιν. Έφ. αρ. 18/2017, ημερ. 14.2.2018, ECLI:CY:AD:2018:B79, το Ανώτατο Δικαστήριο αναφέρθηκε στη θέσπιση του Νόμου με τον οποίο εισάχθηκαν αυστηρότερες ποινές για τα αδικήματα της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών, συμπεριλαμβανομένης της παιδικής πορνογραφίας. Υποδείχθηκε πως με τον τρόπο αυτό αναγνωρίζεται ότι αυτής της μορφής τα εγκλήματα συνιστούν σοβαρές παραβιάσεις των θεμελιακών δικαιωμάτων των παιδιών, όσον αφορά την προστασία και τη φροντίδα, που είναι αναγκαίες για την ευημερία τους. Η Κυπριακή Δημοκρατία, κατ’ ακολουθία του άρθρου 34 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού, την οποία έχει υπογράψει και κυρώσει, ανέλαβε την υποχρέωση προστασίας των παιδιών από κάθε μορφή σεξουαλικής εκμετάλλευσης και κακοποίησης. Συνεπώς, η εισαγωγή αυστηρότερων ποινών από το Νόμο προέκυψε ως επιτακτική, αφού τέτοιας φύσεως αδικήματα βρίσκονται σε έξαρση και επιφέρουν ολέθριες συνέπειες (βλ. επίσης S.J.L. v. Δημοκρατίας, κ.ά, Ποιν. Έφ. 129/2021, ημερ. 27.10.2022), ECLI:CY:AD:2022:B409.
Συμφώνως της νομολογίας, σεξουαλικής φύσεως αδικήματα τα οποία στρέφονται εναντίον παιδιών αντιμετωπίζονται με ιδιαίτερα αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές ενόψει της ιδιαίτερης σοβαρότητας τους ως εγκλήματα τα οποία στρέφονται κατά των ηθών αλλά προσβάλλουν, παράλληλα, και καταρρακώνουν την προσωπικότητα του θύματος (βλ. A.R.R. ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 20/2022, ημερ. 30.4.2024, Rana κ.α. ν. Δημοκρατίας (2004) 2 Α.Α.Δ. 489, Σοφοκλέους ν. Δημοκρατίας (1998) 2 Α.Α.Δ. 529). Το γεγονός ότι ένας κατηγορούμενος εκμεταλλεύεται την νεαρή ηλικία των θυμάτων, που συνοδεύεται συνήθως από ανωριμότητα και ευαισθησία, για να ικανοποιήσει τις σεξουαλικές του ορέξεις και επιθυμίες αποτελεί παράγοντα που από μόνος του προκαλεί αποστροφή και αποτροπιασμό.
Η αυστηρή αντιμετώπιση τέτοιας φύσεως αδικημάτων επιβάλλεται και λόγω της ολοένα αυξητικής τάσης στη διάπραξη τους έχοντας καταντήσει κοινωνική μάστιγα, γεγονός το οποίο αναγνωρίζεται από την πρόσφατη νομολογία και για το οποίο λαμβάνουμε δικαστική γνώση από τον αριθμό των υποθέσεων που τίθενται ενώπιον μας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Μ.Ι., Ποιν. Έφ. 217/2023, ημερ. 18.5.2026, Δημοκρατία ν. Κ.Π., Ποιν. Έφ. 74/2025, ημερ. 8.12.2025, Clarson ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 38/2022, ημερ. 27.10.2022, ECLI:CY:AD:2022:B411, S.J.L. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 129/2021, ημερ. 27.10.2022, ECLI:CY:AD:2022:B409 και Δημοκρατία ν. Χατζηαθανασίου, Ποιν. Έφ. 20/2021, ημερ. 19.10.2021).
Στην υπόθεση Σ.Λ. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 155/2019, ημερ. 25.2.2021, ECLI:CY:AD:2021:B57, υποδείχθηκαν τα ακόλουθα αναφορικά με τα αδικήματα σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών:
«Η γενετήσια ελευθερία είναι έκφανση της προσωπικής ελευθερίας. Κάθε ενήλικο πρόσωπο έχει τη δυνατότητα να τελεί γενετήσιες πράξεις με πρόσωπα που συνειδητά επιλέγει. Οι ανήλικοι βρίσκονται σε μια κρίσιμη διαδικασία διαμόρφωσης της προσωπικότητας τους. Έχουν μειωμένη δυνατότητα αντίληψης των δικαιωμάτων τους και των συνεπειών των πράξεων τους. Κατ΄ επέκταση δεν έχουν την ωριμότητα να επιλέγουν τους ερωτικούς τους συντρόφους ή τα πρόσωπα με τα οποία θα αναπτύξουν σεξουαλικές δραστηριότητες. Ο πιο πάνω Νόμος έχει στο επίκεντρο του την προστασία των παιδιών. Όσοι διαπράττουν αξιόποινες πράξεις εις βάρος των παιδιών, βρίσκονται αντιμέτωποι με αυστηρές ποινές.»
Στην υπόθεση Ν.Σ. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 184/15, ημερ. 13.2.2018, ECLI:CY:AD:2018:B72, το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε, όχι απλώς την ανησυχία, αλλά την αγωνία των Δικαστηρίων σε σχέση με την ολοένα αυξανόμενη τάση διάπραξης τέτοιων αδικημάτων, τα οποία έχουν καταστεί δεσπόζοντα. Σημειώθηκε πως ό,τι πλήττουν είναι το παιδί και τον ευαίσθητο κόσμο του, αξίες μεγάλης σπουδαιότητας για την κοινωνία, τον άνθρωπο και τον πολιτισμό. Η αδιαμφισβήτητη αναγνώριση τέτοιας σπουδαιότητας αντανακλάται στη θέσπιση αυστηρότερων ποινών διά του Νόμου, ως εκδήλωση της ανησυχίας της κοινωνίας και της αποφασιστικότητας της έννομης τάξης για αντιμετώπιση τέτοιων απαράδεκτων, από κάθε άποψη, συμπεριφορών. Όσο δε νεαρότερο είναι ένα παιδί, εξ αντικειμένου, το αδίκημα καθίσταται σοβαρότερο (βλ. επίσης Αστυνομία ν. Π., Ποιν. Έφ. 51/2020, ημερ. 3.12.2020).
Ως αναφέρθηκε από το Εφετείο στην υπόθεση Αμπαζάχ ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 169/2022, ημερ. 15.1.2026, η Νομολογία μας είναι ξεκάθαρη σε σχέση με τη σοβαρότητα τέτοιας φύσεως αδικημάτων. Πρόκειται για ειδεχθή εγκλήματα που δικαιολογημένα προκαλούν αισθήματα αποστροφής και βδελυγμίας. Στρέφονται κατά των παιδιών, δηλαδή της πλέον αυθεντικής έκφανσης αγνότητας και αθωότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, στιγματίζοντας και τραυματίζοντας τα ψυχικά, εφ' όρου ζωής. Και αυτό για την εφήμερη ικανοποίηση διαστροφικών ορέξεων του θύτη.
Τέλος, πολύ πρόσφατα, στην υπόθεση Μ.Ι. (πιο πάνω), το Εφετείο αναφέρθηκε στην υπόθεση Σ.Λ. (πιο πάνω), σημειώνοντας πως αδικήματα αυτής της φύσεως συνιστούν παραβίαση των θεμελιακών δικαιωμάτων των παιδιών όσον αφορά την προστασία και φροντίδα, οι οποίες είναι αναγκαίες για την ευημερία τους (βλ. επίσης Μακρίδης ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 181/2019, ημερ. 7.9.2020), ECLI:CY:AD:2020:B312. Ως, επίσης, υποδείχθηκε, σκοπός του Νόμου είναι η προστασία των παιδιών απο συμπεριφορές σεξουαλικής κακοποίησης, οι οποίες έχουν διαφορετικές μεν βαθμίδες, με σταθερή, όμως, πάντα παράμετρο το ίδιο το θύμα και την ηλικία του, που το κοινωνικό σύνολο θέλει να προστατεύσει, ως ένα πολύτιμο αγαθό (βλ. Χριστοφόρου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 59/2016, ημερ. 23.3.2017).
Η αρχή του δικαστικού προηγούμενου δεν εφαρμόζεται στην επιβολή ποινών. Οι αποφάσεις επιβολής ποινών δεν ενέχουν δεσμευτικό χαρακτήρα καθότι είναι αλληλένδετες με τη φύση και τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Είναι, όμως, ενδεικτικές στον καθορισμό του μέτρου της τιμωρίας συγκεκριμένων αδικημάτων και των παραμέτρων που λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής, χάριν ομοιομορφίας στη μεταχείριση των αδικοπραγούντων (βλ. Αντωνίου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 140/2023, ημερ. 29.5.2026, Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 172/2019 (σχ. 130/2019), ημερ. 10.3.2021 και Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας (2003) 2 Α.Α.Δ. 123).
Αναφορά στο πλαίσιο αυτό μπορεί να γίνει στην υπόθεση Δημοκρατία ν. Γ.Ν., Ποιν. Έφ. 197/2016, ημερ. 16.1.2018, ECLI:CY:AD:2018:B24, όπου ο εφεσίβλητος, 32 ετών κατά το χρόνο της επιβολής ποινής, λευκού ποινικού μητρώου, άγαμος και καθηγητής Πληροφορικής και Ηλεκτρονικών Υπολογιστών με δική του παραδοχή, κρίθηκε ένοχος σε έξι κατηγορίες που αφορούσαν σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιού, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 6(1) του Νόμου (κατηγορίες 13, 14, 18, 19, 22 και 23), τρεις κατηγορίες για σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιού κατά παράβαση των άρθρων 2 και 8(2) του Νόμου (κατηγορίες 15, 20 και 24), τρεις κατηγορίες για άγρα παιδιών για σεξουαλικούς σκοπούς κατά παράβαση των άρθρων 2 και 9(2) του Νόμου (κατηγορίες 16, 21 και 25) και μια κατηγορία για απόπειρα άγρας παιδιών για σεξουαλικούς σκοπούς κατά παράβαση των άρθρων 2, 9(1) και 15(3) (κατηγορία 17). Το θύμα ήταν ηλικίας 14 ετών. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 ½ στις κατηγορίες 15, 20 και 24 και 2 ετών στην κατηγορία 17. Επιπρόσθετα, το πρωτόδικο Δικαστήριο διέταξε την αναστολή εκτέλεσης της ποινής που επιβλήθηκε λαμβάνοντας υπόψη την παραδοχή του εφεσίβλητου, το λευκό ποινικό μητρώο του την μεταφερθείσα και ποικιλοτρόπως εκδηλωθείσα μεταμέλειά του, τα σοβαρά και χρόνια προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε (σωματικά και ψυχολογικά) τα οποία, ως τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου χωρίς να αμφισβητηθεί, δεν ήταν άσχετα με τους λόγους που τον οδήγησαν στη διάπραξη των αδικημάτων που παραδέχθηκε, και τη συνεπή παρακολούθηση της ψυχοθεραπευτικής και ψυχοεκπαιδευτικής θεραπείας στην οποία εθελούσια υποβαλλόταν με στόχο την ανασύσταση και ενίσχυση υγειών τρόπων και ορίων επικοινωνίας και κοινωνικοποίησης, οι οποίες είχαν θετικά αποτελέσματα. Ο Γενικός Εισαγγελέας άσκησε έφεση τόσο σε σχέση με το ύψος των επιβληθεισών ποινών, όσο και σε σχέση με την διαταγή για αναστολή εκτέλεσής τους. Λαμβάνοντας υπόψη ότι λόγω της επέμβασης της μητέρας του παιδιού απετράπη η υλοποίηση των σχεδίων του εφεσίβλητου, και πως με την έκδοση των διαταγμάτων που εξέδωσε το Κακουργιοδικείο για παραπομπή του εφεσίβλητου στην Αρχή Εποπτείας Καταδικασθέντων και τον τερματισμό απασχόλησης του σε χώρους όπου ευρίσκονται ή συχνάζουν παιδιά, ο εφεσίβλητος δεν θα μπορούσε πλέον να ασκεί το επάγγελμα του καθηγητή, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε πως η ποινή δεν εξέφευγε του μέτρου που ορίζει η νομολογία. Αναφορικά με το ζήτημα της αναστολής, κρίθηκε κατά πλειοψηφία πως με δεδομένα τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε ο εφεσίβλητος, και την παραδοχή του, η οποία καταδείκνυε την μεταμέλεια του, υπήρχε το αναγκαίο βάθρο ώστε το Κακουργιοδικείο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της αναστολής.
Στην Κρασιάς ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 278/2022, ημερ. 7.4.2023, ECLI:CY:AD:2023:B133, ο εφεσείων, κατόπιν παραδοχής του, κρίθηκε ένοχος από το Κακουργιοδικείο σε εννέα κατηγορίες που αφορούσαν σεξουαλικά αδικήματα, και πιο συγκεκριμένα τρεις κατηγορίες για αδικήματα άγρας παιδιών για σεξουαλικούς σκοπούς (κατηγορίες υπ’ αρ. 1, 7 και 11) κατά παράβαση των άρθρων 2, 9(1), 14 και 34 του Νόμου και έξι κατηγορίες που αφορούσαν αδικήματα σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού (κατηγορίες 2, 12, 13, 14, 15 και 16) κατά παράβαση των άρθρων 2, 5(1), 6(3), 14 και 34 του Νόμου. Τα αδικήματα διαπράχθηκαν μεταξύ Αυγούστου 2019 και Φεβρουαρίου 2020 εις βάρος τριών ανήλικων αγοριών, ηλικίας 14 ετών κατά τον ουσιώδη χρόνο. Σύμφωνα με τα γεγονότα της υπόθεσης, κατά την επίδικη περίοδο ο Εφεσείων, ηλικίας τότε 41 ετών, διατηρούσε λογαριασμό στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης INSTAGRAM και παρουσίαζε τον εαυτό του ως επαγγελματία φωτογράφο μοντέλων, αναρτώντας μάλιστα και κάποιες φωτογραφίες. Τα τρία θύματα τα προσέγγισε αναρτώντας σχόλια και ψηφιακές εικόνες (emoji) κάτω από δικές τους αναρτήσεις και στη συνέχεια, μέσω της ίδιας πλατφόρμας, τους απέστειλε ξεχωριστά, ιδιωτικά μηνύματα, καλώντας τους να συναντηθούν μαζί του για σκοπούς φωτογράφησης έναντι αμοιβής €50. Πραγματικός σκοπός του εφεσείοντα μέσω της συνάντησης που θα είχε μαζί τους ήταν να προβεί στην τέλεση σεξουαλικής πράξης και συγκεκριμένα να προβεί ο ίδιος σε πεολειχία έναντι αμοιβής €50 για κάθε πεολειχία ξεχωριστά. Τούτο το αποκάλυψε ο εφεσείων στα θύματα πριν τις συναντήσεις. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω, το πρώτο θύμα μετέβη στο διαμέρισμα του εφεσείοντα και ο τελευταίος του έκαμε πεολειχία έναντι αμοιβής €50. Κατά τη διάρκεια της πράξης το θύμα αισθάνθηκε αηδία και ζήτησε από τον εφεσείοντα να σταματήσει, κάτι που ο τελευταίος έπραξε. Το δεύτερο θύμα, αν και μετέβη και αυτό στο διαμέρισμα του εφεσείοντα, δεν ενέδωσε στην πρόταση του τελευταίου με αποτέλεσμα να μην λάβει χώρα οποιαδήποτε σεξουαλική πράξη μεταξύ τους. Το τρίτο θύμα μετέβη στο διαμέρισμα του εφεσείοντα σε πέντε διαφορετικές περιπτώσεις και κάθε φορά ο εφεσείων του έκανε πεολειχία έναντι αμοιβής €50 κάθε φορά. Ο εφεσείων ζήτησε από το θύμα αυτό όπως του προτείνει και φίλους του για πεολειχία έναντι αμοιβής, υποσχόμενο μάλιστα ότι για κάθε παραπομπή θα του έδινε επιπλέον €50. Σε όλα τα θύματα διενεργήθηκε ψυχολογική εξέταση από την οποία προέκυψε ότι το πρώτο και το τρίτο θύμα είχαν αναπτύξει μερική συμπτωματολογία διαταραχής μετατραυματικού στρες, συνδεόμενη με σεξουαλική κακοποίηση. Το Κακουργιοδικείο επέβαλε σε κάθε μια από τις κατηγορίες 1, 7 και 11 ποινή φυλάκισης 4 ετών και σε κάθε μία από τις κατηγορίες 2, 12, 13, 14, 15 και 16 ποινή φυλάκισης 8 ετών. Αποφάσισε, περαιτέρω, όπως οι ποινές συντρέχουν. Στο πλαίσιο της έφεσης κατά της ποινής ως υπερβολικής, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την ποινή σημειώνοντας πως αυτή βρισκόταν εντός του μέτρου και στο πλαίσιο το οποίο καθορίζεται από τη νομολογία, αντικατοπτρίζοντας συνάμα την αποστροφή της κοινωνίας έναντι τέτοιων εγκλημάτων.
Στην Αμπαζάχ (πιο πάνω), ο εφεσείων βρέθηκε ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία σε 17 κατηγορίες που αφορούσαν σοβαρά σεξουαλικά αδικήματα, πλείστα εκ των οποίων με θύμα παιδί κάτω των 13 ετών. Πιο συγκεκριμένα, κατά τους ουσιώδεις χρόνους ήταν κουρέας στο επάγγελμα και απασχολούσε στο κουρείο του ως εκπαιδευόμενο, το ανήλικο θύμα. Σε διάφορες ημερομηνίες, όταν το θύμα ήταν μόλις 12 ετών, στον πάνω όροφο του κουρείου, το εξανάγκασε να συμμετάσχει σε σεξουαλική πράξη, δηλαδή να βγάλει τα ρούχα του και να δεχθεί μασάζ στα γεννητικά του όργανα από γυναίκα, η οποία, ως διαφάνηκε, έπασχε από νοητική υστέρηση (2η κατηγορία). Περαιτέρω, σε άλλη ημερομηνία το εξανάγκασε να βγάλει τα ρούχα του και να δεχτεί στοματικό έρωτα από την ίδια γυναίκα (3η κατηγορία). Επιπρόσθετα, σε έτερη ημερομηνία, κατά το ίδιο διάστημα, το εξανάγκασε να τελέσει σεξουαλική πράξη με την εν λόγω γυναίκα, ήτοι να της κάνει μασάζ, αγγίζοντας την στα οπίσθια και στα γεννητικά της όργανα (4η κατηγορία). Επίσης, στον ίδιο τόπο και κατά τους χρόνους που αναφέρονται στις κατηγορίες 2, 3 και 4, το προκάλεσε να συμμετάσχει σε πορνογραφικές παραστάσεις με γυναίκα, ήτοι βιντεογράφησε τις ενέργειες που περιγράφονται στις κατηγορίες 2, 3 και 4 (κατηγορίες 5, 6 και 7 αντίστοιχα) και με τον τρόπο αυτό παρήγαγε βίντεο παιδικής πορνογραφίας (κατηγορίες 8, 9 και 10 αντίστοιχα). Επιπρόσθετα, σε άγνωστες ημερομηνίες κατά τα έτη 2017, 2018 και 2019, προκάλεσε το θύμα να γίνει μάρτυρας απεικόνισης σεξουαλικών πράξεων, ήτοι του προέβαλε βίντεο μέσω του κινητού του τηλεφώνου με ενήλικες που έρχονταν σε συνουσία (κατηγορίες 11, 12 και 13 αντίστοιχα). Επιπλέον, σε διάφορες ημερομηνίες σε περίοδο κατά την οποία το θύμα ήταν, σε κάποιες περιπτώσεις ηλικίας πέραν των 13 ετών, ο εφεσείων κατείχε υλικό παιδικής πορνογραφίας, ήτοι βίντεο με παιδικό πορνογραφικό υλικό (κατηγορίες 14, 17, 18 και 19) και μέσω του κινητού του τηλεφώνου και της εφαρμογής WhatsApp διένειμε πέντε αρχεία βίντεο με παιδικό πορνογραφικό υλικό στο οποίο απεικονίζονταν παιδιά ηλικίας κάτω των 13 ετών (κατηγορία 15). Στις κατηγορίες 2 και 4 του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 10 ετών, ενώ στις κατηγορίες 3, 5, 6 και 7 του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 12 ετών, επίσης συντρέχουσες. Στο πλαίσιο της έφεσης κατά της ποινής ως υπερβολικής, η επιβληθείσα ποινή φυλάκισης 10 χρόνων στις κατηγορίες 2 και 4 χαρακτηρίστηκε αυστηρή, αλλά απολύτως αιτιολογημένη, ενώ η ποινή φυλάκισης 12 χρόνων κρίθηκε αυστηρή μεν, πλην, όμως, όχι έκδηλα υπερβολική ώστε να δικαιολογείται η παρέμβαση του Εφετείου.
Η αυξητική τάση στη διάπραξη αδικημάτων αυτής της φύσης, όχι μόνο αναγνωρίζεται από τη νομολογία αλλά προκύπτει από τον όγκο των υποθέσεων που τίθενται καθημερινά ενώπιον των Δικαστηρίων. Η σκληρή αυτή πραγματικότητα επιτάσσει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών και την αυστηρή μεταχείριση των παραβατών. Η αποτροπή έχει δύο παραμέτρους, την αποτροπή του ιδίου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος στο μέλλον και την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες. Πρώτον, την αποτροπή που είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος και δεύτερο την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που βρίσκονται σε έξαρση (βλ. Πισκόπου ν. Δημοκρατίας (1999) 2 Α.Α.Δ. 342, Δημοκρατία ν. Χατζηαθανασίου, Ποιν. Έφ. 20/2021, ημερ. 19.10.2021 και Κ.Α.Μ. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 127/2021, ημερ. 4.11.2022), ECLI:CY:AD:2022:B419.
Έχοντας τονίσει τη σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος, θα πρέπει παράλληλα να λεχθεί ότι αποτελεί καθήκον του Δικαστηρίου όπως στο έργο εξατομίκευσης της ποινής λαμβάνει υπόψη του όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί από την Υπεράσπιση, περιλαμβανομένων των ατομικών συνθηκών του παραβάτη καθώς και εκείνων που πηγάζουν από τα γεγονότα της υπόθεσης, για εξισορρόπηση της ποινής έτσι ώστε η ποινή να μην συνιστά απλώς τιμωρία, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (βλ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας (1989) 2 Α.Α.Δ. 224).
Όπως, όμως, έχει επανειλημμένα τονιστεί, η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δεν πρέπει να συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος, ούτε του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (βλ. Παναγιώτου ν. Αστυνομίας (2012) 2 Α.Α.Δ. 557). Η εξατομίκευση της ποινής επιτυγχάνεται μέσα και όχι έξω από το πλαίσιο των αρχών που διέπουν τον καθορισμό της ποινής (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευαγόρου (2001) 2 Α.Α.Δ. 285).
Έχοντας επισημάνει τα πιο πάνω, αναλογιζόμενοι τα διαδραματισθέντα στην παρούσα υπόθεση, το τι προβάλλει είναι η επαναλαμβανόμενη δράση του Κατηγορούμενου, ηλικίας 44 ετών, επί δύο ανηλίκων παιδιών, ηλικίας 16 ετών. Του Κατηγορουμένου, ο οποίος, για τα δύο αυτά παιδιά, ήταν ο προπονητής τους σε μία αγαπημένη τους, προφανώς, δραστηριότητα (βλ. Δημοκρατία ν. Γ.Ν. (πιο πάνω)), και το πρόσωπο το οποίο θα τους έδινε την ευκαιρία να ανελιχθούν και να εξακολουθήσουν να συμμετέχουν στην ομάδα που αυτός ηγούνταν. Του Κατηγορούμενου, ο οποίος φάνηκε ανάξιος της εμπιστοσύνης όχι μόνο των παιδιών αυτών αλλά και των γονέων τους οι οποίοι τον εμπιστεύθηκαν για την προπόνηση των παιδιών τους.
Ο Κατηγορούμενος χρησιμοποίησε τις εφαρμογές Instagram, Snapchat και Telegram, τις οποίες χρησιμοποιούν εκτεταμένα τα νεαρά πρόσωπα, για να επικοινωνήσει με τους ανήλικους/Παραπονούμενους, χρησιμοποιώντας, στην περίπτωση του Snapchat, ψευδώνυμο. Ως υποδεικνύεται στην Γ.Ν. (πιο πάνω), το παραδοσιακό μοντέλο του άγνωστου της δεκαετίας του 1970 που περιφερόταν έξω από τα σχολεία και τα πάρκα δελεάζοντας με σοκολάτες και καραμέλες, ή του τύπου με την μακριά καμπαρτίνα είναι πλέον παρελθόν. Το προφίλ του σύγχρονου παραβατικού έχει τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του ανθρώπου που συνήθως βρίσκεται υπεράνω πάσης υποψίας και που συνήθως ξέρει να χειρίζεται καλά τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Τις πλείστες, όσες φορές, μέσης ή ανώτερης παιδείας, επαγγελματικά καταξιωμένος και κοινωνικά αποδεκτός. Εκπαιδευτικοί, γονείς, άτομα σε σχέση εξουσίας, προπονητές, καθημερινοί άνθρωποι φέρονται να είναι οι βασικοί ύποπτοι στις τελευταίες υποθέσεις που εκδικάστηκαν από τα πρωτόδικα Δικαστήρια και πλείστες όσες εξ αυτών κατ΄ έφεση. Κοινός παρονομαστής όλων αυτών παιδιά που γνωρίζουν, εμπιστεύονται και αγαπούν και συνευρίσκονται συχνά στον ίδιο χώρο μαζί τους, εξ’ ου και η νομοθετική πρόβλεψη του άρθρου 19 του Νόμου, ορίζουσα τις επιβαρυντικές περιστάσεις διάπραξης του αδικήματος. Όπως δε επεσήμανε το Ανώτατο Δικαστήριο στην Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. ΧΧ, Ποιν. Έφ. 36/2017, ημερ. 14.6.2017, ECLI:CY:AD:2017:B219:
«Η εξάρτηση που μπορεί να αναπτυχθεί σε ένα χώρο όπως το σχολείο που πρέπει να είναι και να παραμείνει - ας μας επιτραπεί ο όρος - προστατευμένος, συνιστά το αδίκημα σοβαρότερο (βλ. Sexual Offences Law and Practice, Rook and Word, 4th Edition, σ. 266 και επ., όπου τονίζεται ως επιβαρυντικό το γεγονός ότι μεταξύ καθηγητή και μαθητή υπάρχει σχέση εμπιστοσύνης και δια της διάπραξης του αδικήματος ακριβώς γίνεται παραβίαση αυτής της θέσης, «abuse of position of the trust», δίδονται δε σχετικά νομολογιακά παραδείγματα ως η υπόθεση Healy (2009) EWCA Crim. 2196).
Οι ενέργειες του Κατηγορούμενου ήταν προμελετημένες και προσχεδιασμένες (βλ. Γεωργίου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 61/2020 και 64/2020, ημερ. 14.7.2022), ενώ αξιοσημείωτο είναι πως κατά την ίδια χρονική περίοδο ενήργησε με ταυτόσημο τρόπο σε σχέση και με τους δυο Παραπονούμενους. Όπως διαφάνηκε, αρχικά φρόντισε να αποκτήσει οικειότητα μαζί τους με σχόλια, βίντεο και emojis, χρησιμοποιώντας διάφορες προφάσεις ώστε να κερδίσει την εμπιστοσύνη των Παραπονουμένων και στη συνέχεια να δράσει προς επίτευξη του ανήθικου σκοπού του. Ειδικότερα, η πρώτη επικοινωνία έγινε με την αποστολή αστείων βίντεο χωρίς επιλήψιμο περιεχόμενο στον D.C. και με συζήτηση με τον Α.Β. σε σχέση με τον τραυματισμό του και την αδυναμία του να συνεισφέρει στην ομάδα. Ένα περίπου μήνα μετά, απέστειλε στον D.C. μήνυμα ρωτώντας τον εάν αυνανίζεται και ακολούθως εάν είχε σεξουαλική επαφή, και έτερο μήνυμα στον Α.Β. λέγοντας πως «είναι οκ να είναι λίγο γκέι στο Άμστερνταμ» καθώς και βίντεο όπου τον αποκαλούσε ομοφυλόφυλο. Έπειτα, ο Κατηγορούμενος ρώτησε τον D.C. κατά πόσον ήθελε να του στείλει φωτογραφία με το γεννητικό του όργανο, με τον ανήλικο να του απαντά αρνητικά. Λόγω δε της διαγραφής του λογαριασμού του στο Snapchat, ο Κατηγορούμενος ζητούσε από τον D.C. να του αποδείξει ότι μπορεί να τον εμπιστευτεί, λέγοντας πως η αποστολή φωτογραφιών που απεικόνιζαν το γεννητικό όργανο του ανήλικου, ήταν ένας τρόπος να τον εμπιστευτεί και να του δείξει πως είναι φίλοι. Παράλληλα, για περίοδο ενός μηνός ο Κατηγορούμενος ρωτούσε τον Α.Β. αν του αρέσει να αυνανίζεται και του πρότεινε χρήματα για μια φωτογραφία του γεννητικού του οργάνου. Παρόμοια πρόταση έκανε στη συνέχεια και στον D.C. ο οποίος αρχικά αρνήθηκε, ο δε Κατηγορούμενος του υποδείκνυε πως έχει ανάγκη τα χρήματα και να δεχθεί τη συμφωνία. Εν τέλει και οι δυο Παραπονούμενοι αποδέχθηκαν την πρόταση του Κατηγορούμενου και απέστειλαν φωτογραφίες και βίντεο ως περιγράφεται πιο πάνω καθ’ υπόδειξη του Κατηγορούμενου, ο οποίος στη συνέχεια κατέβαλλε το ποσό το οποίο είχαν συμφωνήσει, έχοντας θέσει στον Α.Β. ως ελάχιστο όριο τις 5 φωτογραφίες ή βίντεο. Ως αντίδραση στην παραλαβή των εν λόγω φωτογραφιών και βίντεο, ο Κατηγορούμενος προέβηκε σε σχόλιο για το πέος του D.C., ενώ όταν είδε το πέος του Α.Β. τον αποκαλούσε «Mr Hang» καθώς επίσης του απέστελλε εικονίδια που απεικόνιζαν σάλια και ιδρώτα ή εικονίδιο μελιτζάνας το οποίο συμβολίζει το πέος. Στον δε Α.Β. έδωσε και σεξουαλικό παιχνίδι, ήτοι ομοίωμα γεννητικού οργάνου. Παράλληλα, απέστειλε και ο ίδιος στους Παραπονούμενους φωτογραφικό υλικό στο οποίο εμφαίνονταν τα γεννητικά του όργανα, ως και ο ίδιος ενώ αυνανιζόταν.
Σημαντικό προβάλλει το στοιχείο του ότι ο Κατηγορούμενος υπέβαλλε τα αιτήματα του προς τους Παραπονούμενους μέσω εικόνων, οι οποίες μετά από πάροδο μικρού χρόνου διαγράφονταν. Με τον ίδιο τρόπο απέστελλε στους Παραπονούμενους και λάμβανε από αυτούς το πορνογραφικό υλικό.
Στο ίδιο πλαίσιο συνυπολογίζεται και το ότι όταν ρώτησε τον D.C. αν αυνανίζεται, του ζήτησε να απαντήσει με τον ίδιο πιο πάνω τρόπο, ήτοι μέσω εικονιδίου, προφανέστατα για να μην υπάρχει οποιοδήποτε ίχνος για το ακριβές περιεχόμενο της συνομιλίας τους.
Έτι περαιτέρω, μετά την ανταλλαγή των επίδικων φωτογραφιών, ο Κατηγορούμενος έστελνε οτιδήποτε άλλο στην συνομιλία τους ούτως ώστε και πάλι να μην δημιουργούνται υποψίες, ενώ χρησιμοποιούσε ως σύνθημα για τη λήψη των φωτογραφιών από τον D.C. το όνομα της ομάδας της οποίας ηγούνταν και συμμετείχαν οι Παραπονούμενοι, δηλαδή ένα ουδέτερο στοιχείο.
Στο ίδιο πλέγμα αποπροσανατολισμού εντάσσεται και η αναφορά του Κατηγορούμενου ότι ήταν δήθεν μεθυσμένος μετά την απόρριψη από τον D.C. της πρότασης του για στοματικό έρωτα.
Αξιοσημείωτες είναι και οι προσπάθειες του Κατηγορούμενου για χειραγώγηση των Παραπονούμενων αφού έκανε αμφότερους τους Παραπονούμενους να αισθάνονται ότι οι δραστηριότητες στις οποίες επιδίδονταν και οι συζητήσεις που είχαν μαζί του ήταν «φυσιολογικές», ενώ όταν κάποια στιγμή ο D.C. αρνήθηκε να του στείλει φωτογραφία με το πέος του, ο Κατηγορούμενος του έλεγε ότι είναι φίλοι και το κάνουν για πλάκα. Παράλληλα, ο Κατηγορούμενος επέμενε ώστε ο D.C. να αποδεχθεί τη «συμφωνία» για αποστολή των φωτογραφιών του πέους του έναντι ανταλλάγματος λέγοντάς του ότι είχε ανάγκη τα χρήματα.
Κρίνουμε σκόπιμο να σημειώσουμε πως το γεγονός ότι οι Παραπονούμενοι απέστελλαν το εν λόγω φωτογραφικό υλικό και βίντεο με τρόπο ώστε να προκύπτει φαινομενική, έστω, συναίνεση τους λαμβάνοντας προς τούτο χρηματική αμοιβή, ουδόλως μπορεί να προσμετρήσει προς όφελος του Κατηγορούμενου αφού κατάφερε να εξασφαλίσει τις επίδικες φωτογραφίες και βίντεο έχοντας δελεάσει τους Παραπονούμενους με την πρότασή του για χρήματα. Επί του προκειμένου στην υπόθεση Λευκαρίτης κ.α. ν. Δημοκρατίας (2016) 2 Α.Α.Δ. 1165, αναφέρθηκε ότι όταν αδικήματα σεξουαλικής φύσης στρέφονται κατά νεαρών προσώπων καθίστανται ιδιαίτερα σοβαρά, αφού τα εν λόγω πρόσωπα δεν έχουν ακόμη ολοκληρωμένη και ορθή αντίληψη για τη σεξουαλική πτυχή της ζωής, ούτε σταθερές δυνάμεις αντίστασης. Τονίζεται, μάλιστα, πως παρόλο που ένα θύμα μπορεί φαινομενικά να είχε συναινέσει, η συμπεριφορά αυτή μπορεί να του προκαλέσει βλάβη, γι’ αυτό, ακριβώς, ο νομοθέτης προνόησε για το συγκεκριμένο αδίκημα (βλ. R. v. Perry [2010] 2 Cr. App. R.(S) 98). Στην δε υπόθεση M.C.T. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 222/2020, ημερ. 14.10.2022, υποδείχθηκε ότι ο Νόμος «έχει στο επίκεντρο του την προστασία των παιδιών, τα οποία δεν έχουν την ωριμότητα να αποφασίζουν κατά πόσο θα έχουν ερωτικούς συντρόφους και κατ΄ επέκταση τα πρόσωπα με τα οποία θα αναπτύξουν σεξουαλικές δραστηριότητες». Για τους ίδιους λόγους δεν θα μπορούσαμε να προσδώσουμε οποιαδήποτε βαρύτητα στη θέση της Υπεράσπισης περί προηγούμενων σεξουαλικών επαφών ενός εκ των Παραπονουμένων.
Οι πράξεις του Κατηγορούμενου δεν περιορίστηκαν στα ως άνω αφού πρότεινε στον D.C. να συναντηθούν προς το σκοπό τέλεσης σεξουαλικής πράξης και πιο συγκεκριμένα ο ίδιος να προβεί σε στοματικό έρωτα στον D.C. και να αυνανιστούν μαζί. Στο πλαίσιο αυτό δεν διαφεύγει της προσοχής μας πως αν και ο D.C. συναντήθηκε με τον Κατηγορούμενο, εντούτοις δεν ενέδωσε στην ανήθικη πρόταση του και συνεπώς απουσιάζει το στοιχείο του εξαναγκασμού ή της σωματικής επαφής, στοιχείο που συνυπολογίζεται.
Η δράση του Κατηγορούμενου εκτείνεται σε διάστημα τριών μηνών σε σχέση με τον D.C. και κάποιων εβδομάδων σε σχέση με τον A.B.. Ο αριθμός των αρχείων φωτογραφίας και βίντεο που απέκτησε ο Κατηγορούμενος σε διάφορες ημερομηνίες από δύο διαφορετικά πρόσωπα με τον τρόπο που περιγράφεται πιο πάνω, σε συνάρτηση με το περιεχόμενο τους το οποίο κατατάσσεται στο πρώτο και δεύτερο επίπεδο σοβαρότητας, αναλόγως της περίπτωσης, σύμφωνα με την καθοδήγηση που εφαρμόστηκε στην Αγγλία με βάση τα Sentencing Council’s Sexual Offences Guidelines στα οποία γίνεται αναφορά στην Δημοκρατία ν. Γαλάτης, Ποιν. Έφ. 217/2018, ημερ. 2.4.2019, ECLI:CY:AD:2019:D124, όπου γίνεται παραπομπή στην υπόθεση R. v. Oliver (2003) 2 Cr. App. Rep. 64, αποτελούν επίσης στοιχεία που συνυπολογίζονται στο πλαίσιο αυτό (βλ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 71/2017, ημερ. 27.9.2017). Δεν μας διαφεύγει, επίσης, ότι ο Κατηγορούμενος δεν αποθήκευσε, ούτε διένειμε το πορνογραφικό υλικό. Θα πρέπει, βεβαίως, να λεχθεί ότι το στοιχείο της μη αποθήκευσης και της αυτόματης διαγραφής των φωτογραφιών και βίντεο αμέσως μετά που αυτά ανοίγονταν, είναι ενδεικτικό του τρόπου με τον οποίο ενήργησε ο Κατηγορούμενος με σκοπό την προστασία του και τον μη εντοπισμό ενοχοποιητικών στοιχείων για τον ίδιο σε περίπτωση υποβολής καταγγελίας, ως αναφέρεται πιο πάνω.
Επιβαρυντικό παράγοντα στην προκειμένη περίπτωση συνιστά η κατάχρηση από μέρους του Κατηγορούμενου της θέσης του ως προπονητή των ανηλίκων σύμφωνα με το εδάφιο (γ) του άρθρου 19 του Νόμου, αφού ως και ο D.C. ανέφερε στην λειτουργό του σχολείου στην οποία αποκάλυψε τα γεγονότα, ο Κατηγορούμενος ήταν ένα σημαντικό πρόσωπο, με δύναμη και μεγάλη οικονομική επιφάνεια, ο οποίος του πρόσφερε ευκαιρίες στο ποδόσφαιρο. Περαιτέρω, συμφώνως του εδαφίου (ζ) του ίδιου άρθρου, λαμβάνουμε υπόψη ότι ο Κατηγορούμενος έχει καταδικασθεί στο παρελθόν για αδικήματα του ίδιου τύπου, χωρίς να μας διαφεύγει πως η προηγούμενη καταδίκη του αφορούσε σε ενήλικο και όχι ανήλικο πρόσωπο.
Επιβαρυντικά λειτουργεί και η μεγάλη διαφορά ηλικίας μεταξύ του Κατηγορούμενου και των Παραπονούμενων, η οποία αποτιμάται στο πλαίσιο των γεγονότων που περιβάλλουν την υπόθεση και προσδίδει στο αδίκημα απαξία ώστε να πρέπει να αντανακλάται στο ύψος της ποινής (βλ. Μ.Ι. (πιο πάνω), Ν.Σ. (πιο πάνω) και Γ. Α. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 178/2017, ημερ. 24.10.2018), ECLI:CY:AD:2018:B457. Προσθέτουμε πως όντας πατέρας ανήλικων παιδιών, ο Κατηγορούμενος ήταν σε μια ώριμη ηλικία που τον καθιστούσε ή έπρεπε να τον καθιστά ικανό να αντιληφθεί ότι έπρεπε να απέχει από τέτοιες πράξεις ή σεξουαλικές πράξεις με τους Παραπονούμενους, οι οποίοι δεν ήταν μόνο ανήλικοι, αλλά και παίκτες στην ομάδα της οποίας ήταν προπονητής.
Από την πλευρά της Υπεράσπισης υποστηρίχθηκε πως από τα γεγονότα που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου δεν προκύπτει εξειδικευμένη μαρτυρία ειδικού ως προς την πρόκληση τραυμάτων στους Παραπονούμενους. Δεν συμφωνούμε απόλυτα με την εν λόγω τοποθέτηση. Και τούτο γιατί αν και δεν έχει τεθεί ενώπιον μας μαρτυρία ειδικού ψυχολόγου, ως εμφαίνεται στα γεγονότα που έγιναν αποδεκτά από την Υπεράσπιση, κατά τις συναντήσεις που έγιναν με την κοινωνική λειτουργό, σε σχέση με τον ανήλικο D.C., αυτή διαπίστωσε υψηλά επίπεδα άγχους και ανησυχίας ως απόρροια των περιστατικών με τον Κατηγορούμενο, τα οποία είχαν αντίκτυπο στην καθημερινότητα του με διαταραχές στον ύπνο. Τα συμπτώματα αυτά αλλά και ο φόβος που ένιωθε ο D.C. μειώθηκαν μετά τη σύλληψη του Κατηγορουμένου. Επίσης, η κατάσταση με τον Κατηγορούμενο είχε ως αποτέλεσμα τη διαστρεβλωμένη αντίληψη του D.C. για τις ανθρώπινες σχέσεις καθώς και την έννοια της ασφάλειας, ενώ ο ίδιος εξέφρασε αισθήματα ντροπής και ενοχής που επηρέασαν την συναισθηματική του σταθερότητα. Σε σχέση με τον ανήλικο A.B., η κοινωνική λειτουργός ανέφερε ότι ένεκα του γεγονότος ότι ο Κατηγορούμενος για μία περίοδο μηνών τον οδήγησε να πιστεύει ότι ήταν φυσιολογικό για ένα ενήλικο άνδρα να ζητεί από αυτόν απρεπείς φωτογραφίες και ότι αυτή η συμπεριφορά ήταν φυσιολογική, είχε ως αποτέλεσμα τη διαστρεβλωμένη αντίληψή του για την έννοια των κοινωνικών σχέσεων. Αν και σήμερα έχει πλέον αντιληφθεί τί είναι ακατάλληλο και τι συνιστά κακοποίηση, είναι ξεκάθαρο ότι ακόμα βρίσκεται σε σύγχυση για το που αποσκοπούσε η «σχέση» που είχε αναπτυχθεί μεταξύ του και του Κατηγορούμενου. Το δε γεγονός ότι και οι δυο ανήλικοι υπήρξαν θύματα αποπλάνησης ενδεχομένως να επηρεάσει τις κοινωνικές τους σχέσεις και να τους καταστήσει ευάλωτους σε μελλοντική κακοποίηση.
Σε κάθε περίπτωση, ως αναγνωρίζεται από τη νομολογία (βλ. Μηνά ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 228/2018, ημερ. 16.3.2020, ECLI:CY:AD:2020:B102 και Blackstone΄s Criminal Practice, Έκδοση 2009, σελ. 3109), ως θέμα λογικής και εμπειρίας δεν απαιτείται η μαρτυρία επαγγελματία ψυχολόγου προς τεκμηρίωση της θέσης ότι όντως τα σεξουαλικά αδικήματα προκαλούν ψυχικά τραύματα στο θύμα. Ως δε λέχθηκε το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Σ. Π. ν. Αστυνομίας, (2014) 2 Α.Α.Δ. 468, σχετικά με την προαναφερόμενη πτυχή αυτής της υπόθεσης, «η αμαύρωση και σπίλωση της παιδικής ψυχικής αθωότητας αποσυνθέτει τον χαρακτήρα του παιδιού σε βαθμό που αποστερείται της φυσιολογικής ζωής.». Άλλωστε, το γεγονός ότι συμπεριφορές τέτοιου είδους δεν είναι χωρίς επιπτώσεις, αποτελεί και διαπίστωση ανθρώπινης εμπειρίας, όπως διαπιστώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, μεταξύ άλλων, στις υποθέσεις Π.Π. κ.ά. ν. Γενικός Εισαγγελέας (2000) 2 Α.Α.Δ. 457, Γενικός Εισαγγελέας ν. Α.Β. (2002) 2 Α.Α.Δ. 382 και Μ.Θ. ν. Αστυνομίας (2005) 2 Α.Α.Δ. 174.
Συνολικά ιδωμένα τα γεγονότα τα οποία περιβάλλουν τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων από τον Κατηγορούμενο, είναι ιδιαίτερα σοβαρά και καταδικαστέα.
Από τα όσα συνοψίζονται ως άνω, προκύπτει πως αντί ο Κατηγορούμενος να προστατεύει και στηρίζει τους Παραπονούμενους, και να επιδιώκει την καθοδήγηση και βελτίωση τους, ενήργησε με τον τρόπο που λεπτομερώς περιγράφεται ως άνω με μοναδικό σκοπό την ικανοποίηση των σεξουαλικών του ορέξεων.
Απαξία και αποτροπιασμό είναι που προκαλούν οι ενέργειες του Κατηγορούμενου.
Τέτοιου είδους συμπεριφορές οι οποίες διαπράττονται σε βάρος ανήλικων παιδιών και δη από πρόσωπα εμπιστοσύνης δεν μπορεί να γίνουν ανεκτές και εκείνο το οποίο προέχει είναι η αυστηρή τιμωρία και η αποτροπή. Το Δικαστήριο έχει καθήκον να προστατέψει τα δικαιώματα των παιδιών και τον ψυχικό τους κόσμο και να διαφυλάξει την υγιή ανάπτυξη τους.
Προς όφελος του Κατηγορούμενου, λαμβάνουμε υπόψη τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του περιστάσεις στις οποίες αναφέρθηκε ο συνήγορος του και ως προκύπτουν από την έκθεση του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας. Και τούτο στον επιτρεπτό, υπό τις περιστάσεις, βαθμό, έχοντας υπόψη τα όσα έχουν λεχθεί στην Γ.Α. ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση αρ. 178/2017, ημερομηνίας 24.10.2018, ECLI:CY:AD:2018:B457, και ειδικότερα το ότι «η σοβαρότητα των αδικημάτων, όπως προκύπτει από την προβλεπόμενη ποινή, η μεγάλη κοινωνική απαξία που τα αδικήματα αυτής της φύσης ενέχουν, η ανάγκη αποτροπής που πηγάζει από την απαράδεκτη συχνότητα με την οποία παρουσιάζονται και η μεγάλη σημασία που έχει το αγαθό που ο Νόμος θέλει να προστατεύσει, δηλαδή το παιδί, είναι παράγοντες που καθιστούν τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις δευτερεύουσας σημασίας» (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Ν.Ν., Ποιν. Έφ. 69/2017, ημερ. 5.12.2017 και Πατούρη (πιο πάνω)).
Στο ίδιο πλαίσιο λαμβάνουμε υπόψη, επίσης, το γεγονός ότι, ως επίπτωση της παρούσας υπόθεσης, ο Κατηγορούμενος θα απωλέσει την εργασία του και αυτό, αναπόφευκτα, θα έχει ως αποτέλεσμα την αποστέρηση των ανήλικων παιδιών του και γενικότερα της οικογένειας του από τυχόν οικονομική στήριξη. Σύμφωνα, ωστόσο, με τα όσα υποδείχθηκαν στην Domotov κ.ά. v. Αστυνομίας (1996) 2 Α.Α.Δ. 328, οι επιπτώσεις τυχόν φυλάκισης στην οικογένεια ενός κατηγορουμένου παρότι συγκαταλέγονται μεταξύ των ελαφρυντικών περιστάσεων, εντούτοις δεν είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό της ποινής.
Προς όφελος του Κατηγορούμενου λαμβάνουμε, επίσης, υπόψη την παραδοχή του, έστω και στο στάδιο που έλαβε χώρα. Η παραδοχή αποτελεί, σε κάθε περίπτωση, ευπρόσδεκτη ενέργεια και ως εξηγήθηκε στην υπόθεση Χαρτούμπαλλος ν. Δημοκρατίας (2002) 2 Α.Α.Δ. 28, πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή, αφού μια τέτοια εξέλιξη οδηγεί στο να μην σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Ιδιαιτέρως, όμως, σε υποθέσεις αυτής της φύσης, σημαντικό στοιχείο αποτελεί το ότι η παραδοχή του Κατηγορούμενου έλαβε χώρα πριν την κατάθεση των Παραπονουμένων, οι οποίοι δεν χρειάστηκε να επαναβιώσουν τα τραυματικά γεγονότα, δίδοντας μαρτυρία προς απόδειξη των αδικημάτων (βλ. Σ.Κ. ν. Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού (2010) 2 Α.Α.Δ. 304, Filip v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 112/2019, ημερ. 3.12.2020, ECLI:CY:AD:2020:D412 και Η.Ε. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 50/2018, ημερομηνίας 8.4.2020), ECLI:CY:AD:2020:B120. Με την παραδοχή του ο Κατηγορούμενος καταδεικνύει έμπρακτα την μεταμέλεια του, στοιχείο που συνυπολογίζεται προς όφελος του (βλ. Νικολάου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 45/2019, ημερ. 3.7.2020 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Πέτρου, Ποιν. Έφ. 71/2022, ημερ. 1.12.2022). Σημειώνουμε, τέλος, πως δεν θα μπορούσαμε να προσδώσουμε οποιαδήποτε βαρύτητα στη θέση της Υπεράσπισης περί πρόθεσης του Κατηγορούμενου να προέβαινε σε ενωρίτερο στάδιο σε παραδοχή κάποιων εκ των κατηγοριών που εν τέλει παραδέχθηκε και τις συναφείς συζητήσεις που έγιναν με την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας αρχής, αφού ο Κατηγορούμενος ήταν ελεύθερος να το πράξει και δεν το έπραξε, χωρίς τούτο να σημαίνει ότι προσμετράται καθ’ οιονδήποτε τρόπο εις βάρος του η μη παραδοχή του σε ενωρίτερο στάδιο.
Ως αναφέρθηκε, ο Κατηγορούμενος δεν είναι λευκού ποινικού μητρώου. Σύμφωνα με τη νομολογία, οι προηγούμενες καταδίκες ενός κατηγορουμένου προσώπου δεν λαμβάνονται υπόψη προκειμένου να τιμωρηθεί εκ νέου ο κατηγορούμενος για αδικήματα στα οποία έχει ήδη καταδικασθεί και για τα οποία εξέτισε την ποινή του. Η σημασία των προηγουμένων καταδικών έγκειται στην μείωση της επιείκειας που μπορεί να επιδειχθεί στον κατηγορούμενο από το Δικαστήριο. Αυτό γιατί οι προηγούμενες καταδίκες αποτελούν ένδειξη της στάσης του κατηγορουμένου στην τήρηση των νόμων, επισημαίνοντας κατά πόσον είναι άτομο επικίνδυνο για την κοινωνία (βλ. μεταξύ άλλων Γενικός Εισαγγελέας ν. Ματθαίου (1994) 2 Α.Α.Δ 1 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Αεροπόρου (1997) 2 Α.Α.Δ 17). Στην Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας (1998) 2 Α.Α.Δ. 306, τονίστηκε πως οι προηγούμενες καταδίκες δεν αποτελούν παράγοντα επιβαρυντικό της ποινής αλλά επενεργούν ως παράγων περιορισμού της επιείκιας, της οποίας θα μπορούσε να τύχει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος, αν δεν βαρυνόταν με προηγούμενες καταδικές. Σχετική και η υπόθεση Καμμούγιαρος ν. Αστυνομίας (2003) 2 Α.Α.Δ 565 όπου λέχθηκε ότι ως γενική αρχή, με κάθε μεταγενέστερη καταδίκη ο κατηγορούμενος προοδευτικά χάνει την μείωση την οποία θα είχε ως κατηγορούμενος με λευκό μητρώο.
Συνακόλουθα, το στοιχείο αυτό συνυπολογίζεται στη βάση των αρχών που συνοψίζονται πιο πάνω, λαμβάνοντας, παράλληλα, υπόψη πως η προηγούμενη καταδίκη του Κατηγορούμενου αφορά σε σεξουαλικής φύσης αδίκημα κατά ενήλικου προσώπου. Ως εκ τούτου, έχει απωλέσει το δικαίωμα να αιτείται την επιείκεια του Δικαστηρίου, δικαίωμα που θα είχε πρόσωπο με λευκό ποινικό μητρώο ενώ η σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε επαυξάνεται από το γεγονός της συστηματικής περιφρόνησης του νόμου (βλ. Μακρή ν. Αστυνομίας (2010) 2 Α.Α.Δ. 42) .
Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα αναφέρονται πιο πάνω, σε συνδυασμό με τη σοβαρότητα των αδικημάτων και το στοιχείο της αποτροπής που προέχει σε υποθέσεις αυτής της φύσεως, και χωρίς να παραγνωρίζουμε το καθήκον για εξατομίκευση της ποινής, κρίνουμε πως η μόνη αρμόζουσα ποινή αναφορικά με τον Κατηγορούμενο είναι αυτή της φυλάκισης, το ύψος της οποίας θα αντανακλά όλα τα πιο πάνω.
Προτού προχωρήσουμε στον καθορισμό του ύψους της ποινής, θα πρέπει να εξετάσουμε κατά πόσο οι ποινές φυλάκισης που θα επιβληθούν στον Κατηγορούμενο θα συντρέχουν μεταξύ τους ή θα είναι διαδοχικές. Και τούτο έχοντας υπόψη πως τα αδικήματα που διέπραξε ο Κατηγορούμενος αφορούν δυο ανήλικα πρόσωπα.
Στο πλαίσιο καθορισμού της αρμόζουσας ποινής, το Δικαστήριο έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια να επιβάλει συντρέχουσες ή διαδοχικές ποινές ή συνδυασμό τους. Ως υποδεικνύεται στην υπόθεση Μούζου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 127/2020, ημερ. 18.3.2022, ECLI:CY:AD:2022:B119, εκείνο που κατά κύριο λόγο ενδιαφέρει, τόσο τον καταδικασθέντα όσο και την κοινωνία για σκοπούς παραδειγματισμού και γενικής αποτροπής είναι η συνολική ποινή. Η νομολογία έχει καθορίσει τους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη ως προς το κατά πόσον οι ποινές μπορούν να συντρέχουν ή ενδείκνυται να είναι διαδοχικές (βλ. Παπασυμεού κ.α. ν. Δημοκρατίας (2006) 2 Α.Α.Δ. 523, 529-30 και Κέρκης ν. Δημοκρατίας (2010) 2 Α.Α.Δ. 433, 439-40). Όταν τα αδικήματα διαπράττονται στο πλαίσιο μιας εγκληματικής ενέργειας και συνδέονται μεταξύ τους θεματικά και χρονικά, είναι ενδεδειγμένο να τιμωρούνται με συντρέχουσες ποινές φυλάκισης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Θωμά, Ποιν. Έφ. 108/2021, ημερ. 15.2.2022), ECLI:CY:AD:2022:B62 και Σάκκος ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 196/2020, ημερ. 20/9/2022), ECLI:CY:AD:2022:B355 Από την άλλη, διαδοχικές ποινές μπορούν να επιβληθούν σε διακριτές εγκληματικές συμπεριφορές.
Έχοντας υπόψη τα γεγονότα που έχουν τεθεί ενώπιον μας, εντάσσουμε την εγκληματική δραστηριότητα του Κατηγορούμενου σε μια ενιαία έκνομη συμπεριφορά. Και τούτο έχοντας υπόψη πως τα αδικήματα συνδέονται τόσο θεματικά όσο και χρονικά. Ως εκ τούτου, κρίνουμε ότι ενδείκνυται η επιβολή συντρεχουσών ποινών φυλάκισης.
Επιβάλλουμε, λοιπόν, στον Κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές:
- Στην 1η κατηγορία ποινή φυλάκισης 4 ετών
- Στην 2η κατηγορία ποινή φυλάκισης 3 ετών
- Στην 5η κατηγορία ποινή φυλάκισης 4 ετών
- Στην 7η κατηγορία ποινή φυλάκισης 4 ετών
- Στην 8η κατηγορία ποινή φυλάκισης 3 ετών
Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν.
Στην ποινή να συνυπολογιστεί ο χρόνος κράτησης του Κατηγορούμενου από 16.6.2025.
Περαιτέρω, λαμβάνοντας υπόψη το σχετικό αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής για την έκδοση συγκεκριμένων διαταγμάτων δυνάμει του άρθρου 14(1) του Νόμου και τη σύμφωνη γνώμη της Υπεράσπισης επί αυτού, εκδίδονται διατάγματα με τα οποία απαγορεύεται στον Κατηγορούμενο, για 3 έτη μετά την αποφυλάκιση του:
1. Να προσφέρει οποιεσδήποτε υπηρεσίες σε παιδιά.
2. Να εργοδοτηθεί ή απασχοληθεί σε χώρους όπου βρίσκονται ή συχνάζουν παιδιά.
3. Να διαμένει σε χώρο, ο οποίος γειτνιάζει με οργανωμένους χώρους όπου διαμένουν ή συχνάζουν παιδιά.
Επισημαίνονται στον Κατηγορούμενο οι υποχρεώσεις του δυνάμει του άρθρου 22(3) και (4) του Νόμου για κοινοποίηση των στοιχείων του στην Αστυνομία.
Περαιτέρω, ο Κατηγορούμενος παραπέμπεται στην Αρχή Εποπτείας, που εγκαθιδρύθηκε δυνάµει του άρθρου 47 του Νόμου, καθ' όλη τη διάρκεια της κράτησης του στις Κεντρικές Φυλακές και για χρονικό διάστημα 3 ετών, μετά την αποφυλάκιση του.
Ενόψει της ποινής που έχει επιβληθεί στον Κατηγορούμενο, τα έξοδα της διαδικασίας εκ €260 να καταβληθούν από τη Δημοκρατία.
Αναφορικά με τα τεκμήρια, ήτοι τους ψηφιακούς δίσκους με τις οπτικογραφημένες καταθέσεις των ανηλίκων και το σεξουαλικό παιχνίδι να καταστραφούν μετά την παρέλευση του χρόνου καταχώρησης έφεσης, σε περίπτωση που δεν ασκηθεί τέτοιο δικαίωμα.
(Υπ.) …………………………….………
Γ. Πετάση - Κορφιώτη, Π.Ε.Δ.
(Υπ.) ………………….…………………
Χρ. Μ. Παπαλλάς, Ε.Δ.
(Υπ.) ………………..………………....
Κ. Ηλία, Ε.Δ.
Πιστόν Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο