ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ.

 

Υπόθεση αρ. 15894 / 2020

 

 

 

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ

 

 

 

ν.

 

 

Κ. Μ.

 

___________

 

Ημερομηνία: 16 Σεπτεμβρίου 2026

Εμφανίσεις:

Π. Αβρααμίδης, για την κατηγορούσα Αρχή

Φ. Μιχαηλίδου (κα), για την Κατηγορούμενη

Κατηγορούμενη: παρούσα

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

(διαχείριση τεκμηρίων)

 

Κατά την εξέλιξη της ακρόασης της παρούσας ποινικής διαδικασίας, στις 8.9.2026, κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και σημειώθηκαν ως τεκμήρια, με τους αριθμούς 8 έως και 23, τα ακόλουθα αντικείμενα, σύμφωνα με την περιγραφή που δόθηκε κατά τη μαρτυρία:

Τ8: φιάλη

Τ9: αποσπασματικό μυροδοχείο ελληνιστικής ή ρωμαϊκής εποχής

Τ10: αρχαία νομίσματα, θραύσματα από τερακότα (αρχαίο αγαλματίδιο) και τεμάχιο από μυροδοχείο ελληνιστικής-ρωμαϊκής περιόδου

Τ11: άβαθη φιάλη

Τ12: άβαθο πιάτο

Τ13: μυροδοχείο

Τ14: αμφορίσκος της εποχής του χαλκού

Τ15: αγγείο της εποχής του χαλκού

Τ16: οινοχόη της εποχής του χαλκού

Τ17: αποσπασματικό μυροδοχείο ελληνιστικής-ρωμαϊκής περιόδου

Τ18: τεμάχιο από λίθινο άγαλμα

Τ19: φλασκί της εποχής του χαλκού

Τ20: αποσπασματική οινοχόη της εποχής του χαλκού

Τ21: οινοχόη της εποχής του χαλκού

Τ22: θραύσματα από αγγεία διαφόρων περιόδων

Τ23: οινοχόη της εποχής του χαλκού

 

Τα εν λόγω αντικείμενα κατατέθηκαν από την κατηγορούσα Αρχή διά του ΜΚ3, Λοχ. 2851 Ι. Μαυρομούστακου. Κατά τη θέση της κατηγορούσας Αρχής, πρόκειται για αρχαία αντικείμενα επί των οποίων εφαρμόζονται οι διατάξεις του περί Αρχαιοτήτων Νόμου, Κεφ. 31. Η θέση αυτή αμφισβητείται από την Υπεράσπιση, στην έκταση που προκύπτει από τη μέχρι τούδε διαδικασία.

 

Κατά συνέπεια, το κατά πόσον τα συγκεκριμένα αντικείμενα αποτελούν αρχαιότητες, καθώς και κάθε συναφές ζήτημα αναφορικά με τη φύση, προέλευση, αυθεντικότητα, χρονολόγηση ή άλλη ιδιότητά τους, δεν αποτελεί αντικείμενο κρίσης στο παρόν στάδιο. Τα ζητήματα αυτά παραμένουν ανοικτά προς εξέταση και κρίση, στον βαθμό που θα καταστούν ουσιώδη κατά την αποδεικτική διαδικασία.

 

Μετά την κατάθεση των αντικειμένων ως τεκμηρίων, προέκυψε ζήτημα ως προς τον ενδεδειγμένο τρόπο και χώρο φύλαξής τους. Ειδικότερα, διαπιστώθηκε ότι ορισμένα από αυτά παρουσιάζουν ιδιαίτερη ευθραυστότητα, γεγονός που δημιουργεί εύλογες ανησυχίες ως προς την ασφαλή φύλαξη και τον χειρισμό τους, εάν παραμείνουν στις συνήθεις εγκαταστάσεις φύλαξης τεκμηρίων του Δικαστηρίου και απαιτείται η επανειλημμένη μετακίνησή τους για τους σκοπούς της διαδικασίας.

 

Το ζήτημα εξετάστηκε υπό το φως των προνοιών του περί Διαχείρισης Τεκμηρίων σε Ποινικές Διαδικασίες Διαδικαστικού Κανονισμού του 2019 και, ειδικότερα, της υποχρέωσης του Δικαστηρίου να λαμβάνει υπόψη τη φύση των τεκμηρίων και τις απαιτήσεις ασφαλούς φύλαξής τους και, όπου η φύλαξή τους στις αποθήκες τεκμηρίων του Δικαστηρίου εμπεριέχει κινδύνους, να δίδει τις αναγκαίες οδηγίες, αφού λάβει τη γνώμη του Λειτουργού Φύλαξης Τεκμηρίων. Επί του ζητήματος ακούστηκαν αμφότερες οι πλευρές.

 

Υπήρξε, κατ’ ουσίαν, σύγκλιση ως προς την ανάγκη διασφάλισης της ακεραιότητας των πρωτοτύπων και αποφυγής της περιττής και επαναλαμβανόμενης μετακίνησής τους, καθώς και ως προς τη δυνατότητα αξιοποίησης κατάλληλου φωτογραφικού υλικού για τις ανάγκες της διαδικασίας.

 

Μέχρι τη λήψη οριστικής απόφασης ως προς τον τρόπο φύλαξής τους, τα τεκμήρια αρ. 8 έως και 23 τοποθετήθηκαν προσωρινά στην αποθήκη τεκμηρίων του Δικαστηρίου, όπου παρέμειναν από τις 8.9.2026 μέχρι σήμερα, 16.9.2026. Στο μεταξύ, ζητήθηκε η γνώμη της αρμόδιας Υπεύθυνης Λειτουργού Φύλαξης Τεκμηρίων ως προς την καταλληλότητα του υφιστάμενου χώρου και τον ενδεδειγμένο τρόπο χειρισμού των συγκεκριμένων τεκμηρίων.

 

Ως προς την κατάστασή τους, ορισμένα από τα αντικείμενα φαίνονται να έχουν συναρμολογηθεί από επιμέρους θραύσματα, ενώ άλλα παρουσιάζουν ρωγμές ή άλλες ενδείξεις ευαισθησίας. Η εικόνα αυτή επιβάλλει ιδιαίτερα προσεκτικό χειρισμό και περιορισμό της διακίνησής τους στο απολύτως αναγκαίο.

 

Η γνώμη που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου από την Υπεύθυνη Λειτουργό Φύλαξης Τεκμηρίων, εγγράφως, είναι ότι, λαμβανομένων υπόψη της φύσης και, ιδίως, της ευθραυστότητας ορισμένων από τα αντικείμενα, καθώς και των υφιστάμενων συνθηκών και της παρούσας χρήσης της αποθήκης τεκμηρίων του Δικαστηρίου, ο συγκεκριμένος χώρος δεν είναι, υπό τις παρούσες συνθήκες, κατάλληλος για τη συνέχιση της φύλαξής τους.

 

Ο περί Διαχείρισης Τεκμηρίων σε Ποινικές Διαδικασίες Διαδικαστικός Κανονισμός του 2019 προβλέπει, στον Κανονισμό 2(1), ότι το Δικαστήριο εξετάζει τη φύση των τεκμηρίων και τον τρόπο φύλαξής τους και δίδει οδηγίες ως προς το κατά πόσον η φύλαξή τους θα ανατεθεί στον Λειτουργό Φύλαξης Τεκμηρίων ή θα παραμείνει στη φύλαξη της Αστυνομίας. Όπου, λόγω της φύσης του τεκμηρίου, η φύλαξή του στις αποθήκες τεκμηρίων εμπεριέχει κινδύνους, το Δικαστήριο δίδει τις αναγκαίες οδηγίες αφού λάβει τη γνώμη του Λειτουργού Φύλαξης Τεκμηρίων. Συναφώς, ο Κανονισμός 6 προβλέπει ότι ο Λειτουργός Φύλαξης Τεκμηρίων, όπου το κρίνει αναγκαίο ή εφόσον του ζητηθεί από το Δικαστήριο, πληροφορεί το Δικαστήριο κατά πόσον συγκεκριμένο τεκμήριο δύναται να φυλαχθεί στις αποθήκες του Δικαστηρίου. Περαιτέρω, ο Κανονισμός 4(1) προβλέπει ότι, στις περιπτώσεις όπου το Δικαστήριο κρίνει ότι τεκμήριο δεν δύναται να φυλαχθεί στις αποθήκες τεκμηρίων του Δικαστηρίου, την ευθύνη για τη φύλαξη και τη μεταφορά του από και προς το Δικαστήριο, όποτε αυτό κρίνεται αναγκαίο, έχει η Αστυνομία. Κατά δε τον Κανονισμό 4(2), στις περιπτώσεις όπου τεκμήριο δεν δύναται να φυλαχθεί από το Δικαστήριο, είναι δυνατή η κατάθεση φωτογραφιών του, αφού αυτές επιθεωρηθούν από τους διαδίκους, χωρίς να περιορίζεται το δικαίωμα της Υπεράσπισης να επιθεωρεί και να εξετάζει οποιοδήποτε τέτοιο τεκμήριο δεν παρουσιάζεται ενώπιον του Δικαστηρίου, σύμφωνα με τους όρους και τις οδηγίες του Δικαστηρίου. Ο Κανονισμός 7 προβλέπει, εξάλλου, την τήρηση Μητρώου Τεκμηρίων, στο οποίο καταχωρίζονται, μεταξύ άλλων, ο αύξων αριθμός του τεκμηρίου, ο αριθμός της υπόθεσης, η ημερομηνία κατάθεσης, η περιγραφή του, ο χώρος φύλαξης, οι διακινήσεις του και η ημερομηνία παράδοσης. Τέλος, ο Κανονισμός 8 προβλέπει ότι τεκμήρια τα οποία κρίθηκε ότι δεν δύνανται να φυλαχθούν στο Δικαστήριο δεν μεταφέρονται σε κάθε δικάσιμο, παρά μόνον εάν δοθούν σχετικές οδηγίες από το Δικαστήριο, και ότι, σε κάθε περίπτωση, πρέπει να αποφεύγεται η περιττή διακίνησή τους.

 

Στην προκειμένη περίπτωση, το Δικαστήριο έχει λάβει υπόψη τη φύση και την εμφανή ευθραυστότητα ορισμένων από τα αντικείμενα, τις ανησυχίες που προκύπτουν ως προς την ασφαλή φύλαξή τους στον υφιστάμενο χώρο, τις θέσεις των δύο πλευρών και, ιδίως, τη γραπτή γνώμη της Υπεύθυνης Λειτουργού Φύλαξης Τεκμηρίων ότι η υφιστάμενη αποθήκη του Δικαστηρίου δεν αποτελεί, υπό τις παρούσες συνθήκες και με δεδομένη την τρέχουσα χρήση της, κατάλληλο χώρο για τη φύλαξή τους. Υπό τα δεδομένα αυτά, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν είναι ενδεδειγμένο τα τεκμήρια αρ. 8 έως και 23 να εξακολουθήσουν να φυλάσσονται στην αποθήκη του Δικαστηρίου. Προς διασφάλιση της ακεραιότητάς τους και περιορισμό της περιττής διακίνησής τους, ενδείκνυται να τεθούν στη φύλαξη της Αστυνομίας, σε κατάλληλο χώρο και υπό κατάλληλες συνθήκες, υπό την ευθύνη της τελευταίας.

 

Η παρούσα απόφαση αφορά αποκλειστικά τον τρόπο φύλαξης, διαχείρισης και διακίνησης των τεκμηρίων. Δεν επηρεάζει τον αποδεικτικό τους χαρακτήρα ούτε προδικάζει οποιοδήποτε ζήτημα αναφορικά με τη φύση, προέλευση, αυθεντικότητα, χρονολόγηση ή την κατά νόμο ιδιότητά τους.

 

Ως εκ των ανωτέρω, δίδονται οι ακόλουθες οδηγίες:

 

(1) Τα τεκμήρια αρ. 8 έως και 23 να μεταφερθούν και να τεθούν στη φύλαξη της Αστυνομίας, σε κατάλληλο χώρο και υπό συνθήκες που να ανταποκρίνονται στην κατάσταση και την ευθραυστότητα εκάστου τεκμηρίου[1]. Η μεταφορά να διενεργηθεί από την Αστυνομία με τη λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων για την ασφαλή μεταφορά, παράδοση και φύλαξή τους και κατά τρόπο που να διασφαλίζει την ταυτότητα, ακεραιότητα και ιχνηλασιμότητα εκάστου τεκμηρίου.

 

(2) Κατά την παράδοση των τεκμηρίων στην Αστυνομία να καταρτιστεί πρωτόκολλο παράδοσης και παραλαβής, στο οποίο να καταγράφονται, κατ’ ελάχιστον, ο αριθμός και η περιγραφή εκάστου τεκμηρίου, η ημερομηνία και ώρα παράδοσης, η κατάσταση στην οποία παραδίδεται, καθώς και τα στοιχεία των προσώπων που παραδίδουν και παραλαμβάνουν. Η σχετική διακίνηση να καταχωριστεί και στο Μητρώο Τεκμηρίων, σύμφωνα με τον Κανονισμό 7.

 

(3) Τα πρωτότυπα τεκμήρια να μην μεταφέρονται στο Δικαστήριο σε κάθε δικάσιμο, εκτός εάν το Δικαστήριο δώσει ειδικές οδηγίες προς τούτο για τις ανάγκες της διαδικασίας, ώστε να αποφεύγονται η περιττή διακίνηση και ο συνακόλουθος κίνδυνος φθοράς, σύμφωνα με τον Κανονισμό 8.

 

(4) Προς διευκόλυνση της αποδεικτικής διαδικασίας και αποφυγή περιττής μετακίνησης των πρωτοτύπων, να γίνει χρήση κατάλληλων φωτογραφιών των τεκμηρίων, οι οποίες, αφού τεθούν υπόψη των διαδίκων και επιθεωρηθούν από αυτούς, δύνανται να κατατεθούν για τους σκοπούς της διαδικασίας σύμφωνα με τον Κανονισμό 4(2), με την επιφύλαξη οποιασδήποτε ένστασης ή άλλης θέσης των διαδίκων και οποιασδήποτε μεταγενέστερης απόφασης του Δικαστηρίου ως προς την αποδεικτική τους χρήση.

 

(5) Η Υπεράσπιση διατηρεί το δικαίωμα, σύμφωνα με τον Κανονισμό 4(2), να επιθεωρεί και να εξετάζει οποιοδήποτε από τα εν λόγω τεκμήρια δεν παρουσιάζεται ενώπιον του Δικαστηρίου, υπό τους όρους και σύμφωνα με τις οδηγίες που το Δικαστήριο δύναται να θέσει.

 

(6) Οι παρούσες οδηγίες αφορούν αποκλειστικά τον τρόπο ασφαλούς φύλαξης, διαχείρισης και διακίνησης των τεκμηρίων και δεν συνιστούν οποιαδήποτε διαπίστωση ή κρίση του Δικαστηρίου ως προς τη φύση, προέλευση, χρονολόγηση, αυθεντικότητα ή την ιδιότητά τους ως αρχαιοτήτων κατά τον νόμο.

 

(7) Τυχόν αναφορά στα εν λόγω αντικείμενα ως «αρχαία» ή «αρχαιότητες», αποδίδει αποκλειστικά τη θέση της κατηγορούσας Αρχής και δεν συνιστά υιοθέτησή της από το Δικαστήριο. Η θέση αυτή αμφισβητείται από την Υπεράσπιση και παραμένει προς κρίση, στον βαθμό που θα καταστεί αναγκαίο, στο πλαίσιο της αποδεικτικής διαδικασίας.

 

(8) Οποιαδήποτε μεταγενέστερη ανάγκη παρουσίασης των πρωτοτύπων ενώπιον του Δικαστηρίου θα εξετάζεται κατόπιν σχετικού αιτήματος ή αυτεπαγγέλτως, αναλόγως των αναγκών της διαδικασίας, με γνώμονα τόσο την ορθή διεξαγωγή της δίκης όσο και την ανάγκη διαφύλαξης των τεκμηρίων και αποφυγής της περιττής διακίνησής τους.

 

(9) Οι παρούσες οδηγίες τελούν υπό την επιφύλαξη οποιωνδήποτε περαιτέρω οδηγιών του Δικαστηρίου αναφορικά με τη φύλαξη, επιθεώρηση, παρουσίαση, επιστροφή ή οποιονδήποτε άλλο χειρισμό των εν λόγω τεκμηρίων κατά τη συνέχιση της διαδικασίας.

 

(10) Η Υπεύθυνη Λειτουργός Φύλαξης Τεκμηρίων να μεριμνήσει, σε συνεννόηση με την Αστυνομία, για την άμεση εκτέλεση των πιο πάνω οδηγιών.

 

 

(Υπ.) ……………………..

Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ